Tag: παρον

Ο Κώστας Σημίτης έχει την λογική της νυφίτσας! Αποκαλυπτικό άρθρο για τον ρόλο του και τις απόψεις του Α. Παπανδρέου για τον καταστροφέα.

ΤΟ ΑΠΥΘΜΕΝΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΘΡΑΣΟΣ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΣΗΜΙΤΗ

          Και μόνο από τα αποσπάσματα του τελευταίου βιβλίου του Κ. Σημίτη –όπως τα αναδεικνύουν οι διαχρονικοί υποστηρικτές του «βαρόνοι» των μίντια- προκύπτει ότι βασικό του πολιτικό χαρακτηριστικό υπήρξε, και παραμένει, το απύθμενο πολιτικό θράσος.  Υπενθυμίζεται, προς επεξήγηση της εφεξής ανάλυσης, ότι το πολιτικό θράσος έχει δύο, κατά βάση, όψεις.

          Η πρώτη του, ας την πούμε συγκεκαλυμμένη, συνίσταται στο «να λουφάρεις όταν δεν σε παίρνει».  Και για να μην επανερχόμαστε σ’ αυτό αρκεί η ανεκδιήγητη στάση του Κ. Σημίτη, όταν σύμπασα η «Δημοκρατική Άμυνα» αποχώρησε από το ΠΑΣΟΚ, με μόνο αυτόν να παραμένει στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου, παρά τις περί του αντιθέτου διαβεβαιώσεις του προς τους συντρόφους του.  Το θυμάται καλά π.χ. ο Νίκος Κωνσταντόπουλος.  Και, φυσικά, δεν το ξέχασε ποτέ ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο οποίος πίστευε για τον τότε υπουργό του ότι Continue reading “Ο Κώστας Σημίτης έχει την λογική της νυφίτσας! Αποκαλυπτικό άρθρο για τον ρόλο του και τις απόψεις του Α. Παπανδρέου για τον καταστροφέα.”

Δημοσκοπήσεις:Aποθέωση της πολιτικής προπαγάνδας

Εάν η κοινωνία είχε τη δυνατότητα να εκφραστεί μαζικά, τότε οι δημοσκοπήσεις θα έχαναν το έρεισμα τους.

Να μια αλήθεια που πονάει!

Σε τελική ευθεία, για μία ακόμα εκλογική αναμέτρηση, οι δημοσκοπήσεις καθορίζουν πρόσωπα πράγματα και καταστάσεις.

Με τρόπο αμφίδρομο, αλλά ουσιαστικό.

Καθορίζουν τη κοινή γνώμη εκφέροντάς τους την «άποψη της κοινής γνώμης» (sic).  

Πως άραγε να τελειώσει το παραμύθι;

Η Ν.Δ. χάνει δημοσκοπικά σε ποσοστά, έναντι του ΠΑΣΟΚ και ο Καραμανλής ενισχύεται ως ο προτιμητέος πρωθυπουργός, για να λύσει τα προβλήματα της χώρας.

Κάτι αντίστοιχο συνέβαινε και πριν από τις εκλογές του 2004. Το ΠΑΣΟΚ υπολείπονταν σε ποσοστά και όμως ο Σημίτης ήταν το φαβορί!

Ανάλογες αναντιστοιχίες είναι ο κανόνας στις δημοσκοπήσεις, που βομβαρδίζουν τη ζωή μας καθημερινά -όπως άλλωστε, τόσες άλλες στην ίδια μας την καθημερινότητα.

Ιστορικά, όταν η κοινωνία είχε τη δυνατότητα να εκφραστεί μαζικά, πραγματικά δεν υπήρχε ανάγκη να γίνονται δημοσκοπικές έρευνες.  Tα πράγματα ήταν αρκετά εμφανή. Σήμερα, τ΄ αποτελέσματα των δημοσκοπικών ερευνών, στην ουσία, διαμορφώνουν την κοινή γνώμη. Δεν είναι απλά η αποτύπωση της «κοινής γνώμης», σε μία συγκεκριμένη χρονική στιγμή, για ένα συγκεκριμένο θέμα.

Και εάν σκεφτεί κανείς ότι τις δημοσκοπήσεις τις πραγματοποιούν ιδιωτικές εταιρείες, κατόπιν παραγγελίας από συγκεκριμένους πελάτες, κάθε φορά, τότε τα ποσοστά μπορούν να «παίξουν» -ακόμα και στο ελάχιστο, στα όρια της αξιοπιστίας, του πάνω και του κάτω κάποιων μονάδων.    

Αλλά διαβάστε εδώ μια ιστορική αναδρομή  των δημοσκοπήσεων στην Ελλάδα, όπου μαθαίνουμε ότι μας τις έφεραν κι αυτές οι Αμερικανοί ως δωράκι μετά τον Εμφύλιο:

Μια ιστορική ανασκόπηση των δημοσκοπήσεων

www.antinews.gr

Δημοσκοπήσεις Alco , Vprc και Rass για τις Κυριακάτικες εφημερίδες




Δείτε προηγούμενες δημοσκοπήσεις για συγκρίσεις εδώ εδώ , εδώ και εδώ και εδώ και εδώ και εδώ
Όπως πάντα από το Καφενείο

Η δημοκρατία του συρματοπλέγματος.

Οι πολιτικές ταμπέλες και συρματοπλέγματα εξυπηρετούν μόνο τους ποιμένες του εξουσιασμού. Η Ελλάδα έχει πληρώσει τα μαντριά και τις κομματικές κραυγές πολύ ακριβά και συνεχίζει να τα πληρώνει με το ολοένα αυξανόμενο έλλειμα δημοκρατίας. Αλήθεια πως μπορεί να υπάρξει Κραταιός Δήμος όταν αυτός απαρτίζεται όχι από ελεύθερους πολίτες αλλά πολιτικούς αμνούς; Όπου η ταμπέλα υπερισχύει του λόγου, το προσωπείο ίπταται της ενάργειας και η φοβία καταστρατηγεί την ελεύθερη σκέψη; Προσυπογράφουμε το κείμενο του Δημήτρη και το παραθέτουμε αυτούσιο.

Το περασμένο Σαββατοκύριακο 20-21.9.2008 δημοσιεύθηκαν τέσσερεις εκλογικές δημοσκοπήσεις.  Της MRB για τον «Ελεύθερο Τύπο», της RASS για το «Παρόν», της ALCO για το «Πρώτο Θέμα» και της OPINION για το «Βήμα».
Θεωρώ ότι συχνά οι δημοσκοπήσεις είναι  πολιτικά κατευθυνόμενες και δεν γίνονται με αξιόπιστο επιστημονικά τρόπο.  Θα προτιμούσα να υπάρχει ένα Δημόσιο Ινστιτούτο Δημοσκοπήσεων που να ελέγχεται από τους αρμόδιους επιστημονικούς συλλογικούς φορείς.
Παρ’ όλα αυτά επειδή όπου υπάρχει καπνός, υπάρχει και φωτιά κι επειδή οι τέσσερεις αυτές δημοσκοπήσεις μπορεί εν μέρει να εμπεριέχουν αντικρουόμενες σκοπιμότητες, έκανα τους ακόλουθους υπολογισμούς:
Ο μέσος όρος των δημοσκοπήσεων αυτών σε ότι αφορά την πρόθεση ψήφου για τα δύο κόμματα που κυβέρνησαν την Ελλάδα τα τελευταία 34 χρόνια, της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, είναι 56,6%.
Αρκετοί ψηφίζουν με μαύρη καρδιά τα δύο αυτά κόμματα, γιατί δεν βλέπουν κάποια άλλη ρεαλιστική εκδοχή διακυβέρνησης της χώρας.
Ο μέσος όρος του αυθαίρετου(;) αθροίσματος του ΣΥΡΙΖΑ, των Οικολόγων, των μικρότερων κομμάτων, των λευκών, των άκυρων, των αναποφάσιστων φτάνει στο 30,3%.
Παρέλειψα τις πιο «μπετοναρισμένες» ψήφους προς το ΚΚΕ και το ΛΑΟΣ, παρ’ ότι και αυτό είναι σχετικό.
Το ερωτημά μου είναι «απλό» και «περίπλοκο;»:  Είναι αδύνατη, τώρα όχι αύριο, η εκπόνηση και συγκρότηση μιας αξιόπιστης, ρεαλιστικής, κοινωνικά δίκαιης και δημιουργικής, προοδευτικής εναλλακτικής πρότασης διακυβέρνησης της χώρας;  Αναγέννησής της; 
Που να αντιπαρέρχεται την πολυδοκιμασμένη και έωλη διακυβέρνηση της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ και της πλειοψηφίας των ηγετικών στελεχών τους.  Που να εμπνεύσει και να δώσει ελπίδα στον ελληνικό λαό.
Που να μην την μεταθέτει για το αόριστο μέλλον, όπως λέει μέχρι στιγμής τουλάχιστον ο ΣΥΡΙΖΑ (Μ.Ο.10,2%), προσδοκώντας σε μια αλλαγή συσχετισμού δυνάμεων που θα οδηγήσει με τη σειρά της σε μια θολή αριστερή διακυβέρνηση.
Αντέχει άλλο η κοινωνία, η χώρα, τέτοια σήψη, τέτοια φθορά, τόση αδικία, τόσο ψέμμα και τόση υποκρισία;  Τόση εθελοτυφλία;
Αριστερή, προοδευτική, δημοκρατική, δημιουργική ή όπως θέλετε πείτε την, πολιτική δεν είναι αυτή, που φροντίζει πριν από όλα να δικαιώσει και να αναπαράξει τον εαυτό της.  Αλλά αυτή που μοχθεί στη πράξη για να υπηρετήσει τα συμφέροντα της πλειοψηφίας των πολιτών.  Αδιαφορώντας για τις ταμπέλες που για αρκετούς κι όχι εντελώς αδικαιολόγητα είναι επίφοβες.
 
http://kanenaskathenas.wordpress.com
Δημήτρης Κουμάνταρος