olympia.gr

Για την Ελλάδα με όπλο την αλήθεια. Μαθαίνοντας τη φύση, την κοινωνία, τον εαυτό μας.

“Η αξημέρωτη νύχτα του 1453” – Η συγκλονιστικη αφήγηση της Μ.Κορομηλα για την Άλωση (βίντεο)

Posted by netakias.com on May 29, 2016

imageOι παλιές προβλέψεις το έλεγαν:

«Η Πόλη που έχτισε ο γιος της Αγίας Ελένης, ο ισαπόστολος και Μέγας Κωνσταντίνος, θα ζήσει .1000 χρόνια. Και θα χαθεί, είχαν πει οι αστρολόγοι, όταν θα βασιλεύσει πάλι κάποιος Κωνσταντίνος, γιος κι αυτός μιας μάνας που θα ονομάζεται Ελένη. (σ. Ελένη Δραγάτση).

1453

Oι παλιές προβλέψεις το έλεγαν:

«Η Πόλη που έχτισε ο γιος της Αγίας Ελένης, ο ισαπόστολος και Μέγας Κωνσταντίνος, θα ζήσει .1000 χρόνια. Και θα χαθεί, είχαν πει οι αστρολόγοι, όταν θα βασιλεύσει πάλι κάποιος Κωνσταντίνος, γιος κι αυτός μιας μάνας που θα ονομάζεται Ελένη. (σ. Ελένη Δραγάτση).

1453

«Και τα τελευταία μεσάνυχτα της ύστατης αγωνίας θα αρχίσουν μετά την πανσέληνο του Μαΐου».

Το ΄λεγαν κι αυτό οι παλιές προφητείες. (Από Μαριάννας Κορομηλά: «Η ύστατη αγωνία της Βασιλεύουσας»)

Ωστόσο παρ΄ όλον ότι τα κακά σημεία και οι προβλέψεις νόμιζε κανείς πως έβγαιναν σωστές, η πίστη πως με τη βοήθεια του Θεού η Πόλη θα σωζόταν, καθώς αυτό επιβεβαιωνόταν με νίκες της απίστευτες στις αδιάκοπες επιθέσεις των πολιορκητών, ήταν βαθειά ριζωμένη στις ψυχές των πολιορκημένων.

Και για άλλη μια φορά στις 23 του Μάη το ίδιο βράδυ άρχισε από το εχθρικό στρατόπεδο ατελείωτο κανονίδι.

Το κάστρο χτυπιόταν από όλες τις μεριές και με το πυροβολικό και με το μεγάλο κανόνι του Ουρβάνου, το πρωτοποριακό της εποχής.

Constantine_Palaiologos

Ο Μωάμεθ είχε διατάξει γενική επίθεση. Ολοι πίστεψαν πως δεν θα βαστούσαν τα τείχη.

Αλλά το κάστρο πάλι βάσταξε. Η Πόλη πάλι σώθηκε ενισχύοντας την πίστη των πολιορκημένων στο λόγο που έλεγε ότι:

«Του πολέμου η νίκη και των θρόνων

η κατάλυση είναι έργο της Θείας Πρόνοιας».

Η Πόλη πάλι σώθηκε ωστόσο οι μέρες της είναι μετρημένες και η πανσέληνος ανατέλλει φωτίζοντας τα νυχτερινά τριαντάφυλλα που ανθίζουν στους κήπους της Βασιλεύουσας να υποδεχθούν το Θάνατο-Χάρο.

Στις 24 Μαΐου μαθεύτηκε ότι ο σουλτάνος αποφάσισε να επιτεθεί στις 29 του μήνα από ξηρά και από θάλασσα με όλες του τις δυνάμεις.

Ολοι οι στρατιωτικοί και πολιτικοί άρχοντες, ιερείς και λαός δεν σταμάτησαν ούτε στιγμή να κάνουν αντιπερισπασμούς στον εχθρό και να επισκευάζουν τις νύχτες με κάθε μέσο τα τείχη που γκρεμίζονταν από τις κανονιές.

Στις 25 Μαΐου συνάχτηκαν στο παλάτι των Βλαχερνών οι άρχοντες κι ο κλήρος. Μερικοί, υποστηρίζουν πως δεν υπάρχει σωτηρία για τη Βασιλεύουσα και πως πρέπει τουλάχιστον να φύγει ο αυτοκράτορας με το επιτελείο του και να σωθεί.

Μα εκείνος αρνιέται.

– Οχι δεν παρατάω το ποίμνιό μου, λέει με δάκρυα στα μάτια. Θα μείνω μαζί του και θα πεθάνω μαζί του.

(Αρχαίο σλαβικό χρονικό της πολιορκίας και της άλωσης της Κωνσταντινούπολης, που εκδόθηκε το 1855 στην Πετρούπολη στην ρωσική γλώσσα, μας πληροφορεί πως ο Παλαιολόγος λιποθύμησε στο συμβούλιο αυτό, καθώς οι άρχοντες επιμένανε να φύγει ο Αυτοκράτορας)

Από το «Χρονικόν» της Αλωσης του βυζαντινού συγγραφέα Γεωργίου Φραντζή, ο οποίος υπήρξε επιστήθιος φίλος και σύμβουλος – πρωτοβεστιάριος του τελευταίου αυτοκράτορα των Ελλήνων Κ. Παλαιολόγου, μεταφέρουμε από το βιβλίο «η Πόλις εάλω» των εκδόσεων «Νέα Σύνορα – Λιβάνη», (σε μεταγλώττιση του κειμένου από Γ. Κουσουνέλο), αποσπάσματα από την τελευταία ομιλία του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, καθόσον ενέχει αυτή θέση ιστορικού ντοκουμέντου και προς όλους μας παρακαταθήκη. Είναι – καθώς αυτή η ομιλία έγινε από τον Αυτοκράτορα – σαν μια ύστατη προσπάθεια μυστικής, υπέρτατης κοινωνίας με το λαό της Πόλης και τους υπερασπιστές της – τότε και πάντοτε.

Λέγει ο Φραντζής: «Ο Αυτοκράτορας στο οδυνηρό βράδυ της Δευτέρας, 28 Μαΐου, αφού συγκέντρωσε όλους τους άρχοντες, τους δήμαρχους, τους εκατόνταρχους και τους άλλους βαθμοφόρους του στρατού, είπε τα παρακάτω λόγια:

»Ευγενέστατοι άρχοντες, εκλαμπρότατοι δήμαρχοι και στρατηγοί, γενναιότατοι στρατιώτες, τιμημένοι και πιστοί πολίτες, ξέρετε όλοι πολύ καλά ότι έφτασε η ώρα που ο εχθρός της πίστης μας αποφάσισε να μας πιέσει ακόμη περισσότερο με όλα τα πολεμικά μέσα και τεχνάσματα που διαθέτει.

Θέλει να αρχίσει μια γενική επίθεση και πόλεμο από την ξηρά και από τη θάλασσα, έτοιμος να μας δαγκώσει σαν φαρμακερό φίδι και να μας καταβροχθίσει σαν ανήμερο λιοντάρι.

Γι΄ αυτό το λόγο σας παρακαλώ να φερθείτε με γενναιότητα και θάρρος, όπως κάνατε μέχρι τώρα, απέναντι στους εχθρούς της πίστης μας. Αφήνω στα χέρια σας την τύχη της δοξασμένης και λαμπρής πατρίδας μας, της μεγαλοπρεπέστατης και ευγενούς Βασιλεύουσας όλων των πόλεων.

Ξέρετε πολύ καλά, αδέλφια μου, ότι για τέσσερις λόγους είμαστε υποχρεωμένοι να προτιμήσουμε το θάνατο παρά τη ζωή.

Πρώτον, για την πίστη και τη θρησκεία μας, δεύτερον, για την πατρίδα, τρίτον, για τον βασιλιά, τον αντιπρόσωπο του Κυρίου μας, και τέταρτον, για τους συγγενείς και τους φίλους μας.

Αν λοιπόν, αδέλφια μου, πρέπει να αγωνιζόμαστε μέχρι θανάτου για έναν από τους παραπάνω λόγους, τότε έχουμε υποχρέωση να πολεμάμε ακόμη σκληρότερα όταν πρόκειται και για τα τέσσερα μαζί, διαφορετικά θα χάσουμε τα πάντα. (…) Ο βάρβαρος σουλτάνος μας έχει αποκλείσει 57 μέρες τώρα με όλες τις δυνάμεις του και μας πολιορκεί μέρα νύχτα με κάθε μέσον που διαθέτει, αλλά καταφέραμε να τον αποκρούσουμε με τη βοήθεια του Κυρίου μας Χριστού που βλέπει τα πάντα. Μη δειλιάσετε λοιπόν αδέλφια μου. (…)

Ηρθε λοιπόν, αδέλφια μου, ο σουλτάνος, μας πολιόρκησε και έχει ορθάνοιχτο το τεράστιο στόμα του να μας καταβροχθίσει τόσο εμάς όσο και την Πόλη που έχτισε ο αείμνηστος μεγάλος αυτοκράτορας, ο Κωνσταντίνος, ο οποίος την αφιέρωσε στην Παναγία Δέσποινα Θεοτόκο και Αειπάρθενο Μαρία, εκφράζοντας την ευχή να την έχουμε πάντα βοηθό και προστάτη της πατρίδας μας, που αποτελεί καταφύγιο των χριστιανών, ελπίδα και χαρά των Ελλήνων, και καύχημα όλου του κόσμου». (…)

Τελειώνοντας ο Αυτοκράτορας είπε:

»Δεν υπάρχει χρόνος για περισσότερα λόγια. Παραδίδω στα χέρια σας το ταπεινό μου σκήπτρο για να το φυλάξετε με αγάπη. Σας παρακαλώ να δείξετε αφοσίωση και υπακοή στους ανωτέρους σας (…) Να αγωνιστείτε όλοι σύμφωνα με το αξίωμά σας (…)

Να έχετε υπόψη σας ότι: (…) μας περιμένει στον ουρανό το αμάραντο στεφάνι και στη γη η αιώνια δόξα.

Ας πεθάνουμε όλοι για την πίστη του Χριστού και για την πατρίδα μας» απάντησε το ακροατήριο με μια φωνή».

Τέλος ο Αυτοκράτορας πρόσθεσε ακόμη:

»Λοιπόν, αδέλφια και συμπολεμιστές μου, να είστε όλοι έτοιμοι το πρωί. Με τη δύναμη που μας δίνει ο Θεός και τη βοήθεια της Αγίας Τριάδας, στην οποία στηρίζουμε όλες μας τις ελπίδες, ας κάνουμε τους εχθρούς μας να φύγουν νικημένοι από την πόλη μας»».

Και στην ύστατη αντίσταση, μές στην πρώτη λάμψη της αυγής της 29ης Μαϊου 1453, έπεσε «άπαρτος» ο τελευταίος της Βασιλευούσης Πόλης Αυτοκράτορας, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΣ, φυλάσσοντας αιώνια τις Θερμοπύλες των δικαίων του Ελληνισμού.

* Τα κείμενα ήταν της Γεωργίας Κούτσαρη

Page break

Oι παλιές προβλέψεις το έλεγαν:

«Η Πόλη που έχτισε ο γιος της Αγίας Ελένης, ο ισαπόστολος και Μέγας Κωνσταντίνος, θα ζήσει .1000 χρόνια. Και θα χαθεί, είχαν πει οι αστρολόγοι, όταν θα βασιλεύσει πάλι κάποιος Κωνσταντίνος, γιος κι αυτός μιας μάνας που θα ονομάζεται Ελένη. (σ. Ελένη Δραγάτση).

1453

«Και τα τελευταία μεσάνυχτα της ύστατης αγωνίας θα αρχίσουν μετά την πανσέληνο του Μαΐου».

Το ΄λεγαν κι αυτό οι παλιές προφητείες. (Από Μαριάννας Κορομηλά: «Η ύστατη αγωνία της Βασιλεύουσας»)

Ωστόσο παρ΄ όλον ότι τα κακά σημεία και οι προβλέψεις νόμιζε κανείς πως έβγαιναν σωστές, η πίστη πως με τη βοήθεια του Θεού η Πόλη θα σωζόταν, καθώς αυτό επιβεβαιωνόταν με νίκες της απίστευτες στις αδιάκοπες επιθέσεις των πολιορκητών, ήταν βαθειά ριζωμένη στις ψυχές των πολιορκημένων.

Και για άλλη μια φορά στις 23 του Μάη το ίδιο βράδυ άρχισε από το εχθρικό στρατόπεδο ατελείωτο κανονίδι.

Το κάστρο χτυπιόταν από όλες τις μεριές και με το πυροβολικό και με το μεγάλο κανόνι του Ουρβάνου, το πρωτοποριακό της εποχής.

Constantine_Palaiologos

Ο Μωάμεθ είχε διατάξει γενική επίθεση. Ολοι πίστεψαν πως δεν θα βαστούσαν τα τείχη.

Αλλά το κάστρο πάλι βάσταξε. Η Πόλη πάλι σώθηκε ενισχύοντας την πίστη των πολιορκημένων στο λόγο που έλεγε ότι:

«Του πολέμου η νίκη και των θρόνων

η κατάλυση είναι έργο της Θείας Πρόνοιας».

Η Πόλη πάλι σώθηκε ωστόσο οι μέρες της είναι μετρημένες και η πανσέληνος ανατέλλει φωτίζοντας τα νυχτερινά τριαντάφυλλα που ανθίζουν στους κήπους της Βασιλεύουσας να υποδεχθούν το Θάνατο-Χάρο.

Στις 24 Μαΐου μαθεύτηκε ότι ο σουλτάνος αποφάσισε να επιτεθεί στις 29 του μήνα από ξηρά και από θάλασσα με όλες του τις δυνάμεις.

Ολοι οι στρατιωτικοί και πολιτικοί άρχοντες, ιερείς και λαός δεν σταμάτησαν ούτε στιγμή να κάνουν αντιπερισπασμούς στον εχθρό και να επισκευάζουν τις νύχτες με κάθε μέσο τα τείχη που γκρεμίζονταν από τις κανονιές.

Στις 25 Μαΐου συνάχτηκαν στο παλάτι των Βλαχερνών οι άρχοντες κι ο κλήρος. Μερικοί, υποστηρίζουν πως δεν υπάρχει σωτηρία για τη Βασιλεύουσα και πως πρέπει τουλάχιστον να φύγει ο αυτοκράτορας με το επιτελείο του και να σωθεί.

Μα εκείνος αρνιέται.

– Οχι δεν παρατάω το ποίμνιό μου, λέει με δάκρυα στα μάτια. Θα μείνω μαζί του και θα πεθάνω μαζί του.

(Αρχαίο σλαβικό χρονικό της πολιορκίας και της άλωσης της Κωνσταντινούπολης, που εκδόθηκε το 1855 στην Πετρούπολη στην ρωσική γλώσσα, μας πληροφορεί πως ο Παλαιολόγος λιποθύμησε στο συμβούλιο αυτό, καθώς οι άρχοντες επιμένανε να φύγει ο Αυτοκράτορας)

Από το «Χρονικόν» της Αλωσης του βυζαντινού συγγραφέα Γεωργίου Φραντζή, ο οποίος υπήρξε επιστήθιος φίλος και σύμβουλος – πρωτοβεστιάριος του τελευταίου αυτοκράτορα των Ελλήνων Κ. Παλαιολόγου, μεταφέρουμε από το βιβλίο «η Πόλις εάλω» των εκδόσεων «Νέα Σύνορα – Λιβάνη», (σε μεταγλώττιση του κειμένου από Γ. Κουσουνέλο), αποσπάσματα από την τελευταία ομιλία του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, καθόσον ενέχει αυτή θέση ιστορικού ντοκουμέντου και προς όλους μας παρακαταθήκη. Είναι – καθώς αυτή η ομιλία έγινε από τον Αυτοκράτορα – σαν μια ύστατη προσπάθεια μυστικής, υπέρτατης κοινωνίας με το λαό της Πόλης και τους υπερασπιστές της – τότε και πάντοτε.

Λέγει ο Φραντζής: «Ο Αυτοκράτορας στο οδυνηρό βράδυ της Δευτέρας, 28 Μαΐου, αφού συγκέντρωσε όλους τους άρχοντες, τους δήμαρχους, τους εκατόνταρχους και τους άλλους βαθμοφόρους του στρατού, είπε τα παρακάτω λόγια:

»Ευγενέστατοι άρχοντες, εκλαμπρότατοι δήμαρχοι και στρατηγοί, γενναιότατοι στρατιώτες, τιμημένοι και πιστοί πολίτες, ξέρετε όλοι πολύ καλά ότι έφτασε η ώρα που ο εχθρός της πίστης μας αποφάσισε να μας πιέσει ακόμη περισσότερο με όλα τα πολεμικά μέσα και τεχνάσματα που διαθέτει.

Θέλει να αρχίσει μια γενική επίθεση και πόλεμο από την ξηρά και από τη θάλασσα, έτοιμος να μας δαγκώσει σαν φαρμακερό φίδι και να μας καταβροχθίσει σαν ανήμερο λιοντάρι.

Γι΄ αυτό το λόγο σας παρακαλώ να φερθείτε με γενναιότητα και θάρρος, όπως κάνατε μέχρι τώρα, απέναντι στους εχθρούς της πίστης μας. Αφήνω στα χέρια σας την τύχη της δοξασμένης και λαμπρής πατρίδας μας, της μεγαλοπρεπέστατης και ευγενούς Βασιλεύουσας όλων των πόλεων.

Ξέρετε πολύ καλά, αδέλφια μου, ότι για τέσσερις λόγους είμαστε υποχρεωμένοι να προτιμήσουμε το θάνατο παρά τη ζωή.

Πρώτον, για την πίστη και τη θρησκεία μας, δεύτερον, για την πατρίδα, τρίτον, για τον βασιλιά, τον αντιπρόσωπο του Κυρίου μας, και τέταρτον, για τους συγγενείς και τους φίλους μας.

Αν λοιπόν, αδέλφια μου, πρέπει να αγωνιζόμαστε μέχρι θανάτου για έναν από τους παραπάνω λόγους, τότε έχουμε υποχρέωση να πολεμάμε ακόμη σκληρότερα όταν πρόκειται και για τα τέσσερα μαζί, διαφορετικά θα χάσουμε τα πάντα. (…) Ο βάρβαρος σουλτάνος μας έχει αποκλείσει 57 μέρες τώρα με όλες τις δυνάμεις του και μας πολιορκεί μέρα νύχτα με κάθε μέσον που διαθέτει, αλλά καταφέραμε να τον αποκρούσουμε με τη βοήθεια του Κυρίου μας Χριστού που βλέπει τα πάντα. Μη δειλιάσετε λοιπόν αδέλφια μου. (…)

Ηρθε λοιπόν, αδέλφια μου, ο σουλτάνος, μας πολιόρκησε και έχει ορθάνοιχτο το τεράστιο στόμα του να μας καταβροχθίσει τόσο εμάς όσο και την Πόλη που έχτισε ο αείμνηστος μεγάλος αυτοκράτορας, ο Κωνσταντίνος, ο οποίος την αφιέρωσε στην Παναγία Δέσποινα Θεοτόκο και Αειπάρθενο Μαρία, εκφράζοντας την ευχή να την έχουμε πάντα βοηθό και προστάτη της πατρίδας μας, που αποτελεί καταφύγιο των χριστιανών, ελπίδα και χαρά των Ελλήνων, και καύχημα όλου του κόσμου». (…)

Τελειώνοντας ο Αυτοκράτορας είπε:

»Δεν υπάρχει χρόνος για περισσότερα λόγια. Παραδίδω στα χέρια σας το ταπεινό μου σκήπτρο για να το φυλάξετε με αγάπη. Σας παρακαλώ να δείξετε αφοσίωση και υπακοή στους ανωτέρους σας (…) Να αγωνιστείτε όλοι σύμφωνα με το αξίωμά σας (…)

Να έχετε υπόψη σας ότι: (…) μας περιμένει στον ουρανό το αμάραντο στεφάνι και στη γη η αιώνια δόξα.

Ας πεθάνουμε όλοι για την πίστη του Χριστού και για την πατρίδα μας» απάντησε το ακροατήριο με μια φωνή».

Τέλος ο Αυτοκράτορας πρόσθεσε ακόμη:

»Λοιπόν, αδέλφια και συμπολεμιστές μου, να είστε όλοι έτοιμοι το πρωί. Με τη δύναμη που μας δίνει ο Θεός και τη βοήθεια της Αγίας Τριάδας, στην οποία στηρίζουμε όλες μας τις ελπίδες, ας κάνουμε τους εχθρούς μας να φύγουν νικημένοι από την πόλη μας»».

Και στην ύστατη αντίσταση, μές στην πρώτη λάμψη της αυγής της 29ης Μαϊου 1453, έπεσε «άπαρτος» ο τελευταίος της Βασιλευούσης Πόλης Αυτοκράτορας, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΣ, φυλάσσοντας αιώνια τις Θερμοπύλες των δικαίων του Ελληνισμού.

* Τα κείμενα ήταν της Γεωργίας Κούτσαρη

Pages: 1 2

66 Responses to ““Η αξημέρωτη νύχτα του 1453” – Η συγκλονιστικη αφήγηση της Μ.Κορομηλα για την Άλωση (βίντεο)”

  1. rizes said

    Ο Τάφος της Αμφίπολης | vgiannelakis
    https://vgiannelakis.wordpress.com/2014/10/10/%ce%bf-%cf%84%ce%ac%cf%86%ce%bf%cf%82-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b1%ce%bc%cf%86%ce%af%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%b7%cf%82/

    Liked by 1 person

  2. σημερα 29-5-2016 στην Αθηνα εχει μεγαλη πατριωτικη συγκεντρωση
    για την αλωση της Πολης στις 7 το απογευμα,,,,,,,,,,,,,,,στην πλατεια μητροπολεως…………

    Like

    • ΠΡΙΝ ΕΠΤΑ ΠΕΡΙΠΟΥ ΧΡΟΝΙΑ . . said

      ΑΥΡΙΟ,
      ΚΥΡΙΑΚΗ 4 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2009
      ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ
      ΣΤΙΣ ΚΑΛΤΣΕΣ ΟΛΑΚΕΡΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ
      ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΕΡΗΜΗΣ ΜΑΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ.

      ΘΑ ΕΠΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΟ ΚΑΣΤΡΙ
      ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΘΑ ΚΑΤΑΤΕΘΕΙ ΣΤΕΦΑΝΟΝ ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ ΤΩΝ “ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ” ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΗΡΩΪΚΩΣ ΠΕΣΟΝΤΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ 4ο ΟΡΟΦΟ ΣΥΜΠΟΛΙΤΩΝ ΜΑΣ.

      ΖΩΗ ΣΕ ΕΜΑΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΑΚΟΜΗ ΒΡΕΙ ΤΟ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΝΟΥΜΕ !

      Liked by 1 person

  3. Κομανταντε Γνήσιος said

    Ὁ Δικέφαλος

    Στὴν πόρτα τῆς Ἁγια-Σοφιᾶς, ποὺ σφάλισεν
    ἑνὸς ἀγγέλου χέρι.
    διπλοσφαγμένος ἔπεσ᾿ ὁ Δικέφαλοςφ
    ἀπ᾿ τ᾿ ἄπιστο μαχαίρι.

    Στὴν πόρτα τῆς Ἁγια-Σοφιᾶς, σπαράζοντας
    μὲ ματωμένα στήθη,
    τὶς δυὸ φτεροῦγες ἅπλωσ᾿ ὁ Δικέφαλος
    καὶ πάλι ὀρθὸς ἐστήθη.

    Καὶ στοίχειωσε καὶ θέριεψε καὶ πλήθυνεν
    ὁ νεκραναστημένος
    κι ἔγιν᾿ ὁ ἕνας μύριοι Ἀϊτοὶ Δικέφαλοι
    στὸ δουλωμένο Γένος.

    Καὶ πέταξε στὰ πέρατα καὶ φώλιασεν,
    ὅπου σκεπὴ τὸν κρύβει:
    Σὲ μοναστήρι, σ᾿ ἐκκλησιὰ καὶ σ᾿ ἄρχοντα
    καὶ σὲ φτωχοῦ καλύβι.

    Στὴν πλάκα τοῦ μοναστηριοῦ τὸν σκάλισε
    καλόγερος τεχνίτης,
    ἡ καλομανα φυλαχτὸ τὸν φόρεσε
    στ᾿ ἀνήμπορο παιδί της.

    Στὸν ἀργαλειό της καθιστὴ μερόνυχτα
    τὸν ὕφαν᾿ ἡ βοσκούλα,
    περήφανος ὁ ἄρχοντας τὸν ἔδεσε
    στὸ δαχτυλίδι βούλα.

    Κρεμάστηκε ἀπ᾿ τὰ νύχια του τ᾿ ἀκοίμητο
    τῆς Παναγιᾶς καντήλι
    κι ἅγιασε στοῦ Χριστοῦ τὸ Τετραβάγγελο
    γραμμένος μὲ κοντύλι.

    Τέσσερα μαῦρα ἀτέλειωτα ἑκατόχρονα
    βουβὸς κι ἀποκρυμένος
    κλωσοῦσε τὴν ἐκδίκηση ὁ Δικέφαλος
    στὸ δουλωμένο γένος.

    Ξάφνου μιὰ μέρα βρόντησ᾿ ὁ ἀντίλαλος:
    «Ὡς πότε, παλληκάρια!»
    Καὶ μύριοι Ἀϊτοὶ Δικέφαλοι φτερούγισαν
    κἀπὸ σπαθιῶν θηκάρια.

    Γεώργιος. Δροσινης

    Like

  4. Επίκουρος Νεοκλέους said

    Μπορείς να φανταστείς την τραγική εικόνα του συγκεντρωμένου κοπαδιού να ακούει τον πολυχρονεμένο Προβατάρχη του να αναγγέλλει πως είναι «θέλημα θεού» να τουρκέψει το κοπάδι και η Πόλις, αποδεχόμενο με δουλοπρέπεια και με κατάνυξη την προδοσία και την καταστροφή του;
    Μπορείς να φανταστείς εκατοντάδες νεαρούς μοναχούς γεροδεμένους σωματικά, αλλά αχρηστευμένους ψυχικά και νοητικά, να ψάλλουν «Τη υπερμάχω στρατηγώ», έχοντας δημιουργήσει σφιχτό κλοιό τριγύρω από το κοπάδι, ώστε να μην ξεφύγει κανείς να βοηθήσει τον Παλαιολόγο να πολεμήσει εναντίον εκείνων με τους οποίους οι εκπρόσωποι του εβραιορθόδοξου Δόγματος είχαν πριν από λίγο συνάψει μυστική συμφωνία να τους παραδώσουν την Πόλη με αντάλλαγμα την διατήρηση των προνομίων τους;

    Το 1453 ο χριστιανικός κλήρος παρέδωσε την Πόλη στους Τούρκους. Ο Μεγάλος Δούκας Νοταράς με τους φανατισμένους οπαδούς του, φώναζαν στους δρόμους της Πόλεως «Καλλίτερα τούρκικο φακιόλιο παρά πάπικη τιάρα» και «Καλλίτερα οι Τούρκοι οι άπιστοι, παρά οι παπικοί». «Η επιτροπή που θα διαπραγματεύονταν την παράδοση της πόλης στον σουλτάνο, ήταν εξαμελής και αποτελείτο από τον ιεροκήρυκα Ιωάσαφ Κόκα, τον Μέγα Δούκα Λεόντιο και άλλα τέσσερα άτομα. Από την μεριά των Τούρκων η επιτροπή είχε αρχηγό τον πασά της Αδριανούπολης Ρεσίτ.
    Ο Ιωάσαφ και οι προδότες συνελήφθησαν για προδοσία μόλις χωρίστηκαν με τους Τούρκους. Ρωτήθηκε αν αρνείται την συνωμοσία και αυτός απάντησε Καυχιέμαι γι’ αυτό. Ήθελα να σώσω την εκκλησία από την ένωση με τους καταραμένους τους καθολικούς. Προτίμησα να βάλω τέλος στην αυτοκρατορία. Αυτοκράτορα θα πέσει ο θρόνος σου και θα καταπατηθεί. Ο Ιωάσαφ καυχιέται και για την προδοσία, γεγονός που φανερώνει το πνεύμα της εκκλησίας στις κρίσιμες αυτές στιγμές.» Γ. Κορδάτος.
    Τι ειρωνική, ιλαρή τραγωδία, την ίδια εποχή που η Ευρώπη απελευθερώνεται από τα πλοκάμια του Δόγματος με την Αναγέννηση (του Ελληνισμού), η Ελλάς παραδίδεται στους Οθωμανούς προδοτικά από το ιουδαιογενές ανθελληνικό Δόγμα!

    Liked by 1 person

    • Ιωάννης ο Αριστερόχειρας said

      Και τι στην ευχή χριστιανέ μου χαλάς την ζαχαρένια σου???Παραδέξου όμως ότι είσαι αρκετά δογματικός και εσύ!!

      Like

      • Επίκουρος Νεοκλέους said

        Η μη επεκτατική έμπρακτη λατρεία και η αφοσίωσις της φυλής για την διατήρηση και εξέλιξη του έθνους, είναι ιερό καθήκον και γεγονός, όχι ιδεολογία. Η αγάπη για την πατρώα Παράδοση, Ιστορία, Προγόνους, Ειωθότα και Έθνος δεν είναι δογματισμός.
        Η βίαιη επιβολή της ανατολίτικης ανθελληνικής ιδεοληψίας μετέτρεψε τον Έλληνα σε εχθρό του εαυτού του, ανίκανο να προστατέψει οτιδήποτε πατρώο και πατροπαράδοτο.
        Δεν θεωρεί πλέον πατριάρχες της φυλής του τον αιολόμορφο Δία, τον φαεσίμβροτο Απόλλωνα ή τον Δευκαλίωνα, αλλά τον Χαλδαίο προαγωγό της αδελφής/συζύγου του, μάγο Αβραάμ. Ηθικός του οδηγός δεν είναι πλέον τα Δελφικά Προστάγματα, αλλά ένα πορνογράφημα.
        Οι άνθρωποι αποτυγχάνουν να διακρίνουν τον φυλετισμό που πηγάζει από την βιβλική θρησκεία, διότι μέσω “ιερού” δέους βρίσκονται αυτοεξουδετερωμένοι σε μόνιμη κατάσταση αμυντικής φοβίας απειλούμενοι από τους παρασκευασμένους φυτευτούς εχθρούς.

        Liked by 1 person

      • The Ghost of Diogenes said

        Για τον φιλο Ιωαννη,! η ελπιδα παντα πεθαινει τελευταια.? Σταματης Σπανουδακης,! θα’ ρθεις σαν αστραπη.???

        Like

    • The Ghost of Diogenes said

      Μηπως τοτε οι οπαδοι του Εφιαλτη,? Μεγαλου Δουκα Νοταρα ηταν αυτοι που αφησαν μια μικρη πορτα ανοιχτη (βιντεο 6:24) ωστε οι Οθωμανοι να εισελθουν μεσα,! και τα υπολοιπα ειναι ιστορια.???

      Like

      • Βούλγαρης Χρήστος said

        Φυσικα και δεν ρωτάμε για τις ιστορικες πηγές που έχει το ναζιφάντασμα..αύτα ε΄θναι ινεζικα για αυτο…

        Like

    • Βούλγαρης Χρήστος said

      “φυλετισμό” ..χμ…”υπάρχει μια νεα θρησκεια, η θρησκεια του αίματος” ..τάδε εέφη Ροζεμπεργκ ,εισαγωγη “μύθου 20ου αιώνα.” τι ήταν είπαμε ο Ροζεμπεργκ; ΜΗΠΩΣ ΗΤΑΝ ΦΑΝΑΤΙΚΟΣ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ ΝΕΟΠΑΓΑΝΣΙΤΗΣ ΝΑΖΙ ΚΑΙ ΕΓΛΗΜΑΤΙΑΣ ΠΟΛΕΜΟΥ;.

      Like

  5. Βούλγαρης Χρήστος said

    Εγω πάλι περιμένψ τις”φοβέρες ιστορικές πηγές” του παγανοτρολ…Αγαπητέ Ιωάννη όσο αφορά την φαντασιώση για 200.000 μονάχους στο περι τέχνης ο λογος εχει ενα καταπληκιτκο άρθρο το οποιο καταριπτε αυτην την φαντασιώση..

    Like

    • The Ghost of Diogenes said

      Βρε εσυ ο ανιστορητος που παριστανει τον ιστορικο,! αυτοι οι καβλογεροι δεν ηταν μεσα στην Κωνσταντινουπολη,! ηταν σε ολη την Ανατολια, διοτι οι Οθωμανοι το ειχαν επιτρεψει αυτο ,? δηλαδη τα μοναστιρια να λειτουργουν ελευθερα,? ουστ απο εδω ανισορροπε.!!!

      Liked by 1 person

      • Βούλγαρης Χρήστος said

        Ωραιο παραμυθάκι….θα μας παρουσιάσει τις σιτορικές του πηγές το ανιστορητο ναζιτρολ ΝΤΡΟΠΗ του διογέμηη ότι υπήρχαν λεεί 200.00 μονάχοι στην Ανατολιά;”Λεπτομέρια” συμφώνα με το βιβλιο η παρακμή του μικρασιατικού ελληνισμου και η διαδικασία εξισλαμισμου” της ΕΜΙΕΤ ανάφέρει ότι ΠΑΓΙΑ ΤΑΚΤΙΚΗ των οθωμάνων ήταν να παίρονουν τα περουσιάκια στοχεία των μοναστηριών και να δίνουν στα ισλαμικά θρησκευτικά ισλαμικά ιδρύματα,,,ΜΕ ΚΑΜΙΑ ΕΞΑΙΡΕΣΗ ΣΤΗΝ ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ1 Τι απεγιναν οι μονάχοι;Αρκέτοι πρέπει να προσχώρησαν στον σουφίσμο (ισλαμικό μυστηικσμό) π.χ. στην βιογράφια του ιδρύτη του σουφίσμου ανα΄φερει ότι οι πρώτοι του οπάδοι ήταν …πρωην χριστιανοί καλογέροι…ετσι και αλλιώς ο σουφίσμος ή “ετεροδόξο -λαικό” ισλάμ πρέσβεύεω ότι ισλαμ . χριστιανισμός και ιουδαισμός ήτυαν ουσιαστικό το ίδιο πράγμα…λεπτομέρια 2 οι σουφιστές είχαν ΣΤΕΝΕΣ σχέσεις με τους γενιτσάρους…π.χ. οι στολές των μουσικων τους είχαν πολλέςςομιότητες με τα ενδύματα των περιστρεφομεους δερβίσιδες (κλάδος των σουφιστών)..Βλέπουμε ποιος εδωπέρα είναι οανιστορήτος…θα μου πεις το ναζιφαντασμα Ελληνικα να γράψη δεν ξερει ..Ιστοριά θα ξέρει;Ας βάλει το τραφουδάκι απο την πατρίδα του για να του φήγει ο καημος…

        Like

      • The Ghost of Diogenes said

        Τις ιστορικες πηγες δεν θα τις γραψω, διοτι ξερω οτι ο ανιστορητος Βουλγαρης Χρηστος,! θελει μαθει εδω στην Ολυμπια ιστορια,! ωστε στο μελλον να γινει πραγματικος ιστοροκος,? και οχι ανιστορητος οπως ειναι σημερα.???

        Like

      • Βούλγαρης Χρήστος said

        The Ghost of Diogenes said
        Μαΐου 29, 2016 στις 4:58 μμ

        Τις ιστορικες πηγες δεν θα τις γραψω, διοτι ξερω οτι ο ανιστορητος Βουλγαρης Χρηστος,! θελει μαθει εδω στην Ολυμπια ιστορια,! ωστε στο μελλον να γινει πραγματικος ιστοροκος,? και οχι ανιστορητος οπως ειναι σημερα.???
        Το αγράματο και ανιστορητο ναζιφάντασμα ντροπη του διογένη που δεν ξέρει να γράψει ελληνικα δεν παραθέτει ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΠΗΓΕΣ γιατί δεν έχει,,,Εγω π.χ. παράθεσει το βιβλιο της ΕΜΙΕΤ και την βιογράφια βτου ιδρύτη του σούφισμου ..ενω αυτο ΔΕΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΜΑ ΤΙΠΟΤΑ! ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΓΡΑΜΑΤΟ ΚΑΙ ΑΝΙΣΤΟΡΗΤΟ!

        Like

    • Επίκουρος Νεοκλέους said

      Ααααααχ, αυτή η πουτάνα η Αλήθεια! (Εννοώ πάντα την άνευ λήθης αποδείξιμη και ευκρινή πραγματικότητα. Δεν εννοώ την κηρυγματική αμβωνική παραμυθο-φληναφηματολογία και την εικονική (τεχνητή) πραγματικότητά σας.)

      Liked by 1 person

  6. Βούλγαρης Χρήστος said

    Περιμένω με ανυπονήσια απο το masterb keftes τις “ιστορικές πηγές” του ΜΙΛΑΩ ΦΥΣΙΚΑ ΓΙΑ ΣΟΒΑΡΟΥΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΓΕΝΕΙΣ ΠΗΓΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΛΗΜΕΝΑ ΒΙΝΤΕΟ ΚΑΙ ΚΑΙ ΕΡΕΥΝΗΤΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΝ ΑΠΟ ΙΣΤΟΡΙΑ ΟΣΑ ΞΕΡΕΙ ΕΝΑΣ ΡΠΩΤΟΕΤΗΣ ΤΟΥ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΥ ΑΘΗΝΩΝ…
    ΥΓ για να νην ξεχνιομαστε είμασυε στα 90.000 ευρω και 9 χρόνια ειρκτή για παραβίαση του Αστικού Κώδικα για χρήση προσωπικων δεδομένων χωρίς την αδεαι του κατόχου τους…

    Like

    • Επίκουρος Νεοκλέους said

      Μεγάλο ενδιαφέρον έχει η σειρά των γεγονότων της «άλωσης της Κωνσταντινούπολης» το Μάη του 1453

      Ο Γεμιστός (1355-1452) που ήθελε να αλλάξει και την θρησκεία του έθνους έλεγε σε υπόμνημά του στον ίδιο τον αυτοκράτορα Μανουήλ Παλαιολόγο ότι εξουσιάζει Έλληνες:
      «Εσμέν γαρ ουν, ων ηγείσθε και βασιλεύετε, Έλληνες το γένος, ως η τε φωνή και η πάτριος παιδεία μαρτυρεί.» Και συνεχίζει: «Η Πελοπόννησος και η προσεχής αυτής γη και αι περικείμεναι νήσοι ήσαν αείποτε η οικειοτάτη χώρα εις τους Έλληνας… Ταύτην γαρ δη φαίνονται την χώραν Έλληνες αεί οικούντες, οι αυτοί εξότου περ άνθρωποι διαμνημονεύουσιν, ουδενών άλλων προενωκηκότων` ουδέ επήλυδες κατασχόντες, άλλους τε εκβαλόντες, και αυτοί υφ’ ετέρων το αυτό έστιν ότε πεπονθότες` αλλ’ Έλληνες τήνδε την χώραν τουναντίον αυτοί γε αεί φαίνονται κατέχοντες, ούτε αυτή εκλιπόντες.»

      Η Ενωτική παράταξη
      Υπόμνημα Βησσαρίωνα όταν ήταν ήδη καρδινάλιος στη Ρώμη (1443-1446) προς τον δεσπότη του Μυστρά Κωνσταντίνο Παλαιολόγο: «Απέδωσε στο λαό την ελευθερία του και τα όπλα του, κοίταξε να του αναπτερώσεις το φρόνημα` ενός γενναίου δεν του λείπει μήτε η ευγένεια της ψυχής, μήτε η σωματική δύναμη. Ότι τον έκανε να ξεπέσει, ότι τον κρατά έτσι αφοπλισμένο και αγύμναστο, είναι η αβάσταχτη φορολογία, η ωμότητα των φοροεισπρακτόρων και «η κρατήσασα του γένους μαλακία και βλακεία…» Μόνο έτσι θα μπορέσεις να ελευθερώσεις την Ευρώπη και να περάσεις στην Ασία να ξαναπάρεις την κληρονομιά των πατέρων σου».

      Η Ανθενωτική παράταξη
      Ο Σχολάριος (1398-1472) απαρνιόταν την ελληνική ταυτότητα που υποστήριζαν πολλοί την εποχή του: «Έλλην ων την φωνήν, ουκ αν ποτέ φαίην Έλλην είναι, δια το μη φρονείν ως εφρόνουν ποτέ Έλληνες` αλλ’ από της ιδίας μάλιστα θέλω ονομάζεσθαι δόξης και ει τις έοιτο με τι είμι, αποκρίνομαι χριστιανός είναι»

      O Μωάμεθ Β΄ ο Πορθητής παραχωρεί τα προνόμια του Πατριαρχείου στον Γεννάδιο Σχολάριο
      Ο επίδοξος Θουκυδίδης Κριτόβουλος ο Ίμβριος, και υμνωδός του «μέγιστου αυτοκράτορα και βασιλέα βασιλέων Μεχεμέτη, ευτυχεί, νικητή, τροπαιούχου, θριαμβευτή, αήττητου, κύριου γης και θάλασσας Θεού θελήματι», δηλαδή του Μωάμεθ Β’ του Πορθητή, υποστήριζε ξεκάθαρα πως η συνεννόηση με του Τούρκους θα προλάβαινε μεγαλύτερες καταστροφές, γιατί ήταν αδύνατον η Δύση να οργανώσει νέα σταυροφορία.

      Ο φανατικός εκείνος ορθόδοξος Γεννάδιος Σχολάριος – κατά τον Σλουμπερζέ – «μη έχον συνείδησιν του φοβερού υπό των Τούρκων κινδύνου … εβροντοφώνει αδιακόπως κατά τουνέου καθεστώτος (ενωτικού) … προλέγων δια μυστηριωδών προφητειών το τέλος της Αυτοκρατορίας υπό θείας οργής… ενώ οι στασιασταί των οδών, άντρες και γυναίκες, μοναχοί και ιερείς, καλογραίαι και λαϊκοί …δεν έπαυον αναφωνούντες «θάνατος εις τους αζυμίτας και της ειδωλολατρείας αυτών» … και επικαλούνταν την Θεοτόκο που θα έδιωχνε τους Τούρκους.
      Οι καλόγεροι της Πόλης κατά τον χρονογράφο της Άλωσης Δούκα ήθελαν να ανοίξουν τις πύλες μια ώρα αρχύτερα για να επαληθευτούν … οι προφητείες.

      Ο Γεννάδιος Σχολάριος είχε κλειστεί στη Μονή Παντοκράτορα που ήταν το αρχηγείο της ανθενωτικής παράταξης και προφήτευε την επικράτηση των Τούρκων, λόγω των αμαρτιών
      των κατοίκων της.

      Ο Γεννάδιος ως την μέρα που πάρθηκε η Πόλη δεν έπαψε να καλλιεργεί την ηττοπάθεια και κατά τον Αλλάτιο ήταν σε μυστικές συνεννοήσεις με το Σουλτάνο. Εν τω μεταξύ οι Τούρκοι και συγκεκριμένα ο μετέπειτα γνωστός περιηγητής Εβλιγιά Τσελεμπή αναφέρει ότι πλήθος ανθενωτικοί και κυρίως καλόγεροι λιποτακτούσαν και πήγαιναν με τους Τούρκους. Από ένα νεόκτιστο οχυρό τόσκασε ένας καλόγερος ονόματι Πέτρος με άλλους 300, αλλαξοπίστησαν όλοι, αυτός ονομάστηκε Μεχμέτ και πήραν μέρος στην πολιορκία στο πλευρό των Τούρκων. Επίσης αναφέρει και ένα ύποπτο περιστατικό που ενδεχομένως να πρόκειται για σαμποτάζ των ανθενωτικών με έκρηξη σε κτήριο με εύφλεκτες ύλες στον Ιππόδρομο (σημειώνουμε ότι χρησιμοποιούνταν κάποια πρώτα και πρωτόγονα πυροβόλα όπλα τα χρόνια εκείνα).
      Εν τω μεταξύ κατά τον Φραντζή όταν οι μισθοφόροι του Παλαιολόγου δεν πληρώνονταν καλά και δεν μπορούσαν να θρέψουν τις οικογένειές τους ζήτησε χρυσάφι και ασήμι από τις εκκλησίες για να κόψει νόμισμα, αλλά του το αρνήθηκαν. Όταν ζητούσε στρατιώτες από τους υπηκόους του, παραποιούνταν ότι «δεν αδειάζουν, γιατί έχουν δουλείες και πρέπει να βγάλουν το ψωμί τους». Τότε διάταξε να μοιράζουν τρόφιμα στα σπίτια, βέβαια οι μαυραγορίτες έκρυβαν πολλά τρόφιμα
      Πολλοί αδιαφορούσαν μπροστά στον κίνδυνο της σφαγής τους από τους Τούρκους και πρόσεχαν πως να μην ζημιωθούν οικονομικά και ζητούσαν επιπλέον και μισθούς για την εργασία τους στα τείχη.
      Δύο απατεώνες της εποχής (Μανουήλ Ιάγαρης και μοναχός Νεόφυτος ο Ρόδιος) που τους ζητήθηκε να επισκευάσουν μέρος των κάστρων που καταστράφηκε από τα τούρκικα κανόνια έκλεψαν τα χρήματα
      Ο Παλαιολόγος παρακαλούσε για εισφορές αλλά όλοι οι άρχοντες δυστυχούσαν δήθεν και δεν έδιναν δεκάρα, βέβαια μετά την 3 ημερη λεηλασία τα βρήκαν και τα πήραν οι Τούρκοι.

      Ο ισχυρότερος ηγεμόνας της Δύσης την εποχή εκείνη, βασιλιάς Αραγονίας και Νεάπολης, Αλφόνσος Δ’ δεν κινήθηκε σε βοήθεια του Παλαιολόγου. Οι Γενοβέζοι της Χίου έστειλαν τον γενναίο πολεμιστή Ιωάννη Ιουστινιάνη. Οι Βενετσιάνοι της Κρήτης 4 πλοία με εφόδια, ενώ έμειναν να πολεμήσουν και Λατίνοι που βρέθηκαν στην Πόλη εκείνες τις στιγμές. Κάποια πλοία έστειλε και ο Πάπας. Συνολικά τρεις χιλιάδες ξένοι έσπευσαν για βοήθεια, ενώ πέντε χιλιάδες ήταν οι ντόπιοι πολεμιστές.Η πόλη είχε τότε 60-100,000 κατοίκους συν 300 μοναστήρια με 10,000 καλόγερους, που θα μπορούσαν να δώσουν τουλάχιστον 10,000 πολεμιστές, αλλά υπήρχε μικρή διάθεση, αφού ήταν στην πλειοψηφία τους ανθενωτικοί. Ο Παλαιολόγος αφού πείστηκε ότι δεν θα ερχόταν άλλη βοήθεια από τη Δύση, διόρισε αρχιστράτηγο τον Ιουστινιάνη και στις σημαντικότερες θέσεις άμυνας έβαλε ξένους επικεφαλής (λιμενάρχη και ναύαρχο όρισε τον Βενετό Διέδο, φρούραρχους στα 10 από τα 12 φρούρια του τείχους, η σημαία του Αγίου Μάρκου κυμάτιζε δίπλα-δίπλα με το πορφυρό αυτοκρατορικό λάβαρο κλπ), αφού δεν είχε εμπιστοσύνη στους ντόπιους άρχοντες. Ο λαός της Πόλης οδηγούμενος από τους ποιμενάρχες του τον έβριζε δημόσια για το «ανοσιούργημα της ένωσης» και απέφευγε την Αγιά Σοφιά που έλαβε χώρα συλλείτουργο με τους Λατίνους. Για τους ανθενωτικούς ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος ήταν προδότης. Η Πόλη ήταν στα πρόθυρα εμφυλίου πολέμου μεταξύ ενωτικών και ανθενωτικών που αν δεν προέκυπταν οι Τούρκοι πιθανότατα θα ξεσπούσε. Οι άρχοντες δεν άνοιγαν τα πουγκιά τους για τις επισκευές των τειχών, ενώ οι ανθενωτικοί τον αντιπολιτεύονταν με φανατισμό. Ο Κωνσταντίνος ήταν γενναίος και έμπειρος στρατιωτικός αλλά στερούνταν συμβούλων και στρατού. Επίσης πίστευε απλοϊκά ότι θα είχε την αμέριστη βοήθεια των Λατίνων και έμενε σε αυτό, αντί να συμπτύξει συμμαχίες με τους άλλους Βαλκάνιους που πιέζονταν και αυτοί από τους Οθωμανούς. Οι οχυρώσεις της Πόλης ήταν γερές και υπήρχαν και διπλά τείχη σε πολλά σημεία, αλλά η επάνδρωση και το ηθικό των πολεμιστών ήταν χαμηλό. Επίσης εντός των τειχών τότε υπήρχαν καλλιεργήσιμες εκτάσεις, αμπέλια κλπ οι αγρότες έκαναν με ασφάλεια τις εργασίες τους, είχε δύο τεράστιους ναυστάθμους και μεγάλες ανοικτές δεξαμενές, δηλαδή θεωρητικά μπορούσε να αντέξει μακροχρόνια πολιορκία.

      Δεν έφθαναν οι διαμάχες των δύο φατριών των Βυζαντινών, υπήρχαν και ανάλογες μεταξύ των αυτοδιοικούμενων παροικιών των Βενετών και των Γενουατών της Πόλης. Οι Βενετοί υπήρξαν τίμιοι και υποστήριξαν μέχρι τέλους τον Παλαιολόγο. Αντίθετα η Γενοβέζικη παροικία του Γαλατά έπαιξε ύποπτο ρόλο. Προδίδοντας απόπειρα του Βενετού καπετάνιου Ιάκωβου Κόκκου να κάψει τον τουρκικό στόλο στον Κεράτιο και γενικά έχοντας επικοινωνία με τους Τούρκους και καιροσκοπική στάση εμπορευόμενοι κιόλας την μέρα με τους Τούρκου. Ο φρούραρχος της Πόλης Ιουστινιάνης, αντιμετωπίζοντας κίνδυνο από ρωγμές κοντά στην πύλη του Ρωμανού ζήτησε από τον δούκα Νοταρά ενισχύσεις και συγκεκριμένα πυροβόλα, για να κρατήσει τους Τούρκους. Αυτός όμως αρνιόταν πεισματικά να του στείλει βοήθεια.
      Κατά τους Λατίνους χρονογράφους του Ιουστινιάνη του ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι και τον έβρισε “O traditor et che me tien che adesso non te scanna cum questo pugnal”, που σημαίνει «Προδότη, τι με κρατά και δεν σε σφάζω με αυτό το μαχαίρι». Αρπάχτηκαν και μετά βίας τους χώρισε ο Παλαιολόγος. Για τους ανθενωτικούς φαίνεται ότι ο Ιουστινιάνης που ήταν η ψυχή της άμυνας της Πόλης, ήταν ο σημαντικότερος αντίπαλος στα σχέδιά τους.

      Διαπραγματεύσεις…
      Παραλείποντας τα γνωστά γεγονότα της πολιορκίας φτάνουμε στο κύριο θέμα. Το ηθικό της Πόλης με όλες τις γνωστές διαμάχες είχε καταρρακωθεί αλλά ακόμα κρατούσαν άμυνα. Την ημέρα αυτήν ιστορείται μια προσπάθεια διαπραγμάτευσης πολιορκητών και πολιορκούμενων.
      Κατά τον Χαλκοκονδύλη ήρθε πρεσβεία από του Τούρκους, ενώ ο Δούκας λέει ότι ο απελπισμένος Βασιλιάς έστειλε πρεσβεία στο Σουλτάνο. Αρχηγός της πρεσβείας ήταν ο Ισμαήλ Χαμουζάς Ισφενδιάρογλους και πρότεινε κατά Χαλκοκονδύλη την παράδοση της Πόλης με αντάλλαγμα την ανεξαρτησία της Πελοποννήσου με ηγεμόνα τον Παλαιολόγο που μπορούσε να φύγει μαζί με όσους ήθελε. Ο Δούκας δεν αναφέρει τέτοια πρόταση, αλλά μόνο για την παράδοση και δίνει και το γνωστό λόγο-απάντηση του Παλαιολόγου προς τον Μωάμεθ Β’.

      Τραυματισμός Ιουστινιάνη
      Σημαντικό γεγονός των τελευταίων ημερών της πόλης ήταν ο βαρύτατος τραυματισμός του Ιουστινιάνη που αποσύρθηκε από τη μάχη με μεγάλη αιμορραγία. Το τραύμα του κατά τους ιστορικούς ήταν από βέλος ή πέτρα κανονιού στο στήθος ή το πόδι. Σημασία έχει ότι αποσύρθηκε στο πλοίο του μαζί με τους δικούς του και απέπλευσαν για την πατρίδα του Χίο. Οι περισσότεροι χρονογράφοι τον κατηγορούν ότι λιποτάκτισε και έγινε η αιτία να χαθεί η Πόλη. Ειδικά η Βενετσιάνοι τον συκοφάντησαν σαν προδότη, λόγω και της απέχθειας για τους ανταγωνιστές τους Γενουάτες. Πάντως είναι γεγονός ότι τραυματίστηκε σοβαρά, αφού πέθανε άλλωστε μετά από λίγες μέρες. Ο Ιέραξ που είχε υπόψη τα αρχεία των Πατριαρχείων αναφέρει ότι ο Ιουστινιάνης βλήθηκε εκ των έσω, δηλαδή τον χτύπησε μάλλον κάποιος ανθενωτικός.

      Το τελευταίο συμβούλιο
      Ο φυγή του Ιουστινιάνη στεναχώρησε τον Παλαιολόγο και κλόνισε το ηθικό των υπερασπιστών της Πόλης. Οι Γενοβέζοι και άλλοι ξένοι πολεμιστές άρχισαν να αφήνουν τις θέσεις τους και να σκέφτονται πώς να διαφύγουν. Κατά τις μη ορθόδοξες πηγές προκύπτει ότι έγινε κάποιου είδους συμβούλιο (αναφέρεται και ότι ο Κωνσταντίνος λιποθύμησε κατά τη διάρκειά του) στο στρατόπεδο των υπερασπιστών της Πόλης και φαίνεται ότι πάρθηκε η απόφαση να παραδοθεί η Πόλη στον Μωάμεθ. Οι χρονογράφοι δεν αναφέρουν λέξη για παράδοση, όμως τα τουρκικά και πατριαρχικά έγγραφα συμφωνούν ότι η Πόλη παραδόθηκε. Ο Κριτόβουλος αναφέρει ότι στις 28 Μαΐου επικρατούσε απόλυτη ησυχία στο τουρκικό στρατόπεδο και ούτε ίχνος προετοιμασιών, πράγμα που δείχνει ότι ήταν σε εξέλιξη διαπραγματεύσεις. Ο Δούκας αναφέρει ότι η κατάσταση στην Πόλη χειροτέρευε και δεν υπήρχαν ελπίδες σωτηρίας.

      Κερκόπορτα; Ενα μύθος που κρατά χρόνια για πολλούς λόγους…
      Τελικά το πρωινό της 29ης Μαΐου όπως συμφωνούν όλοι έγινε η μεγάλη και τελική επίθεση των Τούρκων. Τα περί Κερκόπορτας από όπου μπήκαν οι Τούρκοι αναφέρονται μόνο από τον Δούκα, ότι δήθεν την άνοιξε ο αυτοκράτορας την προηγούμενη μέρα και ξέχασε μετά να την κλείσει! Ο Φραντζής αντίθετα τονίζει ότι όλες οι πύλες ήταν πολύ καλά ασφαλισμένες. Ο Κριτόβουλος που περιγράφει τα γεγονότα από την πλευρά των Τούρκων και ξέρει τα πράγματα από πρώτο χέρι, μιλάει για λιποταξίες και ότι το κάστρο στην Πύλη Ρωμανού ήταν σχεδόν έρημο και αφύλακτο, γεγονός που αντιλήφθηκε και ο Μωάμεθ που έστελνε τις περισσότερες δυνάμεις του εκεί. Πράγμα λογικό αφού εκεί πολεμούσαν οι ιππότες του Ιουστινιάνη. Λέει επίσης πως και οι Τούρκοι έμπαιναν από το καταστρεμμένο τείχος και από την «πυλίδα Ιουστίνου»

      Η πτώση-παράδοση
      Οι τρεις δικοί μας ιστορικοί Φραντζής, Δούκας και Χαλκοκονδύλης όπως και οι Λατίνοι χρονογράφοι και αυτόπτες, δεν αναφέρουν τίποτε για παράδοση και ότι ο Κωνσταντίνος έπεσε πολεμώντας χωρίς να ξέρουν που σκοτώθηκε και τι απέγινε. Ο ήδη προσκυνημένος Κριτόβουλος αναφέρει για σφαγή και πολιορκία των τελευταίων υπερασπιστών στην Αγιά Σοφιά και παράδοσή τους με συμφωνία (ομολογία). Δεν λέει τίποτε για τον Κωνσταντίνο. Από τις τουρκικές πηγές που μελέτησε ο Εβλιγιά Τσελεμπή αναφέρει ότι στην Πόλη μετά τις συνεχείς επιθέσεις παρέλυσε η άμυνα και απέμειναν δύο φατρίες αυτοί που επέμεναν στην μάχη και αυτοί που ήθελαν να παραδοθούν (ύψωναν τελικά σημαίες σε πύργους και σπίτια). Ο Κωνσταντίνος φαίνεται να αντέταξε την τελική μάχη στο Παλάτι των βυζαντινών αυτοκρατόρων και να έπεσε ανδρεία εκεί. Άμυνα αντιτάχθηκε στην Αγιά Σοφιά, που ως γνωστόν οι ανθενωτικοί την απέφευγαν μετά το μίασμα του συλλείτουργου με τους Λατίνους. Η άμυνα στην Αγιά Σοφιά κατέρρευσε μετά ηρωική αντίσταση τριών ημερονυχτίων με αποτέλεσμα την σφαγή και των υπερασπιστών της.
      Ο Μολδαβός ιστορικός Δημήτριος Καντεμίρ (1673-1723) που έζησε πολλά χρόνια στην Τουρκία, χρημάτισε ηγεμόνας Μολδοβλαχίας, μελέτησε τα αρχεία τους και έγραψε ιστορία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που τυπώθηκε στο Αμβούργο το 1745 μεταφρασμένη.
      Αυτός γράφει ότι «λογικά σκεπτόμενοι» οι υπερασπιστές έστειλαν πρεσβεία στον Μωάμεθ ο οποίος τους καλοδέχτηκε και τους υποσχέθηκε ασφάλεια να φύγουν για όπου ήθελαν.
      Αυτός όμως έστειλε κατόπιν τους δικούς του αγγελιοφόρους, οι οποίοι χτυπήθηκαν από τα τείχη και ο Μωάμεθ νόμισε ότι ενεπαίχθηκε και διέταξε έφοδο. Καταλήφθηκε η μισή πόλη και οι υπόλοιποι είχαν σηκώσει λευκές σημαίες επικαλούμενοι τη συνθήκη. Ο Καντεμίρ ισχυρίζεται ότι η πηγή του είναι ένα φυλλάδιο του Τούρκου ιστορικού Ααλή, που έγραψε και Παγκόσμια Χρονολογία (Κουχούλ-Αχπάρ) που πρωτοδιάβασε στην Φιλιππούπολη και ότι το φυλλάδιο αυτό το ξαναβρήκε αργότερα στη βιβλιοθήκη του εξ απορρήτων Αλεξ. Μαυροκορδάτου (Αλλο Φαναριώτικο λαμόγιο)

      Οι Τούρκοι αναφέρουν ότι στις 27 Μαΐου έγινε διαπραγμάτευση από την πλευρά της Πόλης, με λεπτομέρειες της παράδοσης από πού θα έμπαιναν οι Τούρκοι που θα έφευγαν όσοι ήθελαν κλπ ήταν γνωστές. Στη συνέχεια φαίνεται ότι ο Μωάμεθ άλλαξε γνώμη, πιθανόν για τους όρους, και έστειλε δική του πρεσβεία. Τότε μάλλον κατά τον Κορδάτο δεν έγινε όπως τα λέει ο Καντεμίρ, αλλά πιθανόν οι όροι ήταν βαρύτεροι και ατιμωτικοί και απορρίφθηκαν από τον Κωνσταντίνο. Οι ενωτικοί είχαν αρχίσει να συγκεντρώνονται στα ορισμένα σημεία (πύλη Ρωμανού, Αγιά Σοφία), οι συνθηκολογήσαντες ανθενωτικοί είχαν σηκώσει σημαίες και έβαλαν τα συμφωνημένα σημάδια στα σπίτια τους και ΕΜΕΙΝΑΝ ΝΑ ΚΟΙΜΗΘΟΥΝ ΗΣΥΧΟΙ κατά τον Δούκα.

      Η άμυνα είχε καταρρεύσει όταν μαθεύτηκε το πρωί της 29ης ότι ο Κωνσταντίνος είχε αρνηθεί τελικά την εξευτελιστική συνθήκη, αλλά η εξουσία του Κωνσταντίνου είχε και αυτή καταρρεύσει. Οι ενωτικοί προσπαθούσαν να διαφύγουν και τότε κάποιοι άνοιξαν την Κερκόπορτα ή πυλίδα Ιουστίνου για να μπουν οι Τούρκοι. Αυτοί που πολεμούσαν ακόμα ή είχαν συγκεντρωθεί στο κάστρο του Αγίου Ρωμανού αναγκάστηκαν να παραδοθούν όταν βάλλονταν πια και από μέσα. Τότε άρχισε η σφαγή και η αιχμαλωσία των ενωτικών της Πόλης από τους Τούρκους, όσοι μπορούσαν μεταμφιέζονταν ή έτρεχαν προς τις γαλέρες των Βενετών και των Γενοβέζων για να διαφύγουν. Πολλοί από τους ενωτικούς άρχοντες κατόρθωσαν να σωθούν στις γαλέρες ή εξαγοραζόμενοι αργότερα ως αιχμάλωτοι.

      Η τύχη του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου
      Στο χάος που επακολούθησε φαίνεται ότι ο Κωνσταντίνος εγκαταλείφθηκε από τους περισσότερους δικούς του. Ο Φραντζής που ήταν στενός συνεργάτης του τόσκασε και προσπάθησε μεταμφιεζόμενος να δραπετεύσει, αλλά αιχμαλωτίστηκε μαζί με την

      οικογένειά του. Πιθανόν και ο ίδιος ο Κωνσταντίνος να προσπάθησε να φύγει αφού για την τύχη του υπάρχουν πολλές αντικρουόμενες απόψεις. Μια πηγή λέει ότι ο Σουλτάνος ρώτησε τον Λουκά Νοταρά για την τύχη του Κωνσταντίνου και ότι αυτός του έφερε ένα ακέφαλο πτώμα το οποίο διέταξε να θάψουν. Άλλοι λένε πως δεν έδειξε κανένα ενδιαφέρον για την τύχη του. Άλλοι λένε ότι υπήρχαν παραδόσεις ότι πνίγηκε, ότι κρύβονταν ή ότι μπόρεσε να δραπετεύσει.

      Η εκκλησία επιβεβαιώνει την παράδοση
      Ότι έμεινε σαν θρύλος και αναφορά στα οθωμανικά αρχεία, επιβεβαιώνεται και από το πατριαρχείο, αν και κρύβονται επιμελώς οι σχετικές πηγές Ο εκκλησιαστικός ιστορικός
      Μαλαξός στην «Πατριαρχική Ιστορία» του αναφέρει ότι κατά την 2η πατριαρχεία (1532) του Ιερεμία του Α’ ο Σουλτάνος βάλθηκε να χαλάσει εκκλησίες και μοναστήρια της Πόλης.
      Αιτιολογία του ήταν ότι η Πόλη πάρθηκε με το σπαθί, οπότε στα κάστρα που πατήθηκαν με μάχη οι εκκλησίες πρέπει να καταστρέφονται. Ο Πατριάρχης Ιερεμίας πήρε τριών μηνών προθεσμία να αποδείξει το αντίθετο. Αυτός βρήκε τρεις παλιούς γενίτσαρους μεγάλης ηλικίας που είχαν πολεμήσει τότε και απέδειξε στο σουλτάνο ότι η Πόλη παραδόθηκε με συνθήκη.
      Βέβαια δεν πρέπει να πήγε ο ίδιος ο Κωνσταντίνος στην Τέντα του σουλτάν Μεχμέτη. Ο Αθανάσιος Υψηλάντης ιστορικός της πατριαρχικής ιστορίας διηγείται το ίδιο περιστατικό λίγο διαφορετικά. Επί πατριάρχη Θεολήπτου (1514-1520) ο σουλτάνος Σελίμ θέλησε να γκρεμίσει τις εκκλησίες και να αλλαξοπιστήσει τους χριστιανούς. Ο Πατριάρχης
      επικαλέστηκε το Κοράνι για τη μεταχείριση των προσκυνημένων χριστιανών και τη συμφωνία παράδοσης του μισού της Πόλης.
      Και ο εκκλησιαστικός ιστοριοδίφης Μακραίος επιβεβαιώνει την οικιοθελή παράδοση της μισής Πόλης από τους ανθενωτικούς στους Τούρκους.
      Και ο γνωστός βυζαντινιστής Γεδεών που μεγάλωσε μέσα στο πατριαρχείο παραδέχεται ότι η Πόλη παραδόθηκε στους Τούρκους σε συνεννόηση με τους ανθενωτικούς, που τους χαρακτηρίζει μάλιστα και «μυαλωμένους Έλληνες» στο έργο του «Ιστορία των του Χριστού Πενήτων». Κατά τον χρονογράφο του Βερβερινού κώδικα οι Τούρκοι δεν πήραν την Πόλη αλλά την επεριλάβανε (από ποιους;).

      Τι έλεγαν οι ανθενωτικοί
      Για τους ανθενωτικούς ο Κωνσταντίνος ήταν ο προδότης και ουσιαστικά θεωρούταν ότι είχε χάσει το στέμμα. Ήταν δηλαδή «γεγυμνωμένος της βασιλείας», ως συνεργαζόμενος με τους Παπικούς. Σε θρήνο της Κωνσταντινουπόλεως σε Παρισινό κώδικα, βάζουν στο στόμα του ήρωα τελευταίου αυτοκράτορα λόγια για δήθεν αναγνώριση των αμαρτιών του και δίκαιη η καταδίκη της Πόλης και σκλαβιά λόγω της θεϊκής οργής από την αναγνώριση των δογμάτων των καθολικών!
      Κατά τη διάρκεια της τουρκοκρατίας η ίδια άποψη αποδίδεται στον πατριάρχη Καλλίνικο Γ’.

      Νεότερες επιβεβαιώσεις της παράδοσης της Πόλης
      Ο τουρκιστής Ι. Χότζης «παλατιανός και φίλος» του σουλτάνου Αβδούλ Χαμίτ από τις έρευνές του στα οθωμανικά αρχεία έβγαλε το οριστικό συμπέρασμα ότι η Πόλη παραδόθηκε στους Τούρκους από τους ανθενωτικούς. Μάλιστα ο Χότζης λόγω τέτοιου είδους άγνωστων στοιχείων για τον ελληνισμό κατά της διάρκειας της τουρκοκρατίας έχει εξαφανιστεί από το κατεστημένο της βυζαντινολογίας. Το σπουδαιότατο αρχείο που άφησε έχει καταχωνιασθεί στα αζήτητα ή εξαφανίστηκε, ενώ όπως λέει ο Κορδάτος τα παιδιά του σιωπούσαν για την τύχη του. Ο Άμαντος λέει ότι το «αρχείο του σώθηκε εις Αθήνας».
      Όμως ο Κορδάτος κατηγορεί τον Άμαντο και τους ομόφρονές του ότι αφού πέρασαν πάνω από τριάντα χρόνια (τότε, σχεδόν 100 τώρα) από τον θάνατο του Χότζη δεν το έφεραν στο φως της δημοσιότητας.
      Ο γνωστός ιστορικός Καρολίδης αναφέρεται στην εισήγηση του Χότζη, θεωρώντας την ιστόρημα όμοιο με του Καντεμίρ.

      Μπορεί να μην πείστηκε ο Καρολίδης, αλλά άλλος καθηγητής της Νομικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Πετρ. Βιζουκίδης φαίνεται να είχε πειστεί από τα συμπεράσματα του Χότζη. Τον Βιζουκίδη που φαίνεται ότι ήταν αρκετά γνωστός στην εποχή του, τον χαρακτηρίζει ο Κορδάτος «για γνωστό και φανατικό υπερεθνικόφρονα»,οπότε η άποψη του έχει μεγαλύτερη βαρύτητα.

      Άλλος μελετητής των οθωμανικών πηγών ο γερμανός J. H. Mordmann δημοσίευσε άρθρο το 1912 που επιβεβαιώνει την άποψη Καντεμίρ.
      Πάντως η κρατούσα άποψη για την άλωση και όχι παράδοση της Πόλης διατηρείται ακόμα.

      Γιατί δεν αναφέρουν την προδοσία ξεκάθαρα οι χρονογράφοι
      Εκτός του Κριτόβουλου, όλοι άνηκαν στο κόμμα των ενωτικών, ακόμα και ο Φραντζής ως υποστηρικτής του Κωνσταντίνου αν και δεν ήταν ακραιφνής «φιλοδυτικός». Για τους ανθενωτικούς μιλούν με τα χειρότερα λόγια, με περιφρόνηση και τους αποκαλούν δειλούς,απάτριδες και προδότες. Για τον Παλαιολόγο και την ενδεχόμενη απόπειρα συνθηκολόγησης δεν αποκαλύπτουν κάτι, από σεβασμό για τον ήρωα αφού τελικά απέρριψε την συμφωνία και πολέμησε μέχρι τέλους. Επίσης είχαν κατά νου και την κατακραυγή του κόσμου. Πάντως ο Κορδάτος το παρατραβάει θεωρώντας ότι ο ίδιος ο Κωνσταντίνος παρέδωσε την Πόλη. Για τον Κριτόβουλο δεν χωράει αμφιβολία ότι ήταν ένας ψευδολόγος κόλακας του Μωάμεθ που μας τον παρέδωσε μεγάλο στρατηλάτη και πορθητή. Συνεπώς δεν περιμένει κανείς ο, κατά Κορδάτο, «σιχαμερός κόλακας, νεογραικύλος, γραμματικός του σουλτάνου» να μειώσει τα κατορθώματα του ήρωα του.
      Βέβαια οι ίδιοι Οθωμανοί στα κιτάπια τους φαίνεται ότι ίσως έγραφαν άλλα, μιας και ενδεχομένως δεν περίμεναν να γνωρίσουν ποτέ μεγάλη δημοσιότητα.

      ΣΕ ΚΑΛΥΠΤΩ ΒΟΘΡΟΔΟΞΕ;

      ΠΗΓΗ : http://nightly-visitor.blogspot.gr/2014/05/h-1453.html

      Like

      • Βούλγαρης Χρήστος said

        CLOPY PASTE ΜΗΔΕΝΙΚΗΣ ΑΞΙΑΣ…
        ΥΓ΄Έχω μια προκλήση για το παγηανοτολ : Αν τολμά να στείλει το ρυπαρογράγημα του σε οποίον ακαδημαικο ιστορικο ππυ ειδικευεται στην περιοδο θελει αυτο ..ας ππυμε του εξωτερικου π.χ. ΗΒ…και να δημοσιευσει την απαντήση που θα παέρει…ΤΟΛΜΑ;ΙΔΟΥ Η ΡΟΔΟΣ!

        Like

    • Επίκουρος Νεοκλέους said

      Μία ματιά στην ακόλουθη ιστοσελίδα θα σε καλύψει απόλυτα Βοθρόδοξε Χριστιαμνέ:
      http://autochthonesellhnes.blogspot.com/2016/05/h-29-1453.html

      Like

      • Βούλγαρης Χρήστος said

        Παραχαραξη και παραποιήση ιστορικων στοιχειών…πάγια τακτική νεοπαγανιστών..

        Like

  7. ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ said

    ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΤΟΥ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΘΑ ΤΟΝ ΒΡΟΥΝΕ ΑΜΕΣΩΣ Ο ΝΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΑΥΣΤΗΡΟΣ ΘΑ ΤΗΝ ΠΑΤΙΣΕΙ ΑΣΧΗΜΑ ΚΑΙ ΘΑ ΣΕ ΠΛΗΡΩΣΕΙ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙ
    ΕΙΜΑΙ ΜΑΡΤΥΡΑΣ ΚΑΙ ΕΓΩ

    Like

    • Επίκουρος Νεοκλέους said

      Φραντζής
      Δούκας
      Χαλκοκονδύλης

      Like

    • Οι λόγοι που ΔΕΝ το κάνει, είναι βασικά τρεις, κατά πρώτον αρνείται ότι είναι δικη του η φωτό,
      δεύτερον ΔΕΝ έχει 100 ευρώ που θέλει η μήνυση και τρίτον και το κυριότερο, θα πρέπει
      να συνατηθούμε στα μάτια και να μάθω που μένει!

      Like

      • The Ghost Of Diogenes said

        Την πατησες φιλε Ζαγκλος?!
        ο νομος ειναι αυστηρος

        Like

      • The Ghost Of Diogenes said

        Το ειδες αυτο?.. φιλε Ζαγκλε!

        Like

      • Βούλγαρης Χρήστος said

        Βασικα το λυπάμαι το ψυχοπαθες ναζιτρολ zagloSS master keftes…δεν θα λυπάμαι όμως για πάντα …να παρακάλα να νην αποφάσιω ότι πρέπει να παει φυλάκη…στην μεγαλοψυχια μου βαζίζεται …αλλά η μεγαλοψύχια μου δεν είναι ατελειώτη…

        Like

      • Βούλγαρης Χρήστος said

        Περιέργο …το zagloSS ιισχυρίζονταν ότι έχει ΄ήδη την διεθύνση μου απο ένα αγγλικο σπιούοσαιτ …την έχασε ή δεν την είχε ποτε του;αν καιγέται τόσο να συναντήουμε δεν έχει παρα να γράψει το επωνημο του και την διεθυνσή του ΟΠΩΣ ΤΟ ΕΧΩ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕΙ ΠΟΛΑΚΙΣ ΝΑ ΤΟ ΠΡΑΞΕΙ …αλλά κο-κο-κο η ΚΟΤΑΡΑ το zagloSS

        Like

      • Βούλγαρης Χρήστος said

        Οπως έιπε και ενάς Κορινθίος ναύαρχος στους Κεκρυραίους προγόνους μου συμφώνα με τον Θουκιδιδή την θέλω την ναυμάχια! την θέλει και το master keftes;ΙΔΟΥ Η ΡΟΔΟΣ! Αμα θέλει μπορει να γίνει και στο μέρος που είμαι για να αποφύγει την διαπομπευση…δεν είμαι στην Αθήνα..

        Like

      • The Ghost Of Diogenes said

        Εσυ ομως φιλε Ζαγλος εισαι εξυπνος??..!!
        Σαν το κατμαν??!

        Like

      • The Ghost Of Diogenes said

        Ομως φιλε Ζαγλος εισαι αμαρτωλος?!!
        Εσυ δεν ειχες πριν το προφιλ με το Κατερινα Βουλγαρη??!!
        Αλλα εσυ εισαι εξυπνος?
        Σαν το κατμαν??!!

        Like

      • The Ghost Of Diogenes said

        Φιλε Χρηστος μην του κανεις κακο?!
        Ειναι λιγο χαζος??
        Σαν το κατμαν!!?

        Like

      • The Ghost of Diogenes said

        Η διαφορα μεταξυ βλακειας και εφυιας, ειναι οτι η εφυια εχει ορια,! Αλμπερτ Αινσταιν, (και ξερει πολυ καλα ποιος ειναι ο βλακας εδω).!!!

        Like

      • It's me, God ! said

        Καλός ο Αλμπέρτος Διογέρνη μου αλλά το λάθος είναι εξ ολακέρου δικό μου.
        Έπρεπε να είχα σχεδιάσει την ελληνική μβλακεία ούτως ώστε να ακολουθείται απο φρικτούς πόνους.

        Like

  8. Επίκουρος Νεοκλέους said

    h–p://autochthonesellhnes.blogspot.com/2016/05/h-29-1453.html

    Like

  9. Επίκουρος Νεοκλέους said

    Ρε το ανιστόρητο ΧρηστοΒουλγαροΤρόλ!!!!

    Liked by 1 person

  10. Επίκουρος Νεοκλέους said

    Συνέλληνες, εν Δία Αδελφοί, όπως διαπιστώνετε ο αμόρφωτος και τραχύς βρωμορθόδοξος πήρε ΞΑΝΑ δρόμο.

    …Μέχρι την επόμενη φορά.

    Liked by 1 person

    • Βούλγαρης Χρήστος said

      ΑΚΟΜΑ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΤΙΣ ΣΟΒΑΡΕΣ ΑΚΑΛΗΜΑΙΚΕΣ ΠΗΓΕΣ ,,ΚΑΙ ΟΧΙ ΛΑΛΗΝΜΕΝΑ ΣΑΙΤ ..ΜΟΛΙΣ ΑΚΟΥΣΕ ΤΗΝ ΠΡΟΤΡΟΠΗ ΜΟΥ ΝΑ ΣΤΕΙΛΕΙ ΤΤΟ ΡΥΠΑΡΟΓΡΑΦΗΜΑ ΤΟΥ ΣΕ ΕΝΑ ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ ΑΚΑΔΗΜΑΙΚΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΕΚΟΨΕ ΛΑΣΠΗ ΣΑΝ ΛΑΓΟΣ.!Μα γιατί άραγε;ΦΟΒΑΤΑΙ….ΤΟ ΡΕΖΙΛΕΜΑ;

      Like

      • Επίκουρος Νεοκλέους said

        Είναι μυωπία, πρεσβυωπία, νυκταλωπία ή μαλάκυνση εγκεφάλου το πρόβλημά σου;

        Like

        • Βούλγαρης Χρήστος said

          Τύπικο εως και βάρετο παγανοτρολ ..όταν ακούει πρόταση να στείλιε τις αρλουμπές του ΣΕ ΕΝΑ ΣΟΒΑΡΟ ΑΚΑΔΗΜΑΙΚΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ…ΤΟ ΠΙΑΝΕΙ ΠΑΝΙΚΟΣ…DELIRIUM TREMENS…και βρίζει..Τόσο φοβάται το ΄ρέζιλεμα…!Να λοιπόν ποιίος φεύγει πανικοβλήτος!

          Like

        • Βούλγαρης Χρήστος said

          “Δωράκι για το παγσνοτρολ …ΕΝΑ ΣΟΒΑΡΟ ΕΠΙΣΤΗΝΙΚΟ ΑΡΘΡΟ ΒΑΣΙΣΤΕΜΟ ΣΤΗΝ ΕΡΕΥΝΑ ΣΟΒΑΡΩΝ ΙΣΤΟΡΙΚΩΝ… Η πτώση της Κωνσταντινούπολης και οι Μοναχοί
          Υπήρξαν ποτέ οι 200.000 έως και 500.000 μοναχοί που δήθεν εγκατέλειψαν στην τύχη της την Κωνσταντινούπολη, κατά την Άλωση του 1453;

          Η Άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453. Τοιχογραφία σε μοναστήρι της Μολδαβίας.
          Μια πρόσφατη αφορμή
          Στην πρόσφατη αρθρογραφία της ΟΟΔΕ, ασχοληθήκαμε σε δύο συνέχειες (και θα ακολουθήσει και μία τρίτη) με μια υποτιθέμενη «συνέντευξη», που είχε θέμα τη «σεξουαλική κακοποίηση παιδιών στο Βυζάντιο» και έχει αναρτηθεί σε ιστοσελίδα αθεο-νέο-παγανιστών[1]. Το παρόν άρθρο, στην πραγματικότητα απαντά σε ένα ακόμα παραμύθι της «συνέντευξης» εκείνης, επειδή όμως είναι αρκετά διαδεδομένο και το συναντάμε σε πολλά φόρουμ και blog της νέο-ειδωλολατρίας, αποφασίσαμε να του αφιερώσουμε ένα ξεχωριστό άρθρο.

          Ας δούμε ποιο είναι το απίστευτο αυτό σενάριο και πώς το διατυπώνουν στη συγκεκριμένη ιστοσελίδα, στα πλαίσια της υποτιθέμενης συνέντευξης:

          «Στο τέλος βέβαια οι βυζαντινοί έφθασαν στο σημείο να έχουν ΔΙΑΚΟΣΙΕΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΝΕΟΥΣ ΚΛΕΙΣΜΕΝΟΥΣ ΣΤΑ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ, ενώ ο Παλαιολόγος είχε μόνο πέντε χιλιάδες στρατιώτες για να αμυνθεί»!

          Αυτή η παραχάραξη της ιστορίας κυκλοφορεί και σε άλλη εκδοχή, η οποία ανεβάζει τον υποτιθέμενο αριθμό των μοναχών σε 500.000, και θεωρεί μάλιστα ότι όλοι αυτοί βρίσκονταν ΜΕΣΑ στην Κων/πολη και στα περίχωρα!
          Είναι προφανές πως κατά το γνωστό σύστημα της λασπολογίας, οι αθεο-νέο-παγανιστές σκοπεύουν να ρίξουν την ευθύνη ΚΑΙ της Άλωσης της Κων/πολης στην Εκκλησία και στους μοναχούς.

          Βεβαίως, ο αστικός αυτός μύθος, ως απόδειξη διανοητικής ανεπάρκειας, ουδέποτε έλαβε υπόψη αν το 1453 υπήρχε ακόμη «Βυζαντινή αυτοκρατορία», αν κατείχε εδάφη, και τι πληθυσμό είχαν αυτά, πόσα εκατομμύρια θα έπρεπε να ήταν ώστε να μπορεί να προκύψει από εκεί το ποσοστό των 500.000 μοναχών και άλλα πολλά.

          Βλέπετε, οι νέο-παγανιστές, γενικώς, δεν ασχολούνται με τέτοιες… «λεπτομέρειες». Τους αρκεί να βγάλουν απ’ το μυαλό τους ένα απίστευτο παραμύθι, και να διαδώσουν ότι 200.000 ή 500.000 μοναχοί «κλεισμένοι» και «βολεμένοι» στα μοναστήρια τους, άφησαν τους 5.000 «καημένους» να πολεμούν γι’ αυτούς…

          Επειδή όμως τυχαίνει εμείς να ασχολούμαστε με τις «λεπτομέρειες», ας δούμε πόσο απέχει η πραγματικότητα από τις αστειότητες αυτές, και ας αναρωτηθούμε τι είδους πνευματική κατάντια τυραννάει τους ανθρώπους που εφευρίσκουν όλες αυτές τις τερατολογίες…

          Η Άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453. Τοιχογραφία σε μοναστήρι της Μολδαβίας (λεπτ.)

          Τι ήταν η «Βυζαντινή αυτοκρατορία» στα 1453;

          Πιστεύουμε, ότι κάθε λογικός άνθρωπος που θα διάβαζε τα περί 200.000 ή 500.000 μοναχών, θα έπρεπε καταρχάς να ρωτήσει πώς βρέθηκε το νούμερο αυτό. Διότι, αν έκαναν τον κόπο να πάρουν στα χέρια τους έναν σχετικό χάρτη, θα έβλεπαν ότι κατά το έτος 1453, η περίφημη «Βυζαντινή Αυτοκρατορία», αποτελούνταν ΜΟΝΟ από μία πόλη, την Κωνσταντινούπολη!

          Πράγματι, οι χάρτες που απεικονίζουν την έκταση του Βυζαντίου κατά τον 14ο αιώνα (παραθέτει τέτοιο χάρτη ο Ostrogorsky[2] όπως και η κ. Βασιλική Νεράτζη-Βαρμάζη[3]), μας δείχνουν ότι στα 1402, η άλλοτε κραταιά δύναμη, αποτελείται μόνο από την «Βασιλεύουσα», μερικά νησιά του Αιγαίου και ένα κεντρικό τμήμα της Πελοποννήσου.

          Και φυσικά, μετά από 50 χρόνια, δεν υπάρχουν ούτε καν αυτά, αφού…

          …«ο Μουράτ Β΄ εισέβαλε με μεγάλο στρατό στα ελληνικά εδάφη […] Ο βυζαντινός δεσπότης πρόβαλε την πρώτη αντίσταση στο τείχος του Εξαμιλίου. Το εμπόδιο όμως τούτο κατέστρεψαν τα πυρά των τουρκικών κανονιών. Στις 10 Δεκεμβρίου 1446 κυριεύθηκε με έφοδο το Εξαμίλιον και έτσι κρίθηκε ο πόλεμος. Οι Τούρκοι εισέβαλαν στο Μοριά, ερήμωσαν τις βυζαντινές πόλεις και τα χωριά…»[4].

          Τελικά, λίγο πριν την Άλωση, στο Βυζάντιο είχε απομείνει μόνο η πρωτεύουσα:

          «Στη διάρκεια του τελευταίου αιώνα πριν από τη δεύτερη και τελική της πτώση, η βυζαντινή Κωνσταντινούπολη ήταν ένας μικροσκοπικός θύλακας της Βυζαντινής επικράτειας, περικυκλωμένη από τις συνεχώς επεκτεινόμενες κτήσεις της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας»[5].

          Η «αυτοκρατορία» πλέον, δεν είναι παρά μια πόλη, στη μέση των οθωμανικών κατακτήσεων. Και η πόλη αυτή δεν έχει πια καμία σχέση με αυτό που ήταν κάποτε, αφού εκτός των άλλων δεινών, υπέστη τεράστια μείωση του πληθυσμού της στα μέσα του 14ου αιώνα:

          «Εμφανίζεται λιμός τόσο στις πόλεις (π.χ. Κωνσταντινούπολη το 1306-1307 και πάλι το 1348 και στα τέλη του 14ου αι., όταν η πόλη πολιορκείται από τους Τούρκους), άλλα και στην ύπαιθρο, κυρίως στην εποχή των εμφυλίων πολέμων. Ο μεγάλος λοιμός του 1347 έπληξε κυρίως τις πόλεις (μια δυτική πηγή αναφέρει, μάλλον υπερβάλλοντας, ότι η Κωνσταντινούπολη έχασε τα 8/9 του πληθυσμού της)»[6].

          Σίγουρα πάντως η μείωση του πληθυσμού ήταν μεγάλη, αφού σύμφωνα με τον γνωστό ιστορικό, Arnold Toynbee:

          «Την άνοιξη του 1453, όταν εξαπολύθηκε η οθωμανική επίθεση κατά της Κωνσταντινουπόλεως, ο πληθυσμός της Πόλης ίσως να είχε συρρικνωθεί σε πενήντα χιλιάδες μόλις άτομα»[7].

          Τον ίδιο αριθμό συναντάμε και στην «Ιστορία του Ελληνικού Έθνους»:

          «Ο αγώνας ήταν φανερά άνισος. Στην Κωνσταντινούπολη, που τότε δεν είχε πληθυσμό περισσότερο από 50.000, υπήρχαν περίπου 5.000 Βυζαντινοί στρατιώτες και 2.000 ξένοι, κυρίως Γενουάτες και Βενετοί. Υπήρχαν και τα πληρώματα των πλοίων, που βρίσκονταν στον Κεράτιο»[8].

          Άρα, μέχρι στιγμής διαπιστώσαμε πως κατά την Άλωση, όχι 500.000 μοναχοί δεν υπήρχαν, αλλά, ούτε καν γυναικόπαιδα και ηλικιωμένοι, αφού ο πληθυσμός της «Βυζαντινής Αυτοκρατορίας» ταυτιζόταν πλέον με τον πληθυσμό της Κων/πολης, 50.000 ψυχές όλες κι όλες…

          Επάνω σε αυτό, ας προσθέσουμε και κάτι ακόμα.

          Όταν κάποια εδάφη έχουν χαθεί, πιστεύουμε πως κατανοούν όλοι, ότι ο πληθυσμός των κατεχομένων εδαφών δεν μπορεί να υπολογίζεται ακόμα ως αυτοκρατορικός!

          (αυτό δεν θα χρειαζόταν να προστεθεί αν συζητούσαμε με φυσιολογικά σκεπτόμενους ανθρώπους, αλλά με τους νέο-παγανιστές, ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να ακούσεις…).

          Όταν λοιπόν γνωρίζουμε πως πριν από την Άλωση, «η Κωνσταντινούπολη βρισκόταν μέσα στην καρδιά της οθωμανικής επικράτειας και διαχώριζε τις ασιατικές από τις ευρωπαϊκές κτήσεις των Οθωμανών»[9], κατανοούμε πως ανάμεσα στους κατακτημένους πληθυσμούς, όσοι μάχιμοι βρίσκονταν ακόμη εν ζωή, όσοι δεν είχαν στρατολογηθεί διά της βίας από τον εχθρό, όσοι δεν είχαν εξανδραποδισθεί κ.λπ., δεν είχαν ουδεμία δυνατότητα να βοηθήσουν κανέναν. Είναι προφανές ότι κάτω από το οθωμανικό καθεστώς σκλαβιάς και τρομοκρατίας, δεν μπορούσαν όχι μόνο να οργανωθούν, αλλά επιπλέον, στην παραμικρή τους προσπάθεια να κινηθούν προς την Κων/πολη, θα είχαν σφαγιαστεί στην αρχή της διαδρομής, ακολουθώντας την καταστροφική τύχη της σταυροφορικής εκστρατείας 25.000 ανδρών, στη Βάρνα, από τον Μουράτ Β΄, το 1444[10].

          Ξαναλέμε ότι όλα τα παραπάνω είναι αυτονόητα, και κάθε απώλεια εδαφών συνοδεύεται με απώλεια του πληθυσμού, του στρατού, των φόρων, των πλουτοπαραγωγικών πηγών κ.λπ., και γι’ αυτό η ιστοριογραφία ξεχωρίζει τις διάφορες εποχές: άλλη η έκταση, ο πληθυσμός και ο στρατός επί Ιουστινιανού, και άλλα τα δεδομένα στον 14ο και 15ο αιώνα.

          Η Άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453. Τοιχογραφία σε μοναστήρι της Μολδαβίας (λεπτ.)

          Και προχωρούμε παρακάτω…

          Οι «200.000 μοναχοί» που ήταν …540!
          Αναζητώντας κάποια στοιχεία για τον αριθμό των μοναχών που πιθανόν αναλογούσαν στον πληθυσμό της Κων/πολης κατά την Άλωση, βρήκαμε μια μελέτη του γνωστού βυζαντινολόγου, καθηγητή Παναγιώτη Χαρανή[11], ο οποίος τη δημοσίευσε στα 1971 με τον τίτλο: «The Monk as an Element of Byzantine Society»[12].

          Στο άρθρο αυτό και κυρίως στις σελίδες 72 και 73, ασχολείται ακριβώς με το ζήτημα που μας ενδιαφέρει. Υπολογίζοντας τον μέσο αριθμό μοναχών που φιλοξενούσαν τα βυζαντινά μοναστήρια ανά τους αιώνες (ακολουθώντας τις μαρτυρίες πολλών πηγών), και συνεκτιμώντας το μέγεθος και τον αριθμό των μοναστικών καθιδρυμάτων που σύμφωνα με τις μαρτυρίες είχαν επιζήσει στην Κων/πολη «λίγα χρόνια πριν από την Άλωση στα 1453», ο καθηγητής Παν. Χαρανής καταλήγει σε έναν αριθμό μοναχών τον οποίο θεωρεί εύλογο:

          «Σε μια πόλη της οποίας ο πληθυσμός εκείνη τη χρονική στιγμή ήταν περίπου 50.000, η ύπαρξη 540 μοναχών θα εμφανίζει μια αναλογία που αντιστοιχεί σε κάτι παραπάνω από έναν μοναχό ανά εκατό κατοίκους, ποσοστό που επίσης φαίνεται να ισχύει στη Θεσσαλονίκη προς το τέλος του 14ου αιώνα»[13]!

          Καταρχάς, είναι η τρίτη επιστημονική πηγή που αποδέχεται ως λογικό αριθμό τις 50.000 κατοίκων της Κων/πολης πριν την Άλωση και αυτό από μόνο του γελοιοποιεί τις λασπολογίες περί «εκατοντάδων χιλιάδων μοναχών»…

          Το κυριότερο όμως είναι, πως το συμπέρασμά του καθηγητή Χαρανή είναι αποκαλυπτικό για το ασύλληπτο μέγεθος της αυθαιρεσίας και διαστροφής των πηγών που πραγματοποιούν οι νέο-ειδωλολάτρες… Τα περί «200.000» ή «500.000 μοναχών», δεν είναι τίποτε άλλο παρά σενάρια μυθομανών, αφού στις 50.000 πληθυσμού της Κων/πολης πριν από την Άλωση, αντιστοιχούσαν μόλις… 540 μοναχοί (ποσοστό 1,1% περίπου, επί του πληθυσμού)!

          Σε κάποιο άλλο σημείο της μελέτης του, ο κ. Χαρανής εξετάζει αν το ποσοστό αυτό του 1,1% αντιπροσωπεύει επαρκώς τον αριθμό των μοναχών κατά το έτος 1.000, εποχή που μετά την Εικονομαχία παρουσίασε αύξηση του ρεύματος του μοναχισμού. Εκεί, ως παράδειγμα διαφοροποιήσεων, παρουσιάζει μια μεταγενέστερη στατιστική του έτους 1632 που και πάλι, δείχνει ένα ποσοστό μοναχών επί του πληθυσμού, της τάξης του 2% [14].

          Το αναφέρουμε διότι είναι αναγκαίο να προσγειωθούν κάποτε οι νέο-παγανιστές, που κοντεύουν να μας πουν ότι το 99% του πληθυσμού στο Βυζάντιο, ήταν μοναχοί!

          Έτσι λοιπόν, ακόμα κι αν ΑΥΘΑΙΡΕΤΑ ακολουθούσαμε για το έτος 1453 το ποσοστό του 2%, και διπλασιάζαμε τον αριθμό των μοναχών επί του πληθυσμού της Κων/πολης πριν την Άλωση, και πάλι θα μιλούσαμε για περίπου 1.000 μοναχούς, στις 50.000 του πληθυσμού!

          Πώς δεν ντρέπονται λοιπόν οι νέο-παγανιστές να μιλούν για «200.000» έως «500.000 μοναχούς» κατά την Άλωση, όταν στο πιο ακραίο σενάριο δεν ήταν περισσότεροι από μερικές εκατοντάδες;

          Η Άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453. Τοιχογραφία σε μοναστήρι της Μολδαβίας (λεπτ.)

          Ο αριθμός των 5.000 υπερασπιστών περιελάμβανε «κοσμικούς τε και μοναχούς»!

          Σύμφωνα με τη διήγηση του Σφραντζή, ο αριθμός των αμυνομένων που συγκέντρωνε η Κων/πολη πριν την Άλωση ήταν 4.973 άνδρες, χωρίς τους ξένους (‘χιλιάδες τέσσαρες και τρεις και εβδομήκοντα και εννακόσιοι, άνευ των ξένων’[15]). Ακόμη κι αν προσθέταμε σε αυτούς όλα τα πληρώματα των πλοίων που υπήρχαν διαθέσιμα, οι ικανοί για μάχη άνδρες δεν θα ξεπερνούσαν ίσως τις 6.000(;).

          Δεν γνωρίζουμε για ποιο λόγο ο αριθμός τους ήταν μικρότερος από το αναμενόμενο. Το λέμε αυτό διότι σύμφωνα με δική μας πρόχειρη έρευνα σε ποσοστά στρατιωτών στην Αρχαία Ελλάδα, ο αριθμός των αρρένων πολιτών μάχιμης ηλικίας και δύναμης σε μια πόλη, ήταν περίπου 1 προς 5 έως 1 προς 4. Δηλαδή, σε μία πόλη 50.000 κατοίκων, θα έπρεπε να υπήρχαν περίπου 10.000 έως 12.500 μάχιμοι.

          Πάντως, ως πρώτο συμπέρασμα, θεωρούμε πως ο αριθμός των 50.000 κατοίκων που βρήκαμε στις τρεις προαναφερόμενες πηγές μοιάζει να βρίσκεται αρκετά κοντά στη λογική. Σίγουρα θα ήταν υπερβολικό να θεωρήσουμε πως μέσα στην Πόλη υπήρξαν πολύ περισσότεροι από 50.000 άνθρωποι και εντούτοις οι αξιόμαχοι να ήταν μόνο 5-6 χιλιάδες.

          Επίσης, αν υποθέσουμε ότι ίσχυε το σενάριο του 2% επί του πληθυσμού και υπήρχαν μέσα 1.000 μοναχοί, αυτό δεν θα άλλαζε κάτι για την Κων/πολη που εκείνη τη στιγμή χρειαζόταν τουλάχιστον 40.000-50.000 στρατό. Ακόμα κι αν οι ικανοί για μάχη μοναχοί ήταν 800 από τους 1.000, και κανείς τους δεν πολεμούσε (που θα δούμε ότι το ΑΝΤΙΘΕΤΟ συνέβη…), και πάλι ο αριθμός των αμυνομένων θα υπολειπόταν κατά 5 έως 6 χιλιάδες άνδρες από το αναμενόμενο.

          Κατά συνέπεια, είναι δεδομένο ότι για την πτώση της Κων/πολης και για τον μικρό αριθμό υπερασπιστών της, ουδεμία ευθύνη έφερε ο μοναχισμός και οι μοναχοί, παρά τα εξωφρενικά σενάρια των νέο-ειδωλολατρών…

          Σε κάθε περίπτωση λοιπόν, η τραγική κατάσταση της πολιορκίας και ίσως η εντατική στρατολόγηση στις μάχες των τελευταίων χρόνων προκάλεσε αισθητή λειψανδρία. Στις αιτίες, ίσως θα πρέπει να προσθέσουμε και τη μαρτυρία του Σφραντζή ο οποίος μας λέει πως κάποιοι «εκ τε των Αρχόντων και δήμου ανωφελέστατοι και δειλοκάρδιοι […] προ καιρού εκ της πόλεως έφυγον», όμως και αυτοί «ήσαν… τινες ολίγοι»[16]. Άλλωστε, σε μια τόσο δύσκολη περίσταση, προφανώς θα διέφυγαν μόνο με τον στενό κύκλο της οικογενείας τους που θα περιελάμβανε και γυναίκες, παιδιά ή ηλικιωμένους.

          Εκτός όμως από τον αριθμό των αμυνομένων, υπήρξε και κάτι ακόμα στις διηγήσεις που πάντα μας προβλημάτιζε: διαβάζοντας για την κατάσταση που επικρατούσε κατά την πολιορκία, όπου οι Τούρκοι βομβάρδιζαν διαρκώς τα τείχη, και 150.000 Οθωμανοί στρατιώτες ανέμεναν τη στιγμή της επίθεσης, ακόμα κι αν υπήρχαν μάχιμης ηλικίας μοναχοί που για θρησκευτικούς ή άλλους λόγους δεν ήθελαν να υπερασπιστούν την Πόλη, ποιος θα τους έκανε τη χάρη να τους αφήσει να… κοιμούνται στα μοναστήρια;

          Καταρχάς, η άποψη ότι όσοι γίνονταν μοναχοί, το έκαναν για να αποφύγουν τη στράτευση, είναι μια ρητορεία με ισχυρό αντίλογο από τις πηγές. Ο κ. Τσορμπατζόγλου, στην πολύ ενδιαφέρουσα διδακτορική του διατριβή η οποία επικεντρώνεται στην εποχή της Εικονομαχίας, στο κεφάλαιο «Στράτευση και Μοναχισμός» μετά από ανάλυση των μαρτυριών που προσφέρουν τα κείμενα, αποδεικνύει πως δεν συσχετίζεται το ρεύμα του μοναχισμού με κάποια μείωση του στρατιωτικού δυναμικού: συχνά μαρτυρείται πως γίνονταν μοναχοί, άνθρωποι που είχαν ολοκληρώσει τις στρατιωτικές τους υποχρεώσεις, η στράτευση τους καταγράφεται ως καύχημα και όχι ως αγγαρεία, οι οικονομικές ελαφρύνσεις για τον στρατευμένο και την οικογένειά του ήταν σημαντικές, ενώ, δεν φαίνεται από τις πηγές ο μοναχικός βίος να αποτελούσε κάποια μέθοδο αποφυγής των προβλημάτων της ζωής[17].

          Επιπλέον, έχουμε τα παραδείγματα της Τουρκοκρατίας. Σε όλα τα επαναστατικά κινήματα είχαν ενεργό ρόλο οι μοναχοί[18]. Όπως και τότε, γιατί να μην συνέβη το ίδιο και πριν την Άλωση, απέναντι στον αλλόθρησκο;

          Και πραγματικά, διαβάζοντας τα κείμενα των πηγών που σχετίζονται με την Άλωση, βρήκαμε ένα εδάφιο από το ‘Chronikon Majus’ του Σφραντζή που έφερε τα πράγματα στις φυσιολογικές τους διαστάσεις και επιβεβαίωσε ότι δικαίως είχαμε όλες αυτές τις απορίες: στους καταλόγους των περίπου 5.000 καταγεγραμμένων υπερασπιστών της Πόλης, περιλαμβάνονταν ΚΑΙ ΟΙ ΜΟΝΑΧΟΙ:

          «Του γαρ βασιλέως προστάξαντος τοις δημάρχοις και στρατηγοίς έγραψεν έκαστος αυτών την δημαρχίαν αυτού ακριβώς, τους δυναμένους σταθήναι εν τω κάστρω κοσμικούς τε ΚΑΙ ΜΟΝΑΧΟΥΣ, και τινα όπλα έκαστος αυτών κέκτητο προς άμυναν»[19]!

          Παρόμοια είναι η καταγραφή που κάνει ο ιστορικός της Αλώσεως και στο ‘Chronikon Minus’:

          «Του γαρ βασιλέως προστάξαντος τοις δημάρχοις έγραψεν εις έκαστος την δημαρχίαν αυτού ακριβώς, τους δυναμένους σταθήναι εν τω κάστρω κοσμικούς ΚΑΙ ΚΑΛΟΓΕΡΟΥΣ, και τι και τι άρμα προς άμυναν να έχη είς έκαστος αυτών»[20].

          Η Άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453. Τοιχογραφία σε μοναστήρι της Μολδαβίας

          Ανακεφαλαιώνοντας:

          Πού είναι λοιπόν, βρε αθεόφοβοι, οι «500.000» ή έστω, οι «200.000 μοναχοί» κατά την Άλωση, όταν η βιβλιογραφία μιλά για ποσοστό μοναχών επί πληθυσμού 50.000, της τάξης του 1,1% έως και 2%;

          Πώς οι «200.000 μοναχοί» κατέληξαν να φτάνουν με το ζόρι τους 540 (1,1%), άντε και τους 1.000 (2%); Και από αυτούς, πόσοι να ήταν ικανοί για μάχη; Να πούμε ότι ήταν οι 8 στους 10; Αυτό σημαίνει πως ΚΑΙ ΑΝ ΑΚΟΜΑ δεν είχε πολεμήσει κανένας μοναχός, οι 4.973 υπερασπιστές θα ήταν 4.173 (με 2%) ή 4.541 (με 1,1%), και φυσικά, ΤΙΠΟΤΑ δεν θα άλλαζε το τελικό αποτέλεσμα!

          Και πάλι όμως, ο Σφραντζής διαψεύδει πανηγυρικά αυτό το σενάριο, καθώς ο περίφημος κατάλογος των υπερασπιστών που ήταν ικανοί «σταθήναι εν τω κάστρω» περιελάμβανε «κοσμικούς τε ΚΑΙ ΜΟΝΑΧΟΥΣ».

          Οι μοναχοί λοιπόν υπερασπίστηκαν ΚΑΙ την Κων/πολη, και αυτό δυστυχώς αναδεικνύει το τραγικό επίπεδο της αθεο-νεο-παγανιστικής προπαγάνδας…

          Κλείνοντας…
          Είναι μήπως η πρώτη φορά που ασελγούν στην ιστορία; Είναι η πρώτη φορά που αποκαλύπτουμε τα ψέματά τους; Δυστυχώς, οι άνθρωποι αυτοί κινούνται πέρα από τα όρια της ψυχολογίας του μέσου όρου. Μόνο ψυχίατρος θα μπορούσε να διαγνώσει την κατάσταση τους. Δεν έχουν όρια, δεν τους δεσμεύουν οι συνηθισμένες αξίες του μέσου ανθρώπου όπως π.χ. μια στοιχειώδης εντιμότητα και αξιοπρέπεια.
          Το λέμε για 1000η φορά, ότι μόνο ένας κανόνας μας διασφαλίζει από αυτούς: θα πρέπει να θεωρούμε ότι λένε ΠΑΝΤΑ ΨΕΜΑΤΑ, μέχρι να αποδειχθεί το αντίθετο…

          Σημειώσεις

          [1] Το 1ο μέρος της απάντησης μας εδώ: http://www.oodegr.com/neopaganismos/romi/kakopoiisi_paidiwn_1.htm
          Το 2ο μέρος της απάντησης μας εδώ: http://www.oodegr.com/neopaganismos/romi/kakopoiisi_paidiwn_2.htm
          .
          [2] Ostrogorsky Georg, «Ιστορία του Βυζαντινού Κράτους», τόμ. Γ΄, 7η έκδ., Ιστορικές Εκδόσεις Στέφανος Δ. Βασιλόπουλος, Αθήνα 2002. Βλ. χάρτη με τίτλο: «Η πτώση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας τον ΙΔ΄ αιώνα».
          [3] Νεράτζη-Βαρμάζη Βασιλική, «Βυζαντινή Ιστορία 324-1453», εκδ. ματι, Κατερίνη 2007. Βλ. χάρτη με τίτλο: «Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία το 14ο αιώνα».
          [4] Ostrogorsky Georg, «Ιστορία του Βυζαντινού Κράτους», τόμ. Γ΄, 7η έκδ., Ιστορικές Εκδόσεις Στέφανος Δ. Βασιλόπουλος, Αθήνα 2002, σελ. 270.
          [5] Toynbee Arnold, «Οι Έλληνες και οι Κληρονομιές τους», Καρδαμίτσας, Αθήνα 1992, σελ. 243.
          [6] Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, τόμ. Θ΄, «Μεσοβυζαντινοί (1071-1204) & Υστεροβυζαντινοί χρόνοι (1204-1453)», Εκδοτική Αθηνών Α.Ε., Αθήνα 1980, σελ. 217β.
          [7] Toynbee Arnold, «Οι Έλληνες…», ό.π.
          [8] Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, τόμ. Θ΄, ό.π., σελ. 209-210.
          [9] Ostrogorsky Georg, «Ιστορία του Βυζαντινού Κράτους», τόμ. Γ΄, ό.π., σελ. 271.
          [10] Ostrogorsky Georg, «Ιστορία του Βυζαντινού Κράτους», τόμ. Γ΄, ό.π., σελ. 269.
          [11] Το όνομα ‘Peter’ Charanis αποδίδεται στη βιβλιογραφία και ως ‘Πέτρος’ Χαρανής, συχνότερα όμως ως ‘Παναγιώτης’ Χαρανής.
          [12] Peter Charanis, «The Monk as an Element of Byzantine Society», Dumbarton Oaks Papers, Vol. 25, (1971), pp. 61-84, Published by: Dumbarton Oaks, Trustees for Harvard University.
          [13] Στο πρωτότυπο: «If this figure were accepted, there would have been a total of five hundred and forty monks in the eighteen monasteries, by no means an impossible number. In a city whose population at the time was about fifty thousand, the existence of five hundred and forty monks would produce a ratio of slightly more than one monk per one hundred inhabitants, a proportion which seems to have obtained also in Thessalonica toward the end of the fourteenth century» (Charanis Peter, «The Monk as an Element of Byzantine Society», Dumbarton Oaks Papers, τεύχ. 25, 1971, σελ. 73).
          [14] Στο πρωτότυπο: «…for purposes of comparison, the situation which obtained in Crete in 1632 may be cited. In that year there were 376 monasteries and 4,000 monks in Crete, whose total population then was 200,000 […] α ratio of two monks per one hundred inhabitants» (Charanis Peter, ό.π.).
          [15] Σφραντζής, ‘Chronikon Majus’ 182-183, στο: Τωμαδάκης Νικόλαος, «Περί Αλώσεως της Κωνσταντινουπόλεως (1453)», ανατύπωση 2ης έκδ., Πουρναράς, Θεσσαλονίκη 1993 (c1953), σελ. 173.
          [16] Σφραντζής, ‘Chronikon Majus’ 195-198, στο: Τωμαδάκης Νικόλαος, «Περί Αλώσεως…», ό.π., σελ. 173.
          [17] Τσορμπατζόγλου Γεώργιος «Η κοινωνική διάσταση της εικονομαχίας, Συμβολή στη διερεύνηση των αιτίων της εικονομαχίας» (διδακτ. διατριβή), Θεσσαλονίκη 1993, σελ. 142-144.
          [18] Βλ. Γεώργιος Μεταλληνός, «Το ’21 και οι Συντελεστές του», (όπου η σχετική βιβλιογραφία και σχετικά παραθέματα και αναφορές στους Θ. Κολοκοτρώνη, Χρ.Βυζάντιο, Δ. Κόκκινο, Δ. Φωτιάδη, Σπ. Μαρινάτο, Ι. Συκουτρή, Κ. Βοβολίνη, Ν. Τωμαδάκη, Απ. Βακαλόπουλο κ.ά.). Στην ψηφιακή βιβλιοθήκη «Μυριόβιβλος», στο διαδίκτυο: http://www.myriobiblos.gr/texts/greek/metallinos.html .
          [19] Σφραντζής, ‘Chronikon Majus’ 184-187, στο: Τωμαδάκης Νικόλαος, «Περί Αλώσεως…», ό.π., σελ. 173.
          [20] Σφραντζής, ‘Chronikon Minus’ 15-18, στο: Τωμαδάκης Νικόλαος, «Περί Αλώσεως…», ό.π., σελ. 167.

          πηγή:
          http://www.pentapostagma.

          Liked by 1 person

      • Βάλε μια απ’όλα χα..χα..χα..

        Like

        • Βούλγαρης Χρήστος said

          Γιατι δεν βάζει και το master keftes..ενας “ραββίνο” …Σουητώνιο;

          Like

  11. Δικαιοκλής said

    ΚΑΙ 600 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ ΖΟΥΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΕΧΟΥΝ ΜΕΓΑΛΑ ΑΞΙΩΜΑΤΑ.

    Like

  12. Κομανταντε Γνήσιος said

    Οταν η Χριστιανικη Θρησκεία διατηρείται και εξαπλουται για σχεδον 2000 χρόνια η δέκα Αιωνες, οτ αν σχεδον το ένα τρίτο των κατοίκων του πλανήτη-δηλαδή 8 δις. άνθρωποι ή το 31,7% του συνολικού πληθυσμού των 7 δισ.- έχειασπαστεί τη Χριστιανική Θρησκεία όλοι οι ως άνω αρνηται της Χριστιανικής Πιστεως αυτοαναιρουνται και γελοιοποιουνται μετις ασυναρτησίες τις οποίες γραφουν!!

    Αλλά βεβαίως αλλά σκοπούν και αλλου αποβλεπουν μετά βεβαιότητος προς τους εντολοδοχους τους οβριοσιωνιστας θανασιμους πολεμιους της Χριστιανικής Πιστεως οι οποίοι και τους χρηματοδοτουν, χαμαιλεοιοντιζοντες και προφασιζομενοι τους Εθνικιστας.

    Οι θέση δε οψιμοι σημερινοι πραγματικοί Εθνικισται θα πρέπει να εμπεδωσουν ότι το 95 τοις του Ελληνικού Έθνους ειναι Χριστιανοί Ορθοδόξοι και επ αυτου και Ο ΕΘΝΑΡΧΗΣ ΙΩΆΝΝΗΣ ΜΕΤΑΞΑΣ και ο ΕΘΝΑΡΧΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ έδειξαν ιδιαίτερη ευαισθησία!

    Like

    • Κομανταντε Γνήσιος said

      Διορθωσις…. Το ένα τρίτο του πλανήτη ήτοι 2,3. δις….

      Like

    • Επίκουρος Νεοκλέους said

      Άραγε γνωρίζεις πως οι ηλίθιοι είναι συντριπτικά περισσότεροι από τους γνωστικούς;
      Και πως κάθε δευτερόλεπτο γεννιέται ένας ακόμη υποψήφιος ηλίθιος, αρκεί να πέσει στα χέρια της θρησκείας;

      Liked by 1 person

      • Βούλγαρης Χρήστος said

        Επίκουρος Νεοκλέους said
        Μαΐου 29, 2016 στις 8:27 μμ

        Άραγε γνωρίζεις πως οι ηλίθιοι είναι συντριπτικά περισσότεροι από τους γνωστικούς;
        Και πως κάθε δευτερόλεπτο γεννιέται ένας ακόμη υποψήφιος ηλίθιος, αρκεί να πέσει στα χέρια της θρησκείας;
        Να υποθέσω ότι το παγανοτρολ μιλα απο προωοπική εμπειρία ;Αληθεία ποτέ περίππυ υπολογίζσι να στείελει τις αρλούμπες του σε ενα σοβάρο ακαδήμαικο ιστορκο…Αύριο ,μεθαύριο το μηνα πουθ δεν έχει σαββατο;

        Like

  13. ΜΠΕΕΕΕΕΕ said

    ΤΗΝ ΑΛΩΣΗ ΠΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΕΝΑΜΙΣΗ ΧΡΟΝΑ ΣΑΣ ΛΕΕΙ ΤΙΠΟΤΑ

    Like

  14. Κομανταντε Γνήσιος said

    Οι μεγάλοι σοφοί της αρχαιότητας απέρριψαν επιδεικτικά την αρχαιοελληνική θρησκεία, την οποία χαρακτήρισαν απαράδεκτη, παράλογη και εν πολλοίς επικίνδυνη για την ανθρώπινη κοινωνία!

     

    Όλα σχεδόν τα μεγάλα πνεύματα της αρχαιότητας άσκησαν κριτική και αρνήθηκαν την αρχαιοελληνική ειδωλολατρία. «Κατά τους εξ π.Χ. αιώνας προσεπάθησαν να υπερβούν την πολυθεΐαν, να διαμορφώσουν μίαν υψηλοτέραν ιδέαν περί πνευματικού Θεού, να καθάρουν την έννοιαν του θείου από όλα εκείνα τα στοιχεία τα οποία είχαν επισωρεύσει η μυθολογία, η δεισιδαιμονία και η πρωτόγονος μαγική σκέψις των μαζών» (Κ. Σπετσιέρη, «Εικόνες Ελλήνων Φιλοσόφων», Αθήαν 1964, σελ.75). «Οι μεγάλοι Έλληνες φιλόσοφοι αντιτάχθησαν στην ειδωλολατρική πολυθεΐα και ηγωνίσθησαν, ώστε να καθαρθεί η έννοια του θείου από το μη θεοπρεπές στοιχείον» (Ν. Βασιλειάδη « Ο ανθρωπισμός του Χριστιανισμού» Αθήναι 1986, σελ. 48).

    Πρώτος ο Ξενοφάνης ο Κολοφώνιος (570-480 π.Χ.) τόλμησε να αρνηθεί την κρατούσα ειδωλολατρική θρησκεία της εποχής του και να διακηρύξει επίσημα: «Είς Θεός, εν τε θεοίσι καί ανθρώποισι μέγιστος ούτε δέμας θνητοίσι όμοιος ουδέ νόημα». Όμως «πάντα θεοίσ’ ανέθηκαν Όμηρος θ’ Ησίοδος τε… όσσα παρ’ ανθρώποισιν ονείδεα και ψόγος εστίν, κλέπτειν, μοιχεύειν τε και αλλήλους απατεύειν» (Ξενοφ. Απ.,11)! Τους θεούς θεωρούσε εξ ολοκλήρου αποκυήματα της ανθρώπινης φαντασίας, ανάρμοστα για τη θεία φύση. Υποστήριζε μάλιστα πως όσοι πιστεύουν ότι οι θεοί γεννήθηκαν, ασεβούν το ίδιοι με όσους λένε πως οι θεοί πεθαίνουν!

    Ο Ηράκλειτος (540-480 π.Χ.) επιζητούσε «εξαγνισμόν από τα είδωλα» και πνευματική λατρεία του θείου (Αποστ.5, Diels). Συνέλαβε την έννοια του ενός Θεού υποστηρίζοντας πως « Έν πάντα… εκ πάντων έν καί εξ ενός πάντα…ταυτό τε ζών καί τεθνηκός καί εγρήγορος καί καθεύδον καί νέον και γηραιόν… αγαθόν και κακόν -εν καί ταυτόν-» (Β΄ 50, 10, 88, 58). Καθιέρωσε την πνευματική έννοια του Λόγου ως την υπέρτατη αιτία των πάντων και ως τον πάνσοφο νου που συγκροτεί τον κόσμο και προνοεί γι’ αυτόν (Α 16).

    Υποστήριζε πως ο Ομηρος και ο Ησίοδος, αποδίδοντας στους θεούς κακίες και ανηθικότητες είχαν ολέθρια επίδρασή στα ήθη των ανθρώπων. Ακόμη στηλίτευσε τον ανόητο ανθρωπομορφισμό, τόνισε την απόλυτη διαφορά ανθρώπου και Θεού (Αποσπ. 88) και απειλούσε όσους έκαναν ανίερες τελετές (Βακχισμός, ιερά όργια, ιερή πορνεία κλπ)

    Ο Αναξίμανδρος (610-564 π.Χ.) αποφάνθηκε πως το θείον είναι «αθάνατον καί ανόλεθρον», «περιέχει δε άπαντα καί πάντα κυβερνά» (Αριστ., Μεταφ. 203Β).

    Ο Εμπεδοκλής (493-433 π.Χ.) καταδίκασε έντονα τον ανθρωπομορφισμό της αρχαιοελληνικής θρησκείας και όρισε ότι το θείον είναι πνεύμα (Β΄ 134)

    Ο Παρμενίδης (5ος αιών π.Χ.) αρνήθηκε μετά βδελυγμίας τις απαράδεκτες αντιλήψεις της εποχής του για το θείο και αποφάνθηκε πως αυτό είναι πέρα από κάθε φυσικό φαινόμενο και ανθρώπινη σύλληψη. Το θείον είναι «ατεμές» και «ακίνητον» (Β΄ 23,24,26)

    Ο Αναξαγόρας (490-427 π.Χ.) απεφάνθη ότι ο ήλιος, η σελήνη και τα αστέρια, δεν είναι θεοί, όπως πρέσβευε η ειδωλολατρική θρησκεία και η οποία απαιτούσε λατρεία γι’ αυτά, αλλά πύρινες μάζες. Το ίδιο είχαν υποστηρίξει και ο Αναξίμανδρος, ο Αναξιμένης, ο Θαλής, ο Λεύκιππος, ο Δημόκριτος.

     Ο Μητρόδωρος (5ος αιών π.Χ.), μαθητής του Αναξαγόρα, διακήρυξε πως «οι θεοί δεν είναι εκείνο που νόμιζαν όσοι τους έχτιζαν ναούς και τους προσκυνούσαν» (P. Decharme, «Ελληνική Μυθολογία» τομ. Α΄, σελ.286).

    Ο Πρωταγόρας (480-411 π.Χ.) θεμελίωσε την έννοια της απόλυτης υπερβατικότητας του θείου και σατύρησε την παιδαριώδη θρησκευτικότητα της εποχής του, γι’ αυτό οι φανατικοί ειδωλολάτρες αποφάσισαν να τον σκοτώσουν (Θ.Η.Ε., τομ. 10,692).

    Ο Ηρόδοτος (480-421 π.Χ.) δεν δίστασε να ασκήσει κριτική στο Μαντείο των Δελφών για ψεύτικους χρησμούς και στηλίτευσε την απαράδεκτη ιερή πορνεία (Ιστ. Ι. 199). Ο Αριστόδημος και ο Δημοσθένης περιγελούσαν επίσης τις ανόητες μαντείες του δελφικού μαντείου (P. Dech., ό.π.). Επίσης ο Επίχαρμος (530-440 π.Χ.) λοιδορούσε την αρχαία ειδωλολατρεία, διότι αυτή θεωρούσε «τούς θεούς είναι ανέμους, ύδωρ, γήν, ήλιον, πύρ, αστέρες» (Στοβ. Ανθ. 91,92).

    Ο Πίνδαρος (522-446π.Χ.) στα περίφημα ποιήματά του απογύμνωσε τους θεούς από τις μυθολογικές γελοιότητες που προσβάλουν το θείο, (Πινδ. Ολυμ. Θ΄35) και (P. Dech., ό.π., σελ.7) και δεν έκρυβε τις μονοθείζουσες ιδέες του (Θ.Η.Ε., τόμ. 10, 393).

    Ο Πρόδικος (5ος αιών π.Χ.) υποστήριξε με πάθος πως οι άνθρωποι της αρχαιότητας, λόγω πλάνης, θεωρούσαν ως θεούς ό,τι ήταν χρήσιμο για τη ζωή τους, όπως ο ήλιος, η σελήνη, τα ποτάμια οι πηγές, τα ζώα, κ.λπ. (Ξενοφ. Απομν. 11,3)

    Ο Αντισθένης (414-365 π.Χ.) διακήρυξε πως ο Θεός είναι ένας και απόλυτα υπερβατικός για τον ανθρώπινο νου. Αποκήρυξε την θρησκεία της εποχής του γιατί οι θεοί της ήταν θεοποιηθέντες άνθρωποι! (Cicero de Nat. Deor. I,II, 13).

    Ο Θεόφραστος (372-287 π.Χ.) ζήτησε να πάψουν οι ανόητες ζωοθυσίες, αφενός μεν από σεβασμό προς τα ζώα και αφετέρου, επειδή ο Θεός δεν έχει ανάγκη τέτοιες ταπεινές πράξεις (Θ.Η.Ε., τόμ. 6,415).

    Ο Ευριπίδης (480-406 π.Χ.) χαρακτήρισε τις γελοίες για τους θεούς διηγήσεις των ποιητών «αοιδών δυστήνους λόγους» (Ευρ., Ηρακλ. Μαιν. 1346) και υποστήριξε πως «εί οι θεοί εισί κακοί ουκ εισί θεοί» (Ευρ., Βαλλεροφ. 23) με αποτέλεσμα να γίνει στόχος του φανατικού ειδωλολατρικού όχλου και να καταφύγει στη Μακεδονία!

    Ο Σωκράτης (469-399 π.Χ.) υπήρξε σαφώς μονοθεϊστής. Κατά κανόνα ομιλούσε για Θεό και σπανιότατα ομιλούσε για θεούς. Στους μαθητές του δίδασκε διαφορετική θρησκευτική πίστη, γι’ αυτό καταδικάστηκε σε θάνατο ως «έτερα καινά δαιμόνια εισφέρων».

    Ο Πλάτων (428-347 π.Χ.) φυγάδευσε κυριολεκτικά τον Όμηρο από την «Πολιτεία» του, διότι θεώρησε ότι οι ανήθικοί μύθοι για τους θεούς αποτελούν επιζήμια πρότυπα για τους νέους. Τόνισε εμφατικά ότι ο Όμηρος και ο Ησίοδος έπλασαν ψευδείς και ανάξιους μύθους για τους θεούς (Πολιτ. 368Α-383C). Αρνήθηκε ουσιαστικά την πατρώα ειδωλολατρική θρησκεία και προσηλώθηκε στην δική του ιδεατή θεότητα, το «Όντως Όν». Χαρακτηριστικά είναι τα εξής αποφθέγματα του μεγάλου φιλοσόφου, τα οποία προδίδουν τις μονοθεϊστικές αντιλήψεις του: «Ο δή Θεός ημίν πάντων χρημάτων μέτρον άν είη μάλιστα» (Νομ. IV 716e), «Ομοιούσθαι Θεώ» (Πολ. 613Β), «Ο Θεός έχει ταίς χερσίν αυτού τήν αρχήν, το μέσον και το πέρας πάντων των όντων» (Νομ. Δ 713e).

    Ο Αριστοτέλης (384-322 π.Χ.) όρισε το θείον ως «τό πρώτον κινούν ακίνητον», ως «Νόησιν Νοήσεως» και ως «Ζώον αΐδιον άριστον» (Μεταφ. 1072, Β΄ 29) ορίζοντας έτσι την πίστη του σε μία υπερβατική αρχή. Υπεράσπισε την ενότητα της θείας ουσίας ως εξής: «ουκ πολυκοιρανίη εις κοίρανος» (Μεταφ. 1076Α). Αρνήθηκε κατηγορηματικά τις ανόητες περί θεών πίστεις της αρχαιοελληνικής θρησκείας και γι’ αυτό κατηγορήθηκε για αθεϊσμό!

    Οι Στωικοί, ακολουθώντας την διδασκαλία του Ζήνωνα καθιέρωσαν την πίστη στον ένα Θεό και ερμήνευσαν τους μύθους του Ομήρου αλληγορικά (P. Nilsson, Ιστορία της Αρχαίας Ελληνικής Θρησκείας, Αθήναι 1977, σελ 304).

    Αρνητές της αρχαιοελληνικής ειδωλολατρικής θρησκείας υπήρξαν ακόμα ο Καρνεάδης, ο Θεόδωρος ο Κυρηναίος, ο Λεύκιππος, ο Δημόκριτος, ο Επίκουρος και όλοι οι σοφιστές, οι κυνικοί και οι στωικοί φιλόσοφοι.

    Το τελειωτικό κτύπημα στην αρχαία θρησκεία, το έδωσε ο Ευήμερος ο Μεσσήνιος (317-297 π.Χ.) ο οποίος διατύπωσε τη θεωρία η οποία έγινε τελικά ευρέως αποδεκτή, πως οι θεοί της αρχαιοελληνικής θρησκείας ήταν κάποιοι επιφανείς άνθρωποι της πολιάς αρχαιότητας, τους οποίους οι άνθρωποι λόγω αμάθειας θεοποίησαν!

    Έχοντας όλα αυτά υπ’ όψιν του ο Άγιος Ιουστίνος ο φιλόσοφος και μάρτυρας († 165 μ.Χ.) έγραφε πως «Οι μετά λόγου βιώσαντες χριστιανοί εισί, κάν άθεοι ενομίσθησαν, οίον εν Έλλησι μέν Σωκράτης καί Ηράκλειτος καί οι όμοιοι αυτοίς» (Ιουστ. Α΄ Απολ. α΄ 46,3, ΒΕΠΕΣ 3,186) και «Ουχ αλλότρια εστί τά τού Πλάτωνος διδάγματα τού Χριστού, όσα ούν παρά πάσι καλώς είρηται ημών τών Χριστιανών εστί» (Ιουστ. Β΄ Απολ. 13,2-4, ΒΕΠΕΣ 3,207)! Ο Κλήμης ο Αλαξανδρεύς επίσης μίλησε περί «ειδικής αποκαλύψεως» από το Θεό στους αρχαίους Έλληνες σοφούς (Προτρεπτ. VI, ΒΕΠΕΣ 7,52)!

    Αργότερα με το έπος και την σπουδή των κλασικών ο Βυζαντινός αναλαμβάνει την ελληνική του καταγωγή, χωρίς να αισθάνεται πως κάτι τέτοιο βλάπτει την Χριστιανικότητά του, συνδυάζοντας φιλοσοφία και θεολογία και ανακηρύσσοντας θαρραλέα τους σοφούς της αρχαιότητας χριστιανούς προ του γράμματος! Συναρμόζοντας τους αρχαίους με τους μέσους αιώνες στην ψυχή τους, οι άνθρωποι της εποχής εκείνης απεργάζονται δυναμικά την ιστορική του έθνους συνέχεια, το σε όραμά τους θα ζωντανέψει στους νάρθηκες των Εκκλησιών, όπου ο Πλάτων, ο Αριστοτέλης και οι άλλοι μεγάλοι του προχριστιανικού ελληνισμού θα ιστορηθούν με αμφίεση προφητών. Ο νεώτερος ελληνισμός, όπως άλλωστε και ο λεγόμενος βυζαντινός που τον γέννησε δεν συνιστούν παράλληλα ή προδρομικά φαινόμενα των νεοτέρων χρόνων της Ευρώπης, αλλά συνιστούν, και εδώ έγκειται η εθνική μας ιδιορρυθμία, ανάπλαση και μεταστοιχείωση ενός και του αυτού λαού, από εσωτερική περίσσια και όχι από εξάντληση.

    Like

    • Επίκουρος Νεοκλέους said

      Τους προγόνους μας δεν τους επιλέγουμε εμείς, με τον τρόπο που επιλέγουμε φίλους ή εχθρούς.
      Όσοι θέλησαν να αντιστρέψουν συκοφαντικά προσδίδοντας τα κατορθώματα των ρεμαλιών της Βίβλου στις θεότητες και στους προγόνους των Ελλήνων, παρέβλεψαν, την μικρή αλλά σημαντική λεπτομέρεια, πως η ελληνική φυλή δεν είναι υποχρεωμένη να υπεραμυνθεί της συμπεριφοράς των πατρώων θεοτήτων και των προγόνων της, διότι απλούστατα δεν τους επέβαλε, μαζί με την παράδοσή της, σε κανέναν λαό ή έθνος ως πατριάρχες τους και ως ιερή θρησκεία τους, με περιούσιο φυλή φυσιολογικά και βολικά τον εαυτόν της.
      Οπότε:
      εάν πράγματι ενοχλούνται τόσο πολύ μερικοί από την “ειδωλολατρία” μας ας πάψουν να ομιλούν την ελληνική “ειδωλολατρική” μας γλώσσα και ας πάψουν να αποκαλούν εαυτούς Έλληνες. Ας μάθουν να ομιλούν την γλώσσα της πνευματικής τους πατρίδας, και θα ήταν μάλιστα ωφέλιμο, για όλους μας, εάν μετακόμιζαν εκεί.

      Η Ελληνική Φυλή έχει 11 θεούς περισσότερους από τον έναν δικό τους. Τι το κατακριτέο λοιπόν; Σε τι διαφέρουμε από τους υπόλοιπους λαούς που είχαν και λάτρεψαν τις δικές τους πατρώες θεότητες;
      Μάλλον διαφέρουμε στην λεπτομέρεια ότι τις δικές μας θεότητες δεν τις επιβάλαμε εκβιαστικά ποτέ σε κανέναν λαό, εν αντιθέσει με συγκεκριμένο άλλο λαό, που το έπραξε ελλείψει οποιασδήποτε αρετής, καλλιέργειας, ηθικής και πολιτισμού. Εμείς -ευτυχώς ή δυστυχώς- είχαμε μόνον γλώσσα, τέχνες, αθλητισμό, επιστήμες και πολιτισμό να δώσουμε.
      Ο Έλληνας δεν υπήρξε ποτέ ειδωλολάτρης, ήταν πάντα ιδεολάτρης. Θα προτιμούσα όμως τον άδικο χαρακτηρισμό τού “ειδωλολάτρη” Έλληνα, από τον -πέρα για πέρα δίκαιο- χαρακτηρισμό τού ιουδαιολάτρη Χριστιανού. Αυτό που έκανε τον Ελληνισμό το παγκόσμιο διαχρονικό θαύμα δεν ήταν η θρησκεία του δωδεκάθεου.

      Like

      • Κομανταντε Γνήσιος said

        Συνεπώς απορρίπτεις συλληβδην και άνευ επιχειρηματων το διαχρονικά αιώνιο Κλασσικό Ελληνικό Θαύμα και τους δημιουργησαντες αυτό!!! Ηράκλειτο, Αριστοτέλη, Σωκρατη, Πλάτωνα, Στωικους κλ
        Πλήρως κατανοητός!!! Shaloooom Yahve των. Tora και των Talmud!!!!

        Like

      • ,Ρε συ genuine πατριώτα ! said

        Τον Γαπ τον θαυματοποιό ντέ, τον τσουβάλιασες στο “κλ” ?
        Ε’! όχι κι έτσι ρεεέ !

        Like

      • Επίκουρος Νεοκλέους said

        Θα πάρω κι εγώ ό,τι πίνεις, φαίνεται για καλό πράμα, δυνατό!

        Like

  15. ΜΠΕΕΕΕΕΕ said

    Like

    • Κομανταντε Γνήσιος said

      Συνεπώς απορρίπτεις συλληβδην και άνευ επιχειρηματων το διαχρονικά αιώνιο Κλασσικό Ελληνικό Θαύμα και τους δημιουργησαντες αυτό!!! Ηράκλειτο, Αριστοτέλη, Σωκρατη, Πλάτωνα, Στωικους κλ
      Πλήρως κατανοητός!!! Shaloooom Yahve των. Tora και των Talmud!!!!

      Like

  16. olympiada said

    Reblogged στις olympia.gr.

    Like

  17. Better Email

    «Η αξημέρωτη νύχτα του 1453» – Η συγκλονιστικη αφήγηση της Μ.Κορομηλα για την Άλωση (βίντεο)

    Like

  18. canon G12 Powershot

    blog topic

    Like

Σχολιάστε Ελεύθερα !!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: