Η ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΔΟΛΙΟΤΗΤΑ  ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Του Γεωργίου Παπασίμου

Δικηγόρου

Ο αποκλεισμός της Ελλάδας από τη Διάσκεψη του Βερολίνου για την επίλυση της εμφύλιας κρίσης στη Λιβύη από Μέρκελ και Πούτιν, κατόπιν αιτήματος του Ερντογάν για μία ακόμα φορά, κατέδειξε την οδυνηρή πραγματικότητα για τη χώρα μας, στη σημερινή παγκόσμια γεωπολιτική ρευστότητα. Παρά τις ρητορείες και τα φληναφήματα του πολιτικού προσωπικού εξουσίας της χώρας, πρωτίστως για εσωτερική κατανάλωση, σε μια αποδυναμωμένη κοινωνία από τον δεκαετή μνημονιακό «οδοστρωτήρα», τίποτα δεν μπορεί να κρύψει τις γυμνές αλήθειες, με τις οποίες οφείλουμε, ως έθνος, να πορευθούμε και να αναδιοργανωθούμε, πριν επέλθουν νέοι εθνικοί «ακρωτηριασμοί».

Πρώτον, δεν μπορούν, πλέον, ούτε ως ψευδαισθήσεις να σταθούν τα, μέχρι τώρα, αφηγήματα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, περί υπάρξεως «ομπρέλας προστασίας» λόγω της ένταξης της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στο ΝΑΤΟ κ.λπ. Και αυτό δεν αφορά μόνο τη Γερμανία, η οποία, για μια ακόμα φορά, ως παραδοσιακή πιστή σύμμαχος της Τουρκίας, φέρεται δολίως απέναντι στην Ελλάδα, αποκλείοντάς την από την Σύσκεψη του Βερολίνου για τη Λιβύη, ενεργώντας ως προστάτης των τουρκικών συμφερόντων απέναντι σε μία χώρα, που είναι μέλος της Ε.Ε., αλλά αφορά και τους υπόλοιπους ισχυρούς παράγοντες και «αρμούς» της Δύσης στη σημερινή ρευστή γεωπολιτική περίοδο. 

Το ΝΑΤΟ τηρεί στάση επιτήδειας ουδετερότητας, η οποία, όμως, μετατρέπεται σε φιλοτουρκική στάση, αφού η Τουρκία παραβιάζει κατάφωρα το Διεθνές Δίκαιο, λόγω του αναθεωρητικού επιθετικού οίστρου της. Την ίδια στάση ουδετερότητας τηρούν και οι Η.Π.Α., όπως φάνηκε εμφατικά και στο τελευταίο ταξίδι του Έλληνα πρωθυπουργού στην Ουάσινγκτον και αυτό, παρά τα «χαστούκια» του Ερντογάν προς αυτές (αγορά των S-400 από τη Ρωσία και επιθετική φρασεολογία εναντίον τους). 

Αποδεικνύεται, αντικειμενικά, ότι η φερόμενη ως εθνική στρατηγική της Ελλάδας, του ότι «ανήκομεν εις την Δύσιν», με την έννοια του δεδομένου κράτους – «πελάτη», όχι μόνο δεν αποτελεί πλέον «ομπρέλα προστασίας» για τα εθνικά μας θέματα, αλλά, πιθανότατα, μπορεί να μετατραπεί και σε «θηλειά στον λαιμό» της, λόγω της προσφοράς αυτής ως «θύματος» κατά την επίλυση των πολύπλοκων αλληλοσυγκρουόμενων συμφερόντων στην περιοχή. 

Ειδικότερα, για τον δόλιο ρόλο της Γερμανίας, στα εθνικά μας θέματα, είχε αναφερθεί προφητικά ο Παναγιώτης Κονδύλης, το 1993, στο επίμετρο του βιβλίου του Θεωρία του Πολέμου, όπου τόνιζε, ότι όταν η Ελλάδα θα αναγκαστεί να αναζητήσει οικονομική προστασία λόγω της προβλεπόμενης από αυτόν χρεωκοπίας από την Ευρώπη (εννοώντας την Γερμανία κατά κύριο λόγο), τότε θα τεθούν σε μεγάλο κίνδυνο τα εθνικά μας θέματα, λόγω και της παραδοσιακής φιλοτουρκικής πολιτικής από την Γερμανία.

Δεύτερον, η, μέχρι τώρα, ακολουθούμενη πολιτική της Ελλάδας ως πιστής και προβλέψιμης συμμάχου των Η.Π.Α. και μέλους του ΝΑΤΟ και η πλήρης υποταγή της στα ξένα δυτικά κέντρα (πρωτίστως στης Γερμανίας, λόγω της οικονομικής μας χρεωκοπίας), έχει αρνητικότατες συνέπειες για τα εθνικά θέματα. Και αυτό, γιατί οι δύο τελευταίες κυβερνήσεις ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και Ν.Δ., έχοντας δηλώσει την πλήρη υποταγή τους στις Η.Π.Α., μετέτρεψαν τη χώρα σε εκτελεστικό όργανο των ξένων συμφερόντων. Χαρακτηριστική περίπτωση αποτελεί η Συμφωνία των Πρεσπών, την οποία υπαγόρευσαν οι Η.Π.Α. και η Γερμανία, με την οποίααφενός θίχτηκαν σοβαρά εθνικά συμφέροντα, αφού αναγνωρίσαμε στο γειτονικό κράτος μακεδονική εθνότητα και γλώσσα και αφετέρου υπήρξε το πλαίσιο διάρρηξης των σχέσεων μας με την Ρωσία, της οποίας απελάσαμε απροειδοποίητα δύο διπλωμάτες, που, υποτίθεται, κινούνταν εναντίον της συμφωνίας αυτής !!!

Αυτό, σε συνδυασμό με την εσπευσμένη και υπαγορευμένη αναγνώριση του αυτοκέφαλου της Ουκρανικής εκκλησίας από την Εκκλησία της Ελλάδος, έχουν δημιουργήσει συνθήκες «πάγου» με τη Ρωσία. Αυτή η εξέλιξη αποτελεί θανάσιμο κίνδυνο για τα ελληνικά συμφέροντα στην ευρύτερη περιοχή. Παρατηρούμε, χωρίς καμία αντίδραση, τον Πούτιν να έχει μετατραπεί σε «μεγάλο προστάτη» των τουρκικών συμφερόντων τόσο στη Συρία, όπου μετά το «ξεπούλημα» των Κούρδων από τις Η.Π.Α. και τη Ρωσία, εγκατέστησε τον εντός του συριακού εδάφους, όσο και στη Λιβύη, όπου από «ταραξίας» του διεθνούς δικαίου και των αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας περί μη αποστολής στρατιωτικών δυνάμεων μετατρέπεται, ελέω Πούτιν και Μέρκελ, σε εγγυητή της επιδιωκόμενης κατάπαυσης του πυρός και του λιβυκού εμφυλίου πολέμου. Σύμφωνα δε με αξιόπιστες πληροφορίες, ο αποκλεισμός της Ελλάδας από τη Διάσκεψη του Βερολίνου για τη Λιβύη οφείλεται σε απαίτηση Ερντογάν, στην προσπάθειά του προφανώς, να νομιμοποιήσει, εμμέσως πλην σαφώς, την παράνομη τουρκολιβυκή συμφωνία, με την οποία προσβάλλονται άμεσα τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.

Γίνεται αντιληπτό ότι στη σημερινή εποχή του λεγομένου «φθινοπώρου της αμερικανικής ηγεμονίας», όπου οι Η.Π.Α. αποσύρονται σταδιακά από τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, μετά την κατάρρευση της στρατηγικής της λεγόμενης «αραβικής άνοιξης», τη θέση αυτών καταλαμβάνει η Ρωσία με τη σύμπραξη της επιθετικής αναθεωρητικής Τουρκίας, το «πάγωμα» των ελληνορωσικών σχέσεων αγγίζει τα όρια της «εθνικής ηλιθιότητας».

Τρίτον, εκ των ανωτέρω πραγματικών συνθηκών στην ευρύτερη περιοχή, συνάγεται ότι η Ελλάδα απέναντι στον άμεσο τουρκικό κίνδυνο είναι μόνη της. Ουδείς τρίτος θα παρέμβει, προκειμένου να αντιμετωπισθεί τυχόν επιχείρηση παραβίασης αμέσων κυριαρχικών δικαιωμάτων της από την Τουρκία, όπως η τελευταία προαναγγέλλει, αποστέλλοντας ερευνητικά σκάφη και γεωτρύπανα στην ελληνική ΑΟΖ νοτίως της Κρήτης και στην περιοχή του Καστελλόριζου, τις οποίες επιχειρεί να ενσωματώσει με το παράνομο και ανυπόστατο τουρκολιβυκόσύμφωνο. 

Αυτή η πικρή, γυμνή αλήθεια, που κονιορτοποιεί τη επί δεκαετίας καταστροφική κατευναστική πολιτική της πολιτικοοικονομικής «ελίτ» της Ελλάδας, κυρίως κατά την ύστερη περίοδο της Μεταπολίτευσης και κατά την περίοδο της μνημονιακής κηδεμονίας, επιβάλλει νέες άμεσες εθνικές υποχρεώσεις για την προστασία των δικαιωμάτων του Ελληνισμού στην περιοχή. Επιβάλλει πρωτίστως μια νέα εθνική στρατηγική, η οποία θα στοχεύει στην ισχυροποίηση της αποτρεπτικής δυνατότητας της χώρας έναντι του τουρκικού επιβολέα. Μία τέτοια αποτρεπτική στρατηγική προϋποθέτει την ποιοτική και ποσοτική ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων, την επιθετική ενεργοποίηση της ελληνικής διπλωματίας εν μέσω των σημερινών ρευστών συνθηκών και την πολιτική εθνική ομοψυχία στο εσωτερικό της χώρας. Αναγκαία συνθήκη για τα παραπάνω είναι η αποτίναξη του ρόλου της χώρας από αυτό της «αποικίας χρέους» ή του «κράτους – πελάτη» και η μετατροπή της έναντι φίλων και εχθρών σε αυτόνομο κυρίαρχο κράτος, που κινείται με βάση το διεθνές δίκαιο, το οποίο, όμως,  πρέπει την ίδια ώρα,  να είναι σε θέση να το επιβάλλει, στις περιπτώσεις εκείνες που τρίτοι το προσβάλλουν σε βάρος της.

Σ’ αυτή την κρίσιμη καμπή, η οποία μοιάζει με «τυφώνα» και οδηγεί σε επικίνδυνες ατραπούς, βρίσκεται σήμερα η Ελλάδα. Αποδυναμωμένη οικονομικά, με ηγεσίες σε πολιτικό, οικονομικό και πνευματικό επίπεδο κατώτερες των εθνικών και κοινωνικών περιστάσεων, καθεύδει σε ένα ιδιαίτερα επικίνδυνο «μονοπάτι». Αρνητικό παράγοντα σ’ αυτή την εξέλιξη αποτελεί και η «θρυμματισμένη εικόνα» του αντιστασιακού χαρακτήρα του Ελληνικού Λαού, που, μετά την περίοδο της Μεταπολίτευσης, δείχνει να είναι «γονατισμένος» από την στοχευμένη, όπως φαίνεται, «εσωτερική υποδούλωσή» του.

Η Ελλάδα, αντί μιας ψευδεπίγραφης μνημονιακής κανονικότητας, που την περιορίζει στις ράγες της παρακμής, απαιτείται να υπερβεί αυτή την κατάσταση μέσω ενός εθνικού παραγωγικού σχεδίου και της πρόταξης εθνικών στόχων για την συνολική αναγέννησή της. Σημαντικός παράγοντας για την επίτευξη αυτού, αποτελεί η εθνική ενότητα και η ενίσχυση του πατριωτισμού, ο οποίος έχει πληγεί από την κυριαρχία των ιδεών του νεοφιλελεύθερου κοσμοπολιτισμού και του ψευδοαριστερόστροφου εθνομηδενισμού, που κυριάρχησαν τις τελευταίες δεκαετίες. Πατριωτισμός όμως χωρίς ανάπτυξη, κοινωνική δικαιοσύνη και αλληλεγγύη, είναι άδειο πουκάμισο.

Τον μεγάλο αυτό εθνικό στόχο μπορεί να επωμισθεί μόνο ένα νέο Δημοκρατικό Πατριωτικό Πολιτικό Υποκείμενο ανατροπής, πέραν της υπάρχουσας ελλιποβαρούς εξουσιαστικής κομματοκρατίας. Όμως, ο χρόνος για τη δημιουργία ενός τέτοιου πολιτικού υποκειμένου από τις δημοκρατικές πατριωτικές δυνάμεις τρέχει αντίστροφα, αφού η ξενοκρατία εδραιώνεται σε όλα τα επίπεδα, η νεολαία μεταναστεύει, η παραγωγική βάση της χώρας συρρικνώνεται και η γεωπολιτική αδυναμία της Ελλάδος διευρύνεται.

5 σκέψεις σχετικά με το “Η ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΔΟΛΙΟΤΗΤΑ  ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ”

  1. ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΟΛΙΟΥΣ ΑΣΠΟΝΔΟΥΣ ΣΥΜΜΑΧΟΥΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ, ΠΟΥ ΑΝΕΚΑΘΕΝ ΜΑΣ ΠΡΟΔΙΔΟΥΝ……ΝΤΡΟΠΗ ΣΑΣ.

    SCHANDE UBER EUCH DEUTSCHEN…..

    ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΑΝΤΩΝΑΣ – ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ – http://WWW.LEDRASTORY.COM / CYPRUSHELLENICA.BLOGSPOT.COM

    ΔΙΑΒΑΣΤΕ GOOGLE: ΜΙΛΟΥΝ ΟΙ ΔΟΛΙΟΙ ΟΛΕΤΗΡΕΣ ΟΙ ΕΥΕΡΓΕΤΗΘΕΝΕΤΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ.

    ΜΙΛΟΥΝ ΚΑΙ …. ΠΡΑΤΤΟΥΝ

    Μου αρέσει!

  2. Γράφετε για πλήρη υποταγή της Ελλάδας στη Γερμανία, λόγω της οικονομικής μας χρεωκοπίας…
    Πόσες φορές θα γράψω, αλλά και θα αποδείξω ότι η χρεοκοπία της Ελλάδας είναι …δήθεν, είναι σκηνοθετημένη από το διεφθαρμένο, γερμανοπροσκυνημένο πολιτικό μας σύστημα με σκοπό να ξεπουλήσουν την Ελλάδα στοτς «συμμάχους» μας για να μην αποκαλυφθούν οι ίδιοι …με τη γίδα στην πλάτη;

    Θα το αποδείξω ξανά λοιπόν:
    Καταρχάς, αφού δεν κάνουμε έναν λογιστικό έλεγχο του δημοσίου χρέους μας, θα κάνω εγώ μια απλή προσθαφαίρεση.
    Αρχές του 2009 χρωστούσαμε 290 δις. Υπερβολικό βέβαια και δε θα εξηγήσω τώρα με ποιο τρόπο και για ποιο λόγο χρωστούσαμε τόσα πολλά, αλλά το χρέος μας τόσο ήταν. Ήταν υπερβολικό το χρέος μας επειδή ίσως ήμαστε …άτυχοι αφού αγοράζουμε τον στρατιωτικό εξοπλισμό μας πιο ακριβά από ότι οι άλλες χώρες. Την ασφάλεια των συνόρων της ΕΕ θα έπρεπε βέβαια να την αναλάβει η ίδια η ΕΕ και όχι μόνοι μας, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.
    Πριν έντεκα χρόνια το χρέος μας ήταν λοιπόν 290 δις και επειδή ο Καραμανλής είχε δώσει το Δεκέμβιο 2008 στις ιδιωτικές μας τράπεζες που διαχειρίζονται Ευρώ, ως κρατικές εγγυήσεις, 23 δισεκατομμύρια Ευρώ (ΦΕΚ 250, 9 Δεκεμβρίου 2008).
    Επειδή όμως αυτός παραιτήθηκε, οι τράπεζες το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων αργότερα το επέστρεψαν.
    Δεν τα “χρειάστηκαν” επειδή δεν ήξεραν τι, πως και γιατί αυτός παραιτήθηκε. Ενώ οι ίδιες αυτές τράπεζες δεν επέστρεψαν ποτέ τίποτε άλλο, παρά τα πολλές δεκάδες δισεκατομμύρια Ευρώ που “χρειάστηκαν” στη συνέχεια.
    Το 2010 με τον Παπανδρέου δίναμε έως το PSI, περίπου 20 δις το χρόνο με μηδενικό επιτόκιο, για τη μείωση του τεράστιου χρέους μας (μια …ευγενική χορηγία της ΕΕ).
    Το 2012 κάναμε με τον Παπαδήμο το εγκληματικό PSI όπου όλα μας τα δημόσια ταμεία έδωσαν 58 δις για αυτό το χρέος (χώρια από αυτά που “έδωσαν” οι ιδιώτες).
    Σύνολο
    290 δις – 23 δις – 40 δις – 58 δις = 170 δις

    Άρα το Δημόσιο χρέος της χώρας θα έπρεπε το 2013 να είναι ούτε 170 δις και όχι …320 δις. Όπως μας ανακοίνωσαν.
    Με μια απλή προσθαφαίρεση μπορεί λοιπόν ο κάθε άσχετος όπως εγώ, να βρει ένα λάθος στο δημόσιο χρέος κατά 150 δις…
    150 δις σε ούτε τέσσερα χρόνια, από το 2009 έως τα τέλη του 2012.
    Δεν είναι προφανές ότι κάτι δεν πάει καλά;
    Δεν μας ανακοίνωσε κανείς πόσα ακριβώς δώσαμε, αλλά όλοι πιστεύουμε ότι αυτά τα χρήματα τα δώσαμε για …ανακεφαλαιοποιήσεις.

    Ο Ιταλός πρώην πρωθυπουργός Νταλέμα είπε όμως ότι η Ελλάδα έδωσε προς γαλλικές και γερμανικές τράπεζες 250 δις.
    Ο Νταλέμα νόμιζε ότι ήταν …τόκοι ξένων τραπεζών, ενώ εμείς νομίζουμε λοιπόν ότι κάναμε ανακεφαλαιοποιήσεις των δικών μας τραπεζών.
    Εάν όμως ήταν τόκοι θα έπρεπε να χρωστάμε …μερικά τρις. Ακόμα και εάν δεν ήταν …τόκοι, αλλά ήταν όλα μας τα χρέη, πότε μας δάνεισαν γαλλικές και γερμανικές τράπεζες τόσο χρήμα;
    Επίσης, τις τράπεζες τις χρηματοδοτεί (ανακεφαλαιοποιήσεις και κρατικές εγγυήσεις) ανέκαθεν μόνο όποιος εκδίδει το χρήμα, επειδή ακριβώς εκδίδει το χρήμα.
    Η Ελλάδα έχει Ευρώ που δεν το εκδίδει μόνη της, αλλά η ΕΚΤ.
    Και αυτά τα 250 δις προστέθηκαν στο χρέος μας.

    Εξάλλου, όλοι ξέρουν ότι με τα μνημόνια μας έδωσαν οι «σύμμαχοι» σε λίγα μόλις χρόνια σχεδόν …300 δις. Πού πήγαν λοιπόν αυτά τα χρήματα, ενώ ο κρατικός προϋπολογισμός μας …έβγαινε δεν έβγαινε;

    Μου αρέσει!

    1. Πολλοί πιστεύουν ότι πράγματι δώσαμε τα λεφτά στις τράπεζες και ότι αυτές έπρεπε να ανακεφαλαιοποιηθούν.
      Αυτό που πρέπει όλοι μας να καταλάβουμε είναι ότι την οποιαδήποτε χρηματοδότηση των τραπεζών (ανακεφαλαιοποιήσεις και κρατικές εγγυήσεις) την αναλαμβάνει η χώρα από μόνη της, μόνο εφόσον έχει εθνικό νόμισμα που το εκδίδει η ίδια. Και μόνο τότε. Και μόνο επειδή εκδίδει μόνη της το χρήμα.
      Και ακριβώς επειδή η χώρα εκδίδει μόνη της το χρήμα.
      Αυτό γίνεται ανέκαθεν, από τη δημιουργία του χρήματος και του τραπεζικού συστήματος.
      Στην Ελλάδα, επειδή ακριβώς έχουμε Ευρώ, τη χρηματοδότηση των τραπεζών θα έπρεπε να την αναλάβει η ΕΚΤ που εκδίδει το Ευρώ, αφού αυτή εκδίδει το χρήμα.
      Θα έπρεπε…
      Δεν μπορεί η ΕΚΤ να συμμετέχει μόνο στα κέρδη και τη χασούρα να την αναλαμβάνει μόνο του το κάθε κράτος.
      Και προσέξτε, γράφω ότι η ΕΚΤ θα έπρεπε να αναλάβει τη χρηματοδότηση όλων των τραπεζών.
      Θα το εξηγήσω και αυτό λοιπόν:
      Καταρχάς είμαι σίγουρος ότι οι ελληνικές τράπεζες δε χρειάζονταν περισσότερο χρήμα ακόμα και από το ετήσιο ΑΕΠ της χώρας, ακόμα και από τις συνολικές καταθέσεις μας, τόσο σύντομα για …χρηματοδότηση. Άρα όλο αυτό με το «χρέος» μας είναι κόλπο των διεθνών τοκογλύφων, με συνεργάτες το διεφθαρμένο πολιτικό μας σύστημα, για να μας αρπάξουν ολόκληρη τη δημόσια περιουσία μας.
      Στη συνέχεια θα αναφέρω πως όταν παλαιότερα επί δραχμής χρειάζονταν χρηματοδότηση η …Τράπεζα Κρήτης, έκανε τον έλεγχο η Τράπεζα της Ελλάδος και στη συνέχεια η Ελλάδα χρηματοδοτούσε. Ολόκληρη η Ελλάδα και όχι η …Κρήτη. Που σημαίνει ότι η ΕΚΤ θα έπρεπε να ελέγξει εάν πραγματικά κάποια τράπεζα χρειάζονταν τόσο χρήμα για …ανακεφαλαιοποίηση και μετά ολόκληρη η ΕΕ να χρηματοδοτούσε. Και αναφέρομαι σε όλες τις τράπεζες της ΕΕ που διαχειρίζονται Ευρώ. Η ΕΕ θα έπρεπε να χρηματοδοτήσει όλες τις τράπεζες της Ευρώπης και άρα όλες οι χώρες να συμμετείχαν, ανάλογα όμως με την οικονομική δυνατότητα της κάθε χώρας.
      Μάλιστα τώρα τελευταία τις ισπανικές τράπεζες τις ανακεφαλαιοποιεί η ΕΚΤ.

      Και αφού αναφέρω ότι θέλουν να μας αρπάξουν ολόκληρη τη δημόσια περιουσία μας, θα γράψω και τα εξής:
      Στα χρόνια των μνημονίων ιδιωτικοποιήθηκαν τα πάντα. Ότι απέφερε πλούτο για τη χώρα, ιδιωτικοποιήθηκε. Πουλήθηκε όμως με τιμές της πλάκας και άρα ξεπουλήθηκε.
      Ξεπουλήθηκε χωρίς κανένα λόγο και χωρίς καμιά αιτία αφού τα λιγοστά χρήματα δεν τα πήραμε, αλλά πήγαν προς αποπληρωμή τόκων δανείων.
      Ο ΟΠΑΠ πχ δόθηκε με χρήματα όσο κέρδος είχε σε ένα χρόνο (900 εκ.), για την ΤΡΑΙΝΟΣΕ πήραμε 45 εκατομμυριάκια (και μάλιστα μιλάμε για εκατοντάδες συρμούς, εκατοντάδες χιλιόμετρα ράγες, δεκάδες σταθμούς κλπ κλπ, καινούριος προαστιακός σιδηρόδρομος, χιλιάδες επιβάτες καθημερινά). Λιμάνια, αεροδρόμια, ΤΡΑΙΝΟΣΕ, ΟΠΑΠ, ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, ΟΤΕ, νοσοκομεία, τράπεζες, ασφαλιστικά ταμεία, ΕΛΒΟ, ΟΛΘ κλπ κλπ.
      Θα μπορούσαμε, θα έπρεπε βέβαια η Ελλάδα να βγάζει πολύ περισσότερο κέρδος από τη δημόσια περιουσία της, αλλά αυτό δεν έχει σημασία. Σημασία έχει ότι τα κέρδη (που τώρα θα είναι περισσότερα) τα έπαιρνε η Ελλάδα.
      Ξεπουλήσαμε λοιπόν ότι απέφερε κέρδος για τη χώρα, από όπου η Ελλάδα είχε έσοδα, έτσι ώστε στο τέλος η Ελλάδα να μη βγάζει άλλα χρήματα για να μπορεί να ξεχρεώνει αυτά που δήθεν χρωστάει.
      Δε θα βγάζουμε άλλο κέρδος από την εθνική μας περιουσία και θα αναγκαστούμε πλέον να δώσουμε και τον ορυκτό μας πλούτο. Για να μειώσουμε το χρέος μας.
      Τον ορυκτό πλούτο (πετρέλαια και φυσικό αέριο) που μέχρι πρότινος δήθεν ούτε που γνωρίζαμε ότι υπήρχε. Και την Ελληνική ΑΟΖ δεν έχουμε ακόμα και σήμερα ανακηρύξει, αφού τάχα φοβόμαστε τους Τούρκους.
      Και όμως η Κύπρος επί Τάσου Παπαδόπουλου ανακήρυξε τη δική της ΑΟΖ και μας παρακαλούσε να ανακηρύξουμε ταυτόχρονα και εμείς τη δική μας. Και σημειώστε ότι η Ελλάδα έχει ορυκτό πλούτο αξίας πολλών τρισεκατομμυρίων Ευρώ, το οποίο το γνωρίζουν οι πάντες (αυτοί που πρέπει) εδώ και δεκαετίες.
      Αυτός είναι και ο λόγος που μπήκαμε στα μνημόνια, αυτός είναι ο λόγος που γίνεται η φτωχοποίηση της Ελλάδος.
      Ο ορυκτός μας πλούτος είναι …υπεύθυνος για αυτά που τραβάμε.
      Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι η χώρα με τις μεγαλύτερες εξαγωγές πετρελαίου της Αφρικής, είναι η …Νιγηρία.
      Ενώ ο λαός της Νιγηρίας πεθαίνει της πείνας.

      Μου αρέσει!

      1. Και ένα τελευταίο αφού αναφέρθηκα σε …γερμανοπροσκυνημένους.
        Η εκάστοτε κυβέρνηση γιατί δεν αντιδράει σε όλα αυτά που γίνονται; Γιατί αποδέχονται ότι πούνε οι Γερμανοί;

        Θα σας πω λοιπόν, τι ακριβώς ειπώθηκε ότι γίνεται:
        Ο Jörg Michael Kutschenreuter, αυτός που κρατούσε τα μαύρα ταμεία της Siemens, κατέθεσε ενόρκως το 2005 στην Εισαγγελία του Μονάχου, στην γερμανική Δικαιοσύση, ότι η Siemens Ελλάς δίνει μίζες στα τρία μεγαλύτερα κοινοβουλευτικά πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα, το 25% του ετήσιου τζίρου της.
        Με την αναλογία 3/2/1. Τα 3/6 το μισό δηλαδή του 25% το παίρνει η κυβέρνηση, τα 2/6 το ένα τρίτο του 25% το παίρνει η αξιωματική αντιπολίτευση και το 1/6 του 25% ένα άλλο κοινοβουλευτικό κόμμα.
        Κατατέθηκε ενόρκως στη γερμανική Δικαιοσύνη και δεν το ξέρει κανείς;
        Η Siemens Ελλάς δεν έχει εισαγωγέα (αποκλειστικό αντιπρόσωπο) στην Ελλάδα, αλλά μόνο ελληνικό υποκατάστημα και δίνει αυτό το 25% μόνο στα πολιτικά κόμματα. Σε αντίθεση με όλες τις άλλες γερμανικές εταιρίες, που δίνουν και στα πολιτικά κόμματα και στους εισαγωγείς.
        Και μη νομίζει κανείς ότι η Siemens …χαρίζει το 25% του τζίρου της. Αφού πωλεί στην Ελλάδα πολύ πιο ακριβά από ότι πωλεί αλλού και άρα αυτό το 25% το παίρνει από τον ίδιο τον αγοραστή.

        Όπως λοιπόν κάνουν όλες οι γερμανικές εταιρίες. Πουλάνε στην Ελλάδα κατά 25% πιο ακριβά από ότι πουλάνε στις άλλες δυτικές χώρες.
        Και αυτό το 25% υπάρχει η …φήμη ότι το καταθέτουν σε διεθνείς τραπεζικούς λογαριασμούς των ελληνικών πολιτικών κομμάτων, αλλά και των Ελλήνων εισαγωγέων.
        Άρα αυτές τις μίζες (εάν υπάρχουν) τις πληρώνουμε εμείς. Αφού ο εισαγωγέας το αγοράζει πιο ακριβά, το δίνει στα σούπερ μάρκετ πιο ακριβά και το αγοράζουμε εμείς πιο ακριβά.
        Τις κατηγορίες μου μπορεί να τις ελέγξει εύκολα όποιος δεν έχει στη διάθεσή του τα τιμολόγια αγοράς, εάν συγκρίνει τις τιμές πώλησης στα σούπερ μάρκετ της Γαλλίας, της Αγγλίας, της Ολλανδίας, της Ισπανίας, της Γερμανίας, με τις τιμές πώλησης στα σούπερ μάρκετ στην Ελλάδα.

        Θα κάνω και μια ερώτηση. Τα …αδιάβλητα ΜΜΕ μας, μας ενημέρωσαν για την κατάθεση Kutschenreuter; Σχεδόν 15 χρόνια πέρασαν.

        Και για όσους δεν το γνωρίζουν, η Siemens πήγε τον Kutschenreuter στα γερμανικά Δικαστήρια, επειδή διακινούσε μεν το “μαύρο” χρήμα, αλλά απουσίαζαν δε και πολλά άλλα χρήματα από τα ταμεία της Siemens.
        Μόλις όμως αυτός έμπλεξε τα χρήματα που έλειπαν με τις μίζες που έδινε και ανέφερε για την Ελλάδα, η Siemens απέσυρε τις κατηγορίες.
        Τα ελληνικά πολιτικά κόμματα, δε θα έπρεπε όμως να τον μηνύσουν;
        Εάν αυτός έλεγε ψέμματα…

        Αρέσει σε 1 άτομο

Leave a Reply

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s