olympia.gr

Για την Ελλάδα με όπλο την αλήθεια. Μαθαίνοντας τη φύση, την κοινωνία, τον εαυτό μας. Μαθαίνοντας ξανά να ζούμε! Ecology is not just a trend. It's Life itself. Ecosophy: The Olympian Way. 奥林山方式

Προκόπης Παυλόπουλος: Το ευρωπαϊκό κράτος δικαίου να αποτελέσει ανάχωμα στην ανεξέλεγκτη οικονομική παγκοσμιοποίηση

Posted by olympiada στο Ιουνίου 20, 2017

Για ακόμα μία φορά ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αποδεικνύει την πανευρωπαϊκώς ηγετική ακαδημαϊκή του υπόσταση και επάρκεια.

ΣΗΜΕΙΑ ΟΜΙΛΙΑΣ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΙΔΑ ΠΟΥ ΔΙΟΡΓΑΝΩΝΟΥΝ Η ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΚΑΙ Η ΕΝΩΣΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ
Θεσσαλονίκη, 20.6.2017

«Η επιτακτική ανάγκη ολοκλήρωσης της Ευρωπαϊκής Ενοποίησης»
Εισαγωγή
Το Ευρωπαϊκό Οικοδόμημα δημιουργήθηκε από τους ιδρυτές του, μετά τις εφιαλτικές εμπειρίες του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, για να φθάσει ως την τελική του ολοκλήρωση, δηλαδή την πλήρη ενοποίησή του με την μορφή ομοσπονδιακής διακυβέρνησης υπό θεσμικούς όρους Αντιπροσωπευτικής Δημοκρατίας.
Α. Η ως άνω διαπίστωση οδηγεί στο, νομοτελειακό, συμπέρασμα ότι αν η ευρωπαϊκή ενοποίηση δεν επιτευχθεί, η συνακόλουθη στασιμότητα οδηγεί, επίσης νομοτελειακώς, στον κίνδυνο διάλυσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αρχής γενομένης από τον σκληρό πυρήνα της, την Ευρωζώνη. Και τούτο διότι η επιβίωση και η εν γένει προοπτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωζώνης εξαρτώνται όχι μόνον από την οικονομική και τη νομισματική πρόοδο, αλλά πρωτίστως από την αντοχή των θεσμών του Ευρωπαϊκού Οικοδομήματος οι οποίοι, από την φύση τους, είναι οι μόνοι που μπορούν να εγγυηθούν πέρα από την σταθερότητα και την ίδια την ευρωπαϊκή ενοποίηση, τόσον ως στόχο όσο και ως διαδικασία.
Β. Εξ αυτού συνάγεται ότι προκειμένου να καταστεί εφικτή η ευρωπαϊκή ενοποίηση –άρα και η συνακόλουθη, εκ φύσεως, νομισματική και οικονομική ενοποίηση- πρέπει να ενισχυθούν ταχύτατα οι θεμελιώδεις θεσμικές αντηρίδες, πάνω στις οποίες οικοδομήθηκε μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο η προοπτική δημιουργίας μιας Ενωμένης Ευρώπης υπό όρους –όπως ήδη σημειώθηκε- Ομοσπονδίας και Αντιπροσωπευτικής Δημοκρατίας. Τις προαναφερόμενες θεσμικές αντηρίδες καθορίζει, expressisverbis, το πρωτογενές ευρωπαϊκό δίκαιο, με κανονιστική κοιτίδα την Συνθήκη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣυνθΕΕ).
I.​Το Ευρωπαϊκό Κράτος Δικαίου και η Αντιπροσωπευτική Δημοκρατία ως θεμέλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της προοπτικής ενοποίησής της.
Η ΣυνθΕΕ ορίζει ότι πυλώνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι αφενός το Ευρωπαϊκό Κράτος Δικαίου και, αφετέρου, η Αντιπροσωπευτική Δημοκρατία. Οι επιμέρους διατάξεις είναι άκρως εύγλωττες:
Α. Οι περί Ευρωπαϊκού Κράτους Δικαίου διατάξεις.
Η ΣυνθΕΕ ορίζει ρητώς ότι η τελική ενοποίησή της εξαρτάται από την εμπέδωση των επιμέρους αρχών του Ευρωπαϊκού Κράτους Δικαίου. Τούτο τεκμηριώνουν ιδίως:
1. Το Προοίμιο της ΣυνθΕΕ, που ορίζει ότι τα συμβαλλόμενα μέρη επιβεβαιώνουν «την προσήλωσή τους στις αρχές της ελευθερίας, της δημοκρατίας και του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, των θεμελιωδών ελευθεριών καθώς και του κράτους δικαίου».
2. Οι διατάξεις του άρθρου 2 εδ. α΄ της ΣυνθΕΕ, που ορίζουν ότι: «Η Ένωση βασίζεται στις αξίες του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, της ελευθερίας, της δημοκρατίας, της ισότητας, του κράτους δικαίου, καθώς και του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων των προσώπων που ανήκουν σε μειονότητες».
3. Επιπλέον, μετά την Συνθήκη της Λισαβόνας, ο Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο Χάρτης αυτός αποτελεί, κατά τις διατάξεις του άρθρου 6 της ΣυνθΕΕ, μέρος του πρωτογενούς ευρωπαϊκού δικαίου, έχοντας την ίδια νομική ισχύ με τις Συνθήκες. Ενόψει δε της περί Κράτους Δικαίου νομολογίας του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ), η έννοια του Ευρωπαϊκού Κράτους Δικαίου συνδιαμορφώνεται, ως προς το περιεχόμενό της, και από τις διατάξεις του Χάρτη, ούσα αρρήκτως συνδεδεμένη με αυτόν.
4. Τέλος, η νομολογία του ΔΕΕ, κατά την οποία: «Ο σεβασμός του Κράτους Δικαίου αποτελεί μια εκ των πρωταρχικών αξιών στις οποίες στηρίζεται η Ένωση […] και εκτός αυτού, ο σεβασμός του κράτους δικαίου συνιστά απαραίτητη προϋπόθεση για την προσχώρηση στην Ένωση, δυνάμει του άρθρου 49 ΣυνθΕΕ» (Γεν. Δικαστήριο, Υποθ. Τ-348/14, σκ. 98, Τ-346/14, σκ. 97 και Τ-340/14 σκ. 87).
Β. Οι περί Αντιπροσωπευτικής Δημοκρατίας διατάξεις.
Επιπροσθέτως, η ΣυνθΕΕ προβλέπει ότι θεμελιώδης πυλώνας της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς την κατεύθυνση της τελικής της ενοποίησης είναι η Αντιπροσωπευτική Δημοκρατία.
1. Χαρακτηριστικές είναι οι διατάξεις του άρθρου 10 παρ. 1της ΣυνθΕΕ: «Η λειτουργία της Ένωσης θεμελιώνεται στην Αντιπροσωπευτική Δημοκρατία».
2. Όμως βασικό στοιχείο και της Αντιπροσωπευτικής Δημοκρατίας, δίχως το οποίο διακινδυνεύεται η ίδια η υπόστασή της όπως καταδεικνύει η πορεία της θεσμικής και πολιτικής της εξέλιξης, είναι το Κράτος Δικαίου, με πυρήνα του την έννοια της Δικαιοσύνης υφ’ όλες της τις εκφάνσεις. Κυρίως δε υπό την έκφανση της προστασίας των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, μ’ έμφαση στα Δικαιώματα τα οποία εγγυώνται την Κοινωνική Δικαιοσύνη και, επέκεινα, το Κοινωνικό Κράτος Δικαίου.

Γ. Ο ανθρωποκεντρικός χαρακτήρας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η κατά τ’ ανωτέρω υφή του Ευρωπαϊκού Κράτους Δικαίου καθορίζει και τα βασικά χαρακτηριστικά του, στο επίκεντρο των οποίων βρίσκεται ο Άνθρωπος και τα Θεμελιώδη Δικαιώματά του. Του λόγου το ασφαλές τεκμηριώνουν οι προμνημονευόμενες διατάξεις της ΣυνθΕΕ, όπως καταστρώνονται:
1. Στο Προοίμιό της, εκεί όπου τα κράτη-μέλη επιβεβαιώνουν την προσήλωσή τους:
α)«Στις αρχές της ελευθερίας, της δημοκρατίας και του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, των θεμελιωδών ελευθεριών καθώς και του κράτους δικαίου».
β) «Στα θεμελιώδη κοινωνικά δικαιώματα, όπως ορίζονται από τον Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Χάρτη που υπογράφηκε στο Τορίνο στις 18 Οκτωβρίου 1961 και τον Κοινοτικό Χάρτη των Θεμελιωδών Κοινωνικών Δικαιωμάτων των Εργαζομένων του 1989».
2. Στις διατάξεις του άρθρου 2: «Η Ένωση βασίζεται στις αξίες του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, της ελευθερίας, της δημοκρατίας, της ισότητας, του κράτους δικαίου, καθώς και του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων των προσώπων που ανήκουν σε μειονότητες. Οι αξίες αυτές είναι κοινές στα κράτη-μέλη εντός κοινωνίας που χαρακτηρίζεται από τον πλουραλισμό, την απαγόρευση των διακρίσεων, την ανοχή, την δικαιοσύνη, την αλληλεγγύη και την ισότητα μεταξύ γυναικών και ανδρών».
3. Στις διατάξεις του άρθρου 6 παρ. 1 ΣυνθΕΕ όπου, όπως προεκτέθηκε: «Η Ένωση αναγνωρίζει τα δικαιώματα, τις ελευθερίες και τις αρχές που περιέχονται στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 7ης Δεκεμβρίου 2000, όπως προσαρμόσθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2007, στο Στρασβούργο, ο οποίος έχει το ίδιο νομικό κύρος με τις Συνθήκες».

II.​Η έννοια και οι συνιστώσες του Ευρωπαϊκού Κράτους Δικαίου.
Με βάση την κατά τ’ ανωτέρω σειρά συλλογισμών καθίσταται προφανές, ότι η εκπλήρωση του στόχου της ευρωπαϊκής ενοποίησης έχει ως θεμελιώδη προϋπόθεση την εμπέδωση του κατά την ευρωπαϊκή έννομη τάξη κράτους δικαίου. Εξ ου και η ανάλυση που ακολουθεί προσανατολίζεται αποκλειστικώς προς αυτή την κατεύθυνση. Επισημαίνεται ότι οι προαναφερόμενες διατάξεις του ευρωπαϊκού δικαίου προσδιορίζουν επαρκώς την έννοια του Ευρωπαϊκού Κράτους Δικαίου καθώς και τα επιμέρους συστατικά του στοιχεία. Καθοριστικής σημασίας για την εξειδίκευση της σημασίας αλλά και των έννομων συνεπειών αυτών των διατάξεων αναφορικά με το Ευρωπαϊκό Κράτος Δικαίου είναι η νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ). Συγκεκριμένα:
Α. Από την «ευρωπαϊκή κοινότητα δικαίου»…
Ήδη από τις απαρχές άσκησης της δικαιοδοσίας του, και διαδραματίζοντας τον φυσικό του ρόλο στο πλαίσιο όχι μόνο της αποτύπωσης αλλά και της ώθησης προς τα εμπρός της ευρωπαϊκής έννομης τάξης, το ΔΕΕ προσδιόρισε τα βασικά διακριτικά γνωρίσματα του όλου ευρωπαϊκού δικαίου. Και, ειδικότερα, αφενός την πληρότητα και, αφετέρου, την ιδιαιτερότητά του. Τα δύο ως άνω διακριτικά γνωρίσματα αποτυπώνονται μ’ ενάργεια σε δύο, «εμβληματικές», ως προς τη νομολογιακή τους αξία, αποφάσεις: Στην απόφαση 5.2.1963, VanGendenLoos και στην απόφαση 15.7.1964, Costac. E.N.E.L. Το ακόλουθο σκεπτικό της πρώτης από τις προαναφερόμενες αποφάσεις είναι εξαιρετικά αντιπροσωπευτικό ως προς την θεσμική περιγραφή και οριοθέτηση των κατά τ’ ανωτέρω διακριτικών γνωρισμάτων: «Σε αντίθεση με τις συνηθισμένες διεθνείς συνθήκες η Συνθήκη ΕΟΚ εγκαθίδρυσε, ευθύς ως ίσχυσε, μιαν ιδιαίτερη έννομη τάξη, που είναι αναπόσπαστο τμήμα του νομικού συστήματος των κρατών-μελών και δεσμεύει τα δικαστήριά τους. Ιδρύοντας μια Κοινότητα απεριόριστης διάρκειας, προκειμένου με δικά της όργανα, με νομική προσωπικότητα, με δικαιοπρακτική ικανότητα, με ικανότητα διεθνούς αντιπροσώπευσης και ιδιαίτερα με πραγματικές εξουσίες που προέρχονται είτε από τον περιορισμό των κρατικών αρμοδιοτήτων υπέρ της Κοινότητας είτε από την μεταβίβασή τους σε αυτή, τα Κράτη περιόρισαν, σε ολίγα έστω θέματα, τα κυριαρχικά τους δικαιώματα, δημιουργώντας έτσι ένα corpusjuris, εφαρμοστέο τόσο στους υπηκόους τους όσο και σε αυτά τα ίδια». Το σκεπτικό αυτό του ΔΕΕ επιτρέπει την συναγωγή του συμπεράσματος ότι η νομολογία του συνομολογεί και την διαμόρφωση:

1. Η ιδιαιτερότητα της ευρωπαϊκής έννομης τάξης.
Μιας «ιδιαίτερης» ευρωπαϊκής έννομης τάξης, η οποία βασίζεται:
α) Στην «αυτονομία». Με την έννοια της παραγωγής των κανόνων που την συνθέτουν από ίδια -δηλαδή ξεχωριστά και, συνεπώς, ανεξάρτητα σε σχέση μ’ εκείνα των κρατών-μελών- δικαιοπαραγωγικά όργανα.
β) Και στην «ιδιομορφία». Με την έννοια της διαφορετικότητας της δομής της αλλά, πέραν τούτου, και της αμεσότητας της ρύθμισης των έννομων σχέσεων, οι οποίες εμπίπτουν στο κανονιστικό της πλαίσιο.
2. Η πορεία ολοκλήρωσης της ευρωπαϊκής έννομης τάξης.
Μιας υπό ολοκλήρωση «κοινότητας δικαίου», η οποία έρχεται να συμπληρώσει, από πλευράς αποτελεσματικής λειτουργίας, και την «αυτονομία» και την «ιδιομορφία» της ευρωπαϊκής έννομης τάξης. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στην υπ’ αριθμ. 2/13 γνωμοδότηση του ΔΕΕ της 18ης Δεκεμβρίου 2014 περί προσχώρησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ): «Βάσει των ανωτέρω ουσιωδών χαρακτηριστικών του δικαίου της Ένωσης έχει διαμορφωθεί ένα συγκροτημένο πλέγμα αρχών, κανόνων και εννόμων σχέσεων που τελούν σε αλληλεξάρτηση μεταξύ τους και δεσμεύουν αμοιβαία την Ένωση και τα κράτη-μέλη της, καθώς και τα κράτη-μέλη μεταξύ τους, τα οποία, όπως υπενθυμίζει το άρθρο 1, δεύτερο εδάφιο, ΣυνθΕΕ, μετέχουν στο εξής στη «διαδικασία μιας διαρκώς στενότερης ένωσης των λαών της Ευρώπης». Υπ’ αυτά τα δεδομένα, η «κοινότητα δικαίου» συνεπάγεται αφενός το «ωφέλιμο αποτέλεσμα» του ευρωπαϊκού κανόνα δικαίου. Και, αφετέρου, την θεμελίωση της «αρχής της νομιμότητας» της δράσης όλων των ευρωπαϊκών οργάνων –και όχι μόνον, όπως θα εκτεθεί στη συνέχεια- κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων τους.

Β. …στο «Ευρωπαϊκό Κράτος Δικαίου».
Η, σύμφωνα πάντα με το πρωτογενές ευρωπαϊκό δίκαιο, συγκεκριμένη οριοθέτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων -κατά κυριολεξία κυριαρχικών αρμοδιοτήτων- των κρατών-μελών υπέρ των αρμοδιοτήτων των οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχει περαιτέρω ως αναγκαία συνέπεια και την κατά ενιαίο τρόπο θεώρηση των σχέσεων της ευρωπαϊκής έννομης τάξης με τις επιμέρους έννομες τάξεις των κρατών-μελών.
1.​Το κανονιστικό περιεχόμενο.
Αυτό προκύπτει ως αποτέλεσμα του ότι η ομαλή λειτουργία της ευρωπαϊκής έννομης τάξης μπορεί, από την ίδια τη φύση της, να διασφαλισθεί μόνο μέσα από την θέσπιση των, σύμφυτων με αυτήν, εγγυήσεων εναρμόνισής της με τις έννομες τάξεις των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
α)Σύμφωνα με την Γνωμοδότηση 2/13 του ΔΕΕ της 8ης Δεκεμβρίου 2014, σκ. 168: «Το νομικό αυτό μόρφωμα εδράζεται στη θεμελιώδη παραδοχή ότι κάθε κράτος-μέλος αποδέχεται από κοινού με αυτό, μια σειρά κοινών αξιών επί των οποίων στηρίζεται η Ένωση, όπως διευκρινίζει το άρθρο 2 ΣΕΕ. Η παραδοχή αυτή συνεπάγεται και δικαιολογεί την ύπαρξη αμοιβαίας εμπιστοσύνης μεταξύ των κρατών-μελών ως προς την αναγνώριση των εν λόγω αξιών και, επομένως, ως προς την τήρηση του δικαίου της Ένωσης που υλοποιεί τις αξίες αυτές».
β) Βεβαίως η προμνημονευόμενη εναρμόνιση πρέπει να συντελείται εντός του πλαισίου των αρμοδιοτήτων που έχουν αναγνωρισθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση κυρίως από το πρωτογενές ευρωπαϊκό δίκαιο. Από τα δεδομένα αυτά συνάγεται και η αρχή ότι η ίδια η υπόσταση της ευρωπαϊκής έννομης τάξης εξαρτάται αφενός από την ιεραρχική δομή των κανόνων που την συνθέτουν. Και, αφετέρου, από την τήρηση της «ευρωπαϊκής» αρχής της νομιμότητας εκ μέρους των κάθε είδους οργάνων της και των οργάνων των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά την άσκηση των αντίστοιχων αρμοδιοτήτων τους. Την κατά τα ανωτέρω σύνθεση του διπτύχου κανόνων δικαίου που διέπουν την αρμοδιότητα των ευρωπαϊκών οργάνων και ουσιαστικής λειτουργίας ευρωπαϊκών μηχανισμών σε περιπτώσεις παραβίασής τους από αυτά, ήτοι τη σύνθεση που οδηγεί στη θεσμική κατοχύρωση ενός Ευρωπαϊκού Κράτους Δικαίου, αποδίδει διαχρονικώς η νομολογία του ΔΕΕ υπό τις ακόλουθες διευκρινίσεις:
2.​Η «ευρωπαϊκή» αρχή της νομιμότητας.
Κατά πρώτο λόγο η νομολογία του ΔΕΕ αποδέχεται και καθιερώνει το πρώτο συνθετικό της παραδοσιακής έννοιας του κράτους δικαίου, ήτοι της αρχής της νομιμότητας, με την έννοια της προηγούμενης θεσμοθέτησης κανόνων δικαίου που διέπουν την άσκηση των κάθε είδους αρμοδιοτήτων των οργάνων της (βλ. π.χ. την απόφαση 17.12.1970, Einfuhr- undVorratsstellefürGetreideundFuttermittel κατά Koster και Berodt&Co). Συγκεκριμένα, κατά την ως άνω νομολογία, η ευρωπαϊκή έννομη τάξη, σύμφωνα με την ιεραρχία των κανόνων που την συνθέτουν, επιβάλλει και την αρχή κατά την οποία όλα τα όργανα, όχι μόνο της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και των κρατών-μελών της, κατά την άσκηση αρμοδιοτήτων που αναγνωρίζει σε αυτά το ευρωπαϊκό δίκαιο οφείλουν να εφαρμόζουν το σύνολο των κανόνων του ευρωπαϊκού δικαίου.
3.​Οι «ευρωπαϊκοί» κυρωτικοί μηχανισμοί.
Κατά δεύτερο λόγο, η ίδια ως άνω νομολογία αποδέχεται και καθιερώνει και το δεύτερο συνθετικό του κράτους δικαίου, ήτοι την αρχή της θεσμοθέτησης κυρωτικών μηχανισμών -και μάλιστα κατά προτεραιότητα δικαστικών- τεταγμένων στην αποστολή της αποτελεσματικής τήρησης των κανόνων του ευρωπαϊκού δικαίου. Πρέπει μάλιστα να σημειωθεί ότι ο κανόνας τήρησης της αρχής της ευρωπαϊκής νομιμότητας αφορά όλο το φάσμα της ευρωπαϊκής έννομης τάξης. Και τούτο διότι καλύπτει, κατά λογική νομική ακολουθία, όπως αυτή συνάγεται από τα δεδομένα της νομολογίας του ΔΕΕ και όπως συνοπτικώς προεκτέθηκε:
α) Τόσο την δράση των κάθε είδους οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (βλ. π.χ. την απόφαση 29.10.1983, Κόμμα των Οικολόγων «LesVerts» κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου).
β) Όσο και την δράση των οργάνων των κρατών-μελών της, βεβαίως κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων τους που διέπονται από το ευρωπαϊκό δίκαιο. Όπως χαρακτηριστικά αποφαίνεται το ΔΕΕ (σκεπτικό αρ. 32) στην απόφαση 19.11.1991, AndreaFrancovich και DanilaBonifaci και λοιποί κατά Ιταλικής Δημοκρατίας: «Πρέπει επίσης να επισημανθεί ότι, όπως προκύπτει και από πάγια νομολογία, στα εθνικά δικαστήρια, τα οποία είναι επιφορτισμένα με την εφαρμογή, εντός του πλαισίου των αρμοδιοτήτων τους, των διατάξεων του κοινοτικού δικαίου, εναπόκειται να διασφαλίζουν τα πλήρη αποτελέσματα των κανόνων αυτών και να προστατεύουν τα δικαιώματα που οι κανόνες αυτοί απονέμουν στους ιδιώτες». (Πρβλ. και τις προγενέστερες αποφάσεις του ΔΕΕ 9.3.1978, Simmenthal και 19.6.1990, TheQueen κατά SecretaryofStateforTransport, exparte: FactortameLtd και λοιπών.).
Επίλογος
Η ανάλυση που προηγήθηκε οδηγεί, αναποδράστως, στις ακόλουθες διαπιστώσεις:
Α. Το Ευρωπαϊκό Κράτος Δικαίου, σύμφωνα με αυτό τούτο το πρωτογενές ευρωπαϊκό δίκαιο –στη βάση της ΣυνθΕΕ και της ΣΛΕΕ- αποτελεί την αναντικατάστατη θεσμική βάση, πάνω στην οποία στηρίζεται το όλο Ευρωπαϊκό Οικοδόμημα και από τον σεβασμό της οποίας εξαρτάται η τελική του ενοποίηση.
Β. Το Ευρωπαϊκό Κράτος Δικαίου προϋποθέτει, προκειμένου να επιτελέσει την ως άνω αποστολή του, αφενός την θεσμοθέτηση των αναγκαίων κανόνων δικαίου για την οργάνωση και λειτουργία των κάθε είδους οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του σκληρού πυρήνα της, της Ευρωζώνης. Και, αφετέρου, την πρόβλεψη και την αποτελεσματική επιβολή κυρώσεων –πρωτίστως με παρέμβαση των οικείων δικαιοδοτικών οργάνων- σε περίπτωση παραβίασης των προαναφερόμενων κανόνων δικαίου.
Γ. Κάθε είδους κενά, αναφορικά με τον σεβασμό των κατά τ’ ανωτέρω θεμελιωδών συνιστωσών του Ευρωπαϊκού Κράτους Δικαίου, πλήττουν ευθέως την πορεία προς την ευρωπαϊκή ενοποίηση. Το σύμπτωμα κανονιστικής καχεξίας και επέκεινα, της θεσμικής «αφάνειας» του Eurogroup, με τις εντεύθεν συνέπειες -όπως τούτο διαπιστώθηκε από το κατ’ εξοχήν αρμόδιο όργανο,το ΔΕΕ, με την απόφασή του της 20.6.2016 «LedraAdvertising,» και όπως έχει επανειλημμένως καταγγελθεί από τον αρμόδιο Επίτροπο ΠιέρΜοσκοβισί- αποκαλύπτει ένα χαρακτηριστικό τέτοιο παράδειγμα κενού του Ευρωπαϊκού Κράτους Δικαίου, το οποίο πλήττει ευθέως την ομαλή πορεία προς την ευρωπαϊκή ενοποίηση. Δοθέντος ότι η εντεύθεν προκύπτουσα επικυριαρχία του «οικονομικού» επί του «θεσμικού» αποδεικνύει ότι οι αρμοί του Ευρωπαϊκού Κράτους Δικαίου δεν είναι σε θέση ν’ αντιμετωπίσουν αποτελεσματικώς τους ενδεχόμενους –και ήδη ορατούς- κινδύνους από τις αυθαίρετες παρεμβάσεις μιας θεσμικώς ανεξέλεγκτης οικονομικής παγκοσμιοποίησης.

21 Σχόλια to “Προκόπης Παυλόπουλος: Το ευρωπαϊκό κράτος δικαίου να αποτελέσει ανάχωμα στην ανεξέλεγκτη οικονομική παγκοσμιοποίηση”

  1. Πέτρος Ι. Φιλίππου said

    Σεβαστέ μου πρόεδρε, το δίκαιο δέν διακρίνω, το οποίο εδράζεται της ηθικής.

    Μου αρέσει!

    • Ευριπίδης Μπίλλης said

      Τα πολλά λόγια είναι φτώχια και όνειρο θερινής νεοταξικής νυκτός του «σκληρου» πυρήμα της ζώνης του ευρώ

      Από τον πρόεδρο που «ξέχασε» τον όρκον του άρθρου 33 του Συντάγματος:

      Άρθρο 33
      2. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, πριν αναλάβει την άσκηση των καθηκόντων του, δίνει ενώπιον της Βουλής τον ακόλουθο όρκο:

      «Ορκίζομαι στο όνομα της Αγίας και Ομοούσιας και Αδιαίρετης Τριάδας να φυλάσσω το Σύνταγμα και τους νόμους, να μεριμνώ για την πιστή τους τήρηση, να υπερασπίζω την εθνική ανεξαρτησία και την ακεραιότητα της Χώρας, να προστατεύω τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των Ελλήνων και να υπηρετώ το γενικό συμφέρον και την πρόοδο του Ελληνικού Λαού».

      Και «ξεχνά» τον όρκο του ανεχόμενος την υποδούλωση της Ελλάδας με το άρθρο 14.5 της πρώτης Δανειακής σύμβασης ( ΠΡΩΤΗ ΔΑΣΝΕΙΑΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ
      http://drupal.antibaro.gr/sites/default/files/mnhmonio2010-gre.pdf)

      Άρθρο 14.5
      14. ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΟ ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ
      (5) Με την παρούσα ο Δανειολήπτης αμετάκλητα και άνευ όρων παραιτείται από κάθε ασυλία που έχει ή πρόκειται να
      αποκτήσει, όσον αφορά τον ίδιο ή τα περιουσιακά του στοιχεία, από νομικές διαδικασίες σε σχέση με την παρούσα
      Σύμβαση, περιλαμβανομένων, χωρίς περιορισμούς, της ασυλίας όσον αφορά την άσκηση αγωγής, δικαστική απόφαση
      ή άλλη διαταγή, κατάσχεση, αναστολή εκτέλεσης δικαστικής απόφασης ή προσωρινή διαταγή, και όσον αφορά την
      εκτέλεση και επιβολή κατά των περιουσιακών στοιχείων του στο βαθμό που δεν το απαγορεύει αναγκαστικός νόμος.

      Τοπτέστιν επίορκος

      Μου αρέσει!

    • ΕΟΚ ΚΑΙ ΝΑΤΟ ΤΟ ΙΔΙΟ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ said

      Το θεμέλιο της Ευρωπαϊκής Ενωσης

      Η Συνθήκη του Μάαστριχτ είναι το θεμέλιο της ΕΕ. Είναι η Συνθήκη των Συνθηκών. Απ’ αυτήν απορρέουν όλες οι επόμενες, όπως και όλες οι αντεργατικέςς αντιλαϊκές πολιτικές της ΕΕ, τις οποίες συναποφασίζουν οι κυβερνήσεις των κρατών – μελών της ΕΕ και τις εφαρμόζουν στα κράτη τους. Γι’ αυτό και σήμερα, σε μια σύντομη ιστορικοπολιτική αναδρομή, παρουσιάζουμε τα βασικά ζητήματα αυτής της Συνθήκης.

      Τι είναι το «Μάαστριχτ»;
      tο Μάαστριχτ είναι μια μικρή κωμόπολη της Ολλανδίας. Ηταν άγνωστη στο πλατύ κοινό έως το Δεκέμβρη του 1991, τότε που οι υπουργοί Εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας (ΕΟΚ), που τη συγκροτούσαν 12 ευρωπαϊκά κράτη (Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Βρετανία, Ιρλανδία, Δανία, Ολλανδία, Βέλγιο, Λουξεμβούργο, Ισπανία, Πορτογαλία και Ελλάδα), συνυπέγραφαν τη Συνθήκη μετεξέλιξής της σε Ευρωπαϊκή Ενωση (ΕΕ), της γνωστής πλέον Συνθήκης του Μάαστριχτ. Ετσι, το Μάαστριχτ έγινε διάσημο, η ευρωπαϊκή καπιταλιστική ενοποίηση περνούσε σε μια ανώτερη ποιοτικά βαθμίδα και πάνω στους λαούς υψωνόταν νέος, πιο βαρύς ζυγός από το μεγάλο κεφάλαιο, των 12 τότε καπιταλιστικών κρατών της ΕΟΚ, προκειμένου να μπορεί να ικανοποιεί τις ανάγκες αναπαραγωγής και συσσώρευσής του, με ολοένα αυξανόμενη την ένταση της εκμετάλλευσης, και πιο αποτελεσματικά να αντεπεξέρχεται στις ανάγκες του διεθνούς καπιταλιστικού ανταγωνισμού για το μοίρασμα αγορών, σφαιρών επιρροής ανάμεσα στα τρία ιμπεριαλιστικά κέντρα, ΗΠΑ, Ιαπωνία, ΕΕ.
      Στην πορεία, η ΕΕ των «12» έγινε ΕΕ των «15», με την προσχώρηση των Αυστρίας, Σουηδίας και Φινλανδίας.
      Η Συνθήκη του Μάαστριχτ συναποφασίστηκε από τις κυβερνήσεις των κρατών – μελών το Φλεβάρη του 1992 (στο ελληνικό Κοινοβούλιο ψηφίστηκε τον Ιούλη του 1992, απ’ όλα τα σημερινά κόμματα, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΝ, χωρίς μάλιστα οι βουλευτές να τη γνωρίζουν, αφού δεν τους δόθηκε το κείμενο, κανένα κρατικό όργανο δεν την έδωσε στη δημοσιότητα, ενώ μόνο το ΚΚΕ την καταψήφισε). Αποτελεί το θεμέλιο της Ευρωπαϊκής Ενωσης, απ’ αυτήν απορρέουν και οι κατευθύνσεις της ΕΕ, όπως εξειδικεύονται, συμπληρώνονται και αναπτύσσονται στην πορεία από τις Συνόδους Κορυφής, τα Συμβούλια Υπουργών της Κομισιόν, δηλαδή συνδιαμορφώνονται από τις κυβερνήσεις των κρατών – μελών για κάθε κράτος – μέλος και εφαρμόζονται υποχρεωτικά σε κάθε κράτος – μέλος, από την κυβέρνησή του. Για την ιστορία, η Συνθήκη του Μάαστριχτ έγινε ολόκληρη γνωστή από το ειδικό ένθετο, στο οποίο τη δημοσίευσε ο «Ριζοσπάστης» και είναι η μόνη εφημερίδα που το έκανε. Σύμφωνα με το άρθρο 73β της Συνθήκης του Μάαστριχτ, «απαγορεύεται οποιοσδήποτε περιορισμός των κινήσεων κεφαλαίων» και με το άρθρο 102α υιοθετείται η «αρχή της οικονομίας της ανοιχτής αγοράς με ελεύθερο ανταγωνισμό».
      Διεθνοποίηση και καπιταλιστική ενοποίηση

      Η τάση ενοποίησης, που απαντά στην ένταση της καπιταλιστικής διεθνοποίησης, δεν είναι νέο φαινόμενο, ανεξάρτητα από τη μορφή που παίρνει. Ούτε, βεβαίως, είναι υποχρεωτική η μορφή της ΕΕ. Είναι ζήτημα επιλογής των καπιταλιστών. Βάση της είναι η δημιουργία της παγκόσμιας αγοράς, χαρακτηριστικό γνώρισμα του καπιταλισμού από τότε που εδραιώνεται ως κοινωνικο-οικονομικό σύστημα, και η αλληλεξάρτηση των καπιταλιστικών οικονομιών των διαφόρων κρατών, που παίρνει πρωτοφανείς διαστάσεις όσο αναπτύσσεται ο καπιταλισμός και ιδιαίτερα στην εποχή του ιμπεριαλισμού.
      Τις ανάγκες έντασης της καπιταλιστικής διεθνοποίησης και της όξυνσης των ενδοκαπιταλιστικών ανταγωνισμών σε διεθνές επίπεδο υπηρετεί η ΕΕ, με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ για τα ευρωπαϊκά καπιταλιστικά κράτη.
      Τα τρία στάδια για την ΟΝΕ
      Η Συνθήκη του Μάαστριχτ προέβλεπε τη δημιουργία της Οικονομικής και Νομισματικής Ενωσης (ΟΝΕ), την καθιέρωση ενιαίου νομίσματος για όλα τα κράτη – μέλη της ΕΕ και ως απώτερο στόχο έθετε την πολιτική ενοποίηση στην ΕΕ με μια μορφή Ομοσπονδίας ή Συνομοσπονδίας, ζήτημα άλυτο ακόμη, και μάλλον θα παραμείνει, αφού και εντός της ΕΕ είναι οξύτατος ο ανταγωνισμός σε επίπεδο κρατών ή ομάδων κρατών, καθιερώνοντας σταδιακά σε διάφορους τομείς τις λεγόμενες Κοινές Πολιτικές.
      Η Συνθήκη του Μάαστριχτ έδινε προτεραιότητα στη δημιουργία της ΟΝΕ και στο κοινό νόμισμα. Η διαδικασία διαμόρφωσης της ΟΝΕ χωρίστηκε σε τρία στάδια, προκειμένου να εφαρμοστεί.
      Το πρώτο στάδιο έπρεπε να ολοκληρωθεί στο τέλος του 1993. Στο χρονικό αυτό διάστημα, αίρονταν οι περιορισμοί στην κίνηση των κεφαλαίων ανάμεσα στα κράτη – μέλη και εντασσόταν το νόμισμα κάθε κράτους – μέλους στο Ευρωπαϊκό Νομισματικό Σύστημα (ΕΝΣ). Στο ΕΝΣ μετείχαν τότε οι 11 χώρες της ΕΟΚ, εκτός της Ελλάδας. Η δραχμή έπρεπε να ενταχθεί στο ΕΝΣ μέχρι 31 Δεκέμβρη 1994. Πράγματι, η δραχμή εντάχθηκε στο ΕΝΣ το 1994.
      Επίσης, στη διάρκεια του πρώτου σταδίου, προβλεπόταν η εφαρμογή πολιτικής σε κάθε κράτος – μέλος, που θα οδηγούσε στη «σύγκλιση των οικονομιών» και τέθηκαν ενιαία κριτήρια ως προς αυτό για όλα τα κράτη – μέλη, σχετικά με τον πληθωρισμό, τα δημόσια ελλείμματα, το δημόσιο χρέος, τα επιτόκια. Καθόρισαν, δε, διαδικασία ελέγχου αυτής της πορείας από τα Συμβούλια Κορυφής και το ΕΚΟΦΙΝ.
      Το δεύτερο στάδιο της ΟΝΕ θα άρχιζε από την 1η Γενάρη 1994. Στο στάδιο αυτό θα δημιουργούνταν το Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ινστιτούτο (ΕΝΙ), με σκοπό το συντονισμό της νομισματικής πολιτικής και την προώθηση των προϋποθέσεων για το κοινό νόμισμα. Μέχρι το τέλος του 1996, που θα διαρκούσε το δεύτερο στάδιο της ΟΝΕ, θα έπρεπε να είχαν επεξεργαστεί το πλαίσιο ίδρυσης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ).
      Σ’ αυτό το στάδιο, άρχιζαν να εφαρμόζονται οι διατάξεις για την ελεύθερη διακίνηση των κεφαλαίων, η απαγόρευση του δανεισμού του Δημοσίου και άρχιζε η ανεξαρτητοποίηση των κεντρικών τραπεζών από τις εθνικές νομοθεσίες.

      Μέχρι 31 Δεκέμβρη 1996, το Συμβούλιο των αρχηγών κρατών θα αποφάσιζε κατά πόσον η Κοινότητα είναι έτοιμη να μπει στο τρίτο στάδιο της ΟΝΕ, που θα άρχιζε στο τέλος του 1997, όπως όριζε η Συνθήκη ή, αν δεν ήταν έτοιμη, το τρίτο στάδιο, θα άρχιζε την 1η Γενάρη 1999.
      Στο τρίτο στάδιο, οι οικονομίες των κρατών – μελών θα ελέγχονταν από τα όργανα της Κοινότητας ως προς το βαθμό «σύγκλισης» των οικονομιών, δηλαδή την εκπλήρωση των τεσσάρων κριτηρίων, το ΕΝΙ θα μετατρεπόταν στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ). Η ΕΚΤ, όταν ιδρυόταν, μαζί με όλες τις κεντρικές τράπεζες των κρατών – μελών θα αποτελούσαν το Ευρωπαϊκό Σύστημα Κεντρικών Τραπεζών (ΕΣΚΤ). Η ΕΚΤ θα εκδίδει αποφάσεις και κανονισμούς, που θα έχουν υποχρεωτική ισχύ για κάθε κράτος – μέλος. Σ’ αυτό το στάδιο τα εθνικά νομίσματα θα καταργούνταν και θα υιοθετούνταν το κοινό ευρωνόμισμα. Εως τότε υπήρχε βεβαίως το ECU, που ήταν η Ευρωπαϊκή Νομισματική Μονάδα, με την οποία συγκρίνονταν τα εθνικά νομίσματα, αλλά και με βάση την οποία γίνονταν οι οικονομικές μετρήσεις σε επίπεδο ΕΕ, (προϋπολογισμός, επιδοτήσεις κλπ.).
      Από την 1η Γενάρη 1999, η ΟΝΕ ξεκινά και σ’ αυτήν συμμετέχουν όσα κράτη – μέλη της Κοινότητας πληρούν τα τέσσερα κριτήρια. Στην ΟΝΕ μπήκαν το 1999 οι Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Ολλανδία, Βέλγιο, Λουξεμβούργο, Ισπανία, Πορτογαλία Ιρλανδία, Φινλανδία και Αυστρία. Η Ελλάδα μπήκε το 2001. Δε συμμετέχουν οι Βρετανία, Δανία, και Σουηδία, οι δύο τελευταίες μετά από δημοψήφισμα.

      Aποσπασμα απο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ

      Για να μην ξεχνιομαστε το ΚΚΕ ηταν το μοναδικο κομμα που αντισταθηκε σε αυτες τις συνθηκες.

      Κυριακή 17 Μάη 2009
      ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
      Σελίδα 14
      ΠΟΛΙΤΙΚΗ
      Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ
      «Δημοψήφισμα» για «μεταρρυθμίσεις» οι ευρωεκλογές

      ΚΚΕ: Καμία συναίνεση, καμία εμπιστοσύνη σε κυβέρνηση, ΕΕ, ΠΑΣΟΚ

      Σε «δημοψήφισμα» για τις «μεταρρυθμίσεις» σχεδιάζει να μετατρέψει τις ευρωεκλογές η κυβέρνηση, αποκρύπτοντας βέβαια τον αντιδραστικό και αντιλαϊκό χαρακτήρα τους και τις ολέθριες επιπτώσεις στα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα.

      Η πρόθεση αυτή, που φάνηκε καθαρά με την ομιλία του Κ. Καραμανλή στην πανηγυρική συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου την περασμένη Παρασκευή, δείχνει σαφώς το «διακύβευμα» και το νόημα που θέλει να προσδώσει η κυβέρνηση στην αναμέτρηση για τις ευρωεκλογές. Στην πραγματικότητα η κυβέρνηση θα αξιοποιήσει τυχόν «θετικό αποτέλεσμα» στις ευρωκάλπες, ως «πράσινο φως» για να εξαπολύσει μια νέα αντιλαϊκή επίθεση, η οποία είναι ήδη σχεδιασμένη μέχρι τις λεπτομέρειές της στο όνομα της αντιμετώπισης της κρίσης.

      Ο Κ. Καραμανλής δεν άφησε περιθώρια για παρερμηνείες. Αφ’ ενός τόνισε στα μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου ότι «οι ευρωεκλογές δεν ανακόπτουν ούτε χαλαρώνουν το κυβερνητικό έργο» και από την άλλη προανήγγειλε ένα «δεύτερο κύμα μεταρρυθμίσεων» με «καταλύτη» την οικονομική κρίση. «Η παγκόσμια οικονομική κρίση λειτουργεί σήμερα ως καταλύτης για ένα νέο κύμα μεταρρυθμίσεων. Οι μεταρρυθμίσεις είναι όχι μόνο αναγκαίες, αλλά και επιτακτικές. Ζήτησα από τους υπουργούς συστηματική προετοιμασία για το νέο κύμα αλλαγών και μεταρρυθμίσεων. Απόφασή μας είναι οι νέες μεταρρυθμίσεις να καλύπτουν όλους τους τομείς: Θεσμούς, Κράτος, Οικονομία, Παιδεία», ήταν τα λόγια του πρωθυπουργού, που προσδιορίζουν το πλαίσιο της νέας αντιλαϊκής επίθεσης, οι ρυθμοί της οποίας θα εξαρτηθούν και από το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών.

      Βέβαια ο πρωθυπουργός, υπερασπιζόμενος τον (ευρω)μονόδρομο της κυρίαρχης πολιτικής, προσπάθησε να πείσει ότι λύνει τα προβλήματα της καθημερινότητας, τα οποία υποστήριξε ότι βρίσκονται στο επίκεντρο της κυβερνητικής πολιτικής. Δεν κατάφερε, φυσικά, να παρουσιάσει κανένα συγκεκριμένο στοιχείο για την αντιμετώπιση της φτώχειας, της ανεργίας, της ακρίβειας, κ.ο.κ.. Αντίθετα παρουσίασε τα πακέτα στήριξης του κεφαλαίου ως πακέτα υπέρ της στήριξης των ανέργων και των κοινωνικά ευπαθών ομάδων, στο πλαίσιο της κυρίαρχης αντίληψης πως «ό,τι είναι καλό για τις επιχειρήσεις είναι και για τους εργαζόμενους».
      Το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ

      Το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ, σε σχόλιό του για την ομιλία του πρωθυπουργού, σημειώνει:

      «Οι εργαζόμενοι πρέπει να ξέρουν τι τους περιμένει, μετά και από τη σημερινή ομιλία του πρωθυπουργού για την ανάγκη νέου κύματος μεταρρυθμίσεων. Οσα είπε, αφορούν την προστασία των κερδών του κεφαλαίου. Καμία συναίνεση να μη δώσουν οι εργαζόμενοι στην κυβέρνηση, στην ΕΕ, στο ΠΑΣΟΚ που ψευτοαντιπολιτεύεται τη ΝΔ. Καμία εμπιστοσύνη! Να καταδικάσουν στις εκλογές και τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. Ισχυρό ΚΚΕ, για να λυθούν τα χέρια του λαού».

      Μου αρέσει!

    • ΕΟΚ ΚΑΙ ΝΑΤΟ ΤΟ ΙΔΙΟ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ said

      Κυριακή 17 Μάη 2009
      ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
      Σελίδα 7
      ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ 2009
      ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΑΘΗΝΑΣ ΤΟΥ ΚΚΕ
      Κινητοποίηση ενάντια στη «Λέσχη Μπίλντερμπεργκ»

      Δυναμική κινητοποίηση έξω από την πόρτα του «φρουρίου» όπου συνεδρίαζε η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ, στον «Αστέρα» της Βουλιαγμένης, οργανώθηκε και εκτελέστηκε με απόλυτη επιτυχία από την Κομματική Οργάνωση Αθήνας του ΚΚΕ

      Ενα μεγάλο πανό ξεδιπλώθηκε προχτές το απόγευμα έξω ακριβώς από την είσοδο του χώρου – στον «Αστέρα» Βουλιαγμένης – όπου συνεδρίαζε η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ: «ΝΔ, ΠΑΣΟΚ αγκαλιά και αντάμα με τα τσακάλια του ιμπεριαλισμού στη Λέσχη Μπίλντερμπεργκ – Γύρνα τους την πλάτη, ισχυρό ΚΚΕ».

      Τα δρακόντεια μέτρα, που είχαν παρθεί για να κρατήσουν στο απυρόβλητο του λαϊκού κινήματος τα μέλη και τους καλεσμένους της Λέσχης, δεν μπόρεσαν να σταθούν εμπόδιο στους κομμουνιστές.

      Μέλη και στελέχη του ΚΚΕ, με πρωτοβουλία της Κομματικής Οργάνωσης Αθήνας, έφτασαν ακριβώς απ’ έξω, στην είσοδο του άντρου των τσακαλιών, και απέκλεισαν το χώρο για σχεδόν δύο ώρες.

      Στρατός και αστυνομία που είχαν περικυκλώσει σε μεγάλη ακτίνα από στεριά και θάλασσα το χώρο, μαζί και οι εκατοντάδες των μυστικών υπηρεσιών, δεν μπόρεσαν να αποτρέψουν την κινητοποίηση. Εκατοντάδες κομμουνιστές που συγκεντρώθηκαν έξω από το χώρο της συνεδρίασης της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ με αποφασιστικότητα έστειλαν σαφέστατο μήνυμα στους εκπροσώπους του δικομματισμού, που συμμετέχουν στις συνεδριάσεις της Λέσχης, όπως και στον πρωθυπουργό, Κ. Καραμανλή, στην υπουργό Εξωτερικών, Ντ. Μπακογιάννη.

      Παράλληλα, όμως, με αυτή την πρωτόγνωρη για την ιστορία συνεδριάσεων της Λέσχης κίνηση, έστειλαν μήνυμα και στον ελληνικό λαό και στους λαούς όλου του κόσμου ότι οι ιμπεριαλιστές δεν είναι ανίκητοι, ότι οι λαοί πρέπει να τους γυρίσουν την πλάτη. Και ότι και εδώ, στην Ελλάδα, ενόψει των ευρωεκλογών, οι εργαζόμενοι της χώρας μας καμιά δουλειά δεν έχουν μαζί τους.

      Και είναι πρωτόγνωρη αυτή η κίνηση γιατί, όπως είπε και ένας Γερμανός δημοσιογράφος, που συνομίλησε με τους συγκεντρωμένους, από το 1974, οπότε και παρακολουθεί τις συνεδριάσεις της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ, είναι η πρώτη φορά που γίνεται διαδήλωση σαν και αυτή που διοργάνωσε το ΚΚΕ, εκφράζοντας παράλληλα το θαυμασμό του γι’ αυτή την κίνηση.
      ΝΔ, ΠΑΣΟΚ αγκαλιά με τα τσακάλια

      Η ώρα ήταν λίγο μετά τις 7 το απόγευμα όταν οι πρώτοι διαδηλωτές έφτασαν από διάφορα σημεία έξω από τον «Αστέρα» της Βουλιαγμένης. Σε λίγα λεπτά ο χώρος της εισόδου πλημμυρίζει με κόκκινες σημαίες. Ξεδιπλώνουν το πανό: «ΝΔ, ΠΑΣΟΚ αγκαλιά και αντάμα με τα τσακάλια του ιμπεριαλισμού στη Λέσχη Μπίλντερμπεργκ – Γύρνα τους την πλάτη, ισχυρό ΚΚΕ».

      Τα συνθήματα δονούν την ατμόσφαιρα. «Εμπρός λαέ, μη σκύβεις το κεφάλι, με το ΚΚΕ αντίσταση και πάλη», «Ούτε γη, ούτε νερό στους φονιάδες των λαών», «Φονιάδες, ληστές, υποκριτές, είναι οι Ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές», «Το μέλλον μας δεν είναι ο καπιταλισμός, είναι ο νέος κόσμος ο σοσιαλισμός», «Ανυπακοή και απειθαρχία, καμία θυσία για την πλουτοκρατία», «Αγώνας, ρήξη, ανατροπή, η ιστορία γράφεται με ανυπακοή». Ο παλμός είναι εντυπωσιακός.

      Καθ’ όλη τη διάρκεια της συγκέντρωσης, απ’ τα μεγάφωνα ακούγεται το κάλεσμα προς τους εργαζόμενους: «Καταδικάστε την ιμπεριαλιστική πολιτική. Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ είναι κόμματα του κεφαλαίου. Καταψήφισέ τους στις ευρωεκλογές. Μην περιμένεις να αλλάξουν, μπορούν μόνο να γίνουν ακόμα χειρότεροι. Τιμώρησέ τους, ψήφισε τώρα ΚΚΕ».
      Ο λαός να τους καταδικάσει με την ψήφο του, στηρίζοντας το ΚΚΕ

      Ο Θανάσης Παφίλης, υποψήφιος ευρωβουλευτής του ΚΚΕ, που παραβρέθηκε στη κινητοποίηση, δήλωσε στον «Ρ»: «Θέλουμε να στείλουμε ένα μήνυμα στον ελληνικό λαό, πρώτα απ’ όλα να καταδικάσει με την πάλη του και με την ψήφο του στις 7 του Ιούνη τους εκπροσώπους του ιμπεριαλισμού, των μονοπωλίων και της ολιγαρχίας που συμμετέχουν σε αυτή τη σύσκεψη των τσακαλιών, στην οποία βέβαια παίρνουν μέρος και κορυφαία στελέχη της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Και που, παρά τη μυστικότητα την οποία κρατούν, γνωρίζουμε ότι αυτό που συζητούν σήμερα είναι το πώς θα περάσουν τα μέτρα κατά των εργαζομένων ενόψει της οικονομικής κρίσης και πώς θα προσπαθήσουν να τσακίσουν τις αντιστάσεις των λαών. Το μήνυμα λοιπόν πρέπει να είναι: Στον ιμπεριαλισμό καμιά υποταγή, η μόνη υπερδύναμη είναι οι λαοί, και οι εργαζόμενοι και ο λαός μας πρέπει να το δείξουν και με την ψήφο τους καταδικάζοντας τους εκπροσώπους των ιμπεριαλιστών και αυτούς που είναι συμβιβασμένοι, στηρίζοντας το ΚΚ

      Μου αρέσει!

  2. Ιστορικός said

    Μεγαλοφυές!
    Καλεί μια Ένωση νομισματική και οικονομικη ,. να σταθεί απέναντι στην παγκοσμιοποίηση!!!

    Το επόμενο βήμα είναι να καλέσει το ΝΑΤΟ εναντίον των στρατιωτικών συνασπισμών!!!

    Μου αρέσει!

  3. Η διαπίστωση του Προέδρου περι της ανάγκης θεσμοθέτησης κανόνων δικαίου για την οργάνωση και λειτουργία των κάθε είδους οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι ουσιαστική.
    Αρκεί κανείς να θυμηθεί τον τρόπο λειτουργίας του Eurogroup, ενός οργάνου που αποφασίζει για το μέλλον της Ευρώπης χωρίς κανένα έλεγχο, χωρίς καταγεγραμμένα πρακτικά, χωρίς ουσιαστική δικαιοδοσία και χωρίς νομιμοποίηση.
    Και δεν είναι τοη μοναδική περίπτωση αυθαιρεσίας στην ΕΕ.

    Μου αρέσει!

    • Φωνή της λογικης said

      Σωστός.
      Ανάλογα καταγγελία ειχε κανει ο Βαρουφακης. Έχανε όμως στο οτι προσπάθησε να το πολεμήσει με μη συμβατικό και λάθος διπλωματικά τροπο.
      Κι εδώ έχει περισσότερη αξία η παρέμβαση του προέδρου που εξαντλεί τα πλαίσια δικαιοδοσίας του για θεσμική παρέμβαση για το θέμα.

      Μου αρέσει!

      • © ΧƦΙσ†☺Ϟ ®™. said

        +
        Προς Πρόεδρο.
        Ας τους να λένε ας τους να πουν.

        Έτσι κι αλλιώς είναι αιώνια αυτή η καταδίκη.
        Υποκρισία, αναλγησία.
        Να το αγέμιστο πυθάρι των Δαναϊδων,
        ο βράχος του Τάνταλου
        (άλλο πάλι μαρτύριο εκείνου του φουκαρά)
        που κυλά και ξανακατρακυλά όσο κι αν φτάνει με χίλιους κόπους στην οροφή.
        Ακόμη και όλα τΕΛεια να τα κάνει κάποιος,
        στο τΕΛος,
        στον απολογισμό
        ορισμένα θα μείνουν ατΕΛή.
        Όπως πάντα θα βρεθούνε οι «καλοθΕΛητές» να πούνε κάτι
        ή να κάνουν την κουτσουκΕΛα..
        Εάν είναι επί ΔΙΚΑΙΩ το κουβεντιάζουμε.
        Εάν όμως είναι για την σπίλωση, για τον δόλο ή την προσπάθεια ανυποληψίας του άλλου;
        Εκεί τρελαίνομαι.
        Βγάζω αφρούς από αυτιά και ρουθούνια κι απ το στόμα λάβα, λαίλαπα φωτιάς.
        Ανεβάζω στα ύψη,
        στα λιμιντάπ την Λίλιθ μου…και δεν κάνει!

        Να πάνε όλοι τούτοι στον αγύριστο.
        σαν ΕΛθει η ώρα του αποχωρισμού εκτός του να πάρουνε πίσω μαζί τους όσα δεινά- τυχόν- έφεραν/έσπειραν/προσπάθησαν να εναποθέσουν
        τους παρακαλώ ιδιαίτερα,
        να κλείσουν και την πόρτα πίσω τους φεύγοντας.
        Οριστικά.

        Μου αρέσει!

    • Παραιτηθειτε παρτε και τον Προεδρο μαζι said

      Μου αρέσει!

    • Παραιτηθειτε said

      Μαξεψτε τα ολοι σας και παρτε δρομο

      Μου αρέσει!

  4. Εξαιρετική η νομική επιχειρηματολογία Παυλόπουλου για τη θεσμική προάσπιση της λειτουργίας των οργάνων της ΕΕ ως ασπίδα σε αυθαίρετες και ανεξέλεγκτες παρεμβάσεις.

    Μου αρέσει!

  5. Γιώργος Αργοστόλι said

    Μακάρι οι παρεμβάσεις αυτές του προέδρου να εισακούγονταν στην Ευρώπη.
    Δυστυχώς, η ΕΕ δε λειτουργεί τυχαία με τέτοιες αυθαιρεσίες.
    Είναι στημένη με τέτοιο τρόπο ώστε όργανα όπως το eurogroup να παρέχουν ασφαλη κάλυψη σε αυθαίρετες και πολλές φορές παράνομες αποφάσεις των υπουργών και αρχηγών κρατών, που με τη σειρά τους εξυπηρετούν τα συμφέροντα των ολιγαρχών και των οικονομικών κέντρων.

    Μου αρέσει!

  6. Αλέξανδρος said

    Δεν είναι η πρώτη φορά που ο πρόεδρος αναφέρεται στον παράδοξο τρόπο λειτουργίας των θεσμικών οργάνων της ΕΕ και ξεμπροστιάζει τις απαράδεκτες πρακτικές τους, πίσω από τις οποίες κρύβονται ο Σοιμπλε και η παρέα του.
    Για να μπορούν ανεμπόδιστα και χωρις κανένα έλεγχο να μετατρέπουν την ΕΕ σε χαλιφάτο της Γερμανίας.

    Μου αρέσει!

  7. Παραιτηθειτε παρτε και τον Προεδρο μαζι said

    Μου αρέσει!

  8. © ΧƦΙσ†☺Ϟ ®™. said

    Το ευρωπαϊκό κράτος δικαίου να αποτΕΛέσει ανάχωμα στην ανεξΕΛεγκτη οικονομική παγκοσμιοποίηση….

    Το ΕΛΛΗΝΙΚΟ- Ευρωπαϊστί ισχυρό- κράτος δύναται να αποτΕΛεσει όχι μόνον ανάχωμα αλλά και ισχυρό βραχίονα πιέσεων ώστε να βάλει φρένο σε κάθε ανεξΕΛεγκτο- μαϊμού- καπΕΛο που πάει να μας φορέσει η παγκοσμιοποίηση έτσι όπως νομίζει, κάνει όνειρα και έχει ορέξεις.
    Πώς;
    Στερώντας τους (κι ας χάσουμε) για λίγο το ΦΩΣ.

    Γιατί, τι θα γίνει;
    Γιατί/επειδή όσο » ΕΜΕΙΣ οι ΕΛΛΗΝΕΣ » υπάρχουμε,
    όσο εκπέμπουμε σταθερά/σθεναρά/και αδιάλειπτα,
    όσο ακόμη φωτίζουμε τα σκοτάδια τους και την τύφλα τους τη μαύρη.
    Δεν μπορούν αλλιώς, είναι ανίκανοι στο να «βλέπουν» αισθητικά, διαισθητικά
    να το πω κι αλλιώς: Μόνο την πάρτι τους βλέπουνε.
    Ακόμη τα σκοτάδια τους,
    τι θα πει βαθύ σκότος δεν τα γνωρίζουν.
    Γιατί μόνον ο ΕΛΛΗΝΑΣ;

    Γιατί όταν κάποτε υπήρχε επί του πλανήτη κυριαρχούσα η πανθάλασσα
    (απλή γεωλογία θα σου το πει/φανερώσει/εκθέσει/υπενθυμίσει)
    η πρώτη…
    ….μα η πρώτη !…
    στεριά που έσκασε από τα βάθη της ήταν ο Όλυμπος.
    Γι αυτό οι Θεοί πρωτοεποίκησαν εκεί & εν τΕΛει στην ΕΛΛΑΔΑ.
    Δεν είναι που ξαφνικά μας αγάπησαν.
    Μα και πού άλλου θα μπορούσανε να πάνε αφού όλα,
    τα πάντα- παντού ήταν κάργα μέσα στο νερό;
    Τις κρύες νύχτες σκαρφίστηκε την φωτιά όχιναπό μαγκιά ούτε γιατί του τηννέφερε ο Προμηθέας.
    Άλλο παραμύθι αυτό.
    Ο Προμηθέας δεν καταδικάσθηκε για την φωτιά.
    Έτσι κι αλλιώς πάντα, παντού φωτιά υπήρχε. Ηφαίστια, λάβα, κεραυνοί, πυρκαϊες.
    Χρειάζονταν αλήθεια κάποιος άνθρωπος (που ζούσε τότε εκείνον τον καιρό) καναν «ουρανοκατέβατο» σωτήρα;

    Ο Προμηθέας για ένα και μόνο λόγο καταδισκάσθηκε από τον Διά :
    Επειδή έφερε όπλα (ΠΥΡ) και όχι την αγαθή φωτίτσα που την έβρισκες παντού.
    Αλλού να καίει, αλλού να ζεσταίνει, αλλού να μαγειρεύει (αργότερα).
    Το όπλο όμως αφάνιζε ΖΩΗ.

    Μου αρέσει!

  9. © ΧƦΙσ†☺Ϟ ®™. said

    Πολύ το κείμενο του άρθρου βρε παιδιά εκεί στο ολύμπια.
    Έχετε κάποιο πρότυπο σχολιαστή στο ΝΟΥΝ σας,
    όταν αποφασίζετε να δημοσιεύσετε αυτό το σεντόνι,
    για τον οποίο πιστεύεται ότι θα το διαβάσει;

    Υ.γ. Αυτό ούτε ο κουφοντίνας, ούτε οι ξηροί θα το διάβαζαν που ΄ναι στη φυλακή κι έχουν απέραντο χρόνο!

    Μου αρέσει!

  10. © ΧƦΙσ†☺Ϟ ®™. said

    Άσχετο με το άρθρο αλά πρέπει να καταγραφεί πριν το ξεχάσω:

    Εάν κάποιοι,
    από λίγους έως άπαντες,
    σ αυτό τον τόπο γνωρίζουμε κάτι
    (πολλά ή λίγα δεν έχει σημασία τώρα εδώ)
    αν λοιπόν κάτι γνωρίζουμε για το ΣΙΩΝιστικό ζήτημα,
    τον ευρύτερο Εβραϊσμό,
    είτε Ιουδαϊσμό, είτε ονομάστηκε μετέπειτα σε Ισραήλ
    (νομικό πρόσωπο, ΟΗΕ κτλ)
    είτε αφορά τα φυσικά πρόσωπα,
    τους Εβραίους με δυό λόγια κοινώς λεγόμενοι
    αυτό το οφείλουμε βασικά σ΄ έναν τρισχαριτωμένο ασπρομάλλη ηλικιωμένο, με ρυτίδες στο πρόσωπο,
    μα μία φλόγα μορφή.
    Αναφέρομαι στον αρχιλεβέντη πατριωταρά Χανιώτη Κρητίκαρο Διδάσκαλό μου.
    Αυτόν τον επικαλούμενο από εμένα- άγγΕΛΟ- λοιπόν αξιώθηκα όχι μοναχά να έχω την τιμή να τον γνωρίσω πολύ προσωπικά μα και να απολαμβάνω άλλης μιάς χάρητος, γενναιοδωρίας από εκείνον που είναι η φιλοξενία του.
    Είχα λοιπόν την χαρά και την τιμή να σέβομαι παντού και πάντα τον Γιάννη Φουράκη (περί αυτού ομιλώ).
    Είχα την τιμή να με καλεί μεμονωμένα/ατομικά σπίτι του.
    Όχι/καθόλου εξ αιτίας κάποιας σύναξης π.χ.
    Έτσι στα ξεκούδουνα.
    Όποτε το ένιωθε και το εννοούσε (με εμένα ειδικά).
    Με προτιμούσε, μάλλον με συμπαθούσε. (και εγώ με την σειρά μου όταν χρειάστηκε δεν κάνει να τα λέμε τώρα αυτά)
    ξέρω γω…
    Ο «αθάνατος» – αιθεροβάμων, ο Γιάννης Φουράκης (*)
    σήκωνε το σταθερό τηλέφωνο
    (τότε δεν είχαμε κινητά και τέτοια)
    και με προσκαλούσε.
    Μετά με προσκαλούσε επίσης όπου έδινε παρουσία σε καταστήματα- χώρους για ομιλίες του προς/με κοινό κτλ.
    Εκεί/τότε πήγαινα άμα/εφ΄ όσον είχα χρόνο που εκείνη την περίοδο της ζωής μου δεν περίσσευε και πολύς.
    Αυτά για τη φανατική λευτερολεβέντρα/βασιλωβλάμισσα για να μην νομίζει ότι τάχα μοναχά εκείνη (καθ υπερβολήν) φέρει το αποκλειστικό δικαίωμα, να άγεται και να κόπτεται για θέματα που άλλοι, πολλοί, πριν από εκείνην της έδωσαν το δικαίωμα της ΓΝΩΣΗΣ να γνωρίζει και φυσικά
    + (εδώ είμαι μαζί της)
    να βροντοφωνάζει και να διαμαρτύρεται.
    Όχι όμως να μονοπωλεί.
    ΕΛλαδέμπορα βλέπει τον εαυτό της ή γΕΛαδοκούρεμα τους υπόλοιπους εμάς.
    Δε νομίζω!

    (*=….Ο οποίος Γιάννης Φουράκης, αξίζει να πούμε για να γελάσουμε έτσι και έβλεπε να γράφουν το Γιάνης με ένα -Νι- θα έβγαζε καντύλες. Φλύκταινες θα γέμιζαν όλο του το σώμα από το ΣΟΚ !

    Μου αρέσει!

  11. Μανώλης said

    Προσοχή στο καλτσόν Πάκη, σκίζονται εύκολα και κοστίζουν ένα σκασμό λεφτά.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: