4 σκέψεις σχετικά με το “Τα νιάτα του παρακμιακού καπιταλισμού”

  1. Όλες – όλοι χαμένοι στην κοσμάρα τους.
    Αγένεια, αγριότητα, ΕΛλειψη σεβασμού προς τους μεγαλυτέρους, ηλικιωμένους, γέροντες- γερόντισες.
    Κι ο ηλικιωμένος ;
    Ας τον αυτόν να παιδεύεται !
    Μιά χαρά μας βρίσκω !

    Μου αρέσει!

  2. Σήμερα στο νοσοκομείο Μεσσηνίας οι καρέκλες τον θάλαμο αναμονής του ουρολογικού ήταν όλες πιασμένες ,Μεταξύ των καθημένων και ένα νεαρός που έπαιζε με κινητό του .Πλησιάζει ένας υπερήλιξ στηριζόμενος σε μαγκούρα.-Κανείς δεν φιλοτιμείται ,να του δώσει την θέση του πλήν ενός εξ ίσου ηλικιομένου !..Στην σχεδόν χλευαστική παρατήρηση κάποιου γιατί σηκώθηκε αφού και αυτός παππούς ήταν πήρε άμεσα την εξής απάντηση:-Και εγώ παππούς είμαι,αλλά αυτός έχει πιό μεγάλη ανάγκη από εμένα να καθίσει!

    Μου αρέσει!

Leave a Reply

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s