olympia.gr

Για την Ελλάδα με όπλο την αλήθεια. Μαθαίνοντας τη φύση, την κοινωνία, τον εαυτό μας. Μαθαίνοντας ξανά να ζούμε! Ecology is not just a trend. It's Life itself. Ecosophy: The Olympian Way. 奥林山方式

Ο Παυλόπουλος σε Ιερώνυμο: Μέγιστη η συμβολή σας στην κατεύθυνση της αρμονικής συμπόρευσης Πολιτείας-Εκκλησίας

Posted by kalinda στο Φεβρουαρίου 8, 2018

 

IMG_7617«Μακαριώτατε, κατά την εμβληματική αυτή επέτειο της συμπλήρωσης 10 ετών από την εκλογή σας ως αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος, θέλω να σας διαβεβαιώσω, εκφράζοντας όπως πιστεύω το κοινό αίσθημα, ότι έχετε ήδη αποδειχθεί άξιος ιεράρχης και άξιος προκαθήμενος της Εκκλησίας της Ελλάδος», τόνισε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος, στον χαιρετισμό που απηύθυνε κατά την εκδήλωση της Αρχιεπισκοπής Αθηνών για τη συμπλήρωση δέκα ετών από την εκλογή του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου.

Ακολούθως, μεταξύ άλλων, πρόσθεσε:

«Και τούτο πρωτίστως διότι, μέσα σε ταραγμένους και χαλεπούς καιρούς, οδηγείτε το Σεπτό Σκάφος της Εκκλησίας της Ελλάδος ως οιακοστρόφος Σύνεσης και Σοφίας, ιδίως δε ως εκφραστής, τόσο για τον Κλήρο όσο και για τον Ορθόδοξο λαό μας, του κορυφαίου Μακαρισμού (Ματθ. 5,9): «Μακάριοι οι ειρηνοποιοί, ότι αυτοί υιοί Θεού κληθήσονται». Από το σύνολο των πολλών αρετών σας, ας μου επιτραπεί, υπό την ιδιότητά μου ως Προέδρου της Δημοκρατίας, ν΄αναφερθώ, για λόγους που συνδέονται αυτονοήτως με την ιδιότητά μου αυτή, μόνον στις εξής δύο:

Πρώτον, έχετε συμβάλει τα μέγιστα προς την κατεύθυνση της αρμονικής συμπόρευσης Πολιτείας και Εκκλησίας, σύμφωνα με τα δεδομένα της Ιστορίας μας και του Συντάγματός μας, το οποίο αποτελεί τον θεμέλιο λίθο της έννομης τάξης μας. Και για να γίνω σαφέστερος: Επί των ημερών σας, τηρείται απολύτως ο σεβασμός του ρόλου που επιφυλάσσει το Σύνταγμά μας στην Εκκλησία, και ο οποίος συνίσταται στην εκ μέρους της Εκκλησίας εκπλήρωση της πνευματικής της αποστολής, δίχως ανάμειξη στις κατά τις συνταγματικές ρυθμίσεις αρμοδιότητες της Πολιτείας. Τούτο επιτρέπει στην Πολιτεία να τηρεί, έναντι της Εκκλησίας, την στάση εκείνη, την οποία επιβάλλει η, ιστορικώς πλήρως τεκμηριωμένη, καθοριστική συμβολή της Εκκλησίας, διαχρονικώς, στους μεγάλους αγώνες του λαού μας και του έθνους μας για την υπεράσπιση της πατρίδας μας και της Ιστορίας μας.

Δεύτερον, στην «καρδιά», κυριολεκτικώς, της βαθιάς κοινωνικής και οικονομικής κρίσης, που έχει πλήξει καιρίως την κοινωνία μας, αναλάβατε πλειάδα ουσιαστικών -και μακράν της περιττής δημοσιότητας- πρωτοβουλιών, για την στήριξη του χειμαζόμενου κοινωνικού συνόλου, ιδίως δε των οικονομικώς ασθενέστερων. Με τον τρόπο αυτόν η Εκκλησία της Ελλάδος κάλυψε πολλά και σημαντικά κενά ως προς την επαρκή λειτουργία του κοινωνικού κράτους, στα οποία η Πολιτεία μόνη δεν θα ήταν σε θέση ν΄ αντεπεξέλθει. Υπό τα δεδομένα αυτά η Εκκλησία της Ελλάδος έσπευσε, εγκαίρως και αποτελεσματικώς, προς την κατεύθυνση της υπεράσπισης του κοινωνικού ιστού και, συνακόλουθα, της αποφυγής της ρήξης του, η οποία θα είχε επιπλέον ανυπολόγιστες συνέπειες για την πορεία προς την οριστική έξοδο του τόπου μας από την πολυετή και επώδυνη κοινωνική και οικονομική κρίση.

Μέσ΄ από αυτήν την πορεία, η Εκκλησία της Ελλάδος εκπληρώνει την αποστολή της, σύμφωνα με την Ορθόδοξη παράδοση του «Αγαπάτε Αλλήλους» και του «Δικαιοσύνην μάθετε οι ενοικούντες επί της Γης»»

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κλείνει την ομιλία του με ευχές προς τον προκαθήμενο της Ελλαδικής Εκκλησίας: «Μακαριώτατε, σας εύχομαι, εκ βάθους καρδίας, υγεία, δύναμη και μακροημέρευση. Η Εκκλησία της Ελλάδος και ο λαός μας, ανεξαρτήτως μάλιστα θρησκευτικών πεποιθήσεων, έχουν ανάγκη των υπηρεσιών σας και της διακονίας σας».

2 Σχόλια to “Ο Παυλόπουλος σε Ιερώνυμο: Μέγιστη η συμβολή σας στην κατεύθυνση της αρμονικής συμπόρευσης Πολιτείας-Εκκλησίας”

  1. Το
    Οπιον του Λαού.. ..
    ΚΑΙ την Εωςφορικη συμπόρευση
    Πολιτείας
    Εκκλησίας

    Πολ

    Μου αρέσει!

    • Δημοκράτης said

      Προκόπη Παυλόπουλε, ψευτοδημοκράτη. Οι δημοκράτες ΔΕΝ ΠΡΟΣΚΥΝΟΥΝ αφέντες πατριάρχες και παρόμοια φασιστικά όργανα.
      Είσαι Θεοκράτης, ΕΙΣΑΙ ΔΟΥΛΟΣ, μα όχι ΟΧΙ ΟΧΙ δημοκράτης! ΟΧΙ ΕΛΛΗΝΑΣ, ΟΧΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ!!!
      Είναι ντροπή, εσύ κοτζάμ άνδρας να σκύβεις και να τιμάς το Χριστιανικό Ιερατείο, τον ΔΗΜΙΟ των Ελλήνων και Καταστροφέα του Ελληνικού Πολιτισμού.
      Είτε είσαι Αμόρφωτος, ή είσαι απολύτως Ανόητος, και συνεπώς επικίνδυνος. Αλλά ότι και να είσαι, στα σίγουρα συμπεριφέρεσαι ωσάν τον Επιάλτη που πρόδωσε την Ελλάδα στους Πέρσες, ένοχος Εσχάτης Προδοσίας.
      Αντί να κάνεις το ΠΑΝ Δυνατό να βοηθήσεις την Ελλάδα να ξεφύγει την ΘΕΟΚΡΑΤΙΚΗ ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗ, την υποτιμάς, βάζοντας τον Θεό των Εβραίων, τον Χριστιανισμό τό νόθο θρήσκευμα που δημιούργησαν οι Εβραίοι μαθητές του, και τό Ορθόδοξο Σιωνιστικό Παρακράτος-το Πατριαρχείο, ΥΠΕΡΑΝΩ της ΕΛΛΑΔΑΣ!!!
      Δεν είσαι αντάξιος κανενός πολιτικού αξιώματος, διότι δεν σέβεσαι τους Έλληνες προγόνους μας και τις ρίζες μας.
      ΠΡΟΔΟΤΗ, κοίτα τι έκανε ο Ύπουλος Σιωνιστικός Χριστιανισμός εναντίων των προγόνων μας.
      Διάβασε και ΜΑΘΕ γιατί σε αποκαλώ ΠΡΟΔΟΤΗ!

      ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΙ ΕΦΤΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΙ.

      Ο Ιουστινιανός κατέστειλε τίς Σχολές της Αθήνας, μαζί και την ισχύ της Ρωμαϊκής συγκατάθεσης υπερασπίζων τις Φιλοσοφικές σχολές, οι οποίες είχαν δώσει στήν ανθρωπότητα τόσους πολλούς σοφούς και ήρωες.

      Και τα δύο αυτά διαχρονικά θεσμικά όργανα, προ πολλού εκφυλίστηκαν
      από την πάλαι τους δόξα τους.
      Αλλά δικαίως η καταδίκη για την καταστροφή που προκλήθηκε, πρέπει να επωμισθεί στην ψυχοπαθή αλαζονεία και την υπέρμετρη ανθελληνική ζήλια του Ιουστινιανού με τα χέρια του οποίου καταστράφηκαν αυτά τα σεβάσμια ιδρύματα.

      Η Αθήνα, μετά τους Περσικούς θριάμβους της, υιοθέτησε την φιλοσοφία της Ιωνίας και την ρητορική της Σικελίας. και αυτές οι μελέτες έγιναν η κληρονομιά μιας πόλης(Αθήνα), των οποίων οι κάτοικοι, περίπου τριάντα χιλιάδες άνδρες, συμπύκνωσαν, μέσα στην περίοδο μίας και μόνο ζωής, την μεγαλοφυΐα αιώνων και εκατομμυρίων ανθρώπων.

      Ακαδημία Αθηνών του Ραφαέλ.

      Η ευφυής νεολαία της Αττικής απολάμβανε τα οφέλη της εγχώριας εκπαίδευσής τους, η οποία μοιράστηκε χωρίς φθόνο στις άλλες πόλεις. Χιλιάδες μαθητές άκουσαν τα διδάγματα του Θεόφραστου. Tα σχολεία της ρητορικής πρέπει να ήταν ακόμη πιο πολυπληθέστερα από εκείνα της φιλοσοφίας, και η ταχεία διαδοχή των μαθητών εξάπλωσε την φήμη των δασκάλων τους στα απώτερα σύνορα της ελληνικής γλώσσας και φήμης της Ελλάδας.
      Αυτά τα όρια διευρύνθηκαν από τις νίκες του Αλέξανδρου. Oι τέχνες της Αθήνας επέζησαν παρά τον χαμό της κυριαρχίας της, και οι Έλληνες από τις ελληνικές αποικίες που οι Μακεδόνες φύτευσαν στην Αίγυπτο και διασκορπίσανε στην Ασία, έκαναν μακρά και συχνά ταξίδια για να λατρεύουν τις Μούσες στον αγαπημένο τους ναό στις όχθες του Ιλισσού.[Ένας από τους δύο Ιερούς ποταμούς της Αθήνας που πηγάζει από τις βορειοδυτικές πλαγιές του Υμηττού και διερχόμενος νοτιοανατολικά μέσα από το λεκανοπέδιο της Αττικής καταλήγει στο Φαληρικό όρμο…. Στις όχθες και κατά μήκος του ποταμού υπήρχαν πολλά ιερά και δημόσια οικοδομήματα μεταξύ των οποίων το Ολυμπιείο, το Πύθιο, το Παναθηναϊκό στάδιο, το Ηρακλείο (Κυνόσαργες) και η κρήνη Καλλιρρόη. Στην αρχαιότητα θεωρούνταν ιερός ποταμός. Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, στις όχθες του, πίστευαν πως διέμεναν οι Μούσες, προς τιμή των οποίων υπήρχε και βωμός με την ιδιαίτερη ονομασία «βωμός των Ιλισιάδων].

      Η αίσθηση της αξιοπρέπειας της ανθρώπινης φύσης εκθειάζεται με την απλή ανάμνηση ότι ο Ισοκράτης ήταν σύντροφος του Πλάτωνα και του Ξενοφώντος. ότι βοήθησε ίσως, μαζί με τον ιστορικό Θουκυδίδη, στις πρώτες αναπαραστάσεις του Οιδίποδα του Σοφοκλή, και της Ιφιγένειας του Ευριπίδη, και ότι οι μαθητές του, Αισχίνης και Δημοσθένης, ανταγωνιστήκαν για το στέμμα δόξας του πατριωτισμού τους, παρουσία του Αριστοτέλη, δάκαλο του Θεόφραστου, που δίδαξε στην Αθήνα με τους ιδρυτές των Στωικών και Επικούρειων κοσμοθεωριών.

      Τα συστήματα που δηλώνανε ότι εκτύλισσον την φύση του Θεού, του ανθρώπου και του σύμπαντος, ψυχαγωγούσαν την περιέργεια του φιλοσοφικού μαθητή. και, σύμφωνα με την ψυχραιμία και δύναμη του νου του, ο μαθητής μπορούσε να αμφιβάλει σύμφωνα με τους σκεπτικιστές ή να αποφασίσει σύμφωνα με τους Στωικούς, ή να θέσει εικασία με τον Πλάτωνα, ή να λογομαχήσει σοβαρά με τον Αριστοτέλη.

      Οι Λατίνοι κατακτητές με σεβασμό άκουγαν τους διαλόγους των υποτελών και των αιχμαλώτων τους. Tα ονόματα του Κικέρωνα, και του Οράτιου εγγράφηκαν στα σχολεία της Αθήνας. και, μετά την τελική ίδρυση της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, οι ντόπιοι της Ιταλίας, της Αφρικής και της Βρετανίας συνομιλούσαν μέσα στούς ελαιώνες της ακαδημίας των Αθηνών, με τους συμπολίτες τους της Ανατολής.

      Οι μαθητές της φιλοσοφίας και της ευγλωττίας είναι συμπαθείς σε ένα λαϊκό κράτος, το οποίο ενθαρρύνει την ελευθερία της έρευνας και ευθυγραμμίζετε μόνο με τήν δύναμη της λογικής. Στις δημοκρατίες της Ελλάδας, η τέχνη της ομιλίας ήταν ισχυρή κινητήρια δύναμη του πατριωτισμού ή της φιλοδοξίας. και οι σχολές ρητορικής προσέφεραν πλήθος πολιτικών και νομοθετών.

      Η υπερηφάνεια των αντίθετων σχολών είχε καθορίσει ένα όρο Ηθικής γραμμής και τελειότητας ο οποίος δεν ήταν εφικτός. αλλά ο αγώνας ήταν ένδοξος υγιής, και σωτήριος. οι μαθητές του Ζήνωνα, ακόμα και εκείνοι του Επίκουρου, διδάχθηκαν τόσο να ενεργούν όσο και να εννοούν και να υπομένουν. και ο θάνατος του Πετρονίου δεν ήταν λιγότερο αποτελεσματικός από αυτόν του Σενέκα, στο να ταπεινώνει έναν τύραννο από την ανακάλυψη της ανικανότητας του.

      Το φως της επιστήμης δεν μπορούσε εις καμίαν περίπτωση να περιοριστεί μέσα
      στα τείχη της Αθήνας. Οι απαράμιλλοι συγγραφείς της, απευθύνονταν σε όλη την ανθρώπινη φυλή. Οι δάσκαλοι μετανάστευσαν στην Ιταλία και την Ασία. Η Βηρυτός, αργότερα, ήταν αφιερωμένη στη μελέτη του νόμου. Η αστρονομία και η φυσική καλλιεργήθηκαν στο μουσείο της Αλεξάνδρειας.

      Αλλά οι Αττικές Σχολές ρητορικής και φιλοσοφίας διατήρησαν την ανώτατη
      φήμη από τον Πελοποννησιακό πόλεμο μέχρι την βασιλεία του Ιουστινιανού.

      Η Αθήνα, παρότι βρισκότανε πάνω σε άγονο έδαφος, είχε καθαρό αέρα, ελεύθερη ναυσιπλοΐα και τα μεγαλειώδη μνημεία της αρχαίας τέχνης. Αυτή η ιερή συνταξιοδότηση σπάνια διαταράχθηκε από τις εμπορικές συναλλαγές ή τίς κυβερνήσεις. Οι τελευταίοι των Αθηναίων διακρίνονταν από το ζωντανό πνεύμα τους, την καθαρότητα του νου και της γλώσσας τους, τους ευγενείς κοινωνικούς τρόπους τους, και τουλάχιστον στο διάλογο, με την μεγαλοσύνη των πατέρων τους.

      Στα προάστια της πόλης, στην Ακαδημία
      των Πλατωνιστών, το Λύκειο των Περιπατητών, τήν Στοά των Στωικών και τον Κήπο των Επίκουρων φυτεύτηκαν δέντρα και οι κήποι διακοσμήθηκαν με αγάλματα. Οι Φιλόσοφοι, αντί να είναι εντοιχισμένοι ωσάν σε μοναστήρι, έκαναν τις συζητήσεις τους σε ευρύχωρους και ευχάριστους περιπάτους, οι οποίοι σε διαφορετικές ώρες ήταν αφιερωμένοι στήν άσκηση του νου και του σώματος.
      Η ιδιοφυΐα των ιδρυτών ζούσε ακόμα σε αυτές τις σεβάσμιες έδρες. Η φιλοδοξία της επιτυχίας τους ως τέλειοι κάτοχοι της ανθρώπινης λογικής, παρότρυνε πρός άμιλλα για υπεροχή. Και η αξία των υποψηφίων καθορίστηκε, σε κάθε περίπτωση, από τις ελεύθερες φωνές ενός ιδιοφυούς νηματικά φωτισμένου λαού.

      Τα σχολεία της Αθήνας προστατεύονταν από τους Ρωμαίους αυτοκρἀτορες. Η βιβλιοθήκη που ίδρυσε ο Αδριανός τοποθετήθηκε σε μια στοά που κοσμήθηκε με εικόνες, αγάλματα και μια οροφή από αλάβαστρο η οποία υποστηρίζονταν από εκατό στήλες φρυγικού μαρμάρου. Οι δημόσιοι μισθοί των φιλοσόφων καλύπτονταν από το γενναιόδωρο πνεύμα των Αντωνίνων. και κάθε καθηγητής, της πολιτικής, της ρητορικής, της Πλατωνικής, της Περιπατητικής, της Στωικής και της Επίκουρης φιλοσοφίας, έλαβε ετήσια επιδότηση των δέκα χιλιάδων δραχμών, περίπου λίγο περισσότερες από τριακόσιες λίρες στερλίνες.

      Μετά το θάνατο του Μάρκου Αυρηλίου, αυτές οι φιλελεύθερες δωρεές και τα προνόμια που συνδέονται με τους Σχολές και θρόνους της επιστήμης καταργήθηκαν και αναζωπυρώθηκαν, μειώθηκαν και διευρύνθηκαν…

      Είναι αξιοσημείωτη η αμεροληψία
      που δόθηκε, υπό των Αντωνίνων ηγεσία, υπέρ των τεσσάρων αντίθετων Φιλοσοφιών(Πλατωνική, Περιπατητική, Στωική και Επικούρεια) τις οποίες έκριναν(οι Αντωνίνοι) εξίσου χρήσιμες ή τουλάχιστον εξίσου αθώες. Ο Σωκράτης είχε παλαιότερα τη δόξα και τη μομφή της χώρας του. Τά πρώτα μαθήματα του Επίκουρου που φάνηκαν τόσο περίεργα, σκανδάλισαν τα ευσεβή αυτιά των Αθηναίων και με την εξορία του,
      και εκείνων των ανταγωνιστών του, σιωπήθηκαν όλες οι μάταιες διαμάχες σχετικά με τη φύση των θεών. Αλλά το επόμενο έτος οι Αθηναίοι ανακάλεσαν το βιαστικό τους διάταγμα, απεκατέστησαν την ελευθερία των σχολών, πεπεισμένοι από την εμπειρία των αιώνων, ότι ο ηθικός χαρακτήρας των φιλοσόφων, δεν επηρεάζονται από την ποικιλομορφία των θεολογικών εικασιών τους.

      Τα όπλα των κανίβαλων Γαλάτων και Γότθων ήταν λιγότερο θανατηφόρα για τις Σχολές της Αθήνας από την ίδρυση της νέας θρησκείας (Χριστιανοσύνης), της οποίας οι αυτουργοί καταργήσανε την άσκηση της λογικής, μπαλώσανε κάθε ερώτημα με ένα στείρο άρθρο πίστης και καταδίκασαν τους άπιστους ή τους σκεπτικιστές στις αιώνιες φλόγες.

      Σε πολλαπλούς όγκους τόμων επίπονης διαμάχης και μεθοδευμένης διαπλοκής, οι αυτουργοί της Χριστιανοσύνης, εξέθεσαν και αγιοποίησαν την αδυναμία της κατανόησης και την διαφθορά της καρδιάς, προσβάλλανε την ανθρώπινη φύση των νηματικά φωτισμένων ενάρετων Ελλήνων Σοφών της αρχαιότητας και απαγόρευσαν το πνεύμα της φιλοσοφικής έρευνας.

      Οι επιβιώνοντες Φιλόσοφοι Πλατωνιστές, θεώρησαν μάστιγα την οπισθοδρομική και καταπιεστική κυβέρνηση της Χριστιανικής εκκλησίας επί του κράτους, η βαρύτητα της οποίας εξακολουθούσε να κρέμεται θανατηφόρα πάνω από τα κεφάλια τους.

      Περίπου έναν αιώνα μετά τη βασιλεία του Ιουλιανού, επιτρέπεται στο Πρόκλο να διδάσκει στη φιλοσοφική έδρα της ακαδημίας, και τόσο τιμούσε την διδασκαλία της Φιλοσοφίας, που μέσα στην ίδια ημέρα, προσέφερε πέντε μαθήματα και συνέθετε επτά εκατοντάδες γραμμές.
      Το ευφυές του μυαλό διερεύνησε τα βαθύτερα ζητήματα της ηθικής και της μεταφυσικής και κατάφερε να παρουσιάσει δεκαοκτώ επιχειρήματα εναντίον του χριστιανικού δόγματος της δημιουργίας του κόσμου.

      Μια έκλειψη του ήλιου ανακοίνωσε ότι πλησιάζει το τέλος του Πρόκλου. Η ζωή του(βιογραφία του), μαζί και αυτή του Ισίδωρου, που καταρτίζεται από τους δύο πιο ευφυείς μαθητές του, παρουσιάζει μια αξιοθρήνητη εικόνα της δεύτερης παιδικής ηλικίας της ανθρώπινης λογικής, εξ αιτίας της βίαιης εισβολής της νέας θρησκείας, της Χριστιανοσύνης, που παραμορφώνει τον Λόγο, και τον διάλογο, τον αντικαθιστά με μία αλυσόδετη μουγκή μορφή, και εισάγοντας ένα αιματηρό παραλήρημα ερμητικά εγκλωβισμένο μέσα στο συρματόπλεγμα της νοηματικής ακινησίας του νέου δόγματος.

      Η χρυσή αλυσίδα της πλατωνικής διαδοχής συνέχισε σαράντα τέσσερα χρόνια από το θάνατο του Πρόκλου, μέχρι το διάταγμα του Ιουστινιανού, που επέβαλε μια διαρκή σιωπή στίς Σχολές της Αθήνας και μεγέθυνε την θλίψη και την αγανάκτηση τών ολίγων εναπομεινάντων φιλοσόφων της ελληνικής επιστήμης και κοσμοθεωρίας.

      Οι Επτά φίλοι και Φιλόσοφοι, ο Διογένης και ο Ερμίας, ο Ευάλιος και Ο Πρισκιανός, ο Δαμάσκιος, ο Ἰσίδωρος και ο Σιμπλίκιος, οι οποίοι διαφώνησαν με τάς διαταγάς της αυτοκρατορίας και επιβαλλόμενης νοηματικά ελώδους χριστιανικής θρησκείας, πήραν την απόφαση να αναζητήσουν σε μια ξένη χώρα την ελευθερία που τους είχαν αρνηθεί στην πατρίδα τους οι Ρωμαιο-χριστιανοί δυνάστες.

      Είχαν ακούσει, και πίστευαν, ότι η δημοκρατία του Πλάτωνα πραγματοποιήθηκε στην δεσποτική κυβέρνηση της Περσίας. Επήγανε εκεί, και σύντομα ἐκπλαγεῖσαν με την ανακάλυψη ότι η Περσία ομοίαζε με τις άλλες χώρες του πλανήτη, ότι ο Πέρσης Ηγεμόνας Χοσρόης( انوشيروان), που θεωρούσε τόν εαυτό του φιλόσοφο, ήταν μάταιος, σκληρός και φιλόδοξος, ότι αυτή η μισαλλοδοξία και το πνεύμα μισαλλοδοξίας χαρακτήριζε τους Μάγους, ότι οι αριστοκράτες ήταν αλαζονικοί, οι χώρες της Περσίας υπό δουλεία, οι δικαστές άδικοι, ότι οι ένοχοι μερικές φορές διέφευγαν και ότι οι αθώοι ήταν καταπιεσμένοι.

      Η απογοήτευση των φιλοσόφων ήταν μέγιστη, βλέποντας στην Περσία τους γάμους μεταξύ οικογενειακών μελών, και το έθιμο νεκρών σωμάτων πεταγμένων στα σκυλιά και τους γύπες, αντί να θάπτονται στη γη ή να καταναλώνονται με φωτιά.
      Αυτή η απογοήτευση εκφράστηκε μεταξύ τους ως κοινή ανάγκη για ταχέα απομάκρυνση από την Περσία, και οδήγησε με ομοψυχία σε ισχυρή δήλωση ότι ήταν προτιμότερο να πεθαίνουν στα σύνορα της αυτοκρατορίας παρά να απολαμβάνουν τον πλούτο και την άνεση στα ανάκτορα των Βαρβάρων.

      Έτσι οι Επτά Σοφοί αποσύρθηκαν από την Περσική Αυλή και την Περσία.

      Από αυτό το ταξίδι τους ωστόσο προέκυψε κάτι απρόσμενο.
      Ο Πέρσης Ηγεμόνας Χοσρόης βαθύτατα επηρεασμένος από την απαράμιλλη Ηθική Ευγένεια των επτά φιλοσόφων, απαίτησε ότι οι επτά σοφοί που είχαν επισκεφθεί τήν Περσική Αυλή να απαλλαχθούν από τους ποινικούς νόμους που ο Ιουστινιανός θέσπισε εναντίον των ειδωλολατρών. Μαζί με αυτό το προνόμιο, που ρητά όρισε ο Πέρσης Ηγεμόνας Χοσρόης σε μια Συνθήκη Ειρήνης μεταξύ Περσίας και Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, ο Χοσρόης επίσης έθεσε να φυλάσσεται αυτή η διαταγή του, υπό την επαγρύπνηση ενός ισχυρού μεσολαβητή.

      Ο Σιμπλίκιος και οι σύντροφοί του έληξαν τη ζωή τους μακράν της αγαπημένης τους Πατρίδας, και καθώς δεν άφησαν πίσω μαθητές, μαζί τους τερματίζεται η μακροχρόνια Ένδοξη λίστα των Ελλήνων Φιλοσόφων, οι οποίοι επαινούνται δίκαια ως οι σοφότεροι και πιο ενάρετοι άνθρωποι, όλων των μεταγενέστερων τους.

      «Δὲν ἀποκάμνω νὰ ἀναπολῶ αὐτοὺς τοὺς (Ἕλληνες) στοχαστὲς ποὺ κάθε ἕνας τους, εἶχε μία ἀσύλληπτη ἰδιαιτερότητα….
      …καὶ φαίνεται πὼς οἱ Ἕλληνες στὰ κατοπινὰ χρόνια λησμόνησαν τὸ καλλίτερο μέρος τῆς πνευματικῆς τους πορείας.
      Καὶ ποιὸς λαὸς θὰ μποροῦσε νὰ ἰσχυρισθεῖ ὅτι τὸ ξαναβρῆκε;
      Ὅπως καὶ νὰ΄ναὶ νομίζω πὼς ὅλα αὐτὰ τελειώνουν μὲ μία κραυγὴ:
      Πόσο ὡραῖοι ὑπῆρξαν!»
      Νίτσε

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: