Συντάκτης: Alkimos

Μέλημά μου, πατώντας γερά στις ρίζες μου, η υποστήριξη και η προώθηση της αλήθειας καθώς και η ανάδειξη αυτών που εξακολουθούν να είναι τα όμορφα και τα αγνά πράγματα της ζωής.

Ερμηνεύοντας την Τουρκική επιθετικότητα

Όταν οι πεινασμένοι λύκοι αλυχτούν…

Alkimos. Επαναφέρω σήμερα εδώ ένα παλαιότερο άρθρο, και το κάνω αυτό για δεύτερη φορά, για να δώσω έτσι την ευκαιρία στην …αναδυόμενη γενιά να διακρίνει, ίσως, την υποκρισία της πολιτικής. Το κάνω αυτό γιατί έχω φτάσει να πιστεύω πως οι νέοι άνθρωποι σήμερα είναι πολύ ποιο σοβαροί και πολύ ποιο υπεύθυνοι από την δική μας γενιά που ζήσαμε ως νέοι την πολυτάραχη εποχή του /60 και του /70. Το κάνω για να βοηθήσω του νέους ανθρώπους που πρόσφατα έχουν αρχίσει να προβληματίζονται για αυτά που συμβαίνουν έξω από την μέχρι πρότινος καθημερινότητά τους, να διακρίνουν, πως οι παραδοξότητες του σήμερα δεν αποτελούν καινοτομία αλλά είναι συνέχεια του χθες. Το άρθρο για το οποίο γίνεται λόγος είχε γραφτεί στις αρχές του 2009, δηλαδή πριν 10 περίπου χρόνια -πολύ πριν αρχίσει να εμφανίζεται το λεγόμενο «καθεστώς Ερντογάν»- και εξακολουθεί να είναι όμως και σήμερα επίκαιρο. Στην αναδημοσίευση, δύο χρόνια μετά,  έγραφα:

«Σαν να μην έχει περάσει ούτε μια μέρα… Τότε, στα πράγματα ήταν «η άλλη πλευρά του ίδιου νομίσματος»: η Νέα Δημοκρατία… Το άλλο μέλος του διπολικού μηχανισμού που λυμαίνεται τη χώρα μας τα τελευταία 30-40 χρόνια, δηλαδή ο δικομματισμός. Τι έχει αλλάξει με το ΠΑΣΟΚ; Βελτιώθηκε η θέση της Ελλάδας γεωπολιτικά; Μειώθηκε η επιθετικότητα της «γείτονος»;  Σήμερα αναδημοσιεύω αυτό το άρθρο διότι είχα προσπαθήσει τότε να βοηθήσω ώστε να δούμε το ζήτημα από μια διαφορετική σκοπιά. Μέσα από αυτό το άρθρο βγαίνουν κάποιες προτάσεις, που αν είχαν από τότε εισακουστεί θα μιλούσαμε σήμερα από μια τελείως διαφορετική θέση. Έτσι τουλάχιστον πιστεύω εγώ… Διαβάστε το άρθρο και κρίνετε μόνοι σας:

Συνέχεια ανάγνωσης «Ερμηνεύοντας την Τουρκική επιθετικότητα»

Περιβαλλοντική ευαισθησία και πολιτισμός (Μέρος Β’)

Το μεγάλο πρόβλημα για το οποίο θα άξιζε να βγει κάποιος στους δρόμους,
να διαμαρτυρηθεί, να καταγγείλει.

top-environmental-problems

(Προηγούμενο)

Στο δεύτερο μέρος αυτής της σειράς θα ήθελα να διευκρινίσουμε αρχικά τι εννοούμε όταν λέμε «περιβαλλοντική ευαισθησία».

Στη διευκρίνηση αυτή θα μας βοηθήσει πιστεύω η διαπίστωση κάποιων ειδικών (R. Sharpley, T. Mihalic), οι οποίοι έγραψαν το 2001: “Οι μισοί από όσους ισχυρίζονται ότι υιοθετούν τις περιβαλλοντικές αξίες, δεν τις μετατρέπουν σε αντίστοιχη συμπεριφορά λόγω της απουσίας της περιβαλλοντικής ηθικής.”

Συνέχεια ανάγνωσης «Περιβαλλοντική ευαισθησία και πολιτισμός (Μέρος Β’)»

Περιβαλλοντική ευαισθησία και πολιτισμός (Μέρος Α’)

Αλλάζουμε τον κόσμο προς το καλύτερο ξεκινώντας να σμιλεύουμε πρώτα τον εαυτό μας.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Alkimos. Πολλοί ισχυρίζονται ότι ενδιαφέρονται για τα κοινά, μιλούν ή γράφουν για τα κακώς κείμενα στην πολιτική ή στη δημόσια διοίκηση προχωρώντας ακόμα και έξω από τα σύνορα κατακεραυνώνοντας τους θεωρούμενους ως εχθρούς της πατρίδας. Ρίχνοντας όμως μια ματιά στην προσωπική τους ζωή και συμπεριφορά βλέπουμε τις περισσότερες φορές την προσωποποίηση του χάους.

Και αναρωτιέται τότε κανείς: Πως είναι δυνατό να μιλάει κάποιος για ευταξία όταν ο ίδιος είναι πρεσβευτής της ατασθαλίας;

Είναι σαν να συμμετέχει ένας τρόφιμος των φυλακών σε διαδήλωση υπέρ της νομιμότητας.

Συνέχεια ανάγνωσης «Περιβαλλοντική ευαισθησία και πολιτισμός (Μέρος Α’)»

Περιβαλλοντολογική ευαισθησία και πολιτισμός (Μέρος Α’)

Αλλάζουμε τον κόσμο προς το καλύτερο ξεκινώντας να σμιλεύουμε πρώτα τον εαυτό μας.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Alkimos. Πολλοί ισχυρίζονται ότι ενδιαφέρονται για τα κοινά, μιλούν ή γράφουν για τα κακώς κείμενα στην πολιτική ή στη δημόσια διοίκηση προχωρώντας ακόμα και έξω από τα σύνορα κατακεραυνώνοντας τους θεωρούμενους ως εχθρούς της πατρίδας. Ρίχνοντας όμως μια ματιά στην προσωπική τους ζωή και συμπεριφορά βλέπουμε τις περισσότερες φορές την προσωποποίηση του χάους.

Και αναρωτιέται τότε κανείς: Πως είναι δυνατό να μιλάει κάποιος για ευταξία όταν ο ίδιος είναι πρεσβευτής της ατασθαλίας;

Είναι σαν να συμμετέχει ένας τρόφιμος των φυλακών σε διαδήλωση υπέρ της νομιμότητας.

Συνέχεια ανάγνωσης «Περιβαλλοντολογική ευαισθησία και πολιτισμός (Μέρος Α’)»

Το γερμανικό φαινόμενο

Ο χειρότερος εφιάλτης της ανθρωπότητας αναβιώνει φορώντας αυτή τη φορά όχι μπότες αλλά λευκά κολάρα.

Deutsche BierstiefelΈχω γράψει πολλές φορές και ίσως είμαι ένας από τους λίγους που τόλμησαν στη σύγχρονη εποχή να αντιπαρατεθούν δημόσια με τη μάστιγα αυτή που ονομάζεται «γερμανικό φαινόμενο». Ο όρος αυτός ίσως να μην έχει ξανακουστεί αλλά εγώ πιστεύω πως είναι κατάλληλος για να διακριθεί πραγματικά ως τέτοιο, δηλαδή ως «φαινόμενο», διότι αποτελεί πράγματι μια παγκόσμια πρωτοτυπία, ένα αρνητικό μοντέλο το οποίο θα πρέπει να εντοπιστεί, να εξεταστεί ως τέτοιο και να αντιμετωπιστεί παραδειγματικά.

Όταν κάποιος τοποθετείται αρνητικά για μια χώρα, για έναν ολόκληρο λαό, θα μπορούσαν εύκολα να του αποδοθούν διάφορα …κοσμητικά επίθετα, όπως σοβινιστής, ρατσιστής, εθνικιστής κ.ά., και γι αυτό επέλεξα αυτόν τον όρο. Συνέχεια ανάγνωσης «Το γερμανικό φαινόμενο»

Αλλαγή σκηνικού

Ένα χάος σαν ομίχλη έχει απλωθεί πάνω στις λαϊκές μάζες παγκόσμια.

Το βλέπουμε; Ποιος τρόπος υπάρχει να βγει κανείς απ αυτό; Υπάρχει διέξοδος;

pegasusΤώρα που ο κουρνιαχτός της «επανάστασης του λαού» αρχίζει να κάθεται, καιρός είναι να σηκώσουμε τα μάτια και να δούμε στο βάθος του ορίζοντα. Να κάνουμε έναν απολογισμό των αποτελεσμάτων, των θετικών και των αρνητικών.

Ίσως κάποιοι αναρωτηθούν για ποια τάχα «επανάσταση» μιλάμε.

Πρόκειται για την «ροζ επανάσταση» του Σύριζα, που το μόνο που κατάφερε να κάνει, ήταν, να εκτονώσει κατά κάποιο τρόπο την (σίγουρα χλιαρή) δυναμική αντίδρασης που είχε αναπτυχθεί στις τάξεις του λαού – όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά στην Ευρώπη γενικά.

Ποιόν ωφέλησε αυτό;

Ποιόν άλλον εκτός απ αυτούς που ενορχήστρωσαν όλο αυτό το τσίρκο… Αυτούς που επιχειρούν να οδηγήσουν τα πράγματα στην τελική ευθεία που δεν είναι παρά ο ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ (καλό θα ήταν εδώ να σταματήσουν να μειδιούν πλέον οι διάφοροι σκεπτικιστές και δήθεν ρεαλιστές διότι σύντομα θα βρεθούν προ εκπλήξεων). Συνέχεια ανάγνωσης «Αλλαγή σκηνικού»

Η agenda 2030 του ΟΗΕ και ο ρόλος της θρησκείας – Μέρος Β’

Κάθε θρησκευτικό σχήμα αποτελεί μία οργάνωση, με συγκεκριμένη δομή, ιεραρχία και στόχο

Assisi2011Προτού προχωρήσω στο δεύτερο μέρος αυτής της ανάλυσης θα ήθελα να κάνω πρώτα μια διευκρίνιση, απαντώντας κυρίως σε κάποιους σχολιαστές στο πρώτο μέρος που δείχνουν να παρερμήνευσαν τα γραφόμενα θεωρώντας τα ως προσβλητικά για τα θρησκευτικά τους πιστεύω. Θα έλεγα πως η αντίδραση αυτή δείχνει μάλλον θρησκευτικό φανατισμό παρά πραγματική πίστη και αυτό αυτόματα παραπέμπει σε περιπτώσεις φονταμενταλισμού, οι οποίες γνωρίζουμε που οδηγούν. Θα σύστηνα λοιπόν μια ποιο προσεκτική ανάγνωση, διότι ο φανατισμός φανερώνει έλλειψη αντικειμενικής γνώσης και προπάντων ΈΛΕΙΨΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, διότι, σύμφωνα με τα λεξικά, ο φανατισμός «αντιμάχεται την ελευθερία της σκέψης». Λίγο περισσότερο μετριοπάθεια λοιπόν δεν βλάπτει.

Και για να μην έχουμε και στη συνέχεια παρόμοιες αντιδράσεις, τονίζω, πως όσα θα γραφτούν δεν αποσκοπούν στην αποδόμηση της πίστης οποιουδήποτε, διότι δεν είναι δογματικά αλλά αποτελούν καρπό συστηματικής έρευνας με ειλικρινή κίνητρα και αγαθές προθέσεις. Τονίζω επίσης, και όσοι παρακολουθούν αυτόν τον ιστότοπο μπορούν να το διαβεβαιώσουν, πως δεν θα επιτρέψω να περάσει τίποτα μέσα από όσα γράφονται χωρίς να έχει «φιλτραριστεί» δεόντως. Συνέχεια ανάγνωσης «Η agenda 2030 του ΟΗΕ και ο ρόλος της θρησκείας – Μέρος Β’»

Η agenda 2030 του ΟΗΕ και ο ρόλος της θρησκείας

Η Νέα Τάξη Πραγμάτων φεύγει από την λίστα τον «θεωριών συνωμοσίας» και εντάσσεται πλέον επίσημα στα ιστορικά γεγονότα.

Η άκρη του τούνελΚαθώς το Post 2015 – Agenda 2030 στον ΟΗΕ φτάνει προς το αποκορύφωμά του και αφού όσα είχαμε επισημάνει εδώ και χρόνια από εδώ μέσα, σχετικά με την επικείμενη Νέα Τάξη Πραγμάτων, αρχίζουν να παίρνουν σάρκα και οστά, ας κάνουμε μια χρήσιμη ανάλυση που θα μας βοηθήσει να «διαβάσουμε» καλύτερα τα όσα συμβαίνουν και όσα πρόκειται σύντομα να ακολουθήσουν.

Επειδή οι εξελίξεις παρουσιάζονται πολύ στρογγυλοποιημένες από τα συστημικά ΜΜΕ, είναι δυνατό να εγκαθιδρυθεί η λεγόμενη ΝΤΠ και ο απλός κόσμος να μην έχει αντιληφθεί απολύτως τίποτα. Εδώ βρισκόμαστε μπροστά στην ολική ανατροπή του κόσμου όπως τον γνωρίζαμε, όπως μας παραδόθηκε, και «αυτοί» επιχειρούν να μας σερβίρουν αυτήν την ανατροπή ως πανάκεια και να εμφανιστούν οι ίδιοι ως ευεργέτες, ως Μεσσίες… Δεν είναι διόλου τυχαίο, που στο όλο αυτό σώου έχει επιστρατευτεί και ο Πάπας, μιας και η όλη αυτή κίνηση δεν είναι τόσο ορθολογική, όπως θέλει να εμφανίζεται, αλλά εμπεριέχει στον πυρήνα της και τον πνευματικό παράγοντα, αν και θα πρέπει να πούμε μάλλον τον …πνευματιστικό. Συνέχεια ανάγνωσης «Η agenda 2030 του ΟΗΕ και ο ρόλος της θρησκείας»

Η ελληνική οικονομική κρίση – Ένα πρόβλημα με διεθνείς διαστάσεις;

Η πραγματικότητα περιλαμβάνει πολύ περισσότερα από αυτά που σχεδιάζονται επί χάρτου.

skaki-kosmosΔεν υπάρχει καμιά αμφιβολία πως η ανικανότητα των κυβερνώντων επί σειρά ετών να διαχειριστούν τα δημοσιονομικά του τόπου με κατάλληλο τρόπο, ήταν η αιτία που έκανε τη χώρα να έχει το 2009 ένα μη βιώσιμο εξωτερικό χρέος της τάξης του 129% του ΑΕΠ. Αυτό που ακολούθησε όμως, ήταν το αποκορύφωμα της παράνοιας, καθώς οι «σωτήρες» που πήραν το τιμόνι της εξουσίας τότε στα χέρια τους κατάφεραν να μετατρέψουν το χρέος από κρατικό, σε ιδιωτικό, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Θα πρέπει να είναι κάποιος το ελάχιστο αφελής για να πιστέψει πως αυτό ήταν αναπόφευκτο, όπως θέλουν να μας κάνουν να πιστέψουμε κάποιοι στο εξωτερικό αλλά δυστυχώς και στο εσωτερικό. Δεν είναι δυνατό να αποτελεί «σωτηρία» η διόγκωση του χρέους στο μεταξύ από 129% στα 175% του ΑΕΠ συνοδευόμενη από την εξαθλίωση του λαού, που κλήθηκε να σηκώσει το βάρος μιας κατάστασης για την οποία δεν έφερε καμιά απολύτως ευθύνη – πέραν της ψήφου του φυσικά με την οποία επέτρεψε στους συγκεκριμένους πολιτικούς να διαχειριστούν την τύχη του. Η μετατροπή δε του χρέους από κρατικό σε ιδιωτικό μετέτρεψε τη χώρα σε προτεκτοράτο, καθώς τις στέρησε έμμεσα την Εθνική της Κυριαρχία. Συνέχεια ανάγνωσης «Η ελληνική οικονομική κρίση – Ένα πρόβλημα με διεθνείς διαστάσεις;»

Αλεξέι Κούντριν: Υποχρεωτική η έξοδος της Ελλάδας από την ευρωζώνη

The way outΟ πρώην υπ.οικ. της Ρωσίας Αλεξέι Κούντριν, δηλαδή αυτός που οδήγησε την Ρωσία από την χρεοκοπία στην χρηματοοικονομική σταθερότητα, και που έχει χαρακτηριστεί από διάφορες εκδόσεις ως υπουργός οικονομικών της χρονιάς για το 2012, έχει επανειλημμένα τονίσει πως θεωρεί αδύνατη τη παραμονή της Ελλάδος στην Ευρωζώνη.

Ο Αλεξέι Κούντριν, σήμερα κοσμήτορας της Σχολής Ελευθέρων Τεχνών και Επιστημών της Αγίας Πετρούπολης Αλεξέι Κούντριν, είναι από τους οικονομολόγους με μεγάλο κύρος τόσο στη Ρωσία, όσο και διεθνώς και προβλέπει υποχρεωτική έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη και έναρξη ενός μεγάλου δεύτερου κύματος κρίσης.

Συνέχεια ανάγνωσης «Αλεξέι Κούντριν: Υποχρεωτική η έξοδος της Ελλάδας από την ευρωζώνη»

Το αντίπαλο δέος της Δυτικής κυριαρχίας μορφοποιείται

Όπως όλα δείχνουν, η Σύνοδος Κορυφής της ομάδας BRICS στο Ντέρμπαν της Νότιας Αφρικής (26-27 Μαρτίου) θα γράψει μάλλον ιστορία, διότι προβλέπεται να ανακοινωθεί εκεί  η ίδρυση Ενιαίας Τράπεζας Ανάπτυξης. 

brics_summitΗ Σύνοδος Κορυφής της BRICS στο Ντέρμπαν θα πραγματοποιηθεί με το σύνθημα «BRICS και Αφρική: εταιρική σχέση στο όνομα της ανάπτυξης, της ολοκλήρωσης και της εκβιομηχάνισης». Ένα από τα βασικά θέματα του φόρουμ θα είναι η σύγκρουση στη Συρία. Την παραμονή της Συνόδου Κορυφής η κατάσταση σ΄αυτή τη χώρα επιδεινώθηκε και πάλι. Στο Χαλέπι χρησιμοποιήθηκαν χημικά όπλα από την ένοπλη αντιπολίτευση. Ο Πρόεδρος της Συρίας Μπασάρ αλ-Άσαντ ζήτησε βοήθεια από τις χώρες-μέλη της ομάδας BRICS για να τεθεί τέρμα στη βία.

Δύο μέλη της BRICS – η Ρωσία και η Κίνα – είναι μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Οι θέσεις τους για την συριακή διευθέτηση είναι οι ίδιες. Η Μόσχα και το Πεκίνο έχουν χρησιμοποιήσει το δικαίωμα βέτο (αρνησικυρίας) κατά τη συζήτηση του θέματος για την ξένη στρατιωτική επιχείρηση σ’ αυτή τη χώρα.

Η Βραζιλία, η Ρωσία, η Ινδία, η Κίνα και η Νότια Αφρική βλέπουν την BRICS ως ισχυρό παίκτη στην παγκόσμια πολιτική σκηνή, καθώς και ως χώρο για την ανάπτυξη των σχέσεων ανάμεσα στις χώρες-μέλη της. Όμως στη Δύση διαδίδεται η γνώμη ότι η Ρωσία και η Κίνα προσπαθούν να κάνουν την BRICS δύναμη, ικανή να υπονομεύσει τις θέσεις των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ. Το γεγονός ότι αυτή η θέση δεν αντικατοπτρίζει την πραγματική κατάσταση, έχει επισημανθεί ρητά σε αντίστοιχα έγγραφα και των πέντε προηγούμενων Συνόδων Κορυφής της BRICS,- παρατήρησε ο υφυπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας Σεργκέι Ριαμπκόφ, και πρόσθεσε: «Δεν προσπαθούμε να αντιπαραθέσουμε τον εαυτό μας σε κανένα. Μιλάμε μόνο για όλο και μεγαλύτερο κύρος και αυξανόμενη επιρροή μας, κάτι που δεν προκαλεί πια καμιά αμφιβολία. Αυτό είναι απαραίτητο για να προωθούμε τα δικά μας συμφέροντα και για να είμαστε βέβαιοι ότι οι προσπάθειές μας προς αυτή την κατεύθυνση είναι επιτυχείς.»

Ανάμεσα στα βασικά συμφέροντα των χωρών της BRICS είναι η οικονομική επιρροή. Μία από τις πιο πολυσυζητημένες πρωτοβουλίες σ’ αυτό τον τομέα είναι η δημιουργία Ενιαίας Τράπεζας Ανάπτυξης της BRICS και η δημιουργία της είναι πολύ ρεαλιστική, διαβεβαίωσε ο Ριαμπκόφ «Στεκόμαστε στο κατώφλι μιας επίσημης απόφασης για την ίδρυση της Τράπεζας. Θα θέλαμε ώστε η Τράπεζα να παίζει τον ρόλο της στην κυκλοφορία του ξένου κεφαλαίου, στην πίστωση και στη δημιουργία πιστωτικών οργανισμών και πρώτ’ απ’ όλα στις χώρες-μελη της BRICS.»

Παίρνοντας υπόψη τις συνέπειες της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης και των υφιστάμενων προβλημάτων στην ευρωζώνη, η απόφαση για την ίδρυση της Τράπεζας της BRICS θα ασκήσει θετική – πολιτική και ψυχολογική- επίδραση στις αγορές. Τέτοια απόφαση μπορούμε να περιμένουμε από το Ντέρμπαν,- πιστεύει ο Σεργκέι Ριαμπκόφ.

Τα ανωτέρω κάνουν την εικόνα των γεωπολιτικών παιχνιδιών, για τον ουδέτερο παρατηρητή,  ακόμα ποιο καθαρή, καθώς φανερώνουν πως η αντιπαλότητα των μεγάλων δυνάμεων μεταφέρθηκε από το σιδηρούν παραπέτασμα στο χρηματοοικονομικό πεδίο. Αυτό μπορεί να ερμηνεύσει ίσως και την ανατροπή που βιώνουμε στον τομέα αυτό στον Δυτικό κόσμο, που ίσως να αποτελεί ένα είδος ανακατάταξης των δυνάμεων, ενόψει της μεταφοράς του μετώπου.

Σχετικά με τα τεκταινόμενα στην Κύπρο, πάρα πολλοί ειδικοί στη Ρωσία υποδεικνύουν ότι πρόκειται για άνευ προηγουμένου βήμα. Σύμφωνα με τα λόγια του Ρώσου πολιτικού και επιχειρηματία Μιχαήλ Πρόχοροφ, «η Ευρωπαϊκή Ένωση, ουσιαστικά, άνοιξε το «κουτί της Πανδώρας», δημιουργώντας επικίνδυνο προηγούμενο σε ό,τι αφορά την επίλυση των προβλημάτων της κεφαλαιοποίησης του τραπεζικού συστήματος στις προβληματικές χώρες. Επικίνδυνο έστω και μόνο διότι επιβουλεύεται τη βάση του δυτικού πολιτισμού – του απαραβίαστου της ατομικής ιδιοκτησίας».

Ορισμένοι εμπειρογνώμονες βλέπουν σ΄ αυτή την κατάσταση ιδεολογική κρίση του καπιταλισμού ως συστήματος, βασιζόμενου στις αρχές της ελεύθερης αγοράς.

Η συσπείρωση του αντίπαλου δέους της Δυτικής κυριαρχίας γίνεται όλο και ποιο φανερή, και αυτό αναγκάζει την Δύση να πάρει θέση. Το ερώτημα όμως τώρα είναι, πόσο καιρό ακόμη η Γερμανία θα κρατά καλυμμένες τις προθέσεις της, διότι δεν είναι δυνατόν να φαντάζεται κανείς πως μπορεί η χώρα αυτή, όπως την γνωρίζουμε, να παραμείνει για πολύ ακόμα εγκλωβισμένη μέσα στους κόλπους της αποτυχημένης Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το ΝΑΤΟ οι Γερμανοί και τα ναρκωτικά του Αφγανιστάν!

Οι Ρώσοι αποκαλύπτουν: Τα νατοϊκά στρατεύματα συνειδητά δεν εμποδίζουν το λαθρεμπόριο ναρκωτικών από το Αφγανιστάν.

Η βασική ροή ναρκωτικών στο Τατζικιστάν φτάνει από τις αφγανικές επαρχίες Κουντούζ και Μπανταχσάν. Αυτές οι περιοχές βρίσκονται υπό τον έλεγχο της γερμανικής στρατιωτικής δύναμης των νατοϊκών δυνάμεων.

Όμως η αποστολή παραβλέπει τα καραβάνια των λαθρεμπόρων ναρκωτικών, οι οποίοι ανταλλάσσουν την ηρωίνη και το όπιο με όπλα στη γειτονική Δημοκρατία.

Αυτές οι δύο επαρχίες συνδέονται με το Τατζικιστάν μέσω αυτοκινητιστικής γέφυρας στον ποταμό Πιαντζ, που είχε κατασκευαστεί ειδικά για τη μεταφορά φορτίων του ΝΑΤΟ. Η κυβέρνηση των ΗΠΑ είχε δαπανήσει γι΄αυτό το έργο πάνω από 36 εκατ. δολάρια. Ωστόσο σήμερα η γέφυρα χρησιμοποιείται και από τους απλούς εμπόρους, ανάμεσα στους όχι σπάνια μπορεί να συναντήσει κανείς και ναρκεμπόρους. Ακριβώς αυτοί είναι που ανταλλάσσουν στις αγορές του Τατζικιστάν ηρωίνη με όπλα για την «Αλκαϊντα», το κίνημα «Ταλιμπάν» και τις τοπικές τρομοκρατικές οργανώσεις. Οι δε στρατιωτικοί από θέση αρχής δεν επεμβαίνουν στις υποθέσεις του ντόπιου πληθυσμού. Συνέχεια ανάγνωσης «Το ΝΑΤΟ οι Γερμανοί και τα ναρκωτικά του Αφγανιστάν!»

Η τελετή παρωδία και η «Αυτής Μεγαλειότης»

Ας αφήσουμε τους Βρετανούς να απολαμβάνουν τις δάφνες της αυτοκρατορικής τους δόξας.

Η τελετή έναρξης των Ολυμπιακών αγώνων στο Λονδίνο, που την παρακολούθησαν πάνω από ένα δισεκατομμύριο τηλεθεατές σε όλον τον κόσμο, αποκάλυψε αυτό που όλοι γνωρίζαμε αλλά που κάπου είχε ξεθωριάσει σαν αντίληψη μέσα μας. Ποιό είναι αυτό; Είναι, πως η Μεγάλη Βρετανία αποτελεί τον σύγχρονο ομφαλό της ανθρώπινης κοινωνίας. Είτε είμαστε σε θέση να το παραδεχτούμε αυτό είτε όχι αυτή είναι η αλήθεια. Όλες αυτές οι Συνέχεια ανάγνωσης «Η τελετή παρωδία και η «Αυτής Μεγαλειότης»»

Αναζητώντας διέξοδο μέσα από τις σύγχρονες Πλαγκτές Πέτρες

Ως ποιο βαθμό έχουμε πλησιάσει στο σημείο επιρροής της σύγχρονης Σκύλας και της Χάρυβδης; Υπάρχει ρεαλιστική διέξοδος;

Η Σκύλλα και η Χάρυβδη ήταν σύμφωνα με την μυθολογία δυο φοβερά τέρατα της θάλασσας. Οι ναυτικοί που κινδύνευαν στα ταξίδια τους από τα απειλητικά κύματα και τις θύελλες, έπλαθαν με τη φαντασία τους μυθικές μορφές, που λυσσομανούσαν και προσπαθούσαν αγριεμένες να τους καταστρέψουν. Έτσι γεννήθηκαν τα δυο τρομακτικά αυτά τέρατα. Οι θαλασσινοί έβαζαν με το νου τους πως δεν επρόκειτο απλά για δυνατό άνεμο και για θεόρατα κύματα. Πίστευαν ότι κάτι περισσότερο κρύβεται πίσω απ’ όλα αυτά, κάποιο πλάσμα κακό στην ψυχή και τρομερό στην όψη που γύρευε το χαμό τους· αυτό προκαλούσε όλη τη φοβερή αναταραχή και η κακοκαιρία δεν ήταν τυχαία.

Έλεγαν πως η Σκύλλα και η Χάρυβδη βρίσκονταν η μια απέναντι από την άλλη, σ’ ένα στενό θαλάσσιο πέρασμα που, σύμφωνα με τον Όμηρο, ονομαζόταν Πλαγκτές Πέτρες (οι μετέπειτα Συμπληγάδες). Το πέρασμα αυτό ήταν εντελώς αδύνατο να το διασχίσει κάποιος, λόγω της φοβερής κατάστασης που επικρατούσε εκεί από την παρουσία των δυο τεράτων· ούτε πουλί πετούμενο δε γλίτωνε, αν τολμούσε να το περάσει. Εκεί υπήρχαν πολλά απότομα βράχια, πολύ ψηλά, και το κύμα έσκαγε πάνω τους με φοβερό θόρυβο. Το στενό αυτό το τοποθετούσαν σε διάφορα σημεία. Άλλοι έλεγαν πως ήταν ο Βόσπορος, άλλοι στο ακρωτήριο Ταίναρο κι άλλοι κοντά στα Κανάρια νησιά, εκτός Μεσογείου δηλαδή. Οι πιο πολλοί πίστευαν πως η Σκύλλα και η Χάρυβδη κατοικούσαν στο στενό της Μεσσήνης, ανάμεσα στην Ιταλία και τη Σικελία.

Σήμερα, τα πράγματα έχουν κάπως αλλάξει, τα στοιχεία της φύσης έχουν εν μέρει τιθασευτεί, και κάποιοι ισχυρίζονται πως μπορεί μάλιστα και να ελέγχονται από τον άνθρωπο (H.A.R.R.P.). Αυτό όμως που δεν έχει ακόμη τιθασευτεί είναι ο ίδιος ο άνθρωπος. Ο άνθρωπος, που κατάφερε να τιθασεύσει τα θηρία για να γίνει ο ίδιος θεριό και να απειλεί τώρα άλλους ανθρώπους. Συνέχεια ανάγνωσης «Αναζητώντας διέξοδο μέσα από τις σύγχρονες Πλαγκτές Πέτρες»

Η σιωπή των αξίων!

Γιατί κανείς από τους ανθρώπους που πραγματικά μπορούν να βοηθήσουν τον τόπο δεν μπαίνει στον πολιτικό στίβο;

Παλιότερα είχα γράψει, πως η χώρα μας δεν αποτελεί ούτε το κέντρο του κόσμου, αλλά ούτε και ένα εξωτικό νησί μακριά από τον κόσμο. Είμαστε -είτε το θέλουμε αυτό είτε όχι- μέρος του Συστήματος, που αυτό σημαίνει ότι συμπαρασυρόμαστε κι εμείς από τις διεθνείς εξελίξεις. Οπότε, αν παραμείνουμε προσηλωμένοι και προσανατολισμένοι μόνο μέσα στα στενά όρια της πατρίδας μας, τότε θα συμβεί να αγόμαστε και να φερόμαστε όπως θα μας κατευθύνουν τα χειραγωγημένα «μέσα» και οι διάφορες πολιτικές μαριονέτες. Συνέχεια ανάγνωσης «Η σιωπή των αξίων!»

Μια ακόμα θυσία στον Μινώταυρο της καταπίεσης και της προδοσίας!

Τα γουναράδικα τους περιμένουν!

Η πιστολιά που ακούστηκε χθες στο Σύνταγμα δεν βγήκε απλά από ένα όπλο, βγήκε πρώτα από την καρδιά ενός ηλικιωμένου Έλληνα, ο οποίος δεν άντεξε άλλο… Δεν άντεξε τον εξευτελισμό και την κατάντια αυτού που είχε αγαπήσει, αυτού που ήταν κάποτε όλη του η περηφάνια. Δεν άντεξε την ύπουλη παράδοση της πατρίδας του στους ίδιους δολερούς εχθρούς. Δεν άντεξε την προδοσία, την ισοπέδωση όλων των αξιών, την αναιδή επικυριαρχία των δοσίλογων. Ήταν ζήτημα χρόνου να συμβεί αυτό…

Η πιστολιά όμως αυτή αντήχησε στις καρδιές όλων των ελεύθερων ανθρώπων αυτού του τόπου –και όχι μόνο- σαν καμπάνα!

Σαν συναγερμός……

Εύχομαι μόνο να μη χυθεί αθώο αίμα, αλλά η καμπάνα αυτή να ξυπνήσει υγιή αντανακλαστικά και να υποκινήσει σε αποτελεσματική δράση.

Η θυσία αυτού του ανθρώπου δεν πρέπει να πάει χαμένη.

Γι αυτή την αθώα ψυχή που παραδόθηκε στον βωμό της αδικίας και της καταπίεσης, κάποιοι πρέπει να πληρώσουν, και οι ένοχοι είναι γνωστοί, ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ…. Συνέχεια ανάγνωσης «Μια ακόμα θυσία στον Μινώταυρο της καταπίεσης και της προδοσίας!»

Τέλειωσαν τα ψέματα

Ήρθε ο καιρός που πρέπει να έρθουμε επιτέλους αντιμέτωποι με την πραγματικότητα.

Τα πράγματα έχουν φτάσει σε τέτοιο σημείο σήμερα, που είναι πλέον πολύ επικίνδυνο να βασίζει κάποιος την όποια ιδεολογία του και τη δράση του σε σάπια, ετοιμόρροπα θεμέλια. Στον καιρό των παχιών αγελάδων, όταν οι επιδοτήσεις έτρεχαν και η Ελλάδα ήταν κατά κάποιο τρόπο δεμένη στο άρμα των συμμαχικών συμφερόντων, με σοβαρή γεωστρατηγική θέση, μπορεί να είχαμε την πολυτέλεια να ονειρευόμαστε και να βλέπουμε τους εαυτούς μας ως τους προνομιούχους απογόνους του Αλέξανδρου, του Αριστοτέλη, του Πραξιτέλη κλπ. Μπορεί να πιστεύαμε ότι η χώρα μας αποτελεί ένα διεθνώς προστατευόμενο πολιτιστικό μνημείο, που κανείς δεν θα τολμούσε να το βεβηλώσει ή να το επιβουλευτεί. Τα τελευταία χρόνια όμως, όλα αυτά έχουν ανατραπεί. Έχουμε αρχίσει να καταλαβαίνουμε σήμερα τι κρυβόταν πίσω από την πλασματική ευημερία, καθώς διαπιστώσαμε, ότι είμαστε πλέον μετέωροι, απογυμνωμένοι από το πέπλο της φαινομενικής ασφάλειας, και είδαμε τους φανταστικούς πύργους της μεγαλοπρέπειάς μας έναν έναν να γκρεμίζονται…

Η αντίστροφη μέτρηση άρχισε τον Οκτώβρη του 2009, όταν ο τελευταίος πρωθυπουργός (Ναι! τελευταίος… Διότι αυτοί που ακολούθησαν ήταν απλά υποχείρια ξένων συμφερόντων) της μεταπολιτευτικής Ελλάδας, βιάστηκε να εγκαταλείψει το πόστο ευθύνης που ο λαός του είχε εμπιστευτεί (άσχετα για ποιόν λόγο), και παρέδωσε την χώρα ανερυθρίαστα στους διεθνείς κερδοσκόπους. Από τότε είδαμε να ανατρέπονται όλες οι φαντασιώσεις μας, και μια οδυνηρή, απειλητική πραγματικότητα, άρχισε να ξεπροβάλει έκτοτε μπροστά μας, με αποκορύφωμα τον …λογαριασμό, που μας έφεραν οι πρώην «ευεργέτες» μας από την Ε.Ε. και από τις ΗΠΑ (ΔΝΤ). Έναν λογαριασμό, ο οποίος μας έχει φέρει κρύο ιδρώτα, και που ξεπερνάει στο μεταξύ τα 350 δις, για να μην αναφέρω και τις ταπεινωτικές εδαφικές επιβουλεύσεις των γειτόνων μας.

Δεν είναι άρα επικίνδυνο να εξακολουθούμε να ονειροβατούμε; Δεν πρέπει να ανοίξουμε επιτέλους τα μάτια και να δούμε την πραγματικότητα, όσο οδυνηρή κι αν είναι; Αν δεν το κάνουμε αυτό μόνοι μας, έγκαιρα, τότε τα γεγονότα θα μας προσπεράσουν και αυτό θα είναι τότε πολύ χειρότερο… Είναι καιρός να το καταλάβουμε πια, πως οι «εραστές» της μάνας πατρίδας, μας εγκατέλειψαν… Τελείωσαν πια τα δώρα και οι τρυφερότητες… Αυτοί που μας χτυπάνε τώρα την πόρτα είναι οι «τοκογλύφοι» και οι πιστωτές των πρώην εραστών, διότι όλη η χλιδή που απολάμβαναν ήταν πληρωμένη με δανεικά, τα οποία τώρα οι τοκογλύφοι τα ζητούν από εμάς, τον απλό λαό.

Αν δεν ξυπνήσουμε λοιπόν έγκαιρα και αν δεν πάρουμε στα χέρια μας το φραγγέλιο, τότε θα κοιτάξουμε σε κάποια στιγμή πίσω μας και δεν θα δούμε παρά μόνο ερείπια.

Το φραγγέλιο δεν είναι όμως τα σπασμένα μάρμαρα από την πλατεία Συντάγματος, ούτε οι μολότοφ ή οι …κατσαρόλες των «αγανακτισμένων». Είναι μάλλον η αντικειμενική γνώση, είναι η συσπείρωση, είναι το ξεμπρόστιασμα των απατεώνων, είναι η σοβαρή διεκδίκηση δικαιωμάτων. Όλα αυτά θα πρέπει να υπάρχουν όμως σε έναν απόλυτο βαθμό, χωρίς κενά, διότι το παραμικρό κενό μπορεί να αφήσει έτσι χώρο στον εχθρό, και αυτό θα μπορούσε να αποβεί τελικά μοιραίο.

Ας αρχίσουμε λοιπόν πρώτα από την γνώση, αποκαλύπτοντας έναν έναν τους μύθους, Οι δύο πρώτοι μύθοι που θα επιχειρήσουμε να ξεσκεπάσουμε, είναι, α) Ο  Μύθος της λαϊκής Κυριαρχίας και ακολούθως, β) Ο Μύθος της Εθνικής Κυριαρχίας

(…συνεχίζεται)

***

Βίλχελμ Χάνκελ: Ο αγώνας για το Ευρώ χάθηκε.

Η αποτυχία του εγχειρήματος του Ευρώ αρχίζει να γίνεται ορατή και στη Γερμανία.

Την ίδια στιγμή που δικός μας συνταγματολόγος Ευάγγελος Βενιζέλος, στον νέο του ρόλο ως υπουργός οικονομικών, προσπαθεί να μας πείσει ότι το Ευρώ αποτελεί πανάκεια, έρχεται ο συνάδερφός του από την Γερμανία, ο καθηγητής Βίλχελμ Χάνκελ, να δηλώσει κατηγορηματικά πως «Ο αγώνας για το Ευρώ χάθηκε».

Ο γνωστός ευρωσκεπτικιστής Βίλχελμ Χάνκελ ανήκει στην ομάδα των ακαδημαϊκών, οι οποίοι είχαν κάνει την προσφυγή στο συνταγματικό δικαστήριο της Γερμανίας κατά της παροχής διμερούς βοήθειας προς την Ελλάδα. Συνέχεια ανάγνωσης «Βίλχελμ Χάνκελ: Ο αγώνας για το Ευρώ χάθηκε.»

Οι εξελίξεις στην Ε.Ε. και η επιστροφή του Γερμανικού (όχι 4ου) Ράιχ!

Κάποιες αλήθειες για …γερά νεύρα.

Ο γερμανικός λαός πληροφορείται εδώ και καιρό πως η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας δεν αποτελεί ένα κυρίαρχο κράτος, παρά μόνο έναν διαχειριστικό γραφειοκρατικό οργανισμό. Το γερμανικό κυρίαρχο κράτος, με βάση το διεθνές δίκαιο, εξακολουθεί να είναι το Γερμανικό Ράιχ (δεν πρέπει να συγχέεται με  το 3ο Ράιχ), το οποίο εξακολουθεί να βρίσκεται σε πόλεμο με τις Συμμαχικές δυνάμεις. Το Γερμανικό Ράιχ (Deutsches Reich), ως κυρίαρχο κράτος, δεν συνθηκολόγησε ποτέ.

Μετά  την κατάρρευση του ναζιστικού καθεστώτος αυτόματα είχε επανέλθει σε ισχύ η κρατική υπόσταση της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης στα προ του πολέμου εδαφικά της όρια (1937), όπως και το νόμιμο αυτής Σύνταγμα. Η παράδοση της ηττημένης χώρας, η οποία έπρεπε κανονικά σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο να γίνει από νόμιμα εκλεγμένο αρχηγό του κράτους και ο οποίος, στο μεταξύ, δεν υπήρχε πλέον, πραγματοποιήθηκε αναγκαστικά από τους αρχηγούς των τριών Σωμάτων: Στρατού, Αεροπορίας και Ναυτικού (Friedburg, Keitel και Strumpf), οι οποίοι είναι αυτοί που υπέγραψαν την άνευ όρων παράδοση του στρατού και όχι του νόμιμα υπάρχοντος κράτους, το οποίο όπως είπαμε είχε επανέλθει σε ισχύ. Στις 8 Μαΐου 1945 διαλύθηκαν και παραδόθηκαν οι στρατιωτικές δυνάμεις. Δεν μπορούσε κατά το Διεθνές Δίκαιο να διαλυθεί ή να παραδοθεί το κράτος της Γερμανίας, του Deutsches Reich δηλαδή, που είναι το νόμιμο κράτος, με ολόκληρη την εδαφική του επικράτεια και μάλιστα αυτή του 1933/37, πάνω στο οποίο έγινε η “μοιρασιά” και το οποίο τέθηκε υπό την κατοχή των συμμαχικών – νικητριών στρατιωτικών Δυνάμεων, με κύρια νικήτρια τις Η.Π.Α. (SHAEF – Gesetz Nr.52, Art.1), (Deutschlandvertrag, BGBL, 1955 II S.301), γεγονός που έχει και επισήμως αναγνωρισθεί από ένα μεγάλο Συνέχεια ανάγνωσης «Οι εξελίξεις στην Ε.Ε. και η επιστροφή του Γερμανικού (όχι 4ου) Ράιχ!»

«Η Ελλάδα θα πληρώσει ακριβά το βέτο»

Πόσο παράλογο είναι το να  συνδεθεί η τεχνητά δρομολογημένη ελληνική οικονομική κρίση με το Μακεδονικό;

Υπάρχει ένα στοιχείο, που με κάνει να πιστεύω, πως η παράλογη οικονομική επίθεση στην Ελλάδα, σχετίζεται άμεσα με το Μακεδονικό. Το στοιχείο αυτό είναι ο παράξενος προστατευτισμός των Γερμανών στους Σκοπιανούς,  καθώς και η σπουδή τους, να είναι από τους πρώτους που έσπευσαν να αποδεχτούν την αλυτρωτική ονομασία «Μακεδονία», όπως και η βιασύνη τους να τους εντάξουν στην Ε.Ε. και στο ΝΑΤΟ. Και όλα αυτά, την ίδια στιγμή που έχουν κάνει τα πάντα για να δυσφημίσουν την χώρα μας, να εξωθήσουν τον λαό μας στην απόγνωση, και να μας απομονώσουν διεθνώς.

Η παράξενη αυτή στάση της Γερμανίας, αναφορικά με την Ελλάδα,  έχει αρχίσει να γίνεται πλέον αντιληπτή από πολλούς αναλυτές και έχουν αυξηθεί οι φωνές διαμαρτυρίας, διεθνώς, στις οποίες έχουν προστεθεί και κάποιες αντιδράσεις από το εσωτερικό της, όπως αυτή του πρώην Καγκελάριου Χέλμουτ Σμιτ. Ποια είναι όμως η αντίδραση της Γερμανίας; Πως γίνεται να μην πτοείται και να επιμένει σε αυτή την ανάλγητη στάση;

Θα μας βοηθούσε να δώσουμε απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα, αν αναλογιστούμε το πότε άρχισαν όλα αυτά.

Έχουν κυκλοφορήσει τελευταία κάποια στοιχεία (βλέπε εδώ), που μιλούν για οξεία, εκβιαστική πίεση της Μέρκελ στον τότε πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή,  για να μην ασκήσει Βέτο στο Βουκουρέστι… Θα ήταν άρα λάθος να υποψιαζόμαστε κάποιο είδος «τιμωρίας» στη χώρα μας, εξαιτίας του ότι δεν υποτάχθηκε στο γεωπολιτικό πλάνο που πιθανόν είχε χαραχτεί σε μια νέα «Γιάλτα»;

Μήπως θυμάται κάποιος τι είχε δηλώσει με περισσή μοχθηρία ο Νίκολα Γκρούεφσκι για τη χώρα μας, αμέσως μετά το Βέτο στο Βουκουρέστι; Μια δήλωση, που θα πρέπει να την δούμε σήμερα με διαφορετικό τρόπο απ’ότι όταν ειπώθηκε: «Η Ελλάδα θα πληρώσει ακριβά το βέτο»…

Είναι υπερβολή να πιστεύουμε, πως κάποιοι ενθάρρυναν αυτήν την αλαζονική στάση του γενίτσαρου των Σκοπίων;  (βλέπε επίσης «Παιδομάζωμα» 60 χρόνια μετά… Ασάφειες και σκιές)

Κάποιοι ίσως δυσφορήσουν διαβάζοντας αυτές τις γραμμές, θεωρώντας υπερβολή αυτήν την εκδοχή, αλλά θυμίζω, πως υπερβολή είχε θεωρηθεί και η επισήμανση που είχα κάνει πριν τέσσερα χρόνια σχετικά με τους Γερμανούς, με το άρθρο: «Φοβού τους Γερμανούς και δώρα φέροντες».

Ήταν τότε που είχε αποφασιστεί η πώληση του ΟΤΕ στην γερμανική Deutsche Telekom. Τα όσα είχα γράψει τότε και οι επισημάνσεις που είχα κάνει θεωρήθηκαν από πολλούς ανατρεπτικές και κάποιοι με αντιμετώπισαν σαν να είχα γίνει ένοχος …ιεροσυλίας. Το συγκεκριμένο άρθρο διαγράφηκε τότε μυστικά και από το δικό μου μπλοκ καθώς και από όλα τα άλλα που είχε γίνει η αναδημοσίευση, μέχρι που τελικά η Google διέκοψε οριστικά και την λειτουργία του μπλοκ (βλέπε εδώ).

Το συγκεκριμένο άρθρο μπορεί κάποιος να το βρει σήμερα μόνο σε ένα φοιτητικό forum, όπου έχουν τοποθετήσει όμως απαγορευτικό! (βλέπε εδώ)

Τότε έγραφα:

*

“Στο παιχνίδι αυτό των Βαλκανίων, επισημαίνω, ότι δεν πρέπει να παραβλέπουμε τον ρόλο των Γερμανών! Οι Γερμανοί είναι κατά την δική μου άποψη, αυτοί που «εποφθαλμιούν» την Μακεδονία. Με πολλούς τρόπους έχουν δοκιμάσει να μας θέσουν υπό έλεγχο. Μια τελευταία απόπειρα ήταν αυτή με το «καθεστώς» Σημίτη, η οποία όμως απέτυχε γι’ αυτούς, οικτρά… Το μόνο που κατάφεραν ήταν να αποδυναμώσουν οικονομικά τον λαό, με την «αφαίμαξη» του χρηματιστηρίου, και να τους ρίξουν στα «δίχτυα» των τραπεζών.

Η όλη αυτή περίπτωση με τους Σκοπιανούς ξεκίνησε, αμέσως μετά την συνένωση των δύο Γερμανιών και την ανακάλυψη του αρχείου της Στάζι.  Ας μην ξεχνάμε, ότι οι Ναζί άφησαν τις έρευνές στους στην μέση(!). Στα αρχεία της Στάζι υπήρχαν και πολλά ντοκουμέντα που αφορούσαν τις έρευνες των Ναζί. Αυτά δεν είναι ιστορίες συνωμοσίας. Η παροιμία λέει: «Όπου υπάρχει καπνός υπάρχει και φωτιά».

Τώρα γιατί είναι οι Αμερικανοί στο προσκήνιο, αυτό θα πρέπει να έχει γίνει κατανοητό όταν θα έχετε διαβάσει όλο το άρθρο, καθώς και το σχετικό link που αναφέρεται στο παρελθόν της οικογένειας Bush. Είναι τελείως διαφορετικοί οι λόγοι που οι Γερμανοί ενδιαφέρονται για την Μακεδονία, από τους λόγους των Αμερικανών. Οι Γερμανοί κοιτούν μακριά. Έχουν άλλα σχέδια… ενώ… με το δόλωμα του κέρδους (όποιο και αν είναι αυτό), οι Αμερικανοί είναι έτοιμοι να κάνουν τα πάντα… Και τους έχουν μάθει στο μεταξύ πολύ καλά, οι «φίλοι» τους οι …Τεύτονες!

Για μια ακόμα φορά: ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΟΥΣ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ!!!

Αυτοί είναι πίσω από το Σκοπιανό πρόβλημα.

Αυτοί είναι πίσω από το κομμάτι αυτό της Αμερικανικής πολιτικής, που έχει δρομολογήσει την ανακατανομή συνόρων στα Βαλκάνια.

Αυτοί είναι οι μυστικοί σύμβουλοι του State Department.

Αν υποτιμούμε τον ρόλο τους, τότε έχουμε χάσει το παιχνίδι… Οι Γερμανοί δεν αστειεύονται. Δεν κάνουν ποτέ πίσω από τους στόχους τους. Δεν είναι τυφλοί εθνικιστές… Είναι κάτι χειρότερο… Θεωρούν ότι η κοινωνία ΟΛΟΚΛΗΡΗ είναι ιδιοκτησία τους. Ότι όλος ο κόσμος τους ανήκει.

Δεν είναι «έτσι» όλοι οι Γερμανοί, αλλά αυτοί που είναι, αυτοί έχουν και τον έλεγχο διαχρονικά.

Ο Χίτλερ κι αν πέθανε, εκατομμύρια άλλοι Χίτλερ σηκώθηκαν στην θέση του, διότι η ιδεολογία του είναι σαν κολλητική ασθένεια… περνάει από τον έναν στον άλλον.”

*

Θα ήταν ίσως ενδιαφέρον να σημειωθεί, πως αυτά είχαν γραφεί την άνοιξη του 2008!

Όσοι από εσάς με διαβάζουν, θα γνωρίζουν, πως δεν συνηθίζω να προσφέρω «μασημένη» τροφή. Γι αυτό και στο σημείο αυτό διακόπτω και αυτή την επισήμανση, και αφήνω όλους εσάς τους αναγνώστες να το …ψάξετε, διότι τα πράγματα είναι πολύ ποιο σοβαρά απ’ό,τι φαίνονται, και να θυμάστε, πως οι Γερμανοί δεν ενεργούν από αυθορμητισμό, ούτε είναι αφελής για να αφήνουν την Μέρκελ να τους διασύρει διεθνώς με μια άκρως συντηρητική πολιτική.

Οι Γερμανοί σχεδιάζουν πάντα μακροπρόθεσμα και δεν υποχωρούν ποτέ από τα (υποτιθέμενα) δικαιώματά τους.

Ένα αρπακτικό δεν εγκαταλείπει ποτέ την λεία του…

Και οι Γερμανοί θεωρούν την Ελλάδα (με ό,τι αυτό περιλαμβάνει), διαχρονικά, δική τους λεία! (βλέπε η “Ιστορία επαναλαμβάνεται”)

Ο μόνος τρόπος άμυνας απέναντι σε αυτή τη λαίλαπα, είναι η συσπείρωση του λαού με στροφή προς τα μέσα και όχι προς τα έξω. Πρέπει να συνειδητοποιηθεί, πως δεν υπάρχουν Σωτήρες και πως μόνο με ανασκούμπωμα, με αλληλεγγύη, και με πολλή δουλειά θα καταφέρουμε να σταθούμε πάλι στα πόδια μας. Η αντίσταση θα μπορέσει να γίνει μόνο με κοινή δράση. Όσο επικρατεί η κομματική φαγωμάρα, ο παράλογος αδελφοκτόνος διχασμός και δρα ανεξέλεγκτα ο νεποτισμός και η διαφθορά, τότε θα ωφελούνται μόνο όσοι στοχεύουν στην προτεκτοροποίηση της χώρας.

.

Συμπέρασμα: Η Ελλάδα σαν χώρα δεν χάθηκε ακόμα. Θα χαθεί μόνο τότε, όταν πάψουν οι Έλληνες να είναι αντάξιοι του ονόματός τους.
.

*

.

.

(Βλέπε εδώ το δεύτερο και τρίτο μέρος αυτού του ντοκιμαντέρ)

 .

***