olympia.gr

Για την Ελλάδα με όπλο την αλήθεια. Μαθαίνοντας τη φύση, την κοινωνία, τον εαυτό μας. Μαθαίνοντας ξανά να ζούμε! Ecology is not just a trend. It's Life itself. Ecosophy: The Olympian Way. 奥林山方式

Προσκυνώντας τόν σταυρό τοῦ Χριστοῦ

Posted by IGOR στο Μαρτίου 11, 2018


Κυριακή τῆς Σταυροπροσκυνήσεως
Καραβιδόπουλος Ἰωάννης (Καθηγητής Πανεπιστημίου)

Στό μέσον τῆς περιόδου τῆς Μ. Τεσσαρακοστῆς προβάλλει ἡ Ἐκκλησία μας κατά τήν Γ΄ Κυριακή τῶν νηστειῶν τόν Σταυρό τοῦ Χριστοῦ γιά νά τόν προσκυνήσουν οἱ πιστοί καί νά συνεχίσουν ἔτσι ἐνισχυμένοι τόν πνευματικό ἀγώνα, πού θά τούς φέρει στή Μ. Ἑβδομάδα καί τό Πάσχα, διαβάζει δέ κατά τήν ἡμέρα αὐτή τήν περικοπή μέ τά ἀκόλουθα λόγια πού ὁ Χριστοῦ ἀπηύθυνε πρός τούς μαθητές του μόλις προανήγγειλε πρός αὐτούς τόν ἐπικείμενο σταυρικό του θάνατο:

«Ὅποιος θέλει νά μέ ἀκολουθήσει, ἄς ἀπαρνηθεῖ τόν ἑαυτό του, ἄς σηκώσει τόν σταυρό του κι ἄς μέ ἀκολουθεῖ. Γιατί ὅποιος θέλει νά σώσει τή ζωή του θά τή χάσει· ὅποιος ὅμως χάσει τή ζωή του ἐξαιτίας μου καί ἐξαιτίας τοῦ εὐαγγελίου, αὐτός θά τή σώσει. Τί θά ὠφεληθεῖ ὁ ἄνθρωπος, ἄν κερδίσει ὁλόκληρο τόν κόσμο ἀλλά χάσει τή ζωή του; Τί μπορεῖ νά δώσει ὁ ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα γιά τή ζωή του; Ὅποιος, ζώντας μέσα σ’ αὐτή τή γενιά τήν ἄπιστη κι ἁμαρτωλή, ντραπεῖ γιά μένα καί γιά τή διδασκαλία μου, θά ντραπεῖ γι’ αὐτόν καί ὁ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου, ὅταν ἔρθει μέ ὅλη τή λαμπρότητα τοῦ Πατέρα του, μαζί μέ τούς ἁγίους ἀγγέλους».

Καί τούς ἔλεγε ἀκόμη: «Σᾶς βεβαιώνω πώς ὑπάρχουν μερικοί ἀνάμεσα σ’ αὐτούς πού βρίσκονται ἐδῶ, οἱ ὁποῖοι δέν θά γευτοῦν τόν θάνατο, πρίν δοῦν νά ἔρχεται δυναμικά ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ» (Μάρκ. 8,34 – 9,1).

Τά λόγια αὐτά εἶναι πολύ σημαντικά καί βαριά γι’ αὐτούς πού θέλουν νά εἶναι μαθητές τοῦ Ἰησοῦ. Ἐφόσον ὁ Ἰησοῦς ἔχει νά ἀντιμετωπίσει ὄχι τή δόξα ἀλλά τόν σταυρό καί τό πάθος, δέν μπορεῖ νά εἶναι διαφορετική καί ἡ τύχη τῶν μαθητῶν του, ἐάν θέλουν βέβαια νά εἶναι στήν οὐσία, ὄχι μόνο στό ὄνομα, μαθητές του, μαθητές βέβαια μέ τήν εὐρύτερη ἔννοια τοῦ ὅρου, δηλ. τοῦ χριστιανοῦ πού ἀκολουθεῖ πιστά καί συνειδητά τόν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό.

Καταναγκασμός δέν ὑπάρχει στή διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ. Μπορεῖ κανείς ἐλεύθερα νά ἀποφασίσει τόν δρόμο τοῦ σταυροῦ ἀφοῦ ἀναλογισθεῖ πρῶτα τίς δυσκολίες καί ἀναλάβει ἀποφασιστικά τίς εὐθύνες του: «Ὅποιος θέλει νά μέ ἀκολουθήσει, ἄς ἀπαρνηθεῖ τόν ἑαυτό του, ἄς σηκώσει τόν σταυρό του κι ἄς μέ ἀκολουθεῖ». Ἡ ἀπάρνηση τοῦ ἑαυτοῦ μας καί ἡ ἄρση τοῦ σταυροῦ ἐπί τῶν ὤμων εἶναι οἱ βασικές προϋποθέσεις γιά νά ἀκολουθήσουμε τόν Χριστό. Ἀρνοῦμαι τόν ἑαυτόν μου, σημαίνει: ἐγκαταλείπω τίς νόμιμες καί δίκαιες ἀπαιτήσεις, τίς φυσιολογικές καί δικαιολογημένες ἐπιθυμίες πού ἔχει τό ἐγώ μου μέσα στή ζωή, ἀρνοῦμαι τήν ἀσφάλεια μίας καλοβολεμένης ζωῆς, γιά νά ἀποδυθῶ στήν κατά τά κριτήρια τοῦ κόσμου ἀβεβαιότητα καί ἀνασφάλεια πού συνεπάγεται τό νά ἀκολουθῶ τόν Χριστό στόν δρόμο τοῦ πάθους. Ὁ ἐμπειρικός ἄνθρωπος, ὅπως τόν γνωρίζουμε ὅλοι μας, ζητεῖ τήν τακτοποίηση καί τήν ἀσφάλεια, τήν ἀποφυγή τῆς σκέψης τοῦ θανάτου, τήν παράταση τῆς ζωῆς του μέ κάθε τρόπο.

Μέ μία παράξενη ὅμως ἐπιχειρηματολογία γιά τήν ἀνθρώπινη λογική ὁ Χριστός διδάσκει ὅτι ἡ ζωή κερδίζεται μόνον ὅταν χαθεῖ. Ἡ θυσία τῆς ζωῆς ὁδηγεῖ στήν κατ’ ἐξοχή ζωή. Ὁ Χριστός χρησιμοποιεῖ στίς φράσεις του αὐτές τή λέξη «ψυχή» μέ τήν διπλή ἔννοια τῆς ζωῆς, τῆς βιολογικῆς ζωῆς καί τῆς αἰώνιας ζωῆς πού εἶναι δῶρο τοῦ Θεοῦ. Ὅποιος θέλει τήν πραγματική ζωή, πρέπει νά θυσιάσει τήν εὔκολη ζωή τοῦ κόσμου.

Τά λόγια αὐτά προϋποθέτουν ἤ προβλέπουν συνθῆκες διωγμοῦ μπροστά στόν ὁποῖο εἶναι δυνατό νά φοβηθεῖ κανείς καί νά ἀρνηθεῖ τήν πίστη του μέ ἀποτέλεσμα νά χάσει τήν πραγματική ζωή. Δέν χάνουν τή βαρύτητά τους ὅμως τά λόγια αὐτά ἀκόμη κι ὅταν δέν ὑπάρχει διωγμός. Εἶναι βέβαια αὐτονόητο ὅτι, ὅταν κανείς συμβιβασθεῖ μέ τίς δυνάμεις τῆς ζωῆς μέσα στόν κόσμο καί βολευτεῖ μέσα στήν ἀσφάλεια τῆς ὀργανωμένης κοινωνίας, δέν ἀντιμετωπίζει θέμα διωγμοῦ ἤ πάθους ἤ θυσίας τῆς ζωῆς του.

Σέ ποιές ὅμως περιπτώσεις μπορεῖ κανείς σήμερα νά μιλᾶ γιά σταυρό καί γιά μαρτύριο; Μήπως αὐτά εἶναι ἡρωϊκές πραγματικότητες τοῦ παρελθόντος τῆς Ἐκκλησίας; Ὁ συνεπής Χριστιανισμός δέν εἶναι μόνο ἱστορικό παρελθόν, ἀλλά μπορεῖ νά εἶναι καί ζωντανό παρόν. Ὅταν μέσα σ’ ἕνα κόσμο πεσμένων ἀξιῶν μπορεῖς νά πιστεύεις στίς ἀξίες τῆς πίστης, ὅταν μέσα στό συνηθισμένο ψέμα ἐσύ συντάσσεσαι μέ τό μέρος τῆς ἀλήθειας, ὅταν ὅλοι κάνουν τά πάντα γιά νά ἱκανοποιήσουν τόν ἑαυτό τους καί σύ τόν ἀρνεῖσαι, ὅταν ὅλοι συμβιβάζονται γιά νά ἐξασφαλισθοῦν κι ἐσύ δέν προδίδεις τίς ἀρχές σου μέ κίνδυνο νά ζημιωθεῖς καί νά χάσεις τή θέση σου, ὅταν οἱ ἄλλοι ὀρθολογιστικά ἐξηγοῦν τά πάντα μέ ἐνδοκοσμικό πρίσμα, ἐνῶ τή δική σου καρδιά τήν ζεσταίνει ἡ ἐλπίδα τῆς ἀναστάσεως, τότε εἶσαι πραγματικός μαθητής τοῦ Ἰησοῦ, πού τόν ἀκολουθεῖς στό δύσκολο δρόμο τῆς θυσίας.

Ὅλα αὐτά ὅμως πού φαίνονται ἀδύνατα γιά τόν φυσιολογικό ἄνθρωπο, γίνονται πραγματικότητες μέσα στήν περιοχή τῆς χάρης τοῦ Θεοῦ πού ἀναγεννᾶ καί μεταβάλλει τόν ἄνθρωπο σέ νέο δημιούργημα, σέ «καινή κτίση».

Ἕνα μήνυμα, λοιπόν, ἑκούσιας αὐταπαρνήσεως μᾶς ἀπευθύνει τό σημερινό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα, αὐταπαρνήσεως ὄχι γιά ὁποιοδήποτε ἄλλο λόγο ἀλλά γιά τόν Χριστό καί τό Εὐαγγέλιο. Οἱ ἥρωες τῆς πίστης καί οἱ ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας δέν εἶναι μόνον μορφές τοῦ μακρινοῦ παρελθόντος· μποροῦν νά γίνουν καί ζωντανές πραγματικότητες στήν ἐποχή μας.

Ἡ περικοπή τελειώνει μέ τή βεβαιότητα τῆς δυναμικῆς παρουσίας τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ. Αὐτή εἶναι πού δίνει τή δυνατότητα στόν χριστιανό νά πραγματοποιήσει ὅλα τά παραπάνω, καί δέν εἶναι ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ μελλοντικό μόνο ὅραμα ἀλλά καί τωρινή πραγματικότητα, εἶναι ἡ δυνατότητα νά ζεῖ κανείς τή μελλοντική πληρότητα τῆς βασιλείας ἤδη στό παρόν.

[amen.gr]

21 Σχόλια to “Προσκυνώντας τόν σταυρό τοῦ Χριστοῦ”

  1. Επίκουρος Νεοκλέους said

    •Η ετυμολογία της λέξης «προσκυνώ» συντίθεται από την πρόθεση «προς» και το ρήμα κυνέω-ώ που σημαίνει «υποδέχομαι με χαρά». Ρίζα του είναι η λέξις «κύων» που σημαίνει «σκύλος». Και σημαίνει στην κυριολεξία: «να πέφτω στα τέσσερα ή να κάνω χαρές, όπως ακριβώς ο σκύλος», (Κάρολος Χουκ, «Κλείδα της ελληνικής διαθήκης: Επιλογή κειμένων με φιλολογική εξήγηση», σελ. 6 και σελ. 142)
    •Η λέξις «προσκυνώ» στην ουσία σημαίνει «μιμούμαι τον σκύλο» (F. Valpy, «Οι βασικές λέξεις της ελληνικής γλώσσας», Πανεπιστήμιο Καίμπριτζ, σελ. 154 και 244).
    •«Η αρχική σημασία του «προσκυνώ» είναι «να συμπεριφέρομαι σαν τον σκύλο» (Webster, «Συντακτικό και Συνώνυμα της Καινής Διαθήκης, σελ. 253).

    Μου αρέσει!

    • Προφήτης από το υπερπέραν said

      Μου αρέσει!

      • Θεόφιλος said

        Ο Χριστιανισμός είναι ΕΒΡΑΙΟ-ΔΟΥΛΕΙΑ ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΙΑ και ΠΟΛΥ-θεϊσμός

        Οι Έλληνες πρόγονοί μας κτίζανε ναούς στους Ολύμπιους Θεούς τους!
        Για αυτό οι ΙουδαιοΟρθόδοξοι Χριστιανοί τους αποκαλούνε Πολυθεϊστές!

        Οι Έλληνες Χριστιανοί, οι ρωμιοί(υπόδουλοι των ρωμαίων) δηλαδή, το υποβλητικό όνομα των σημερινών Ελλήνων, ΧΤΙΖΟΥΝΕ ναούς σε πάρα ΠΟΛΛΑ άτομα, τους αποκαλούμενους Αγίους-ΘΝΗΤΟΥΣ Ανθέλληνες εγκληματικούς ανθρώπους- όπως στο Γεώργιο, τον Νικόλαο, Δημήτριο, Χαράλαμπο,…τους προφήτες ΘΝΗΤΟΥΣ των Εβραίων, στην θνητή Εβραία μητέρα του Ιησού, εάν αυτός υπήρξε, που είναι ακόμα ανιστόρητο θέμα, και σε κάθε βιβλικό κάθαρμα, και κάθε Εβραίο απόστολο, και…και…και…,
        ΔΗΛΑΔΗ, οι σημερινοί χριστιανοί έχουν ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΥΣ ναούς ΣΕ ΘΗΝΤΟΥΣ, που λαμβάνουν τιμές θεών, που υμνούν ως θεούς, από ότι είχαν οι αρχαίοι Έλληνες στους θεούς τους.
        ΑΥΤΟ επίσης σύμφωνα με το Χριστιανικό δόγμα αποκαλείται Πολυθεΐα.
        ΙΔΟΥ Η ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΠΟΛΥΘΕΙΑ!
        !!!!!!!!!!!!!!!!!

        Και συνεχίζουμε.

        Οι Ναοί των Αρχαίων Ελλήνων Προγόνων ΜΑΣ, ήταν χτισμένοι και αφιερωμένοι στους Ολύμπιους Θεούς και ήταν διακοσμημένοι με Αγάλματα θεών, και ανάγλυφα που παρίσταναν ιστορικά και θεογονικά γεγονότα σε σχέση με θεούς, ημίθεους, και ανθρώπους. Κάθε ναός διατηρούσε άσβεστη φλόγα.
        Οι Χριστιανοί αποκαλούνε την απεικόνιση και γλυπτική παρουσία των Ελλήνων Θεών, και Ημίθεων ως Ειδωλολατρία.
        ΜΑ αυτή η κατηγορία είναι Εσφαλμένη.

        ΟΙ Αρχαίοι Έλληνες ΔΕΝ λατρεύανε τα άγαλματα που απεικόνιζαν τους θεούς τους. Όταν λόγου χάρη ο Φειδίας έκανε ένα άγαλμα του Θεού Διός, και το δώριζε στους Δελφούς, οι Ιερείς και ιέρειες των Δελφών δεν έκαναν τελετές αγιασμού να το εξαγνίσουνε και να το θεοποιήσουνε για λατρευτικούς λόγους όπως κάνει η Χριστιανική Εκκλησία με την κάθε εικόνα αναπαράστασης των αγίων προσώπων τους που λαμβάνει.

        Δηλαδή για τους Έλληνες η φωτογραφία ενός φίλου τους στο γραφείο τους ήταν απλώς μία θύμηση του φίλου, και όχι αντικείμενο λατρείας του φίλου.
        Στην Χριστιανική Ιουδαϊκή όμως παράδοση, μία απεικόνιση κάποιου αγίου δεν είναι απλώς θύμηση αυτού, αλλά αντικείμενο ΛΑΤΡΕΙΑΣ, δηλαδή θεοποιήσεως αυτού!

        Συμπέρασμα!
        ΟΙ Έλληνες ΔΕΝ ΗΤΑΝ ειδωλολάτρες,
        Διότι:
        Δεν απέδιδαν τιμές λατρείας στα είδωλα γλυπτά αναπαράστασης των θεών τους.
        Δεν πίστευαν λοιπόν ότι εάν άγγιζαν το άγαλμα ενός θεού ή θεάς θα γινόντουσαν καλά, εφόσον το άγαλμα ΔΕΝ θεωρείτο θεοποιημένο άγαλμα με θεϊκές δυνάμεις.

        Οι Αρχαίοι Έλληνες ΔΕΝ δεόντουσαν στα αγάλματα,

        ΔΕΝ τα θεωρούσαν θαυματουργά,

        ΔΕΝ τα θεωρούσαν ζωντανά να κλαίνε, δάκρυα δήθεν με αίματα ή απλά δάκρυα, ή να γελάνε και να μειδιάζουν, ή να κινούνται…

        Τα αγάλματα ΔΕΝ λαμβάνανε τιμές και αξίες ως θεοί!

        Τελεία και παύλα!

        Οι Χριστιανικές Εκκλησίες είναι χτισμένες, και αφιερωμένες, όπως είδη ανάφερα, όχι μόνον στον θεό των Εβραίων, και στο Εβραίο γιό του, μα και σε θνητούς κατά το πλείστον ΕΒΡΑΙΟΥΣ ανθρώπους(προφήτες, αποστόλους, αγίους, απολογητές…) που λαμβάνουνε ΘΕΙΚΕΣ τιμές, ως ΘΕΟΙ-ΙΔΟΥ Ο ΠΟΛΥΘΕΙΣΜΟΣ της Χριστιανοσύνης, αλλά επίσης αυτοί οι ναοί-Εκκλησιές-είναι διακοσμημένοι με ΑΓΑΛΜΑΤΑ του Ιησού σε σταυρό, αγάλματα της μητρός του Μαρίας Θνητής Εβραίας ως θεϊκό σύμβολο, και με εικόνες των θεοποιημένων

        Εβραίων Αγίων και Αποστόλων και προφητών(ΘΕΟΠΟΙΗΜΕΝΩΝ ΘΝΗΤΩΝ), στών οποίων τα εικονίσματα κρεμιόνται τάματα εις χρυσόν και αργύριον, δηλώσεις ευχαριστιών για θαύματα…κλπ.,

        Οι Χριστιανοί αποκαλούνε, όχι απλώς την απεικόνιση και γλυπτική παρουσία θεού και θεοποιημένων θνητών, μα ΚΥΡΙΩΣ την ΛΑΤΡΕΙΑ αυτών των απεικονίσεων και γλυπτών, ως, Ειδωλολατρία.
        ΙΔΟΥ Η ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΙΑ!

        Αυτή η Ειδωλολατρία του Χριστιανισμού έχει γιγάντιες διαστάσεις,
        Ας δούμε και άλλες Ειδωλολατρικές Χριστιανικές παρουσιάσεις, ιδιαίτερες στον Χριστιανισμό.

        Οι Χριστιανοί αποδίδουν ΘΕΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ στους Αγίους και τις απεικονίσεις τους. Δηλαδή, οι Άγιοι ΤΙΜΟΥΝΤΑΙ ως ΘΕΟΙ και ΘΕΕΣ!
        Αυτή η ΠΟΛΥΘΕΙΣΤΙΚΗ χριστιανική ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΕΙΑ παρατηρείται:

        1ον. με το δέος με το οποίο οι δουλικοί Χριστιανοί, φιλούνε τις κρεμασμένες εικόνες τους στις εκκλησιές, οι οποίες είναι αντικείμενα ΘΕΙΚΗΣ λατρείας, και συνεπώς ΠΟΛΥΘΕΙΑ και ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΙΑ.

        2ον. το δέος με το οποίο γονατίζουν και προσεύχονται σε αυτές τις εικόνες, οι οποίες είναι αντικείμενα ΘΕΙΚΗΣ λατρείας, και συνεπώς ΠΟΛΥΘΕΙΑ και ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΙΑ.

        3ον. Την άσβεστη φλόγα στα καντήλια που κρεμάνε εμπρός των απεικονίσεων. Αυτή λοιπόν η φλόγα, είναι αντικείμενο ΘΕΙΚΗΣ λατρείας, εφόσον τοποθετείται εμπρός θεοποιημένων αγίων, ως σύμβολο λατρείας προς αυτούς, και συνεπώς είναι πράξη ΠΟΛΥΘΕΙΑΣ και ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΙΑΣ.

        4ον. Οι χριστιανοί θεωρούνε τις απεικονίσεις των αγίων τους θνητών και προφητών ως ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΕΣ, που αποδεικνύει ότι οι χριστιανοί πιστεύουνε ότι τα άτομα που αντιστοιχούν στις απεικονίσεις, έχουν ΘΕΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ. Εφόσον λοιπόν πιστεύουνε ότι τα άτομα στις απεικονίσεις έχουνε θεϊκές δυνάμεις τότε αυτά τα θνητά άτομα λατρεύονται ως ΘΕΟΙ-ΠΟΛΥΘΕΙΑ.
        Ως επίσης, αυτές οι εικόνες, είναι αντικείμενα ΘΕΙΚΗΣ λατρείας, και συνεπώς ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΙΑ.

        5ον. Σημαντικότερη έκφραση της χριστιανικής πολυθεΐας, παρουσιάζεται στις λιτανείες, όπου εικόνες ΘΕΙΚΩΣ θαυματουργών αγίων μεταφέρονται στους δρόμους πόλεων και χωριών, και όπου οι πολυθεϊστές χριστιανοί μαζεύονται σε μεγάλο πλήθος να Φιλήσουνε τον ΘΕΙΚΟ άγιο ή ΘΕΙΚΗ αγία. Αυτές λοιπόν οι εικόνες, είναι αντικείμενα ΘΕΙΚΗΣ λατρείας, και συνεπώς ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΙΑ.

        Λιτανεία του αγίου Χαράλαμπου.

        Λιτανεία της παναγίας Μηχανιώτισσας

        Λιτανεία της αγίας Φιλοθέης

        6ον. Ακόμα πιο ισχυρό δείγμα της πολυθεΐας των χριστιανών είναι οι ΘΕΙΚΕΣ τιμές που λαμβάνουν τά κόκαλα και τα πτώματα νεκρών ΘΕΟΠΟΙΗΜΕΝΩΝ αγίων, που μεταφέρονται στους δρόμους πόλεων και χωριών, και όπου οι πολυθεϊστές χριστιανοί πάλι μαζεύονται σε μεγάλο πλήθος να Φιλήσουνε τά ΘΕΙΚΑ Κόκαλα και Πτώματα, ελπίζοντες σε ένα ΘΑΥΜΑ από τα ΘΕΙΚΩΣ θαυματουργά άγια κόκαλα και πτώματα. Αυτά λοιπόν τα αντικείμενα, ΚΟΚΑΛΑ και ΠΤΩΜΑΤΑ, είναι αντικείμενα ΘΕΙΚΗΣ λατρείας, και συνεπώς ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΙΑ.

        Στιγμιότυπα από την λιτανεία των ιερών Λειψάνων του Αγίου Γεωργίου

        Προσκύνημα στο ιερό λείψανο της Αγίας Ελένης στον ναό της Αγίας Βαρβάρας, στον ομώνυμου Δήμο,

        Λειψανοθήκες από την Ιερά Μονή Ιβήρων Αγίου Όρους

        Άγια λείψανα του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Θεοδώρου του Στρατηλάτου
        και του Αγίου Θεοδώρου του Τύρωνος

        Άγια λείψανα του Αγίου Θεοδώρου του Τύρωνος, του Αγίου Αποστόλου Ανδρέου του Πρωτοκλήτου και του Αγίου Γρηγορίου Νεοκαισαρείας του Θαυματουργού (από αριστερά προς τα δεξιά).

        Τα κρανία του Αγίου Νεομάρτυρος Νικήτα του Νισυριού και του Οσίου Ιερόθεου του Ιβηρίτου. Άγια λείψανα του Αγίου Θεοδώρου του εν Πύργη της Παμφυλίας, του Αγίου Γρηγορίου Νεοκαισαρείας του Θαυματουργού και του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου.

        Άγια Λείψανα του Αγίου Χαραλάμπους, του Αγίου Νέστορος, του Οσίου Ιλαρίωνος, των Αγίων μαρτύρων Μηνοδώρας, Νυμφοδώρας, και Μητροδώρας, του Αγίου Αποστόλου Ανδρέα, του Αγίου Γεωργίου, Αίμα των Αγίων Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού, της Αγίας Οσιομάρτυρος Ανυσίας, του Αγίου Αποστόλου Φιλίππου, του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Προκοπίου, του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Μάμαντος, του Αγίου Νεομάρτυρος Παχωμίου του Αγιοπαυλίτου, του Αγίου Νεομάρτυρος Θεοδώρου του εν Αλικαρνασσώ, του Αγίου Ιωάννου Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως του Νηστευτού, του Αγίου Οσιομάρτυρος Κοσμά Πρώτου του Αγίου Όρους, της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Βαρβάρας, του Οσίου Κυριάκου του Αναχωρητού, του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Ευσταθίου, του Αγίου Ιερομάρτυρος Μοδέστου, του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Ιακώβου του Πέρσου, των Αγίων Δισμυρίων, του Οσίου Μακαρίου του Αιγυπτίου, του Αγίου Μηνά του Καλλικέλαδου, του Αγίου Ιερόθεου Αθηνών, του Αγίου Διονυσίου του Αεροπαγίτου κ.ά.

        Κόκαλα αγίου Χαράλαμπου.

        Το ευσεβές ρωμιοποίμνιο εκστασιάζεται προσκυνώντας κόκαλα δήθεν αγίων που τιμάει, ως αντικείμενα ΘΕΙΚΑ και θαυματουργά, και αυτά φυσικά τα κόκαλα και πτώματα είναι αντικείμενα λατρείας, και συνεπώς ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΙΑ.

        Κοκαλολατρεία = Νεκροφιλία

        Το ευσεβές ρωμιοποίμνιο εκστασιάζεται, όταν οι ρασοφόροι του επιδεικνύουν “θαυματουργές” εικόνες, ζώνες, κόκκαλα κ.λπ. Ο εξουσιαστής με τον εξουσιαζόμενο αποτελούν δίπολο. Αν δεν υπήρχε ο ένας, δεν θα μπορούσε να υπάρχει κι ο άλλος. Αν δεν υπήρχε το αφελές ποίμνιο, δεν θα υπήρχαν οι ρασοφόροι και το αντίστροφο.

        7ον. τελικά το πλήθος των πολυθεϊστών χριστιανών φοράνε φυλαχτά που περιέχουν χώμα από το Ισραήλ, και κομματάκι υποτιθέμενου ξύλου από τον σταυρό του υποτιθέμενου Ιησού, πιστεύοντας ότι ο υποτιθέμενος ημίθεος Ιησούς, εφόσον η μάνα του ήταν θνητή, θα τους προστατεύει από κάθε κακό…Τιμάτε λοιπόν ένα αντικείμενο ως ΘΕΙΚΑ θαυματουργό, και αυτό φυσικά το φυλαχτό είναι αντικείμενο ΘΕΙΚΗΣ λατρείας, και συνεπώς ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΙΑ.

        Και ο Χοντρός καλοφαγωμένος Χριστιανός ιερέας δοξολογεί τον Εβραίο Ιεχωβά που το αποβλακωμένο ποίμνιο ρωμιός τον καλοταΐζει και τον δοξολογεί ως ιερό αντιπρόσωπο του ανύπαρκτου θεού, την Εθνοκτόνο ιδέα των μισάνθρωπων ανθελλήνων ευαγγελιστών και αποστόλων, φιλώντας τά χοντρά παχιά χέρια του, Αυτόν, τα Κόκαλα και τά Πτώματα!

        Μου αρέσει!

      • ΘΕΟΦΟΒΟΣ ΧΑΝΟΣ said

        Μου αρέσει!

      • Άγιος Παπίσιος ο Αγιοραμφίτης said

        Αποξηραμένα «κακάκια» εν όψει που θα αποδοθούν σε αγίους της Εκκλησίας μας για ιερό προσκύνημα …

        Μου αρέσει!

    • Σκουπιδιάρης said

      Πού στο καλό τις βρίσκετε αυτες τις κοτσανες και τις πιστεύετε κιόλας. Α ξερω wikilexiko οπου ο καθένας γράφει οοοτι θέλει. (παντως η συγκεκριμενη γραμματολογικη υπερκοτσανα προερχεται απτον Ρασσιά, μεγα αρχικοτσαναδορο αρχαιολατρη ταχα μου για να γεμιζει τις τσεπες του κιαυτος.

      ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ

      Δίνω ένα φιλί από το κυνέω. Σήμερα προσκυνάω (προσκυνέω – ω). Ο Οδυσσεύς μόλις εσώζετο από τους κινδύνους της θάλασσας και έβρισκε γή φιλούσε το χώμα «εκ ποταμοίο λιασθείς σχοίνω υπεκλίνθη κύσε δε ξείδωρον άρουραν». Ο μέλλοντας του κυνέω είναι κύσω ο αόριστος έκυσα και κύσα η προστακτική κύσον. Στον Αριστοφάνη Νεφέλες στ. 81 «κύσον με και την χείρα δός την δεξιάν» δηλαδή “φίλησέ με και δώσε μου το δεξί σου χέρι”. Αγγλικά kiss me Δηλαδή κύσον με . Πηγη:https://www.google.gr/amp/s/enimerwsi2.wordpress.com/2011/04/13/%CF%83%CF%8D%CE%BD%CF%87%CF%81%CE%BF%CE%BD%CE%B7-%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B1%CE%AF%CE%B1-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B3%CE%BB%CF%8E%CF%83%CF%83%CE%B1%E2%80%8F/amp/

      Μου αρέσει!

      • Επίκουρος Νεοκλέους said

        Σοβαρή ιστοσελίδα.
        Σήμερα την έγραψες;
        Ξέρεις τι είναι το Πανεπιστήμιο Καίμπριτζ και το Webster;
        Κατά τα άλλα, απόλαυσε όσο μπορείς τα επακόλουθα της προκαλούμενης υπεραιμίας του πέους σου…

        Μου αρέσει!

  2. Επίκουρος Νεοκλέους said

    Και από το τελειότερο Ελληνικό Λεξικό του κόσμου (Liddell & Scott). Δώσε σημασία στην αγγλική μετάφραση «To make obeisance», Fall down and worship» etc. Πουθενά δεν θα βρεις γραμμένο για φιλιά και kisses. Μην μπερδεύεις το «πρόσκυσον» και «προσέκυσα» με το «κύσε» και «κύσον».
    https://archive.org/stream/greekenglishlex00liddrich#page/1314/mode/2up

    Μου αρέσει!

  3. Επίκουρος Νεοκλέους said

    Εάν δεν γνωρίζεις την διαφορά μεταξύ του Πανεπιστημίου Καιμπριτζ και wiki, μεταξύ Webster Dictionary και google, μεταξύ Liddel & SCott και κάποιου Δημητράκου (η μάνα του τον ξέρει;) τότε είναι περιττό να συζητάω με κάποιον που δεν γνωρίζει πως το κυνώ (με περισπωμένη) προέρχεται από τον κύνα (σκύλο) που με την πρόθεση «προς» γλύφει (φιλά) – δείχνει υποταγή…
    Τα πρώτα και κύρια δείγματα ημιμάθειας συνήθως εκδηλώνονται και από την ανορθογραφία του μειξοβάρβαρου, οπότε πριν φύγεις πέτα τουλάχιστον ένα «ευχαριστώ» που σπαταλάω πολύτιμο χρόνο να σε μαθαίνω την γλώσσα τον προγόνων μου…
    Απλά, πρόσεξε μην βγεις κάποια νύχτα μαζί με τα άλλα σκουπίδια και χαθεί ένα ακόμη παρανοϊκό είδωλο διαστροφικής νοημοσύνης, «καταλλήλως» εκπαιδευμένου κενόσοφου διανοούμενου, “προοδευτικού” ιδαλγού de la basura του νεο-δονκιχωτισμού, ταλαιπωρούμενου από σοβαρές επιπλοκές παρωπιδωμένου «μπουνταλαδισμού».
    Μακάριοι, λοιπόν, οι πτωχοί (και ανάπηροι) τω πνεύματι.

    Μου αρέσει!

    • Σκουπιδιαρης said

      Σου παρουσιαζω μια λεξη που κρατα απο τα ομηρικα χρονια.Ουτε με νιαζει που υποτιμας και συκοφαντεις τις πηγες που σου παραθετω, ουτε με νοιαζει που με κοροϊδευεις ουτε και ουτε με νοιζει που εχει φαει τα λυσσακά σου να ταυτίσεις το κυνώ με τον κύνα και τον φλοξ και τον μπουμπη και τον ροκυ whatever. Αλλα κοιτα:με ποιους προγονους μου λες οτι ταυτιζεσαι οταν χρησιμοποιεις την συκοφαντια και τις υβρεις σαν επιχειρήματα; Με του Ελληνες του» καλονκαγαθον»; ή μηπως με τους απογόνους του Εφιαλτη; Η μηπως οι προγονοι «σου» δεν προσκυνουσαν και δεν ειχαν ισως την μεγαλυτερη ενθεοτητα και ευσεβεια προς το θείο στην ευρυτερη περιοχη της βαλκανικης χερσονησου;Μηπως αραγε απο αγνοια ακολουθεις τις σκυθικες και περσικες επιρροες στην αρχαιοελληνικη θρησκεια τις οποιες ειχαμε λιγο πριν μας κατακτησουν οι ρωμαιοι; Δεν γουσταρεις τον Θεο πεστο ξεκαθαρα,δικαιωμα σου. Οι προγονοι «σου» το ιδιο κανανε και αλλοι πιστευαν σε μια θεοτητα αλλοι σε 12 αλλοι σε πολυ περισσοτερες(πριν τα χρόνια του Χριστου εννοω) . Μην μαγαριζεις ομως την συνεχεια της ελληνικης γλωσσας μεσα στους αιωνες.

      Μου αρέσει!

      • Επίκουρος Νεοκλέους said

        Παρουσιάζεις, λες, λέξη που κρατά από τα ομηρικά χρόνια, αλλά δεν ξέρεις πώς γράφεται το «μειξοβάρβαρος», και ειρήσθω εν παρόδω, τι σημαίνει. Οπότε, μόνος σου πρέπει να καταλάβεις πως δεν ξέρεις τι γράφεις και τι λες, και ότι μόνον εσύ μαγαρίζεις την ελληνική γλώσσα μη γνωρίζοντάς την, δεν χρειάζεσαι εμένα να το επισημάνω.
        Όσο για την Ελληνική Θρησκεία (και όχι αρχαιοελληνική), ο Γνήσιος Έλλην και η Γνήσια Ελληνική Φυλή έχει 11 θεούς περισσότερους από τον έναν παρασκευασμένο, επιβαλλόμενο και εισαγόμενο δικό σου. Τι το παράξενο και κατακριτέο, λοιπόν; Σε τι διαφέρει ο Ελληνισμός από άλλους λαούς που είχαν τις δικές τους πατρώες θεότητες; Διαφέρει, ίσως, μόνον στην λεπτομέρεια πως ο Ελληνισμός δεν επέβαλε ποτέ τις πατρώες θεότητες εκβιαστικά σε κανέναν λαό. Σε αντίθεση με άλλον λαό, που ελλείψει πάσης αρετής και καλλιέργειας το έπραξε. Ο Ελληνισμός -ευτυχώς ή δυστυχώς- είχε μόνον γλώσσα, τέχνες, αθλητισμό, επιστήμες και πολιτισμό να δώσει. Οπότε, εάν κάποιος ακολουθεί ξένες και ανθελληνικές θρησκευτικές επιρροές αυτός είσαι μόνον εσύ που έχεις ασπασθεί και υπηρετείς τον Ιουδαϊσμό και έχεις γίνει (είτε το έχεις συνειδητοποιήσει είτε όχι) η έσχατη συνέπειά του.
        Ο Έλληνας δεν λάτρεψε ποτέ το πέτρινο άγαλμα, που υπήρχε ως μνημονική τέχνη στοιχείο μνημοσύνης και υπενθύμισης των ευλαβών και θείων προγόνων του, με τον ειδωλολατρικό δεισιδαιμονικό τρόπο και δέος που ο ιουδαιο-χριστιανός επιβάλλεται να λατρεύει για 1.700 χρόνια το ζωγραφιστό, λιγδερό σανίδι. Το οποίο, σαν ύλη, το ασπάζεται ως στοιχείο ιερό, με υπερφυσικές λειτουργίες και επιδράσεις, με μαγικές θαυματουργές ιδιότητες και δυνάμεις.
        Ο Έλληνας λάτρεψε και υπηρέτησε την φιλοσοφία, την τέχνη, την ελευθερία, την επιστήμη, τον ορθολογισμό και το Έθνος του. Ο γνήσιος Έλληνας είναι ιδεολάτρης, όχι ειδωλολάτρης.

        Υ.Γ.: Αλήθεια, τι είναι αυτό το «whatever» που γράφεις; Είναι και αυτό ένα μικρό δείγμα προς εμένα, από την απέραντη γνώση της ελληνικής γλώσσης που κατέχεις;

        Μου αρέσει!

    • Σκουπιδιαρης said

      μειξο-βαρβαρος;;; μαλλον εννοεις μΙξο-βαρβαρος. Αλλα δε πειραζει για σενα επειδη κρατας απο «προγόνους» περιοπής και το μΥξο-βαρβαρος το ιδιο θα σουτανε. Προτιμησε την αλλη φορα που θα κανεις τον μαγκα σε λεκτικα θεματα (μεσω του google παντα..) να βαλεις την λεξη «φραγκολεβαντινος» ιδια εννοια μαυτο που θες να πεις και λιγοτερες πιθανοτητες να μπερδεψεις το «ι» με το «ει». Ασε μας εμας τους αγραμματους και ανορθογραφους στα σκοταδια μας.

      Μου αρέσει!

      • Επίκουρος Νεοκλέους said

        οὗτος ὁ τᾶς Πολυνείκεος,
        ὦ γέρον, αὐτοκασιγνήτᾳ νύμφας
        ὁμόγαμος κυρεῖ;
        ὡς ἀλλόχρως ὅπλοισι, μειξοβάρβαρος.
        Ευριπίδου «Φόνισσαι»

        Πέσαμε σε φωστήρα βλέπω, αιπειστοίμονα.
        Δεν πειράζει όμως, σε 17 χρόνια που θα βγάλεις το Δημοτικό, έλα εδώ ξανά να σε μάθω και άλλα ελληνικά και που να τονίζεις τις λέξεις.

        Μου αρέσει!

  4. Επίκουρος Νεοκλέους said

    μειξοβάρβαρος
    απόδοση: ο μη γνήσιας Ελληνικότητας / προκειμένου για Έλληνα προερχόμενο από επιμειξία
    γένη: -ος -η -ο
    θεματολογία: ‘ Πλήθος Ουσιαστικών – Επιθέτων – Μετοχών

    Μου αρέσει!

  5. Επίκουρος Νεοκλέους said

    Ακόμη περιμένω να εξηγήσεις τι σημαίνει αυτό το «whatever» που πετάς δεξιά και ζερβά. Αλλά και αυτό το «σόρρυ» (με 2 ρο) για εξήγα το να το καταλάβουμε κι εμείς που καθόμαστε στα πίσω θρανία.
    They got pills for ills, and thrils and even spills, but I think you’re a little too late, and much too slow.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: