Tag: ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

Ερμάνουβις -Συνδυασμός ελληνικής και αιγυπτιακής μυθολογίας

Στην κλασσική μυθολογία ο Ερμάνουβις ήταν θεός που συνδύαζε τον Ερμή (ελληνική μυθολογία) με τον Άνουβι (αιγυπτιακή μυθολογία). Είναι ο γιος του Σετ και της Νέφθυδος.
Continue reading “Ερμάνουβις -Συνδυασμός ελληνικής και αιγυπτιακής μυθολογίας”

Ιππόκαμπος, το μυθικό άλογο-ψάρι του Ποσειδώνα

Στην Ελληνική μυθολογία ο ιππόκαμπος, το άλογο της θάλασσας είναι ένα από τα περίεργα πλάσματα που συνοδεύουν το θεό Ποσειδώνα.
Continue reading “Ιππόκαμπος, το μυθικό άλογο-ψάρι του Ποσειδώνα”

Στέντορας, o “χαλκεόφωνος” άνδρας

Στην ελληνική μυθολογία ο Στέντορας (Στέντωρ) ήταν ένας Αχαιός ήρωας του Τρωικού Πολέμου, που αναφέρεται τόσο στην Ιλιάδα (Ε 785) όσο και στη «Διομήδους Αριστεία».
Continue reading “Στέντορας, o “χαλκεόφωνος” άνδρας”

Ιλιόνη -Η μεγαλύτερη κόρη του Πριάμου


Στην ελληνική μυθολογία η Ιλιόνη ήταν η μεγαλύτερη στην ηλικία από τις θυγατέρες του βασιλιά της Τροίας, του Πριάμου, και της συζύγου του Εκάβης. Το όνομά της σχετίζεται με τη λέξη Ίλιον = Τροία.
Continue reading “Ιλιόνη -Η μεγαλύτερη κόρη του Πριάμου”

Ικάριος ο Αθηναίος -Προστατευόμενος του θεού Διόνυσου

Διόνυσος και Ικάριος. Αττικός μελανόμορφος αμφορέας, 540 – 520 π.Χ.

Ο Ικάριος ο Αθηναίος, γνωστός και ως Ικαρίων, ήταν μία από τις αρχαιότερες θρυλικές μορφές που συνδέονται με την Αττική. Θυγατέρα του ήταν η Ηριγόνη. Προς ανάμνησή τους θεσπίστηκε η Αθηναϊκή εορτή της Αιώρας.
Continue reading “Ικάριος ο Αθηναίος -Προστατευόμενος του θεού Διόνυσου”

Ησιόνη -Ο Ηρακλής στην Τροία

Ηρακλής και Ησιόνη,15ος αιώνας

Η Ησιόνη στην ελληνική μυθολογία ήταν κόρη του βασιλιά της Τροίας Λαομέδοντα και της Στριμούς που πατέρας της ήταν ο Σκάμανδρος.
Continue reading “Ησιόνη -Ο Ηρακλής στην Τροία”

Αίθρα -Η μητέρα του Θησέα


Η Αίθρα (και Αίθρη) ήταν κόρη του βασιλιά της Τροιζήνας Πιτθέα και μητέρα του Θησέα. Ο βασιλιάς της Αθήνας Αιγέας πήγε στο μαντείο των Δελφών να ζητήσει συμβουλή προκειμένου ν’ αποκτήσει γιο. Η απάντηση της Πυθίας ήταν:

«Αντρειωμένε μην ανοίξεις τον μακρουλό λαιμό του ασκού σου, πριν να φτάσεις στην Αθήνα». Ο Αιγέας πήρε το δρόμο της επιστροφής στην Αθήνα, είχε δε μαζί του ένα ασκί γεμάτο κρασί. Θα νόμιζε κανείς ότι δεν θα έπρεπε να πιει κρασί ώσπου να βρεθεί στο σπίτι του.

Στον δρόμο της επιστροφής πέρασε από την Τροιζήνα, όπου βασίλευε ο Πιτθέας, γιος του Πέλοπα, που φημιζόταν για τη σοφία του. Ο Αιγέας ήθελε τη γνώμη του Πιτθέα για τον χρησμό. Ο βασιλιάς της Τροιζήνας τον μέθυσε και τον έβαλε να κοιμηθεί με την κόρη του Αίθρα. Με την οποία, την ίδια νύχτα είχε κοιμηθεί ο Ποσειδώνας, πριν από τον Αθηναίο βασιλιά. Η συνεύρεση με τον Ποσειδώνα έγινε στη νήσο Σφαιρία (Πόρο), όπου η Αίθρα είχε πάει (με εντολή της Αθηνάς, που την είδε στο όνειρό της) να προσφέρει χοές στον τάφο του Σφαίρου (ηνίοχου του Πέλοπα).

Στον μύθο αυτό στηρίζεται η θεϊκή καταγωγή του Θησέα. Η Αίθρα έκτισε στη Σφαιρία ναό προς τιμή της θεάς Αθηνάς της «Απατουρίας» σε ανάμνηση της απάτης, καθιστώντας τη νήσο ιερή και δημιουργώντας νόμο (έθιμο) οι παρθένες να αφιερώνουν εκεί τη ζώνη τους πριν παντρευτούν.

Σημειώνεται ότι ο Πιτθέας την είχε υποσχεθεί στον Βελλεροφόντη, αλλά αυτός διώχθηκε πριν γίνει ο γάμος.

Αργότερα ο γιος της Αίθρας, ο Θησέας με τον φίλο του, το Θεσσαλό ήρωα Πειρίθοο, άρπαξαν την ωραία Ελένη, αδελφή των Διοσκούρων, Κάστορα και Πολυδεύκη, από τη Σπάρτη, πριν την παντρευτεί ο Μενέλαος. Έβαλαν μεταξύ τους κλήρο ο Θησέας κι ο Πειρίθοος για την Ελένη. Ο Θησέας ήταν ο τυχερός. Εγκατέστησε την Ελένη για λόγους ασφάλειας στις Αφίδνες, στο σπίτι του φίλου του Αφίδνου κι έβαλε κοντά της τη μητέρα του, την Αίθρα. Αλλά, όταν οι Θησέας και Πειρίθοος κατέβηκαν στον Άδη να αρπάξουν την Περσεφόνη, οι Διόσκουροι βρήκαν ευκαιρία να πάρουν πίσω στη Σπάρτη την αδελφή τους και μαζί της την Αίθρα.

Όταν ο Πάρις απήγαγε στην Τροία την Ελένη, πήρε μαζί και την Αίθρα. Όταν οι Έλληνες κατέλαβαν την πόλη, την αναγνώρισαν και την απελευθέρωσαν οι εγγονοί της, γιοί του Θησέα, Ακάμας και Δημοφών (οι οποίοι, γι’ αυτό, δεν πήραν άλλο λάφυρο από την Τροία). Ο πρόωρος θάνατος των εγγονών της οδήγησε την Αίθρα στην αυτοκτονία.

wikipedia