Ο χορός του Ζαλόγγου και ο ηρωισμός των Σουλιωτισσών απέναντι στους Τουρκαλβανούς κατακτητές

zalogos

Ήταν 18 Δεκεμβρίου του 1803 όταν, μετά την οριστική κατάληψη του Σουλίου από τα στρατεύματα του Αλή πασά και μετά την αποχώρηση των Σουλιωτών από τα μέρη τους, μια ομάδα Σουλιωτισσών μαζί με τα παιδιά τους αποφάσισαν να πεθάνουν ελεύθερες παρά να πέσουν στα χέρια των Τουρκαλβανών κατακτητών τους. Έτσι, με μία πράξη αυτοθυσίας, προτίμησαν να πέσουν από την άκρη του γκρεμού εν χορώ, αντί να ατιμαστούν από τον αιώνιο εχθρό τους. Πρόκειται όμως για πραγματικό γεγονός ή για εθνικό μύθο;

Σουλιώτες

Οι Σουλιώτες κατοικούσαν σε 11 χωριά της ορεινής Θεσπρωτίας, σε μια περιοχή με απόκρημνους βράχους ανάμεσα σε δύο πασίγνωστες βουνοκορυφές, το Κούγκι και την Κιάφα. Έζησαν εκεί από τον 16ου αιώνα έως το 1822, με ένα διάλειμμα 17 ετών (1803 – 1820). Υπήρξαν σκληροτράχηλοι πολεμιστές και είναι γνωστοί για τη μακροχρόνια αντιπαράθεσή τους με την Οθωμανική εξουσία και τη συμμετοχή τους στην Επανάσταση του 1821. Ήταν κράμα Ελλήνων και εξελληνισθέντων Αλβανών και μιλούσαν Αλβανικά και δευτερευόντως Ελληνικά. Ήταν χωρισμένοι σε 47 μεγάλες οικογένειες (φάρες), με σπουδαιότερες αυτές των Ζέρβα, Τζαβέλα, Δράκου, Δαγκλή, Κουτσονίκα, Μπότσαρη, Καραμπίνη και Νίκα.

Η ζωή των Σουλιωτών θύμιζε σε πολλά αυτή των αρχαίων Σπαρτιατών. Από μικροί γυμνάζονταν στα όπλα και εξασκούνταν στην τέχνη του πολέμου. Η φτωχή γη του Σουλίου μόνο λίγα ζωντανά μπορούσε να θρέψει κι έτσι, πουλούσαν προστασία στα γύρω χωριά και συχνά επιδίδονταν σε λαφυραγωγία για να εξασφαλίσουν τα προς το ζην. Τιμωρούσαν με θάνατο όσους παρέβαιναν τις συμφωνίες και τις ηθικές αρχές, γι’ αυτό στην κλειστή κοινωνία τους ήταν κανόνας απαράβατος η αντεκδίκηση (βεντέτα). Ένα μέρος ων εσόδων τους το κατέβαλαν στο Σουλτάνο για να εξασφαλίσουν την αυτονομία τους. Με την πάροδο του χρόνου όμως εξελίχθηκαν σε πονοκέφαλο για τους ντόπιους αγάδες και μπέηδες, που έβλεπαν τους ανυπότακτους Σουλιώτες να οικειοποιούνται τις δραστηριότητές τους και να χάνουν μεγάλα εισοδήματα. Έτσι, από τις αρχές του 18ου αιώνα βρέθηκαν στο στόχαστρο του Σουλτάνου και της τοπικής οθωμανικής αριστοκρατίας.

Ο χορός του Ζαλόγγου

Στα τέλη του 1803 ο Αλή Πασάς των Ιωαννίνων θέλησε να τελειώσει μία και καλή με τους Σουλιώτες, τους ανυπότακτους ορεσίβιους Θεσπρωτούς, που τόσα προβλήματα δημιουργούσαν στο Σουλτάνο και στη δική του εξουσία στην Ήπειρο. Τους πολιόρκησε στενά και τους εξανάγκασε να συνθηκολογήσουν στις 12 Δεκεμβρίου 1803. Ο βασικός όρος της συμφωνίας, που δεν τηρήθηκε, ήταν να εκκενώσουν τα χωριά τους συν γυναιξί και τέκνοις. Στις 16 Δεκεμβρίου οι Σουλιώτες χωρίστηκαν σε τρεις φάλαγγες και άφησαν πίσω τους την πατρογονική γη. Μόνο ο καλόγερος Σαμουήλ παρέμεινε στο Κούγκι με πέντε Σουλιώτες και μόλις πλησίασαν οι Τουρκοκαλβανοί έβαλε φωτιά στην πυριτιδαποθήκη της Μονής του Αγίου Αθανασίου, με αποτέλεσμα να συμπαρασύρει πολλούς στο θάνατο. Ο Αλή Πασάς θεώρησε το γεγονός παρασπονδία και ζήτησε εκδίκηση.

Η πρώτη φάλαγγα με επικεφαλής τον Φώτο Τζαβέλα έφθασε στην Πάργα ασφαλής και από εκεί διεκπεραιώθηκε στην Κέρκυρα. Η δεύτερη φάλαγγα υπό τους Μποτσαραίους με κατεύθυνση τα Άγραφα, χτυπήθηκε από τον Αλή στη Μονή του Σέλτσου (20 Απριλίου 1804), με αποτέλεσμα να υπάρξουν πολλά θύματα.

Η τρίτη φάλαγγα δέχθηκε επίθεση στο Ζάλογγο (16 Δεκεμβρίου 1803) από πολυάριθμο σώμα Τουρκαλβανών με αρχηγούς τους Μπεκίρ Τζογαδούρο, Άγο Μουχουρδάρη και Μέτζο Μπόνο. Κατά τη διάρκεια της σφοδρής σύγκρουσης που ακολούθησε, μία ομάδα Σουλιωτών εγκλωβίστηκε από τον εχθρό. Ανάμεσά τους και περίπου 60 γυναίκες, πολλές από αυτές σε κατάσταση εγκυμοσύνης. Προκειμένου να μην πέσουν στα χέρια των διωκτών τους, έριξαν τα παιδιά τους από την απόκρημνη κορυφή του Ζαλόγγου και στη συνέχεια, πιασμένες χέρι – χέρι, έπεσαν και ίδιες χορεύοντας. Το Ζάλογγο με τα χρόνια μεταβλήθηκε σε σύμβολο ηρωισμού και αυτοθυσίας.

Μαρτυρίες

Η μοναδική συγκεκριμένη μαρτυρία για το Χορό του Ζαλόγγου προέρχεται από τον αξιωματικό του Αλή πασά, Σουλεϊμάν αγά, αυτόπτη μάρτυρα του περιστατικού. Το αφηγήθηκε στον εξισλαμισμένο γάλλο μισθοφόρο Ιμπραήμ Μανσούρ Εφέντι, ο οποίος τη συμπεριέλαβε σε βιβλίο του που κυκλοφόρησε στο Παρίσι το 1828 με τις αναμνήσεις του από την Αυλή του Αλή Πασά. Σύμφωνα με τη μαρτυρία αυτή, οι γυναίκες «πιάστηκαν από τα χέρια κι άρχισαν ένα χορό, που τα βήματά του τα κινούσε ένας ασυνήθιστος ηρωισμός και οι αγωνία του θανάτου τόνιζε το ρυθμό του… Στο τέλος των επωδών, οι γυναίκες βγάζουν μία διαπεραστική και μακρόσυρτη κραυγή, που ο αντίλαλός της σβήνει στο βάθος ενός τρομακτικού γκρεμού, όπου ρίχνονται μαζί με όλα τα παιδιά τους».

Πρώτος που κατέγραψε το γεγονός αυτό, χωρίς ωστόσο να κάνει αναλυτική περιγραφή, ήταν ο Πρώσος περιηγητής και διπλωμάτης Ιάκωβος Μπαρτόλντυ, που έτυχε την εποχή εκείνη (1803-1804) να βρίσκεται στα Ιωάννινα. Δεύτερος που κατέγραψε το γεγονός, περισσότερο λεπτομερώς, ήταν ο Άγγλος στρατιωτικός, περιηγητής και αρχαιολόγος, Ουίλιαμ Μάρτιν Ληκ, από πληροφορίες που συνέλεξε το 1805, ως αντιπρόσωπος της Αγγλίας στα Ιωάννινα, τις οποίες συμπεριέλαβε στο σύγγραμμά του «Περιήγηση στη Βόρεια Ελλάδα». Ο αγωνιστής του ‘21 και απομνημονευματογράφος Χριστόφορος Περραιβός (1773 – 1863) είναι ο πρώτος έλληνας συγγραφέας, που αναφέρεται στο Χορό του Ζαλόγγου στη δεύτερη έκδοση της «Ιστορίας του Σουλίου και της Πάργας» (1815). Αναφορές στο γεγονός κάνουν επίσης, το 1820 ο Γάλλος περιηγητής Φραγκίσκος Πουκεβίλ, που διέμενε 10 σχεδόν χρόνια στην αυλή του Αλή Πασά στο έργο του «Ταξίδι στην Ελλάδα» καθώς και ο Γάλλος ιστορικός ακαδημαϊκός και σπουδαίος φιλέλληνας Κλωντ Φωριέλ σε υπομνήματα τραγουδιών που εκδίδει το επόμενο καλοκαίρι του 1824.

Τέλος, χρόνια αργότερα, ο φιλόλογος Αλέξης Πολίτης, καθηγητής του Πανεπιστημίου Κρήτης, υποστήριξε σε άρθρο του στο περιοδικό «Ο Πολίτης» (2005), ότι το τραγούδι, που συνόδευε το χορό, το πασίγνωστο «Έχε γεια καημένε κόσμε» αναφέρεται για πρώτη φορά μόλις το 1908.

Η συνέχεια

Όταν ο Αλής φονεύθηκε (17 Ιανουαρίου 1822), οι Σουλιώτες συνέχισαν να μάχονται τους Τούρκους υπό τον Μάρκο Μπότσαρη. Μόνο μετά τη συντριβή των επαναστατημένων Ελλήνων στη Μάχη του Πέτα (4 Ιουλίου 1822), αναγκάσθηκαν να συνθηκολογήσουν (28 Ιουλίου) και να εγκαταλείψουν και πάλι το Σούλι στις 2 Σεπτεμβρίου 1822. Διασκορπίστηκαν στον ελληνικό χώρο και προσέφεραν πολύτιμες υπηρεσίες στον Αγώνα. Στο τέλος της Επανάστασης μόλις 200 Σουλιώτες είχαν επιζήσει.

Από τα 11 χωριά του Σουλίου, μόνο η Σαμονίβα κατοικείται σήμερα, από ανθρώπους, που δεν έχουν καμία σχέση με τους Σουλιώτες, ενώ σώζονται τα ερείπια του Κουγκίου και του φρουρίου της Κιάφας.

 

infiltr8or

52 thoughts on “Ο χορός του Ζαλόγγου και ο ηρωισμός των Σουλιωτισσών απέναντι στους Τουρκαλβανούς κατακτητές”

  1. Την Ελλαδα θελομεν και ας τρωγωμεν πετρες, – εισαι Ελληνας τι προσκυνας συκω απανω εμεις και τους θεους ορθοι μιλουμε.
    Θεοδωρος Κολοκοτρωνης!

    Liked by 2 people

    1. ΤΑΡΤΑΡΕ

      ΚΑΛΑ ΘΑ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΕΙΣ ΓΙΑΤΙ ΑΝ ΘΥΜΑΣΑΙ ΚΑΛΑ Ο ΔΙΚΟΣ ΣΟΥ ΑΡΧΗΓΟΣ ΠΡΙΝ ΤΙΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΕΙΧΕ ΠΕΙ

      ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΕΕ

      ΝΑΙ ΣΤΟ ΕΥΡΩ

      ΟΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΛΕΝΕ ΚΑΙ ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΟΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ

      Liked by 1 person

      1. BRETTON ολοι το γνωριζουν εδω στο διαδικτυο οτι εσυ “και η παρεα σου” προσπαθεις να δημιουρισεις συνθηκες για την κατασκευη μιας νεας πολιτικης παραταξης “κομμα”, λοιπον κατω απο αυτες της συνθηκες οντως ο Λαικος Συνδεσμος ειναι αντιπολιτευση και βεβαιως εχθρος;

        Like

    2. O όρος τουρκ/Αλβανοί είναι ανιστόρητος, εφευρεθείς για να καλυφθούν τα πολλά και μεγάλα εγκλήματα αυτού τού βαρβαρικού λαού των ληστών, συμμάχων των Οθωμανών κατά την μέλαινα εποχή του τουρκοκρατίας. Αυτοί εσφαγιάσαν τους Πελοποννησίους κατά Ορλωφικά, αυτοί επολέμουν τους Έλληνες κατά διάρκειαν Εθνεγερσίας του 1821. Αυτοί ήσαν κατά πλειοψηφίαν οι στρατιώται της οθωμανικής αυτοκρατορίας στις ευρωπαϊκές περιοχές. Με αυτούς πολεμήσαμε για την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης και των Ιωαννίνων.

      Για τον Bretton: Μήπως είσαι οπαδός του φρενοφλαβούς απατεώνα Σώρρα;

      Όλοι πατριώται, που γνωρίζουν τα πράγματα, είναι εναντίον της Ε.Ε , όργανο του διεθνούς ασυδότου καπιταλισμού και των Εβραίων διεθνών απατεώνων και εναντίον του νομίσματος της παγκοσμιοποιήσεως.
      Επειδή είχα ακούσει την σχετική άποψη του αρχηγού της Χ.Α στην τηλεόραση,λοιπόν υπεστήριζε την προσωρινή παραμονή και όχι την άτακτο φυγή από το ευρώ, από την οποίαν θα δεινοπαθούσαν ακόμα περισσότεροι απλοί Έλληνες, ούτε βεβαίως ετάχθη στην εσαεί παραμονή στον βούρκο της Ε.Ε.

      Εσύ τι παριστάνεις; Μήπως διαθέτεις και συ σωτήρια λύση, που την έχεις κρυμμένη στην…κωλότσεπη;

      Liked by 1 person

    3. Φιλε Ελλαδα θελουμε ελευθερη χωρις γερμανοτσολιαδες, λαμογια και προδοτες. Τωρα που κολλανε τα φασισταρια στην ελευθερια που μας παρουσιαζεις??

      Χάιλ Χίτλερ

      Like

    4. ….μια ομάδα Σουλιωτισσών (γυναίκες πράμα) μαζί με τα παιδιά τους αποφάσισαν να πεθάνουν ΕΛεύθερες…

      ΉθΕΛα να ΄ξερα: Θα κάναμε άραγε το ίδιο σήμερα, άντρες πράμα εμείς υποτίθεται, για τα Ιερά, για τα Όσια, για την πατρίδα, για τον Θεό, για τα παιδιά ολονών μας εάν ο αγώνας με τα όπλα (τα ό,ποια όπλα) αποτύγχανε, είτε γνωρίζαμε την ήττα;
      Αν και, σε ό,τι με αφορά/προσωπικά, είμαι κατά των όπλων εν τούτοις αξιώθηκα να υπηρετήσω σε όπλο αφού έκανα (32 μήνες παρακαλώ), στο ένδοξο Πολεμικό Ναυτικό (Π.Ν.), επί του αντιτορπιλικού Α/Τ ΘΥΕΛΛΑ, με προπαίδευση στου Παλάσκα (Ναυπηγεία Σκαραμαγκά), έχοντας ειδικότητα Ρ/Ε (= Ραντάρ Επιφανείας) ενώ όσο διήρκεσε η υποχρεωτική θητεία μου, ήμουν ιδιαίτερα υπερήφανος και ευτυχής γιατί εκεί, στο πλοίο, πέρα από όσα πολλά/σπουδαία έμαθα για την ζωή, τον πόλεμο, διδάχτηκα για εμένα τον ίδιο, είχα την μεγάλη τύχη να υπηρετώ υπό τις διαταγές ανώτατου αξιωματικού (= Αρχιπλοίαρχος, αντίστοιχος του ταξιάρχου στον Στρατό Ξηράς/Πολεμική Αεροπορία) Κυβερνήτη του πλοίου, έναν θαυμάσιο άνθρωπο τον οποίο ως και πατέρα μου θα επιθυμούσα να έχω (όχι ότι ο δικός μου, ο βιολογικό υστερούσε ο άνθρωπος, κάθε άλλο!) αφού κάθε μέρα, στο πρωϊνό προσκλητήριο επί του καταστρώματος της πρύμνης (εκτός εάν έβρεχε/είχε κρύο κτλ), όπου είμασταν όλοι μαζί συγκεντρωμένοι προκειμένου να καταμετρηθούμε (παρόντες- απόντες), να προσευχηθούμε, να σηκώσουμε την Σημαία, να τραγουδήσουμε τον Εθνικό Ύμνο, στέκοντας στην αρχή όλοι εμείς κάπως σοβαροί, αμήχανοι, είτε αγουροξυπνημένοι μας προέτρεπε- σχεδόν μας υποχρέωνε- να χαμογελούμε όχι λέγοντάς το από βήματος- αλλά- ερχόμενος ο ίδιος μπροστά από τον κάθε έναν από εμάς, παρατηρώντας τον στεκούμενος (φάτσα- κάρτα που λένε) επίμονα απέναντί του, κοιτάζοντάς μας μέσα στα μάτια σε έναν- έκαστο χωριστά μέχρι ο στρατεύσιμος πράγματι να αφήσει το χαμόγΕλο να σκάσει από τα χείλη του.
      Ήταν από τις ωραιότερες στιγμές της ζωής μου. Γεμίζαμε, φουσκώναμε πες, ρε παιδί μου!
      Μετά πώς όλοι εμείς, γι αυτόν τον άνθρωπο στρατεύσιμοι ή μόνιμοι (υπαξιωματικό- αξιωματικοί) να μην δίναμε το ΕΙΝΑΙ μας, την ίδια μας την ζωή;
      Από αυτό και μόνο που έκανε, που μας ενέπνεε, που μας συνΕΝωνε μαζί του, το πλοίο/όπλο μας (σε κάθε σχεδόν άσκηση την οποία έκανε ο στόλος) έβγαινε ΠΡΩΤΟ, επιβράβευση η οποία δεν δινόταν από όποιον κι όποιον παρά από τον ίδιο τον Αρχηγό του Στόλου ο οποίος από το καθορισμένο πλοίο Ναυαρχίδα παρακολουθούσε εκ του σύνεγγυς την άσκηση ενώ κατόπιν κάποιοι στρατεύσιμοι από εμάς (ανάλογα με την ειδικότητα) τσιμπούσαμε και αδειούλες “τιμής ένεκεν”.
      Ένα τέτοιο παράδειγμα ανδρός έχω κατά ΝΟΥΝ, αυτός ο άνθρωπος αποτΕΛεί πρότυπό μου, όταν αναφέρομαι σε Ηγέτη !
      Εδώ ρωτάς έναν από εδώ μέσα: Από πού είσαι; (τουλάχιστον αυτό να μας πει) κι αυτός το βάζει στα πόδια, τρέχει να κρυφτεί ή σου λέει άλλα αντ΄ άλλων τόσο κότα που πετάει την μπάλα στην εξέδρα κι αυτός ο αμαθής, αγενήξς, απρεπής όχλος- λαός μπορεί να κυβερνηθεί ή να οργανωθεί ! Είναι σα να ψάχνεις βελόνα στ΄ άχυρα να βρεις έναν εντΕΛώς φυσιολογικό. Τους πολλούς κάτι τους καταρ΄’εχει, κάτι τους τρώει τα σωθικά, με προβλήματα επικοινωνείς. Άντε έτσι να κάνεις/γίνει χωριό !

      Άστο καλύτερα. Καλύτερα εσύ μείνε διάκος, για να ΄σαι διακολιποτάκτης, κάτι θα γνωρίζεις !
      Σήμερα άραγε, ΕΛλείψη Ηγέτη ο οποίος θα εμπνεύσει, θα κάνει να νοιώθουν αήττητοι λαός και στρατός, είτε πολίτες κι οπλίτες, ένα χαμένος λαός θα είχε την τόλμη της αυτοθυσίας ή θα λούφαζε στον καναπέ με υποχρεωτική την ύπαρξη καφέ στο τραπεζάκι κάνοντας το παγόνι ;
      Είμαστε κοτούλες ανθρωπάκια ή Πολυμήχανοι Αθάνατοι και Άνθρωποι- Θεοί;
      Τι είμαστε ;
      Υ.γ. Μετά από αυτόν τον υπέροχο Άνθρωπο, όταν μετατέθηκε μεσούσης της θητείας μου, ήλθε ένας άλλος Κυβερνήτης – ντεμέκ αποκατασταθείς αντιστασιακός- ένας ξενερουά και μισός τύπος.
      Πού μετά διάθεση για ανδραγαθήματα εμείς με τον άσχετο αλλά- ως τόσο- διοικητή/κυβερνήτη/αρχηγό μας.
      Αυτά είναι τα λάθη, οι κακές εκτιμήσεις στις επιλογές μας.
      Τρώμε “χρυσά” γαλόνια στη μούρη (πολυδιαφημισμένους ηλίθιους) που όμως είτε κυβερνούν είτε κείνται παρά των διοικούντων.
      Άντε μετά με κάτι τέτοιους να πας ποτέ μπροστά !

      Like

      1. Σ ευχαριστώ για άλλη μιά φορά infiltr8or (Σε έχω προσέξει, είσαι σπουδαίος, μ΄ αρέσεις !) που με το άρθρο σου με ενέπνευσες να αποτυπώσω ακριβώς τι εννοούσα (έψαχνα θαρρείς αφορμή) όταν ΈΛεγα ότι αναζητώ τον ΗΓΕΤΗ.
        Αν δε αυτός (Εάν/άμα/ό,ποτε βρεθεί) είναι και ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ακόμη καλύτερα.

        Like

      2. Υ.γ. Μόνο που σε παρακαλώ, μην καβαλήσεις κανένα καλάμι μ΄ αυτά που σου λέω, επαινώντας σε !
        Σκοπός μου δεν είναι ως τόσο, τόσο το να ταπεινώσω τον εγωϊσμό μου (που προσπαθώ να το κάνω σε μεγάλο βαθμό εδώ και καιρό) όσο το να εξυψώσω, την προς όλους μας απευθυνόμενη από εσένα τον ίδιο εδώ μέσα, ταπεινότητά σου.
        Έτσι;
        Για να συνεννοούμαστε, να εξηγούμαστε, εξ αρχής !
        Να ΄σαι καλά.
        Καλό βράδυ !

        Liked by 1 person

  2. ..Kάποτε όμως θα πρέπει να αναδειχθεί και η ανάλογη μαζική αυτοκτονία των γυναικών της Νάουσας από τον γκρεμό της Αραπίτσας !-Αλλά αυτή η Ιστορία βλάπτει το Κ.Ι.Σ.Ε. ε;

    Like

    1. ΝΑ ΑΝΑΔΕΙΧΘΟΥΝ ΚΑΙ ΟΙ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΕΣ ΤΩΝ 7 ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ ΕΤΩΝ ΣΤΟ ΒΩΜΟ ΤΟΥ ΚΩΛΟ ΕΥΡΩ

      ΠΟΥ ΤΟ 50€ ΕΓΙΝΕ ΣΚΟΥΠΙΔΙ

      Like

      1. 30 000 ΝΕΚΡΟΥΣ ΑΠΟ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΕΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΟΥΤΕ Η ΣΥΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ 4 ΕΤΩΝ

        Like

  3. Αριστοτέλης Βαλαωρίτης

    Ο Σαμουήλ

    -Καλόγερε, τι καρτερείς κλεισμένος μες στο Κούγκι;
    Πέντε νομάτοι σόμειναν – κ’ εκείνοι λαβωμένοι!
    Κ’είναι χιλιάδες οι εχθροί που σ’ έχουνε ζωσμένον!
    Έλα να δώσης τα κλειδιά, πέσε να προσκυνήσης,
    κι αφέντης ο Βελήπασας δεσπότη θα σε κάμη!
    Έτζι ψηλά από το βουνό φωνάζει ο Πήλιο Γκούσης…
    Κλεισμένος μες στην εκκλησά βρίσκετ’ ο Σαμουήλης,
    κι αγέρας παίρνει τη φωνή του Πήλιου του προδότη.
    Χωρίς ψαλμούς καί θυμιατά, χωρίς φωτοχυσία,
    γονατισμένοι, σκυθρωποί, μπρος στην Ωραία Πύλη,
    πέντε Σουλιώτες στέκονται με το κεφάλι κάτου.
    Βουβοί – δέν ανασαίνουνε. και βλέπεις κάπου-κάπου
    όπου ένα χέρι σκώνεται και κάνει το σταυρό του.
    Ακίνητα στο μάρμαρο σέρνονται τα σπαθιά τους –
    σπαθιά που τόσο εδούλεψαν γιά το γλυκό τους Σούλι!
    Δε φαίνετ’ο καλόγερος. μόνος του στ’ άγιο Βήμα
    προσεύχετο κ’ετοίμαζε τη μυστική θυσία.
    Σφιχτά-σφιχτά στα χέρια του εβάστα το Ποτήρι
    και μύρια λόγι’ απόκρυφα έλεγε του Θεού του.
    Τα μάτια κατακόκκινα απ’ τες πολλές αγρύπνιες
    εκοίταζαν ακίνητα το Σώμα και το Αίμα.

    Τι θάλασσα, που κύματα έχει κρυφές έλπίδες !..
    Σιγάτε βρόντοι τουφεκιών, πάψτε φωνές πολέμου,
    Κι ο Σαμουήλ την ύστερη την κοινωνιά θα πάρη !
    Κ’ εκεί που κοίταζ’ ο παπάς τη Σάρκα τού Θεού του,
    εκύλησ’ απ’ τα μάτια του στου ποτηριού τα σπλάχνα
    σαν τη δροσούλα διάφανο κρυφά-κρυφά ένα δάκρυ.
    – Θεέ μου και πατέρα μου, θαμμένος εδωμέσα
    εδίψασα… Χωρίς νερό η θεία κοινωνιά σου
    θα έμεν’ ατελείωτη… Δέξου, γλυκέ μου Πλάστη,
    αυτό το μαύρο δάκρυ μου – μη το καταφρονέσης.
    αμόλυντο και καθαρό βγαίν’ απ’ τα φυλλοκάρδια.
    δέξου το, Πλάστη, δέξου το – άλλο νερό δεν έχω.
    Ήτανε ήλιος κ’ έλαμψε το ιερό το σκεύος.
    Το αίμα εζεστάθηκε, άχνισε, ζωντανεύει.
    Αναγαλλιάζει ο Σαμουήλ που είδε τη Θεία Χάρη
    και τρέμοντας αγκάλιασε το θεϊκό ποτήρι
    και τόσφιξε στα χείλη του κι άκουσε που χτυπούσε
    σαν νάτανε λαχταριστή καρδιά, ζωή γιομάτη.
    Ανοίγ’ ή Πύλη του Ιερού, σκύφτουν τα παλληκάρια.
    τ’ ανδρειωμένα μέτωπα το μάρμαρο χτυπάνε,
    και καρτερούν ακίνητα του γέροντα τα λόγια.
    Επρόβαλ’ ο καλόγερος. Το πρόσωπό του φέγγει
    σα χιονισμένη κορυφή στου φεγγαριού τη λάμψη.
    Στα λαβωμένα χέρια του βαστούσ’ ένα βαρέλι
    πόκλειε μέσα θάνατο, φωτιά κι απελπισία.
    Εκείνο μόνο τόμεινε..- εκείνο μόνο φθάνει !
    Εμπρός στην Πύλη του Ιερού μονάχος του το στένει
    και τρεις φορές το βλόγησε και τρεις φορές το φχέται.
    Σάν νάταν Άγια Τράπεζα, σαν νάταν Αρτοφόρι
    επίθωσ’ ο καλόγηρος επάνω το ποτήρι,
    και σιωπηλός κι ατάραχος άναψε θειαφοκέρι…
    Τα γόνατά του εχτύπησαν ορμητικά την πλάκα,
    εσήκωσε τα χέρια του, το πρόσωπό του ανάφτει –
    κ’ οι πέντε τον εκοίταζαν βουβοί μέσα στα μάτια:

    ΤΗΣ ΔΕΣΠΩΣ

    Ἀχὸς βαρὺς ἀκούεται, πολλὰ τουφέκια πέφτουν.
    Μήνα σὲ γάμο ρίχνονται, μήνα σὲ χαροκόπι;
    – Οὐδὲ σὲ γάμο ρίχνονται οὐδὲ σὲ χαροκόπι.
    Ἡ Δέσπω κάνει πόλεμο μὲ νύφες καὶ μ᾿ ἀγγόνια.
    Ἀρβανιτιὰ τὴν πλάκωσε στοῦ Δημουλᾶ τὸν πύργο:

    «Γιώργαινα, ρίξε τ᾿ ἅρματα, δὲν εἶναι ἐδῶ τὸ Σούλι.
    Ἐδῶ εἶσαι σκλάβα τοῦ πασᾶ, σκλάβα τῶν Ἀρβανίτων.»
    «Τὸ Σούλι κι ἂν προσκύνησε, κι ἂν τούρκεψεν ἡ Κιάφα,
    ἡ Δέσπω ἀφέντες Λιάπηδες δὲν ἔκαμε, δὲν κάνει».

    Δαυλὶ στὸ χέρι ἅρπαξε, κόρες καὶ νύφες κράζει:
    «Σκλάβες Τούρκων μὴ ζήσωμε, παιδιά μ᾿, μαζί μου ἐλᾶτε».
    Καὶ τὰ φυσέκια ἀνάψανε, κι ὅλοι φωτιὰ γενήκαν.

    Τραγούδι: Κώστας Μήτσης
    Κλαρίνο: Κώστας Βέρδης
    Βιολί: Βασίλης Αβραάμ
    Λαούτο: Σταύρος Σαδεδίν
    Ντέφι: Βαγγέλης Βέρδης

    Έχε γεια καημένε κόσμε, έχε γεια γλυκιά ζωή
    κι εσύ δύστυχη πατρίδα, έχε γεια παντοτινή!
    Έχετε γεια βρυσούλες, λόγγοι, βουνά, ραχούλες.
    Έχετε γεια βρυσούλες κι εσείς Σουλιωτοπούλες.
    Στη στεριά δε ζει το ψάρι, ουδ’ ανθός στην αμμουδιά
    κι οι Σουλιώτισσες δε ζούνε, δίχως την ελευθεριά!
    Σαν να παν σε πανηγύρι, μ’ ανθισμένη πασχαλιά,
    μεσ’ τον Άδη κατεβαίνουν, με τραγούδια με χαρά!

    Like

    1. ….Ιστορικά δεν επιβεβαιώνεται ούτε το μονολεκτικό ΟΧΙ του Μεταξά,αλλά δυστυχώς για σένα υπάρχει και το ανάλογο γεγονός της Νάουσσας,και αυτό είναι επιβεβαιωμένο!…Τώρα εσύ αν θέλεις να βλέπεις “Ιστορικές πηγές”τύπου Ρεπούση δικαίωμα σου,αλλά για την αξιοπιστία τηςΡεπούση διαφωνούν δύο μαρτυρίες.Αυτή του Αμερικανού πρέσβη στην Σμύρνη(περί συνωστισμού),αλλά και το…Τουρκικό της διαβατήριο!…Τώρα το θέμα είναι ΕΣΥ τι καπνό φουμάρεις.-Μήπως για …ναργιλέ;

      Like

      1. Ο ΜΕΤΑΞΑΣ ΕΙΠΕ ΤΟ ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΙΤΑΛΟΥΣ

        ΑΝ ΗΤΑΝ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΘΑ ΕΛΕΓΕ ΝΑΙ

        ΚΑΘΟΤΙ ΓΕΡΜΑΝΟΦΙΛΟΣ

        Like

      2. Τι σχέση έχουν όλα αυτά που αναφέρονται από σένα με το Ζάλογγο δεν καταλαβαίνω. Απλώς λέω ότι δεν υπάρχουν ιστορικές πηγές για το συγκεκριμένο γεγονός.

        Like

      3. ηταν συνηθισμενο και σχεδον αυτονοητο τοτε.

        Τα περι πηγων ειναι τριχες υπερ αδυνατων θεσεων τις περισσοτερες φορες και καλο να φυλαγεσαι απο τετοια επιχειρηματα κυριως οταν ξερεις οτι στις μερες μας οι δηθεν δηθεν ερευνητες και οι ανακοινωσεις τους ειναι στρατευμενοι στο χρημα των ολιγων πονηρων που ελεγχουν απολυτα τις λεγομενες “πηγες” .

        Like

      4. Σου τα λεω με καλη διαθεση και καλη πιστη. Στις μερες μας δυστυχως οι ερευνητες περνουν τη γλωσσα τους απο πολλα φιλτρα ωστε να αφηνουν να διαφενεται ενα μερος της αληθειας χωρις να αντιβαινουν στις “γενικα παραδεκτες” γραμμες που τους εχουν δοθει απο τα διεθνη ελεγχομενα επιστημονικα κονκλαβια που τους εμπιστευθηκαν εναν “θρονο”.

        Like

      5. Η ιστορικός Μαρία Ρεπούση, αμφισβήτησε με τον τρόπο της το ιστορικό γεγονός, χαρακτηρίζοντάς το «εθνικό μύθο».

        Ο μονος τροπος για να πιστοποιηθει το γεγονος ηταν καποια τουρκικη διηγηση.Και ακριβως αυτο υπηρξε συμφωνα και με το αρθρο αλλωστε.

        Δευτερευουσα η σημασια του ασματος που συνοδευε το χορο.

        Like

      6. Πάντως, αρκετές είναι οι αναφορές στο γεγονός από ιστορικούς, αλλά και περιηγητές της εποχής στην περιοχή, που κατέγραψαν τις πληροφορίες.
        Στις αναφορές αυτές, υπάρχουν λεπτομέρειες που διαφέρουν, όπως ο αριθμός των γυναικών και το κατά πόσο υπήρξε χορός πριν από την πτώση. Όμως το ιστορικό γεγονός της αυτοκτονίας για να μην πέσουν σκλάβες μαζί με τα παιδιά τους στα χέρια των Τούρκων, επιβεβαιώνεται από όλους.

        Like

      7. O Μεταξάς είπε το (ΛΟΙΠΌΝ ΈΧΟΥΜΕ ΠΌΛΕΜΟ, που μάλλον είναι η ιστορική αλήθεια) στην ουσία όμως είναι ΟΧΙ!…Προφανέστατα και ήταν Γερμανόφιλος,αλλά είμαι σίγουρος ακόμα και αν οι Γερμανοί μας κτυπούσαν πάλι το ίδιο θα έλεγε!-Τότε βλέπεις ήταν μία άλλη εποχή που οι άνδρες ήταν άνδρες,γιατί και ο αγγλόφιλος που ανέλαβε μετά από αυτόν(Κοριζής),με την εισβολή των ΝΑ.ΖΙ ΑΥΤΟΚΤΌΝΗΣΕ,ένεκα της πουστιάς των Αγγλων-Φυσικά και υπάρχουν ιστορικές υπερβολές οταν στους Εθνικούς μας αγώνες γινόταν αυτό που λέμε “υπέρβαση”.Σε καμία όμως περίπτωση αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έγιναν,ΑΛΛΆσυνεχίστηκαν στην Κρήτη με το Αρκάδι,και συνεχίζονται από τους υπερήφανους Νεόπτωχους που δεν καταδέχονται να πάνε να ζητιανέψουν!

        Like

      1. Χα..χα.. πολύ ερασιτέχνες ρε φίλε!
        Πιστεύω είσαι ένας από την παρέα?

        Πάρε αυτό:
        “Άμα δεν κλάσεις δεν ρευτείς, χασίσι δεν θα φχαριστηθείς!”

        Like

    2. ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΤΕΙ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ…

      ΟΙ ΣΟΥΛΙΩΤΕΣ, ΤΟ ΖΑΛΟΓΓΟ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΟΔΟΜΗΤΕΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
      Στον βαθμό που αναπτύσσεται και εδραιώνεται τελευταία, η «αποδομητική» ιστορική σχολή, θα πρέπει να αναμετρηθεί και με το αγωνιστικό/ανταγωνιστικό στοιχείο των προεπαναστατικών και επαναστατικών χρόνων. Θα πρέπει, κατ’ αυτούς να «απομυθοποιηθεί» το κρυφό σχολειό, η 25η Μαρτίου, η Τριπολιτσά, τα Ορλωφικά, η ίδια η «κλεφτουριά», να αποσιωπηθούν ή να υποβαθμιστούν τα επαναστατικά γεγονότα, τα οποία προηγούνται της Επανάστασης, διότι αυτά ακριβώς καταδεικνύουν, πως η αφετηρία της δεν ήταν αποκλειστικώς οι λόγιοι και η «γαλλική Επανάσταση», αλλά μια άλλη αποφασιστική συνιστώσα, όπου υπήρξαν οι ένοπλες συσσωματώσεις Ελλήνων, από τον Κροκόνδειλο Κλαδά, τον 15 ο αιώνα, έως τους Σουλιώτες, τους Μανιάτες και την λοιπή κλεφτουριά.
      Κατ’ εξοχήν, δε οι Σουλιώτες καταλαμβάνουν κεντρικό ρόλο, εξ αιτίας του μακρόχρονου αγώνα τους, επί δύο και πλέον αιώνες, ενάντια στους Τούρκους και της συμμετοχής τους στην Επανάσταση του 1821.
      Η αποδομητική σχολή επιχειρεί, λοιπόν, να καταδείξει, αν χρειαστεί, ακόμη και δια του βιασμού των ιστορικών στοιχείων, πως οι Σουλιώτες δεν ήταν τίποτε άλλο παρά πρωτόγονες φάρες, αλβανικής καταγωγής και γλώσσας, οι οποίες δεν διέθεταν κάποια εθνική ή έστω πρωτοεθνική συνείδηση.
      Αν το επιτύχει, τότε θα έχει προσθέσει ένα ακόμα λιθαράκι στο βασικό ιδεολογικό της πρόταγμα που λέει ότι: «η εθνική συνείδηση είναι απούσα από τους Έλληνες πριν από την Επανάσταση, ενώ το ελληνικό έθνος διαμορφώνεται, κυρίως, μέσω του κράτους.
      Άρα, οι Σουλιώτες «δεν είναι» Έλληνες, αλλά «εξελληνίζονται» επιγενέστερα!»

      Γι’ αυτό και είναι απαραίτητο γι’ αυτούς, να «απομυθοποιηθούν» και να διαστρεβλωθούν γεγονότα-σταθμοί στην ιστορία των Σουλιωτών, αλλά και στη νεώτερη ιστορική συνείδηση των Ελλήνων, και όπως υποστηρίζουν:
      Η αυτοπυρπόληση του Σαμουήλ στο Κούγκι δεν έγινε ποτέ…
      Επίσης είναι αμφίβολο εάν ανατινάχτηκε η Δέσπω στου «Δημουλά τον Πύργο»… Προπαντός δε, ο χορός του Ζαλόγγου, όχι μόνο αποτελεί «εθνικιστικό μύθο», αλλά είναι πιθανό οι Σουλιώτισσες να έπεσαν στο βάραθρο σπρωγμένες από τους ίδιους τους Σουλιώτες πολεμιστές, πάντα κατά τους εθνο-αποδομητές…

      Τι ήταν λοιπόν, ο χορός του Ζαλόγγου; Μύθος ή ιστορία;
      Ρίχτηκαν οι Σουλιώτισσες στο γκρεμό του Ζαλόγγου, αφού πρώτα είχαν ρίξει τα βλαστάρια τους – για να μην πέσουν αιχμάλωτοι στα χέρια του Αλή Πασά – ή μήπως δεν ρίχτηκαν;
      Στριμώχτηκαν, λέει η «ιστορικός» Βάσω Ψιμούλη, βαδίζοντας στο δρόμο που χάραξε η άλλη «ιστορικός» η Μαρία Ρεπούση. Συνωστίστηκαν στην άκρη του γκρεμού και … πέσανε! Τι γυναικεία συμπαράσταση μα την αλήθεια. Αισθάνεται κανείς σίγουρος, ότι αυτή η κυρά, κάποιο λόγο, σε κάποια συγκέντρωση περί των ανθρωπίνων δικαιωμάτων θα έχει εκφωνήσει, για την γυναικεία καταπίεση…
      Και ωστόσο δεν θα φεισθεί να ειρωνευτεί αυτές τις γυναίκες, που απέδειξαν με τον πλέον δραματικότερο τρόπο την παλληκαριά τους, αλλά και την ισότητα τους με τους άνδρες συντρόφους τους!
      Μετά τη περιγραφή του συνωστισμού της Σμύρνης, έρχεται ο συνωστισμός του Ζαλόγγου. Τελικά όλη η ελληνική ιστορία κατάντησε ένας ατέλειωτος συνωστισμός. Θα μπορούσαμε να περιμένουμε να διαβάσουμε ότι και οι Εβραίοι συνωστίστηκαν στα κρεματόρια, αλλά προς το παρόν ο αντισημιτισμός είναι η ιδεολογία της φασιστικής δεξιάς και δεν έχει πέραση, ενώ οι άλλοι συνωστισμοί είναι της φασιστικής αριστεράς, που έχει ανοιχτή λεωφόρο!
      Υπάρχει ένα υπέροχο τελευταίο βιβλίο του Γιώργου Καραμπελιά, με τίτλο «Συνωστισμένες στο Ζάλογγο» το οποίο και σας συνιστώ ανεπιφύλακτα, που αναφέρεται στην ιστορία του Σουλίου και την κακοποίηση που έχει υποστεί από τον κάθε δήθεν ιστορικό ή ψυχολόγο, ακόμη και σήμερα.
      Στην μικρή αυτή μελέτη, ο Γιώργος Καραμπελιάς αποδεικνύει βήμα – βήμα, βασισμένος σε μια σημαντική δεξαμενή βιβλιογραφίας, την Αλήθεια! Αυτή την Αλήθεια, που μας ανάθρεψε και που μας δίνει κουράγιο κάθε φορά που το μαχαίρι φτάνει στο κόκκαλο της ρωμιοσύνης, να πεταχτούμε από την αρχή, να αντρειέψουμε και να θεριέψουμε όπως λέει και ο ποιητής, Γιάννης Ρίτσος.
      Διαβάζοντας τις «Συνωστισμένες στο Ζάλογγο», δεν μπορείς παρά να εξοργιστείς με την Ψιμούλη, η οποία προσπαθεί να μας πει ότι το Ζάλογγο δεν ήταν παρά ένας απλός συνωστισμός, κάτι που κατά την γνώμη μου σοκάρει πιο πολύ, επειδή αυτές τις ύβρεις τις ακούει κανείς από γυναίκα… Εξίσου σοκάρει και η άποψη του Α. Πολίτη, ο οποίος ούτε λίγο ούτε πολύ – παριστάνει τον …ψυχολόγο και προσπαθεί να ερμηνεύσει την πράξη των Σουλιωτισσών, με…σαδομαζοχιστικά εργαλεία. Διαβάστε τι γράφει αυτός «ο αρουραίος», που δεν μπορεί καν να διανοηθεί τι είναι ηρωισμός και τι είναι αυτό που κινεί την ιστορία, και φρικιάστε:
      «…Υπάρχει όμως μια δεύτερη εντυπωσιακή ιδιαιτερότητα, μια μοναδικότητα πιστεύω:
      Η ευρωπαϊκή καλλιέργεια του χορού και η διασάλπισή του από τα φιλελληνικά ηχεία. (..) Το να συναντάς τις αρετές της ιπποσύνης και της αριστοκρατικής ευγένειας σ’ έναν λαό ακαλλιέργητο, καταπιεσμένο και φτωχό, προσδίδει επιπλέον διανοητική ικανοποίηση, κι έπειτα η λογοτεχνία, πολύ περισσότερο η ρομαντική, θέλγεται από τις ακραίες καταστάσεις. Το Σούλι λοιπόν, έχοντας από την μια μεριά τον άκρο ηρωισμό και από την άλλη την άκρα βιαιότητα του Αλή, συνιστούσε εξαίρετο παράδειγμα το ίδιο και ο γυναικείος ηρωισμός – και εδώ να ζητήσουμε την βοήθεια της ψυχανάλυσης ίσως να ανακαλύψουμε κι έναν κρυμμένον ανδρικό ερωτισμό…».
      Κα όπως παρατηρεί ο συγγραφέας, από το κάδρο αυτής της ελεεινής εικόνας – ερμηνείας αφαιρέθηκαν τα διαμελισμένα στο βάθρο του γκρεμού νεογνά, για να μην χαλάσει ο ρομαντικός – ερωτικός τόνος που έδωσε αυτός ο κύριος…
      Στον αντι-χορό του Ζαλόγγου, δεν θα λείψει ούτε και ο κομμουνιστής ιστορικός Κορδάτος, ο οποίος στην τύφλωση του να ερμηνεύσει όλα τα ιστορικά γεγονότα σύμφωνα με τον ιστορικό υλισμό, έτσι όπως αυτός τον είχε καταλάβει, κάτι που κάνει και η σημερινή ηγεσία του ΚΚΕ – γράφει:
      «Επειδή ( ο Αλή πασάς) χτύπησε τους εκμεταλλευτές και δυνάστες της φτωχολογιάς, καθώς και τους Σουλιώτες και τους Κοτζαμπάσηδες, του έψαλλαν όσα σέρνει η σκούπα και έτσι σχηματίστηκε η παράδοση ότι ήταν αιμοβόρος άρπαγας και σκληρός τύραννος…
      Δηλαδή, κατά τον «μαρξιστή» Κορδάτο, το παρακάτω λαϊκό τραγούδι το έγραψαν οι Κοτζαμπάσηδες, αφού, κατά τον ίδιο, ο Αλή-πασάς χτύπησε τους δυνάστες της φτωχολογιάς!

      «Σηκώνεται ο Αλή Πασάς και λέει στους πασάδες:
      “Θέλω το Σούλι να χαθεί, μαζί με τα χωριά του…
      Θέλω και τα κορίτσια τους, σε τούρκικα χαρέμια…
      Θέλω και τα παιδάκια τους, όλα να τα τουρκέψουν…
      Θέλω το Νότη Μπότσαρη, ραγιάς μου να μου γένη…»

      και γράφει παρακάτω, για να ολοκληρώσει την … έρευνά του:
      «Δεν είναι σωστό, ότι ο Αλή κτύπησε τους Σουλιώτες με τον πιο σκληρό τρόπο;» Σωστό είναι, αλλά τί ήταν οι Σουλιώτες; Και η απάντηση του Κορδάτου ήταν: «ήταν κλέφτες που ρήμαζαν τα γύρω χωριά…»(!)
      Δυσκολεύομαι να βάλω τάξη στις σκέψεις μου, είτε από υπερφόρτωση του θυμικού μου είτε από βραχυκύκλωμα της κοινής λογικής. Φτάσαμε στο σημείο, που η επιθυμία για σβήσιμο από τα αρχεία της ιστορίας όλων εκείνων των γεγονότων που δίνουν αξία στον άνθρωπο και που κάνουν τη ζωή άξια να την ζεις, έχει μετεξελιχτεί σε καθαρή μανία καταδιώξεως. Ο Κολοκοτρώνης ήταν αδελφή, ο Γλέζος ήταν μεθυσμένος όταν κατέβαζε την σβάστικα από την Ακρόπολη, οι Σουλιώτισσες γλίστρησαν ή σπρώχτηκαν από τους ίδιους τους Σουλιώτες (πιθανά, λόγω κι’ εκεί «συνωστισμού») και έπεσαν στο γκρεμό, ο Λεωνίδας ήταν μαζί με άλλους 600.000 Σπαρτιάτες και όχι μόνο με 300, ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν σφαγέας των λαών και ένα σωρό άλλες ανιστόρητες αριστερές ανοησίες…
      Ας επιστρέψουμε όμως στο ερώτημα που θέτουν κάποιοι ορκισμένοι «φωταδιστές», λάτρεις της ιστορικής «αλήθειας» τύπου Πολίτη, Ψιμούλη, Κορδάτου, Ρεπούση κ.λ.π.
      Τι ήταν ο χορός του Ζαλόγγου Μύθος ή πραγματικότητα;
      Και ας πούμε ότι ήταν μύθος`! Αλλά, Μύθος με Μι Κεφαλαίο. Ένας Μύθος από αυτούς που δίνουν στην Ανθρωπότητα, πάλι με Άλφα Κεφαλαίο, το δικαίωμα να ανασαίνει πάνω σ’ αυτόν τον υπέροχο πλανήτη μαζί με τα άλλα πλάσματα της Γης, χωρίς να ντρέπεται!
      Και αναρωτιέται κάποιος:
      Ποιος είναι ο λόγος να αποκόψεις έναν λαό από τους μύθους του; Ή ας θέσουμε το ερώτημα αλλιώς: μπορεί να ζήσει ένας λαός χωρίς μύθους; Η απάντηση είναι όχι! Κανένας λαός δεν μπορεί να ζήσει χωρίς την ύπαρξη Μύθων ή χωρίς κάποια Πίστη σε κάτι που του υπόσχεται Σωτηρία από τα καθημερινά του βάσανα…
      Είναι ένα ερώτημα που έχει θέσει η φιλοσοφία από τη γέννησή της…
      Πώς να ζήσεις χωρίς την ελπίδα της Σωτηρίας; Ο μύθος δίνει απάντηση σ αυτό το μεγάλο ερώτημα στηριζόμενος σε κοσμικές αξίες, ενώ η θρησκεία σε υπερβατικές.
      Η ανθρωπότητα μπορεί να περπατήσει στο δρόμο της Αρετής, είτε με τον έναν είτε με τον άλλον τρόπο.
      Αν αφαιρέσεις από τον άνθρωπο και τα δύο, το αποτέλεσμα θα είναι η εσχάτη βαρβαρότητα και ένας απαίσιος θάνατος!
      Αλλά αυτός ο λαός, ο ελληνικός, δεν αξίζει ένα τέτοιο τέλος, όπως κάποιοι, τελευταία, επιθυμούν…
      Μακάρι να βρούμε και εμείς το θάρρος να τραγουδήσουμε, αγκαλιά με τους προγόνους μας, προκειμένου να βγούμε με το κεφάλι όρθιο από το σημερινό αδιέξοδο που μας συνωστίζει όλο και πιο βαθειά στο βούρκο της χυδαιότητας, της εξαπάτησης και της λογικής της αγοράς.

      Το κακό γεράκι

      Like

  4. Πολύ ωραία η ιστορική σου αναφορά infiltr8or. Προσωπική μου γνώμη οτι τέτοια ποιοτικά άρθρα έχουν πολύ ενδιαφέρον. Μακάρι η Ολυμπία να μας δίνει περισσότερα παρόμοια θέματα.

    Like

  5. ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ, ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΟΥ ΣΕΛΙΣ 172:

    …..ΕΙΝΑΙ ΔΕ ΙΣΤΟΡΙΚΩΣ ΑΛΗΘΕΣ ΟΤΙ Ο ΙΜΒΡΑΗΜ ΠΑΣΑΣ ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΘΑ ΚΑΤΩΡΘΩΝΕ ΝΑ ΝΙΚΗΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΕΙ ΤΟΥΣ ΕΝ ΜΑΝΙΑΚΙΩ ΕΛΛΗΝΑΣ ΕΑΝ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΤΗΝ ΑΝΔΡΕΙΑΝ, ΤΟ ΟΡΜΗΤΙΚΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΕΜΠΕΙΡΟΠΟΛΕΜΟΝ ΑΛΒΑΝΙΚΩΝ ΤΑΓΜΑΤΩΝ.
    ΑΥΤΟΙ ΗΣΑΝ ΟΙ ΑΛΒΑΝΟΙ.

    Like

  6. Οτι και να λέμε το συμβάν δεν έγινε ποτέ. Ειδικά στο Σούλι όπου υπήρχαν συμφωνίες με τους Οθωμανούς. Κάποιοι Αρβανίτες τα χάλασαν με τους Έλληνες και τους Οθωμανούς και στασίασαν αυτό ήταν όλο.

    Like

    1. Οτι και να λέμε εμείς τυφλά να χουν οι ιστορικοί ε;
      Όπως λέει και το άρθρο το γεγονός δεν αμφισβητείται. Ενδεχομένως να αλλάζουν οι λεπτομέρειες π.χ. Ο αριθμός των γυναικών αλλά σαν γεγονός είναι αδιαμφισβήτητο.

      Like

    2. Τουρκόσπορος θα πρέπει να είσαι Panos, και δη πολύ ανιστόρητος, όπως άλλωστε όλοι οι γνήσιου τουρκόσποροι, που υποστηρίζουν μόνο ότι τους συμφέρει…
      Σε συμβουλεύω να μάθεις την πραγματική ιστορία περί Σουλιωτών και Αρβανιτών και απάντησέ μου, όπου με συναντήσεις να σχολιάζω…
      Θα σε “φωτίσω” αρκετά, για να μην γίνεσαι ανθέλληνας και ρεζίλι…

      Το κακό γεράκι

      Like

  7. Έχω ακούσει την ίδια ακριβώς ιστορία από δυο συνεργάτες μου εβραίους
    και τέτοια πράματα που είναι ριζωμένα στην συνείδηση ενός λαου,
    είτε αλήθεια είτε ψέματα δεν μπορείς να τα αμφισβητήσεις.

    Like

    1. Ρε φίλε με έφτιαξες που σε βρίσκω. Όταν ανακοίνωσες ότι θα την κάνεις ειλικρινά στενοχωρήθηκα. Πολύ χαίρομαι που σε βλέπω. Να ΄σαι καλά !

      Like

      1. Καλησπέρα φιλαράκι.
        Προχθές όταν το αποφάσισα, αλάφρωσε η καρδια μου και λέω, μα τι θέλεις ρε Στέργε και πλακώνεσαι με
        τους βατραχανθρώπους? Μυαλό θα τους βάλεις, ή είσαι μαζόχας να χαλάς τη ηρεμία σου χωρίς λόγο?

        Βέβαια έχω και πολλούς φίλους στο blog, επίσης, ξέρεις, η συνήθεια ειδικά το πρωί πριν πάω για γραφείο,
        να διαβάσω εφημερίδες και να βριστώ με τα τρολια χα..χα.. με έγινε πάθος ρε φίλε, θα το προσπερνούσα και
        δεν είναι βέβαιο ότι θα συνεχίσω, αλλά, δυο φιλικές και σωστές κουβέντες από τον φίλο Πυκτη με άλλαξαν τα μυαλά.

        Δεν θα αφήσω τα τσογλανακια να κράζουν τον νικήσαμε τον διώξαμε τον Ζαγκλάρα!

        Like

      2. Φιλαρα Ζαγκλος ξερεις τι ειπε καποτε ο μεγαλος Ελλην Αριστοτελης Ωνασης (πριν τον φανε λαχανο);
        Ποτε μην αρχιζεις μια δουλεια, μια μαχη, η μια ερωτικη σχεση, αν ο φοβος της ηττας επισκιαζει την προοπτικη νικης.
        Αντε και ενα τραγουδακι να πανε τα φαρμακια κατω, λιγο προσοχη στο 3:40 λεπτο του βιντεο.

        Like

        1. Ζόρικο φίλε με έφτιαξες!

          Ο Ζαγκλάρας έχει δώσει πολλές μάχες στη ζωή, καμια δεν έχασε, αλλά ξέρω
          μια θα χάσω αυτή με το χάρο, αλλα ως τότε θα τον γ@μώ κάθε μέρα!

          Άντε γεια μας!

          Like

    2. Στην Νάουσσα πάντως Στεργιο τίποτα δεν αμφισβητείται!..Ο Κ.Διακογιάννης δίνει ΤΟΥΡΚΙΚΑ αρχεία της εποχής στο βιβλίο του “οι Σαρκοφάγοι του Ελληνισμού” που σου γίνεται η τρίχα κάγκελο!

      Like

  8. Βάσει των αφηγήσεων της εποχής αλλά και μετέπειτα ιστορικών, το γεγονός είναι αδιαμφισβήτητο. Το πως έγινε και υπό ποια μορφή δε μειώνει σε καμία περίπτωση τον ηρωισμό των σουλιωτισσων που προκειμένου να δεινοπαθησουν στα χέρια των κατακτητών προτίμησαν να πεθάνουν, παίρνοντας μαζί τους και τα παιδια τους.

    Like

  9. Αιώνιος σεβασμός για τις υπέροχες αυτές γυναίκες!

    Τα θεμέλιά μου στα βουνά
    και τα βουνά σηκώνουν οι λαοί στον ώμο τους
    και πάνω τους η μνήμη καίει
    άκαυτη βάτος.

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s