Σαν σημερα οι Ελληνες ανταρτες κατατροπώνουν ναζι και Τσάμηδες στην μεγαλύτερη αντιφασιστική νικη μετά τον Γοργοπόταμο…

17 Αυγούστου 1944 Δυνάμεις του 3/40 Συντάγματος Ευζώνων και του 16ου Συντάγματος Πεζικού του Εθνικού Δημοκρατικού Ελληνικού Συνδέσμου (ΕΔΕΣ), υπό τη διοίκηση του Συνταγματάρχη Βασιλείου Καμάρα, επιτίθενται εναντίον Γερμανών που έχουν οχυρωθεί στο χωριό Μενίνα (254 άνδρες), και τους εξουδετερώνουν μετά από διήμερο αγώνα. Οι απώλειες των Γερμανών είναι 87 νεκροί και 109 αιχμάλωτοι, ενώ των ανταρτών 25 νεκροί και 40 τραυματίες.

Η συγκεκριμένη μάχη κατά των Γερμανών και των αλβανοτσάμηδων είναι απο τα μεγαλύτερα σαμποτάζ-επιτυχίες των Βαλκανίων μετά απο αυτό του Γοργοποτάμου. Στις αρχές Αυγούστου 1944 το ΣΜΑ (Στρατηγείο Μέσης Ανατολής) διέταξε τον Ναπολέοντα Ζέρβα να επιχειρήσει την εξόντωση της γερμανικής φρουράς στην τοποθεσία Μενίνα (Νεραϊδα),από την οποία ελεγχόταν η οδός Ηγουμενίτσας-Ιωαννίνων.

Η Μενίνα απέχει 20χλμ από την Ηγουμενίτσα. Η φρουρά ήταν στεγασμένη σε οχυρωμένο κτήριο,πραγματικό φρούριο,απαρτιζόνταν απο 250 Γερμανούς,100 Αλβανοτσάμηδες και διέθετε ισχυρότατο οπλισμό (αυτόματα τουφέκια,όλμους και αντιαρματικά πυροβόλα). Την επιχείρηση ανέλαβε η 10η Μεραρχία του ΕΔΕΣ-ΕΟΕΑ,η οποία δρούσε στον νομό Θεσπρωτίας. Διοικητής της ήταν ο Συνταγματάρχης Βασίλειος Καϊμαράς. Η επίθεση των Ελλήνων ανταρτών ξεκίνησε τις πρώτες πρωινές ώρες της 17ης Αυγούστου και η μάχη διήρκησε σχεδόν 2 μέρες χωρίς ανάπαυλα.


Ο αγώνας ήταν τιτάνιος, αλλά τελικά νικηφόρος για τους Έλληνες. Η γερμανική φρουρά εξουδετερώθηκε αλλά πολλοί Αλβανοτσάμηδες κατόρθωσαν να διαφύγουν καθώς γνώριζαν καλά την περιοχή,όταν αντελήφθησαν ότι η μάχη χανόταν. Απο πλευράς ΕΔΕΣ στην επιχείρηση έλαβαν μέρος το 40ο Σύνταγμα Ευζώνων Άρτας υπό τον Αντισυνταγματάρχη Γεώργιο Αγόρο,το 16ο Τάγμα υπό τον Ταγματάρχη Κρανιά,το 3ο Τάγμα του 10ου Συντάγματος υπό τον Ταγματάρχη Κατσαρό κ.α τμήματα.

Σε αυτή την μάχη διακρίθηκε το τμήμα υπό τον Συνταγματάρχη Ηλία Κάτσιο,το οποίο εμπόδισε τους Γερμανούς να βοηθήσουν την φρουρά της Μενίνας. Ο Ηλίας Κάτσιος είχε συλληφθεί το 1941 απο αλβανοτσάμηδες και είχε βασινισθεί.Αργότερο συγκρότησε ένοπλο τμήμα και εντάχθηκε στο ΕΑΜ.Διαφώνησε με την πολιτική του και εντάχθηκε στον ΕΔΕΣ,όπου ανέλαβε την διοιήκηση του 26ου Συντάγματος. Οι συγγενείς του στο Παλαιοχώρι υπέστησαν τα πάνδεινα απο τους ελασίτες αλλά η εθνική τους στάση δεν άλλαξε ποτέ. Πρός τιμή του ΕΔΕΣ οι αιχμάλωτοι μεταφέρθηκαν στην Αίγυπτο και οι τραυματίες έτυχαν της ανάλογης φροντίδας…

40 thoughts on “Σαν σημερα οι Ελληνες ανταρτες κατατροπώνουν ναζι και Τσάμηδες στην μεγαλύτερη αντιφασιστική νικη μετά τον Γοργοπόταμο…”

  1. τι παει να πει αντιφασιστικη νικη ρε πανηλιθιοι ασχετοι?
    γιατι υιοθετειτε την μαρξιστικη φρασεολογια και ορολογια ρε αγραμματα τουβλα?????

    ο ηρωικος φασιστικος ελληνικος λαος υπο τον ηρωα φασιστα μεταξα ειπε το ΟΧΙ και νικησε γερμανους και ιταλους εισβολεις, οταν οι κομουνιστες μας λεγαν////
    οι γερμανοι ειναι φιλοι μας μην τους πολεματε!!!!!!
    οι ιταλοι ειναι προλεταριοι αδερφια μας εργατες δεν εχουμε τιιποτα να χωρισουμε μαυτους!!!!!
    η μακεδονια ειναι βουλγαρικη!!!!!!! οι ελληνες ιμπεριαλιστες την κατεκτησαν το 12 στερωντας τον φιλο βουλγαρικο λαο την εξοδο του στη θαλασσα!!!!!!
    ολα αυτα κατεντολην του αρχηγου τους σταλιν και της συμμαχιας σοβιετιας-αξονα που ισχυε τοτε

    ζητω οι ηρωες φαιστες κολοκοτρωνης καραισκακης μπροτσαρης νικηταρας μεγαλεξανδρος βασιλειος βουλγαροκτονος κων/νος παλαιολογος, ο μαυρος καβαλαρης πλαστηρας, και ολος ο ηρωικος φασιστικος ελληνικος λαος που πολεμησε και θυσιαστηκε για την πατριδα εναντιον της οποιας πολεμουν με λυσσα οι διεθνιστες αναρχοκομουνιστες αριστεριστες!!!!!

    δεν θα περασει ο μπολσεβικισμος!!!!!!!!!!

    Like

    1. Ρίξε γκάζια μεγάλε!
      Και μπαντιλίκια στις στροφές μην σου την βγούν οι αντιφασίστες!

      Πόσο πιό χαμένο αγελάδι
      ρε πούstη … ΤΟΥΣ;

      Like

    2. Βρε κουτό, αν σήμερα πολεμήσουμε εναντίον των Ιταλών θα κάνουμε… αντιδημοκρατικό αγώνα. Μα να μην πιάνεις τα μεγάλα Μπολσεβικικά νοήματα;

      Like

    1. Ο Βελουχιωτης (Σουλτανα) ειχε μεγαλυτερο μισος για τον ΕΔΕΣ παρα για τους Γερμανους……Μαλιστε αποκαλουσε ολα τα παλικαρια του ΕΔΕΣ φασιστες!!!

      Like

      1. Ξέρω φίλε μου…είμαι άριστος γνώστης της Ιστορίας και του ρόλου του κίναιδου Βελουχιώτη και των Εαμοβούλγαρων.

        Like

      2. Και δεν σε κάμανε ακόμα Ακαδημαϊκό ωρέ Σπύρο;
        Ρε τους ανθέλληνες!

        Like

  2. Επίσης σαν σήμερα οι πλυτζανόπουλοι, μπουραντάδες, σγούροι και άλλοι …εθνικόφρονες, έστηναν πατριώτες για εκτέλεση στην Οσία Ξένη…

    Like

    1. Και οι κουκουλοφοροι που εδειχναν ποιοι πρεπει να εκτελεστουν ηταν οι Μπατρωνης και Λυκουρεζος!!!

      ……………..ΚΟΥΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΑ στελεχη της Κοκκινιας!!!

      Like

      1. Ακόμα και το Λαμπράκη κομμουνιστές τον έφαγαν. Το ομολογει ο Τίγρης, Υπάρχει η ομολογία του στο youtube. Έχει πέσει πολύ παραμύθα στο λαό.

        Like

      2. Ακόμα και ο Μπουραντάς κομμουνιστής ήταν
        μην πιστεύετε την κομμουνιστική Ιστορία …

        Like

      3. Για πές μας λοιπόν ποιοί ήταν οι “μπατρώνης” ο μπεμπέκογλου και ο λυκουρέζος! Και πως πέθαναν;
        Ξέρεις τι έψελναν οι πατριώτες πριν εκτελεστούν; Τον εθνικό μας ‘Υμνο! Ούτε τη “διεθνή”, ούτε και το uber alles των ράλληδων και των βουλπώτιδων…
        Οι χιλιάδεςΚοκκινιώτες που κλείστηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης στο Μανχάϊμ, Νταχάου, Μπούνχεβαλντ, Μπίπλις, Άουσβιτς, ήταν όλοι κουκουέδες;
        Έλεος! Αν δικαιολογούνται οι σφαγές στην Οσία Ξένη, στα Καλάβρυτα, στο Δίστομα, στη Κάνδανο και στ΄άλλα μαρτυρικά μέρη της χώρας μας, από Έλληνες, τότε είμαστε άξιοι της τύχης μας…

        Like

      4. Ρε Στέλιο …
        πας αλήθεια να ανοίξεις σοβαρή συζήτηση με τέτοια ζούδια;

        Like

      5. ΣΧΟΛΙΟ …….για τα περισπουδαστα
        περι πλυτζανοπουλου

        ===

        koobas
        25/7/2013 03:04

        (1)
        Η ηλιθιοτητα σε ολο της το μεγαλειο…το 21 αν δεν υπηρχαν εθνικιστες τωρα εσυ θα ησουν γιουσουφακι (που μπορει να εισαι κι ολας…_ ΓΥΠΑΡΗΣ (Δολοφονος του ιωνα δραγουμη)φανατικος βενιζελικος και ταγματασφαλιτης αργοτερα.

        το ιδιο και ο πλυτζανοπουλος… τα σογια των ταγματασφαλιτων κυβερνουν ακομη και σημερα χριστοφορακος πικραμένος γερουλανος και αλλοι..και οσο για καποιους που θαυμαζω απο τον προοδευτικο χωρο οπως ο λαμπρακης και ο παναγουλης δεν τους εφαγε η χουντα τους εφαγαν τα (τροχαια του καραμανλη)επομενως κρατα τις ιστορικες σου ανακριβιες για σενα

        Like

      6. Στο επίπεδο των αξιωματικών —και για να εξασφαλιστεί η “πίστη” τους στο δωσιλογικό καθεστώς— η στελέχωσή των Ταγμάτων Ασφαλείας έγινε καθαρά από βενιζελικούς …Βενιζελικούς αξιωματικούς, τους οποίους γνώριζαν οι δωσίλογοι στρατηγοί και τους οποίους είχε αποστρατεύσει η τελευταία κυβέρνηση της ελεύθερης Ελλάδας. Ο Ιωάννης Πλυτζανόπουλος, ο οποίος διετέλεσε διοικητής των Ταγμάτων Ασφαλείας, ήταν φανατικός βενιζελικός …Έμπιστος άνθρωπος του βενιζελικού Σοφούλη.
        Υπό τις διαταγές αυτών των βενιζελικών βρέθηκε ό,τι χειρότερο είχε η ελληνική κοινωνία …Όλος ο “πάτος” της …Το απόλυτο “κατακάθι” της.
        ====

        ΑΥΤΑ ΤΑ ΓΡΑΦΟΥΝ ΤΑ ΚΟΥΚΟΥΔΙΑ
        χεχεχεχε……….ολοι απογονοι των δωσιλογων βενιζελικων εισαστε
        πολιτικα τουλαχιστον

        Like

      7. Ρίξτε πόνο φασισταύγουλα!

        χεχεχεχε……….είδα!
        Ρε αλεκάκο!!!
        Ρε ψυχή!
        Ρε που χάθηκες τόσο καιρό
        μας πήραν τα σώβρακα τα κουκούδια!

        Like

      8. Υπάρχει σ αρκετά σημεία η επισήμανση ότι ο Μπατράνης ήταν κάποια περίοδο ενταγμένος στο ΕΑΜ.

        ===

        μην γραφετε τετοια ρε κουκουδια
        πονανε τα……ΣΥΡΙΖΑΥΓΟΥΛΑ

        Like

  3. το τσαμυρια ινε στο αλβανια κε το αλβανια παρυμε παλι πισο απο φασιστισ ελινισ

    Like

    1. Ωραιο αρθρο, ο εδες δηλαδη εριξε και καμμια τουφεκια εναντιον των γερμανων

      Like

  4. Δεν με έκαμαν ακαδημαικό Κερκυραίε…..γιατί κάτι παρτάλια και ρεντίκολα σαν κι εσένα έκαναν ήρωα τον Δηλωσία – Πισογλέντη- Σφαγέα Βελουχιώτη και τους κατσαπλιάδες εαμίτες. Ξέρεις…αυτούς που θαυμάζεις για δήθεν πατριώτες.
    Ας είναι καλά αυτοί που τους ξεκώλιασαν στα βουνά της Πίνδου…για να μπορείς να πουλάς εσυ σήμερα αριστερές ειρωνείες…και να μην ζείς σε κανέναν κομμουνιστικό παράδεισο τύπου Βόρειας Κορέας.

    Like

    1. στρεβλή Ιστορία διάβασες και αμφίβολη νοημοσύνη σου δεν αρκεί για να σε συνεφέρει γιατί μέχρι εκεί προφανώςφτάνει.
      Σταμάτα να διχάζεις τους έλληνες και βάρα καμιά ένεση αντι-φασισμού μπας και πάρεις κανα αντιγόνο. Άντε!

      Like

    2. δωστεεεεεεεεεεε…………………… κατω- παρταλιωτες και κατω-παρταλιωτισσες

      Like

  5. Κλάψτε φασιστάκια. Σας τσούζει που έχετε -αν έχετε- ελληνική καταγωγή, η οποία δεν συμπίπτει ποτέ με τη φασιστική-ναζιστική ιδεολογία. Ή ναζί ή Έλληνας. Αποφασίστε!

    Like

    1. ΑΧ….καημενοπουλον
      ===

      Τα πράγματα δηλαδή στην κατεχόμενη Αθήνα δεν ήταν και τόσο χαώδη, όπως θα νόμιζε κάποιος.

      Από το “διπολικό” πολιτικό σύστημα της προπολεμικής και μονίμως διχασμένης Ελλάδας οι βενιζελικοί ήταν αυτοί, οι οποίοι έκαναν τη ναζιστική επιλογή.

      Οι βασιλόφρονες της χώρας απλά απείχαν.

      Ο “θρόνος” ήταν αγγλόφιλος και ως τέτοιος είχε ταυτιστεί με τους συμμάχους.
      =
      Οι Γερμανοί συνεργάστηκαν με τους μόνους που μπορούσαν …και ήταν οι βενιζελικοί.

      Ο Λαμπράκης, ο Πάγκαλος, ο Ράλλης, ο Γονατάς, ο Παπανδρέου, ο Πικραμένος, ο Μερκούρης, ο Αγγελόπουλος και άλλοι τέτοιοι διάσημοι γονείς των διάσημων “προοδευτικών” της Μεταπολίτευσης, ήταν όλοι τους δωσίλογοι.

      Like

      1. ….και βεβαίως άξιοι απόγονοι των προδοτών της μικρασιατικής καταστροφής !!!!!!

        Like

      2. ΟΚ ΟΙ ΒΕΝΙΖΕΛΙΚΟΙ ΣΤΕΛΕΧΩΣΑΝ ΤΑ ΤΑΓΜΑΤΑ ΣΩΣΤΟΝ ΕΣΥ ΤΙ ΑΠΟΨΗ ΕΧΕΙΣ ΓΙ ΑΥΤΑ ΘΑΘΕΛΑ ΠΟΛΥ ΝΑ ΜΑΘΩ ΣΥΝΤΡΟΦΕ

        Like

  6. ΕΦΙΠΠΟΣ ΧΩΡΕΙ, ΑΝΑ ΤΟΥΣ ΑΙΩΝΑΣ, ΓΕΝΝΑΙΕ ΣΤΡΑΤΗΓΕ ΝΑΠΟ-ΛΕΟΝΤΑ ΖΕΡΒΑ !

    ΣΤΙΣ ΚΑΡΔΙΕΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ, ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΤΑ ΟΠΛΑ ΣΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΩΣΑΝ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΚΛΑΒΑΣ ΜΙΚΡΗΣ ΜΑΣ ΑΔΕΛΦΗΣ ΤΟΥ ΒΟΡΡΑ (που αυτήν δεν σέ άφησαν οι προδότες να ελευθερώσεις), ΣΤΕΚΕΙΣ ΚΑΙ ΘΑ ΣΤΕΚΕΙΣ ΠΑΝΤΑ ΟΛΟΡΘΟΣ ΚΑΙ ΑΓΕΡΩΧΟΣ, και τα ντόπια γενιτσαρικά και ξένα σλαβοτουρκαλβανοτσάμικα σκουλήκια κρύβονται τρομαγμένα – τούς πονάς και θα τούς πονάς για πάντα, και σκούζουν από τη λύσσα τους μέσα από τις μαύρες τους κουκούλες !

    Τόν Αγώνα Σου Τόν συνεχίζουμε εως Τήν τελική ΝΙΚΗ !

    Σκέπασε, Μάνα σκέπασε, γαλανομάτα κόρη
    Καθώς εσκέπασες κι εμάς, και τ΄ άλλα τα παιδιά σου,
    Ροβόλα χώρες και χωριά, και θάλασσες και όρη
    Και βάλε τα μεσ’ την πλατειά, και γαλανή σκιά σου (δις)

    Like

      1. δωστεεεεεεεεεεε…………………… κατω- παρταλιωτες και κατω-παρταλιωτισσες

        Like

  7. Οι Τσάμηδες που εγκαταστάθηκαν στην Αλβανία, εγκαταστάθηκαν κυρίως στην περιοχή της Μουζακιάς, στην Αυλώνα, στο Δυρράχιο, στα Τίρανα, στο Πεκίν, στο Τσέρρικ, στη Ρρογκοζίνα, και λιγότερο στο Δέλβινο, στο Ελμπασάν κ.α. Όχι λοιπόν στον λεγόμενο “βορειο-ηπειρωτικό” χώρο. Να πούμε επίσης ότι οι Τσάμηδες έχουν ένα κόμμα, το P.D.I.U., με 5 βουλευτές (σε σύνολο 140), ενώ στις δημοτικές εκλογές του Ιουνίου του 2015 το κόμμα αυτό πήρε περίπου 4% στο σύνολο της αλβανικής επικράτειας (αν και το ποσοστό των Τσάμηδων επί του πληθυσμού είναι μεγαλύτερο).

    Σίγουρα ένα ποσοστό των Τσάμηδων συνεργάστηκαν με τις γερμανικές και τις ιταλικές κατοχικές αρχές. Δεν λέτε όμως γιατί, αποσιωποιείτε τις αιτίες και τις αφορμές. Από την άλλη, ένα άλλο ποσοστό Τσάμηδων, εντάχθηκαν σε αντιστασιακές οργανώσεις, της Ελλάδας αλλά και της Αλβανίας (κυρίως στο Ε.Α.Μ. και στο L.A.N.C.), αλλά σχημάτισαν και κάποιες δικές τους μικρές ομάδες. Από τα ελληνικά δικαστήρια εκδόθηκαν περίπου 1900 καταδικαστικές αποφάσεις. Το ερώτημα είναι ότι, αφού καταδικάστηκε το 10% περίπου του τσάμικου πληθυσμού, γιατί εκδιώχθηκε και κακοποιήθηκε και το υπόλοιπο 90%; Για τους 2.500 δολοφονημένους Τσάμηδες (γυναίκες, παιδιά, ηλικιωμένοι, κ.α.) από τις δυνάμεις του Ζέρβα, αλλά και από πιο πριν, δεν μιλάει κανείς. Μωρά παιδιά και αθώες γυναίκες, ηλικιωμένοι και παιδιά, ήταν συνεργάτες των Γερμανών και αυτοί; Σε κάθε περίπτωση, σαφώς η οποιαδήποτε άδικη πράξη, η οποιαδήποτε δολοφονία είτε Έλληνα από Αλβανό, είτε Αλβανού από Έλληνα, είναι καταδικαστέα χωρίς δεύτερη σκέψη.

    Οι δολοφονίες εναντίον των Τσάμηδων Αλβανών είχαν ξεκινήσει ήδη από το 1913 από ελληνικές συμμορίες που επιτίθονταν στην περιοχή – ενθαρρυμένες προφανώς και από τις τότε ελληνικές αρχές. Ο Μάρκος Δεληγιαννάκης (μετά την προσάρτηση της Παραμυθιάς και της υπόλοιπης Τσαμουριάς στην Ελλάδα το 23.02.1913) με τη συμμορία του συνέλλαβαν 72 πρόκριτους Τσάμηδες, τους μετέφεραν στην τοποθεσία «Λίβερη» κοντά στο Σελάνι και τους σκότωσαν. Το γεγονός –διανθισμένο φυσικά με μπόλικη ελληνική προπαγάνδα- ομολογεί ο Σταύρος Παπαμώκος στο βιβλίο του «Η Σέλλιανη χθες και σήμερα» (εκδόθηκε στην Αθήνα το 1997) στη σελίδα 160:

    «Ο οπλαρχηγός Μάρκος Δεληγιαννάκης επί κεφαλής ομάδας κρητικών μαχητών, αλλά και άλλων ενόπλων από τα γύρω χριστια-νικά χωριά, κατέβηκαν στα τουρκοχώρια της Τσιαμουριάς και συνέλαβαν 72 Τουρκαλβανούς, τους οποίους μετέφεραν δεμένους στο απόμερο και ολοσκότεινο ρέμα ‘Μπιντούρια και Κατσικιά’ της Σέλλιανης και τους εκτέλεσαν». Προσέξτε πως αποκαλεί τα αλβανικά χωριά περιφρονητικά ως «τουρκοχώρια». Παρόλο που ο Παπαμώκος κατακρίνει στο βιβλίο του για λόγους τακτικής- την πράξη του συμμορίτη Δεληγιαννάκη, ο στόχος του είναι προφανής. Εννοεί ότι ‘οι Τούρκοι ήταν κατακτητές των Ελλήνων και τους είχαν σκλάβους, ο Μάρκος Δεληγιαννάκης επιτέθηκε στα τουρκοχώρια κ.τλ.’. Δηλαδή με λίγα λόγια, αφήνει να εννοηθεί ότι ο Δεληγιαννάκης είχε το δίκαιο με το μέρος του, ότι επιτέθηκε στα χωριά των κατακτητών κ.α.

    Για την πράξη αυτή του Δεληγιαννάκη έχει βγει ακόμα και δημοτικό παραδοσιακό τραγούδι από τους Έλληνες, με το όνομα «Του Μάρκου Δεληγιαννάκη» όπου περιγράφεται αυτή η σφαγή στο Σελάνι (ελλ. ‘Σέλλιανη’):

    «Σαν τι κακό σας έκανα, κι μι κατηγουράτι;
    Ιγώ χουριά δεν έκαψα και σκλάβους δεν επήρα.
    Ιγώ τους πρώτους έμασα, εξήντα δυο νουμάτους
    Στη Σέλλιανη τους έσυρα, στο μνήμα του Μανώλη.
    Ξύπνα, Μανώλη ψυχογιέ, απού το μαύρου χώμα,
    να δεις αρνιά που σου ’φερα, κριάρια σουβλισμένα».

    Οι Έλληνες πρόκριτοι της Παραμυθιάς που δολοφονήθηκαν από κάποιους Τσάμηδες ήταν λοιπόν αθώα θύματα αλλά οι 72 Αλβανοί που δολοφονήθηκαν από τη συμμορία του Δεληγιαννάκη ήταν κριάρια για σούβλισμα!!!

    Στις 12/1/1942, στο κέντρο της Παραμυθιάς, ο ανθυπασπιστής της Χωροφυλακής Ηλίας Νίκου, Διοικητής του τοπικού σταθμού, μαζί με έναν σύντροφό του, δολοφόνησε δύο από τους πιο σημαντικούς παράγοντες των Τσάμηδων στην περιοχή, τον κτηματία Τεφήκ Κεμάλ και τον γιατρό Αχμέτ Κασήμ. Οι συγκρούσεις και οι διαμάχες μεταξύ χριστιανών και μουσουλμάνων είχαν αυξηθεί, ειδικά μετά την δολοφονία από τους χριστιανούς ενός επιφανούς μουσουλμάνου, του Γιασίν Σαντίκ, τον Δεκέμβριο του 1942.

    Μαρτυρίες υπάρχουν ακόμα και από Έλληνες που είχαν δει τα γεγονότα αυτά και όχι μόνο από Αλβανούς. «Τα έκτροπα σε βάρος των μουσουλμάνων συνεχίστηκαν από δημόσιους λειτουργούς και χριστιανούς κατοίκους, μόλις έφυγαν οι άντρες για εξορία. Με το πρόσχημα της δήθεν ανάκρισης…καλούσαν στα γραφεία τους όμορφες χανούμισσες και τις βίαζαν…Οι λεηλασίες σπιτιών, οι αρπαγές ζώων φανερές. Οι βιασμοί κοριτσιών και γυναικών πολλοί και επώνυμοι. Η βίαιη υποχρέωση σε έκδοση μουσουλμανίδων σε ορισμένα χωριά μεγάλη…» λέει ο Γιάννης Σάρρας (Γιάννης Σάρρας, «Ιστορικά-Λαογραφικά περιοχής Ηγουμενίτσας», σελ.631). Γράφει επίσης για την εκτέλεση των 8 μουσουλμάνων κατοίκων στη θέση Βίγλιζα στα υψώματα Λαδοχωρίου, που την επιβεβαιώνει –ως αυτόπτης μάρτυρας- ο Χρίστος Λόης, οπλίτης τότε στο 39ο Σύνταγμα Ευζώνων, και την καταγράφει στο βιβλίο του «Από τις σελίδες της μνήμης. Περιστατικά Πολέμου, 1940-1941», εκδ. Παπαδήμα, σελ.17.

    Το θέμα της γενοκτονίας των Τσάμηδων συμπεριελήφθη στην ατζέντα της τέταρτης γενικής συνέλευσης του Οργανισμού Μη Αναγνωρισμένων Εθνών και Λαών (UNPO) -που εδρεύει στη Χάγη- στις 20-26 Ιανουαρίου 1995.

    Ας δούμε μερικές μαρτυρίες των ανθρώπων που έζησαν εκείνη την εποχή τα γεγονότα από πρώτο χέρι.

    Ο Εσαμπουντίν Καντίου λέει: «Μας συγκέντρωσαν όλους στο σπίτι ενός Αλβανού, του Σαλί Αβούζι. Εκεί υπήρχαν και άλλοι που είχαν έρθει στην πόλη μας από τα γύρω χωριά. Εκεί είχαν συγκεντρώσει γυναίκες και μικρά παιδιά, καθόλου άντρες. Μας είχαν εκεί για περίπου 5-6 μήνες. Σχεδόν κάθε μέρα έθαβαν και από ένα παιδί. Μας είχαν πιάσει αρρώστιες, ήμασταν σε άσχημη κατάσταση. Δεν είχαμε να φάμε. Με λίγα λόγια πέθαναν πολλά παιδιά και ηλικιωμένες γυναίκες. Υπήρχαν κάποιες γυναίκες άνω των 80 χρόνων.. οι Έλληνες τους έριχναν από τις σκάλες και πέθαιναν…».

    Η Καντριέ Οσμάνι λέει: «Σκότωσαν τον πατέρα μου, τον ξάδερφο μου, τους αδερφούς της μητέρας μου και την αδερφή της μητέρας μου που ήταν παράλυτη. Την έριξαν από τις σκάλες και μετά την πυροβόλησαν…».

    Η Καντριέ Αλίου λέει: «Μπήκαν το βράδυ οι Έλληνες στο σπίτι μας, πήραν τα 4 πρόβατα που είχαμε. Η μητέρα μου με το μωρό στην αγκαλιά της τους έλεγε: {Σας παρακαλώ, δεν έχω γάλα για τα παιδιά μου} και ένας στρατιώτης της είπε: {Έχω μόνο μία σφαίρα, δεν είμαι εδώ για να την σπαταλήσω, πήγαινε μέσα}. Άκουγα τις γειτόνισσες μου που φώναζαν και έκλαιγαν. Τις είχαν κόψει τα αυτιά, τους τραβούσαν τα σκουλαρίκια από τα αυτιά τους με τη μία και τους τα έκοβαν. Τις είχαν κόψει τα δάχτυλα για να τις πάρουν τα δαχτυλίδια.. απίστευτα πράγματα. Ξεκοίλιασαν έγκυες γυναίκες. Θυμάμαι ακόμα μία γυναίκα που είχε ένα μεγάλο τραύμα από λόγχη ανάμεσα στους ώμους της».

    Ο Ραχμί Ουζέιρι λέει: «Σκότωναν γυναίκες και παιδιά. Είχαν ξεκοιλιάσει γυναίκες και τους έπαιρναν τα έμβρυα μέσα από τις κοιλιές τους. Τους είχαν κόψει τα δάχτυλα και τους έπαιρναν ό,τι κόσμημα φορούσαν..».

    Ο Φαήκ Μπολλάτι λέει: «Το πρώτο που μας ζήτησαν ήταν για χρυσό. Ό,τι είχαμε, ό,τι είχαν η μητέρα μου και η θεία μου στον λαιμό τους και στα δάχτυλα τους τους τα άρπαξαν. Τότε είπαν στη μητέρα μου: {Θέλουμε τον γιο σου για ένα λεπτό. Θα τον πάρουμε και θα στον ξαναστείλουμε σε ένα λεπτό}. Δεν το είδα αλλά άκουσα τη μητέρα μου να κραυγάζει και να χοροπηδάει’ είχαν κόψει το κεφάλι του αδερφού μου. Ήταν μόνο 17 χρόνων…. Ένας γείτονας μας μας πήρε μετά στο σπίτι του. Το όνομα του ήταν Τσιλ Μπάρμπα. Του δώσαμε μερικά χρήματα και μας άφησε να μείνουμε στο σπίτι του. Αφού τη νύχτα μας πήρε χρυσαφικά και ό,τι μας είχε απομείνει, μας πήρε την άλλη μέρα σε μία εκκλησία. Στην εκκλησία θυμάμαι ότι τρεις φορές μας έβγαλαν έξω ώστε να μας σκοτώσουν αλλά παρενέβησαν κάποιοι Βρετανοί στρατιώτες και σωθήκαμε.. υπήρχε και μία γυναίκα. Τότε μας πήγαν για τέσσερις μήνες στην Ηγουμενίτσα, σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης και σε σπίτια κοντά στο λιμάνι, θυμάμαι ακόμα πως ανοιγόκλειναν τις μεγάλες σιδερένιες τους πόρτες. Άνοιγαν τις πόρτες, έπαιρναν νεαρά κορίτσια και τα βίαζαν. Κάποια επέστρεφαν πίσω, κάποια άλλα τα σκότωναν. Ακούγαμε τις κραυγές τους. Εκεί πέθανε μία από τις αδερφές μου από πείνα και έθαψαν ζωντανή μία θεία μου που τα παιδιά της ζούνε ακόμα».

    Η Ραμπιέ Σεριάνι λέει: «Σκότωσαν τον πατέρα μου. Σκότωσαν τον πεθερό της θείας μου. Τους έστειλαν στο τζαμί της Παραμυθιάς. Είπαν στη θεία μου και σε μερικές άλλες γυναίκες να καθαρίσουν το τζαμί. Όταν πήγαν στο τζαμί, ήταν γεμάτο με ακέφαλα πτώματα. Η θεία μου αναγνώρισε τον αδερφό της από τη μπλούζα που φορούσε. Ήταν ο μοναδικός της αδερφός ανάμεσα σε 5 αδερφές που είχε. Αναγνώρισε τον πεθερό της από ένα χαρακτηριστικό που είχε στις κάλτσες του… Τελικά δεν υπήρχε τίποτα να καθαρίσουν. Τις είχαν πάρει στο τζαμί μόνο για να δουν..».

    «Ήμουν ήδη παντρεμένη για δύο χρόνια όταν σκότωσαν τον εικοσι-πεντάχρονο αδερφό μου και τους δύο αδερφούς του άντρα μου’ τον Σουλεϊμάν, τον Χαμίτ και τον αδερφό μου τον Εκρέμ. Ο ένας ήταν 39 και ο άλλος ήταν 22 χρονών. Μας πήραν και τα 700 πρόβατα που είχαμε…» λέει μία άλλη ηλικιωμένη πλέον γυναίκα (δεν θυμάμαι το όνομα της).

    Η Σανιγιέ Μπολλάτι από την Παραμυθιά (Ajdonat) κάηκε ζωντανή ρίχνοντας της οινόπνευμα, αφού πρώτα της έκοψαν τους μαστούς και της έβγαλαν τα μάτια. Ο Ομέρ Μουράτι δολοφονήθηκε, έκοψαν το σώμα του σε κομμάτια και τα περιέφεραν στην Παραμυθιά.

    Στο σπίτι του Σούλο Τάρι είχαν συγκεντρωθεί περισσότερες από σαράντα γυναίκες. Ο Τσίλι Πόποβα απ’ το χωριό Πόποβο (Αγία Κυριακή) μαζί με μία ομάδα στρατιωτών, μπήκαν στο σπίτι και ξεκίνησαν να βιάζουν τις γυναίκες και τα κορίτσια σε ένα από τα δωμάτια. Οι κραυγές των γυναικών ακούγονταν όλη τη νύχτα. Ο Σέρι Φέιζο, ο Φικρέτ Σούλο Τάρι και άλλοι, δολοφονήθηκαν.

    Ο Χιλμί Μπεκίρι από τους Φιλιάτες (Filati) χτυπήθηκε μπροστά στα μάτια της οικογένειας του και αφέθηκε στο έδαφος να σφαδάζει. Η οικογένεια του θέλοντας να τον προστατέψουν, τον μετέφεραν στο σπίτι του γιατρού Μαυρουδίου. Έμεινε εκεί για μερικές ώρες αλλά ύστερα ο γιατρός ζήτησε να τον πάρουν. Τον πήγαν στο σπίτι του Στάβρο Μουχατζίρι, και στη συνέχεια στο σπίτι του Σουάιμπ Μέτια, όπου είχαν συγκεντρωθεί και άλλες οικογένειες. Το πληροφορήθηκαν οι Έλληνες παρακρατικοί και πήγαν στο σπίτι και τον σκότωσαν, αφού πρώτα του έβγαλαν τα χρυσά του δόντια με πένσες. Ο Μάλο Μούχο, ένας ογδοντάχρονος που για τέσσερα χρόνια είχε μείνει παράλυτος, δολοφονήθηκε. Τον έσφαξαν με ένα μικρό σπαθί μπροστά στη σύζυγο του. Του άνοιξαν το κεφάλι και τα μυαλά του πετάχτηκαν πάνω στη σύζυγο του. Στη συνέχεια διέφυγαν ανενόχλητοι.

    Ο Αμπντούλ Νούρτσε απήχθη στο Τρικόρυφο (Spatar) και οδηγήθηκε στους Φιλιάτες με τα πόδια και χωρίς παπούτσια, όπου τον έσειραν στους δρόμους της πόλης, και τελικά τον σκότωσαν μπροστά στο σπίτι του Νιδ Ταφότσι. 16 μέλη της οικογένειας του Λίλε Ρουστέμι από τον Άγιο Βλάσιο/Σούβλιασι (Sullashi), κυρίως παιδιά, κατακρεουργήθηκαν χωρίς να επιζήσει κανένας. Ο Τζελάλ Μινίτι από την Παραμυθιά αποκεφαλίστηκε πάνω στο πτώμα του μουφτή Χασάν Αμπντουλλάχου.

    Ο Σαλί Μουχεντίνι, ο Αμπεντίν Μπάκος, ο Μουχάμμεντ Πρόνια και ο Μάλο Σεϊντίου βασανίστηκαν, τους έκοψαν τα δάχτυλα, τη μήτη, τη γλώσσα και τα δάχτυλα των ποδιών, και ενόσο αυτοί σφάδαζαν από τους πόνους, οι αντάρτες του Ζέρβα χόρευαν και εξυμνούσαν τον αρχηγό τους. Στο τέλος τους σκότωσαν χτυπόντας τους με μαχαίρια και κοφτερά αντικείμενα.

    Ακολουθεί η περιγραφή του Εσρέφ Χιλμί, κατοίκου της Παραμυθιάς, ο οποίος περιέγραψε τη σφαγή που έγινε στην περιοχή:
    «Την Τρίτη, 27 Ιουνίου 1944, στις 7 το πρωί, οι Έλληνες αντάρτες (του Ζέρβα), υπό τον συνταγματάρχη Κρανιά, τους Χρήστο Σταυρόπουλο, Λευτέρη Στρουγκάρη, και Νικόλαο Τσένο, μπήκαν στην πόλη και η διαταγή δόθηκε: κανένας δεν έπρεπε να ζήσει… Το ίδιο απόγευμα, συνέλλαβαν τους άντρες, τις γυναίκες και τα παιδιά, λες και ήταν κλέφτες. Το επόμενο πρωί όλοι οι άντρες δολοφονήθηκαν.

    Αφού με κράτησαν φυλακισμένο για τέσσερις ημέρες, με άφησαν να φύγω για να πάω να θάψω τους νεκρούς. Στην περιοχή ‘η εκκλησία του Άη Γιώργη’, αναγνώρισα 5 πτώματα. Οι υπόλοιποι ήταν αδύνατον να αναγνωριστούν, εξαιτίας των βασανιστηρίων που είχαν υποστεί. Τα 5 θύματα που αναγνώρισα ήταν: ο Μετ Τσέρε, ο Σαμί Ασίμι, ο Μαχμούτ Κούπι, ο Άντεμ Μπεκίρι και ο Χακί Μίλε. Δύο ημέρες αργότερα, με έστειλαν στα Βώλια, κοντά στο σπίτι του Δημήτρη Νικολάου, όπου είχαν σκοτώσει 8 ανθρώπους. Δεν μπόρεσα να τους αναγνωρίσω επειδή τους είχαν κόψει κομματάκια. Παντού τριγύρω υπήρχαν πτώματα. Μία γυναίκα με το ονοματεπόνυμο Σανιγιέ Μπολλάτι υπέσθη φοβερά βασανιστήρια και την έκαψαν ζωντανή με οινόπνευμα. Αυτή η τραγωδία έγινε την Τετάρτη, ενώ την Παρασκευή το πρωί μεταφέρθηκε από τη μητέρα της και δύο συγχωριανούς κατά διαταγή των παρακρατικών και αφού την κάλυψαν με μία κουβέρτα, την έκρυψαν σε μία αποθήκη ώστε να μην τη δει κανείς. Η καημένη γυναίκα πέθανε 5 ημέρες αργότερα. Το πτώμα της είχε γεμίσει σκουλήκια.

    Όλα αυτά που αναφέρω εδώ, τα έχω δει με τα μάτια μου. Στην αρχή, κρύφτηκα για 5 μέρες σε μία σοφίτα, αλλά με έπιασαν οι μοναρχο-φασίστες και με οδήγησαν μπροστά στον Κρανιά ο οποίος αφού με ρώτησε διάφορα, διέταξε να με φυλακίσουν. Στη φυλακή βρήκα άλλα 380 άτομα, ανάμεσα τους γυναίκες και παιδιά. 120 από αυτούς πέθαναν από την πείνα. Τέσσερα άτομα μαζί με ‘μένα ήμασταν στη φυλακή για 15 ημέρες, μετά απ’ τις οποίες μας μετέφεραν στην Πρέβεζα (Prevezë) και από εκεί στα Γιάννενα (Janinë), όπου μείναμε για 40 ημέρες. Εκεί μας υπέβαλαν απερίγραπτα βασανιστήρια. Απελευθερωθήκαμε ύστερα από την άφιξη στην πόλη των δυνάμεων του ΕΑΜ.»

    Ο Ντερβίς Σούλο από το χωριό Τρικόρυφο (Spatar) στην περιοχή των Φιλιατών (Filati), περιγράφει τη σφαγή στο Τρικόρυφο ως εξής:
    «Το πρωί του Σαββάτου τον Σεπτέμβριο του 1944, συγκέντρωσαν τους κατοίκους μπροστά από το τζαμί του χωριού. Οι στρατιώτες άρχισαν να βιάζουν τις γυναίκες και τα κορίτσια, ακόμα και μεγάλες γυναίκες. Η Πέτσε Τσουλάνι, 50 χρόνων, βιάστηκε, της έκοψαν τα μαλλιά και τα αυτιά της, και στο τέλος τη σκότωσαν στο περιβόλι της, στην περιοχή Μούτσο. Είχαν φέρει στο σπίτι μας την οικογένεια του Σάκο Μπανούσι από την Σκορπιόνα (Skropjona), που αριθμούσαν 8 γυναίκες, άντρες και παιδιά. Αφού βίασαν τις γυναίκες και τις έκοψαν τους μαστούς με μαχαίρια, τους σκότωσαν όλους….

    Στο σπίτι του Νταμίν Μουχαμέτι, δολοφονήθηκαν 5 γυναίκες και 3 παιδιά… Στο σπίτι του Φετίν Μουχαμέτι, βίασαν και βασάνισαν τη Χάνε Ισούφι και μία άλλη γυναίκα… Στο σπίτι του Ντούλε Σερίφι, έκοψαν τα κεφάλια του ογδοντάχρονου Σουλεϊμάν Διμίτσα και της συζύγου του. Στο σπίτι του Μέτο Μπράχο, 20 άτομα, άντρες, γυναίκες και παιδιά, κάηκαν ζωντανοί… Η Κίγιε Νούρτσια, 70 ετών, μαχαιρώθηκε μέχρι θανάτου… Στο αμπέλι του Ζούλε και στον κήπο του Αμπντούλ Νούρτσε, είδα 20 σφαγμένους ανθρώπους. Στο σπίτι του Χατζή Λατίφι, βίασαν την κόρη του Χατζή Γκουλάνι, ενώ στο σπίτι του Μέιντι Μέτο βίασαν την Χάβα Αϊσια και την Νάνο Αράπι την οποία στη συνέχεια σκότωσαν».

    κ.α.

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s