Ο διάβολος είναι πρόσωπο, μια συγκεκριμένη οντότητα


Κατά την βιβλιοπατερική παράδοση ο διάβολος δεν είναι προσωποποίηση των παθών, αλλά πρόσωπο που δημιουργήθηκε από το Θεό ως άγγελος και όταν έχασε την κοινωνία μαζί του έγινε σκοτεινό πνεύμα, διάβολος. Ο διάβολος, ως πρόσωπο, έχει αυτεξούσιο, δηλ. ελευθερία, την οποία δεν παραβιάζει, ούτε καταργεί ο Θεός.

Το μυστήριο της ανομίας ενεργείται στην ιστορία, ο διάβολος εξακολουθεί να γεννά το κακό και να κάνει το καταστροφικό του έργο από τη στιγμή που εμφανίσθηκε η Εκκλησία. Η βιβλική και πατερική παράδοση, έξω από κάθε θεωρητική και ηθική θεώρηση του καλού και του κακού, μιλά για τον πονηρό αντίπαλο του Θεού και τον εχθρό του ανθρώπου. Είναι ο διάβολος στον οποίο υπάρχει μόνο η άρνηση και ο οποίος καταστρέφει και νεκρώνει τα πάντα, γιατί είναι πνεύμα νεκρότητας κατ’ αποβολήν της όντως ζωής.

Συνεπώς ο διάβολος είναι μια συγκεκριμένη οντότητα, μια συγκεκριμένη ύπαρξη. Εισέρχεται με την ύβρη, την οίηση και την πλάνη στην ιστορία, ως θεοκτόνος και ανθρωποκτόνος, σαν η απάτη και το ψέμα του μηδενός, σαν το παράσιτο που παρωδεί και περιπαίζει τη δημιουργία και τον άνθρωπο. Η αμαρτία, τα πάθη, ο θάνατος είναι το κακό που εκείνος γεννά με τη διαστροφή και το μίσος του και πάνω στο οποίο ασκεί την εξουσία και κυριαρχία του. Το κακό δεν είναι άθροισμα ανθρωπίνων πράξεων, αλλά μία ενεργός πρόκληση που έχει τη ρίζα της στη δαιμονική αρχή, σε μία αρχή δηλαδή έξω από τον άνθρωπο και τη φύση του και που η ανθρώπινη ελευθερία μπορεί να δέχεται ή να αρνείται.

Ο διάβολος προήλθε από τη βούληση και ενέργεια του Θεού. Οι δαίμονες δεν δημιουργήθηκαν δαίμονες από το Θεό εξ αρχής, γιατί ο Θεός δεν δημιούργησε το κακό, αφού τα πάντα εποίησε καλά λίαν. Εδημιουργήθηκαν άκακοι κατά την ουσία και τη φύση τους, ελεύθεροι, ανεξάρτητοι και αυτεξούσιοι κατά τη θέληση και επιθυμία τους, όπως ακριβώς συνέβη με τους αγγέλους. Μετά δε την οικειοθελή πτώση τους από την αλαζονεία τους τα λεπτά, αερώδη και άχραντα σώματά τους μετεβλήθησαν σε ζοφώδη και άμαυρα, ένυλα και εμπαθή.

Επειδή κατά τη δημιουργία τους οι δαίμονες συνέστησαν ολόκληρο τάγμα θεωρείται ότι είναι πολυάριθμοι και διακρίνονται σε ομάδες και τάξεις. Το πλήθος των δαιμόνων και η διάκρισή τους σε ομάδες και διαβαθμίσεις στηρίζεται στην πολυωνυμία και στο έργο τους. Όντες λοιπόν οι δαίμονες πολυάριθμοι και ποικιλώνυμοι αγωνίζονται αδιάλειπτα για την ματαίωση του απολυτρωτικού έργου του Χριστού. Μη δυνάμενοι να βλάψουν αμέσως το Θεό, στρέφονται προς τους ανθρώπους και τους πολεμούν με την δαιμονώδη σοφία τους, θολώνουν τις βουλές μας, μας πειράζουν δημιουργώντας πειρασμούς, κάνουν τα πάντα για να πληγώσουν τον άνθρωπο, ενεργούν δια των παθών, μας πολεμούν με τις θλίψεις, φέρουν εμπόδια στην προσευχή. Μετέρχεται τόσους τρόπους ώστε εάν ο Θεός είναι ο Ων, ο διάβολος μπορεί να χαρακτηρισθεί ως ο μετασχηματιζόμενος.

Ο πειρασμός και ο πόλεμος του διαβόλου δεν είναι ποτέ πάνω από τις δυνάμεις των ανθρώπων, δε βιάζει το αυτεξούσιο και δεν θίγει το φυσικό λογισμό του, που ο Θεός έδωσε να κρατά με τη διάθεση και ελευθερία του. Η δύναμη του διαβόλου δεν είναι αναγκαστική, αλλά εξαρτάται πάντοτε από την ελευθερία μας. Το να υποκύψουμε στους πειρασμούς είναι υπόθεση ιδική μας. Ή το να κάνει κράτος και να ασκεί εξουσία ο Σατανάς, αυτό συνδέεται με την ενεργό απόφαση του ανθρώπου, που διαστρέφοντας την ελευθερία του, λέει όχι στο Θεό και ναι στο διάβολο. Οι Πατέρες της Εκκλησίας υπογραμμίζουν πως ο άνθρωπος δεν μένει ποτέ μόνος. Αν αποδημήσει από τη Χάρη του Θεού, γίνεται ευάλωτος σατανικών επιδράσεων. Αν τα μέλη του ανθρώπου δεν τα χειρίζεται ο Χριστός ως άρματα, λέγει ο άγ. Συμεών ο Ν. Θεολόγος, τα χειρίζεται ο διάβολος, με την συγκατάθεση και τη συνεργασία του ανθρώπου.

Ο πιστός καλείται να είναι ο άνθρωπος της νήψεως και της προσευχής, γιατί ο σατανάς δε θα πάψει να διακωμωδεί και να περιπαίζει, να μεταμορφώνεται και να απατά, να διαφθείρει και να διαστρέφει το Ευαγγέλιο του Θεού και την ελευθερία του Σταυρού του Χριστού με το να υπόσχεται άνεση και ευτυχία. Και υπάρχει ο κίνδυνος να φθάσουμε στον πλήρη εξευτελισμό με την παράδοσή μας στους δαιμονικούς πειρασμούς, όπως σήμερα τους συναντούμε στις “Εκκλησίες” και τη λατρεία του Σατανά.

Αν ο διάβολος έχει τη δυνατότητα να μεταμορφώνεται σε άγγελον φωτός, τότε κατανοούμε πόσο μπορεί και σήμερα να πειράζει και να εξευτελίζει τον άνθρωπο με τα πιο αθώα, ευτυχή και χρήσιμα πράγματα. Καταφέρνοντας να μας στήνει την πιο έξυπνη παγίδα: το φαινομενικό θρίαμβο της ανθρώπινης ανεξαρτησίας.

Λέγουν πολλοί: δεν υπάρχει ούτε Θεός, ούτε διάβολος. Αλλά η άρνηση των δαιμόνων ισοδυναμεί με την απόρριψη της Θείας Οικονομίας της Αγίας Τριάδος. Ο Χριστός εξευτέλισε και απογύμνωσε τις δαιμονικές αρχές. Αλλά και η άρνηση της υπάρξεως του διαβόλου διευκολύνει όσο τίποτε το έργο του. Θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι για να γίνουμε θεατές των πιο καταπληκτικών σημείων και τεράτων του διαβόλου, με τα οποία ζητά να θρέψει το σύγχρονο άνθρωπο· με το να κάνει τις πέτρες ψωμί. Πρέπει να είμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε μια εποχή μυστικών πλανών και ανθρωποκτόνων, που θα σημάνουν το νέο σκοτάδι της γης από την έκτη ως την ενάτη ώρα, μέσα στο οποίο θα εξαντλείται ο άνθρωπος και θα κενώνονται τα έργα του.

Η σατανιστική Βίβλος διακηρύσσει: “Δώσε χτύπημα για χτύπημα, περιφρόνηση στην περιφρόνηση, χαμό για χαμό με πρόσθετο τόκο σε τετραπλάσια, εκατονταπλάσια ισχύ”. “Εξουδετέρωσε κάθε συναίσθημα, όλα τα ταμπού και όλες τις αναστολές. Θανάτωσε όλους εκείνους που προσπαθούν να σου αφαιρέσουν αυτό το δικαίωμα”.

Η παντοδυναμία του Θεού, σύμφωνα με τη βούλησή του, δεν καταργεί την ελευθερία των λογικών όντων. Έτσι αφήνει τον διάβολο να εργάζεται το κακό, επειδή είναι πρόσωπο. Όμως περιορίζει το καταστρεπτικό του έργο με την αγάπη και τη φιλανθρωπία. Όταν ο άνθρωπος μετανοεί τον συγχωρεί και κατ’ αυτό τον τρόπο περιορίζει το βασίλειο του πονηρού, η τελική όμως κατάργηση του κράτους του διαβόλου θα γίνει κατά την Δευτέρα Παρουσία.

Το έργο του διαβόλου είναι καταστρεπτικό. Μισεί υπερβολικά τον άνθρωπο και όλη τη δημιουργία. Διακατέχεται από υπερβολική θανατηφόρο μισανθρωπία. Εμπνέει σκέψεις εναντίον του Θεού και του συνανθρώπου, επηρεάζει την βούληση του ανθρώπου, ενεργεί στη φύση οντολογικά. Οι Πατέρες λένε ότι επειδή οι άνθρωποι δεν μπορούσαν να καταλάβουν την ύπαρξη και μανία του διαβόλου, που εκδηλώνεται με τις προσβολές εναντίον της ψυχής, γι’ αυτό ο Θεός παραχωρεί να εισέρχεται και στο σώμα, ώστε όλοι να εννοήσουμε τη μανία του.

Ο σατανάς κατόρθωσε με απάτη και δόλο να υποδουλώσει στα πάθη και την αμαρτία τον άνθρωπο. Η αιτία που τον οδήγησε στην πράξη αυτή ήταν ο φθόνος. Εφθόνησε ο διάβολος τον Αδάμ, γιατί τον έβλεπε να διαμένει στο χώρο της ακέραιας και αναφαίρετης απολαύσεως, τον Παράδεισο, από όπου εκείνος δίκαια απομακρύνθηκε.

Αυτή η προσβολή και η προσπάθεια του διαβόλου, να παρασύρει τον άνθρωπο στα πάθη, μπορεί πολλές φορές, να γίνεται σταδιακά. Ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς λέει ότι ο Σατανάς δεν υπαγορεύει απευθείας την αμαρτία και την ξέχωρη από τη ζωή της Εκκλησίας βιοτή, αλλά “κατά μικρόν υποκλέπτει πανούργως” με το να υποψιθυρίζει στον άνθρωπο τη σκέψη ότι μπορεί να παραμένει στην αρετή και να γνωρίζει αφ’ εαυτού τι πρέπει να κάνει, χωρίς καν να εκκλησιάζεται και χωρίς να υπακούει στους ποιμένες και διδάσκαλους της Εκκλησίας. Και όταν κατορθώσει να τον βγάλει από τη λατρευτική ζωή της Εκκλησίας, τον απομακρύνει από τη Χάρη του Θεού, αφού προηγουμένως τον παραδώσει στη δουλεία των παθών.

Γιατί, τώρα, παραχωρεί ο Θεός στον διάβολο να μας πολεμά; Ο άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής αναφέρει πέντε λόγους:

· Ο πρώτος είναι για να έλθουμε σε διάκριση της αρετής από την κακία, διεξάγοντας αυτόν τον αγώνα.
· Ο δεύτερος, ώστε με τον αγώνα να διατηρήσουμε βέβαιη και αμετάθετη την αρετή.
· Ο τρίτος για να μην υπερηφανευόμαστε, προκόπτοντες στην αρετή, αλλά να θεωρούμε ότι είναι δωρεά Θεού.
· Ο τέταρτος για να μισήσουμε τελείως την κακία και ο πέμπτος για να μην ξεχάσουμε την δική μας ασθένεια και την δύναμη του Θεού, όταν φθάσουμε στην απάθεια.

Το κακό σήμερα είναι ότι η παιδεία και όλος μας ο πολιτισμός αγνοεί αυτή την πραγματικότητα. Όχι μόνο δεν τα αντιμετωπίζει, αλλά ούτε μιλάει για το διάβολο και την αμαρτία. Γι’ αυτό μπορούμε με βεβαιότητα να πούμε, ότι αφήνουμε τον άνθρωπο αλύτρωτο, ανίσχυρο και αδύνατο.

Και μείς με την σειρά μας λησμονήσαμε σαν ορθόδοξοι ότι ανήκουμε στην Εκκλησία του Χριστού και εισερχόμεθα σ’ αυτήν όχι για να επιτελέσουμε ένα τυπικό καθήκον και να δικαιώσουμε τους εαυτούς μας, αλλά για να θεραπευθούμε. Γιατί η Εκκλησία είναι θεραπευτήριο, νοσοκομείο μέσα στο οποίο εισέρχεται ο άνθρωπος για να θεραπεύσει τον εσωτερικό του κόσμο και να απαλλαγεί από τα πάθη του και όχι για να ξεχωρίσει τον καλό του εαυτό. Από την άλλη πλευρά η κένωση των εκκλησιαστικών μυστηρίων είναι το πιο αποκαρδιωτικό φαινόμενο της εκκλησιαστικής μας ζωής. Γιατί ενώ τα μυστήρια δόθηκαν στην Εκκλησία για τη σωτηρία του ανθρώπου, να εξορκίζει, να πολεμά και να νικά το Σατανά, εμείς τα μετατρέψαμε σε ευκαιρίες ατομικής κενοδοξίας και κοινωνικής ματαιοδοξίας. Λησμονήσαμε φαίνεται “ότι όπου δεν είναι ο Χριστός, είναι οι δαίμονες, και εκεί που είναι οι δαίμονες οι ορθοί λογισμοί διαφθείρονται και διαστρέφονται”.

Αν αυτή την αλήθεια ζήσουμε θα βγούμε από τον εγκλωβισμό μας στην πλάνη του διαβόλου και της αμαρτίας και θα γίνουμε ελεύθεροι.

Ωστόσο δεν χρειάζεται φόβος. Όχι! Υπάρχει ο Χριστός, η Εκκλησία, η λατρευτική ζωή, η προσευχή, η πνευματική ανδρεία, η μετάνοια. Μια ορθοδοξία που δεν νικά, αλλά νικάται από το διάβολο, που δεν είναι φοβερή, αλλά φοβάται τους δαίμονες, δεν είναι του Χριστού και της Εκκλησίας.

Καλούμεθα να μαρτυρήσουμε μέσα από τη δογματική μας συνείδηση ότι Κύριος του κόσμου και της ιστορίας είναι ο Χριστός. Όποιος γνωρίζει την αλήθεια αυτός ούτε φοβάται ούτε απελπίζεται.

Σε απάντηση της ερωτήσεως, “συ ει ο ερχόμενος ή άλλον προσδοκούμεν;” ο Κύριος αποκριθείς είπεν: “πορευθέντες απαγγείλατε α είδατε και ηκούσατε· τυφλοί αναβλέπουσιν, χωλοί περιπατούν, λεπροί καθαρίζονται, νεκροί εγείρονται, πτωχοί ευαγγελίζονται. “Έφθασεν εφ’ ημάς η Βασιλεία του Θεού”.

Μακάρι να ζήσουμε την αλήθεια αυτή τίμια, βαθειά και ειλικρινά. Είναι ό,τι καλύτερο για μας, τον κόσμο μας, τα παιδιά και τους νέους μας για να ανακαλύψουμε το βαθύτερο νόημα της ζωής, την αληθινή φύση του ανθρώπου, την ελευθερία και τη θεογνωσία.

http://www.iellada.gr/thriskeia/o-diavolos-einai-prosopo-mia-sygkekrimeni-ontotita

17 thoughts on “Ο διάβολος είναι πρόσωπο, μια συγκεκριμένη οντότητα”

  1. Χωρίς τον διάβολο δεν υπάρχει θεός (sine diabolo nullus dominus)

    ΕΒΡΑΙΟ-ΣΑΤΑΝΙΣΜΟΣ
    Ονομαστικός κατάλογος των Αγγέλων κατά των Ενώχ
    Οἱ Οὐράνιες Δυνάμεις χωρίζονται σέ Ἀγγέλους, Ἀρχαγγέλους, Χερουβίμ, Σεραφίμ, Θρόνους, Κυριότητες, Δυνάμεις, Ἐξουσίες καί Ἀρχές
    Ἡ καθεμιά ἀπό αὐτές τίς τάξεις τῶν ἀγγέλων ἔχουν κάποιο ἔργο ἀπό τό Θεό νά πράττουν.
    Δέν μποροῦμε νά ξέρουμε ἀκριβῶς τήν διάκριση τῶν τάξεων αὐτῶν.

    «Ἐν γὰρ τῆ ἀναστάσει οὔτε γαμοῦσιν οὔτε ἐκγαμίζονται, ἀλλ’ ὡς ἄγγελοι Θεοῦ ἐν οὐρανῶ εἰσί».

    Αβρααμισμός, αι αβρααμικαί θρησκείαι, είναι κρυπτοσατανικαί και στηρίζονται εις Διαθήκας ήτοι συμβόλαια με τον διάβολο. Είναι άγγελοι του σκότους (των αποστατικών, σκοτεινών και ανθρωποβόρων δυνάμεων του σύμπαντος) μετεμορφωμένοι εις αγγέλους φωτός προς παγίδευσιν, εξαπάτησιν, δουλοποίησιν και εξόντωσιν του ανθρωπίνου γένους.

    Θρησκευτικοί κύκλοι και όχι μόνο, φορείς μίας ιουδαιογιαχβικής κληρονομιάς, θέλοντας να σπιλώσουν την Πατρώα Θρησκεία και τον Πατρώο Πολιτισμό, υποστηρίζουν ψευδέστατα ότι οι αρχαίοι Ελληνες ήταν «ειδωλολάτρες», «ομοφυλόφιλοι», «σατανιστές» κ.ά. Ολοι αυτοί που υποστηρίζουν συνειδητά τα αισχρά ψεύδη, διαδραματίζουν τον ρόλο του δολιοφθορέα και του εντεταλμένου συκοφάντη. Ο σκοπός τους είναι προφανής: Να μειώσουν, δια παντοίων τρόπων και μέσων, την Εθνική μας Κληρονομιά, να διασύρουν αξίες και θεσμούς, να διαπομπεύσουν μορφές του Ελληνισμού και να νοθεύσουν την Παράδοσή μας.
    Πρόκειται για τους προκειμένους κύκλους στην Παλαιά Διαθήκη και εν γένει στους διακατεχόμενους από την εβραϊκή αντίληψη και νοοτροπία, όλους εκείνους που διαποτισμένοι από την σημιτική λέπρα, στοχεύουν στην εξάλειψη παντός Ελληνικού, παντός Εθνικού και φυλετικού στοιχείου…
    Οι πάσης φύσεως λοιπόν σατανοποιοί και οι δεισιδαίμονες, αυτοί που λόγω ψυχικής ανισορροπίας ή λόγω συμφερόντων έχουν προσκολληθεί σε έναν σκοτεινό Μεσαίωνα, φέρουν ακεραία την ευθύνη των πράξεών τους τόσο έναντι του εαυτού τους όσο και έναντι του κοινωνικού συνόλου, ευθύνες οι οποίες θα πρέπει κάποτε να καταλογισθούν και να τους αποδοθούν.
    Οταν παύσουμε να υιοθετούμε σε κάθε έκφανση της ζωής μας την εβραϊκή αντίληψη της άκρατης εκμεταλλεύσεως και του ατομικού ωφελισμού, όταν απαλλαγούμε από τη νοοτροπία που θέλει τον άνθρωπο υπόδουλο της ύλης, όταν σπάσουμε τα δεσμά που μας επιβάλλει η αποδοχή ιουδαιογενών ιδεολογιών και θρησκευτικών μεσσιανικών δογμάτων. Οταν τέλος απαλλαγούμε από τα εθνοκτόνα κόμματα που διαδραματίζουν ρόλο τοποτηρητή της εβραιόδουλης ξενοκρατίας, όταν στραφούμε και πάλι στις προαιώνιες Ελληνικές Παραδόσεις, όταν με λίγα λόγια «σκοτώσουμε τον φθονερό εβραίο που ζει μέσα μας και έχει κυριεύσει τη συνείδησή μας», τότε μόνο θα Εξελληνισθούμε.
    Οταν παύσουμε να σκεπτόμασθε, προσκυνούμε, ζούμε, συμπεριφερόμαστε εβραϊκά, τότε και μόνο τότε θα αναβαπτισθούμε Ελληνικά.

    Ο Ελληνισμός ουδέποτε νικήθηκε σε μία κατά μέτωπον σύγκρουση από τον Σιωνισμό.
    Οδηγήθηκε σε αυτοπροδοσία από τους ταγούς του, από όλους αυτούς που προωθούν τον Ιουδαιοχριστιανισμό, την επικυριαρχία του σκοταδισμού σε όλες του τις εκφράσεις.

    Ο Ελληνισμός εάν συσπειρωθεί και αναζητήσει τις ρίζες του, θα αφυπνισθεί, θα ενδυναμωθεί και θα νικήσει.

    Εναπόκειται σε εμάς, στην θέλησή μας να αγωνισθούμε για τον Εξελληνισμό αυτού του λαού και αυτού του τόπου, εάν επιθυμούμε να παραμείνει κοιτίδα των Ελληνικών Αξιών.

    Like

    1. Η Εκκλησία σου λέει ΨΕΜΑΤΑ.
      Η εκκλησία δημιούργησε αυτό το Παραμύθι για να κρατάει τους ανθρώπους υποχείρια της

      Tὸ ΨΕΥΔΟΣ τῆς Yψώσεως τοῦ Λαβάρου τῆς Ἁγίας Λαύρας ἀπὸ τὸν Παλαιῶν Πατρὼν Γερμανό

      …”κάθε λαὸς θέλει καὶ τὴν ἱστορία του.
      Ἐπειδὴ ὅμως ἡ ἱστορία διαμορφώνει συνειδήσεις πρέπει νὰ ἀνταποκρίνεται στὸ ἐπιδιωκόμενον”.
      (Κώστας π. Μανδηλᾶς *Ὁ Θεόφιλος Καΐρης καὶ ὁ Νοελληνικὸς Διαφωτισμός*, σέλ. 60 Ἀθήνα 2002 ἔκδ. *Ἀνοικτὴ Πόλη* ).
      Ἔτσι λοιπὸν οἱ Ρωμιοὶ δημιούργησαν τὸ μύθο τοῦ
      *Ἑλληνοχριστιανισμοῦ*.
      Ἦταν ἀναγκασμένοι νὰ κρατήσουν τὸ συνθετικὸ *ἑλληνο – * στὸ ἰδεολόγημα ποὺ κατασκεύαζαν, ἒφ΄ὅσον στὶς συνειδήσεις τοῦ ἀπελευθερωμένου ἔθνους ἡ ἔννοια τοῦ *Ἕλληνα* ἦταν ταυτισμένη μὲ ἐκείνη τοῦ ἐπαναστάτη καὶ τοῦ ἐλεύθερου, ἐνῶ ρωμιὸς σήμαινε στὴν καλύτερη περίπτωση τὸν ὑπόδουλο χριστιανὸ στοὺς Τούρκους.
      Γιὰ νὰ μπορέσουν ὅμως νὰ θεμελιώσουν οἱ ρωμιοὶ τὸ ρωμαϊκὸ Μεγαλοϊδεατισμὸ τοὺς ἔπρεπε νὰ τὸν ταυτίσουν μὲ τὴν Ἑλλάδα καὶ τοὺς Ἕλληνες.
      Ἔτσι ἐντελῶς ἀνιστόρητα ἡ Ἀνατολικὴ Ρωμαϊκὴ Αὐτοκρατορία ξαφνικὰ ἔγινε μεσαιωνικὴ ἑλληνικὴ αὐτοκρατορία μὲ τὸ ἀνύπαρκτο ἱστορικὰ ὄνομα Βυζαντινὴ Αὐτοκρατορία.
      Ἡ δὲ οἰκουμενικὴ ὀρθοδοξία ἔγινε ξαφνικὰ ἐθνικὴ θρησκεία τῶν Ἑλλήνων (παρότι ὁ ἐθνικισμὸς καταδικάσθηκε από τους χριστιανοὺς βυζαντινοὺς Αὐτοκράτορες ὡς αἵρεση εἰς ποινὴ θανάτου).
      Ξαφνικὰ δὲ οἱ Ἕλληνες ἔγιναν ὁ ἐπιούσιος λαὸς τοῦ θεοῦ, (αὐτοὶ οἱ Ἕλληνες ποὺ ἐπὶ χρόνια πολλὰ γενοκτονοῦντο καὶ ὁδηγοῦντο σὲ σφαγεῖα διότι ἦταν καὶ ἤθελαν νὰ παραμείνουν Ἕλληνες), ἕνα νέο τώρα Ἰσραὴλ, τὸ καλύτερο καὶ εὐγενέστερο ὀρθόδοξο χριστιανικὸ ἔθνος.
      Ἡ Ἑλλάδα ἔτσι ξαφνικὰ ταυτίζεται μὲ τὰ τιμημένα ἄμφια (Tὸ θύμα ταυτίζεται μὲ τὸν Δήμιό του).
      Ἔτσι ἐφευρέθηκε ἀνύπαρκτη ἐθνικὴ ἐπέτειος μὲ ἀνύπαρκτα γεγονότα – ἡ ὕψωση δηλαδὴ τοῦ Λάβαρου στὴν μονὴ τῆς Ἁγίας Λαύρας τὴν 25η Μαρτίου τοῦ 1821 – ποὺ τόσο βολικὰ συμπίπτει μὲ τὸν Εὐαγγελισμὸ τῆς Θεοτόκου.
      Στὸ σημεῖο αὐτὸ πρέπει νὰ κάνουμε λόγο γιὰ τὸ ΨΕΥΔΟΣ τῆς ὑψώσεως τοῦ Λαβάρου τῆς Ἁγίας Λαύρας ἀπὸ τὸν Παλαιῶν Πατρὼν Γερμανό

      Πρώτος ξεκαθάρισε τὸ ζήτημα ὁ Σπ. Τρικούπης: *Ψευδὴς εἶναι ἡ ἐπικρατοῦσα ἐν΄Ἑλλάδι ἰδέα, ὅτι ἐν τὴ μονὴ τῆς Ἁγίας Λαύρας ἀνυψώθη κατὰ πρῶτον ἡ σημαία τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως* (Ἱστορία τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως*, τόμος Ἅ, σέλ. 229). *
      Ἕνας ἄλλος ἱστορικός της Ἐπαναστάσεως , ὁ Ι. Φιλήμων, ὀνομάζει τὴν ἱστορία αὐτὴ *παχυλὸν ψεῦδος* (*Δοκίμιον Ἱστορικὸν περὶ τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως *, τόμος γ΄, κέφ. 21).
      Οἱ νεώτεροι ἱστορικοί του 1821, ὅπως ὁ Δ. Φωτιάδης, δὲν ἀναφέρονται στὸ γεγονός, *γιατί ἁπλούστατα εἶναι παραμύθι*.
      Οὐδεὶς ἐκ τῶν ἀπομνημόνευμα τογράφων τὸ ἀναφέρει.
      Τὸ ἀγνοοῦσε ἀκόμη καὶ ὁ ἴδιος ὁ Γερμανὸς ἀφοῦ δὲν τὸ ἀναφέρει καν στὰ δικά του ἀπομνημονεύματα.

      Ὁ καλλιτέχνης ζωγράφος Γύζης ποὺ συνέβαλλε στὴν καθιέρωση τοῦ ἱστορικοῦ ψεύδους ποὺ εἶχε καὶ ἔχει ὀλέθριες συνέπειες στὴν ἱστορικὴ ἑλληνικὴ αὐτοσυνειδησία σπούδαζε στὴν Σχολὴ καλῶν Τεχνῶν τοῦ Μονάχου μὲ ὑποτροφία τοῦ *Ὀρθόδοξου Ἱδρύματος τῆς Τήνου*.

      Ὁλόκληρες γενιὲς Ἑλλήνων ἀνατράφηκαν μὲ τὰ ἐν΄λόγω ψεύδη, μὲ παραμύθια ποὺ ἀποσκοποῦσαν στὴν ἐξυπηρέτηση τῶν συμφερόντων τοῦ ρωμαϊκοῦ ἰμπεριαλισμοῦ, ὁδηγώντας τὴν πατρίδα σὲ τραγωδίες ποὺ βάφτηκαν πολλάκις μὲ τὸ αἷμα τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ.
      Ἕνας λαὸς ὑποχείριό της μοναρχίας ἢ τῆς δῆθεν δημοκρατίας, τῶν δεσποτάδων, τῶν ξένων συμφερόντων, ἕνας λαὸς ποὺ βαθιὰ μέσα τοῦ ἔψαχνε νὰ βρεῖ τρόπους νὰ ἀντιδράσει, ἀλλὰ ἀγνοώντας τὴν ἀλήθεια, καὶ στερημένος ὁλοκληρωτικὰ ἀπὸ τὸ φῶς τῆς Ἑλληνικῆς Φιλοσοφίας καὶ Παιδείας, γινόταν συνεχῶς ἕρμαιο – ἰσμῶν καὶ δημαγωγῶν.

      Ο πολιτισμὸς ἔπρεπε νὰ ἐπανέλθει στὴν κοιτίδα τοῦ τὴν Ἑλλάδα. Τὰ πνευματικὰ , τὰ ἰδεολογικὰ καὶ τὰ πατριωτικά τους ἰδανικά, οἱ Ἕλληνες ἔπρεπε νὰ τὰ ἀναζητήσουν στὴν ἀρχαία Ἑλλάδα – στὴν Ἑλληνικὴ Παιδεία καὶ ὄχι στὰ ἱερατεῖα τῆς ἐβραιογενοὺς χριστιανικῆς θρησκείας καὶ εἰς τὰ ἐβραιογενὲς βιβλία τοὺς τὴν Παλαιὰ καὶ Καινὴ Διαθήκη, θρέμα καὶ δημιούργημα ἑβραίων μόνον.
      Αὐτὴν τὴν πραγματικότητα ἀποδοκιμάζει ὁ πατὴρ Γεώργιος Μεταλληνὸς ὁ ὁποῖος γράφει : *Στὶς εὐρωπαϊκὲς αὐλὲς ….καθορίσθηκε ὁ χαρακτήρας τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως , ποὺ δὲν θὰ ἔχει πιὰ ρωμαϊκὸ – οἰκουμενικὸ χαρακτήρα ἀλλὰ στενὰ ἐθνικὸ (δηλαδὴ Ἑλληνικὸ) καὶ κὰτ΄οὐσίαν *ἀρχαῖο- ἑλληνικό*. Θὰ εἶναι ἐπανάσταση τῶν Ἑλλήνων τοῦ Ἑλλαδικοῦ θέματος ὄχι μόνον ἐναντίων τῶν Τούρκων ἀλλὰ καὶ ἐναντίων της Ρωμαϊκῆς Ἐθναρχίας …τῶν Βυζαντινῶν*.
      Ἀποδοκιμάζει λοιπὸν ὁ Γ. Μεταλληνὸς τὴν ἐπανάσταση τῶν Ἑλλήνων γιὰ μία ἐλεύθερη Ἑλλάδα.
      Ὁ Κωνσταντῖνος Κούμας (*Ἱστορία Ἀνθρωπίνων Πράξεων* 12ος τόμος γράφει : *Ἐκ ΄τῶν πολλῶν καλῶν τὰ ὁποία ἐνήργησεν ἡ γλώσσα τοῦ Κοραῆ, ἐν εἶναι ἡ σύστασις νέων σχολείων , τὰ ὁποία ὠφέλησαν ὅλον τὸ γένος* .
      Γράφει ὁ Πατριάρχης Ἱεροσολύμων στὴν *Πατρικὴ Διδασκαλία* του ὅτι :
      *…Ὁ Κύριος διὰ νὰ φυλάξι καὶ αὔθις ἀλώβητον τὴν ἁγίαν καὶ ὀρθόδοξον πίστιν ἠμῶν τῶν εὐσεβῶν καὶ νὰ σώση τοὺς πάντας…Ἤγειρεν ἐκ΄τοῦ μηδενὸς τὴν ἰσχυρᾶν αὐτὴ βασιλεία τῶν Ὀθωμανῶν, ἀντὶ τῆς τῶν Ρωμαίων ἠμῶν βασιλείας ἡ ὁποία εἶχεν ἀρχίσει, τροπὸν τινὰ, νὰ χωλαίνη εἰς τὰ τῆς ὀρθοδόξου πίστεως φρόνημα*.

      Like

    2. Πράγματι ΑΝΤΙΓΡΑΦΩΝ ΝΕΟ ΕΛΛΗΝΑΣ
      “Εναπόκειται σε εμάς, στην θέλησή μας να αγωνισθούμε για τον Εξελληνισμό αυτού του λαού και αυτού του τόπου, εάν επιθυμούμε να παραμείνει κοιτίδα των Ελληνικών Αξιών.”

      Like

  2. Ο Διάβολος, λένε, πως είναι παράγοντας κακόβουλος και επικίνδυνος. Η έννοια «Διάβολος» προέρχεται από το ρήμα «διαβάλλω» (διαχωρίζω, εκτρέπω, παραπλανώ, συκοφαντώ.) Εάν θέσουμε εμπρός από σχεδόν κάθε ρήμα την πρόθεση «δια-» θα παρατηρήσουμε πως η πρόθεσις εμπρός του ρήματος ενισχύει την ιδιότητά του.
    Όπως γνωρίζουμε το ρήμα «βάζω» σημαίνει τοποθετώ κάτι, κάπου. Τοποθετώντας εμπρός του ρήματος το όνομα-πρόθεση του Υψίστου Διός, σημαίνει πως το άτομο που Δία-βάζει μορφώνεται αφού ωσαύτως τοποθετεί μέσα του τον Δία.
    Το ίδιο ισχύει και για το ρήμα «βάλλω» (επιτίθεμαι, στοχοποιώ), έχοντας εις γνώσιν πως ο Ζεύς είναι ο μεγαλύτερος εχθρός της εβραιορθοδοξίας, η οποία επιτίθεται λυσσαλέα εναντίον του. Οπότε, εκείνος που βάλλει κατά του Διός, Δία-βάλλει. Άρα, απλά και λογικά, ο Διάβολος, βάσει της τέλειας ελληνικής γλώσσας, είναι αποκλειστικά και μόνον ο ιουδαΐζων χριστιανισμός.

    Like

    1. Ετυμολογία
      διαβάλλω < αρχαία ελληνική διαβάλλω < διά + βάλλω (δεν εχει σχεση με το Δια), η προθεση "δια" εννοει δια μεσου , πλητω -κτυπω μεσω κλπ ,
      Ρήμα
      διαβάλλω, παθητικό: διαβάλλομαι

      κατηγορώ ψευδώς, δυσφημώ, συκοφαντώ, κακολογώ

      η προθεση "δια" εννοει δια μεσου , πλητω -κτυπω μεσω κλπ ,

      Συγγενικές λέξεις
      διαβολή
      διάβολος
      διαβολικός
      διαβολικά

      Ετυμολογία
      διαβολή < αρχαία ελληνική διαβολή

      η ψευδής κατηγορία, η συκοφαντία
      Συγγενικές λέξεις[επεξεργασία]
      διαβάλλω
      διάβολος

      Like

      1. Μόνον η ελληνική γλώσσα χρησιμοποιεί την έννοια «ενδιαφέρουσα» για να περιγράψει εγκυμονούσα μητέρα που περιμένει παιδί. Πρόκειται για άλλη μία έννοια που άντεξε στον χρόνο, αφού ο Έλληνας-άνθρωπος είναι βέβαιος πως μόνον η Ελληνίδα μητέρα θα φέρει στον κόσμο τον νέο Δία, αφού ως σε «εν Δία φέρουσα» κατάσταση, τον φέρει μέσα της κατά την εννεάμηνη περίοδο εγκυμοσύνης. Κάνε υπομονή, σε 15 χρόνια που θα τελειώσεις το Δημοτικό θα τους πω να σε βάλουν στο Γυμνάσιο.

        Like

      2. αν σε παρηγορουν αυτες οι κατασκευες με την προθεση δια , υπαρχουν εκατονταδες που μπορεις να φιλοτεχνησεις για να αιστανθεις απο σποντα σημαντικος σοφος και σπουδαιος λογω καλπαζουσας φαντασιας.Υπαρχει βεβαια η περιπτωση να χανεις τα παντα προσπαθωντας να αποδειξεις με κατασκευες που προκαλουν μειδιαματα οτι σου αξιζει να ανηκεις σε ανωτερη φυλη , οποτε καταλαβαινεις…

        Like

  3. 1) “δημιουργήθηκε από το Θεό ως άγγελος και όταν έχασε την κοινωνία μαζί του έγινε σκοτεινό πνεύμα, διάβολος” .
    Τόσο πολύ; Από άγγελος, διάολος; Από στρατιώτες του θεού σε απόλυτους εχθρούς του και υπηρέτες του κακού; Από πού και γιατί γεννήθηκε τόση κακία;
    2) Αφού δημιουργήθηκε από το θεό και όλα είναι σχέδιο θεού και προγνωρίζει τα πάντα, την “πάτησε” εδώ ο θεός ή είναι μέρος του σχεδίου του και ο διάολος;
    Δικό του δηλαδή δημιούργημα για να μας ταλαιπωρεί; Δεν αναιρείται δηλαδή το Πανάγαθος και το “πάντα εν σοφία εποίησας”; Ή το σχέδιο του “μπάζει” και το έργο του έχει ολέθριες κατασκευαστικές ατέλειες;
    3) Αν έχει την δύναμη να πάει τόσο κόντρα στον θεό και στα ίσια από δημιουργίας αγγέλων και μέχρι την αιωνιότητα και ενίοτε να υπερισχύει, τότε είναι ένας θεός και αυτός. Ο θεός του κακού. Και όσους πιστεύουν και στον θεό και στον διάολο σίγουρα δεν τους λες μονοθεϊστές. Πιστεύουν τουλάχιστον σε δύο θεούς, έναν καλό και έναν κακό σε αιώνια μονομαχία ποιός θα όπλα έχουν οι δαίμονες και δεν λέει να τελειώσει αυτός ο ουράνιος πόλεμος;
    Και γιατί εμείς να αποτελούμε το “πλιάτσικο”;
    4) Γιατί εγώ για ένα ξενοπήδημα π.χ. που μπορεί να ήταν και ελεημοσύνη σε μιά απελπισμένη πατσαβούρα θα τιμωρηθώ στο πυρ το αιώνιον και ο διάολος, με τόσο κακό, δεν έχει σταλεί από τον Παντοδύναμο θεό στην σούβλα να γίνει στάχτη εδώ και αιώνες; Τόσο Δίκαιος;

    Από τα παραπάνω συμπεραίνω ότι πολύ πρέπει να έχω καταληφθεί προσωπικά από τον διάολο, ιδιαίτερα γιατί αρνούμαι να πιστέψω και βδελύσσομαι να ακούω όλες αυτές τις μαλακίες που αποκαλούνται “θεολογία”.
    Δικός σας ο θεός, δικός σας και ο διάολος που πάει πακέτο!
    Η δική μου αντίληψη του “θείου” δεν μπορεί να περιλαμβάνει τέτοιες μαλακίες!

    Υ.Γ. Ολυμπία, παρακμιακό περιθωριακό σαϊτ κατάντησες με όλες αυτές τις μεσαιωνικού τύπου θρησκευτικές ταλιμπανομαλακίες που αναρτάς τελευταία.

    Like

    1. εχεις παρει τις αποφασεις που σε βολευουν και επομενως οι ερωτησεις ειναι μια προχειρη κριτικη απο καποιον που τα ξερει ολα. Αλλα δεν ηρθες γι αυτην αλλα για το Υ.Γ. στο οποιο ολα τα αλλα ηταν προλογος.
      Στο 4. παιρνεις με λιγη ενδοσκοπηση ολες τις απαντησεις για το τι σου φταιει .”. μπορεί να ήταν και ελεημοσύνη σε μιά απελπισμένη πατσαβούρα , θα τιμωρηθώ ..”.φταιει το ΕΓΩ και κανεις δεν σε τιμωρει, μονος σου τοποθετεισαι στον προορισμο σου με την αναγκαστικη αυτοαπομονωση που σου επιβαλλει το αρρωστο ΕΓΩ.

      Like

      1. Απαντήσεις δεν είχες παρά μόνο να κρίνεις το εγώ μου;
        Ξέρεις πως το λένε αυτό. “Δολοφονία χαρακτήρος”. Και είναι χαρακτηριστική “αρετή” του κάθε θρασύδειλου κύριου “Τίποτα”.

        Like

      2. το ΕΓΩ ολων μας.

        Επειδη ξερω οτι με διαβαζεις , τις απαντησεις τις ξερεις αλλα οπως καθαρα φανηκε δεν ειναι τα ερωτηματα το θεμα σου αλλα η εχθρα ειναι το μονο ευδιακριτο στη μακροσκελη ανοησια που ποσταρησες και οι τελευταιες πεντε γραμμες της φθανουν για να σε φωτογραφισουν.

        Like

      3. Ασφαλώς και δεν είναι τα ερωτήματα. Είναι γνωστές οι μαλακίες σας για απάντηση. Σαν αυτές του άρθρου, σαν και αυτές που τσοντάρεις εσύ.
        Είναι η μαλακία που σας δέρνει το θέμα.

        Like

      4. Και αν αυτές τις χοντρομαλακίες εσείς ονομάζετε θεολογία και πνευματικότητα, να τις χαίρεστε!

        Like

      5. Αντιφάσεις said

        Ιανουαρίου 26, 2018 στις 8:54 πμ
        Απαντήσεις δεν είχες παρά μόνο να κρίνεις το εγώ μου;

        τοσο ψευτικος δηλαδη ?

        Like

      6. Εσύ πάντα έχεις δίκιο. Ιδίως όταν παριστάνεις τον ξύπνιο με κοριτσίστικες κατινιές για να ξεπεράσεις τις μαλακίες σας.

        Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s