olympia.gr

Για την Ελλάδα με όπλο την αλήθεια. Μαθαίνοντας τη φύση, την κοινωνία, τον εαυτό μας. Μαθαίνοντας ξανά να ζούμε! Ecology is not just a trend. It's Life itself. Ecosophy: The Olympian Way. 奥林山方式

Εορτάζοντες την 2αν του μηνός Δεκεμβρίου

Posted by IGOR στο Δεκέμβριος 2, 2017


Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΑΒΒΑΚΟΥΜ

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΙΩΑΝΝΗΣ, ΗΡΑΚΛΑΙΜΩΝ, ΑΝΔΡΕΑΣ και ΘΕΟΦΙΛΟΣ οι Ερημίτες

Ο ΑΓΙΟΣ ΣΟΛΟΜΩΝ Αρχιεπίσκοπος Εφέσου

Η ΑΓΙΑ ΜΥΡΩΠΗ ή Μερόπη

Ο ΑΓΙΟΣ ΑΒΙΒΟΣ ο νέος

Ο ΑΓΙΟΣ ΜΩΥΣΗΣ (ή Μωσής) ο Ομολογητής

Ο ΟΣΙΟΣ ΚΥΡΙΛΛΟΣ ο Φιλεώτης

Ο ΟΣΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ο Έγκλειστος

Ο ΟΣΙΟΣ ΑΒΒΑΚΟΥΜ

[Ο ΟΣΙΟΣ ΙΣΙΔΩΡΟΣ]

Αναλυτικά

Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΑΒΒΑΚΟΥΜ
Ό Αββακούμ, που το όνομά του σημαίνει «θερμός εναγκαλισμός», ήταν από τη φυλή του Συμεών και γιος του Σαφάτ.

Ο χρόνος που έδρασε τίθεται μεταξύ 650 και 672 π.Χ.

Στο προφητικό του βιβλίο, που διακρίνεται για την αξιόλογη λογοτεχνική του χάρη, ελέγχει τον ιουδαϊκό λαό, επειδή παρεξέκλινε από την αληθινή θρησκεία στην ειδωλολατρία.

Να τι συγκεκριμένα αναφέρει, σχετικά με το πως πρέπει κανείς να πιστεύει στο Θεό:

«Εάν υποστείληται, ουκ ευδοκεί η ψυχή μου εν αυτώ· ο δε δίκαιος εκ πίστεως μου ζήσεται. Εγώ δε εν τω Κυρίω αγαλλιάσομε, χαρίσομε επί τω Θεώ τω σωτήρι μου». Αββακούμ, Β’ 4, Γ’ 18..

Που σημαίνει, αν κανείς λιποψυχήσει και αδημονήσει στις διάφορες δοκιμασίες, ας μάθει, λέει ο Κύριος, ότι δεν επαναπαύεται η ψυχή μου σ’ αυτόν. Ο δίκαιος που πιστεύει σ’ εμένα και τηρεί το Νόμο μου, θα σωθεί και θα ζήσει. Εγώ όμως, λέει ο Προφήτης, θα αγάλλομαι ελπίζοντας στον Κύριο. Θα γεμίσει χαρά η καρδιά μου για το σωτήρα μου Θεό.

Ο πρ. Αββακούμ πέθανε ειρηνικά και τάφηκε στον τόπο των πατέρων του.

Απολυτίκιο. Ήχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε.
Ως ορός προέγραψας, την Θεοτόκον Αννήν εξ ης ημίν έλαμψεν, ο των απάντων Θεός, σαρκός ομοιώματι, Όθεν σε ως προφήτην, θεηγόρον τιμώντες, χάριτος ουρανίου, μετασχείν δυσωπούμεν, πρεσβείαις σου θεοδέκτοις, Αββακούμ ένδοξε.

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΙΩΑΝΝΗΣ, ΗΡΑΚΛΑΙΜΩΝ, ΑΝΔΡΕΑΣ και ΘΕΟΦΙΛΟΣ οι Ερημίτες
Κατάγονταν από την πόλη Οξύρρυγχο της Κάτω Αιγύπτου, στη δυτική όχθη του ποταμού Νείλου και ήταν γιοι γονέων χριστιανών. Διάβαζαν τις Άγιες Γραφές και θέλησαν την ερημική ζωή.

Στην έρημο, γνώρισαν κάποιο υπέργηρο ευσεβή ερημίτη και έμειναν κοντά του ένα χρόνο, ασκούμενοι.

Όταν πέθανε ο γέροντας τους, αυτοί έμειναν εκεί για 60 ολόκληρα χρόνια με πολλή άσκηση και προσευχή.

Κάθε Σάββατο, πήγαιναν στους πλησιέστερους συνοικισμούς και κήρυτταν στους ανθρώπους το λόγο του Θεού.

Έτσι στήριζαν ψυχές, μέχρι που ειρηνικά απεβίωσαν.

Ο ΑΓΙΟΣ ΣΟΛΟΜΩΝ Αρχιεπίσκοπος Εφέσου
Βλέπε 1 Δεκεμβρίου.

Η ΑΓΙΑ ΜΥΡΩΠΗ ή Μερόπη
Από τις πιο γενναίες γυναίκες, που μαρτύρησαν στα πρώτα χρόνια της χριστιανικής Εκκλησίας.

Έζησε στα μέσα του 3ου αιώνα μ.Χ. και γεννήθηκε στην πόλη Έφεσο.

Έχασε νωρίς τον πατέρα της και ανατράφηκε στην πίστη του Χριστού από τη μητέρα της, που καταγόταν από τη Χίο (λέγεται μάλιστα ότι στην Έφεσο, η Αγία πήγαινε καθημερινά στον τάφο της Αγίας Ερμιόνης, θυγατέρας του αποστόλου Φιλίππου και έπαιρνε το αναβλύζον απ’ αυτόν μύρο και τον έδινε με αφθονία στους πιστούς, γι’ αυτό και ονομάστηκε Μυρώπη).

Όταν ο Δέκιος εξαπέλυσε άγριο διωγμό κατά των χριστιανών, η Μυρόπη με τη μητέρα της άφησε την Έφεσο και πήγαν στη Χίο, όπου ευεργετούσαν απόρους ασθενείς. Αλλ’ ο διωγμός εξαπλώθηκε και στην ειρηνική Χίο και μεταξύ των θυμάτων ήταν και ο άγιος Ισίδωρος (14 Μαΐου).

Ο ειδωλολάτρης άρχοντας Νουμέριος, διέταξε να μείνει άταφο το σεπτό λείψανο του μάρτυρα. Αλλ’ η Μυρώπη, αφού διέφυγε της προσοχής του φύλακα, μαζί με τις υπηρέτριές της, πήρε το λείψανο και το έθαψε με μεγάλη ευλάβεια. Τότε ο Νουμέριος διέταξε να τιμωρηθεί αυστηρά ο φρουρός.

Η είδηση συντάραξε την φιλοδίκαια και ειλικρινή κόρη. Γι’ αυτό και παρουσιάστηκε χωρίς δισταγμό και είπε όλη την αλήθεια στον άρχοντα.

Ο Νουμέριος, χωρίς να συγκινηθεί από την ευψυχία της Μυρώπης, γεμάτος θυμό και εκδίκηση, διέταξε να τιμωρηθεί η Μυρώπη μέχρι θανάτου. Τότε οι στρατιώτες την ξάπλωσαν στη γη και την έδειραν σκληρά με χοντρά ραβδιά.

Η ανδρεία της Μυρώπης υπέμεινε τις θανατηφόρες πληγές, χωρίς κραυγή και λιποψυχία.

Εύψυχη με τη θεία χάρη, έμεινε ακλόνητη στην πίστη. Και παρέδωσε μετά από λίγο το πνεύμα της στη φυλακή, ανεβαίνοντας στα αθάνατα σκηνώματα των δικαίων.
Στον Συναξαριστή του Delehaye η μνήμη της γιορτάζεται στις 23 Νοεμβρίου.

Ο ΑΓΙΟΣ ΑΒΙΒΟΣ ο νέος
Υπήρξε στα χρόνια του βασιλιά Λικινίου (307-323) και ήταν διάκονος στην πόλη Θαλσεί.

Επειδή δίδασκε τον λόγο του Θεού περιφερόμενος πόλεις και χωριά, συνελήφθη.

