olympia.gr

Για την Ελλάδα με όπλο την αλήθεια. Μαθαίνοντας τη φύση, την κοινωνία, τον εαυτό μας. Μαθαίνοντας ξανά να ζούμε! Ecology is not just a trend. It's Life itself. Ecosophy: The Olympian Way. 奥林山方式

12-14 Ἰουλίου 1944 – Ὁ Ἱερός Λόχος στή Σύμη

Posted by IGOR στο Ιουλίου 13, 2018


Το Απόσπασμα Αιγαίου προετοιμαζόταν για μια μεγάλης κλίμακας καταδρομική επιχείρηση στη Σύμη, αρχές του Ιουλίου του 1944. Η πλωτή Βάση Καταδρομών, μεθορμίστηκε στον όρμο Μπαλισού και στη συνέχεια στον όρμο Λόστα των Μικρασιατικών ακτών, απέναντι απ’ το νησί. Εκεί πήγε μαζί με επιτελείς του και ο διοικητής της βρετανικής Δύναμης 142 που δεν ήταν άλλος από το διοικητή της βρετανικής Ταξιαρχίας Καταδρομών.

Οι Τούρκοι τότε έκαναν τον “ψόφιο κοριό” και δεν τολμούσαν να πλησιάσουν τα τμήματα τόσο του Ιερού Λόχου, όσο και των Βρετανών. Που και που, εμφανιζόταν κανένας χωροφύλακας ή λιμενοφύλακας με βάρκα, που φοβισμένος εισέπραττε μερικά τσιγάρα και εξαφανιζόταν. Βέβαια οι τουρκικές αρχές, ήταν “και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ”, επιτρέποντας σε Γερμανούς πράκτορες να “αλωνίζουν” τα παράλιά τους για συλλογή πληροφοριών. Καραδοκούσαν για το κέρδος με την πλευρά του τελικού νικητή.

Αλλά ας γυρίσουμε στην καταδρομή. Η επιχείρηση θα ήταν διακλαδική με τη συμμετοχή δυνάμεως του Ιερού Λόχου, τμημάτων των SBS και πλωτών μέσων του Ναυτικού. Την διοίκηση και τον έλεγχο της επιχείρησης ανέλαβε ο Βρετανός Ταξίαρχος.

Η λεπτομερής σχεδίαση της επιχείρησης που είχε σαν σκοπό την εξουδετέρωση της γερμανο-ιταλικής φρουράς, την καταστροφή των εχθρικών εγκαταστάσεων και την κατάληψη ή ανατίναξη των πλωτών τους μέσων, απαιτούσε ακριβείς και “νωπές” πληροφορίες και γι αυτό στάλθηκαν περίπολοι αναγνώρισης. Παράλληλα ενισχύθηκε το Απόσπασμα με ομάδα πολυβόλων, ομάδα όλμων και διαβιβαστές για να ολοκληρώσει την τακτική του συγκρότηση. Η καταδρομική δύναμη τελικά συγκροτήθηκε από 154 Ιερολοχίτες και 139 SBS.

Το νησί, με έδαφος ξερό βραχώδες και με χαμηλή κυρίως βλάστηση, εκτός από κάποια σημεία με πεύκα και κυπαρίσσια στα ψηλότερα σημεία του, ήταν καλά οργανωμένο από δύναμη Λόχου (+), 175 Ιταλών και 20 Γερμανών των οποίων η κεντρική Στρατιωτική Διοίκηση με διοικητή Γερμανό Στρατηγό, βρισκόταν στη Ρόδο.

Διαπιστώθηκε ότι υπήρχε η παρακάτω δύναμη:

– Λόχος 80 Ιταλών και 14 Γερμανών στο κάστρο της πόλης,
– μία διμοιρία 30 Ιταλών στην αποβάθρα πίσω απ’ το λιμεναρχείο σαν φρουρά ασφαλείας του λιμανιού και από αυτούς, μία ομάδα 10 Ιταλών με 2 Γερμανούς, βρίσκονταν στο λιμενοβραχίονα του λιμανιού.
– μία διμοιρία 25 Ιταλών στον Άγιο Φανούριο, ένα ύψωμα με το ομώνυμο εκκλησάκι,1500 μέτρα νοτιοδυτικά της πόλης, που εξασφάλιζε αποθήκες πυρομαχικών της φρουράς του νησιού.
– μία διμοιρία ενισχυμένη, αποτελούμενη από 40 Ιταλούς και 4 Γερμανούς στον Πανορμίτη νοτιοδυτικά του νησιού, που εξασφάλιζε το υποθαλάσσιο τηλεφωνικό καλώδιο με Ρόδο.
– δύο εξοπλισμένα γερμανικά πλοιάρια HMS με το πλήρωμά τους βρίσκονταν στο λιμάνι.

Όλα τα εχθρικά τμήματα διέθεταν οπλοπολυβόλα και πολυβόλα των 8 και των 20 χιλ. Στο λιμενοβραχίονα υπήρχε και ένα πυροβόλο των 75 χιλ. Όλες οι εγκαταστάσεις τους προστατεύονταν από συρματοπλέγματα και νάρκες κατά προσωπικού. Υπήρχε σχέδιο ασφαλείας με εκπομπή περιπόλων και εγκατάσταση ενεδρών και ακροαστικών φυλακίων το βράδυ. Είχαν θορυβηθεί από τις αλλεπάλληλες καταδρομές στ’ άλλα νησιά του Αιγαίου, και λάμβαναν πιο έντονα μέτρα ασφαλείας.

Το σχέδιο ενεργείας της καταδρομικής δύναμης, με βάση τις πληροφορίες που συγκεντρώθηκαν προέβλεπε την συγκρότηση τριών μικτών (ελληνοβρετανικών) καταδρομικών συγκροτημάτων:

– Κύρια Δύναμη με 90 Ιερολοχίτες και 23 Βρετανούς SBS, με ΑΝΣΚ (Αντικειμενικό Σκοπό), την πόλη της Σύμης. Επικεφαλής ό Αντισυνταγματάρχης Τριανταφυλλάκος. Θα κτυπούσαν το κάστρο, το σπίτι του διοικητού και το Τελωνείο και θα καταλάμβαναν την πόλη. Ακτή απόβασης η Αγία Μαρίνα.
– Δύναμη Νότου με 36 Ιερολοχίτες και 22 SBS με ΑΝΣΚ τον Πανορμίτη. Επικεφαλής ο Βρετανός Λοχαγός Macbeth. Διμοιρίτης των Ιερολοχιτών, ο Υπολοχαγός Παπαδόπουλος. Θα απομόνωναν την φρουρά και κατ’ επέκταση το νησί, με κόψιμο της τηλεφωνικής γραμμής που τους συνέδεε με Σύμη αλλά και του υπόγειου τηλεφωνικού καλωδίου που ερχόταν από Ρόδο. Παράλληλα θα έστηναν παρατηρητήριο στο ύψωμα Τούρλος για έγκαιρη προειδοποίηση εχθρικής ναυτικής ή αεροπορικής παρουσίας. Ακτή Απόβασης ο όρμος Φανερωμένης.
– Δυτική Δύναμη με 31 Ιερολοχίτες και 21 SBS με ΑΝΣΚ τον Άγιο Φανούριο. Διμοιρίτης των Ιερολοχιτών ήταν ο Υπολοχαγός Αυλητής. Επικεφαλής ο Βρετανός Λοχαγός Kleins. Ακτή απόβασης ο όρμος Τόλι.

Η Δυτική Δύναμη θα προαπέστελνε περίπολο αναγνώρισης 7 ανδρών και η Κυρία Δύναμη όπως και η Δύναμη Νότου, 3 ανδρών. Οι περίπολοι θα διείσδυαν μία νύκτα ενωρίτερα με σκοπό την αναγνώριση δρομολογίου από ακτή αποβάσεως μέχρι τους χώρους εξορμήσεως και την εξασφάλιση της ακτής για την υποδοχή της αντίστοιχης καταδρομικής δύναμης. Την όλη καταδρομική δύναμη θα την υποστήριζε από τη θάλασσα στολίσκος 5 ακταιωρών ML, ενώ άλλες 12 ακταιωροί και ακτοφυλακίδες θα χρησιμοποιούνταν για τη μεταφορά της όλης δύναμης. Σαν ώρα “Η” δεν είχε καθοριστεί συγκεκριμένος χρόνος, αλλά τα δύο βόρεια τμήματα θα ξεκινούσαν αμέσως μετά τα πρώτα βλήματα όλμου που θα “έπεφταν” εναντίον του κάστρου, ενώ για το νότιο τμήμα με σήμα μέσω ασυρμάτου.

Πάντοτε μικτά τμήματα, Έλληνες και Βρετανοί μαζί. Γιατί; Ίσως γιατί είχε διασαλευτεί η εμπιστοσύνη των Βρετανών προς τους Έλληνες, μετά τα θλιβερά “αντιστασιακά” κινήματα που συνέβησαν λίγους μήνες πριν, μέσα στον ελληνικό στρατό, στη Μέση Ανατολή . Ίσως όμως και γιατί ήθελαν να βεβαιωθούν για την μαχητική ικανότητα του Ιερού Λόχου, πριν αποχωρήσουν οριστικά από το Αιγαίο, για να στραφούν σε άλλη περιοχή επιχειρήσεων. Η Σύμη ήταν η τελευταία μεγάλη αποστολή των SBS στο Αιγαίο. Ότι και αν ήταν, η μαχητική δράση των Ιερολοχιτών δεν τους άφησε κανένα περιθώριο δυσπιστίας.

Τη νύκτα 12/13 Ιουλίου 1944, οι περίπολοι αναγνώρισης διείσδυσαν στο νησί και το βράδυ στις 0100 της 14 Ιουλίου , αποβιβάσθηκαν όλα τα τμήματα στις προκαθορισμένες ακτές κανονικά, εκτός από τη Δυτική Δύναμη του Αγίου Φανουρίου. Εκεί, κατά την αποβίβαση από ακταιωρό σε ελαστική λέμβο, 2 Ιερολοχίτες με όλο τους το φόρτο, έχασαν την ισορροπία τους και έπεσαν στο νερό, με αποτέλεσμα δυστυχώς να πνιγούν. Δεν θα φόραγαν σωσίβια ή αν είχαν, δεν τους κράτησαν στην επιφάνεια του νερού. Να γιατί χρειάζεται εξαντλητική λεπτομέρεια σε μέτρα ασφαλείας!

Πριν ξημερώσει, την 0500 ώρα, τα τμήματα χωρίς να γίνουν αντιληπτά, βρίσκονταν στους προκαθορισμένους χώρους εξόρμησης. Την 0645 άρχισε η προσβολή των στόχων με πυρά και εκδηλώθηκε η επίθεση όλων.

Στο βόρειο τομέα μετά από ταχεία βολή όλμων και πυρά πολυβόλων, οι κομάντος επιτέθηκαν παράλληλα και στο κάστρο και στο λιμενοβραχίονα. Ο εχθρός αιφνιδιάστηκε αρχικά αλλά συνήλθε και άρχισε να αντιδρά και αυτός με πυρά πολυβόλων και όλμων. Παράλληλα πέντε βρετανικές ακταιωροί επιχείρησαν να εισέλθουν στο λιμάνι, δεχόμενες πυρά από τα γερμανικά πλοιάρια που δεν μπόρεσαν να απαγκιστρωθούν και να φύγουν. Η μάχη στην πόλη έγινε πιο έντονη. Το κάστρο περισφίχτηκε.

Η Δυτική Δύναμη κατέλαβε εύκολα τον στόχο της στον Άγιο Φανούριο και άρχισε να κατεβαίνει με συλληφθέντες αιχμάλωτους προς το λιμάνι γύρω στις 0900. Συνέχισε αγώνα από σπίτι σε σπίτι με υποχωρούντες Ιταλούς, μέχρι και το μώλο, όπου κατελήφθησαν μετά από μάχη και τα γερμανικά πλοιάρια.

Στις 0930 εμφανίσθηκαν 2 γερμανικά υδροπλάνα που πέταξαν πάνω από το νησί γι’ αναγνώριση και απομακρύνθηκαν προς Ρόδο, για να επανεμφανιστούν κοντά στις 1200, συνοδευόμενα από ζεύγος καταδιωκτικών, που άρχισαν να πολυβολούν θέσεις των κομάντος, χωρίς σοβαρό αποτέλεσμα.

Στο μεταξύ ο Βρετανός Ταξίαρχος που αποβιβάστηκε στο λιμάνι με τους επιτελείς στις 1000, έστειλε στις 1230 “κήρυκες”, για να πείσει τη φρουρά του κάστρου να παραδοθεί. Η διαπραγμάτευση έγινε και η φρουρά παραδόθηκε χωρίς όρους.

Και στον Πανορμίτη, τα πράγματα πήγαν πολύ καλά. Η ιταλική φρουρά αιφνιδιάστηκε, έφυγαν από το μοναστήρι του Αρχάγγελου και συγκεντρώθηκαν στην νότια χερσόνησο που είχαν οχυρωματικά έργα. Από εκεί προέβαλαν αντίσταση με πυρά μέχρι το μεσημέρι. Με σημείωμα παρότρυνσης που έστειλε ο Έλληνας Ιερολοχίτης Υπολοχαγός και αναγνωρίζοντας ότι δεν έχουν ελπίδα διαφυγής, κατέθεσαν τα όπλα και παραδόθηκαν.

Όλα έγιναν όπως είχαν σχεδιαστεί. Καταστράφηκαν σε όλο το νησί εχθρικές επικοινωνίες, σκάφη υπό επισκευή στο νεώριο, αποθήκες πυρομαχικών, οπλισμού, οχυρώσεις και ό,τι άλλο μπορούσε ν’ αχρηστευθεί. Οι καταστροφείς το υπερευχαριστήθηκαν! Οι αιχμάλωτοι οδηγήθηκαν στις πλησιέστερες παραλίες και επιβιβάσθηκαν σε ακταιωρούς για να μεταφερθούν στη Βάση Καταδρομών και από εκεί γραμμή για Παλαιστίνη.

Οι απώλειες των Γερμανοϊταλών ήταν:

Βόρειος τομέας: Νεκροί 8, Τραυματίες 15, Αιχμάλωτοι101
Δυτικός Τομέας: Νεκροί 1, Αιχμάλωτοι 18
Νότιος Τομέας: Τραυματίες 2, Αιχμάλωτοι 33

Από πλευράς καταδρομικής δύναμης οι απώλειες συνολικά ήταν: Νεκροί 2 (οι Ιερολοχίτες που πνίγηκαν) Τραυματίες 11 (7 Ιερολοχίτες και 4 SBS).

Η Δύναμη έμεινε μέχρι το βράδυ και στις 2200, επιβιβάστηκαν στα πλοιάρια για να επιστρέψουν στη Βάση, αφού ξεφόρτωσαν 20 τόνους τρόφιμα και μοίρασαν στους κατοίκους. Πήραν μαζί τους και τα 2 γερμανικά πλοιάρια. Άφησαν όμως και κάτι: Μία περίπολος SBS παρέμεινε για να εξακριβώσει τις προθέσεις του αντίπαλου.

Πράγματι την επόμενη ημέρα το πρωί, έφτασε γερμανική δύναμη με πλωτά και επιχείρησε να κατέβει στο λιμάνι. Οι SBS άρχισαν να τους βάλουν, και αναγκάστηκαν να φύγουν για να πάνε στον Πανορμίτη ν’ αποβιβασθούν. Ακολούθησε βομβαρδισμός της πόλης από γερμανικά αεροσκάφη, τα οποία δεν δίστασαν να βομβαρδίσουν και μέσα στον απέναντι τουρκικό όρμο Πεντζίκ, όπου είχε καταφύγει η Καταδρομική Δύναμη μετά την αποχώρησή της. Η περίπολος των SBS, μετά την επιβεβαίωση της αποβίβασης των Γερμανών, έφυγε με πλωτό.

Η καταδρομή στη Σύμη θεωρείται μία από τις πιο πετυχημένες μεγάλης κλίμακας, όπου η σωστή σχεδίαση και ο άριστος συντονισμός όλων των τμημάτων, έπαιξαν καταλυτικό ρόλο. Ήταν ένα γερό κτύπημα για τον κατακτητή! Άρχισαν να καταλαβαίνουν ότι έφτασε η αρχή του τέλους τους.

Τα νησιά δεν ήταν σίγουρα με τις φρουρές που είχαν. Διαπιστώθηκε περίτρανα ότι ειδικά τμήματα, κατάλληλα εξοπλισμένα και εκπαιδευμένα μπορούν να διεισδύσουν και να προκαλέσουν μεγάλη ζημιά στον αντίπαλό τους, στο νησιωτικό χώρο του Αιγαίου.

Το Απόσπασμα Αιγαίου, “ξελάσπωσε” την κακή φήμη που είχε δημιουργηθεί για την “στάση” των Ελλήνων στη Μέση Ανατολή, σε περίοδο παγκόσμιου πολέμου. Ο Τσιγάντες, έστειλε σήμα με συγχαρητήρια!

Ακολούθησαν μετά τη Σύμη περιπολίες και αναγνωρίσεις, σε άλλα νησιά του Αιγαίου και σχεδιάστηκαν νέες καταδρομικές ενέργειες. Στο μεταξύ οι Γερμανοί δεν έμειναν άπρακτοι! Με τους πράκτορές τους στη Μ. Ασία, ήξεραν για την “Πλωτή Βάση” στο Μπαλισού. Προκάλεσαν μεγάλη πυρκαϊά στη χερσόνησο της Αλικαρνασσού προς το τέλος Ιουλίου 1944 και ανάγκασαν την μετακίνηση του Αποσπάσματος από εκεί.

Οι Ιερολοχίτες, μεταφέρθηκαν στον όρμο Ντερεμέν για να συνεχίσουν το έργο τους, ενώ δεν σταμάτησαν τις αποστολές περιπόλων αναγνώρισης. Ο αγώνας για την απελευθέρωση της πατρίδας συνεχιζόταν!

ΠΗΓΗ: “Ο Ελληνικός Στρατός στη Μέση Ανατολή (1941-1945) ΓΕΣ/ΔΙΣ

enromiosini

Ένα Σχόλιο to “12-14 Ἰουλίου 1944 – Ὁ Ἱερός Λόχος στή Σύμη”

  1. Φ.Π. {ΑΝΔΡΕΑΣ ΓΟΥΛΑΣ} said

    Οι απόγονοι των κατσαπλιάδων δεν σέβονται τίποτα το ελληνικό: 12-10-2012 Φ.Π.

    {Α} Ο ΤΡΙΤΟΣ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ ΥΠΟ ΤΟΝ ΗΡΩΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟ ΤΣΙΓΑΝΤΕ :

    Η Διοίκηση του Ιερού Λόχου όταν άρχισε τις καταδρομικές επιχειρήσεις στα Δωδεκάνησα ήταν η εξής : Διοικητής : Συνταγματάρχης , Χριστόδουλος Τσιγάντες . Υποδ/τής Συνταγ/ρχης Θεμιστοκλής Κετσέας. Δ/τές Μοιρών. Αντισυντ/ρχες. Ανδρέας Καλίνσκης , Φώτιος Μεσσηνόπουλος και Τρύφων Τριανταφυλάκος. Διέθετεν επίσης διακεκριμένους Ελληνες αξιωματικούς όπως οι κατωτέρω : Γεώργιος Ρούσος , Ελευθέριος Παπαγεωργακόπουλος Κυριάκος Παπαγεωργόπουλος , Πέτρος Καζακόπουλος, Φίλιππος Μεσσηνέζης Παύλος Δημόπουλος , Ι. Μανέτας Κ. Παπαδόπουλος , Α. Σιαπκαράς , Λουμάκης , Κατσιμήτρος , Τοράκης, Μάραντος , Παπαηλιάκης , Καββαθάς και πολλοί άλλοι που έγραψαν με χρυσά γράμματα την ιστορία αυτού του Γ’ Ιερού Λόχου της Ελλάδος .

    Η ανεπανάληπτη αυτή μονάδα που όλοι οι άνδρες της ήσαν εθελοντές , κατετάγησαν στον Ιερό Λόχο για να πολεμήσουν για την απελευθέρωση της Ελλάδος, αλλά και των άλλων κρατών που στέναζαν κάτω από τις μπότες των ναζιστικών στρατευμάτων. Οσοι δε αξιωματικοί τον συνέθεσαν παραιτήθησαν από τους βαθμούς τους και έγιναν δεκανείς οι υπολοχαγοί , λοχίες οι λοχαγοί και λοχαγός ο διοικητής του συνταγματάρχης Χριστόδουλος Τσιγάντες .

    Η διάλυση του Ιερού Λόχου έγινε κατ’απαίτηση των κομμουνιστών με βάση τη Συμφωνία της Βάρκιζας της 12 Φεβρουαρίου 1945 , καθώς και της Γ. Ε.Ο.Τ. {του Ρίμινι} υπό τον συνταγματάρχη Θρασύβουλο Τσακαλώτο.

    Στις 5 Ιουνίου 1945 , έγινε στο Κάϊρο της Αιγύπτου η επίσημη τελετή της διάλυσης του
    ηρωικού Γ’ Ιερού Λόχου που χάρι σ’αυτόν πήραμε τα Δωδεκάνησα . Θεωρώ δε υποχρέωσή μου να αναφερθώ εν ολίγοις στο θρυλικό διοικητή του. Ο Χριστόδουλος Σβορώνος Τσιγάντες γεννήθηκε στη Ρουμανία και η οικογένειά του ήταν από τα Σβορωνάτα της Κεφαλληνίας και σπούδασε στη Μεγάλη του Γένους Σχολή στην Κωνσταντινούπολη . Κατά την περίοδο των Βαλκανικών πολέμων , εμπνεόμενος από πατριωτισμό ο Χριστόδουλος , αλλά και ο νεώτερος αδελφός του Ιωάννης , μετέβησαν στην Ελλάδα όπου εισήχθησαν στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, για να αγωνισθούν κατόπιν ως Ελληνες αξιωματικοί για την ελευθερία της Ελλάδος . Ετσι άρχισε για τον Χριστόδουλο η πολεμική ιστορία του η οποία θα φωτίζει τις γενιές των επιγόνων.

    Πάντα στην πρώτη γραμμή , τραυματισθείς βαρύτατα στο Μακεδονικό Μέτωπο, αρνήθηκε να διακομισθεί στο νοσοκομείο, μέχρις ότου διεκομίσθη και ο τελευταίος τραυματίας του λόχου του. Ελαβε μέρος στην εκστρατεία της Ουκρανίας και στη συνέχεια στη Στρατιά της Μικράς Ασίας όπου τραυματίσθηκε και πάλι σοβαρά . Πικραμένος από τη Μικρασιατική Καταστροφή και από τη διάλυση της στρατιάς έφυγε για να ξαναγυρίσει αμέσως όταν κλήθηκε από τον στρατηγό Θεόδωρο Πάγκαλο, ο οποίος οργάνωσε ταχύτατα τη Στρατιά της Θράκης .

    Απεφοίτησεν από τη Γαλλική Ακαδημία Πολέμου των Παρισίων και από την Ελληνική Σχολή Πολέμου στην έδρα της Τακτικής . Πολύγλωσσος και με δίπλωμα Πολιτικών και Οικονομικών Επιστημών, ήταν εξαίρετος αξιωματικός και διοικητής . Ηταν δε χαρακτηρισμένος ως δημοκρατικός και αυτή ήταν η αιτία της απομακρύνσεώς του από το στράτευμα κατόπιν του αποτυχόντως κινήματος των Ελ. Βενιζέλου , Νικ. Πλαστήρα κ.λ.π. δημοκρατικών αξιωματικών το 1935 .

    Ο ΤΡΙΤΟΣ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ ΥΠΟ ΤΟΝ ΗΡΩΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟ ΤΣΙΓΑΝΤΕ {Β} :

    Το 1940 κατά την ιταλική φασιστική επίθεση εναντίον της Ελλάδος ζήτησε να επανέλθη στο στράτευμα , για να πολεμήσει εναντίον των φασιστών εισβολέων. Οταν απερρίφθη η αίτησή του για να αποσταλεί στο μέτωπο, δε κάθησε άπρακτος . Κατετάγη στη Γαλλική Λεγεώνα των Ξένων και ενετάχθη στις δυνάμεις του στρατηγού Λεκλέρκ που επιχειρούσε στη Μέση Ανατολή ! Μπήκε παράτολμα στο πολιορκημένο Φρούριο του Μπιρ Χακίμ και έλαβε μέρος στον επικό αγώνα του και στην ηρωική έξοδο της φρουράς του θρυλικού αυτού Φρουρίου.

    Κατόπιν οργάνωσε τον Ιερό Λόχο σε μια ατμόσφαιρα συνεχών κινημάτων, όπου Ελληνες και ξένοι προσπαθούσαν να διαλύσουν τις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις της Μέσης Ανατολής . Μάζεψε του Ελληνες αξιωματικούς από τις φυλακές και τα στρατόπεδα , ασχέτως πολιτικών φρονημάτων, τους εκπαίδευσε και τους οδήγησε σε παράτολμες επιχειρήσεις , επιβάλοντας τη φήμη και το γόητρο της Ελλάδος που τόσο χρειαζόταν αυτή την περίοδο. Επιθετικές αναγνωρίσεις στην καταδίωξη της στρατιάς του Ρόμελ, η σκληρή μάχη του Κσαρ Ιλάν, όπου ο Ιερός Λόχος εντεταγμένος στις Ελεύθερες Γαλλικές Δυνάμεις του στρατηγού Λεκλέρκ, κάλυψε το πλευρό της 8ης βρετανικής στρατιάς και απέκρουσε με επιτυχία τεθωρακισμένες γερμανικές δυνάμεις , καίτοι δεν είχε τον κατάλληλο εξοπλισμό. {Mε τζιπ !…}

    Στη συνέχεια άρχισε τις επιχειρήσεις στα ελληνικά νησιά του Αιγαίου. Η πρώτη επιχείρηση του Ιερού Λόχου στο Αιγαίο, ήταν η κατάληψη της νήσου Σάμου με ρίψη αλεξιπτωτιστών το φθινόπωρο του 1943 και συνέχισε τις επιχειρήσεις μέχρι την 5η Μαΐου 1945 που έγινε η ανακωχή. Ηταν δε τέτοιας έκτασης η επιβολή του Ιερού Λόχου στο Αιγαίο, από τη Θάσο ως το Καστελόριζο, που αναγκάσθηκε ο Γερμανός στρατηγός διοικητής του Αιγαίου “Οττο Βάγκενερ” να εκδόσει αμυντική διαταγή με την οποίαν αναγνώριζεν ότι έχασε την πρωτοβουλία των επιθετικών επιχειρήσεων παρ’ όλο που οι δυνάμεις του αποτελούντο από {25.000} Γερμανούς και Ιταλούς και οι Ιερολοχίτες ήσαν μόλις {1.100}.

    Αυτός δε ο επικός αγώνας και η παρουσία του Ιερού Λόχου στο Αιγαίο, έκοψε την όρεξη της Τουρκίας , αλλά και της Ιταλίας , που η μεν πρώτη τα εποφθαλμιούσε και η δεύτερη επιθυμούσε να συνεχίσει την κατοχή των Δωδεκανήσων παρά το γεγονός ότι ο πληθυσμός τους κατά την περίοδο αυτή ήταν {90%} ελληνικός . Ετσι , όταν ήρθε η ώρα της υπογραφή της Συνθήκης για την παράδοσή τους στην Ελλάδα , ουδείς τόλμησε να αρνηθεί την ένωση της πολύπαθης Δωδεκανήσου στην φυσική τους μητέρα Ελλάδα . Αυτός ήταν ο ηρωϊκός διοικητής του Ιερού Λόχου Χριστόδουλος Τσιγάντες και αυτή ήταν η προσφορά του στην ελευθερία της Ελλάδος αλλά και όλου του κόσμου γενικώτερα .

    Σημειώνω ότι η παράδοση της Δωδεκανήσου έγινε στις 8 Μαΐου 1945 στη Σύμη με όλους τους κανόνες του πολέμου, από τον Γερμανό στρατηγό Βάγκενερ. Στο τραπέζι κάθισαν ο ο Βρετανός Ταξίαρχος Μόφφατ ως εκπρόσωπος του Αρχιστρατήγου Μέσης Ανατολής με τον επιτελάρχη του, ένας Βρετανός πλοίαρχος σαν εκπρόσωπος του ναυάρχου Αρχηγού του Στόλου της Μεσογείου, και αριστερά του ο Ελληνας διοικητής του Ιερού Λόχου συνταγματάρχης Χριστόδουλος Τσιγάντες. Την ορισμένη ώρα μπήκε στην αίθουσα ο Γερμανός στρατηγός Βαγκενερ, χαιρέτισε και ανέφερεν ότι κατά διαταγήν του Ανωτάτου Γερμανικού Αρχηγείου παραδίδει τις δυνάμεις του. Εβγαλε το πιστόλι του από τη θήκη και το παρέδωσε στον ταξίαρχο Μόφφατ . Ο ταξίαρχος πήρε το πιστόλι και συμβολικώς το παρέδωσε στον συνταγματάρχη Χριστόδουλο Τσιγάντε , λέγοντας : “Αυτό το πιστόλι ανήκει στον Ιερό Λόχο”, αναγνωρίζοντας ούτω την επίσημη αυτή στιγμή ότι η Δωδεκάνησος απελευθερώθηκε από τους αγώνες και ότι το αίμα των Ιερολοχιτών, που έπεσαν στα νησιά για την ελευθερία τους δεν χύθηκε αδικα . Τιμή και δόξα σε όλους του ήρωες Ιερολοχίτες .

    Εν συνεχεία όμως η τότε ελληνική κυβέρνηση άρχισε τις γκάφες . Αντί να τηρήσει την υπόσχεσή της προς τον ήρωα Χριστόδουλο Τσιγάντε, και να διορίσει αυτόν ως τον πρώτο Στρατιωτικό Διοικητή της Δωδεκανήσου, θυμήθηκε το δημοκρατικό του παρελθόν {Βενιζελικός} και διόρισεν αντ’ αυτού το ναύαρχο Περικλή Οικονόμου, που το μεγαλύτερό του προσόν ήταν ο γάμος του με την εξαδέλφη του Βασιλέα Γεωργίου Β’ πριγκήπισσα Μαρία, που τον είχε ερωτευθεί !… Τέλος για να προσθέσω και εγώ ένα λιθαράκι σχετικά με τον πολύπαθο λαό της Δωδεκανήσου με το υψηλό εθνικό φρόνημα , που δυστυχώς στις ημέρες μας κάποιοι άφρονες πολιτικοί , και εκτελώντες εντολές ανθελληνικών κύκλων, προσπαθούν να υποβιβάσουν το εθνικό φρόνημα των Ελλήνων, που κατάργησαν μαζί με το υπουργείο Μακεδονίας και Θράκης και το υπουργείο Αιγαίου, για να επιτύχουν τα σχέδια των εντολέων τους . Ούτω αναφέρω κατωτέρω το τραγούδι – ύμνο της Δωδεκανήσου που τραγουδούσαν κατά την κατοχή οι μαθητές στα σχολεία :

    Δώδεκα αψίδες θριάμβου έχουν στηθεί , στα δώδεκα λιμάνια
    κι’έχουνε χρυσοσφυρηλατηθεί , με πόνους και κρυφή περφάνεια,
    για να περάσει ορθή η λευτεριά , στα κάτασπρα ντυμένη
    για ν’ αγκαλιάσει και τα δώδεκα νησιά, δαφνοστεφανωμένη.

    Εξι αιώνων αγώνες και διωγμοί , δε σβήσαν την ελπίδα
    πως μια ημέρα θα μας ξαναρθεί η λατρεμένη μας πατρίδα,
    και θα μας φέρει μαζί τη λευτεριά στα κάτασπρα ντυμένη
    για ν’ αγκαλιάσει και τα δώδεκα νησιά , δαφνοστεφανωμένη.

    Η εθνική καταγωγή , η εθνική συνείδηση , η ιστορία και η γλώσσα , είναι οι δυνάμεις που σιγουρεύουν την υπόσταση των κρατών. 12-10-2012 Φ.Π..

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: