Ετικέτα: ΟΜΗΡΟΣ

Τρωικός και Ιλιάδα. Από τον Μύθο στην Μυθοπλασία

Του Χρυσόστομου Τσιρίδη
Συνέχεια ανάγνωσης «Τρωικός και Ιλιάδα. Από τον Μύθο στην Μυθοπλασία»

Όμηρος: «όσον επικίδναται ηώς»- Μέχρι εκεί που φτάνει το φως

Του Χρυσόστομου Τσιρίδη
Συνέχεια ανάγνωσης «Όμηρος: «όσον επικίδναται ηώς»- Μέχρι εκεί που φτάνει το φως»

«σπάω». Όταν η αργκό γίνεται τεκμήριο γλωσσικής συνέχειας!

του Χρυσόστομου Τσιρίδη
.

Το ρήμα «σπάω» είναι ΑΥΤΟΥΣΙΟ ΟΜΗΡΙΚΟ. Αυθεντική λέξη της Ελληνικής γλώσσας.
.
Τί σημαίνει:(Ομηρικώς)
«σπάω»=απομακρύνω, μετακινώ, εκριζώνω, αποσύρω  
.

Ας δούμε την διαδρομή της λέξης από τον ΌΜΗΡΟ μέχρι ΣΗΜΕΡΑ:
.
Η λέξη στα επίσημά της έκανε και κάνει καριέρα ως σύνθετη με την πρόθεση Συνέχεια ανάγνωσης ««σπάω». Όταν η αργκό γίνεται τεκμήριο γλωσσικής συνέχειας!»

Βία κατά γυναικών και Όμηρος.

του   Χρυσόστομου Τσιρίδη
Εικόνα: Το χιούμορ απαραίτητο
.

“Πριν σηκώσεις χέρι, σκέψου πόσα πράγματα  
αντιπροσωπεύει η γυναίκα για σένα”. 

.
Αυτό λέει ο Όμηρος με τον δικό του, όπως πάντα, τρόπο. 
.
Ο Όμηρος, θαυμαστής, λάτρης και εραστής των γυναικών και  
μάλιστα των Συνέχεια ανάγνωσης «Βία κατά γυναικών και Όμηρος.»

Ο Όμηρος έβριζε, αλλά δεν….. βλασφημούσε

του  Χρυσόστομου  Τσιρίδη
«ή ταν ή επί τας».

Οι υψηλές αξίες, τα ιερά και τα όσια ήταν ΥΠΕΡΑΝΩ, για τον γενάρχη του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ Πολιτισμού, ΌΜΗΡΟ.

.
Πριν από καιρό, σε  ανύποπτο χρόνο, όπως συνήθως λέγεται, είχα γράψει το άρθρο  «Ο Όμηρος έβριζε υπέροχα».
.

Με αφορμή τα περί ΒΛΑΣΦΗΜΙΑΣ των τελευταίων Συνέχεια ανάγνωσης «Ο Όμηρος έβριζε, αλλά δεν….. βλασφημούσε»

Γέννηση της Κύπριας ή Κύπριδας θεάς Αφροδίτης στη γλυκοφίλητη θαλασσοφίλητη ερωτική Κύπρο

Απόσπασμα σε μετάφραση, Ομηρικού Ύμνου.
Συνέχεια ανάγνωσης «Γέννηση της Κύπριας ή Κύπριδας θεάς Αφροδίτης στη γλυκοφίλητη θαλασσοφίλητη ερωτική Κύπρο»

Πως αντιλαμβάνονταν ο Όμηρος και ο Αριστοτέλης τα χρώματα και γιατί δεν υπήρχε λέξη για το «γαλάζιο»

Γιατί στην αρχαία Ελλάδα ο ουρανός είχε χρώμα «μπρούτζινο», το κρασί και η θάλασσα ήταν «πορφυρά».
Συνέχεια ανάγνωσης «Πως αντιλαμβάνονταν ο Όμηρος και ο Αριστοτέλης τα χρώματα και γιατί δεν υπήρχε λέξη για το «γαλάζιο»»