Ομολόγησε τον Χριστό μπροστά στον έπαρχο και καταδικάστηκε να καεί ζωντανός στη φωτιά.

ΟΙ χριστιανοί αφού πήραν το άγιο λείψανό του, με τιμές το έθαψαν μαζί με αυτά των αγίων μαρτύρων Γουρία και Σαμονά (15 Νοεμβρίου) στο μέρος Βηθελακικλά.

Ο ΑΓΙΟΣ ΜΩΥΣΗΣ (ή Μωσής) ο Ομολογητής
Άγνωστος στον Συναξαριστή του Αγίου Νικόδημου.

Μνημονεύεται σαν Ομολογητής την 2α Δεκεμβρίου στον Συναξαριστή Delehaye.

Στον Παρισινό Κώδικα 1578 αναφέρεται την 3η Δεκεμβρίου σαν Μωϋσής ο οικονόμος, που μάλλον θα είναι ο ίδιος με τον ομολογητή.

Ο ΟΣΙΟΣ ΚΥΡΙΛΛΟΣ ο Φιλεώτης
Γεννήθηκε το 1015 στο χωριό Φιλέα της επαρχίας Δέρκων της Θράκης. Κατά το Άγιο Βάπτισμα ονομάστηκε Κυριάκος (Κύριλλος υπήρξε έπειτα το καλογερικό του όνομα) και από μικρός διακρίθηκε στα Ιερά Γράμματα.

Στο εικοστό έτος της ηλικίας του παντρεύτηκε και απόκτησε παιδί.

Αλλ’ επειδή είχε ζήλο στο μοναχικό βίο, όπως όλοι της εποχής εκείνης, αποφάσισε να εγκαταλείψει τη γυναίκα του και το παιδί του και να αποσυρθεί σε μοναστήρι, λέγοντας στη γυναίκα του: «ή να χωρίσουμε, ή να πάμε και οι δύο σε μοναστήρι».

Η γυναίκα του όμως δεν δέχτηκε τίποτα από αυτά και έτσι ο Κύριλλος έμεινε στο σπίτι του ζώντας ασκητικά.

Έπειτα ίδρυσε (1060) μοναστήρι στο χωριό εκείνο, του οποίου το ναό ανήγειρε ο Αλέξιος Κομνηνός.

Έτσι οσιακά έζησε ο Κύριλλος.

Απεβίωσε ειρηνικά το 1110.

Απολυτίκιο. Ήχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε.
Ως ξένος και πάροικος, των επιγείων τερπνών, ζωήν την ισάγγελον, επολιτεύσω σαφώς, Πατήρ ημών Κύριλλε· όθεν τας ουρανίους, ειληφώς αντιδόσεις, πρέσβευε θεοφόρε, τω Σωτήρι των όλων, δοθήναι τοις σε τιμώσι, χάριν και έλεος.

Ο ΟΣΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ο Έγκλειστος
«εν τω Σπηλαίω» (Ρώσος)

Ο ΟΣΙΟΣ ΑΒΒΑΚΟΥΜ
Κύπριος ασκητής εκ των Αλαμανών

[Ο ΟΣΙΟΣ ΙΣΙΔΩΡΟΣ]

11 Σχόλια to “Εορτάζοντες την 2αν του μηνός Δεκεμβρίου”

  1. διοννύσσιος διοννυσσίου [[ΠΕΡΙΔΙΑΒΑΊΝΩΝ]] said

    ΕΛΛΗΝ ΕΙΝΙ ΜΟΝΟΝΕ Ο ΟΡΘΟΔΟΞΟς ΧΡΙΣΤΙΑΝΟς ΝΑ ΤΟ ΒΑΛΕΤΕ ΚΑΛΑ ΣΤΟΝΕ ΝΟΥ ΣΑς.

    Μου αρέσει!

    • Διοννυσσιος Διοννυσσιου [[ΠΕΡΙΩΝΥΜΟΣ]] said

      ΥΠΟΘΕΤΩ ΕΣΥ ΤΕΚΝΟΝ ΤΟΥ ΟΡΘΟΞΟΥ ΘΕΟΥ! ΕΧΕΙΣ ΚΛΕΙΔΩΣΕΙ ΤΟΝ ΠΟΛΥΤΙΜΟΝ νου ΣΟΥ ΣΤΟ ΝΤΟΥΛΑΠΙ ΚΑΙ ΕΧΕΙΣ ΧΑΣΕΙ ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ;

      Μου αρέσει!

      • © ΧƦΙσ†☺Ϟ ®™. said

        Νιονιο καλημερα. Έχω προβλημα απο εχθές το βραδυ με το σάιτ που ενω δημοσίευε τα σχόλια μου μπαμ- μπαμ,
        ξαφνικά με εβαλε σε καραντίνα ΕΛεγχοντας λεει πλεον τα λεγόμενα μου.

        Μου αρέσει!

      • διοννύσσιος διοννυσσίου [[ΠΕΡΙΔΙΑΒΑΊΝΩΝ]] said

        Χχρήστο καλιέ μου φίλε κάνιε απλά επανεκίνηση του router sου κκε ΔδεΝν θΘα έΧχεις πρόμπλεμ μετά!!

        Μου αρέσει!

      • διοννύσσιος διοννυσσίου [[ΠΕΡΙΔΙΑΒΑΊΝΩΝ]] said

        Διοννυσσιος Διοννυσσιου [[ΠΕΡΙΩΝΥΜΟΣ]] said
        Δεκέμβριος 2, 2017 στις 7:06 πμ
        ————————————————-
        Παράνιονιε δεν θα έχεις όμως την πολύτΤιμην Θθέιαν Χχάρη Κκε ούτε παράδεισο θα έΧχει για σένανε!!Σώσε τηνε ψυχήν σου άνθρωπέ μου η Υπεραγία Θεοτόκος σκέπει την Ελλάδα μου , εΣσύ Χχριστιανέ μου γιατί τηνε πολεμάεις;;

        Μου αρέσει!

      • © ΧƦΙσ†☺Ϟ ®™. said

        Νιόνιο ακολούθησα την συμβουλή σου σχετικά με την επανεκκίνηση.
        Έτσι κι έγινε.
        Να ΄ σαι καλά !

        Μου αρέσει!

  2. Panos Diakos said

    Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης (1906 – 2 Δεκεμβρίου 1991)
    .

    «Αγαπητά πνευματικά μου παιδιά.

    Τώρα που ακόμα έχω τας φρένας μου σώας θέλω να σας πω μερικές συμβουλές.

    Από μικρό παιδί όλο στις αμαρτίες ήμουνα. Και όταν με έστελνε η μητέρα μου να φυλάξω τα ζώα στο βουνό, γιατί ο πατέρας μου, επειδή ήμασταν φτωχοί είχε πάει στην Αμερική για να εργαστεί στην διώρυγα του Παναμά, για εμάς τα παιδιά του, εκεί, που έβοσκα τα ζώα συλλαβιστά διάβαζα τον βίο του αγίου Ιωάννου του Καλλυβίτου και πάρα πολύ αγάπησα τον Άγιο Ιωάννη και έκανα πάρα πολλές προσευχές σαν μικρό παιδί που ήμουνα 12-15 χρονών δεν θυμάμαι ακριβώς καλά και θέλοντας να τον μιμηθώ με πολύ αγώνα έφυγα από τους γονείς μου κρυφά και ήλθα στα Καυσοκαλύβια του Αγίου Όρους και υποτάκτηκα σε δυο γεροντάδες αυταδέλφους τον Παντελεήμονα και τον Ιωαννίκιο.

    Μου έτυχε να είναι πολύ ευσεβείς και ενάρετοι και τους αγάπησα πάρα πολύ και γι’ αυτό με την ευχή τους τους έκανα άκρα υπακοή.

    Αυτό με βοήθησε πάρα πολύ, αισθάνθηκα και μεγάλη αγάπη και προς τον Θεό και πέρασα πάρα πολύ καλά. Αλλά, κατά παραχώρηση του Θεού, για τις αμαρτίες μου αρρώστησα πολύ και οι Γεροντάδες μου μου είπαν να πάω στους γονείς μου στο χωριό μου εις τον Άγιον Ιωάννη Ευβοίας.

    Και ενώ από μικρό παιδί είχα κάνει πολλές αμαρτίες όταν ξαναπήγα στον κόσμο συνέχισα τις αμαρτίες οι οποίες μέχρι και σήμερα έγιναν πάρα πολλές. Ο κόσμος όμως με πήρε από καλό και όλοι φωνάζουνε ότι είμαι άγιος.

    Εγώ όμως αισθάνομαι ότι είμαι ο πιο αμαρτωλός άνθρωπος του κόσμου. Όσα ενθυμόμουνα βεβαίως τα εξομολογήθηκα, αλλά γνωρίζω ότι γι αυτά που εξομολογήθηκα με συγχώρησε ο Θεός, αλλ’ όμως τώρα έχω ένα συναίσθημα ότι και τα πνευματικά μου αμαρτήματα είναι πάρα πολλά και παρακαλώ όσοι με έχετε γνωρίσει να κάνετε προσευχή για μένα διότι και εγώ όταν ζούσα πολύ ταπεινά έκανα προσευχή για σας, αλλ’ όμως τώρα που θα πάω για τον ουρανό έχω το συναίσθημα ότι ο Θεός θα μου πεί: τι θέλεις εσύ εδώ;

    Εγώ ένα έχω να του πω. Δεν είμαι άξιος Κύριε για εδώ, αλλ’ ότι θέλει η αγάπη σου ας κάμει για μένα. Από εκεί και πέρα δεν ξέρω τι θα γίνει. Επιθυμώ όμως να ενεργήσει η αγάπη του Θεού. Και πάντα εύχομαι τα πνευματικά μου παιδιά να αγαπήσουν το Θεό, που είναι το πάν, για να μας αξιώσει να μπούμε στην επίγειο άκτιστο εκκλησία του.

    Γιατί από εδώ πρέπει να αρχίσουμε. Εγώ πάντα είχα την προσπάθεια να προσεύχομαι και να διαβάζω τους Ύμνους της Εκκλησίας, την Αγία Γραφή και τους βίους των Αγίων μας και εύχομαι και εσείς να κάνετε το ίδιο. Εγώ προσπάθησα με τη χάρη του Θεού να πλησιάσω τον Θεό και εύχομαι και εσείς να κάνετε το ίδιο. Παρακαλώ όλους σας να με συγχωρέσετε για ότι σας στεναχώρησα.

    Ιερομόναχος Πορφύριος
    Εν Καυσοκαλυβίοις τη 4/7 Ιουνίου 1991»

    Πηγή: Ορθόδοξος Συναξαριστής

    .

    Μου αρέσει!

  3. Panos Diakos said

    Για τους νέους και την Οικογένεια

    – Γέροντα, τι πρέπει να απαντήσει κανείς σε νέα παιδιά που ρωτούν αν η μοναχική ζωή είναι ανώτερη από την έγγαμη;

    – Κατ’ αρχάς πρέπει να τους δώσει να καταλάβουν ποιος είναι ο προορισμός του ανθρώπου και ποιο είναι το νόημα της ζωής. Ύστερα να τους εξήγηση ότι και οι δύο δρόμοι που έχει χαράξει η Εκκλησία μας είναι ευλογημένοι, γιατί και οι δύο μπορούν να τους οδηγήσουν στον Παράδεισο, αν ζήσουν κατά Θεόν.

    Ας υποθέσουμε ότι δύο άνθρωποι ξεκινούν να πάνε σε ένα Προσκύνημα. Ο ένας πηγαίνει με το λεωφορείο από τον δημόσιο δρόμο και ο άλλος πηγαίνει με τα πόδια από κάποιο μονοπάτι. Και οι δύο όμως έχουν τον ίδιο σκοπό. Ο Θεός και το ένα το χαίρεται και το άλλο το θαυμάζει. Κακό είναι, όταν αυτός που πάει από το μονοπάτι κατακρίνει μέσα του τον άλλον, που πάει από τον δημόσιο δρόμο, ή και το αντίστροφο…

    Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

    Μου αρέσει!

  4. Panos Diakos said

    Μου αρέσει!

  5. Panos Diakos said

    Μου αρέσει!

  6. ΕΛΛΗΝΑΣ said

    ΜΑΥΡΊΛΑ…………ΜΕΣΑΙΩΝΑΣ……..ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ !

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: