olympia.gr

Για την Ελλάδα με όπλο την αλήθεια. Μαθαίνοντας τη φύση, την κοινωνία, τον εαυτό μας. Μαθαίνοντας ξανά να ζούμε! Ecology is not just a trend. It's Life itself. Ecosophy: The Olympian Way. 奥林山方式

Εορτάζοντες την 9ην του μηνός Σεπτεμβρίου

Posted by IGOR στο Σεπτεμβρίου 9, 2018


ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΝ ΘΕΟΠΑΤΟΡΩΝ ΙΩΑΚΕΙΜ & ΑΝΝΗΣ

Ο ΑΓΙΟΣ ΣΕΒΗΡΙΑΝΟΣ ο Μεγαλομάρτυρας

Ο ΟΣΙΟΣ ΘΕΟΦΑΝΗΣ ο Ομολογητής

ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ Γ΄ ΑΓΙΑΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ

Ο ΑΓΙΟΣ ΧΑΡΙΤΩΝ

Ο ΟΣΙΟΣ ΙΩΣΗΦ ο θαυματουργός ο εν Βελόνη (Ρώσος)

Ο ΑΓΙΟΣ KIARAN (Ιρλανδός)

Αναλυτικά

ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΝ ΘΕΟΠΑΤΟΡΩΝ ΙΩΑΚΕΙΜ & ΑΝΝΗΣ
Ή σύναξη των δικαίων γονέων της Υπεραγίας Θεοτόκου, σύμφωνα με την αρχαία εκκλησιαστική παράδοση, ορίστηκε την επομένη του γενεσίου της Θεοτόκου, για τον λόγο ότι αυτοί έγιναν πρόξενοι της παγκόσμιας σωτηρίας με την γέννηση της αγίας θυγατέρας τους. «Τελείται δε ή σύναξις αυτών εν τω εξαέρω οίκω της Θεοτόκου, πλησίον της μεγάλης εκκλησίας εν τοις Χαλκοπρατείοις».

Να αναφέρουμε, λοιπόν, ότι ο Ιωακείμ ήταν γιος του Ελιακείμ από τη φυλή του Ιούδα και απόγονος του Δαβίδ. Έκπτωτος του θρόνου, ιδιώτευε στην Ιουδαία και το περισσότερο χρονικό διάστημα στην Ιερουσαλήμ, όπου είχε μέγαρο με βασιλικό κήπο. Παντρεύτηκε την Άννα, θυγατέρα του Ματθάν, Ιερέως από τη φυλή του Λευΐκαι της Μαρίας, γυναικός αυτού, από τη φυλή του Ιούδα. Επειδή οι φυλές, Βασιλική και Ιερατική, συγγένευαν μεταξύ τους, διότι η Βασιλεία εθεωρείτο ίση με την Ιεροσύνη, δεν έδιναν ούτε έπαιρναν θυγατέρες από άλλες φυλές που θεωρούνταν κοινές. Έτσι λοιπόν, αφού θεάρεστα πέρασε τη ζωή του το άγιο αυτό ζευγάρι, όπως μας πληροφορούν τα βιογραφικά σημειώματα των εορτών της 25ης Ιουλίου, 8ης Σεπτεμβρίου και 9ης Δεκεμβρίου, ο μεν Ιωακείμ πέθανε οκτώ χρόνια από τα Εισόδια της κόρης του Θεοτόκου σε ηλικία 92 ετών, η δε Άννα 11 μήνες μετά τον θάνατο του Ιωακείμ, σε ηλικία 83 ετών. (Την Θεοτόκο απέκτησαν θαυματουργικά, όπως σε προηγούμενο βιογραφικό σημείωμα αναφέραμε, σε ηλικία 80 ετών ο Ιωακείμ και 70 η Άννα).

Απολυτίκιο. Ήχος πλ. α. Τον συνάναρχον Λόγον.
Ή Δυάς ή αγία και Θεοτίμητος, Ιωακείμ και ή Άννα ως του Θεού άνχιστείς, άνυμνείσθωσαν φαιδρώς ασμάτων κάλλεσιν ούτοι γαρ έτεκον ημιν, την τεκούσαν υπέρ νουν, τον άσαρκον βροτωθέντα, εις σωτηρίαν του κόσμου, μεθ’ ης πρεσβεύουσι σωθήναι ημάς.

Ο ΑΓΙΟΣ ΣΕΒΗΡΙΑΝΟΣ, ο Μεγαλομάρτυρας
Μαρτύρησε στα χρόνια του βασιλιά Λικινίου. Καταγόταν από τη Σεθάστεια και τον διέκρινε θερμός ζήλος, με τον όποιο υπηρετούσε το Ευαγγέλιο. Χρησιμοποιούσε τα πλούτη του για τους φτωχούς και για τους φυλακισμένους χριστιανούς. Είχε φέρει πολλούς στη χριστιανική πίστη και αρκετούς είχε ενθαρρύνει να υποστούν καρτερικά και νικηφόρα το μαρτύριο. Όλα αυτά έκαναν τον αιμοβόρο ηγεμόνα Λυσία να καλέσει το Σεβηριανό στην Καισαρεία. Εκεί, αφού απέτυχε στην προσπάθειά του να κάμψει το φρόνημα του Αγίου, διέταξε να τον μαστιγώσουν με νεύρα βοδιού. Κατόπιν, ξέσχισαν τις σάρκες του με σιδερένια νύχια, έτσι ώστε το αίμα να τρέχει σαν χείμαρρος. Οι πόνοι ήταν αφόρητοι και οι πληγές μεγάλες και βαριές. Η υπομονή, όμως, του Σεβηριανού ήταν ισχυρότερη και αναφώνησε προς τον Κύριο θερμή προσευχή, την οποία πρέπει να χρησιμοποιεί κάθε αγωνιζόμενος χριστιανός, σε καιρό δοκιμασιών: «Κύριε Ιησού, ο ποιών θαυμάσια, ο επί του σταυρού κρεμασθείς και τον ύπερήφανον τοιουτοτρόπως καταβολών, ο μέχρι και σήμερον δι’ ύπερθαυμάτων έργων μεγαλυνόμενος, έλθέ να με σώσης, και τον μεν βραχίονα του πονηρού αμαρτωλού σύντριψαν, τας δε ιδικός μου δυνάμεις σύσφιγξον, αγαθέ, και δός μοι τον αγώνα τούτον να διανύσω του μαρτυρίου». Και η βοήθεια ήλθε. Η ψυχή του έμεινε σταθερή και νικήτρια και το σώμα του έμεινε κρεμασμένο στο τείχος της Καισαρείας.

Απολυτίκιο. Ήχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε.
Σοφία των λόγων σου, παρεμβολήν ιερόν, ένθέως έπήλειψας, πανευκλεών Αθλητών, προς άθλησιν ένθεον όθεν τας φθειρομένας, παριδών υπολήψεις, άφθαρτον έκομίσω, δι’ αθλήσεως δόξαν διό Σεβηριανέ σε, ύμνοις γεραίρομεν.

Ο ΟΣΙΟΣ ΘΕΟΦΑΝΗΣ, ο Ομολογητής
Οι γονείς ήταν φανατικοί ειδωλολάτρες, αλλά ο γιος τους άκουσε κηρύγματα χριστιανών και ελκύστηκε από τη ζωή της αλήθειας και της αγάπης. Αυτός ήταν ο Θεοφάνης, που γεννήθηκε το 283 μ. Χ. επί βασιλέων Κάρου και Καρίνου. Κάποια μέρα λοιπόν ο Θεοφάνης, πριν βαπτιστεί, νέος ακόμα, συνάντησε μέσα στον παγωμένο καιρό ένα παιδί, υπερβολικά φτωχό που κινδύνευε να πεθάνει από το κρύο. Το θέαμα σπάραξε την καρδιά του Θεοφάνη, και χωρίς να χάσει καιρό έντυσε τον φτωχό με το δικό του πανωφόρι. Όταν επέστρεψε στο σπίτι και τον είδαν οι γονείς του, θορυβήθηκαν. Τον ρώτησαν τί έγινε το ρούχο του, και αυτός απάντησε ότι το έδωσε στον Χριστό. Οι φανατικοί ειδωλολάτρες γονείς, δεν άργησαν να καταλάβουν ότι ο γιος τους ελκύστηκε από τον χριστιανισμό και τον ανάγκασαν να φύγει από το σπίτι. Τότε ο Θεοφάνης βαπτίστηκε και πήγαινε σε διάφορες πόλεις και κήρυττε. Κατόπιν αποσύρθηκε στο όρος Διαβηνό, κοντά σ’ ένα γέροντα ασκητή, όπου διδάχτηκε πολλά από την πείρα και τη σοφία του. Όταν πέθανε ο γέροντας, ο Θεοφάνης έμεινε μόνος στο όρος με προσευχή και ακατάπαυστη μελέτη και προσπάθεια για ανώτερη ηθική και πνευματική τελειοποίηση. Έπειτα, κατέβηκε πάλι στον κόσμο, όπου επανέλαβε τα κηρύγματά του, σοφότερα τώρα, πνευματικότερα και εποικοδομητικότερα. Στο διάστημα αυτό συνελήφθη, απειλήθηκε και βασανίστηκε. Έμεινε όμως αμετακίνητος στην ομολογία του. Πέθανε 75 ετών στο ασκητήριό του.

ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ Γ΄ ΑΓΙΑΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ
Συγκροτήθηκε στα χρόνια του Θεοδοσίου του Μικρού το 413 εναντίον του Κωνσταντινουπόλεως Νεστορίου, ο όποιος έλεγε ότι ο Χριστός δεν είναι σαρκωμένος Θεός, αλλά τέλειο ανθρώπινο δημιούργημα του Θεού. Η Γ Οικουμενική Σύνοδος έγινε στην Έφεσο και την αποτελούσαν 200 Πατέρες της Εκκλησίας.

Ο ΑΓΙΟΣ ΧΑΡΙΤΩΝ
Μαρτύρησε δια ξίφους και «η σύναξις αυτού τελείται εν τω Δευτέρω».

Ο ΟΣΙΟΣ ΙΩΣΗΦ, ο θαυματουργός, ο εν Βελόνη (Ρώσος)

Ο ΑΓΙΟΣ KIARAN (Ιρλανδός)
Λεπτομέρειες για τη ζωή αυτού του αγίου της ορθοδοξίας, μπορεί να βρει ο αναγνώστης στο βιβλίο «Οι Άγιοι των Βρεττανικών Νήσων», του Χριστόφορου Κων. Κομμοδάτου, επισκόπου Τελμησσού, Αθήναι 1985.

http://www.pigizois.net/index2.php

2 Σχόλια to “Εορτάζοντες την 9ην του μηνός Σεπτεμβρίου”

  1. The ghost of Diogenes said

    Μου αρέσει!

  2. Ο ΝΕΟ - ΕΛΛΗΝΑΣ said

    Οι γονείς της Παναγίας, ο Ιωακείμ και η Άννα, σ’ όλη τους τη ζωή παρακαλούσαν το Θεό να τους δώσει ένα τέκνο και υποσχέθηκαν να το αφιερώσουν στο Ναό Του.

    Πράγματι σε μεγάλη ηλικία, ο Θεός τους έδωσε ένα κορίτσι( με ευαγγελισμό !), τη Μαρία, που όταν έγινε τριών ετών, το έφεραν στον Ναό και το παρέδωσαν στα χέρια του Ζαχαρία του Ιερέα συζύγου της Ελισάβετ.

    Η Ελισάβετ όταν έμεινε έγκυος (με ευαγγελισμό !!) έπρεπε να ομολογήσει στον ιερέα Ζαχαρία ότι το παιδί δεν ήταν δικό του. Στην γειτονιά και την οικογένεια δεν μπορούσαν φυσικά να παραδεχθούν κανένα σκάνδαλο. Για να κάνουν την γέννηση του παιδιού νόμιμη όφειλαν να κατασκευάσουν ένα σενάριο (του ευαγγελισμού ).
    Ο Ζαχαρίας θα είχε ένα όραμα ενός αγγέλου και είχε μείνει άφωνος.
    Θα επανακτούσε την φωνή του όταν το παιδί του Ιωάννης ο Πρόδρομος θα γεννιόταν.

    Εκεί έμεινε η Παναγία δώδεκα χρόνια. Τρεφόταν από “άγγελο” του Θεού με ουράνια τροφή. Εκεί έμεινε μέχρι τον “Ευαγγελισμό της” …

    Μια ημέρα η μικρή Μαρία βρέθηκε να είναι έγκυος με (ευαγγελισμο !!!) , όπως το ίδιο είχε υπιοστεί και η συγγενής της ( εξαδέλφη;) Ελισάβετ.
    Ωφειλε να καταστήσει πιστευτό το γεγονός ότι δεν εγνώριζε τίνος ήταν το παιδί
    Αφού το παραμύθι της Ελισάβετ λειτούργησε τόσο καλά, θα εφεύρισκε μια παρόμοια ιστοριούλα και να την πει στον αρραβωνιαστικό της Ιωσήφ , ο οποίος δεν πείστηκε πραγματικά μεν, αλλά τελικά την αποδέχτηκε μαζί με το παιδί της με εντολή του «ευαγγελιστή αγγέλου» …

    Στο «Κατά Ματθαίον» ευαγγέλιο:
    Τοῦ δὲ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἡ γέννησις οὕτως ἠν• μνηστευθείσης γὰρ τῆς μητρὸς αὐτοῦ Μαρίας τῷ Ἰωσήφ, πρὶν ἢ συνελθεῖν αὐτούς, εὑρέθη ἐν γαστρὶ ἔχουσα ἐκ πνεύματος ἁγίου· Ἰωσὴφ δὲ ὁ ἀνὴρ αὐτῆς δίκαιος ὢν καὶ μὴ θέλων αὐτὴν παραδειγματίσαι, ἐβουλήθη λάθρᾳ ἀπολῦσαι αὐτήν· ταῦτα δὲ αὐτοῦ ἐνθυμηθέντος ἰδού, ἄγγελος κυρίου κατ’ ὄναρ ἐφάνη αὐτῷ λέγων, Ἰωσὴφ υἱὸς Δαβίδ, μὴ φοβηθῇς παραλαβεῖν Μαριὰμ τὴν γυναῖκά σου• τὸ γὰρ ἐν αὐτῇ γεννηθὲν ἐκ πνεύματός ἐστιν ἁγίου· τέξεται δὲ υἱὸν καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν …

    Προσέξτε τα λόγια του αγγέλου προς την Μαρία: «ἰδού, συλλήψῃ ἐν γαστρὶ καὶ τέξῃ υἱόν καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν· οὗτος ἔσται μέγας καὶ υἱὸς ὑψίστου κληθήσεται καὶ δώσει αὐτῷ κύριος ὁ θεὸς τὸν θρόνον Δαβὶδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ καὶ βασιλεύσει ἐπὶ τὸν οἶκον Ἰακὼβ εἰς τοὺς αἰῶνας καὶ τῆς βασιλείας αὐτοῦ οὐκ ἔσται τέλος. […] Πνεῦμα ἅγιον ἐπελεύσεται ἐπὶ σέ καὶ δύναμις ὑψίστου ἐπισκιάσει σοι• διὸ καὶ τὸ γεννώμενον ἅγιον κληθήσεται υἱὸς θεοῦ» (1:31-33.35)

    https://www.pare-dose.net/6448

    Η Μαρία, συλλαμβάνει «δια Πνεύματος αγίου», τον Ιησού και από απλή γυναίκα δοξάζεται, σε «μετά Θεόν, η θεός».

    Το δήθεν «αειπάρθενο», αναφέρεται για πρώτη φορά στο ψευδεπίγραφο «Πρωτευαγγέλιο του Ιακώβου», προϊόν του δευτέρου αιώνος και για αρκετούς, του τρίτου.

    Ο Χριστός γνώριζε ότι δεν ήταν ο γιος του Ιωσήφ και η μητέρα του τού αφηγήθηκε το παραμύθι του “αγγέλου” και του Αγίου Πνεύματος.

    Ο Ιησούς όταν ήταν δώδεκα χρονών επισκευφτικε τον οίκο του ‘ευαγγελιστή αγγέλου”, και του αθέατου πατρός του.
    Ο Ιησούς φυσικά έψαχνε για την ταυτότητά του.
    Ο Ναός του έκανε τεραστία εντύπωση.
    Εκεί συνάντησε τους Γραμματείς και τους Φαρισαίους (πιθανόν και τον διαχρονικό ευαγγελιστή και νομοδιδάσκαλο Γαμαιήλ ):
    θα μπορούσε να τους ρωτήσει διάφορες ερωτήσεις.
    Όλες οι ερωτήσεις επικεντρώνονταν φυσικά στο θέμα του Υιού του Θεού και σε συναφείς αναζητήσεις.
    Από εδω και ‘μπρός αυτό το πρόβλημα της ταυτότητάς του γίνεται το θεμελιακό ζήτημα μιας αυξανομένης αυταπάτης.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: