olympia.gr

Για την Ελλάδα με όπλο την αλήθεια. Μαθαίνοντας τη φύση, την κοινωνία, τον εαυτό μας. Μαθαίνοντας ξανά να ζούμε! Ecology is not just a trend. It's Life itself. Ecosophy: The Olympian Way. 奥林山方式

Εορτάζοντες την 15ην του μηνός Φεβρουαρίου

Posted by IGOR στο Φεβρουαρίου 15, 2018


Ο ΑΓΙΟΣ ΟΝΗΣΙΜΟΣ ο απόστολος

Ο ΟΣΙΟΣ ΕΥΣΕΒΙΟΣ

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΔΥΟ ΜΑΡΤΥΡΕΣ από τη Θράκη

Ο ΑΓΙΟΣ ΜΑΪΩΡ

Η ΣΥΝΑΞΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ εν τοις Διακονίσσης

Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ο εν Θεσσαλονίκη

Ο ΟΣΙΟΣ ΑΝΘΙΜΟΣ ο Βαγιάνος, ο εν Χίω (+ 1960).

Αναλυτικά

Ο ΑΓΙΟΣ ΟΝΗΣΙΜΟΣ ο απόστολος
Ήταν δούλος στο σπίτι του πλουσίου Φιλήμονα, στα χρόνια του Απ. Παύλου. ο Φιλήμων, με όλους τους ανθρώπους του σπιτιού του, είχε προσέλθει στο χριστιανισμό και ήταν στοργικότατος στους δούλους του. ο Όνήσιμος όμως, ήθελε να πάει στη Ρώμη, για να κάνει όπως του άρεσε τη ζωή του. Καταχράται, λοιπόν, τον κύριο του, εξοικονομεί τα ναύλα και δραπετεύει. Εκεί στη Ρώμη αλήτευε, εργασία δεν έβρισκε, ούτε στοργή και βοήθεια από πουθενά. Τον κατέλαβε μεγάλη στενοχώρια. Τι να έκανε; Θυμήθηκε τότε, από το σπίτι του κυρίου του, τους χριστιανούς, πού ήταν φιλάνθρωποι. Πλησιάζει τη ρωμαϊκή χριστιανική κοινότητα, και πράγματι ή βοήθεια πού παίρνει ήταν μεγάλη. Συγχρόνως μαθαίνει ότι στη Ρώμη είναι υπόδικος ο Απ. Παύλος. Τον γνώρισε όταν είχε φιλοξενηθεί στο σπίτι του κυρίου του. ο Όνήσιμος, αν καί ειδωλολάτρης, είχε εντυπωσιασθεί από την ψυχή του μικρόσωμου εκείνου χριστιανού. Τώρα πού άκουσε ότι είναι στη Ρώμη, νοιώθει την επιθυμία να τον δει και αισθάνεται μια συνταρακτική εσωτερική μεταβολή στον εαυτό του. Του συνέβη αυτό πού αναφέρει ο θεόπνευστος λόγος της Άγιας Γραφής, «έγενήθη έπ’ αύτω πνεύμα Θεού» . Δηλαδή, έπνευσε σ’ αυτόν πνεύμα Θεού. ο Όνήσιμος δεν αφήνει την ευκαιρία ανεκμετάλλευτη. Συναντάει τον Παύλο και αυτός του φέρεται τόσο στοργικά και πατρικά, ώστε ο Όνήσιμος όχι μόνο γίνεται θερμός χριστιανός, αλλά και σαν απόστολος της αγίας πίστεως λαμβάνει μαρτυρικό θάνατο. (Γνωστή βέβαια είναι ή επιστροφή του στον κύριο του Φιλήμονα πού αναφέρεται στην προς Φιλήμονα επιστολή 1-22 του απ. Παύλου).
1. Α’ Βασιλειών, ιθ’ 23.

Απολυτίκιο. Ήχος α’. Τής Ερήμου πολίτης.
Ταίς άκτίσι του Παύλου φωτισθείς την διάνοιαν, ώφθης υπηρέτης του Λόγου καί Απόστολος ένθεος· καί όνησιν έβράβευσας ζωής, Όνήσιμε θεράπων του Χριστού, δια λόγων καί θαυμάτων θεοπρεπών, τοις πίστει έκβοώσί σοι · δόξα τω σε δοξάσαντι φαιδρώς, δόξα τω σε στεφανώσαντι, δόξα τω ένεργούντι δια σου, πάσιν ίάματα.

Ο ΟΣΙΟΣ ΕΥΣΕΒΙΟΣ
Ή παράδοση δεν μας διέσωσε ούτε τα ονόματα των γονέων του, ούτε τον τόπο της καταγωγής του. Γνωρίζουμε όμως, ότι υπήρξε ένας από τους διασημότερους, με ζωντανή ευσέβεια, ασκητές. Ή εγκράτεια του στάθηκε περιβόητη, άλλ’ ή μεγάλη πίστη του και το ακοίμητο ενδιαφέρον του για τη σωτηρία των ψυχών, του έδινε τις απαιτούμενες δυνάμεις, για να πηγαίνει στις πόλεις και να στηρίζει τους ανθρώπους στο λόγο και τις εντολές του Ευαγγελίου. Όσοι για πρώτη φορά τον έβλεπαν νόμιζαν, ότι από την πολλή αδυναμία θα αναγκαζόταν να έχει συνεχή μέριμνα για τον εαυτό του. Άλλ’ ή χάρη του Άγιου Πνεύματος, τον έκανε να ζει για τους άλλους. Τελείωσε δε τη ζωή του, εργαζόμενος για τη σωτηρία των ψυχών μέχρι τελευταίας πνοής του.

0Ι ΑΓΙΟΙ ΔΥΟ ΜΑΡΤΥΡΕΣ από τη Θράκη
Βλέπε σχετικά την 25ή Όκτωβρίου

Ο ΑΓΙΟΣ ΜΑΪΩΡ
Έζησε στα χρόνια του Διοκλητιανού καί υπηρετούσε σαν στρατιώτης στο λεγόμενο τάγμα των Μαύρων. Όταν άρχισε ο διωγμός κατά των χριστιανών, βρισκόταν με το τάγμα του στη Γάζα. Καταγγέλθηκε στον εκεί έπαρχο, ότι ήταν χριστιανός. Όταν ρωτήθηκε, με θάρρος ομολόγησε και ο ίδιος ότι ήταν και θα παραμείνει χριστιανός. Τότε ο έπαρχος διέταξε τον άγριο βασανισμό του. Και πέθανε, αφού μαστιγώθηκε μέχρι θανάτου.

Η ΣΥΝΑΞΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ εν τοις Διακονίσσης

Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ο εν Θεσσαλονίκη
Στις 15 Φεβρουαρίου 1776 μαρτύρησε ο Ιωάννης, πού καταγόταν από την Κωλακία (Κωλακία ή Κουλακιά είναι ή σημερινή κωμόπολη Χαλάστρα ή Πύργος, δυτικά της Θεσ/νίκης) και μαρτύρησε στη Θεσσαλονίκη. ο Ιωάννης συνέτρωγε κάποτε με κάποιους Τούρκους, οι όποιοι ξαφνικά σηκώθηκαν και είπαν πώς ο Ιωάννης τους είπε ότι θέλει να γίνει Τούρκος. Αυτός με όλη του τη δύναμη φώναξε, ΟΧΙ. Αυτοί του είπαν πώς ναι άλλ’ ο Ιωάννης ξαναφώναξε, ΟΧΙ!!! Τότε με τη βία τον έσυραν στο παζάρι (κεντρική αγορά), όπου τον κρέμασαν και στη συνέχεια τον πέταξαν στη θάλασσα. Έτσι έλαβε το αμάραντο στεφάνι του μαρτυρίου.

Ο ΟΣΙΟΣ ΑΝΘΙΜΟΣ ο Βαγιάνος, ο εν Χίω (+ 1960).

2 Σχόλια to “Εορτάζοντες την 15ην του μηνός Φεβρουαρίου”

  1. Θεόφιλος said

    1922: To Μίσος των ντόπιων Ελλαδιτών εναντίον των Ελλήνων
    Προσφύγων της Μ.Ασίας

    Άς μιλήσουμε άγιοι Κληρικοί, και υποκρινόμενη Μεγαλόκαρδη Ορθόδοξη Εκκλησία, πόσο προσκείμενοι είσαστε στην προδοσία του Ποιμνίου, και αντί για ποιμένες των Ελλήνων, αποδείχνετε ΠΑΝΤΟΤΕ ότι είσαστε ΣΦΑΚΤΕΣ των Ελλήνων!

    Ας δούμε τι κάνατε ΕΝΑΝΤΙΩΝ των Ελλήνων προσφύγων από τά παράλια της Μικράς Ασίας, εκείνα τα παράλια όταν τους αιώνες που η Ελλάδα ήταν υπό ΡωμαιΧριστιανική Κατοχή ( γνωστή στους αμόρφωτους ως Ελληνοχριστιανικό Βυζάντιο), σφαγιάζονταν οι Έλληνες σαν αρνιά στα Βυζαντινά Σφαγεία.

    Μια μερίδα του ελληνικού πληθυσμού στην Ελλάδα πάντοτε μισούσε το διαφορετικό, λόγω αμορφωσιάς, λόγω προπαγάνδας και παραπληροφόρησης από τους βασιλόφρονες και το Πατριαρχείο, το δικέφαλο ΤΕΡΑΣ Δυνάστης κατά των Ελλήνων, με κίνητρο και το εξ χριστιανικής αγάπης προσωπικό όφελος ανάμεσα στα άλλα.

    To Μίσος των ντόπιων Ελλαδιτών εναντίον των Ελλήνων
    Προσφύγων της Μ.Ασίας, αγαπητέ αναγνώστη, δεν είχε σχέση με μουσουλμάνους, άραβες, άλλες φάτσες-ράτσες και πάει λέγοντας…,

    Το τρομερό αυτό ΜΙΣΟΣ ήταν άμεσα και έμμεσα εδραιωμένο μέσα στην κατήχηση του ποιμνίου, με την καλλιέργεια της ΙουδαιοΧριστιανικής μαστροπούς διδαχής, που με σκοπιμότητα δημιούργησε την αφύσικη νοσηρή απαθέστατη καρδιά στα στήθια του Ποιμνίου, αυτήν την καρδιά απάθειας και αντιπάθειας κατά του Ελληνισμού, αυτήν την διδαχή ΜΙΣΟΥΣ εναντίων των ανθρόπων της γης, αλλά και ενατίων των Ελλήνων, αυτό το θέτρο ΜΙΣΟΥΣ, που καλλιέργησε πρό αιώνων το ΡωμαιοΒυζαντινό Ιουδαϊκό-Ορθόδοξο Πατριαρχείο μεσω των Βίαιων διώξεων και μαρτυρίων εναντίων των Ελλήνων, όπου τελικά μόνον οι παγωμένες, οι αδιάφορες, οι νεκρές καρδιές ήταν δυνατό να επιζήσουν, μισώντας τον εαυτό τους ως Έλληνες, έτσι αποκαλώντας τους εαυτούς τους Ρωμιούς ως ήταν διαταγή από τα Χριστιανορωμαικά ανάκτορα και την Ιουδαϊκή Ορθοδοξία, μισούσαν την Ελλάδα την Πατρίδα τους αποκαλώντας την Ρώμη γη της ρωμιοσύνης, και μισούσαν τους ΌΜΟΙΟΥΣ τους Έλληνες γιατί ο Έλληνας θεωρείτο και πάντα θα θεωρείται από το Ιουδαϊκό Ορθόδοξο Πατριαρχείο ΕΧΘΡΟΣ ΤΗΣ ΣΙΩΝ, εχθρός της Ιερουσαλήμ, και του Αβραάμ, και εχθρός των Αιρετικών Εβραίων Παύλο…Ευαγγελιστές, Χρυσόστομο…, και τα λοιπά ανθελληνικά καθάρματα όλοι τους απάνθρωποι Μισάνθρωποι Εθνοκτόνοι.

    Το χειρότερο μίσος σε αυτό το δύσμοιρο τόπο, (την Δεινοπαθούσα Ελλάδα υπό Ιουδαϊκή Θρησκευτική Κατοχή για δύο χιλιάδες χρόνια), παίχτηκε από Έλληνες σε
    Έλληνες, πριν καν οι δωσίλογοι βρουν τους Γερμανούς για να γίνουν συνεργάτες τους.

    Το πρώτο κύμα Προσφύγων
    το 1914, οι Έλληνες του Πόντου εξεγείρονται κατά των Τούρκων και οι Τούρκοι τους τσακίζουν χωρίς πολλά-πολλά.

    Από το 1916 αρχίζουν να έρχονται…πρόσφυγες, 400.000 περίπου χριστιανοί Έλληνες του Πόντου που ζητάνε τη βοήθεια της ΜΗΤΕΡΑΣ Πατρίδας. Τι γίνεται λοιπόν; Ας δούμε μια ανταπόκριση της εποχής από την εφημερίδα «Εφημερίς των Βαλκανίων»:
    «Οι δυστυχείς Καυκάσιοι (οι Έλληνες Πρόσφυγες του Πόντου) λιμοκτονούν και πάλιν, παρά τας διαφόρους διαβεβαιώσεις, ότι ελήφθη πάσα φροντίς να μη μένωσι νηστικοί, ότι θα γίνουν πρατήρια, ότι τέλος δεν θ’ αποθάνουν από την πείναν και το
    κρύο… Μετά φρίκης μανθάνομεν ότι αποθνήσκουν 44 καθ’ εκάστην…. Εμάθομεν ακόμη ότι τα δήθεν Νοσοκομεία των προσφύγων είναι σε αθλία κατάστασιν, υπάρχουν μόνον δύο ιατροί, οι οποίοι μόλις
    προφταίνουν να πιστοποιούν τους θανάτους, Δεν θέλομεν να είπωμεν περισσότερα, νομίζομεν όμως ότι αν τους παραδίδομεν εις τον Μουσταφά Κεμάλ, θα τους μεταχειρίζετο ίσως καλύτερον…»

    Πού είναι Ο ΚΛΗΡΟΣ να Φροντίσει τους Πτωχούς;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;
    Πού είναι ο ΚΛΗΡΟΣ, να στεγάσει τους Πτωχούς;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

    ΠΟΥΘΕΝΑ ! Απολύτως ΠΟΥΘΕΝΑ !!!
    Που η Εκκλησία της ΔΗΘΕΝ ΕΛΛΑΔΑΣ να υπερασπίσει τούς δεινοπαθείς Έλληνες ;;;;;
    Τι είπες ;
    ΠΟΥΘΕΝΑ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    Ακριβώς πουθενά!!
    Δεν ακούγεται και πολύ πατριωτικό, έτσι;

    Αλλά ακούγεται Αντί-Ελληνικό, Ανθελληνικό, ακούγεται αναμφιβόλως αυτό που ΑΚΡΙΒΩΣ είναι: ΠΡΟΔΟΣΙΑ !!

    Ας δούμε την έλλειψη Αγάπης της Ιουδαϊκής Ορθοδόξου Εκκλησίας ΚΑΙ ΠΑΛΙ, στην επόμενη Τραγωδία που υπέστησαν οι Έλληνες, με τήν

    Μικρασιατική Καταστροφή

    Το 1922, έχουμε και την πολύ γνωστότερη Καταστροφή της Σμύρνης. Ο Ελληνικός Στρατός που έχει εκστρατεύσει στη Μικρά Ασία τρώει τεράστιο πακέτο από το στρατό του Κεμάλ Ατατούρκ, υποχωρεί άτακτα.
    Χιλιάδες στρατιώτες πιάνονται αιχμάλωτοι ενώ οι υπόλοιποι φεύγουν τρέχοντας για να προλάβουν κανένα
    καράβι για την Ελλάδα.

    Τι θα γινόταν λοιπόν για τους εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες Πολίτες της Μικράς Ασίας
    που θα ξέμεναν χωρίς καμιά προστασία;

    «Λίγο πριν την αναχώρηση από τη Σμύρνη των ελληνικών υπηρεσιών και ενώ το μέτωπο είχε σπάσει, ο νεαρός πολιτικός Γεώργιος Παπανδρέου ενημερώνεται από τον Στεργιάδη για την επερχόμενη καταστροφή. Στην ερώτηση του Παπανδρέου «Γιατί δεν ειδοποιείτε τον κόσμο να φύγει;», ο Στεργιάδης απαντά:

    «Καλύτερα να μείνουν εδώ να τους σφάξει ο Κεμάλ γιατί αν πάνε
    στην Αθήνα θα ανατρέψουν τα πάντα»»

    ΙΔΟΥ η μισέλληνη Χριστιανική ΑΠΑΘΕΙΑ που χαρακτηρίζει τον ανθέλληνα ρωμιό. ΙΔΟΥ το παράσιτο φασιστάκι που μεγαλώνουν στους κήπους του Άθω οι κοπρίτες ΚΛΗΡΙΚΟΙ, μπολιάζοντας το με Φασιστικές Χριστιανικές ανθελληνικέ ορμόνες και απερίφραστη φροντίδα, να γίνουν ταφόπετρα πάνω στην Ελλάδα, και εξ Ιουδαϊκού θεού Δυνάστης κατά των Ελλήνων.

    Kι αυτό γιατί στα μάτια της ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΓερμανοΑγγλικής βασιλικής παράταξης στην Ελλάδα, όλοι οι Μικρασιάτες ήταν τσιράκια του Βενιζέλου, του Έλληνα που αγωνιζόταν για την εξαρτοποίηση της Ελλάδας από τους Βάρβαρους Ευρωπέοι Βασιλείς, και από την Πατριαρχική ΙουδαιοΧριστιανική, επί αιώνων Κατοχή κατά της Ελλάδας.

    Άρα, η Ποινή Θανάτου εναντίων των Ελλήνων Προσφύγων, ορίστηκε μέσω της εγκατάλειψης τους, καθώς ξεμένουν για να διαλέξουν ανάμεσα στην
    πυρκαγιά, τον πνιγμό ή τους Τούρκους που έρχονται με άγριες διαθέσεις.

    Προς μεγάλη δυστυχία των Ανθελλήνων Βασιλικών, που ενισχύονται όπως πάντα από την Ανθελληνική ΙουδαιοΧριστιανική Εκκλησία που κατέχει την Ελλάδα, όμως, κάποιοι από τους φουκαράδες πρόσφυγες τα καταφέρνουν να γλιτώσουν από όλα αυτά και έρχονται στην Ελλάδα πάμφτωχοι και εξαθλιωμένοι έχοντας πουλήσει ό,τι είχαν και δεν είχαν για να μπουν σε ένα καράβι, πιστεύοντας ότι τα αδέρφια τους στην Ελλάδα θα τους βοηθήσουν όπως μπορούν.
    Ή και όχι, όπως θυμάται ο Μάρκος Βαμβακάρης στην αυτοβιογραφία του:
    ««Έμενε ο κόσμος στα βαγόνια των σιδηροδρόμων. Έμενε εκεί που είχε καμιά αποθήκη
    εγκαταλειμμένη. Τσαντήρια κάνανε.
    Καταστροφή, μεγάλη καταστροφή. Να μην ξαναδούν τα μάτια μας τέτοια πράγματα. Το τι τραβήξανε αυτοί οι άνθρωποι δεν λέγεται. Ατιμαστήκανε.
    Γίνανε χάλια, χάλια, χάλια.
    Άσε που ήταν ατιμασμένοι από κει με τους Τούρκους που τους
    καταδιώκανε.
    Και κατόπιν εδώ που ήρθανε τα ίδια.
    Προσπαθήσανε, κάνανε χίλια δυό να βρίσκουνε το ψωμί τους, μέχρι να βρουν ένα σπίτι να κάτσουνε.

    Αν ένας πατέρας είχε πέντε-έξη παιδιά και κορίτσια, άλλα άρπαγε ο ένας από δω, άλλα ο άλλος από κει. Καταστροφή μάνα μου…

    Και οι ντόπιοι δεν τους έβλεπαν με καλό μάτι. Αλλά τους βρίζανε. Χίλια δυό.
    Φύγετε από δω
    ρε!
    Πηγαίνετε παρά πέρα.

    ΛΟΙΠΟΝ, όπως λέω, και θα το λέω αιώνια:

    Η ΙουδαιοΧριστιανική Θρησκεία ΔΕΝ Εξευγενίζει τον άνθρωπο. Δεν τον εμπλουτίζει τον Έλληνα με ΕΝΑΡΕΤΟ ΉΘΟΣ.
    Αντιθέτως η Χριστιανοσύνη μετατρέπει τον άνθρωπο σε ΚΤΗΝΟΣ,

    και το πρόβατο αγαπητέ αναγνώστη, το ΠΟΙΜΝΙΟ, ΖΩΟ ΕΙΝΑΙ, κτήνος εν ολίγης, ΟΧΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ !!!

    Και όλοι σας εσείς, οι έρημοι, θεωρείται τον εαυτό ΣΑΣ ΑΓΕΛΗ ΠΡΟΒΑΤΩΝ!!! Αναφέρετε τούς εαυτούς σας τραγελαφικά ως ΠΟΙΜΝΙΟ και ΔΟΥΛΟΙ του Ιουδαίου Ιησού, και όχι ως ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ!

    Έτσι λοιπόν ανθελληνικά και χριστιανικά οι ντόπιοι, με άπειρη Ευλάβεια Χριστιανική και περίσσια ΑΓΑΠΗ, Δεν τους κοιτάζανε τους έρημους Έλληνες Πρόσφυγες.
    «Δεν είχαν την αγάπη να πουν για στάσου, συγγενείς μας είναι, Έλληνες πραγματικοί.
    Να τους αγκαλιάσουμε.

    Δεν έγινε αυτό το πράμα,
    εγώ δηλαδή τι είδα.
    Μπορεί αλλού. Ήθελαν να τους κλέψουνε οι κλεφταράδες που ήταν εδώ πέρα. Ν’ αρπάξουν ό,τι είχαν. Να τους κλέψουνε, να τους γελάσουνε. Απατεώνες».»
    Έχει αρχίσει να βρωμάει κάτι, έτσι;

    Ας δούμε τι γράφει ο τότε εισαγγελέας Βαζούρας:
    «Η βρισιά τουρκόσπορος μαζί με σωρό ανάλογες βρισιές, όπως σκατοουγλούδες,
    παληοαούτηδες κ.λπ. ήταν στην ημερήσια διάταξη, από ανώτερα και κατώτερα κυβερνητικά
    όργανα… Το χάσμα ενισχύθηκε και συντηρήθηκε από τον άγριο οικονομικό ανταγωνισμό,
    τόσο στην ιδιοποίηση της γης, όσο και στις εμπορικές δραστηριότητες.»

    Ας δούμε τι γράφει ο μετέπειτα πρωθυπουργός, Παναγιώτης Κανελλόπουλος:
    «Μια μεγάλη μερίδα του πληθυσμού, που από το 1915 είχε διχασθεί δεν αντίκρυσε τους πρόσφυγες με συμπάθεια, όταν τα αδυσώπητα κύματα της ιστορίας τους έριξαν πάνω στους βράχους της Ελλάδας. Δεν υπήρξε συμπάθεια, δεν υπήρξε απάθεια, υπήρξε αντιπάθεια.»

    Aκόμα πιο γλαφυρά τα καταγράφει ο ιστορικός Γιάννης Κορδάτος:
    «Δεν άκουγε κανείς εκείνες τις μέρες τίποτα άλλο από τα στόματα όλων αυτών παρά κατάρες στο Βενιζέλο και βλαστήμιες: ‘’Αχ αυτοί οι τουρκοσπορίτες Έλληνες της Μικράς Ασίας μας πήραν στο λαιμό τους. Μακάρι να τους σφάξει όλους ο Κεμάλ και να μη μείνει ούτε ποδάρι από δαύτους’’…»

    ΙΔΟΥ ο Εξευτελισμένος Χριστιανός, που δεν σέβεται τους Έλληνες και μόνον Εγκωμιάζει την ΒΙΒΛΙΚΗ ΒΙΑ και μεθόδους ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ που δίδαξε ο Ιησούς σύμφωνα με τους Ιουδαίους Ευαγγελιστές του και μαθητές του!

    Οι Μικρασιάτες τότε απελπισμένοι κατέληξαν σαν πρόσφυγες μέχρι και στο Χαλέπι της Συρίας (!), …

    Όταν άρχισε να μιλάει το χρήμα,
    αυτή ήταν μόνο η αρχή των δεινών για τους πρόσφυγες στην Ελλάδα, όπου αρχικά σύμφωνα με τους ντόπιους φταίνε οι πρόσφυγες για την ίδια την ήττα της Μικρασιατικής Εκστρατείας, και προφανώς όχι οι ηλίθιοι που την διέταξαν.

    Οι βρισιές αυτές απευθύνονται σε ένα κόσμο ο οποίος τραβάει απίστευτα ζόρια και πεθαίνει κατά
    συρροή από τις κακουχίες.

    Με βάση τα στοιχεία της Κοινωνίας των Εθνών, σε πολλές περιοχές της νέας τους εγκατάστασης κατά τα πρώτα χρόνια πέθανε από τις κακουχίες το 20% των προσφύγων, ενώ αντιστοιχούσε 1 γέννηση σε 3 θανάτους.

    ΙΔΟΥ ΤΑ ΚΟΡΑΚΙΑ και τά ΟΡΝΕΑ του ΑΒΡΑΑΜ σε δείπνο με τον θεό τον ΙουδαιοΧριστιανών, Εβραίων και Ισλαμιστών, Η Τρικέφαλος ΥΔΡΑ, να τρώνε τους Έλληνες.

    Aυτό καθόλου δεν πτόησε τα ντόπια κοράκια, που το μόνο που είδανε ήταν απειλή για τα λεφτά που βγάζανε ή μπορούσαν να βγάλουν.

    ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΙΑΦΟΡΑ μεταξύ του Μαμωνά και του ΙουδαιοΧριστιανού θεού.

    Σύγκρινε πάμφτωχο πρόβατο τον αμύθητο ΠΛΟΥΤΟ του Πατριαρχείου με αυτόν τον Πατριάρχη του, που ζεί στην Χλιδή και αντιπροσωπεύει τον Εβραίο θεό Ιεχωβά και Εβραίο Ιησού, τα Ιουδαϊκά σύμβολα του Χριστιανισμού.

    Ο Πατριάρχης είναι και αντιπρόσωπος ΠΛΟΥΤΟΥ=ΕΞΟΥΣΙΑ του Μαμωνά, αλλά και αντιπρόσωπος του Εβραϊκού Θεού επί της γης.
    Ένα νόμισμα, με τις δύο του Πλευρές του.

    Και όταν μιλάμε για λεφτά, το πρώτο ζήτημα που μπαίνει στο τραπέζι είναι τα κτήματα των
    Μουσουλμάνων που έφυγαν από την Ελλάδα μετά την ανταλλαγή των πληθυσμών με την Τουρκία, τα λεγόμενα «ανταλλάξιμα».

    Όταν πάει η συζήτηση στην περιουσία, οι ντόπιοι αποφασίζουν ότι οι πρόσφυγες που τα δικαιούνται είναι
    όντως ανεπιθύμητοι καθώς θέλουν να τους τα φάνε.
    Όπως πχ, στο χωριό Ροδολείβος της Δράμας, όπου οι ντόπιοι καταγράφονται στην εφημερίδα Παμπροσφυγική να λένε ότι:
    «(…) θα σφάξωσι, θα εκδιώξουσι τους πρόσφυγας δι’ όπλων, μαχαίρων, και ροπάλων»
    O ρατσισμός άρα των ντόπιων Ελλήνων προς τους πρόσφυγες Έλληνες, υπάρχει για βασικούς λόγους όπως τα κτήματα.
    Όταν πχ σκοτώνεται ένας πρόσφυγας από ένα ντόπιο στη Νιγρίτα Σερρών, η ίδια
    εφημερίδα θα γράψει:
    «Τα πραγματικά ελατήρια του φόνου δεν είναι, ως ταύτα μας παρουσιάζονται, η κλοπή ή η
    ανεύρεσις ενός απωλεσθέντος σχοινίου. Είναι το μίσος, τα πάθη τα οποία εδημιουργήθησαν
    μεταξύ των εντοπίων και των προσφύγων δια την κατάληψιν των υπό των Οθωμανών
    καταληφθέντων κτημάτων και γαιών».

    Τελικά οι ντόπιοι Έλληνες επιτέθηκαν στους πρόσφυγες Έλληνες για να τους φάνε τα χωράφια, οπότε το ρεπορτάζ της Παμπροσφυγικής θα γράψει:
    «ετραυμάτισαν 17 πρόσφυγας, το πλείστον γυναίκας, πυρπολήσαντες τας σκηνάς, τους
    σταύλους, τους αχυρώνας, λεηλατήσαντες τας αποσκευάς…»

    Στις πόλεις που δεν υπάρχουν κτήματα, το παραμύθι ήταν ότι οι πρόσφυγες έχουν καταλάβει την πόλη, όπως καλή ώρα λέγεται σήμερα όταν κλαίγεται η Κική Δημουλά ότι της πήραν οι μετανάστες το παγκάκι
    της.
    Το σημειώνει ο εκπαιδευτικός Αντώνης Τραυλαντώνης στο βιβλίο του, όπου ο αφηγητής αναζητά κάποιον παλιό γνωστό του στη Νεάπολη (Εξαρχείων):
    «Το σπίτι ήταν ξεκαινουργωμένο αλλά ευκολογνώριστο, στην πινακίδα όμως εδιάβασα κάποιο
    άγνωστό μου όνομα, κάτι …όγλου. Και στη θέση του καπνοπωλείου, αλλά με έκταση μεγαλύτερη,
    βρίσκονταν ένα ζαχαροπλαστείο, όπου μου φάνηκε ότι άκουσα όλες τις γλώσσες του κόσμου εκτός από τα ρωμέικα. Κατάλαβα ότι και ο διευθυντής και η πελατεία ήταν πρόσφυγες, που είχαν αρχίσει από τότε να νοικοκυρεύονται.»
    «Τα πλατειά ρολά και οι πλούσιες βιτρίνες ήταν εκεί, εκεί ψηλά ήταν και η μεγάλη πινακίδα, πουθενά
    όμως ο Αλέξανδρος και η Αννα Κομπολογά, στη θέση τους ο “Ζαχαρίας …όγλου”. Αυτή η ογλοκρατία (με συγχωρείτε για την κρυάδα) που έμελλε σε λίγο να κυριαρχήση στην Αθήνα μας, είχε αρχίσει από τότε, καθώς φαίνεται.»

    «Τουρκόσποροι»

    Το παραμύθι της ογλοκρατίας, θα καταλήξει ένα χρόνο μετά την Καταστροφή στο να ζητούνται πογκρόμ για να καθαρίσει η Αθήνα από τους Τουρκόσπορους, όπως λέγανε τους πρόσφυγες οι μοναρχικοί.

    Στο συλλαλητήριο των μοναρχικών στις στήλες του Ολυμπίου Διός το 1923 λοιπόν, ακούγεται το μάλλον
    προβλέψιμο «Φωτιά στους τουρκόσπορους πρόσφυγες». Αυτή τη στάση δεν την κράταγαν μόνο οι αμόρφωτοι οπαδοί του Βασιλιά, αλλά και ο εκδότης της γνωστής μας Καθημερινής, Γεώργιος Βλάχος, ο
    οποίος ακόμα και το 1928, κάποια χρόνια πριν καλωσορίσει τους Γερμανούς στην Αθήνα χαρακτήριζε τους πρόσφυγες «προσφυγική αγέλη». Σύμφωνα με τα λεγόμενα μιας κυρίας «στην Τουρκία μας ονομάζανε Έλληνες και στην Ελλάδα Τούρκους»

    Διαχρονικά τιμημένη Καθημερινή
    Ο βουλευτής Σπετσών Περικής Μπουρμπούλης θα πει το 1934 στους πρόσφυγες βουλευτές ότι: «οι Εβραίοι της Θεσσαλονίκης είναι πιο Ρωμιοί από σας», ενώ ο Νίκος Κρανιωτάκης, μοναρχικός
    εκδότης του «Πρωινού Τύπου», θα απαιτήσει το 1933, στην εφημερίδα του, να φορέσουν οι
    πρόσφυγες κίτρινα περιβραχιόνια για να τους ξεχωρίζουν και να τους αποφεύγουν οι Έλληνες.
    Να, ας πούμε όπως οι Ναζί έβαλαν τους Γερμανοεβραίους να φοράνε κίτρινα περιβραχιόνια για
    να τους ξεχωρίζουν και να τους αποφεύγουν οι Γερμανοί.

    Ακόμα ένα πράγμα που σκέφτηκαν πρώτοι οι Έλληνες

    Οι πρόσφυγες θα συνεχίσουν για χρόνια να αντιμετωπίζουν την βία των μοναρχικών ντόπιων, ως
    πραγματικοί ή υποτιθέμενοι βενιζελικοί.

    Ο εμπρησμός του προσφυγικού οικισμού του Βόλου μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα των βενιζελικών του 1935 περιγράφεται ως εξής από το Σπύρο Λιναρδάτο:

    «Αντιβενιζελικοί μπράβοι βάζουν φωτιά στα προσφυγικά παραπήγματα και γίνεται στάχτη
    μαζί με την περιουσία των προσφύγων κι ένας νεαρός πρόσφυγας που δεν πρόλαβε να
    φύγει…»

    Τότε και τώρα και πάντα
    πάλι την ίδια αντιμετώπιση, φυσικά, πολλά χρόνια μετά το 1922, είχαν από τους συντηρητικούς ντόπιους, οι Έλληνες πρόσφυγες που ήρθαν από τις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης μετά την κατάρρευση το 1991.
    Να δύο αποσπάσματα από το βιβλίο «Η μυστική ιστορία της Θεσσαλονίκης», του συγγραφέα Μάριου Μαρίνου Χαραλάμπους:

    «Ενώ προτιμούμε να φέρνουμε όλους τους άχρηστους όχλους από τον Καύκασο, τη Γεωργία
    και τα Βαλκάνια ελεώντας τους με ελληνοποιήσεις και βαπτίσματα και καταστρέφοντας έτσι με τη
    φτώχεια τους ήδη φτωχούς Έλληνες και στερώντας τη νεολαία μας από την εύρεση εργασίας….με τους Ποντίους που ήλθαν εδώ από τις ασιατικές ακτές αγράμματοι και χωρίς γνώση ξένων γλωσσών… Με τους Ασιάτες ορθόδοξους χωρικούς που έφεραν το 1922 και αυτούς που συνεχώς φέρνουν από τα ανθρώπινα απορρίματα του Καυκάσου…»
    Eίναι φανερό, πως πάντα κάποιοι ήταν ρατσιστές, ακόμα κι όταν είχαν να κάνουν με Έλληνες
    πρόσφυγες.

    Απλώς κάποιοι Έλληνες δεν ήταν ρατσιστές και έκαναν την διαφορά.

    Μου αρέσει!

    • Θεόφιλος said

      Διόρθωση

      Kι αυτό γιατί στα μάτια της ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΓερμανοΑγγλικής βασιλικής παράταξης στην Ελλάδα, όλοι οι Μικρασιάτες ήταν τσιράκια του Βενιζέλου, του Έλληνα που αγωνιζόταν για την Ανεξαρτοποίηση της Ελλάδας από τους Βάρβαρους Ευρωπέους Βασιλείς, και από την Πατριαρχική ΙουδαιοΧριστιανική, επί αιώνων Κατοχή κατά της Ελλάδας.

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: