Παπαγγελόπουλος: Τι φοβάται η κ. Ράικου και δεν ανοίγει τους λογαριασμούς της;

Όλη η δήλωση του Δημήτρη Παπαγγελόπουλου:

«Στην κα Ράϊκου αρέσει να αυτογελοιοποιείται. Σήμερα κατέθεσε ότι εκτός από Ρασπούτιν, τρομοκράτης που βάζει βόμβες, είμαι και αρχηγός χούντας που επιδιώκω την κατάλυση της Δημοκρατίας. Όμως για τους τραπεζικούς λογαριασμούς της άκρα του τάφου σιωπή, σε απλά ελληνικά «μούγκα στη στρούγκα».

Επαναλαμβάνω άλλη μια φορά και θα το επαναλαμβάνω συνέχεια, να ανοίξουν οι λογαριασμοί της. Να δούμε εάν είμαι εγώ πλαστογράφος ή η κα Ράίκου μεγάλη ψεύτρα και απατεώνισσα, που ισχυρίζεται ότι πλαστογράφησα εμβάσματα φαρμακευτικών εταιρειών στους τραπεζικούς λογαριασμούς της».

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Παπαγγελόπουλος: Τι φοβάται η κ. Ράικου και δεν ανοίγει τους λογαριασμούς της;”

  1. Και αναρωτιόμαστε…………

    1 ) Βασικά κριτήρια και προυποθέσεις για να υφίσταται ενα Κράτος Δικαίου δεν ειναι άραγε οτι η λειτουργία της εκάστοτε κυβέρνησης οφείλεται να ενεργείται σε ελευθέρους ανθρώπους απο τους ομοίους του ;;;.

    2 ) να εξυπηρετεί πρωτίστως τα συμφέροντα του συνόλου της κοινωνίας και ουχί μιας μειοψηφίας.;;;

    3 )τα Νομοθετικά εργαλεία που αξιοποιεί να μην εκφράζουν τις επιταγές και την θέληση των πελατειακά διαπλεκόμενων ισχυρών, αλλά την ορθολογική υπέρτατη ιδέα της δικαιοσύνης ;;;;
    Και για μια ακόμη φορά, αναρωτιόμαστε.
    Καταγράφεται άραγε σήμερα στην Ελλάδα τέτοιας μορφής δικαιοσύνη, η οποία δύναται να προσεγγίζεται και να καθορίζεται με ποιοτικής και επιστημονικής μορφής αντικειμενικά κριτήρια και φυσικά να βρίσκει εφαρμογή μέσω της Δημόσιας πολιτικής και του Δικαίου, η απλώς θα πρέπει να υποψιαστούμε οτι οι ενέργειες της αφορούν συχνά καμουφλαρισμένες επιδιώξεις που αυθαιρέτως συναντώνται, κατόπιν αμοιβαίων υποχωρήσεων – συμβιβασμών και συγκαταβατικότητας ;;;

    O σκοπός της πλατωνικής «Πολιτείας» συνδέεται και με το αληθινό πολίτευμα και με την δικαιοσύνη, και αυτό με την λογική ότι δεν πρόκειται για δυο σκοπούς αλλά για πράγματα που είναι τα ίδια στην μεταξύ τους σχέση, άλλωστε ο Σωκράτης, παρομοιάζει την πολιτεία με ζωντανό πλάσμα, το όφελος του οποίου είναι να έχει ένα και μόνο σκοπό, όπως ακριβώς δηλ. και η δομή κάθε ζωντανού πλάσματος είναι ενιαία και αρμονική ως προς το σύνολο των μερών του. Ότι δηλ. είναι σε μια ψυχή η δικαιοσύνη τούτο σε κάθε περίπτωση για την πολιτεία είναι το πολίτευμα και δη η Αριστοκρατία – Βασιλεία ή έστω η Τιμοκρατία.

    Αφου λοιπόν καταλήγουμε στο συμπέρασμα οτι ειναι ανύπαρκτη η Δίκαιη εφαρμογή Δικαιοσύνης στην Ελλάδα, τότε ο πολίτης υποχρεούται βάσει του 120 άρθρου του Συντάγματος να προστατεύσει το Σύνταγμα, δηλ, να αποκαταστήσει την έλλειψη της Δικαιοσύνης με……………………………………………. ΔΙKΑΙΟΣΥΝΗ την οποία εισηγείται το Σύνταγμα.

    Παθοντες απο αυτην την δικαιοσυνη.

    Γιώργος Παρασχάκης

    Πολύκαρπος Μαρκαράς
    polmarkarch.wordpress.com

    Μου αρέσει!

Leave a Reply

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s