olympia.gr

Για την Ελλάδα με όπλο την αλήθεια. Μαθαίνοντας τη φύση, την κοινωνία, τον εαυτό μας. Μαθαίνοντας ξανά να ζούμε! Ecology is not just a trend. It's Life itself. Ecosophy: The Olympian Way. 奥林山方式

11 Μαΐου 1990 Σαν σήμερα έφυγε ο Διονυσίου: «Φίλε έφυγε ο Στράτος και παρέλυσε το κράτος»

Posted by kalinda στο Μαΐου 11, 2018

C69A0845-C8CB-4405-9709-9B81FDE3D408Στις 11 Μαΐου 1990 έφυγε ξαφνικά από τη ζωή ο Στράτος Διονυσίου σε ηλικία 54 ετών.

Υπάλληλοι του ξενοδοχείου «Χανδρής» τον βρήκαν λιπόθυμο στο δωμάτιό του, το οποίο νοίκιαζε για να παρακολουθεί ιπποδρομίες και να φροντίζει τα αλόγα του, καθώς είχε στην κατοχή του περισσότερα από 20 άλογα.

Κατά τη διάρκεια της μεταφοράς του στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός» πέθανε από ρήξη ανευρύσματος κοιλιακής αορτής. Μέχρι το τέλος της ζωής του εμφανιζόταν στο κέντρο «Στράτος», το οποίο βρισκόταν στην οδό Φιλελλήνων.

Είχε τραγουδήσει περισσότερα από 5.000 τραγούδια στο πάλκο τα οποία είχαν σημειώσει τεράστια επιτυχία. Ο τελευταίος του δίσκος με τίτλο «Ποιος Άλλος» κυκλοφόρησε μετά τον θάνατό του. Χιλιάδες πολίτες τον συνόδευσαν στην τελευταία του κατοικία, στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών.

“Υπήρξε ένας μεγάλος, λαϊκός τραγουδιστής. Στάθηκε για τριάντα ολόκληρα χρόνια αγωνιστής του κλασικού και αυθεντικού λαϊκού τραγουδιού, που το υπερασπίσθηκε δυναμικά, σταθερά και με μεγάλη συνέπεια. Το κενό που αφήνει ο Στράτος Διονυσίου, αυτός ο ακούραστος εργάτης του λαϊκού τραγουδιού, είναι δυσαναπλήρωτο”, είχε πει ο Στέλιος Καζαντζίδης. «Βρέχει φωτιά στη στράτα μου», «Τα Πήρες Όλα», «Ο ταξιτζής», «Αγάπη μου επικίνδυνη» και ο «Σαλονικιός» είναι μερικά από τα καλύτερα τραγούδια του.

Η ιστορία του Σαλονικιού

Το τραγούδι «Σαλονικιός» ήταν εμπνευσμένο από πραγματικό πρόσωπο του υποκόσμου που έζησε στη Θεσσαλονίκη τη δεκαετία του ’60. Ονομαζόταν Γιάννης Γκουλιόβας και είχε γεννηθεί Κολλινδρό Πιερίας. «Άιντε, κάντε όλοι στην μπάντα, να βγει να χορέψει, ο Σαλονικιός. Άιντε, κάντε του λεζάντα, την βραδιά να κλέψει, ο Σαλονικιός. Άιντε, κάντε όλοι στην μπάντα, γέμισε την πίστα, ο Σαλονικιός»…

Ο Γκουλιόβας από μικρός έκανε μικροκλοπές και μπαινόβγαινε στις φυλακές. Τη δεκαετία του ’60 ήταν ήδη γνωστός νταβατζής στη Θεσσαλονίκη και είχε αποκτήσει το προσωνύμιο «Ο Σαλονικιός». Οπλοφορούσε και πουλούσε προστασία στα μαγαζιά.

Μεταξύ άλλων, είχε κατηγορηθεί για μαστροπεία, εκβιασμούς και κλοπές. Συνήθιζε να διασκεδάζει στα νυχτερινά κέντρα, έπαιζε τον ιππόδρομο και σε χαρτοπαιχτικές λέσχες.

Λέγεται μάλιστα, πώς κάποια στιγμή είχε απειλήσει την ηθοποιό Μέμπα Μπλανς ότι θα της χαράξει το πρόσωπο. Τελικά, οι αστυνομικοί έφθασαν στα ίχνη του όταν η δράση του επεκτάθηκε στην Αθήνα.

Στις 29 Σεπτεμβρίου του 1977 τον εντόπισαν σε μια χαρτοπαικτική λέσχη στην οδό Σύρου στην Κυψέλη. Ο Σαλονικιός αρνήθηκε να παραδοθεί στους αστυνομικούς και όταν προσπάθησε να τους επιτεθεί τον πυροβόλησαν και έπεσε νεκρός. Τους στίχους του τραγουδιού έγραψε ο Λευτέρης Παπαδόπουλος και τη μουσική ο Χρήστος Νικολόπουλος.

3 Σχόλια to “11 Μαΐου 1990 Σαν σήμερα έφυγε ο Διονυσίου: «Φίλε έφυγε ο Στράτος και παρέλυσε το κράτος»”

  1. © ΧƦΙσ†☺Ϟ ®™. said

    Μεγάλος μάστορας στο τραγούδι.
    Πολύ καλός αοιδός.
    Για το είδος του και σε ό,ποιον άρεσε αυτό.
    Μιλώ για την κατηγορία εκείνων των «φαν»,
    αρσενικών- θηλυκών,
    που άκουγαν κατά συρροήν και κατ΄ αποκλειστικότητα μοναχά ΕΛληνική μουσική,
    μα παραπάνω,
    κυρίως λαϊκά,
    τα οποίοι εύκολα σε εισήγαγαν,
    σε εντρυφούσαν στο σεκλέτι,
    στην καψούρα,
    στο μαρασμό,
    στον πόνο, στο δάκρυ, στην ξενιτιά, στον χωρισμό κτλ, κτλ.

    Παραπονιάρικα.
    Παθιάρικα.
    Ζημιάρικα.
    ΜΕΛαγχολικά.
    Απαισιόδοξα,
    δυσάρεστα ή αντίθετα χιουμοριστικά,
    εύθυμα,
    ευχάριστα,
    αισιόδοξα,
    ΕΛπιδοφόρα,
    αρεστά,
    πιπεράτα κτλ, κτλ.
    Απ όλα είχε/έχει ο μπαξές.

    Μου αρέσει!

    • © ΧƦΙσ†☺Ϟ ®™. said

      Είχε το στυλ του,
      επιχείρησαν να τον μιμηθούν πολλοί.
      Κάποιοι ίσως το πετύχανε,
      εννοώ τον υιό του κ.ά.

      Όλα προοιωνίζονταν να πήγαιναν καλά,
      όπως και συνέβαινε.
      Με εξαιρέσεις όμως.
      Είχε κάποτε παλιά μπλεξίματα με φούντες, χόρτα και χασίσια τότε που ήταν ιδιαίτερα αυστηρά όσο και ευαίσθητα τα πράγματα σ΄ αυτό το θέμα.
      Τον τσιμπήσανε αυτόν και κάτι άλλους της παρέας του στη Θεσσαλονίκη όταν τούτος εδώ (ο Στράτος) με το παρεάκι του ένα βραδάκι,
      τραβήχθηκαν απόμερα να μην τους βλέπει μάτι,
      κάπου στην αμμουδιά,
      σε μια παραλία απ όλες
      (τότε ακόμη που υπήρχαν αρκετές),
      ανάμεσα στις βαρκούλες,
      έξω στον καθαρό αέρα.
      Μα θΕΛεις κατά λάθος,
      τάχα,
      τάχα σαν καρφωτή,
      να που τους πιάσανε στα πράσα.
      Τους μαγκώσανε λοιπόν τα όργανα στα πράσα.
      Γίνανε συλλήψεις,
      μπήκανε χειροπέδες,
      κρατούμενος,
      ακολούθησε δίκη,
      ήλθε κι η φυλακή.
      Αλλά ο Στράτος σίγουρα έφαγε την περισσότερη απ όλους τους άλλους.
      Δεν θυμάμαι τώρα λεπτομέρειες,
      τα πώς & τα γιατί.
      Έτσι νομίζω.
      Πέρασε καιρό.
      Φήμες- λόγια του αέρα,
      που πάντως κάτι σίγουρα θα ξέρανε,
      λέγανε πως ό,τι έγινε συνέβη από αλληλοκαρφώματα ανταγωνιστών μαγαζατόρων της νύχτας της Θεσσαλονίκης,
      αφού σχεδόν όλοι τους,
      λίγο έως πολύ τον διεκδικούσαν,
      ο κάθε ένας για το δικό του μαγαζί γιατί θα έβγαζε λεφτά,
      πολλά λεφτά με τον Στράτο.

      Πέρα από δαύτα,
      ως τόσο έκατσε μέσα.
      Πολύ φυλακή
      Εκεί έκανε με σοβαρή γνωριμία με ΕΝΑΝ δεσμοφύλακά του.
      Όταν αποφυλακίστηκε εκείνος παραιτήθηκε από δεσμοφύλακας, κατ επέκταση από το Δημόσιο.
      Τον είχε έκτοτε πιστή σκιά μαζί του.
      Ήταν ο εξ απορρήτων,
      ο άνθρωπός του συνεχώς και για πάντα,
      παντού όπου πήγαινε,
      όπου ταξίδευε ανά τον κόσμο,
      σε ό,ποιες χώρεςτον καλούσαν να εμφανιστεί/τραγουδήσει.

      Σίγουρα θα του έδινε διπλό,
      μην πω τριπλό,
      μισθό.
      Πολύ παραπάνω εννοείται από όσα θα μπορούσε να τον αποζημιώνει η Δημόσια υπηρεσία του.
      Ο Στράτος τότε έβγαζε/κέρδιζε χρήματα της Παναγιάς τα μάτια.
      Σάκοι, σακούλες, μάτσα τα χιλιάρικα.
      Είχε και μιά άλλη κρυφή μεριά.
      Ήταν αλογομούρης.
      Του άρεσαν τα άλογα, ο τζόγος και η αλητεία του ιπποδρόμου,
      όπως άρεσε και στο άλλο αστέρι της εποχής στον Σταμάτη Κόκοτα.

      Ο Στράτος πήγαινε για εμφανίσεις – παρουσιάσεις- συναυλίες του παντού.
      Αρκεί να υπήρχε εννοείται ΕΛληνικό στοιχείο.
      Μετανάστες κυρίως.
      Ήταν ιδιαίτερα αρεστός τραγουδιστής, είχε μεγάλο κοινό που τον λάτρευε.

      Κάθε εμφάνισή του πληρωνόταν ακριβά.
      Ήταν η μεταμεσονύχτια ντίβα της πίστας.
      Οι ώρες των μοναχικών μα και των ερωτευμένων.

      Όταν βγήκε από την φυλακή (δεν θυμάμαι είπαμε πόσο έμεινε μέσα) εμφάνισε φαλάκρα.
      Την έκρυβε.
      Φορούσε περουκίνι.
      Θα ντρεπόταν φαίνεται.
      Ποιός ξέρει.

      Χώρισε από το σπίτι του.
      Τα έμπλεξε με μιά τραγουδίστρια που του έκανε τα σεγόντα.

      Την πλήρωσε μετά από κάποιο καιρό,
      αφ΄ ότου (απ΄ όταν) γνώρισε την αναθεματισμένη εκείνη σκόνη που «σήκωνε» στα higt τους ακόμη και βουβάλια.

      Μου αρέσει!

      • © ΧƦΙσ†☺Ϟ ®™. said

        + Ενημερωμένη καλώς, kalinda, σας βρίσκω.
        Μα ενώ μιλάμε για Στράτο σεις αφιερώνετε:
        Για τον αοιδό -8- οκτώ σειρές,
        για τον γκιουλιόβα, πως τονε λένε (πού τον ανακάλυψες!) δεκαοκτώ σειρές.
        Αυτό εννοώ.

        Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: