ΔΙΧΟΝΟΙΑ Η ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΠΛΗΓΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

ΕΡΕΥΝΑ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ & ΑΡΧΑΙΟΚΑΠΗΛΙΑ-ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΚΛΕΒΟΥΝ ΕΔΩ ΚΑΙ ΑΙΩΝΕΣΗ διχόνοια βρίσκεται στο DNA των Ελλήνων. Φαίνεται δε ότι αποτελεί και μια πηγή του δυναμισμού τους, τουλάχιστον σύμφωνα με τη ρήση του «σκοτεινού φιλοσόφου» Ηρακλείτου : «πόλεμος πατήρ πάντων». Δεν είναι τυχαίο ότι οι αρχαίοι ήταν, ίσως, ο μοναδικός λαός στον κόσμο που είχε επινοήσει και λάτρεψε μία θεότητα-προσωποποίηση της φιλονικίας και της διχόνοιας : την Έριδα. Κατά τον Όμηρο ήταν αδερφή και συνοδός του Άρη, θεού του πολέμου. Την ήθελε μάλιστα ντυμένη με ρούχα βαμμένα στα κόκκινα από το αίμα των ανδρών. Κατά τον Ησίοδο, ήταν κόρη της Νύκτας και μητέρα του Πόνου, του Λοιμού και γενικά κάθε κακού και συμφοράς. Επειδή δεν προσκλήθηκε στο γάμο του Πηλέα και της Θέτιδας, έριξε ανάμεσα στους καλεσμένους ένα μήλο με γραμμένη πάνω σε αυτό την φράση « Τη καλλίστη» (στην ομορφότερη) προκαλώντας την φιλονικία μεταξύ Αφροδίτης, Ήρας και Αθηνάς για το ποιά θα το πάρει.
Μπορεί να ξεχάστηκαν οι θεοί του Ολύμπου. Η μοναδική θεότητα που δεν ξεχάστηκε ποτέ από τους Έλληνες είναι η Έρις.
Ο Αλκαίος της Μυτιλήνης, ποιητής σύγχρονος της συμπατριώτισσάς του Σαπφούς και του Σόλωνος, περιγράφει στα « Στασιωτικά» του τον εμφύλιο πόλεμο που ξέσπασε τον 7ο αιώνα π.χ. μεταξύ Πληβείων και Πατρικίων, ο οποίος είχε βέβαια ταξικό χαρακτήρα. Συγκρίνει τον πόλεμο αυτό με μια χειμερινή θύελλα όπου « κάθε κύμα που έρχεται ανεβαίνει πιο ψηλά από όλα αυτά που προηγήθηκαν». Ο Αλκαίος είχε ταχθεί υπέρ των αδυνάτων Πληβείων εν αντιθέσει με τον σύγχρονό του λόγιο Θέογνι ο οποίος ήθελε «να πιει το αίμα» των επαναστατημένων Πληβείων που, «ενώ άλλοτε εστερούντο κάθε δικαιώματος και έβοσκαν έξω από τα τείχη σαν τα ελάφια, τώρα σήκωσαν κεφάλι και ζητούν ισότητα». «Δίκη» ήταν η κραυγή των Πληβείων που, τότε, σήμαινε δικαιοσύνη και όχι διαδικασία για την απόδοση δικαιοσύνης.
Έναν παρόμοιο ταξικό εμφύλιο πόλεμο θέλησε ν’αποφύγει ο Σόλων στην Αθήνα τον 7ο προς 6ο αιώνα και το κατόρθωσε με την «Σεισάχθεια» (Σείω το άχθος). Στην Αθήνα της εποχής εκείνης υπήρχε ένα αγεφύρωτο χάσμα μεταξύ των ευγενών πλουσίων και των φτωχών βιοπαλαιστών. Οι πλούσιοι ήταν μεγαλογαιοκτήμονες ή μεγαλέμποροι – μεγαλοβιοτέχνες . Οι φτωχοί ήταν κυρίως καλλιεργητές μικροϊδιοκτήτες ή ακτήμονες, μικροβιοτέχνες. Αναγκάζονταν συχνά να δανείζονται χρήματα από τους πλουσίους βάζοντας υποθήκη τις μικροϊδιοκτησίες τους ή την προσωπική τους ελευθερία. Έτσι, όταν δεν κατόρθωναν να εξοφλήσουν τα δάνεια, έχαναν τις ιδιοκτησίες τους ή την ελευθερία τους και γινόντουσαν δούλοι των δανειστών. Οι πλούσιοι, λοιπόν, έβλεπαν τις ιδιοκτησίες τους να μεγαλώνουν, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα πρόσθετα εργατικά χέρια με τους δούλους που αποκτούσαν. Και το χάσμα μεγάλωνε μαζί με τη απόγνωση και την οργή των φτωχών. Το καζάνι έβραζε και ήταν έτοιμο να εκραγεί. Ο σοφός Σόλων, αφού ανακηρύχθηκε «Επώνυμος Άρχων» με αυξημένες εξουσίες «διαλεκτού» και «νομοθέτου», κατάφερε να εκτονώσει την κρίση με σειρά μέτρων τα οποία ικανοποίησαν τους φτωχούς, δίχως να δυσαρεστήσουν υπέρμετρα τους ευγενείς πλουσίους, στην κατηγορία των οποίων ανήκε και ο ίδιος. Κυρίως διέγραψε τα χρέη (το άχθος των φτωχών ) και απελευθέρωσε όσους είχαν γίνει δούλοι λόγω χρεών.
Είναι γνωστοί οι συνεχείς πόλεμοι μεταξύ των ελληνικών πόλεων σε όλους τους δυνατούς συνδυασμούς, αλλά και εντός των πόλεων μεταξύ δημοκρατικών και ολιγαρχικών. Αποκορύφωμα των εμφυλίων συγκρούσεων αποτέλεσε ο Πελοποννησιακός πόλεμος, ο οποίος έλαβε πανελλήνιο χαρακτήρα εφόσον έφερε αντιμέτωπους την Αθήνα με τους συμμάχους της και την Σπάρτη με τους δικούς της. Πριν όμως μιλήσουμε για την μείζονα αυτή σύρραξη, ας μην ξεχάσουμε τους εμφυλίους της πρόσφατης ιστορίας. Εκτός από τις κατοχικές εμφύλιες συρράξεις και τον μεγάλο εμφύλιο 1946-1949, δύο εμφύλιοι πόλεμοι έλαβαν χώρα διαρκούντος του αγώνος του 1821 που λίγο έλειψε να οδηγήσουν σε πλήρη αποτυχία αυτόν τον ηρωικό αγώνα, αν, ανεξάρτητα από τα κίνητρά τους, δεν επενέβαιναν οι μεγάλες δυνάμεις . Αυτός ο εμφύλιος ενέπνευσε στο Σολωμό το τετράστιχο 147 :
«Μην ειπούν στον στοχασμό τους
Τα ξένα έθνη αληθινά
Εάν μισούνται ανάμεσά τους
Δεν τους πρέπει ελευτεριά.»
Ολέθριος επίσης ήταν και ο εθνικός διχασμός που άρχισε το 1915 και που κατέληξε στη Μικρασιατική τραγωδία.

ΘΟΥΚΥΔΙΔΗΣ
Όσο για τον Πελοποννησιακό πόλεμο πρέπει να θεωρήσουμε ευτυχή συγκυρία το γεγονός ότι τον έζησε και τον περιέγραψε ο μέγιστος των ιστορικών, ο Θουκυδίδης, στα βιβλία του οποίου βρίσκουμε εξηγήσεις για τα σήμερα συμβαίνοντα στον κόσμο.
Κεντρική έννοια στην ιστορική του σκέψη είναι η ανθρώπινη φύση, το «ανθρώπειον». Ουσιαστικό στοιχείο της φύσης του ανθρώπου είναι, κατά τον Θουκυδίδη, η αλόγιστη επιθυμία για δύναμη και εξουσία, η οποία , κάτω από ορισμένες συνθήκες, γίνεται ασύδοτο στοιχείο του δημοσίου βίου εντός και ανάμεσα στις πόλεις- κράτη με κατάληξη την παραφροσύνη που αποτελεί ο εμφύλιος πόλεμος. Ο Θουκυδίδης ήταν ήδη ενήλικας όταν ξέσπασε ο Πελοποννησιακός πόλεμος. Έζησε τα γεγονότα και τα περιέγραψε όπως τα βίωσε ο ίδιος και όπως τα βίωσαν οι σύγχρονοί του. Δεν περιορίστηκε σε μία μαρτυρία για κάθε γεγονός. Διαπίστωσε ότι το ίδιο γεγονός το περιέγραφαν με διαφορετικό τρόπο οι διάφοροι αυτόπτες μάρτυρες. Για τον λόγο αυτό προέβαινε στη διασταύρωση των διαφόρων περιγραφών με σκοπό να αναδείξει την αλήθεια. Εμβάθυνε στα γεγονότα και αναζητούσε τα στοιχεία που συνδέονταν με την ανθρώπινη φύση και που είχαν, κατά συνέπεια, το στοιχείο της παγκοσμιότητας, που σημαίνει ότι μπορούν να επαναληφθούν με ανάλογο τρόπο σε άλλες εποχές και σε άλλους τόπους. Αυτός είναι κυρίως ο λόγος που ο Θουκυδίδης θεωρείται ο πατέρας της κατά τρόπο διεισδυτικό προσέγγισης της Ιστορίας και της ανθρώπινης φύσης. Γι’αυτό διαβάζεται, μελετάται και αναλύεται ακόμα και σήμερα σ’όλο τον κόσμο , με κορυφαία ερευνήτρια του έργου του την Γαλλίδα Ακαδημαϊκό, την πασίγνωστη ελληνίστρια JAQUELINE DE ROMILLY.
Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι ο Θουκυδίδης διδάσκεται ως υποχρεωτικό μάθημα σε όλες τις στρατιωτικές ακαδημίες των Ηνωμένων Πολιτιών της Αμερικής και ότι οι μεταφράσεις των βιβλίων του πωλούνται στον αριθμό της τάξεως των 50 000 αντιτύπων κάθε χρόνο στη μεγάλη αυτή χώρα. Το έργο του Θουκυδίδη διατηρεί διεθνώς θέση εγχειριδίου στρατηγικής και πολιτικής φιλοσοφίας.
Ανεξάρτητα από το « φαινόμενο» Θουκυδίδης, πολλά είναι εκείνα που μας κάνουν να πιστέψουμε ότι ο δυτικός κόσμος ήταν και παραμένει πολιτισμικά «ελληνοκεντρικός». Επανέρχεται συνεχώς στην «παιδική του ηλικία» που δεν είναι άλλη από την αρχαιοελληνική παράδοση, ζητώντας να ανακαλύψει μέσα αυτή τον εαυτό του.
Η προσέγγιση της ιστορίας από τον Θουκυδίδη δεν έχει καμία σχέση με τα διασκεδαστικά παραμύθια του Ηρόδοτου και τις υπερκόσμιες παρεμβάσεις των Θεών του Ολύμπου.
Ο Πελοποννησιακός πόλεμος ήταν, βέβαια, ένας κατ’εξοχήν εμφύλιος πόλεμος εφόσον διεξήγετο μεταξύ Ελλήνων και είχε γενικευμένο χαρακτήρα, αφού είχε εμπλέξει σχεδόν ολόκληρο τον Ελληνισμό. Ο πόλεμος μέσα στις πόλεις – κράτη ήταν δύο φορές εμφύλιος και υπήρχε πριν ακόμη ξεσπάσει η μείζων σύρραξη μεταξύ των δύο μεγάλων δυνάμεων Αθήνας και Σπάρτης. Οι δύο τελευταίες υπέθαλπαν τις εμφύλιες συγκρούσεις μέσα στις πόλεις που εκτυλίσσονταν κυρίως μεταξύ « Δημοκρατικών» και «Ολιγαρχικών». Τους πρώτους είχαν συνήθως υπό την προστασία τους οι Αθηναίοι και τους δεύτερους οι Σπαρτιάτες. Εξ’άλλου, ένας εμφύλιος πόλεμος στο εσωτερικό της Επιδάμνου (σημερινό Δυρράχιο της Αλβανίας ) πυροδότησε τον Πελοποννησιακό πόλεμο. Αναμφισβήτητα αποτέλεσε απλώς την αφορμή διότι η σύρραξη μεταξύ Αθήνας και Σπάρτης προετοιμαζόταν από καιρό. Αυτοί οι εσωτερικοί εμφύλιοι χαρακτηρίζονταν από μία απερίγραπτη αγριότητα μπροστά στην οποία φαίνεται ότι, τηρουμένων των αναλογιών, ωχριούν οι αγριότητες που έλαβαν χώρα στον δικό μας πρόσφατο εμφύλιο. Aναφέρεται ιδιαίτερα η περίπτωση του εμφυλίου μέσα στην Κέρκυρα το 427 π.χ. που προκάλεσε την επέμβαση Αθήνας και Σπάρτης. Σ’αυτή τη σύρραξη επικράτησαν οι «δημοκρατικοί» οι οποίοι προέβησαν σε γενική σφαγή των αντιπάλων. Ο Θουκυδίδης υπογραμμίζει τη φρίκη που προκάλεσε αυτή η σφαγή με την ασύλληπτη αγριότητά της.
Ήταν μεγάλο ατύχημα ότι ο Περικλής πέθανε κατά τη διάρκεια του καταστρεπτικού λοιμού που είχε πέσει στην Αθήνα τρία χρόνια μετά την έκρηξη του πολέμου. Διότι, μετά το θάνατό του, επικράτησαν οι δημαγωγοί με επί κεφαλής τον Κλέωνα, οι οποίοι οργίασαν με τη λαϊκίστικη και φιλοπόλεμη πολιτική τους. Έτσι, ο πόλεμος διήρκησε συνολικά είκοσι εφτά χρόνια, με μερικές διακοπές, ενώ υπήρξαν ευκαιρίες για σύναψη έντιμης ειρήνης την οποία είχαν ζητήσει οι Σπαρτιάτες. Οι Αθηναίοι δημαγωγοί έπειθαν κάθε φορά την Εκκλησία του Δήμου να απορρίπτει κάθε ιδέα ειρήνης. Όπως δε είπε ο Ευριπίδης, «όταν κάποιος γλυκός στα λόγια, κακός στη σκέψη, πείθει τα πλήθη, πολλά κακά αναμένουν τη χώρα.» Έτσι οι δημαγωγοί έπεισαν την Εκκλησία του Δήμου να πάρει την απόφαση της σφαγής των Μηλίων , η οποία αποτέλεσε μία μορφή γενοκτονίας και τη μέγιστη αγριότητα εκείνου του πολέμου. Οι Μήλιοι, άποικοι της Σπάρτης, θέλησαν να μείνουν ουδέτεροι στο μεγάλο πόλεμο. Οι Αθηναίοι, πεισθέντες από τη φιλοπόλεμη δημαγωγία, αποφάσισαν να τους υποτάξουν και ζήτησαν διαπραγματεύσεις μεταξύ των αρχόντων των δύο πόλεων. Οι Μήλιοι επικαλέστηκαν το δίκαιο ως «κοινόν αγαθόν» και τόνισαν στους Αθηναίους ότι, αν χάσουν τον πόλεμο, θα υποστούν οι ίδιοι τις συνέπειες του μη σεβασμού αυτού του κοινού αγαθού. Όμως οι ιθύνοντες Αθηναίοι δημαγωγοί διακατέχονταν από τον άκρως κυνικόν ορισμό του δικαίου που είχε δώσει ο σοφιστής Θρασύμαχος ο οποίος, απευθυνόμενος στο Σωκράτη, είπε : («Πλάτωνος Πολιτεία») – Α’, 33 6 κ.ε. ) :
« Φημί γαρ εγώ, δίκαιον είναι ουκ άλλο τι ή το του κρείττονος συμφέρον». Δηλαδή δίκαιο είναι τίποτε άλλο παρά το συμφέρον το ισχυρότερου. Παρόμοια σοφιστική αντίληψη περί δικαίου, προσφιλής κι’αυτή στους δημαγωγούς της Αθήνας, αναφέρεται στο διάλογο «Γοργίας» του Πλάτωνα – 483 δ : «Ούτω το δίκαιον κέκριται του κρείττω του ήσσονος άρχειν και πλέον έχειν», που σημαίνει : Έτσι κρίνεται το δίκαιο, να κυριαρχεί ο ισχυρότερος πάνω στον ασθενέστερο και να κατέχει περισσότερα. Μάταια οι Μήλιοι επέμειναν στην ανάγκη σεβασμού του δικαίου ως κοινού αγαθού που τελικά είναι η ταύτιση του δικαίου προς το συμφέρον. Με άκραν αλαζονεία οι Αθηναίοι παρατήρησαν ότι «Δίκαιον μεν εν τω ανθρωπίω λόγω από της ίσης ανάγκης κρίνεται, δυνατά δε οι προύχοντες πράττουσι και οι ασθενείς ξυγχωρούσιν»που σημαίνει : Στις ανθρώπινες σχέσεις (οπωσδήποτε και στις δημόσιες και διεθνείς ) το δίκαιο, λογαριάζεται μόνον όταν υπάρχει ίση δύναμη. Ειδάλλως, οι δυνατοί πράττουν αυτό που τους επιτρέπει η δύναμή τους και οι ασθενέστεροι το αποδέχονται. Δεν παρέλειψαν οι Αθηναίοι να υπενθυμίσουν στους Μηλίους ότι «Δικαίως, τον Μίδα καταλύσαντες, ημείς αρχόμενοι».Δηλαδή , αφού νικήσαμε τους Πέρσες, κάνουμε ότι θέλουμε. Όταν δε οι Μήλιοι ανέφεραν ότι η υποταγή τους συνεπάγεται «αισχύνη», (ταπείνωση ), οι Αθηναίοι τους τόνισαν να μην παρασύρονται από μία λέξη διότι κινδυνεύουν να πάθουν «ανηκέστους ξυμφοράς και αισχύνην αισχύονα». Δηλαδή να υποστούν ανεπανόρθωτες συμφορές και ακόμα μεγαλύτερη ταπείνωση. Η αλαζονεία σε όλο της το μεγαλείο. Τελικά, οι Αθηναίοι έσφαξαν όλους τους ενήλικες άνδρες και πήραν δούλους όλα τα γυναικόπαιδα. Έστειλαν δε πεντακόσιους από την Αττική για να εποικήσουν το νησί. Με τη φόρα που πήραν οι δημαγωγοί, έπεισαν την αμαθή πλειοψηφία της Εκκλησίας του Δήμου να ψηφίσει υπέρ της σφαγής και των Μυτιληναίων , επειδή είχαν αποστατήσει από την Αθηναϊκή συμμαχία. Και ενώ το πλοίο με το εκτελεστικό απόσπασμα είχε ξεκινήσει για την Μυτιλήνη, ο Διόδοτος κατόρθωσε να μεταπείσει την Εκκλησία. Έτσι, εστάλη ολοταχώς άλλο πλοίο και πρόλαβε τη σφαγή.
Η σφαγή των μηλίων αποτελεί κλασσική περίπτωση « ΥΒΡΕΩΣ». Ύβρις σήμαινε για τους αρχαίους αλαζονική συμπεριφορά με περιφρόνηση του θεϊκού και του ηθικού νόμου. Η Ύβρις κατά τους αρχαίους, ακολουθείται αργά η γρήγορα από τη «ΝΕΜΕΣΗ», την τιμωρία.. Η ιστορία διδάσκει ότι οι υπερδυνάμεις, όπως η Αθήνα, πέρασαν κατά κανόνα από την Ύβρη στη Νέμεση. Θα ήταν χρήσιμο αυτό να το κατανοήσουν οι σημερινές υπάρχουσες ή εν εκκολάψει υπερδυνάμεις και να μετριάσουν την αλαζονεία τους.
Η Νέμεση για τους Αθηναίους δεν άργησε να έρθει. Ήρθε με την μορφή της πλήρους καταστροφής του Αθηναϊκού στόλου στις Συρακούσες. Με το πλήγμα αυτό που υπέστησαν οι Αθηναίοι, η πλάστιγγα του πολέμου έγειρε οριστικά υπέρ των Σπαρτιατών. Το αποτέλεσμα του πολέμου δεν ήταν μόνο καταστροφικό για τους Αθηναίους αλλά και για ολόκληρο τον Ελληνισμό. Η Σπάρτη βγήκε νικήτρια αλλά η νίκη της δεν ήταν παρά πύρρειος. Βγήκε εξουθενωμένη από την πολύχρονη πολεμική προσπάθεια και κατέληξε να δεχθεί την ταπεινωτική «Ανταλκίδειο Ειρήνη» με τους Πέρσες. Κατά συνέπεια, οι Πέρσες νικημένοι στους μηδικούς πολέμους έγιναν ρυθμιστές των ελληνικών πραγμάτων εξ’αιτίας του εμφυλίου σπαραγμού των Ελλήνων, χωρίς καν να πολεμήσουν. Για τους Αθηναίους η Νέμεσις θα μπορούσε να είναι αδυσώπητος αν οι Σπαρτιάτες δεν είχαν δείξει ωριμότητα ώστε να μην δεχθούν τις προτάσεις των συμμάχων τους Θηβαίων και Κορινθίων για ισοπέδωση της Αθήνας και εξαφάνισή της από του προσώπου της γης. Συντετριμμένος ο Θουκυδίδης καταλήγει επιγραμματικά : «Πολλά και χαλεπά ταις πόλεσι, γιγνόμενα και αεί εσσόμενα, έως αν η αυτή φύσις ανθρώπου ή». Δηλαδή, όσο δεν αλλάζει η ανθρώπινη φύση πολλά και δυσάρεστα γίνονται και θα γίνονται πάντοτε. Μπορεί όμως να αλλάξει η φύση του ανθρώπου ; Ο Θουκυδίδης διατηρεί την ελπίδα ότι ο άνθρωπος κάτι μπορεί να διδαχθεί από την ιστορία. Ο Πλάτων διαπιστώνει πόσο στενά είναι τα περιθώρια που έχει η παιδεία να αλλάξει τη ανθρώπινη φύση. Εμείς γνωρίζουμε ότι 2500 χρόνια μετά τα γεγονότα τα οποία περιγράφει ο Θουκυδίδης δεν φαίνεται να έχει αλλάξει τίποτα. Παρόμοια επαναλαμβάνονται σε όλες τις εποχές και σε όλους τους τόπους. Αυτό που είπε ο Ρωμαίος ποιητής ΠΛΑΥΤΟΣ : «Homo homini lupus» (Ο άνθρωπος είναι λύκος για τον άνθρωπο ) εξακολουθεί να ισχύει στο ακέραιο.

Άγγελος Ζαχαρόπουλος
Επίτιμος Διευθυντής Ευρωπαϊκής Επιτροπής
τ. Γενικός Διευθυντής Υπουργείου Γεωργίας

27 σκέψεις σχετικά με το “ΔΙΧΟΝΟΙΑ Η ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΠΛΗΓΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ”

      1. την διχονοια την σπερνουν τα κομματοσκυλα και οι προσκυνημένοι ανεξαρτητου επαγγελματος που ακολουθουν τους πολιτικους εδω και πολλα χρονια, που ολοι μαζι, εχουν προδωσει την χωρα και εχουν παραδωσει την εξουσια στους δανειστές και αυτοι θελουν να καθονται να βαζουν υπογραφες και να πληρωνονται και απο πανω να φλυαρουν και να μας κανουν μαθηματα….
        Η διχονοια υπαρχει γιατι δεν υπαρχει διαφανεια στις αποφασεις που αφορουν το εθνικο συμφερον ολων μας…και ειναι αποδεδειγμενο πλεον οτι την εχουμε ολοι μεσα μας αδαμαστη….
        Αλληλεγγυη και αλληλοσεβασμος ειναι καποιες λεξεις που μπορουν να «δαμασουν» εστω για μερικα δευτερόλεπτα την διχονοια…

        Διχονοια υπαρχει γιατι εσεις την δημιουργησατε (οι παλιοτεροι και ειδικα η γενια που εκμεταλευτηκε την εξέγερση του Πολυτεχνείου …)
        γι’ αυτο καντε στην ακρη να μπουνε νεα παιδια στα πραγματα μπας και καταφερουμε να διορθωσουμε αυτο που κατασκευασατε….

        …α και που ειστε….μην ξεχασετε να παρετε μαζι σας τον Βενιζελο και τον Παγκαλο…ναι γιατι εσεις τους φτιαξατε μην μας τους παρατησετε εδω

        Μου αρέσει!

      2. + … γι’ αυτο καντε στην ακρη να μπουνε νεα παιδια στα πραγματα μπας και καταφερουμε να διορθωσουμε αυτο που κατασκευασατε….
        …α και που ειστε….μην ξεχασετε να παρετε μαζι σας τον Βενιζελο και τον Παγκαλο…ναι γιατι εσεις τους φτιαξατε μην μας τους παρατησετε εδω…

        Τι μοναχά αυτούς του δυό;
        Άλλους ντεν έκει;

        Μου αρέσει!

    1. Δηλαδή «παίζει» ο Καμμένος να άρχει, εξουσιάζει είτε επιρεεάζει τόσο πολύ τα πράγματα ώστε ακόμη και εάν είναι να γίνει,
      είτε είναι ήδη για σένα,
      εφιάλτης (με πεζό το -ε-),
      να μπορεί να καταστρέψει τον ΕΛληνισμό από προσώπου Γης;

      Δηλαδή ένας άνθρωπος,
      μόνος του
      (γιατί ποιός άλλος ανόητα θα τον ακολουθήσει),
      να καταφέρει στην πράξη ό,τι έως σήμερα δεν κατάφερε ουδείς τύραννος,
      πολυάριθμος κατακτητής και καλά γαμίκουλας, να το καταφέρει εκείνος μοναχός του;

      Τόσο μάγκας ;
      Σγα δα!

      Μου αρέσει!

      1. Μήπως έχουν ωραιοποιηθεί ή ηρωοποιηθεί κάποια πρόσωπα, πέραν του ορθού μέτρου, για εσένα;
        Ακόμη όμως και η θέση του Εφιάλτη ή του Ιούδα, ρόλοι ήτανε/είναι.
        Κάποιες φορές λοιπόν,
        λες και έτσι φαίνεται ότι πρέπει να γίνεται,
        υπάρχει και ένας προδότης για ΠΥΡοδότηση .

        Για να μαθευτούν φέξουν αλήθειες που αλλιώς θα ήταν κρυμμένες ή διφορούμενες.
        Για να μην στρέξουν να προστατέψουν τον δειλό, ημίαιμο, κρόνειο.
        Στην Δίκη μένει,
        εκεί να αποφασισθεί,
        αν θα τον ρίξουνε τον κουράδα στον… καιάδα.

        Μου αρέσει!

    2. A great deal of propaganda can be invested in ignorance when the need for illusion is constantly intense.
      (Μεγαλη προπαγανδα μπορεί να επενδυθεί στην άγνοια όταν η επιθυμία της παραίσθησης είναι διαρκώς έντονη)

      «I know because I’m Greek and we’re conspiratorial by nature.»
      (Το ξέρω γιατί είμαι Έλληνας και εμείς είμαστε συνομωτικοί εκ φύσεως)

      ― George Tenet X-CIA Director
      and istinguished Professor in the Practice of Diplomacy at Georgetown University.

      Αρέσει σε 1 άτομο

    3. Σιγά, σιγά, και μην εκραγείς.
      Το ηλιθιότητες είναι αυτές περί διχόνοιας μεταξύ των Ελλήνων.

      Ήτανε οι Έλληνες που ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΝ ΤΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ!

      Και εσείς εννοείτε ότι ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ισούται με ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ!

      Και η ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ισούται με ΑΛΛΗΛΟΣΕΒΑΣΜΟΣ!

      Και όπως βλέπετε αγαπητοί κύριοι και κυρίες, οι ΈΛΛΗΝΕΣ ήταν οι ΠΙΟ φίλο-ειρηνικοί, εν αντιθέσει με τους υπόλοιπους λαούς, εφόσον ως η ΙΣΤΟΡΙΑ των Ελλήνων αποδεικνύει,
      ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΝ το ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ-ΤΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ-ΠΟΥ είναι ΑΔΥΝΑΤΟΝ να δημιουργηθεί όπου βασιλεύει η έριδα και η διχόνοια.

      Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ λοιπόν είναι αυτή η Πολιτική η οποία εξευγενίζει τον άνθρωπο, εφόσον, η παρουσία της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ είναι δυνατή ΜΟΝΟΝ ΜΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕΤΑΞΥ ΠΟΛΙΤΩΝ! και που έχει ως ΑΡΧΗΝ, ως ΑΛΦΑ και ΩΜΕΓΑ, ΤΟΝ ΣΕΒΑΣΜΟ ΑΛΛΗΛΩΝ!

      Επίσης, ο Ελληνικός Λαός, οι ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΜΑΣ!, θεωρούσαν τον Άρη ως άπραγη Βιαιότητα, χειρότερο τέκνον αυτού, η Έριδα.
      Οι Έλληνες δεν ΥΜΝΟΥΣΑΝ την Έριδα, ούτε προς τιμή της έχτιζαν ΝΑΟΥΣ.

      Να τι λέγανε οι Πρόγονοί μας για θεότητες που αντιπροσώπευαν την Διχόνοια:

      «225…, καὶ Ἔριν τέκε καρτερόθυμον. αὐτὰρ Ἔρις στυγερὴ
      τέκε μὲν Πόνον ἀλγινόεντα
      Λήθην τε Λιμόν τε καὶ Ἄλγεα
      δακρυόεντα Ὑσμίνας τε Μάχας τε
      Φόνους τ᾽ Ἀνδροκτασίας τε Νείκεά τε ψευδέας τε Λόγους
      Ἀμφιλλογίας τε 230Δυσνομίην
      τ᾽ Ἄτην τε, συνήθεας ἀλλήλῃσιν,..» Ησίοδος «Θεογονία: (225-230)

      «225…, και η σκληρόκαρδη Έριδα. Η αποτρόπαιη Έριδα έφερε τον οδυνηρό μόχθο και Λύθη και την Πείνα και τα δάκρυα θλίψης, τις μάχες επίσης, τους πολέμους, τις δολοφονίες, διαφωνίες, ψεύδη-συκοφαντίες, διαμάχες, 230 Ανομία και Ερείπια, και παρόμοιας φύσεως…,» Ησίοδος «Θεογονία: (225-230)

      Ο Σόλων ο Αθηναίος, ως και ο Πίττακος ο Μυτιληναίος, δύο από τους 7 ΣΟΦΟΥΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ, καταπολέμησαν την Έριδα, με σκοπό την εξάρθρωση αυτής της λαίλαπας από την Ελληνική Κοινωνία.

      ΔΙΑ αυτόν τον ΛΟΓΟ, ήταν δυνατή η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.

      ΌΠΟΥ ΥΠΑΡΧΗ ΕΡΙΔΑ
      ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΗ συμφιλίωση,
      δεν υπάρχει ΣΥΝ-Εργασία,
      δεν υπάρχει ΣΕΒΑΣΜΟΣ!
      Δεν υπάρχει ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
      αλλά
      ΥΠΑΡΧΕΙ ΦΑΣΙΣΜΟΣ!
      Είδαμε ότι οι Αρχαίοι Έλληνες, ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΑΝΕ την ΈΡΙΔΑ, που ισούται με την Διχόνοια.

      Όταν οι τάδε σας λένε ότι οι Έλληνες έχουν στο αίμα τους την διχόνοια περισσότερο από τους άλλους λαούς, ΑΠΛΩΣ Συκοφαντούνε τους Έλληνες.

      Όλοι οι άνθρωποι έχουν την ΈΡΙΔΑ μέσα τους, ΑΛΛΑ! ΜΟΝΟΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ, οι αρχαίοι μας πρόγονοι, ούτε ανδριάντες της κτίσανε, ούτε ναούς της κτίσανε, ούτε άγιες Εικόνες και λάβαρα και σύμβολα υψώσανε να την τιμήσουν!

      ΜΟΝΟΝ ΟΙ ΈΛΛΗΝΕΣ την καταπολεμήσανε επιτυχώς! με αποτέλεσμα την Δημιουργία της Ευγενούς ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ-το ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ, και ΣΕΒΑΣΜΟΥ ΑΛΛΗΛΩΝ!

      Τι όμως κάνανε οι άλλοι λαοί να καταπολεμήσουν την ΈΡΙΔΑ ΜΕΣΑ ΤΟΥΣ;;;;;;;;;;;;;;

      ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΑ!
      Την ταΐσανε, την παχύνανε, και την υπηρετήσανε!

      Εάν θέλετε να εννοήσετε τι εστί διχόνοια, μην πάτε στον κόπο να διαβάζεται για την αιμοσταγή διχόνοια των Ευρωπαϊκών κρατών, των γνωστών Αγγλο-Σαξόνων Γερμανικών Φυλών, κοιτάξτε πολύ πιο κοντά στην ΗΜΕΡΗΣΙΑ σας ζωή, στα Θρησκευτικά Χριστιανικά διδάγματα!

      Ποιος ξέρει την απάντηση στο Ερώτημα,

      ΠΟΥ Υμνείται η Έριδα ως ΙΕΡΗ ΘΕΟΤΗΣ;;;;

      Απάντηση:

      Στα Ευαγγέλια, και την Παλαιά Διαθήκη.

      Εις αυτά η Θεότης-Αγία Τριάδα Υμνείται για την διχόνοια, το ΜΙΣΟΣ, και την ζηλοφθονία που ενστερνίζεται, και υπερασπίζει.

      Παραδείγματα:

      Λουκάς 12:51
      Στο Πρόσωπο του Iησού
      διαχωρίζονται οι άνθρωποι

      «49. Φωτιά ήρθα να βάλω στη γη· και τι θέλω, αν έχει ήδη ανάψει;
      50. Mάλιστα, ένα βάπτισμα έχω να βαπτιστώ, και πώς στενοχωρούμαι μέχρις ότου εκτελεστεί;

      51. Nομίζετε ότι ήρθα να δώσω ειρήνη μέσα στη γη; Σας λέω, όχι, αλλά διαχωρισμό.

      52. Eπειδή, από τώρα θα είναι πέντε μέσα σ’ ένα σπίτι διαχωρισμένοι, οι τρεις ενάντια στους δύο, και οι δύο ενάντια στους τρεις.

      53. Θα διαχωριστεί πατέρας ενάντια σε γιο, και γιος ενάντια σε πατέρα· μητέρα ενάντια σε θυγατέρα, και θυγατέρα ενάντια σε μητέρα· πεθερά ενάντια στη νύφη της, και νύφη ενάντια στην πεθερά της.

      ΝΑΤΗ η ΔΙΧΟΝΟΙΑ!!!

      και ο Μάθειος 10:34

      Aποτελέσματα
      της αποδοχής τού Xριστού

      34. Mη νομίσετε ότι ήρθα να βάλω ειρήνη επάνω στη γη· δεν ήρθα να βάλω ειρήνη, αλλά μάχαιρα.

      35. Eεπειδή, ήρθα να διαχωρίσω άνθρωπο ενάντια
      στον πατέρα του, και θυγατέρα ενάντια στη μητέρα της, και νύφη ενάντια στην πεθερά της.

      36. Kαι εχθροί τού ανθρώπου θα είναι του σπιτιού του οι άνθρωποι.

      37. Όποιος αγαπάει πατέρα ή μητέρα περισσότερο από μένα, δεν είναι άξιος για μένα· και όποιος αγαπάει γιο ή θυγατέρα περισσότερο από μένα, δεν είναι άξιος για μένα.

      38. Kαι όποιος δεν παίρνει τον σταυρό του, και ακολουθεί πίσω από μένα, δεν είναι άξιος για μένα.

      39. Όποιος βρει τη ζωή του, θα τη χάσει· και όποιος χάσει τη ζωή του για μένα, θα τη βρει.

      ΝΑΤΗ Η ΔΙΧΟΝΟΙΑ με όλες της τίς παθήσεις: οδυνηρό μόχθο και Λύθη και Πείνα και δάκρυα θλίψης, τις μάχες επίσης, τους πολέμους, τις δολοφονίες, διαφωνίες, ψεύδη-συκοφαντίες, διαμάχες, Ανομία και Ερείπια…

      Κι όμως οι τωρινοί Έλληνες αποσπασμένοι από το ένδοξο παρελθόν τους, τώρα Τιμάνε, Προσκυνούνε την ΈΡΙΔΑ σε σχήμα κάποιας ΑΝούσιας Τριάδας υποκλινόμενοι στην θεάρεστη ΒΙΑ της Έριδος, αυτήν που καταπολέμησαν και καταδιώκανε οι ΈΛΛΗΝΕΣ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΜΑΣ.

      Εάν θέλεις να Επικρατήσει η Έριδα, κάνε την ΘΕΟ!
      Και όταν μετά ακούς ΜΕΤΑ ΦΟΒΟΥ ΘΕΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ και Αγάπης (ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΘΕΟ ΕΡΙΔΑ), φυσικά και μπρούμυτα πέφτεις να φιλήσεις πατώματα ΚΑΙ ΠΤΩΜΑΤΑ!

      Πώς να ανθίσει και πάλι η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ εν μέσω της θεϊκής Έριδος που σκορπίζει τον Ολέθριο ΔΙΧΑΣΜΟ!!! και καταποντίζει τον άνθρωπο στην Αρχέγονη προϊστορική του αποκτήνωση.

      Μου αρέσει!

      1. Πάλι τήν έκανες τήν εγχείρησιν αλλαγής Φύλου μαρή χΧασάπω σεξοπορνοδιαστροφικιά κκε ΑΦΦΡΑΚΙΑΖΖΜΜΈΝΗ γκουργκουτζζελλού, ΜΌΝΟΝ ΠΟΥ ΤΉΝ ΈΚΑΝΕς ΣΕ ΤΌ ΑφΦΤΌΝ ΥΠΟΚΕΊΜΕΝΟΝ κκε δια ΠΟΛΛΆΚΙς πολλοστήνε φΦοράν κκέ ώς έκ τούτου, το κατέσφΦφαξες, γαμώ τας πουστοΗΠΑ σου βρεοκομμουνιαζζμμένη κκε μας τά ξανάστριψΨες τα ‘μέτερα τα κάκκαλα, ώς άν αεριοστρόβιλον, ΒΙΔΟΜΠΛΑΝΤΟΡΟΎΦφΦΑ .
        Από «εδώ» τό φέρνεις μαρή τρελλοπουτάνα, από «κεί» τό πάς ΜΑΡΉ ΠΑΡΤΑΛΙΑΖΜΜΈΝΗ, πάλι τήν Ορθοδοξίαν βρίζζεις, βρεοπούστρα .
        ΔΙΑΒΆΣΤΕ ΡΕ -ΠΈΡΑΝ ΤΟΎ ΑΤΛΑΝΤΙΚΟΥ ΩΚΕΑΝΟΥ- ΒΡΩΜΕΡΟΊ ΠΟΎΣΤΗΔΕς, ΠΟΥ ΜΑς ΤΟ ΠΑΊΖΕΤΕ ΈΛΛΗΝΕς, ΤΊ ΚΚΕ ΠΟΊΟΙ ΕΊΣΤΕ, ΠΑΛΑΙΟΊ ΤΏΝΕ ΔΙΆΤΡΗΤΩΝ ΤΡΙΔΙΕΜΦφΥΛΙΚΏΝ, ΠΟΥ «ΑΓΑΠΆΤΕ» ΤΌΝ ΈΛΛΗΝΑ, ΜΑ ΜΙΣΕΊΤΕ ΘΑΝΑΣΊΜΩς ΤΌΝ ΕΛΛΗΝΟΡΘΌΔΟΞΟΝ :
        Ο Ρόλος Των Εβραίων Στην Επανάσταση Του 1821 .Διαβάστε και φριξτε … (έμάσαγαν τα αυτιά )
        http://sklantzithres.blogspot.de/2014/06/1821.html

        Μου αρέσει!

    1. «Να κοπαναω αυτους που δεν θελουν να καταλαβουν»
      Αφού αυτό λές ότι έκανες ρε τύφλα στον βάτραχο και την πάτησες ο ίδιος.
      Τι άλλο να καταλάβω, ότι΄λόγω φύσεως είναι αδύνατον να συνετιστείς ;.

      Μου αρέσει!

    2. Μην ασχολείστε με βαριές ψυχιατρικές περιπτώσεις.
      Ο Δελένδιας είναι για τα σίδερα του ψυχιατρείου αλλά νομίζει ότι είναι γιατρός και σωτήρας της κοινωνίας!

      Μου αρέσει!

  1. !
    Η Έριδα (Έρις),
    η οποία αποτΕΛεί το αίτιο του (ως τόσο αποτΕΛεσματικού) διχασμού,
    όποτε και όπου έπεσε χορτάρι δεν φύτρωσε για καιρό.
    Η Έριδα έγινε ερωτεύσιμη εκεί όπου ο λαός αντί να κρατά στα χέρια εργαλείο να εργάζεται για να τρώνε εκείνος και η φαμίλια του,
    πήρε/σήκωσε όπλο να σκοτώσει τον άλλον,
    τον ομόαιμο, τον ομογάλακτο, τον ομόγλωσσο, τον….., τον…..
    Μοναχά που ο δόλιος ξεχνά.
    Ξεχνά πως ο άλλος που ρίχνει κάτω δεν είναι παρά ο ίδιος, ο εαυτός του απέναντι.
    Αυτόν πλήττει.

    Μου αρέσει!

    1. Η Δημοκρατία ως εργαλείο που είναι της χρηστής (Δίκαιης) Διοίκησης και
      της συμπόρευσης μετά των υπολοίπων συμπολιτών,
      πορεύεται ΕΛεύθερη σύμφωνα με τα συναισθηματικά αποθέματα όλων.
      Η Έρις και η διχόνοια οπλίζουν το χέρι.
      Η δικτατορία έχει ως εργαλείο το όπλο, όχι η Δημοκρατία.

      Μου αρέσει!

  2. ΚΑΠΟΙΟΙ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΕΣ ΣΤΡΑΦΗΚΑΝ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ ΤΟΥΣ ΚΛΕΙΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΠΙΡΕΛΛΙ, ΤΟΝ ΠΙΤΣΟ (ΤΟΝ ΕΞΑΝΑΓΚΑΣΑΝ ….Κ.Τ.Λ) ΕΔΩΣΑΝ ΣΤΙΣ ΓΑΤΕΣ ΤΗΝ ΒΙΑΜΑΞ ΕΣΠΕΥΣΑΝ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΑΣΤΡΑΠΙΑΙΩΣ ΝΑ ΑΓΟΡΑΣΟΥΝ ΤΟΝ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟ, ΠΑΝΕ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑ ΛΙΓΟ Η ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΚΗ!
    ΟΙ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΕΣ ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΔΑΝΕΙΟ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΔΙΚΕΣ ΤΟΥΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΝΑ ΚΛΕΙΝΟΥΝ ΤΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΜΠΑΤΡΙΩΤΩΝ ΤΟΥΣ!

    Μου αρέσει!

    1. + Αμ δε, σιγά που οι συνδικαλισταράδες θα κάνουν δικές τους δουλειές.

      Χαμένοι από χέρι όταν πρόκειται για τους εαυτούς τους μα μπουρλοτιέρηδες όταν πρόκειται για τις επιχειρήσεις/εταιρείες των….άλλων !!!
      Για θυμήσου τον Λαδένη (εσώρουχα Μινέρβα;)
      Πόσο καιρό (μήνες πολλούς) πήγε η πολιορκία του;
      Μα δεν έπεσε.
      Αυτός δεν έπεσε !

      Μου αρέσει!

Leave a Reply

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s