olympia.gr

Για την Ελλάδα με όπλο την αλήθεια. Μαθαίνοντας τη φύση, την κοινωνία, τον εαυτό μας. Μαθαίνοντας ξανά να ζούμε! Ecology is not just a trend. It's Life itself. Ecosophy: The Olympian Way. 奥林山方式

Εορτάζοντες την 14ην του μηνός Μαρτίου

Posted by IGOR στο Μαρτίου 14, 2018


Ο ΟΣΙΟΣ ΒΕΝΕΔΙΚΤΟΣ

Ο ΑΓΙΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ο εν Πίδνη.

Ο ΑΓΙΟΣ ΕΥΣΧΗΜΟΣ ή ΕΥΣΧΗΜΩΝ ο Ομολογητής επίσκοπος Λαμψάκου

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ και ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ οι «Βασιλικοί» – ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ και ΕΥΦΡΑΤΗΣ

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΦΡΟΝΤΩΝ και ΦΡΟΝΙΜΟΣ

Ο ΟΣΙΟΣ ΘΕΟΓΝΩΣΤΟΣ ο Έλλην

Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του Γιούρεβιτς (Ρώσος).

Ο ΑΓΙΟΣ BONIFACE (Σκωτσέζος)

Αναλυτικά

Ο ΟΣΙΟΣ ΒΕΝΕΔΙΚΤΟΣ
Ό όσιος Βενέδικτος γεννήθηκε στη Νουρσία της Ιταλίας και έζησε τον 6ο αιώνα μ.Χ. Οι γονείς του ήταν ευγενείς και πλούσιοι, αλλά και αφοσιωμένα τέκνα της Εκκλησίας. Γι’ αυτό και στο παιδί τους, με αγάπη και ταπεινό φρόνημα, εφάρμοσαν τη διαπαιδαγώγηση πού συνιστά ο λόγος του Θεού: «Έκτρέφετε αυτά εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου»1. Ν’ ανατρέφετε, δηλαδή, τα παιδιά σας, με παιδαγωγία και νουθεσία, σύμφωνα με το θέλημα του Κυρίου. Έτσι και οι γονείς αυτοί ανέθρεψαν το γιο τους Βενέδικτο με θερμότατη ευσέβεια και φρόντισαν να του ανάψουν το ζήλο να εργασθεί σε κάτι μεγάλο και καλό υπέρ της Εκκλησίας. Ό Βενέδικτος όταν ενηλικιώθηκε, πράγματι ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες των γονέων του. Αφού αποχώρησε σ’ ένα φαράγγι στα Απέννινα όρη, επιδόθηκε στην προσευχή και τη μελέτη. Ή τόσο αγία ζωή πού έκανε, έγινε αιτία να αποκτήσει μεγάλη φήμη στους γύρω ορεινούς πληθυσμούς. Μέσα σε διάστημα είκοσι χρόνων, ήλθαν κοντά του 164 μοναχοί. Όποτε το έτος 540 ίδρυσε μοναστήρι, επάνω στο όρος CASSINO. Υπήρξε Ιδρυτής του μοναχικού τάγματος των Βενεδικτίνων, πού υπάρχει μέχρι και σήμερα στη δυτική Εκκλησία. Ό όσιος Βενέδικτος πέθανε ειρηνικά το έτος 543, σε ηλικία 62 χρονών.
1. προς Έφεσίους, στ’ 4.

Άπολυτίκιον. Ήχος α’. Της ερήμου πολίτης.
Την φερώνυμον κλήσιν άληθεύουσαν έδειξας, τοίς άσκητικοϊς σου άγώσι, θεοφόρε Βενέδικτε· υιός γαρ ευλογίας τεθηλώς, άρχέτυπον έγένου και κανών, τοις εκ πόθου μιμουμένοις την σήν ζωήν, και ομοφώνως κράζουσί’ δόξα τω δεδωκότι σοι ίσχυν, δόξα τω σε στεφανώσαντι, δόξα τω ένεργοϋντι δια σου, πάσιν ίάματα.

Ο ΑΓΙΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ο εν Πίδνη.
Ο Άγιος αυτός, στην αρχή βρισκόταν στο σκοτάδι της πλάνης. Αργότερα όμως, έλαμψε σαν αστέρας πολύφωτος με την καλή του ομολογία. Διότι έκανε δριμύτατο έλεγχο στην πλάνη των ειδωλολατρών και καταπλήγωσε με τα λόγια του τον νοητό διάβολο. Όποτε οι πλανεμένοι ειδωλολάτρες, μη μπορώντας να υποφέρουν το θάρρος και τη δύναμη του Αγίου, προσπάθησαν να νικήσουν τη μεγαλοψυχία του με διάφορους τρόπους και κολακείες. Επειδή όμως δεν μπόρεσαν, τον αποκεφάλισαν. Ό Θεός όμως τον αντάμειψε με το ιαματικό χάρισμα, διότι το ιερό λείψανο του γιατρεύει κάθε ασθένεια εκείνων πού προστρέχουν σ’ αυτό με πίστη.

Ο ΑΓΙΟΣ ΕΥΣΧΗΜΟΣ ή ΕΥΣΧΗΜΩΝ ο Ομολογητής επίσκοπος Λαμψάκου
Έζησε στα χρόνια των εικονομάχων. Παρ’ όλο πού οι βασιλικές διαταγές επέβαλλαν αυστηρότατες ποινές, εναντίον αυτών πού υπερασπίζονταν τις άγιες εικόνες, ο άγιος Εύσχημος εξετέλεσε το καθήκον του υπέρ αυτών, με όλο του το θάρρος. Καταγγέλθηκε, εξορίστηκε και φυλακίστηκε. Άλλ’ υπέστη το διωγμό με όλη τη χαρά, πού έφερε σ’ αυτόν ή συναίσθηση, ότι μαχόταν για την αγία μας Εκκλησία. Ό σεπτός επίσκοπος διακρίθηκε και για τα φιλάνθρωπο αισθήματα του. ΟΙ φτωχοί ανακουφίζονταν πατρικότατα με τις πατρικές του φροντίδες. Και σ’ αυτή ακόμα την εξορία του, ευσεβείς επισκέπτες του δώριζαν διάφορα χρηματικά ποσά, πού όλα τα διέθετε για τους άπορους. Υπήρξε λοιπόν επίσκοπος γνήσιος και αληθινός, ποιμένας φιλόστοργος και ηρωικός, και δίκαια ή Εκκλησία τον κατέταξε μεταξύ των αγίων της ομολογητών.

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ και ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ οι «Βασιλικοί» – ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ και ΕΥΦΡΑΤΗΣ
Μάρτυρες από τη Θεσσαλονίκη, ίσως των πρώτων χριστιανικών χρόνων. Δεν υπάρχουν επαρκείς βιογραφικές πληροφορίες. Ή μνήμη τους την 13η ή 14η Μαρτίου.

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΦΡΟΝΤΩΝ και ΦΡΟΝΙΜΟΣ
Δεν υπάρχουν πληροφορίες για τον χρόνο του μαρτυρίου τους. Μόνο ότι μαρτύρησαν στη Θεσσαλονίκη επί Μαξιμιανού, μαζί με τους πιο πάνω μάρτυρες.

Ο ΟΣΙΟΣ ΘΕΟΓΝΩΣΤΟΣ ο Έλλην

Μητροπολίτης Κιέβου και πάσης Ρωσίας (+ 1358).

Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του Γιούρεβιτς (Ρώσος).

(Δια Χριστόν σαλός)

Ο ΑΓΙΟΣ BONIFACE (Σκωτσέζος)
Λεπτομέρειες για τη ζωή αυτού του αγίου της «Ορθοδοξίας, μπορεί να βρει ο αναγνώστης στο βιβλίο «Οι «Αγιοι των Βρεττανικών Νήσων», του Χριστόφορου Κων. Κομμοδάτου, επισκόπου Τελμησσοϋ, Αθήναι 1985.

10 Σχόλια to “Εορτάζοντες την 14ην του μηνός Μαρτίου”

  1. Νεφελίμ said

    Μου αρέσει!

    • Θεόφιλος said

      Η Καταστροφή των Ελληνικών Ναών και οι Βιβλιοθήκες τους.

      Πάπυρος του πέμπτου αιώνα(μ.χ.) που απεικονίζει την καταστροφή του Σεράπειου από τον Θεόφιλο (πηγή: Χριστόφορος Χάας: Αλεξάνδρεια στην ύστερη αρχαιότητα, Βαλτιμόρη 1997)

      Στα τέλη του τέταρτου αιώνα μ.χ., οι διωγμοί των παγανιστών από τους χριστιανούς είχαν φτάσει σε νέα επίπεδα έντασης. Οι ναοί και τα αγάλματα καταστράφηκαν σε όλη τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, απαγορεύτηκαν οι ειδωλολατρικές τελετές υπό τιμωρία θανάτου και οι βιβλιοθήκες έκλεισαν.
      Το 391 π.Χ., επί αὐτοκράτορος Θεοδοσίου διατάχθηκε η καταστροφή όλων των ειδωλολατρικών ναών.

      Ο Σωκράτης Σχολαστικός παρέχει την ακόλουθη περιγραφή της καταστροφής των ναών στην Αλεξάνδρεια:
      «Κατά την έκλυση του Θεόφιλου επισκόπου της Αλεξάνδρειας ο αυτοκράτορας [Θεοδόσιος] εξέδωσε εντολή αυτόν τον καιρό, για την κατεδάφιση των Ναών στην πόλη αυτή[Αλεξάνδρεια], μαζί και με την διαταγή να τεθεί σε εκτέλεση αυτή η καταστροφή υπό την καθοδήγηση του Θεόφιλου. Εκμεταλλευόμενος αυτή την ευκαιρία, ο επίσκοπος Θεόφιλος άσκησε τον εαυτό του στο έπακρο για να εκθέσει τα παγανιστικά μυστήρια ως άξια περιφρόνησης. Αρχικά, επέτυχε τήν καταστροφή του Μιθρείου και παρουσίασε στο κοινό τα φονικά των αιματηρών μυστηρίων του[θυσίες ζώων, λές και οι χριστιανοί δέν σφάζουν κάθε Πάσχα αρνιά ως εκδήλωση χριστιανικής τελετουργίας και χριστιανικό μυστήριο]. Στη συνέχεια, κατάστρεψε το Σεράπειο, και γελοιοποίησε δημόσια τις αιματηρές τελετουργίες[θυσίες ζώων] του Μιθρείου. Παρουσίασε το Σαράπειον επίσης γεμάτο από υπερβολικές δεισιδαιμονίες και περιόδευσε τα αιδοία(φάλλους) δια μέσης της αγοράς.» Σωκράτης Σχολαστικός «Εκκλησιαστική Ιστορία»:Βιβλίο 5,κεφ.16

      Στην τελευταία παράγραφο εδώ διαβάζουμε πως ο επίσκοπος Θεόφιλος αρχίζει την καταστροφή του Μιθρείου ναού υβρίζοντας των Ελλήνων τα μυστήρια.

      Συνεχίζει ο Φανατικός επίσκοπος Θεόφιλος την καταστροφή των Ελληνικών Ναών, της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας. Μετά την καταστροφή του ναού του Μιθρείου ο ΠΟΥΣΤΗΣ και κατά συρροή δολοφόνος Άγιος Επίσκοπος Θεόφιλος κατάστρεψε τον Ναό του Σαράπιδος.

      ΠΡΟΣΟΧΗ ΕΔΩ!
      Οι Έλληνες θύμωσαν για την ολική καταστροφή του Ναού, ως διαβάσατε στην πάνω σελίδα, θύμωσαν ΔΙΚΑΙΩΣ, και για την καταστροφή του Ναού και των βιβλίων της θυγατέρας βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας που στέγαζε ο ναός(όπως είδη συζητήθηκε), αλλά και για τις προσβολές κατά των Ελλήνων, όπως περιγράφει εκτενώς η σελίδα πάνω.

      ΕΤΣΙ δικαιολογημένα οι Έλληνες, επιτέθηκαν στον Χριστιανικό Μανιασμένο όχλο.
      Έλληνες και χριστιανοί χάσανε την ζωή τους σε αυτήν την εμπλοκή. Οι περισσότεροι νεκροί ήταν χριστιανοί. Οι λιγότεροι ήταν οι Έλληνες που υπεράσπιζαν γενναία τά ιερά τεμένη τους. Όσοι χριστιανοί χάσανε την ζωή τους, όμως, ἀποκαλέσθηκαν άγιοι.
      ΙΔΟΥ ΟΙ ΑΓΙΟΙ βάνδαλοι Χριστιανοί εγκληματίες.

      Αυτή η σελίδα είναι ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ.
      1ον. Αποδεικνύει αδιαμφισβήτητα ότι οι Έλληνες δεν αλλαξοπίστησαν οικιοθελώς!

      2ον. Αποδεικνύει αδιαμφισβήτητα ΟΤΙ Οι Ναοί των Ελλήνων ΔΕΝ ΗΤΑΝ Ερημωμένοι όταν τους γκρέμιζαν οι φανατικοί χριστιανοί, όπως ΟΙ ΨΕΥΤΕΣ ΚΛΗΡΙΚΟΙ μας λένε. Οι ΝΑΟΙ καταστρέφονταν καθότι οι Έλληνες ακόμα ευρίσκονταν μέσα σε αυτούς και τελετουργούσαν.

      3ον. Αποδεικνύει αδιαμφισβήτητα ΟΤΙ Οι Έλληνες αντιστεκόντουσαν και πολεμούσαν εναντίων των Χριστιανών.

      Αυτό επίσης, που είναι απολύτως σίγουρο, είναι ότι στην Ελληνιστική περίοδο, κάθε Ελληνιστικός Ναός, περιείχε και βιβλιοθήκη. Ἐτσι, και ο Ναός του Σεράπιδος επίσης εἴχε και Βιβλιοθήκη και αυτό το σύμπλεγμα αποκαλούταν ΣΕΡΑΠΕΙΟ,
      ως επίσης και το Σύμπλεγμα ΜΟΥΣΕΙΟΝ, περιείχε τον Ναό στις Μούσες και φιλοξενούσε μέρος της Αλεξάνδρειας βιβλιοθήκης.
      Το ίδιο και με το σύμπλεγμα ΚΑΙΣΑΡΕΙΟΝ που περιείχε ναό (κτισμένο από την Κλεοπάτρα την 7η.) και που φυσικά φιλοξενούσε μέρος της Αλεξάνδρειας βιβλιοθήκης.
      Τελικά το ΚΛΑΥΔΕΙΟΝ(Claudianum), το τέταρτο σύμπλεγμα της Αλεξάνδρειας Βιβλιοθήκης, χτισμένο από τόν αυτοκράτορα Κλαύδιο(41-54.μχ.), επίσης φιλοξενούσε μέρος της Αλεξάνδρειας βιβλιοθήκης.

      Ένας λόγος που οι Ναοί της Ελληνιστικής αλλά και της προ-χριστιανικής Ρωμαϊκής εποχής περιείχαν βιβλιοθήκες, ήταν το γεγονός ότι εάν εχθρός εισέβαλε, συνήθως οι εισβολείς σεβόντουσαν τους ναούς και δεν τους καταστρέφανε. Έτσι ο ασφαλέστερος χώρος διατήρησης βιβλίων ΗΤΑΝ ΟΙ ΝΑΟΙ. Κάθε Ναός λοιπόν(σπάνιες οι εξαιρέσεις) κυρίως κατά την εκχριστιανισμένη ανατολική Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, ήταν και ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ!

      Η Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας ΛΟΙΠΟΝ δεν ήταν Μία Μεμονωμένη βιβλιοθήκη, όπως είναι οι σημερινές βιβλιοθήκες, αλλά κάτι ωσάν τα σημερινά Πανεπιστήμια, ΜΑ ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΕΣ, ένα τρομερά μεγάλο σύμπλεγμα με το λιγότερο 4 Ναούς-ο καθένας τους με θυγατέρες βιβλιοθήκες.

      Το Σεράπειο φιλοξενούσε, όπως είπαμε, μέρος της Αλεξάνδρειας βιβλιοθήκης. Ο Παύλος Ορόσιος ΣΥΜΦΩΝΕΙ απολύτως με αυτήν την ιστορική αλήθεια, καθώς αναγνώρισε στο έργο του «Παύλου Ορόσιου η Ιστορία εναντίων των Παγανιστών» τα εξής: «…σήμερα υπάρχουν στους ναούς βιβλία που είδαμε εμείς οι ίδιοι, και, όταν αυτοί οι ναοί λεηλατήθηκαν, αυτά[τα βιβλία], όπως μας λένε, αφανίστηκαν από τους δικούς μας άντρες της εποχή μας, δήλωση που είναι πράγματι αληθινό γεγονός.» Εφόσον ο Ερόσιος έγραψε στην Λατινική γλώσσα παραθέτω τη αυθεντική πηγή: «…Unde quamlibet hodieque in templis extent, quae et nos vidimus, armaria librorum[βιβλία], quibus direptis exinanita ea a nostris hominibus nostris temporibus memorent – quod quidum verum est…»Pavli Orosii Historiarum adversum paganos 6.5.32

      Παρότι η αναφορά του Απολογητή Ορόσιου περί των βιβλίων που φυλάσσονταν στους Ναούς αληθεύει και επαληθεύεται από άλλους συγγραφείς, ας θυμόμαστε ότι ο Παύλος Ορόσιος ήταν Χριστιανός Απολογητής και ΟΧΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ, ως εκ τούτου, τον ΠΑΡΑσυμφέρει να καλύψει την ΣΚΟΤΙΝΗ και ΒΙΑΙΑ φύση του Χριστιανισμού, και ΕΤΣΙ ως όλοι οι Χριστιανοί απολογητές, ήταν ΜΕΓΑΣ ΨΕΥΤΗΣ, και ΦΑΝΑΤΙΚΟΣ Υβριστής των Ελλήνων. Αυτό λοιπόν το Ισπανικό ΚΑΘΑΡΜΑ Παύλος Ορόσιος πληρώθηκε από τον Άγιο Αυγουστίνο, να γράψει 7 Τόμους με τίτλο: «Παύλου Ορόσιου η Ιστορία εναντίων των Παγανιστών», όπου φυσικά παρουσιάζονται πολλές αντιφάσεις. Άλλοι όμως, Ρωμαίοι Ιστορικοί διαψεύδουν τον Απολογητή Π. Ορόσιο, όπως λόγου χάρη, ο διάσημος Γερουσιαστής της Ρώμης και Έλληνας Ιστορικός Δίων Κάσσιος, ιδιαιτέρως πάνω στο θέμα για το υποτιθέμενο κάψιμο της Αλεξάνδρειας Βιβλιοθήκης από τον Ιούλιο Καίσαρα, ως ισχυρίζεται ο Απολογητής Ορόσιος που έζησε σχεδόν 4 αιώνες μετά τον αυτοκράτορα. Ο Κάσσιος αποδεικνύει τον Ορόσιο Ψεύτη, διευκρινίζοντας σαφέστατα, ότι αυτή η καταστροφή/κάψιμο της Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ!

      Κάθε βιβλίο που υπήρχε στο Σεράπειο εκείνη την εποχή στα σίγουρα είχε καταστραφεί από τον επίσκοπο Αλεξάνδρειας Θεόφιλο τον ΠΟΥΣΤΗ!!!! ηγούμενος τα ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ ΤΑΓΜΑΤΑ, και μετ’ αυτών μαζί και ο φανατισμένος αμόρφωτος ΗΛΙΘΙΟΣ χριστιανικός ΟΧΛΟΣ, όταν είχε καταστραφεί το Σεράπειο (ο Ναός του Σεράπι και η βιβλιοθήκη του). Πάνω από τά ερείπια του Σεράπειου Ναού χτίστηκε μία Εβραιο-Χριστιανική Εκκλησία, όπως μας αναφέρουν οι τρείς ακόλουθες πηγές:Socr. h.e. 5.16-17
      Rufin. hist 11.2,
      και John Nik. 78.45 καί 83.38

      Ο Επίσκοπος Επιφάνιος της Κύπρου που (πέθανε το 402 μ.Χ.) στο έργο του «Μέτρα και Σταθμά» (μια ερμηνεία της βίβλου) αναφέρει ότι υπήρΧΑΝ πάνω από 50.000 τόμοι στη «θυγατρική» βιβλιοθήκη την οποία τοποθετεί στο Σεράπειο.

      Το Μουσείον ήταν Ναός προς τις Μούσες, και αυτός λοιπόν ο Ναός περιείχε και Βιβλιοθήκη. Την ίδια μοίρα καταστροφής ως είδαμε στο Σεράπειο βλέπουμε και εδώ στο Μουσείον.

      Τά εξής γράφει, ο Mostafa El-Abbadi για τήν ζωή και τη μοίρα[του Μουσείου] της Αρχαίας Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας (Παρίσι 1992):

      «Το Μουσείο, που είναι ταυτόχρονα ιερό των Μουσών», απολάμβανε ένα βαθμό ιερότητας, για όσο και οι άλλοι ειδωλολατρικοί ναοί παρέμεναν άπιαστοι.
      Ο Συνέσιος της Κυρήνης, που σπούδασε[ως μαθητής] της Υπατία της Αλεξάνδρειας στα τέλη του 4ου αιώνα, είδε το Mουσείον και περιέγραψε τις εικόνες των φιλοσόφων[των εν ζωή φιλοσόφων παρόντων] σε αυτό. Μετά από το πέμπτο αιώνα δεν έχουμε καμία αναφορά στην ύπαρξή του[Μουσείου]. Όπως ο Θέων, ο διακεκριμένος μαθηματικός και πατέρας της Υπατίας, ο ίδιος ένας διάσημος μελετητής, ήταν ο τελευταίος εγγεγραμμένος μελετητής (380 π.χ.)[του Μουσείου], είναι πιθανόν το Mουσείον να μην επιβίωσε για πολύ μετά ἀπό την ανακήρυξη των Μισελληνικών διαταγμάτων του Θεοδοσίου το 391μ.χ. για την κατεδάφιση όλων τῶν εἰδωλολατρικών ναῶν στην πόλη.» El-Abbadi (1992), 160.καί επίσης: Synes. calv. 6; Suid. s.v.Θέων, 205 Adler

      Αλλά ο επίσκοπος Θεόφιλος δεν σταμάτησε στην καταστροφή του Σεράπειου, του Μιθρείου και του Μουσείου.

      «Μετά από αυτό, οι μοναχοί οδηγούμενοι
      Από τον Θεόφιλο, λέγεται ότι καταστρέψανε άλλους ναούς μέσα και γύρω στην Αλεξάνδρεια, ψάχνοντας μέσα σε, και εξορκίζοντας ιδιωτικές κατοικίες, εξαλείφοντας ότι και όποια σύμβολα εύρισκαν εκεί, και θεωρούσαν πώς σχετίζονταν με τον παγανισμό»: Rufin. hist. 11.2-31 Eun. VS 472 (Wright, 420). Historia ecclesiae Alexandrinae (Orlandi 2:61-2, cf. 95-7 για περισσότερες πληροφορίες)Lepin (2003), 170-73

      Μου αρέσει!

      • Θεόφιλος said

        Ας μιλήσουμε λίγο για την ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΑ ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΥΠΑΤΙΑ, που βρήκε φρικτό θάνατο από τους ζηλωτές χριστιανούς της Αλεξάνδρειας.

        Ὁ Παλλαδᾶς στην ποίηση του υμνεί την Ὑπατία.

        Ο φόνος της Υπατίας περιγράφεται στα γραπτά του χριστιανού ιστορικού Σωκράτη του Σχολαστικού.

        Ελληνορωμαικό πορτραίτο «Fayum portrait» από την Χαουαγάρα (Hawara) στην Αίγυπτο. Γυναίκα Ευγενούς Τάξεως της Ελληνιστικής περιόδου.

        Είδα την μελαγχολία στα μάτια της, αυτήν την μελαγχολία στην οποία βυθίζονταν οι Έλληνες ανέλπιδοι υποφέροντας τον Αβυσσαλέο Διωγμό της Χριστιανικής Τζιχάντ. Μου θύμισε την Ὑπατία, και πώς εκείνη θα αισθανόταν όταν βρισκότανε εκτιθεμένη στα χέρια των μανιασμένων Χριστιανών που άρχιζαν ουρλιάζοντας να την ξεσκίζουν με τα αιχμηρά όστρακα, εις το όνομα της Εβραϊκής Αγάπης του Μίσους τους.

        Η Υπατία, σπουδαία Φιλόσοφος, Μαθηματικός και Αστρονόμος έζησε στην Αλεξάνδρεια, σε μια εποχή βίας και θρησκευτικού φανατισμού, κατά το β ήμισυ του 4ου αιώνα και στις αρχές του 5ου μ.Χ.
        Καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής της η Υπατία, αποτέλεσε πρότυπο ηθικής, σύνεσης και σοφίας.

        Η Υπατία γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια γύρω στο 355μ.Χ. Ήταν κόρη του Θέωνα, ενός πολύ σημαντικού λογίου, μαθηματικού και αστρονόμου ο οποίος έκανε εξαιρετικά σχόλια στα έργα δύο παλαιοτέρων σπουδαίων αλεξανδρινών μαθηματικών και φιλοσόφων, του Πτολεμαίου και του Ευκλείδη. Ως αναφέραμε είδη, ο Θέων (380 π.χ.) ήταν ο τελευταίος λόγιος που καταγράφεται ως μέλος του Αλεξανδρινού Μουσείου. Ας σημειωθεί εδώ ότι στο Μουσείον υπήρχε ο Ναός στις Μούσες, ο οποίος επίσης φιλοξενούσε θυγατρική βιβλιοθήκη, όπως μαρτυρείτε και από την παρουσία διακεκριμένων επιστημόνων και Φιλοσόφων όπως ο Θέων και η Υπατία…

        Αξίζει να σημειώσουμε πως τόσο ο Θέωνας όσο και η κόρη του Υπατία, είχαν αλεξανδρινή υπηκοότητα, κάτι που εκείνη την εποχή ήταν δύσκολο κανείς να αποκτήσει, μιας και την υπηκοότητα την παραχωρούσε ο ίδιος ο βασιλιάς (σε περιορισμένο αριθμό ατόμων κυρίως Ελληνικής καταγωγής).

        Έτσι λοιπόν δίπλα στον πατέρα της η Υπατία έλαβε εξαιρετική μόρφωση, την οποία ανέπτυξε και καλλιέργησε σε τέτοιο βαθμό, ώστε τελικά τον ξεπέρασε. Η ίδια συνέχισε το έργο του πατέρα της, διδάσκοντας φιλοσοφία, μαθηματικά και αστρονομία.

        Η φήμη της Υπατίας, εξαπλώθηκε γρήγορα, έχοντας ως αποτέλεσμα, να καταφθάνουν στην Αλεξάνδρεια πολλοί άνθρωποι, από όλα τα μέρη της αυτοκρατορίας για να σπουδάσουν από αυτήν φιλοσοφία.
        Με την πνευματική της κατάρτιση, τη ρητορική της δεινότητα, την πολύπλευρη προσωπικότητά της και την ηθική της οντότητα η Υπατία κέρδισε την εκτίμηση και τον σεβασμό του λαού της Αλεξάνδρειας, καθώς και των αλεξανδρινών πολιτικών, οι οποίοι την επισκέπτονταν όταν αναλάμβαναν τα καθήκοντά τους.

        Ο 4ος αιώνας χαρακτηρίστηκε από την προσπάθεια των Ρωμαίων αυτοκρατόρων, με εξαίρεση τον Ιουλιανό, να επιβάλουν τον χριστιανισμό ως κυρίαρχη θρησκεία στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, αρχίζοντας έτσι τον διωγμό των Εθνικών!
        Ο Εβραιο-χριστιανισμός ήρθε σε σύγκρουση με τις υπόλοιπες θρησκευτικές και φιλοσοφικές θέσεις που υπήρχαν μέσα στο ρωμαϊκό κράτος. Ο νεοπλατωνισμός/Πυθαγόρεια φιλοσοφία μάλιστα, αποτελούσε τον μεγαλύτερο «εχθρό» του Χριστιανικού Φασιστικού δόγματος, μιας και αποτελούσε την ποιο σοβαρή εναλλακτική λύση έναντι του Χριστιανικού Σκοταδισμού.

        Έτσι οι Εκχριστιανισμένοι Ρωμαίοι αυτοκράτορες, με μια σειρά διατάξεων άρχισαν να περιορίζουν τις ελευθερίες λατρείας των εθνικών και στην συνέχεια με μια πληθώρα νομοθετημάτων στράφηκαν να εξαλείψουν την αρχαία ελληνική θρησκεία κλείνοντας τα ιερά, λεηλατώντας τις περιουσίες τους και απαγορεύοντας τις τελετουργίες.
        Κατά το τέλος του 4ου αιώνα, οι ναοί των εθνικών άρχισαν να καταστρέφονται απανταχού στην ρωμαϊκή επικράτεια, και η εθνική λατρεία ποινικοποιήθηκε.

        Ο αυτοκράτορας Ουάλης (364-378μ.χ.), με αφορμή την αποκάλυψη μιας υποτιθέμενης συνομωσίας για την ανατροπή του από εθνικούς, αποδόθηκε σε ένα «κυνήγι μαγισσών», εξαπολύοντας απηνή διωγμό, κυρίως εναντίον των εθνικών διανοούμενων. Για λόγους αυτοπροστασίας, πολλοί έκαψαν τα βιβλία και τις βιβλιοθήκες τους, αφού ήταν δυνατό να θεωρηθούν ότι κρύβουν μαγείες και επωδούς.

        Πρίν συνεχίσουμε με την Ὑπατία, ας δούμε τι συνέβαινε στην Γραμματεία των Ελλήνων που δήθεν διέσωζαν οι Εβραιο-Χριστιανοί μοναχοί.

        Η περγαμηνή ήταν ακριβή, οπότε οι Μεσαιωνικοί μοναχοί παίρνανε περγαμηνές είδη χρησιμοποιημένες έσβηναν το υπάρχον κείμενο και τις ξαναχρησιμοποιούσαν να γράφουν εκκλησιαστικά κείμενα, ως λόγου χάρη το παλίμψηστο. Με ένα σμπάρο δυό τρυγόνια. Το πορτοφόλι του Μαμωνά Μοναχού γεμάτο, και η μισητή Ελληνική Γραμματεία θαμμένη.
        Έτσι, σε ότι αφορούσε τα έργα των Ελλήνων του αρχαίου κόσμου που ήταν στις περγαμηνές, αυτά θεωρούμενα ως άχρηστα, καταστρέφονταν, ή τουλάχιστον πίστευαν οι δολοπλόκοι μοναχοί, ικανοποιημένοι, ότι είχαν επιτυχώς καταστρέψει τα έργα εκείνων των «μιαρών» Ελλήνων-τών μεγαλύτερων μυαλών στην ανθρώπινη ιστορία- καθώς κάνανε τα τρισάθλια βιβλία προσευχής τους.

        Μοναδικό: Το 1.000χρονο Παλίμψηστο όπου βρίσκετε η Πραγματεία του ΈΛΛΗΝΑ Μαθηματικού Αρχιμήδη των Συρακουσών (287–212 π.χ). αγοράστηκε σε δημοπρασία από έναν ανώνυμο αγοραστή για 2 εκατομμύρια δολάρια το 1998. Μουσείο Τέχνης Γουόλτερς(Walters), Βαλτιμόρη.

        Τον 10ον. αιώνα μ.χ., ένας ανώνυμος συγγραφέας αντιγράφει τις Πραγματείες του Αρχιμήδη στην αρχική ελληνική γλώσσα στην περγαμηνή. Αλλά τρεις αιώνες αργότερα, το 1229 μ.χ. (όταν Ρωμαίος αυτοκράτορας στο ψευδοΒυζάντιο ήταν ο Δούκας της Θράκης, ο Ιωάννης Γ. Βατάτζης( 1222-1254μ.χ.) αντίγραφα περγαμηνής επτά επεξεργασιών του Αρχιμήδη διαγράφηκαν και αντικαταστάθηκαν από προσευχές, και στη συνέχεια δεσμεύτηκαν σε ένα βυζαντινό βιβλίο προσευχής

        Αυτό τό ανθελληνικό έγκλημα, τό (Ευχολόγιο-Παλίμψηστο) έγινε από έναν ιερέα που ονομαζόταν Γιάννης Μυρωνας. Ο ξεδιάντροπος Μισέλληνας, έσβησε το κείμενο του Αρχιμήδη, και συνέχισε, κόβοντας τις σελίδες στο μισό, γυρίζοντας τις προς τα πλάγια και γράφοντας τις Αθωνίτικες ΕΒΡΑΙΟ-ορθόδοξες προσευχές στις ανακυκλωμένες σελίδες.
        Προσθέτοντας περαιτέρω προσβολή, οι πλαστογράφοι στις αρχές του 20ου. αιώνα ζωγράφιζαν θρησκευτικές εικόνες σε τέσσερις από τις σελίδες σε μια προσπάθεια να ανυψώσουν την αξία του χειρογράφου. Το αποτέλεσμα ήταν η σχεδόν εξάλειψη του έργου του Αρχιμήδη, εκτός από τα ελάχιστα ίχνη μελάνης που εξακολουθούσαν να είναι ενσωματωμένα στην περγαμηνή.
        Η σύγχρονη επιστήμη κατάφερε να ανακτήσει μερικά σημαντικά έργα από αυτά τα χριστιανικά βιβλία προσευχής.

        Πού είναι αυτό το κτήνος ὁ Ι. Χρυσόστομος που αμόλυσε αυτές τις ΜΠΟΥΡΔΕΣ: «πόσον ἐκοπίασεν ὁ Πλάτων μὲ τοὺς μαθητᾶς του μὲ τὸ νὰ μᾶς συζητεῖ περὶ γραμμῆς καὶ γωνίας καὶ σημείου καὶ περὶ ἀριθμῶν ἀρτίων καὶ περιττῶν καὶ ἴσων μεταξὺ τῶν καὶ ἀνίσων καὶ διὰ τέτοια θέματα λεπτεπίλεπτα ὡς ὁ ἱστὸς τῆς ἀράχνης – διότι αὐτὰ εἶναι διὰ τὴν ζωὴν περισσότερον ἄχρηστα ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὑφάσματα – καὶ χωρὶς νὰ ὠφελήσει πολὺ ἢ ὀλίγον μὲ τὰς συζητήσεις αὐτᾶς ἐγκατέλειψε ἔτσι τὴν ζωή,…» Στὴν *Εἰς τὴν Ἃ΄ Κορινθίους, Δ΄ ὁμιλίαν* τόμος 18, σὲλ 92
        Πού είναι ο Πλάτωνας;;;;;
        Ο Πλάτωνας είναι εκεί που είναι οι ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ, και αυτές είναι εκεί που είναι Τα ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ: «…περὶ γραμμῆς καὶ γωνίας καὶ σημείου καὶ περὶ ἀριθμῶν ἀρτίων καὶ περιττῶν καὶ ἴσων μεταξὺ τῶν καὶ ἀνίσων καὶ διὰ τέτοια θέματα λεπτεπίλεπτα ὡς ὁ ἱστὸς τῆς ἀράχνης…»
        Ο Πλάτωνας, ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΥ, σε ΚΑΘΕ Πανεπιστήμιο, σε ΚΑΘΕ επιστήμη, τιμώμενος, Σεβαστός, άξιος επαίνων ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ…
        Και που είσαι εσύ Χρυσόστομε Εβραίε, κατά συρροή Δολοφόνε των Ελλήνων, Ηλίθιε Φωτοσβέστη, βλίτο, Στουρνάρι, Ψυχοπαθή Τρομοκράτη της Χριστιανικής Τζιχάντ!
        Πού είσαι ρε Φρενοβλαβή Εγκληματία;
        ΕΙΣΑΙ στοῦ Άθωνα τα Κολαστήρια, όπου παράγονται ύβρεις σαν εσένα, αχρείο όν, Βρικόλακες σαν την μουτσούνα σου να ρουφούν το αίμα της Ελλάδας της ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΜΟΥ, ρε κτήνος!!! Σε απεχθάνομαι !!!!
        Εσύ τώρα Χεστόστομε είσαι Περίγελος, Φρίκη και τέρας,
        ΑΛΛΑ
        ο Πλάτωνας, ο Αρχιμήδης, και ΟΛΑ τα θύματα σου ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ δημιουργοί, είναι τώρα και για πάντα, και πάντα ήταν, ΟΙ ΕΝΑΡΕΤΟΙ και οι ΔΟΞΑΣΜΕΝΟΙ!

        Ο ορθόδοξος παπάς Μυρωνας γνώριζε κάλλιστα τήν ελληνική γλώσσα στις περγαμηνές, οπότε έπρεπε να γνώριζε την καταστροφή που επέφερε. Από τις επτά Πραγματείες του Αρχιμήδη, δύο είναι άγνωστες (Η Μέθοδος των Μηχανικών Θεωρημάτων και το Στομάχεον) και μία (Επί των Κυμαινόμενων Σωμάτων) είναι άγνωστη στην αρχική ελληνική, τη γλώσσα στην οποία έγραψε ο Αρχιμήδης.

        Εργάζοντας στην Ιερουσαλήμ, ΤΟ ΚΤΗΝΟΣ ο ιερέας αυτός, Γιάννης Μυρωνας, είχε καταστρέψει όχι μόνο τις Πραγματείες του Αρχιμήδη για να κάνει το βιβλίο προσευχής του, αλλά και άλλα έργα, συμπεριλαμβανομένων 10 περγαμηνών του Αττικού ρήτορα Υπερίδη που χρονολογούνται στόν 4ον. αιώνα π.χ. Μία από αυτές τίς περγαμηνές περιείχε μια εξαιρετικά σημαντική ομιλία, που δεν έχει διατηρηθεί.

        Αυτό το αντίγραφο της Πραγματείας του Αρχιμήδη βρέθηκε το 1906. Δεν υπάρχει τρόπος να γνωρίζουμε πόσα άλλα Παλίμψηστα υπάρχουν στα οποία οι Μοναχοί Χριστιανοί εργάστηκαν πιο διεξοδικά, ώστε έτσι να μήν ανακαλυφθούν ποτέ.
        Η απώλεια της Γραμματείας, ιδιαιτέρως της Ελληνικής, μέσω της Σκόπιμης χριστιανικής καταστροφής, είναι ανυπολόγιστη, αλλά η κλίμακα της μπορεί να εκτιμηθεί από τα θραύσματα που επιβιώνουν.

        Σε αυτήν λοιπόν την ΒΑΡΒΑΡΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΣΚΟΤΕΙΝΗ εποχή ζούσε η Υπατία.

        Με επιχειρήματα και δημόσια αναγνώριση και σεβασμό η Υπατία επισκίαζε κάθε αντίπαλο των Χριστιανικών δογμάτων της Βόρειας Αιγύπτου. Ήταν φημισμένη για το βάθος της γνώσης της και τη γοητεία της προσωπικότητάς της και αγαπημένη των πολιτών της Αλεξάνδρειας. Συχνά την καλούσαν ως σύμβουλο οι άρχοντες της πόλης.

        Αν και ΟΛΑ τα γραπτά της καταστράφηκαν από τους Χριστιανούς επί επισκόπου Θεόφιλου και μετέπειτα, μπορούμε να σχηματίσουμε μια εικόνα του περιεχομένου των γραπτών της, από τα σχόλια συγχρόνων συγγραφέων της.
        Η Υπατία έγραψε σχόλια για την Αριθμητική του Διόφαντου, επίσης για τον Αστρονομικό Κανόνα του Πτολεμαίου και ακόμα για τις Κωνικές Τομές του Απολλώνιου της Πέργα.

        Τα περισσότερα από τα γραπτά της Υπατίας ξεκίνησαν σαν σημειώσεις για τους μαθητές της. ΚΑΝΕΝΑ δεν έχει διασωθεί ολοκληρωμένο, αν και είναι πιθανό τμήματα του έργου της να έχουν ενσωματωθεί στις εκτενείς πραγματείες του Θέωνα. Μερικές πληροφορίες για τα επιτεύγματά της προέρχονται από τα γράμματα του μαθητή και φίλου της Συνέσιου του Κυρηναίου, που αργότερα έγινε πλούσιος και ισχυρός Επίσκοπος της Πτολεμαϊδας. Κάποτε ο Συνέσιος, Επίσκοπος και γνωστός για τη μόρφωσή του, της έγραψε ζητώντας τη βοήθειά της στην κατασκευή ενός αστρολάβου και ενός υδροσκοπίου, αναγνωρίζοντας τη μοναδική υπεροχή του νου της.
        Το σημαντικότερο έργο της Υπατίας ήταν στην άλγεβρα. Έγραψε σχόλια στην Αριθμητική του Διόφαντου σε 13 βιβλία. Ο Διόφαντος έζησε και εργάσθηκε στην Αλεξάνδρεια τον τρίτο αιώνα και έχει ονομασθεί ‘πατέρας της άλγεβρας’. Ανέπτυξε τις απροσδιόριστες (ή Διοφαντικές) εξισώσεις, δηλαδή εξισώσεις με πολλαπλές λύσεις. Εργάσθηκε επίσης με δευτεροβάθμιες εξισώσεις. Τα σχόλια της Υπατίας περιελάμβαναν εναλλακτικές λύσεις και πολλά νέα προβλήματα που προέκυπταν σαν συνέπεια στα χειρόγραφα του Διοφάντου.

        Η Υπατία έγραψε επίσης μια διατριβή Περί των Κωνικών του Απολλώνιου σε οκτώ βιβλία. Ο Απολλώνιος ο Πέργας ήταν ένας αλεξανδρινός γεωμέτρης του 3ου π.Χ. αιώνα, που προσπάθησε να εξηγήσει τις ασυνήθιστες τροχιές των πλανητών. Το κείμενο της Υπατίας ήταν μια εκλαΐκευση της εργασίας του. Όπως οι Έλληνες πρόγονοί της, η Υπατία γοητευόταν από τις κωνικές τομές (τα γεωμετρικά σχήματα που σχηματίζονται όταν ένα επίπεδο τέμνει ένα κώνο). Μετά το θάνατό της, οι κωνικές τομές αγνοήθηκαν μέχρι την αρχή του 17ου αιώνα όταν οι επιστήμονες συνειδητοποίησαν ότι πολλά φυσικά φαινόμενα, όπως οι τροχιές πλανητών, περιγραφόταν καλύτερα με τις καμπύλες που προκύπτουν από κωνικές τομές.

        Ο Θέων, ο πατέρας της Υπατίας, αναθεώρησε και εξέλιξε τα Στοιχεία της Γεωμετρίας του Ευκλείδη και είναι η δική του έκδοση που χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα. Πιθανότατα η Υπατία εργάσθηκε μαζί του σε αυτή την αναθεώρηση. Αργότερα έγραψε μαζί του τουλάχιστον μία διατριβή για τον Ευκλείδη.

        Εκτός από τη φιλοσοφία και τα μαθηματικά, η Υπατία είχε ενδιαφέρον για τη μηχανική και την πρακτική τεχνολογία. Τα γράμματα του Συνέσιου περιέχουν σχέδια για αρκετά επιστημονικά όργανα περιλαμβάνοντας έναν αστρολάβο (Ο αστρολάβος χρησιμοποιούταν για τη μέτρηση των θέσεων του άστρων, πλανητών και του ήλιου και για τον υπολογισμό της ώρας και του ανερχόμενου ζωδίου του ζωδιακού).

        Η Υπατία ανέπτυξε ακόμα μια συσκευή για τη διύλιση του νερού, ένα όργανο για τη μέτρηση της στάθμης του νερού και ένα διαβαθμισμένο υδρόμετρο από μπρούτζο για τη μέτρηση της ειδικής βαρύτητας (πυκνότητας) ενός υγρού.

        Η Υπατία ήταν ο τελευταίος Έλληνας Εθνικός επιστήμονας του δυτικού κόσμου. Έκτοτε δεν υπήρξαν σημαντικές πρόοδοι στα μαθηματικά, την Φιλολογία/τραγωδία/Κωμωδία/θέατρο, την γλυπτική και καλές τέχνες, την αρχιτεκτονική και Φιλοσοφία, την αστρονομία και την φυσική, ούτε στην κοινωνική εξέλιξη και ατομική εξευγένιση, σε όλη τη Δύση για τα επόμενα1000 Σκοτεινά χρόνια που ακολούθησαν, εξ αιτίας της απαγορεύσεως της μάθησης επί ΠΟΙΝΗ ΘΑΝΑΤΟΥ, και την δαιμονοποίηση των επιστημών και μαθηματικών από τον Φασιστικό ΒΙΑΙΟ Χριστιανισμό.

        Κατά την περίοδο 412-415μ.χ. τον Πατριαρχικό θρόνο του ψοφίσαντα Θεόφιλου διαδέχθηκε ο Κύριλλος-ο νέος Θεόφιλος, όπως αποκαλούταν από τον θριαμβολογούντα ψυχοπαθή ζηλόφθονο μανιασμένο Χριστιανικό προβατίσιο ΟΧΛΟ.

        Αμέσως, λοιπόν, αυτός ο Κύριλλος, ο επόμενος κατά συρροή δολοφόνος, άρχισε ανελέητο και ανίερο πόλεμο για την «καθαρότητα της πίστης», εκδιώκοντας από την πόλη όλους τους μη ορθόδοξους χριστιανούς. Φυσικά αυτός ο διωγμός/και ατέρμονη εγκληματικότητα, έλαβε χώρα και για την επέκταση της θρησκευτικής του δικαιοδοσίας στις υποθέσεις της κρατικής διοίκησης.
        Ο Κύριλλος για να επιφέρει την φυσική και ηθική εξόντωση της Υπατίας, την συκοφάντησε ότι ασκούσε μαύρη μαγεία, έτσι ώστε να μπορεί να την σκοτώσει νομικά, σύμφωνα με τον Νόμο του Θεοδοσίου:

        Νόμος Θεοδοσίου 9.16.6:
        «Παρόλο που τα πρόσωπα που προσφέρονται με υψηλό βαθμό απαλλάσσονται από τα βασανιστήρια, εκτός φυσικά για τα εγκλήματα που επισημαίνονται με νόμο και παρόλο που όλοι οι μάγοι, σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου δύνανται να είναι, πρέπει να θεωρούνται εχθροί της ανθρώπινης φυλής, εκείνοι όσοι βρίσκονται στην υπηρεσία μας ωστόσο, παραβιάζουν σχεδόν την αυτοκρατορική μεγαλειότητα μας. Εάν υπάρχει οποιοσδήποτε μάγος, ως εκ τούτου ή πρόσωπο που έχει μολυνθεί με μαγική μόλυνση όπως ονομάζεται από το έθιμο των ανθρώπων ένας μάγος, ένας προφήτης, ένας μάντης, ή σε κάθε περίπτωση ένας διανοούμενος, ή ακόμα και ένας αστρολόγος, [αστρονόμος-μαθηματικός]
        ή κάποιος που κρύβει κάποια τέχνη μαντείας ερμηνεύοντας τα όνειρα ή σε κάθε περίπτωση κάποιον που ασκεί οποιαδήποτε παρόμοια τέχνη, θα πρέπει να συλληφθεί όποιος είναι στην υπηρεσίας μου ή σε εκείνη του Καίσαρα, δεν πρέπει να ξεφύγει από την τιμωρία και τα βασανιστήρια από την προστασία του υψηλού του βαθμού. Αν καταδικαστεί για το δικό του έγκλημα και φέρει άρνηση της ενοχής του και αντιταχθεί σε εκείνους που το αποκαλύπτουν, θα παραδοθεί στο βασανιστήριο του αλόγου, και τα σιδερένια νύχια θα σκίσουν τις πλευρές του και θα υποστεί τιμωρία αντάξια του εγκλήματός του.» Given an the third day before the nones of July at Ariminum in the year of the consulship of Datianus and Cerealis.–July 5, 358-357. Codex Theodosianus 9.16.6. Εν ισχύ και με τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο, προς Ταύρο Πραιτόριο.

        Νόμος Θεοδοσίου: 9.16.8.
        «Η διδασκαλία της αστρολογίας [εννοεί τήν σπουδή της αστρονομίας-εν γένει διανοούμενος] θα σταματήσει. Γιατί,
        όποιος, είτε δημόσιος είτε ιδιωτικός, κατά τη διάρκεια της ημέρας ή κατά τη διάρκεια της νύχτας, να συλληφθεί με την ανάληψη αυτής της απαγορευμένης τελετουργίας, καθένα από τα δύο εμπλεκόμενα πρόσωπα θα τιμωρηθεί με τήν εσχάτη ποινή. Το έγκλημα της εκμάθησης απαγορευμένων διδασκαλιών δεν είναι διαφορετικό από αυτό της διδασκαλίας τους.(Δηλαδή οι μαθητές τιμωρούνται μαζί με τούς δασκάλους).» Codex Theodosianus 9.16.8. Οι ίδιοι οι Αύγουστοι [Βαλεντινιανός και Βάλενς Αύγουστος.] Στον Μόντεστο, Πραιτοριανό

        Η κατηγορία της μαγείας άλλωστε για εκείνη την εποχή ήταν κύριο όπλο της χριστιανικής ελίτ, αρχίζοντας από τά Ανάκτορα και το Πατριαρχείο(Η δικέΦΑΛΟΣ ΎΔΡΑ), κάθε φορά που επεδίωκε φυσική και ηθική εξόντωση κάποιου αντιπάλου της, και μάγευε ιδιαίτερα τον φανατισμένο χριστιανικό όχλο

        Την σαρακοστή λοιπόν του 415μ.χ., ενώ η Υπατία επέστρεφε στην κατοικία της, μια ομάδα χριστιανών- (Παραβολάνοι (σαν τους μαυροντυμένους Χρυσαυγήτες, σήμερα)ομάδα νεαρών που λειτουργούσαν ως στρατιωτικό σώμα του Πατριάρχη)-την έσυραν στην εκκλησία Καισάρειον (κτισμένη πάνω από τον κατεδαφισμένο Ναό Καισάρειον και βιβλιοθήκη Εθνικών, όπως εξηγήσαμε νωρίτερα, όπου το Καισάρειον ήταν μέρος του συμπλέγματος της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας) , ΖΩΝΤΑΝΗ ΑΝΘΡΩΠΟΘΥΣΙΑ όπου ξέσχισαν τα ρούχα της και κομμάτιασαν το σώμα της με όστρακα.
        Έπειτα, υπερήφανοι για την ΛΕΙΑ τους, το ΛΑΦΥΡΟ τους, οι Χριστιανοί εγκληματίες έσυραν τα κομμάτια του σώματος της, σε ολόκληρη την πόλη, ως παράδειγμα για τους υπόλοιπους λόγιους. Και μετά η ΑΙΜΟΣΤΑΓΗΣ ΛΙΤΑΝΕΙΑ Χριστιανικού ΜΙΣΟΥΣ, έφθασε στο Κίναρον, και εκεί οι ζηλωτές Χριστιανοί κάψανε τά κομμάτια του σώματος της Υπατίας, στην πυρά.

        Η Βάρβαρη δολοφονία της Υπατίας, δεν επέφερε ούτε την ελάχιστη ντροπή στον Κύριλλο, ούτε ακόμα και σε ολόκληρη την Εκκλησία της Αλεξάνδρειας.

        Ο Ιωάννης Νικίου (Κόπτης χριστιανός επίσκοπος και χρονογράφος που έζησε τον 8ο αιώνα μ.χ)…. δεν καταδικάζει τον επίσκοπο Κύριλλο της Αλεξάνδρειας ο οποίος θεωρήθηκε υπεύθυνος για το θάνατο της [Υπατίας], ο Ιωάννης απηχεί τους Αλεξανδρανινούς που ονόμαζαν τον Κύριλλο «τον νέο Θεόφιλο» επειδή είχε καταστρέψει τα τελευταία υπολείμματα ειδωλολατρίας στην πόλη. Αναφέρει επίσης ότι αυτή τη στιγμή «οι ορθόδοξοι κάτοικοι της Αλεξάνδρειας γεμάτοι[εκτός σκατών] με ζήλο, συγκέντρωσαν μεγάλη ποσότητα ξύλου και έκαψαν τον χώρο[ναό] των παγανιστών φιλοσόφων» (ή μια βιβλιοθήκη ή κάποιο άλλο παγανιστικό ίδρυμα) ». (66) 66: Joh. Nik. 84.45 wit Haas (1997), 469, note 81.

        Και σίγουρα τίποτα δεν μπορεί να περιγράψει και να καθορίσει τον Χριστιανισμό καλύτερα από το επίδομα του σε Σφαγές, Φιλονικίες, Ταραχές και Συγκρούσεις αυτού του είδους.

        Αυτό το επαίσχυντο έγκλημα εναντίον της Φιλοσόφου, συνέβη τον Μάρτιο κατά τη διάρκεια της Σαρακοστής, στο τέταρτο έτος της επισκοπής του ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΑ ΆΓΙΟΥ ΚΥΡΙΛΛΟΥ, κατά το δέκατο έτος του πρόξενου Ονορίου και το έκτο έτος του, κατά ΣΥΡΡΟΗ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥ, Αυτοκράτορα ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ [415 μ.χ.]

        Επίλογος

        ΤΟ ΜΙΣΟΣ των Χριστιανών ΔΕΝ κατάφερε να σβήσει την Υπατία από την ΜΝΗΜΗ της ανθρωπότητας.

        Η Ενάρετη Υπατία Φιλόσοφος και Επιστήμονας, καταγράφτηκε στην παγκόσμια Ιστορία, ως η πρώτη γυναίκα στην Ελληνιστική περίοδο, που δίδαξε δημόσια και μάλιστα στο επιστημονικό πεδίο της υψηλής θετικής διανόησης, παρουσιάζοντας μας δηλαδή μέσω του προσώπου της και των επιτευγμάτων της, την Κοινωνική και Πολιτιστική Πρόοδο στην ελευθερία της σκέψεως και του λόγου κατά την εποχή της Ελληνιστικής περιόδου, μία κοινωνική εξέλιξη που αντανακλούσε το ΜΕΓΑΛΕΙΟ του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ και ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, ταυτοχρόνως όμως, παρουσιάζοντας μας, και την Αντίθετη- τραγικά υποβαθμισμένη Χριστιανική κοινωνική εξαθλίωση- τήν έλλειψη των ανθρωπιστικών και ηθικών στοιχείων με τις απάνθρωπες και σαδιστικές διδαχές του χριστιανισμού, μία ΠΡΩΤΟΓΟΝΗ ζωώδη κοινωνία που έβλεπε την τυφλή υποταγή, την αμάθεια και την βία ως μοναδική έκφραση του θείου.

        Και λίγη τροφή για όσους καταπίνουν ογκώδες βουνά παραμυθιών ΨΕΥΔΟΥΣ, και κομπιάζουν με τον παραμικρό ψήλο αλήθειας:

        Ο Έλμπερτ Χάνναρντ (Elbert Hunnard), αναφέρει ότι τα περισσότερα αρχαία έργα που επιβίωσαν, συμπεριλαμβανομένου του Πλούταρχου, αντιγράφηκαν κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα από ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ ζηλωτές μοναχούς.

        Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας αντιγραφής, αναρωτιέται ο Έλμπερτ Χάνναρντ, αλλά και κάθε λογικός άνθρωπος, γιατί υπάρχουν τόσες πολλές συνεχείς αντιφάσεις, και αντιλογίες σε όλες τις επιβιώσαντες κλασσικές πηγές, (ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΩ, αυτές που αντιγράφηκαν από τους σπιούνους συμφεροντολόγους μοναχούς);

        Είτε πρέπει να Πιστέψουμε ότι, επειδή ΟΛΕΣ αυτές οι πηγές αντιφάσκουν, τότε οι πιο πολλοί συγγραφείς είναι λανθασμένοι, εφόσον όλοι αντιφωνούν μεταξύ τους,

        ή ορθότερα και πιο ΛΟΓΙΚΑ

        ασχολούμαστε με την τερατώδη σκόπιμη πλαστογραφία πολλών εκ των κειμένων από τους σπιούνους ζηλωτές μοναχούς, αυτοί που ιστορικά κατακρεουργούσαν το ΠΟΙΜΝΙΟ με τά πιο απάνθρωπα βασανιστήρια, και ωθούσαν τους λαούς να σκύβουν ΔΟΥΛΙΚΑ στον κάθε εισβολέα Φασίστα εάν αυτό ωφελούσε την διατήρηση της ΙΣΧΥΟΣ του Χριστιανικού Φασισμού.
        Αυτό αποδεικνύετε από την Ιστορία όλων των λαών που εκχριστιανίστηκαν.

        ΌΛΟΙ οι λαοί, μηδενός εξαιρουμένου, γράφουν περί των Χριστιανικών ΣΦΑΓΕΙΩΝ.
        Το ότι αυτό το Εβραιο-Χριστιανικό δόγμα ΔΕΝ ΔΙΣΤΑΖΕΙ να κάνει τα πιο απάνθρωπα εγκλήματα, ΑΡΚΕΙ ως περίτρανη απόδειξη ότι η αλλοτρίωση των κειμένων των ΟΛΙΓΩΝ πηγών που διατηρήσαν οι Χριστιανοί μοναχοί, αυτή η ΥΠΟΥΛΗ εργασία των μοναχών υπηρετούσε, όχι μόνον την συμφέρουσα ΨΕΥΔΟδικαιολογία τους ότι οι ολίγες πηγές ήταν διατηρημένες μόνο για να χλευάζουν οι μοναχοί τους Έλληνες και άλλους μη χριστιανούς λαούς, αλλά υπηρετούσε επίσης και πιο ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ, τον Μεγαλύτερο σκοπό της Χριστιανικής Τυραννικής φασιστικής Εκκλησίας, τον σκοπό της επικράτησης και επεκτάσεως της Εβραιο-Χριστιανικής Ισχύος, ειδικά εφόσον ο καλλίτερος τρόπος να υπερισχύσεις, είναι να ΔΙΑΙΡΕΣΕΙΣ, και να ΑΠΟΔΥΝΑΜΩΣΕΙΣ, με το να ενταφιάσεις ΟΛΕΣ τίς αλήθειες(δηλαδή την καταστροφή της Ιστορία των λαών και των Πολιτισμών τους), να τίς εξαφανίσεις, και μετά να φυτέψεις αντιλογίες στις ολίγες πηγές που επιτρέπεις να παραμείνουν, οι οποίες αφ ενός μεν διατηρούν την Χριστιανική Φασιστική Ισχύ, και αφετέρου κρύβουν την πραγματική τερατώδη πρόσοψη του φασιστικού εγκληματικού Χριστιανικού δόγματος, καθώς οδηγούν τους αναζητητές και κάθε μελετητή σε νεκρά συμπεράσματα, ανεξήγητα αινίγματα και απόγνωση που συνήθως οδηγεί στην εγκατάλειψη της αναζητήσεως.

        Έτσι κάθε προσπάθεια για εξηγήσεις περί της καταστροφής της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας, ΚΑΙ της κάθε βιβλιοθήκης, όπως ακόμα ΚΑΙ της Ιστορίας των λαών, των πατροπαράδοτων παραδόσεων τους, των θεογονιών τους, όλα πάντοτε οδηγούν σε αντιφάσεις και πιο ιδιαιτέρως σε ΔΙΧΑΣΜΟΥΣ, μεταξύ των πολιτών ενός έθνους, αλλά και μεταξύ ΕΘΝΩΝ.

        Για αυτόν τον λόγο, κάθε προσπάθεια για εξηγήσεις περί της καταστροφής της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας,
        συνεχίζει να αποτελεί το αντικείμενο μιας πολύ θερμαινόμενης ιστορικής συζήτησης.

        Σύν το χρόνο, όμως, και με την αρχαιολογική σκαπάνη και Επιστήμη, ένα, ένα οι σελίδες της Ιστορίας του Εμπρησμού του συμπλέγματος της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας θα ολοκληρωθεί, και ΤΟΤΕ, ΝΑΙ τότε, όλα τα δάχτυλα θα δείχνουν, ΟΛΑ μά όλα, ως Εγκληματία τον Χριστιανισμό, και θα λέγεται αναμφισβήτητα από ΟΛΗ την ανθρωπότητα ότι:

        Ο ΕΒΡΑΙΟ-ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΣΚΟΤΩΣΕ την Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας,…,

        Ο ΕΒΡΑΙΟ-ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΣΚΟΤΩΣΕ ΟΛΕΣ τις Βιβλιοθήκες…, ΕΦΟΣΟΝ η ολική καταστροφή ΓΝΩΣΕΩΣ που περιείχαν οι Βιβλιοθήκες αλλά και οι Ιστορίες και Γραμματείες των Πολιτισμένων λαών σύμφερε ΜΟΝΟΝ τον ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ!

        Ας πάρουμε, Ελληνίδες και Έλληνες, μία πικρή γεύση του πώς αισθάνονταν οι Έλληνες εκείνους τους Ελεεινούς Βυζαντινούς καιρούς όταν καταδιωκόντουσαν ανελέητα, από τούς φανατισμένους Χριστιανούς-τον όχλο-οδηγούμενοι από επισκόπους και μοναχούς, και βοηθούμενοι από τις πολιτικές στρατιωτικές δυνάμεις, και όλοι αυτοί ενδυναμωμένοι και προτρεπόμενοι από τους εκχριστιανισμένους ζηλωτές και ΜΙΣΕΛΛΗΝΕΣ αυτοκράτορες και τα ανθελληνικά θεσπίσματα τους.

        Δύο επιπλέον μαρτυρίες δείχνουν ότι υπήρχε ακόμη η βιβλιοθήκη
        στον Ναό του Σεράπη πριν την καταστροφή του. Σύμφωνα με τον Σωζομενό(400-450 μ.χ), τον Ιστορικό της Εκκλησίας του 5ου αιώνα, ένας άνθρωπος που ονομαζόταν Ολύμπιος έπεισε τους ειδωλολάτρες
        του Σεράπειου να συνεχίσουν την υπεράσπισή του Ναού παρά να υποδηλωθούν, διότι ήταν καλύτερο να πεθάνουν παρά να εγκαταλείψουν την προγονική τους πατροπαράδοση. Σωζομενός 43: (Sozomen. h.e. 7.15.2 – 6, esp. 6):

        «ἔπειτα δὲ καὶ Ὀλύμπιός τις ἐν φιλοσόφου σχήματι συνὼν αὐτοῖς καὶ πείθων χρῆναι μὴ ἀμελεῖν τῶν πατρίων, ἀλλ’ εἰ δέοι ὑπὲρ αὐτῶν θνῄσκειν».

        Η καταστροφή του Σεράπειου είναι επίσης παραδοσιακά συνδεδεμένη με το γνωστό επίγραμμα που γράφει ο Έλληνας διδάσκαλος Παλλαδᾶς, που περιμένει το τέλος του Ελληνισμού: «Δεν είμαστε εμείς οι παγανιστές όχι νεκροί και ζούμε μόνο στην εμφάνιση, βυθισμένοι στη μιζέρια, η ζωή παρομοιάζων σε όνειρο; Δεν ζούμε μια ζωή που είναι νεκρή;» Παλλαδᾶς Ελληνική Ανθολογία. AP 10-82:

        «ἄρα μὴ θανόντες τῷ δοκεῖν ζῶμεν μόνον, | Ἕλλμνες ἄνδρες᾽ συμφορᾷ πεπτωκότες, | ὄνειρον εἰκάζοντες εἶναι τὸν βίον; | ἢ ζῶμεν ἡμεῖς τοῦ βιου τεθνηκότος.» On Ραlladas and the destruction of the Serapeurn, Hahn (2008).

        Ο ίδιος ο Παλλαδᾶς έγραψε ότι έπρεπε
        να πωλήσει τα «ανησυχητικά βιβλία/περγαμηνές» του, επειδή η ποίησή του θα μπορούσε να προκαλέσει το θάνατό του: Παλλαδᾶς Ελληνική Ανθολογία. AP 9,171:

        «Ὅργανα Μουσάων, τὰ πολύστονα βιβλία πωλῶ; | εις ἑτέρας τέχνης ἔργα μετερχόμενος. | Πιερίδες, σῴζοισθε· λόγοι, συντάσσομαι ὑμῖν· | σύνταξις γὰρ ἐμοὶ και θάνατον παρέχει.»

        Διαμαρτύρεται ο Παλλαδᾶς, ότι «εμείς οι Έλληνες είμαστε άνδρες μειωμένοι σε στάχτες».AP 10.90:

        « Ἕλληνες ἐσμεν ἄνδρες ἐσποδωμένοι / νεκρῶν ἔχοντες ἐλπίδας τεθαμμένας˙»

        Και απαντώ στον Παλλαδᾶ, και σε όλους τουςΈλληνες προγόνους μου, που έχασαν την ζωή τους άδικα και μαρτυρικά, στα μανιασμένα χέρια των Χριστιανών (όχλων και μοναχών- γουρούνια όλοι τους αμάθειας, και ολικής πνευματικής και ψυχικής αποκτηνώσεως):

        Η ΦΩΝΗ των Ελλήνων δεν έσβησε, και λίγο, λίγο το ΦΩΣ πάλι ανατείλει πάνω στην Ελλάδα.
        Το ΦΩΣ είμαστε ΕΜΕΙΣ τα ΤΕΚΝΑ ΣΑΣ, που συμμετάσχουμε στην αφύπνιση των προβάτων χριστιανών.

        Το ΦΩΣ ζεί μέσα μας.
        Ας το ελευθερώσουμε να φωτίσει ΟΛΟΥΣ τους Έλληνες.

        «Ω ΠΑΙΔΕΣ ΕΛΛΗΝΩΝ , ΙΤΕ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΤΕ ΠΑΤΡΙΔΑ ,
        ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΤΕ ΔΕ ΠΑΙΔΑΣ
        ΓΥΝΑΙΚΑΣ ,
        ΝΕΩΝ ΤΕ ΠΑΤΡΩΩΝ ΕΔΗ ,
        ΝΥΝ ΥΠΕΡ ΠΑΝΤΩΝ ΑΓΩΝ!»

        Μου αρέσει!

  2. Αγνωστικιστης said

    Τα Ψεματα και η Προδοσια των Χριστιανων

    Μου αρέσει!

  3. είμαι Νεφελίμ said

    Μου αρέσει!

  4. είμαι Νεφελίμ said

    Μου αρέσει!

  5. είμαι Νεφελίμ said

    ;Eφθασε ο Καιρός , θα φάμε μπόλικες σπανακόπιτες και μάλιστα νόστιμες!Έφθασε το 2017 !!

    Μου αρέσει!

  6. ΕΝΑΣ ΕΛΛΗΝΑΣ said

    Θεόφιλε ,ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: