Tag: ΖΩΗ

Ὁ ἄνθρωπος ὡς προσκυνητὴς


Γιατί ἔρχεται στὸν κόσμο αὐτὸν ὁ ἄνθρωπος; Χρειάζεται ὁ κόσμος τὸν ἄνθρωπο; Ὑπάρχει κάποιος σκοπὸς στὸν κόσμο καὶ ὑπάρχει κάποιος σκοπὸς γιὰ τὸν ἄνθρωπο; Ἀπορίες ποὺ ἀνακύπτουν ἀπὸ ἕναν διαστοχασμὸ μοναχικό τῆς ὕπαρξής μας ὅλης, ἀπορίες διατρητικές, ἀνατρεπτικὲς μιᾶς φαινομενικῆς τάξης καὶ μιᾶς παράδοξης ἀλληλουχίας ποὺ πληγώνει στὰ βάθη του τὸν ἄνθρωπο, θέτοντάς τον ὑπὸ πολλαπλὴ διερώτηση, ἀπογυμνώνοντας τὴν ἀσίγαστη προβληματικότητά του.
Continue reading “Ὁ ἄνθρωπος ὡς προσκυνητὴς”

Οι 7 θεωρίες για την προέλευση της ζωής


Η ζωή στη Γη άρχισε πάνω από 3 δισεκατομμύρια χρόνια πριν, ξεκινώντας από τον πιο βασικό μονοκύτταρο οργανισμό και φθάνοντας σε μια εκθαμβωτική σειρά πολυπλοκότητας κατά τη διάρκεια των χρόνων που πέρασαν. Αλλά πώς αναπτύχθηκαν από την αρχέγονη σούπα οι πρώτοι οργανισμοί στο μόνο γνωστό χώρο για τη ζωή στο σύμπαν;
Continue reading “Οι 7 θεωρίες για την προέλευση της ζωής”

Νιώθετε πιο νέοι από όσο είστε; Καλά κάνετε!


Υπάρχουν μερικοί άνθρωποι που μοιάζουν με αιώνιους έφηβους και συχνά οι περισσότεροι τους αποκαλούν ανώριμους. Ωστόσο η επιστήμη πως όσοι νιώθουν πολύ πιο νέοι από την πραγματική βιολογική τους ηλικία, μάλλον θα ζήσουν και πολλά χρόνια!
Continue reading “Νιώθετε πιο νέοι από όσο είστε; Καλά κάνετε!”

Το χωριό μας είναι το μέρος που ηρεμεί τις σκέψεις μας


Το μέρος που μεγάλωσες πάντα θα είναι το πιο αγαπημένο σου γιατί μέσα σε αυτό ζουν οι άνθρωποι που αγαπάς περισσότερο. Εκείνο το μέρος που πάντα θα σου θυμίζει περασμένες -άσχημες ή όμορφες- στιγμές. Στιγμές που μέσα σε αυτό το περιβάλλον έζησες από μικρό παιδί, μεγάλωσες κι έγινες ο άνθρωπος που είσαι σήμερα.
Continue reading “Το χωριό μας είναι το μέρος που ηρεμεί τις σκέψεις μας”

Τίποτα και κανένας δεν είναι δεδομένα στη ζωή


Μια πολύ καλή μου φίλη, μου είχε πει ότι μερικά κείμενα πρέπει να τα έχουμε στο κομοδίνο μας και κάθε βράδυ πριν κοιμηθούμε να τους ρίχνουμε μια ματιά… Αυτό που θα διαβάσετε είναι ένα από αυτά!!!
Continue reading “Τίποτα και κανένας δεν είναι δεδομένα στη ζωή”

Ζωή είναι ο χρόνος που δεν χαράμισες…


Πόσο χαζή αυτή η ατάκα με το χρόνο που όλα τα επουλώνει, που όλα τα κάνει να περνάνε, που όλα τα γιατρεύει..
Πόσο κενή, πόσο ανούσια ρε φίλε όταν κάθεσαι και κοιτάς τις πληγές σου μια μια.
Και ξέρεις ποιες είναι οι πληγές σου;

Continue reading “Ζωή είναι ο χρόνος που δεν χαράμισες…”

Η ελπίδα μας, εν άνθος…


«Μα χθες καθώς με θάρρεψε
το άνθος του Μαρτιού
και τράβηξα να ξαναβρώ
τ’ αρχαία τα μονοπάτια
στο πρώτο μοσκοβόλημα
ενός ρόδου μακρινού
μου δάκρυσαν τα μάτια»

(«Ρόδου μοσκοβόλημα», Κωστής Παλαμάς)
Continue reading “Η ελπίδα μας, εν άνθος…”