olympia.gr

Για την Ελλάδα με όπλο την αλήθεια. Μαθαίνοντας τη φύση, την κοινωνία, τον εαυτό μας.

Η Διαχείρηση των υδάτινων πόρων απο τους αρχαίους Έλληνες

Posted by olympiada on November 18, 2014

Πώς δεν έλεγαν το νερό - νεράκι στην αρχαία Αθήνα

Η διαχείρισή του στην αρχαιότητα γινόταν με τον πλέον ορθολογικό τρόπο

Συστήματα δεξαμενών που επικοινωνούσαν μεταξύ τους με υπόγειες σήραγγες, υδραγωγεία που μετέφεραν νερό από τα γύρω βουνά, πολύ μεγάλο αριθμό πηγαδιών, κρήνες και γενικότερα υδραυλικά έργα μάστευσης και μεταφοράς των υδάτων έχει αποκαλύψει η αρχαιολογική
σκαπάνη στην πόλη της Αθήνας. Στην Αρχαϊκή και την Κλασική εποχή δεν υπήρχε ελληνική πόλη χωρίς τα στοιχειώδη: υδραγωγείο, δίκτυο διανομής και κρήνη. Ειδικοί νόμοι εξάλλου όριζαν την χρήση όλων αυτών.


«Το λεπτόγεω της Αττικής και οι ιδιαίτερα περιορισμένες βροχοπτώσεις είχαν οδηγήσει τους κατοίκους στην εξαντλητική αξιοποίηση όλων των υδάτινων πόρων, αρχικά από τοπικές πηγές και στην συνέχεια, όταν αυτές δεν επαρκούσαν, από τις πιο απομακρυσμένες»,
είπε η αρχαιολόγος κυρία Εφη Λυγκούρη στην ημερίδα του υπουργείου Πολιτισμού «Νερό – Περιβάλλον – Πολιτισμός». Σε μία εποχή που το νερό, παρότι στον προηγμένο κόσμο παραμένει εύκολα προσβάσιμο, θεωρείται ήδη αγαθό εν ανεπαρκεία η διαχείρισή του στην αρχαιότητα γινόταν με τον πλέον ορθολογικό τρόπο.
Τα ποτάμια της Αττικής αρχικώς, ο Κηφισός και ο Ιλισός που όμως δεν είχαν συνεχή ροή, ο χείμαρρος Ηριδανός που γινόταν ορμητικός μόνον ύστερα από δυνατές βροχοπτώσεις αλλά και πηγές όπως η Κλεψύδρα πάνω στην Ακρόπολη και η Καλλιρρόη δίπλα στον Ιλισό τροφοδοτούσαν με νερό την πόλη της Αθήνας. Τα αποθέματά τους όμως δεν επαρκούσαν, έτσι οι Αθηναίοι προχώρησαν στην συστηματική αξιοποίηση των επιφανειακών πηγών και στην υδρομάστευση των υπογείων υδάτων καθώς και στην μεταφορά τους από απομακρυσμένες πηγές που βρίσκονταν στις πλαγιές των βουνών. Από την εποχή του Σόλωνα εξάλλου κάθε σπίτι της Αθήνας είχε πηγάδι στην αυλή του, μόνον στην Αθηναϊκή Αγορά μάλιστα έχουν ανασκαφεί σήμερα 400 πηγάδια.
«Στην Σολώνεια Νομοθεσία υπήρχαν νόμοι που προέβλεπαν το βάθος της εκσκαφής και την απόσταση που έπρεπε να έχουν τα πηγάδια μεταξύ τους καθώς και τα μέτρα που έπρεπε να λαμβάνονται για την εξασφάλιση και την αποφυγή μολύνσεών του. Ειδική επιτροπή με επικεφαλής τον μοναδικό αιρετό άρχοντα που ονομαζόταν “ο των κρηνών επιμελητής” φρόντιζε εξάλλου για την αυστηρή τήρηση των νόμων», είπε η κυρία Λυγκούρη. Αργότερα η διαχείριση του ύδατος περνάει και στους Νόμους του Πλάτωνα, ο οποίος φαίνεται να έχει ως πρότυπό του τα δίκτυα για την αποχέτευση και περισυλλογή των νερών που έχουν βρεθεί στην περιοχή της Αρχαίας Αγοράς. Στην ίδια νομοθεσία όμως προβλέπεται και ο εξωραϊσμός του περιβάλλοντος μέσω του ύδατος. Οι κρήνες δηλαδή, που τροφοδοτούνται από πηγές, πρέπει να κοσμούνται με φυτά και ωραία οικοδομήματα, τα ιερά πρέπει να τροφοδοτούνται με νερά για να ποτίζονται τα ιερά άλση που τα περιβάλλουν αλλά και οι ναοί το ίδιο για να είναι όμορφοι όλες τις εποχές του έτους.
Η παρατεταμένη ξηρασία της Αττικής που άρχισε από τα μέσα του 4ου αιώνα π.Χ. οδήγησε στην δημιουργία υπόγειων δεξαμενών που επικοινωνούσαν μεταξύ τους με αγωγό. Οι δεξαμενές παρείχαν νερό για πλύσιμο αλλά και το πόσιμο, που η άντλησή του γινόταν από ξεχωριστό πηγάδι. «Πολύπλοκα και πολυδαίδαλα τέτοια συστήματα έχουν ανασκαφεί στην Αθήνα αποδεικνύοντας την σημαντική τεχνογνωσία σε υδραυλικά έργα των Αθηναίων ήδη από τον 6ο πΧ. αιώνα», όπως είπε η αρχαιολόγος. Ένα τέτοιο έργο έχει ανασκαφεί στην ανατολική πλαγιά του Αγοραίου Κολωνού, όπου βρίσκεται ο ναός του Ηφαίστου ενώ ένα ακόμη βρέθηκε από τον Ντέρπφελντ το 1892-1898 στη βόρεια πλαγιά του Αρείου Πάγου.
Η κατασκευή των μεγάλων υδραγωγείων υπήρξε ωστόσο έργο τυράννων: Το Ευπαλίνειο όρυγμα ήταν έργο του Πολυκράτη της Σάμου, το υδραγωγείο της Νάξου ήταν έργο πιθανώς του Λύγδαμι, επίσης υπήρχε η κρήνη του Θεαγένη στα Μέγαρα ενώ η Εννεάκρουνος με το αντίστοιχο υδραγωγείο στην Αθήνα δημιουργήθηκε από τους Πεισιστρατίδες. Τμήμα του Πεισιστράτειου υδραγωγείου μάλιστα αποκαλύφθηκε 1995 στην ανασκαφή για το σταθμό του μετρό «Ευαγγελισμός» στην Βασιλίσσης Σοφίας. Ο αγωγός αυτός αποτελεί τη βασική αρτηρία του υδραγωγείου που μετέφερε νερό στην Αθήνα από τις πηγές του Ιλισού στον Υμηττό, οι οποίες τοποθετούνται πάνω από το δήμο Παπάγου κοντά στον Αγιο Ιωάννη τον Θεολόγο.
Παρόμοιου τύπου ήταν ο αγωγός (530-520 π. Χ.) που τροφοδοτούσε με νερό την κρήνη της Αρχαίας Αγοράς, η οποία έχει ταυτισθεί με την Εννεάκρουνο. Την κρήνη κατασκεύασαν οι Πεισιστρατίδες για να εξωραΐσουν την πόλη και από το πλήθος των αρχαίων αναφορών αποδεικνύεται ότι αποτελούσε ένα από τα πλέον φημισμένα οικοδομήματα, που καταλάμβανε κεντρικό τμήμα της Αγοράς. Τμήμα του υδραγωγείου που κατασκεύασε εξάλλου ο Κίμων θεωρείται και ο αγωγός, που έχει ανακαλυφθεί πίσω από την Ποικίλη Στοά ενώ στην εποχή του Κίμωνα χρονολογεί η αρχαιολόγος και τους αγωγούς που βρέθηκαν στην ανασκαφή του μετρό μπροστά στη Βουλή. Στο πλαίσιο των εγγειοβελτιωκών έργων της αρχαία Αθήνας εντάσσεται όμως η αποστράγγιση της ευρύτερης περιοχής του Κεραμεικού αλλά και η διευθέτηση της κοίτης του Ηριδανού.
Ένας από τους λόγους άλλωστε που οι αρχαίοι Αθηναίοι είχαν ιδρύσει τα Γυμνάσιά τους έξω και μακριά από την πόλη φαίνεται ότι ήταν η εξασφάλιση του νερού, που ήταν αναγκαίο για το λούσιμο των νέων που γυμνάζονταν σε αυτά. Έτσι το Γυμνάσιο της Ακαδημίας ιδρύθηκε κοντά στην τότε όχθη του Κηφισού, το Γυμνάσιο του Λυκείου ακριβώς δίπλα στον Ιλισό, όπως και το Γυμνάσιο του Κυνοσάργους.
«Η έλλειψη του νερού στην Αττική οδήγησε τους κατοίκους της να μελετήσουν την ροή των ποταμών και τη διείσδυση της βροχής μέσα στη γη και να ανακαλύψουν που κρύβονται τα νερά ώστε να τα αντλήσουν αποκτώντας έτσι μία ξεχωριστή τεχνογνωσία. Έτσι ανέπτυξαν έναν πολύ μεγάλο υδροτεχνολογικό πολιτισμό, όπως αποδεικνύεται από τα έργα τους. Όμως παρά την αγωνιώδη τους προσπάθεια για την εξεύρεση του άριστου αγαθού κατά τον Πίνδαρο, το διέθεταν απλόχερα για τον εξωραϊσμό της πόλης τους αλλά κυρίως των δημοσίων κτιρίων και των ιερών τους, που ιδρύθηκαν μέσα σε πυκνόφυτα άλση και κοντά σε ποτάμια και πηγές», κατέληξε η κυρία Λυγκούρη.

 

http://ift.tt/1u1Pkfs

6 Responses to “Η Διαχείρηση των υδάτινων πόρων απο τους αρχαίους Έλληνες”

  1. GEODETIS said

    εμπρός λαέ μην σκύβεις το κεφάλι …. πουτάνα αριστερά ….. olympia είσαι ¨δημοκρατική¨ χαβούζα …. και προσπαθείς να κρύψεις τα γεγονότα της Αμφίπολης …. πουτάνα olympia είσαι πλέον δεδομένα προδοτικό blog … είσαι τουλάχιστον προδοτικό blog ….. έχουμε κάνει έρευνα στον παροχέα olympia και γνωρίζουμε ….. απορώ που κάποιοι είναι ακόμη εδώ και γράφουν …. το olympia είναι παράρτημα των υπηρεσιών πληροφοριών ….. το olympia σήμερα είναι το μεγαλύτερο blog παροχής δεδομένων ….. ακόμη και εάν δεν γνωρίζουν οι διαχειριστές, υπάρχει παρακολούθηση όλων που μετέχουν εδώ …. το olympia για εμάς που γνωρίζουμε δεν είναι το ίδιο απο την εποχή που έβαλαν διαφήμιση …. το olympia θα δώσει στεγνά τον όποιον γράφει εδώ ……

    Like

    • Βούλγαρης Χρήστος said

      Και το ναζιτρολ kid der sie mutter deutchland goeodetis,,, έχει πάρει σβάρνα τις αναρτήσεις για να “πει τον πόνο του” και να εκτελέσει την διατεταγμένη υπηρεσία του…τι να κάνει το “καψερό” που έχει ανάγκη τα 15 κιλά κσρότα…
      “Απορία” αν το ολυμπία είναι όλα τα “ευόσμα” με τα οποία την “στολίζει” γιατί δεν “παίρνει των ομματιών του” και να πάει κάπου πιο “πατριωτικά” …μήπως γιατί εν την ευήθεια του νομίζει ότι είναι εις θέση να ασκή εκβιασμούς;
      ΥΓ”Δωράκι”…” για να πάει κάτω το φαρμάκι”
      Οι αίολοι μύθοι της Χούντας
      17/11/2014aggeliki2015ΑλλαγήΣχολιάστεGo to comments

      Πόσες φορές δεν έχει τύχει να στεκόμαστε σε μεγάλη ουρά στην εφορία και να ακουστεί από το πίσω μέρος “α ρε Παπαδόπουλος που σας χρειάζεται… τότε δούλευαν όλα” ή κάτι παρεμφερές; Παρά το αφήγημα της δεξιάς περί “ιδεολογικής κυριαρχίας της αριστεράς” στη μεταπολίτευση, ένας σημαντικός αριθμός συμπολιτών μας έχουν επηρεαστεί από τους μύθους που επιμελώς έχτισε η Χούντα των συνταγματαρχών κι οι θιασώτες της. Με την άνοδο της Χρυσής Αυγής τα τελευταία χρόνια, περισσότερες τέτοιες απόψεις“ξύπνησαν” κι εκδηλώνονται με λιγότερη ή καθόλου ενοχή στο δημόσιο λόγο. Ευτυχώς, αυτοί οι μύθοι καταρρίπτονται εύκολα.

      Μύθος 1: Τότε υπήρχε ανάπτυξη

      Είναι όντως αλήθεια πως οι ρυθμοί ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας κατά την επταετία ήταν υψηλοί αλλά αυτό συνέβαινε παντού στον κόσμο, όπου υπήρχε καπιταλισμός. Η δεκαετία του 60 υπήρξε η χρυσή εποχή της καπιταλιστικής ανάπτυξης, τάση που διεκόπη βίαια από την πετρελαϊκή κρίση του 1973. Ακόμα, η υψηλή ανάπτυξη επί δικτατορίας στηρίχθηκε σε μεγάλο βαθμό στα εμβάσματα των εκατοντάδων χιλιάδων μεταναστών που εργάζονταν στις ΗΠΑ, στον Καναδά, στη Γερμανία και το Βέλγιο.

      Μύθος 2: Η οικονομία ήταν δυνατή.

      Ανατρέχοντας σε οικονομική ανασκόπηση της περιόδου Παπαδόπουλου από το “Βήμα” της εποχής (20.10.1973) με τη βοήθεια σχετικού αφιερώματος του “Ποντικιού” (24/12/2013), διαπιστώνουμε την τεράστια αύξηση των εισαγωγών: Από 1.150 δις. Δρχ. Το 1966, προβλέπεται να φτάσουν τα 3.500 το 1973, στοιχείο που φανερώνει την ιδιαίτερα μειωμένη ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας και προφανώς την παρακμή της εγχώριας παραγωγής.

      Μύθος 3: Δεν άφησαν δημόσιο χρέος

      Αυτός ο ισχυρισμός είναι παντελώς λανθασμένος. Πάλι με τη βοήθεια του ίδιου άρθρου του “Ποντικιού”, ανατρέχουμε στην ανασκόπηση του “Βήματος” και μαθαίνουμε πως το 1973 το δημόσιο χρέος ήταν μιάμιση φορά μεγαλύτερο από το 1966, από 1110 εκατομμύρια δολάρια σε 2700 εκατ. Δολάρια. Και μάλιστα σε περίοδο με θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης.

      Μύθος 4: Δεν υπήρχε ανεργία

      Στα στατιστικά στοιχεία της εποχής διαπιστώνουμε πως η ανεργία επί Παπαδόπουλου δεν ξεπέρασε το 6%. Είναι ωστόσο αστείο να συγκρίνουμε το μέγεθος της ανεργίας στα τέλη της δεκαετίας του “60 και του 2014 αφού τότε τεράστιο ποσοστό του ενεργού πληθυσμού είχε μεταναστεύσει. Σύμφωνα με το Διονύση Ελευθεράτο, ο μισός αντρικός πληθυσμός από 20-40 ετών συνεισέφερε στην ελληνική οικονομία από το εξωτερικό. (iskra.gr, ”Οικονομικό θαύμα της Χούντας” κι άλλα παραμύθια”)

      Μύθος 5: Λειτουργούσαν υπέρ του λαού

      Η αλήθεια είναι πως ήταν κυρίως βίαιοι πολιτικοί εκφραστές των συμφερόντων του μεγάλου κεφαλαίου. Οι εφοπλιστές έκαναν πάρτυ επίτων ημερών τους αφού ο νόμος 378/68 τους εξασφάλισε απόλυτη φορολογική ασυλία: “Πλοία υπό ξένη σημαίαν πάσης κατηγορίας πρακτορευόμενα ή διαχειριζόμενα ή καθ” οιονδήποτε τρόπον (…) απαλλάσσονται του φόρου εισοδήματος, ως και παντός εν γένει τέλους, φόρου, δασμού, εισφοράς ή κρατήσεως, υφισταμένου ή επιβληθεισομένου εις το μέλλον διά το εισόδημα αυτών το κτώμενον εξ εργασιών μέσω ή διά των άνω εταιριών. Της αυτής φορολογικής απαλλαγής απολαύουσιν και οι πλοιοκτήται, εφοπλισταί ή οι καθ” οιονδήποτε τρόπον εκμεταλλευόμενοι τα πλοία ταύτα μέσω ή διά των ως άνω εταιριών”.

      Δυστυχώς για τους υμνητές της επταετίας αλλά και τους φανατικούς θιασώτες των fast-track επενδύσεων, οι χουντικοί περίμεναν κερδοσκόπους κι επενδυτές της αρπαχτής με ανοιχτές αγκάλες: Ο Καναδός συγγραφέας Ζαν Μεϊνό σημειώνει στο βιβλίο του “Αναφορά πάνω στην κατάργηση της δημοκρατίας στην Ελλάδα” («Rapport sur l” abolition de la democratie en Grece», Μόντρεαλ 1967, σ.102-3): “Μία από τις πρωτοτυπίες αυτού του κειμένου είναι ότι ορίζει πως πρέπει να υπάρξει απόφαση μέσα σε οκτώ ημέρες από από την κατάθεση κάποιας αίτησης για επενδύσεις στη χώρα. Αυτή η ταχύτητα προοριζόταν να επιδείξει την αποτελεσματικότητα του νέου καθεστώτος, στην πράξη όμως σημαίνει ότι, αν πρόκειται πράγματι για καινούριες αιτήσεις, η απόφαση θα παρθεί χωρίς σοβαρή εξέταση του ζητήματος”.Είναι εύκολα αντιληπτό το ποιοι ωφελούνται από “ελλιπή εξέταση αιτήσεων” κι οι συνταγματάρχες το γνώριζαν καλά…

      Like

      • Εκθεση Ο.Ο.Σ.Α. said

        Πλήθος από εκθέσεις του ΟΟΣΑ αναφέρονται για την οικονομία της Χούντας:
        Ας δούμε όμως τι έλεγαν αυτές οι εκθέσεις για το χρονικό διάστημα του 1966, εκεί ΔΕΝ υπήρχαν ευνοϊκά σχόλια διαπίστωναν ότι η Εσωτερική και Εξωτερική ισορροπία είχαν κλονιστεί , η αύξηση των τιμών είχε επιταχυνθεί , το ισοζύγιο πληρωμών είχε πάθει καθίζηση, τα συναλλαγματικά αποθέματα είχαν μειωθεί και μεταξύ των πολλών δυσμενών κατέληγε ότι οι προβλέψεις για το 1967 ήταν άσκημες.

        Στην Ετήσια έκθεση 1967 του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Συμφώνου του ΟΟΣΑ αναφέρεται στην Ελλάδα « …………Κατά το έτος 1967 , η Ελληνική οικονομία αντιμετώπισε με επιτυχία σειρά ολόκληρη εξωτερικών οικονομικών κρίσεων και πέτυχε αύξηση του εθνικού προϊόντος κατά 5% ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ μειώθηκε το έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου……….»

        Στη 10η Ετήσια Έκθεση Επιτροπής του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Συμφώνου του ΟΟΣΑ για το 1968 μιλά για έξοδο της Ελληνικής οικονομίας από το τέλος του 1967 από την προηγηθείσα ύφεση και τονίζει τις ευνοϊκές προοπτικές κατά το 1968, ιδιαίτερα επισημαίνεται η βελτίωση της παραγωγικότητας.

        Η έκθεση του ΟΟΣΑ κατά τα έτη 1967-1968 και τις προοπτικές του 1969 γίνεται λόγος για τα μέτρα που πάρθηκαν και αισιοδοξεί για τις προοπτικές του 1969, ιδιαίτερο λόγο κάνει για την γεωργική παραγωγή και τις εξελίξεις στο Χρηματιστήριο , τέλος γίνεται ανάλυση για το πενταετές πρόγραμμα 1968-1972.

        Στο 6ο τεύχος της τριμηνιαίας Οικονομικής Επιθεώρησης του ΟΟΣΑ (Δεκέμβρης 1969) γράφει ότι «……..η Ελλάς κατέλαβε την 2η θέση διεθνώς , μετά την Ιαπωνία από απόψεως ρυθμού αναπτύξεως της οικονομίας κατά το 1969……..».

        Στην Ετήσια έκθεση του 1969 της Διευθυνούσης Επιτροπής του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Συμφώνου του ΟΟΣΑ υπογραμμίζεται η επιτάχυνση του ρυθμού αναπτύξεως σε 8,5% , αναφέρεται το πλεόνασμα του Τακτικού Προυπολογισμού που άφησε 2.500.000.000 δραχμ (ΠΛΕΟΝΑΣΜΑΤΙΚΟΣ ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ), η θεαματική αύξηση εξαγωγών βιομηχανικών προϊόντων και βελτίωση Ισοζυγίου Πληρωμών.

        Η Επιτροπή Οικονομικής Πολιτικής του ΟΟΣΑ σε έκθεσή της τον Ιούλιο 1970 λέει «…….. η Ελλάς θα πραγματοποιήσει τον υψηλότερο μετά την Ιαπωνία ρυθμό ανάπτυξης…….» και τον υπολογίζει σε 7,6% «………θα υπερβαίνει ουσιωδώς τον μέσο ρυθμό όλων των χωρών μελών του ΟΟΣΑ που προβλέπεται σε 5,1% και των Ευρωπαϊκών που προβλέπεται σε 4,7%………», χαρακτηρίστηκα ο ΜΟ ανάπτυξης των ισχυρών κρατών της ΕΟΚ (Γαλλία, Γερμανία, Ολλανδία, Βέλγιο, Ιταλία και Λουξεμβούργου) ήταν 5,2% «Ναυτεμπορική» 8/6/1970 σελ 1.

        Στο ετήσιο τεύχος του ΟΟΣΑ το 1969 έχει εθνικούς λογαριασμούς των χωρών μελών για τα χρόνια 1950-1965 και τα συγκρίνει με τα στοιχεία της οικονομίας της Ελλάδος του 1968, στο τέλος βγάζει το συμπέρασμα ότι :
        Α. Η Ελλάδα έχει το υψηλότερο κατά κεφαλή εισόδημα μεταξύ των χωρών μελών του ΟΟΣΑ
        Β. Την μεγαλύτερη μετά την Ιαπωνία αύξηση των δεικτών του συνολικού και του κατά κεφαλήν ακαθαρίστου εθνικού προϊόντος σε αγοραίες τιμές.
        Γ. Την μικρότερη τιμή αύξησης του δείκτη του καταναλωτή.

        Στην έκθεση του ΟΟΣΑ (Ιανουάριος 1971) γράφει:
        «……..η Ελλάς κατέλαβε μια από πρώτες θέσεις από απόψεως ρυθμού ανόδου του εθνικού εισοδήματος , μεταξύ των χωρών μελών του ΟΟΣΑ και ότι ο ρυθμός ανάπτυξης της παραγωγής ήταν ανώτερος εκείνου όλων των χωρών , με προοπτική περαιτέρω αυξήσεως στο μέλλον……………»

        Στην Ετήσια έκθεση για το 1970 αναφέρεται στις εξαγωγές ελληνικών προϊόντων που αυξάνεται με ταχύ ρυθμό, είναι αισθητά ανώτερος από τις οικονομίες των χωρών της Ν Ευρώπης και γράφει ευνοϊκά για την επιτάχυνση εξαγωγών βιομηχανικών προϊόντων, εμφανίστηκε για ΠΡΩΤΗ φορά να είναι περισσότερες οι βιομηχανικές από τις αγροτικές εξαγωγές προϊόντων!!!!!!! Η συγκρίσεις που γίνονται με τις οικονομίες Ισπανίας, Πορτογαλίας και Γιουγκοσλαβίας δείχνουν μεγάλη υπεροχή υπέρ της Ελλάδος. «Ναυτεμπορική» 9/6/1971 σελ 4.

        Διεθνή συγκριτικά στοιχεία που δημοσιεύονται τον Απρίλιο του 1972 στο μηνιαίο δελτίο (Μain Economic Indicators) και αφορούν την περίοδο 2/1971 με 1/1972 η ελληνική βιομηχανία έχει την πρώτη θέση από πλευράς ρυθμού αυξήσεως παραγωγής μεταξύ όλων των χωρών μελών του ΟΟΣΑ. Αυτό φαίνεται με συγκριτικά στοιχεία της περιόδου 7/1971 με 6/1972 εκεί βλέπουμε τα εξής εκπληκτικά :
        Α. Ο ρυθμός ανόδου της βιομηχανικής παραγωγής έφτασε στο 10,5% δηλαδή διπλάσιο της Φιλανδίας που ήταν 8,8%
        Β. Έχουμε αύξηση της παραγωγής της μεταλλουργικής βιομηχανίας 26,8% ενώ η Ολλανδία είχε 15,6%
        Γ. Η βιομηχανία χημικών προϊόντων είχε αύξηση 20,1% ενώ η δεύτερη Ολλανδία είχε 13,4%.

        Στην Ετήσια έκθεση Νοέμβριος 1972 του ΟΟΣΑ επισημαίνεται:
        «Αι τρέχουσαι συγκυριακαί τάσεις της οικονομίας είναι ευνοικαί , παρά την επιβράδυνσιν της οικονομικής αναπτύξεως εις το εξωτερικόν και την αισθητήν κάμψιν του ρυθμού των εξαγωγών, και η ελληνική οικονομία εσημείωσεν ικανοποιητικήν άνοδον κατά το 1971…………. Παραμένει γεγονός ότι η Ελλάς επέτυχε να αποφύγει μέχρι τούδε τον πληθωρισμόν…………ο όγκος του ακαθαρίστου εγχωρίου προϊόντος εις αγοραίας τιμάς ηυξήθη κατά 8% μεταξύ 1970 και του 1971 ……….. Η μετανάστευσις εσημείωσε σαφή κάμψιν κατά το 1971………..Αι επενδύσεις του κράτους και των Δημοσίων επιχειρήσεων αυξάνονται ταχέως………….Αι προβλέψεις αναφέρουν αύξησιν 10,2% του όγκου του ακαθαρίστου εγχωρίου προιόντος εις αγοραίας τιμάς εις το διάστημα 1971-1972 Ο ΔΕ ΡΥΘΜΟΣ ΘΑ ΑΠΟΤΕΛΗ ΡΕΚΟΡ ………Αι προοπτικαί αναπτύξεως δια το 1973 δύνανται επίσης να χαρακτηριστούν ως ευνοικαί………… Τα ευνοϊκά αποτελέσματα κατά του πληθωρισμού ………………..εις την ασκηθείσαν πολιτικήν εις το θέμα ημερομισθίων και τιμών…..απεσκοπήθει η συγκράτησις των μέσων ονομαστικών αυξήσεων εντός των ορίων της ζητήσεως της παραγογικότητος. Η επιτυχία εις τον τομέα αυτόν της Ελλάδος υπήρξε μεγαλυτέρα εκείνης την οποίαν επέτυχον αι περισσότεραι χώραι μελών του ΟΟΣΑ…………

        ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ . Η Ελληνική οικονομία διανύει φάσιν ταχείας οικονομικής αναπτύξεως. Η πραγματική αύξησις του πραγματικού εθνικού προϊόντοςυπολογίζεται κατ επισήμους εκτιμήσεις εις 8,5% ………………ο ρυθμός είναι ανώτερος των παρατηρουμένων ρυθμών εις πολλά άλλα κράτη μέλη του ΟΟΣΑ.
        Η Ελλάσς συγκαταλέγεται μεταξύ των ολίγων κρατών μελών τα οποία διαθέτουν μακροχρόνιον Πρόγραμμα (δια 15 έτη έως το 1987) με το οποίον θα συνδέωνται τα μεσοπρόθεσμα (5ετή) ως και τελικώς τα ετήσια προγ΄ραμματα……………..Η βιομηχανία ανεπτύχθη ταχέως κατά τα τελευταία έτη…….(αναφέρεται στην προσπάθεια υποβοήθησης της Ελλάδος σε κράτη υποανάπτυκτα)……………»

        Στην Ετήσια έκθεση Ιούνιος 1975 του ΟΟΣΑ (μετά την μεταπολίτευση) επισημαίνεται:
        Α. Η σημειωθείσα αύξηση του ΑΕΠ κατά 8,9 δηλαδή διπλάσια του ΜΟ των χωρών του ΟΟΣΑ δεύτερη μετά της Ιαπωνίας.
        Β. Κατά την περίοδο 1967-1972 η Ελλάδα είχε τον μικρότερο ρυθμό αύξησης του τιμαρίθμου (2,6% ετησίως)απόΟΛΕΣ τις χώρες του ΟΟΣΑ.

        Like

    • άνθρωπος said

      Το olympia δεν πρέπει να είναι ψυχιατρείο νομίζω.

      Like

  2. ΟΛΥΜΠΩ αγαπημένη (χωρίς τις παρατρεχάμενες, αφού χαλιέσαι), καλά είσαι; Ο καιρός;

    Τι άλλα νέα, γλυκειά μου; Στο σπίτι όλοι καλά; Α, γειά σου ! Χαίρομαι. Μι πιάν’ς, ναί;;;; Ε, ναί!

    Πέρασε το βηχαλάκι; Το κεφαλάκι;;;;;;;;;

    Πως λένε ”δεν προβλέπεται”; Έτσι ακριβώς!!! Έέέέέέτσιιιιιιι………………

    Σέρτικο, Fatoma-δένιο.

    Like

  3. ΜΑΧΗΤΗΣ said

    ειχε ..παγια?

    ειχε …αυξησεις?

    Like

Σχολιάστε Ελεύθερα !!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: