olympia.gr

Για την Ελλάδα με όπλο την αλήθεια. Μαθαίνοντας τη φύση, την κοινωνία, τον εαυτό μας. Μαθαίνοντας ξανά να ζούμε! Ecology is not just a trend. It's Life itself. Ecosophy: The Olympian Way. 奥林山方式

ΤΙ ΟΔΗΓΗΣΕ ΤΟΝ ΛΙΑΝΤΙΝΗ ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ.

Posted by olympiada στο Μαρτίου 13, 2014

20140313-094204.jpg

Τοῦ Γιώργου Νικολακάκου

Επειδή ὑπάρχουν ἀκόμη ἄνθρωποι ποῦ θέλουν νά δίνουν μιάν ὑπερβατική διάστασι στήν αὐτοκτονία τοῦ Λιαντίνη καί νά λένε ὄτι Λιαντίνης ἔκανε τήν δική του ἐπανάστασι αἰσθάνομαι τήν ανάγκη νά προσφέρω τήν δική μου ἐρμηνεῖα τῆς αὐτοκτονίας του.
Γιά νά καταλάβωμε τόν ψυχικό κόσμον τοῦ Λιαντίνη θά πρέπη νά ἐξετάσωμε τίς ἀφετηρίες τῆς ζωῆς του. Ὁ Λιαντίνης, ὄπως καί ἐγῶ,
γεννήθηκε σέ μίαν ἐποχή καί σέ ἓναν χῶρο πού δέν διέφερε ἀπό τό σπήλαιον τῆς περίφημης ἀλληγορίας τοῦ Πλάτωνος. Σέ αυτήν τήν ἐποχή καί σέ αυτόν τόν χῶρο οί ἄνθρωποι ἀκροβατοῦσαν παράλογα στούς
μύθους τους καί στίς ἀρχέγονες δοξασίες τους. Η φοίτησις στό γυμνάσιο γιά ἐμᾶς ἤταν σάν ή ἔξοδος ἀπό τό σπήλαιο καί τό αντικρύσμα τοῦ ἐκπάγλου φωτός. Ο Λιαντίνης ἔκανε προσπάθειες νά συνηθήση αὐτό τό ἐκθαμβωτικό φῶς ἀλλά τελικά φαίνεται ότι δέν ἄντέξε τήν λάμψι τού ἠλίου καί θέλησε νά ἐπιστρέψη πίσω στό σπήλαιο. Ἀλλά δέν επέστρεψε ἀπλῶς στό σπήλαιον. Προχώρησε στά ἄδυτα τού Σπηλαίου. Ἑκεῖνο τό ὀποῖον οδήγησε τόν Λιαντίνη πίσω στόν σπήλαιον ήταν ή επαφή του μέ τήν Γερμανική Φιλοσοφία. Ἡ γερμανίκή φιλοσοφία ξύπνησε μέσα του τήν ἀρχέγονη κατάστασι τῆς ψυχῆς καί αἰσθάνθηκε τήν ἀνάγκη νά αναζητήση τό νόημα τῆς ζωῆς μέσα στά ἄδυτα τῆς ψυχῆς. Τό περιεχόμενο τῶν ἰδεῶν του δέν προήρχετο ἀπό τήν ἀτομική του συνείδησιν ἀλλά ἀπό ίδιότητες πού εἶχε κληρονομήσει ἀπό μιά βαθύτερη καί εὐρύτερη ἐπικράτεια τήν ὀποῖα ο Γιουνγκ ἔχει ὀνομασει συλλογικό ἀσυνείδητο. Επίσης ό τρόπος μέ τόν ὀποῖον περιγράφει τόν ἔρωτα δείχνει ὄτι μπορεῖ ή ψυχή του νά ἤταν γεμάτη ἀπό καταπιεσμένα ἔνστικτα καί ὀρμές πού ζητοῦσαν τήν ίκανοποιήσιν τους. Αὐτά τά ενστικτα μποροῦν νά μεταμορφωθοῦν, νά εξευγενιστοῦν σέ τέχνη, πολιτισμό, καί θρησκεῖα. Ο ἔρωτας του γιά τόν θάνατο είχε προσλάβει μιά θρησκευτική μορφή.

Ἀλλά άς δοῦμε τί εννοοῦσε ὁ Γιούνγκ μέ τό ἀσυνείδητο Ο Γιούνγκ εῖδε μέσα ἀπό τήν παρατήρησιν τό ἀσυνείδητον ώς τόν χῶρο τῶν «ἀρχετύπων». Τί εἶναι ὄμως τά ἀρχέτυπα; Εἶναι εἰκόνες, μορφές,ιδέες τῆς συλλογικῆς μνήμης, ποὐ βρίσκονται σἐ αὐτόν τόν ἀσυνείδητο χῶρο καί ἐπηρεάζουν, προσδιορίζουν τήν ζωή τῆς ἀνθρωπότητος καί τοῦ κάθε ἑνός προσωπικά. Ἔτσι, τέτοιες πανάρχαιες εἰκόνες εἶναι συνυφασμένες μέ τήν ζωή, ὄπως τῆς «άνιμα» καί τοῦ «άνιμους» ὡς τό ἄλλο μισό τοῦ άνδρός καί τῆς γυναικός ἀντίστοιχα, τῆς «σκιάς» ὡς τό ψυχικό κέντρο τοῦ κακοῦ, που ωθεί τον άνθρωπο στην καταστροφή, την αμαρτία και το θάνατο, τοῦ «γέροντα σοφοῦ», τοῦ δασκάλου πού διδάσκει καί καθοδηγεῖ τόν μαθητήν του.

Ὄταν ό Λιαντίνης ἤρθε σέ ἐπαφή μέ τήν Γερμανική φιλοσοφία, ἀπό ὑμνητῆς τής ζωῆς, ἔγινε ὁ μακαριστής καί ὀ στοχαστής τοῦ θανάτου ποῦ εἶναι ἀνάγκη καί πόθος.Ὁ θάνατος προσέλαβε τήν ἔννοια τοῦ ὑπερτάτου νοήματος. Ἔφθασε νά πιστεύη ὄτι ὁ ἐπίγειος βίος τοῦ φιλοσόφου εῖναι ἡ μελέτη τοῦ θανάτου, καί νά ἔχη τήν προσδοκία καί προπαρασκευή τῆς μεταθανάτιας συμβιώσεως με τούς ἀθανάτους. Ποίοι εῖναι ἐκείνοι οί ἀθάνατοι; Δέν εῖναι αὐτοί τούς οποίους θά βροῦμε στόν ὑπερβατικόν κόσμο, ὄπως πίστευε ο Σωκράτης, εφ’όσον ό Λιαντίνης δέν πίστευε στήν ύπαρξιν ἑνός ὑπερβατικοῦ κόσμου.Είναι ἐκείνοι πού ἀφήνουν μία μεγάλη ὑστεροφημία, ὄπως ὁ Νίτζε, ὁ Γκαῖτε καί άλλοι, γιατί ο Λιαντίνης πίστευε ὄτι ἡ μόνη μορφή ἀθανασίας εῖναι ή υστεροφημία. Παρ’όλον ὄτι ἐκήρυττε ὄτι δέν ὑπάρχει τίποτα μετά θάνατον κατά βάθος δέν ἤθελε νά τό ἀποδεχθῆ. Ἔπρεπε νά ὑπάρχη κάτι, καί αὐτό ἤταν ή υστεροφημία καί γιαυτό εἶχε ἀναγάγει τήν ὑστεροφημία σέ τρόπον διαιωνήσεως τῆς ὑπάρξεως. Μέ τόν θάνατον του πίστευε ὄτι θά συμπεριλαμβάνετο μεταξὖ τῶν άθανάτων, δηλαδή θά κατάλειπε μιά ὑστεροφημία. Εἶναι συμπωματικό ὄτι ό Λιαντίνης ἐπέλεξε ἕνα σπήλαιο γιά νά τελευτήση τόν βίον του; Επίσης, εἶναι συμπωματικό ὄτι ἤθελε νά πεθάνη σέ ένα σημεῖο πού θά τό φωτιζε πάντα ό ἤλιος; Τό φῶς πού δέν τό ἄνθεξε ἐν ὄσω ἐβρίσκετο ἐν τῆ ζωῆ; Κάποιος ἔχει γράψει ὄτι «ο όλος ντόρος με τον οποίο τεχνηέντως και κατόπιν σχεδιασμού, επένδυσε το θάνατό του ο Λιαντίνης, συνάδει με ροκ σταρ, περισσότερο απ’ ό,τι με άνθρωπο του πνεύματος. Θέλησε να τραβήξει την προσοχή στον εαυτό του, να δομήσει έναν αθάνατο μύθο, που θ’ άφηνε στη θέση του θνητού του σαρκίου. Ο Λιαντίνης δεν αγαπούσε τη ζωή, αγαπούσε την αθανασία και ο τρόπος με τον οποίο την επιδίωξε, για μένα προσωπικά είναι ιδιαίτερα άκοσμος.» Προσωπικά συμφωνῶ ἀπόλυτα τουλάχιστον μέ τό ὄτι ὀ Λιαντίνης δέν αγαποῦσε τήν ζωή, ἀγαποῦσε τήν ἀθανασία καί πίστευε ὄτι μποροῦσε να το πετύχη μέ τό νά δομήση ἔναν ἀθάνατον μῦθο . Ὁ Λιαντίνης νόμιζε πῶς ἤταν σοφός, ὄμως ὑπῆρξε θύμα τοῦ Κυρίου τῆς Αβύσσου, ως εκ τούτου θεωρώ ότι στην Άβυσσο κατέληξε, αντί του κόσμου τοῦ ἀνέσπερου φωτός ποῦ ονειρευόταν.Δέν μπόρεσε στήν ζωή του να ἀντικρύση αὐτὀ τό ἀνέσπερο φῶς καί προτίμησε τό ἠμίφως τοῦ Σπηλαίου.

Ὁ Λιαντίνης λοιδώρησε τόν ἄνθρωπον γιατί δέν μπόρεσε νά νικήση τόν θάνατον καί δέν ἄντεξε ὁ ἄνθρωπος τόν πανικό καί τόν φόβο μπροστά στόν θάνατο. Λοιδόρησε τόν ἄνθρωπον γιατί «δέν βρῆκε τήν βούλησιν να τόν νικήση. Να τόν παραδεχτῆ, να τόν ἀναγνωρίση. Να ὑποταχθῆ εὐγενικά καί περήφανα στό ἀδυσώπητο φυσικό καί στό ἀδυσώπητο δίκηο του. Ελύγισε. Καί ἐλύγισε ἐπάνω ἀκριβῶς στό σημεῖο τῆς τροπῆς. Έτσι το τρόπαιο το επήρε ο θάνατος. Έβαλε πια τον άνθρωπο μπροστά και τον κυνηγά προτροπάδην. Και τούτος ο βερέμης τρέχει να του ξεφύγει. Αλλόφρονας, τυφλός, ανεμοπόδαρος. Σπεύδει, με τα φυσικά του σημάδια χαμένα, να κρυφτή στα καταφύγια.» Ποιός ὄμως ἔσπευσε νά βρῆ καταφύγιο στά σπήλαια. Στό Σπήλαιο πού ἐτελεύτησε τόν βίον του ἐπήγαινε συχνά ὁ Λαιντίνης γιά νά στοχαστῆ. Μᾶς λέγει ὄτι τά καταφύγια τοῦ ἀνθρώπου εῖναι τά σπήλαια καί οί «κατάγειες οικήσεις.» «Είναι οἰ ὀπές και τα πέτρινα ρήγματα, οι βαραθρωμοί και οι καταβυθίσεις στα υπόγεια του συναισθήματος και της εμπύρετης φαντασίας του.» Πόσο μοιάζουν αὐτά πού ἔγραφε μέ αυτά πού ἔπραξε έν ὄσω ζοῦσε. Σέ αυτά τά σπήλαια καί ρωγμές ἐβρισκε καταφύγιο ο Λιαντίνης.

Τό ὄτι ό Λιαντίνης ἤταν μέγας ἐραστής τοῦ θανάτου ἀποδεικνύεται καί από τόν τρόπον μέ τόν ὀποῖον περιγράφει τόν ἔρωτα. Ἔτσι , ἀπό τήν ἄποψιν τῆς οὐσίας ὁ ἔρωτας καί ὁ θάνατος δέν εἶναι ἀπλῶς στοιχεῖα ὑποβάθρου. Δέν εἶναι δῦο ἀπλές καταθέσεις τῆς ἐνόργανης ζωῆς. Ας δοῦμε τί λέει γιά τόν ἔρωτα. «Πιο πλατειά, και πιο μακρυά, και πιο βαθειά, ο έρωτας και ο θάνατος είναι δύο πανεπίσκοποι νόμοι ανάμεσα στους οποίους ξεδιπλώνεται η διαλεκτική του σύμπαντος. Το δραστικό προτσές δηλαδή ολόκληρης της ανόργανης και της ενόργανης ύλης. Είναι το Α και το ω του σύμπαντος κόσμου και του σύμπαντος θεού. Είναι το είναι και το μηδέν του όντος. Τα δύο μισά και αδελφά συστατικά του.»

Επίσης λέγει ὄτι ἔξω ἀπό τόν ἔρωτα καί τόν θάνατον πρωταρχικό δέν ὑπάρχει τίποτα ἄλλο. Ἀλλά οῦτε εἶναι καί νοητό να ὑπάρχη. «Τα εννενήντα δύο στοιχεία της ύλης εγίνανε, για να υπηρετήσουν τον έρωτα και το θάνατο. Και οι τέσσερες θεμελιώδεις δυνάμεις της φύσης, ηλεκτρομαγνητική, ασθενής, ισχυρή, βαρυτική, λειτουργούν για να υπηρετήσουν τον έρωτα και το θάνατο. Όλα τα όντα, τα φαινόμενα, και οι δράσεις του κόσμου είναι εκφράσεις, σαρκώσεις, μερικότητες, συντελεσμοί, εντελέχειες του έρωτα και του θανάτου. Γι αυτό ο έρωτας και ο θάνατος είναι αδελφοί κα ομοιότητες, είναι συμπληρώματα, και οι δύο όψεις του ιδίου προσώπου.».
.
Ο Λιαντίνης ἴσως εῖχε διαβάσει τόν Τριστάνο τοῦ Μπερούλ ἥ τοῦ Μ. Μπεντιέ, καί να εἶχε ἀκούσει τήν ὄπερα τοῦ Βάγκνερ, καί να ὑπέστη στήν καθημερινή ζωή του τήν νοσταλγική κυριαρχία ἑνός τέτοιου μύθου. Αὑτή προδίδεται στά περισσότερα ἀπό τά μυθιστορήματα καί τά κινηματογραφικά ἔργα μας, τήν ἐπιτυχία τους στίς μᾶζες, τήν εὐμενή διάθεσιν ποῦ ξυπνᾶ στίς καρδιές τῶν ἀστῶν, τῶν ποιητῶν, τῶν κακοπαντρεμένων καί τῆς μοδιστρούλας ποῦ ὀνειρεύεται θαυματοποιούς ἔρωτες. Ὁ μῦθος δρᾶ παντοῦ ὄπου «οἱ ἄνθρωποι ὀνειρεύονται τό πᾶθος ὡς ἰδεῶδες καί δέν τό σκιάζονται σάν κακοήθη πυρετό• παντοῦ ὄπου τήν μοιραῖα του ἐπέλευσις, τήν ἐπικαλοῦνται, τήν φαντάζονται ὡς μιά ὡραῖα καί ἐπιθυμητή καταστροφή καί καθόλου ὡς ἀπλή καταστροφή. Ζεῖ μέ τήν ἴδια τήν ζωή ἐκείνων πού πιστεύουν ὄτι ὁ ἔρωτας εῖναι ἕνα πεπρωμένο (ήταν το φίλτρο της Μυθιστορίας) ὄτι χύνεται πάνω στόν ἀδύναμο καί γοητευμένον ἄνθρωπον γιά νά τόν κατακάψη με καθάρια φωτιά• καί ὄτι εῖναι πιὀ δυνατός καί πιό ἀληθινός ἀπό τήν εὑτυχία, την κοινωνία και την ἡθική. Ζεῖ μέ τήν ἴδια τήν ζωή του ἐντός μας ὑπάρχοντος ρομαντισμοῦ»

Ο Λιαντίνης προέβαλε τίς ἰδέες του σάν ἀπόλυτες ἀλήθειες. Παρὀλον ὄτι ἤταν θαυμαστής τοῦ Νίτσε δέν ἐνστερνίσθη πολλές άπό τίς ιδέες του. Ἡ μεταξίωσις, πού εἰσηγήθη ο Νίτσε, πίστευε ὄτι δέν ὑπάρχει μιά ἀντικειμενικά θεμελιωμένη ἀλήθεια. Κατά τό Νίτσε, δέν ὑπάρχει ἀντικειμενική τάξις πραγμάτων καί γεγονότων, μέ συνέπεια ἡ ἀλήθεια νἀ εἶναι ἀνέφικτη. Γιά τήν ἀκρίβεια, ἡ σημασία τῆς ἀλήθειας εἶναι σχετική. Ἁληθινό εἶναι ό,τι ὁ καθένας μας ὁρίζει ὡς ἀληθινό ἀνάλογα με τήν είκόνα πού ἔχει σχηματίσει μέσα του γιά τήν πραγματικότητα. Πῶς μποροῦμε να γνωρίζωμε ὄτι δέν ὑπάρχει θεός καί ὄτι ὄλα καταλήγουν στό μηδέν;

Σέ κάποιο στάδιο τῆς ζωῆς του κάτι συνέβη μέσα του. Ὄταν ἤλθε σε επαφή μέ τήν Γερμανική Φιλοσοφία, είσῆλθε σέ δύσβατους ἀτραπούς. Εκεῖ ἔχασε τόν προσανατολισμό του. Ἡ γυροσκοπική του πυξίδα χάλασε καί δέν μπόρεσε νά προσανατολισθῆ. Ὁ Λιαντίνης ἤταν ἓνας ἀπολυτος μηδενιστής. Δέν πίστευε σέ καμία ἠθική αξία. Πῶς μποροῦσε ἄλλωστε νά καταφάσκη σέ ἠθικές ἀξίες. Γιά νά ἔχουν κῦρος οί ἀξίες τοῦ ἀνθρώπου θά πρέπει νά ἐκπορεύωνται ἀπό κάποια ὑπερβατική πηγή, ἥ ὁ ἄνθρωπος θά πρέπη νά πιστεύη ὄτι ἐκπορεύωνται ἀπό κάποια ὑπερβατική πηγή.

Η σχετικότητα τῆς ἀλήθειας μᾶς ὀδηγεῖ στό συμπέρασμα ὄτι ἡ ἀντίληψις γιά τήν ζωή δέν εἶναι κατ’ ανάγκην μία, ὄτι ἐκεῖνο πού ἄλλοτε οἱ ἄνθρωποι πίστευαν γιά αὐτήν δέν εἶναι ὑποχρεωτικά τό ἴδιο με αὐτό πού μποροῦμε να πιστεύουμε ἐμεῖς σήμερα γιά αὐτήν, συνεπῶς δέν μπορεῖ νά εἶναι ἴδια πού θά πιστέψωμε αύριο. Άρα, στήν προοπτική τῆς ἀλλαγῆς τῆς ζωῆς μας δέν ὑπάρχει κανένας φραγμός.

95 Σχόλια to “ΤΙ ΟΔΗΓΗΣΕ ΤΟΝ ΛΙΑΝΤΙΝΗ ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ.”

  1. […] Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο […]

    Μου αρέσει!

    • ΜΙΚΕ said

      ΚΥΡΙΕ Γιώργο Νικολακάκο,
      ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΟ ΒΙΩΝΕΙ Ο ΤΟΠΟΣ ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΝΑ ΠΕΙΤΕ ΤΙΠΟΤΑ Ε???ΓΙΆΥΤΟ ΠΑΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΚΟ ΣΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΑΥΤΟΣ Ο ΤΟΠΟΣ ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΓΕΜΑΤΟ ΕΦΙΑΛΤΕΣ……

      «Μοναχα οποιος ενικησε τον εγωισμο του δε φοβαται θανατο. Ο φοβος του θανατου στον ανθρωπο ειναι η σκεπασμενη οψη του εγωισμου του. Ο εγωισμος των ανθρωπων κρατα ολοζωης το εγω τους αποκομμενο απο τη διαλεκτικη του σμιξη με την ιερη φυση. Οπως το ψαρι που το πεταξες στη στερια, αποκομμενο απο τη θαλασσα, σπαρταραει και φρισσει. Ομοια και ο ανθρωπος που δεν αποσβεσε τον εγωισμο του, αποκομμενος απο την ιερη φυση, μπροστα στο θανατο σπαρταραει και φρισσει. Και πεθαινει αισχρος και ατιμασμενος. Η ζωη μας ειναι σωστη πορεια προς το τελος της, κατα την εννοια οτι ειναι συνεχης αποσβεση του εγωισμου μας.»

      Δημητρης Λιαντινης (Γκεμμα, Εδω Μεσολογγι!)

      Μου αρέσει!

  2. tolmima said

    Reblogged this on tolmima.

    Μου αρέσει!

  3. Jimmy said

    Δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται.

    Μου αρέσει!

  4. ΔΙΚΑΙΟΚΛΗΣ said

    ΣΕΒΑΣΤΗ Η ΓΝΩΜΗ ΣΟΥ.

    Μου αρέσει!

  5. Ο Λιαντίνης ήταν μοναδικό είδος σύνθετης προσωπικότητας. Δεν δέχτηκε την συμβατικότητα της ανθρώπινης ζωής ορισμένου χρόνου. Άφησε ενδιαφέρουσες γραφές. Συγκρουστικός και μεταξύ τους. Μπορούσε να είναι χρησιμότερος πριν φύγει Και μπορούσε να είναι χρησιμότερος χωρίς να φύγει. Όταν ανακοινώνεται συναγερμός, οι επιλογές είναι δύο (2) Μάχη ή Φυγή. Επέλεξε ΦΥΓΗ. Αυτό, επέλεξε φυγή. Ο βασανισμός, του ήταν ανυπόφορος. Άφησε όμως γραφές, που με την ιδιαιτερότητα του θανάτου του έγιναν αναγνωστέες, Ας κρατήσουμε τα χρήσιμα από αυτές.

    Μου αρέσει!

  6. Εξαιρετική αφιέρωση said

    Κάπου, στον Λαέρτιο, δεν ενθυμούμαι τώρα πού ακριβώς γιατί πρέπει να φύγω, υπάρχει μια διατύπωση που αναφέρει πως…Η αυτοκτονία ειναι θέληση για ζωή όταν ο πόνος περάσει τα όρια.
    Ποιός πόνος τώρα είναι αυτός, έχει σχέση με το τί πονεί περισσότερο επάνω του (σώμα, αφηρημένη ψυχή, ή νους) και ο καθείς τον ορίζει κατά το δοκούν.
    Η θέληση γιά ζωή είναι ακατανίκητη και μια φυσική τάση για δημιουργία, αλλά και επικράτηση (ζωτικός νιτσεικός χώρος).
    Όταν ο νους υπερεκτείνεται ( εξωσυμβατικά μερικές φορές, αντιλαμβανόμενος έτσι το ΤΕΛΙΚΟ «μάτριξ» και την ρουτίνα των πραγμάτων… και οι φυσικές ανάγκες του σώματος φθίνουν λόγω ηλικίας, ασθενιών με υπολογιζόμενο εγγύς τέλος κλπ), αποκτά σε κάποια άτομα ανατρεπτική κατά της ίδιας της φυσικής τους τάξης «αρμοδιότητα» – δεν εννοούνται εδώ οι παρεκκλίνοντες πεισιθάνατοι.
    Το ποιοτικόν υπερεξακοντίζει το ποσοτικόν (ορατός χρόνος κλεψύδρας) και κάπου το του Λαερτίου αποκτά περιεχόμενο.
    Επί του προκειμένου, γνωρίζουμε εάν έπασχε από κάποια σοβαρή ασθένεια ο αυτόχειρ;
    Θα παραθέσω το του Πλάτωνος στον Γοργία για τις μεταφυσικές… σκότιες διαδρομές «τις δ’ οίδεν ει το ζην μεν εστι κατθανείν,το κατθανείν δε ζην».

    Μου αρέσει!

  7. koinos nous said

    Φίλε Γιώργο, μέσα σε μια κοινωνία όπου το δηλητήριο του επιστημονισμού και η τυφλή υποταγή στα πάθη κυριαρχούν, είναι πολύ παρηγορητικό να βλέπει κάποιος ότι υπάρχουν ακόμα υγειά σκεπτόμενοι άνθρωποι γύρω του…

    Σε ευχαριστώ διότι τόλμησες να εμφανιστείς και να εκφράσεις τη γνώμη σου!

    Μου αρέσει!

  8. Σοφία said

    Ἔφθασε νά πιστεύη ὄτι ὁ ἐπίγειος βίος τοῦ φιλοσόφου εῖναι ἡ μελέτη τοῦ θανάτου,

    Εδώ έφθασε να πιστεύει ότι είναι φιλόσοφος!

    Και το χειρότερο είναι το σύστημα έχει καταφέρει να πείσει κι άλλους να παπαγαλίζουν το ίδιο πράγμα! .
    Όλα όσα λέει μου φαίνονται ατέρμωνοι και απίστευτα βαρετοί νοητικοί ακροβατισμοί.

    Πόσες ώρες θα ασχολείσαι με τον έρωτα και τον θάνατο, τον θάνατο και τον έρωτα, τον έρωτα και τον θάνατο; Οδηγώ και πίνω πίνω κι οδηγώ!
    Έλεος!

    Όταν τον ακούς σκέφτεσαι το θάνατο ως λύτρωση που ίσως σε απαλλάξει από την παπαρολογία του.

    Μόλις βγει ένας που υπονομεύει την υπόστασή μας ως έθνος τον κάνουμε εικόνισμα.

    Πότε θα τελειώσει αυτό το θέμα με την εθνική μείωση πια;

    Μου αρέσει!

    • ΣΠΥΡΟΣ Ο ΠΡΟΒΟΚΑΤΟΡΑΣ said

      Σοφούλα,ό σχολιογράφος ερμηνεύει εντελώς λανθασμένα τή ψυχοσύνθεση τού δάσκαλου….σκοπός του είναι ή αποδόμηση τού αείμνηστου Λιαντίνη.

      Σέ καμμία,από καθέδρας διδασκαλία του δέν ύμνησε τόν θάνατο.,αντίθετα γιά τόν έρωτα αφιέρωσε ώρών διδασκαλίας.

      Ουδέποτε δήλωσε φιλόσοφος,αντίθετα ήταν σεμνός στό ακροατήριό του,καί ήταν ιδιαίτερα ορμητικός καί χειμαρώδης όταν αναφερόταν στήν αρχαία Ελληνική γραμματεία….

      Είναι,νομίζω ακοσμο,νά λοιδωρείται ένας απών,όπως ό Λιαντίνης,Καρυωτάκης..κλπ…νομίζω τό καταλαβαίνεις.῎.

      Μου αρέσει!

      • K. Κων/νος said

        +10000000000000

        Μου αρέσει!

      • Σοφία said

        Γλυκέ μου έχω δει τον Λιαντίνη σε βίντεο να λέει ότι πρέπει να απεμπολησουμε το ελληνικό αλφάβητο και να υιοθετήσουμε το λατινικό για να ενσωματωθούμε με τους ευρωπαίους.
        Στην προηγούμενη ανάρτηση που δεν έχει καθόλου στόχο την αποδόμησή του μόνο ο τίτλος ο Έλληνας κι Ελληνοέλληνας, που είναι εντελώς παιδαριώδης όλα όσα λέει είναι παιδαριώδη και έχει φτάσει στο σημείο να λέει ό,τι και η Δραγώνα ότι δεν είμαστε Έλληνες.
        Ε αι γαμίδια!
        Σόρρυ που είμαι αγενής αλλά έχουν ξεπεραστεί τα όριά μου!

        Μια χαρά έχω δει να λοιδορούνται απώντες!
        Αυτό γίνεται καθ’ εξην, αλλά πες μου δηλαδή τι να κάνω, να μην πω την γνώμη μου επειδή είναι απών;;;;
        Να τον φέρω πίσω για να τον ξεχέσω; τι να κάνω;
        Αν ζούσε μην έχεις καμμία αμφιβολλία, ότι θα μπορούσα να του τα πω ευθέως.
        Ας μην αυτοκτονούσε.
        Για μένα έχουν τελειώσει οι δάσκαλοι που γίνονται δεκτοί επειδή «όλοι το λένε» και για να φανώ πρέπει να συμφωνήσω.
        Να μην φανώ. Δεν μ’ αρέσει καθόλου.
        Και τον Σαμαρά και τον Βενιζέλο που τους βρίζω -δεν λέω άποψη απλώς- δεν είναι εδώ… δυστυχώς.

        Μου αρέσει!

      • ΣΠΥΡΟΣ Ο ΠΡΟΒΟΚΑΤΟΡΑΣ said

        Σοφούλα…ΔΕΝ σέ αναγνωρίζω σήμερα….τί σού συμβαίνει…πού ή ολύμπια ψυχραιμία σου..????..είναι δυνατόν νά συγκρίνεις τούς ζωντανούς σαμαροβενιζέλους,στή κριτική σου,μέ τό πεθαμένο Λιαντίνη..??῞.

        Συμφωνώ στή καταδίκη τής αυτοκτονίας,ώς πράξης ασύληπτης απελπισίας,όπως οι 5.000 συμπατριώτες μας,τήν εποχή τού μνημονίου καί ΔΕΝ στέκομαι,ούτε ηρωποιώ τήν αυτοκτονία δασκάλων τύπου Λιαντίνη,Καρυωτάκη
        Συκουτρή κ.α….στέκομαι ΜΟΝΟΝ στό έργο πού άφησαν…αν αυτό τό έργο ΔΕΝ τό αναγνωρίζεις,έχεις κάθε δικαίωμα…όμως πέστο λίγο χαμηλόφωνα,όπως αρμόζει σέ μιά Κυρία…
        αυτά πιστεύω εγώ….

        Μου αρέσει!

      • mnk said

        Γειά σου Σοφία, λεβεντιά!
        Προσυπογράφω, μέχρι κεραίας.

        Μου αρέσει!

      • mnk said

        ΣΠΥΡΟ, είπε ή δεν είπε να υιοθετήσουμε το λατινικό αλφάβητο;;;;
        Κι ο μεγαλύτερος σοφός να ήταν, για μένα, μετά απ’ αυτό θα έτρωγε ένα τεράστιο Χ.
        Άσε που δεν ήταν. Βαρύγδουπες κοινοτοπίες αναμασούσε.

        Ο θάνατός του δεν με αφορά.
        Η ανθελληνικότητά του όμως, ναι.

        Ξέρεις, Σπύρο, και οι κυρίες καμιά φορά τα παίρνουν κρανίο.
        Ως κυρία ομιλώ.

        Μου αρέσει!

      • Κερκυραίος said

        Κάτι … «κυρίες» … ας μαντάρουν καμιά κάλτσα βλέποντας Μενεγάκη
        και να μην βάζουν στο στόμα τους τον Λιαντίνη!

        Μου αρέσει!

      • Κερκυραίος said

        Και για;να προλάβω επέιδή θα πουν ότι υβρίζω και απαξιώνω … χωρίς επιχειρήματα
        όποιος δεν ξέρει ή είναι άσχετος για κάτι, καλύτερα να σιωπά !
        Δεν επιτρέπεται να κριτικάρεις με έπαρση χιλίων καρδιναλίων την κινηματογραφία του Αγγελόπουλου π.χ.
        όταν το επίπεδό σου φτάνει το πολύ μέχρι Βουγιουκλάκη!

        Και να περιγελάζεσαι κατά το … όσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια!

        Μου αρέσει!

      • Αννα said

        Κάποιοι αριστεροί ας σταματήσουν να βλέπουν τις γυναίκες όπως ο προπροπροπροπροπροπροπροπροπροπροπροπροπροπροπροπροπροπροάππούς τους, κι ας τιμάνε καί στα λόγια την αριστερή θέση- την οποία μόνον εν μέρει αποδέχομαι, κρατώντας την Χριστιανική θεώρηση) ότι είμαστε αποκλειστικως παιδιά τού περιβάλλοντός μας, άρα στό σημερινό περιβάλλον θύματα,άρα ενας αριστερός ΔΕΝ ΚΟΠΑΝΑΕΙ τα θύματα, παρ’εκτός κι αν πρεσβεύει, αγνοώντας το, κι αυτός την Χριστιανική άποψη, η οποία ναί μεν λέει ότι με την βοήθεια της χαριςτος τού Θεού μπορούμε να κρατήσουμε την ομορφιά σε κάθε περιβάλλον, αλλά επειδη δεν ξέρουμε την ώρα πού ο συγκεκριμένος άνθρωπος θα το ξεπεράσει κοπανάμε με κάποια προσοχή τις πράξεις του, αλλά σεβόμαστε τον ίδιο, εκτός από οφθαλμοφανώς πονηρούς, η ,καί, αμετανόητους,καί πάλι,όμως, με προσοχή, καί αυτοσυγκράτηση.φούουουου

        Μου αρέσει!

      • Κόριννα(ἡ πολυτονικὴ) said

        Συμφωνῶ μὲ τὴν Σοφία.
        Διάβασα τὸν Λιαντίνη καὶ σὲ μερικὰ δὲν συμφωνοῦσα καθόλου.

        Μὲ ἐνόχλησε ἡ ὀρθογραφία του,καθὼς καὶ ἡ ἐξήγησι ποὺ ἔδινε στὸ γεγονὸς τῆς μετατροπῆς τῶν συντρόφων τοῦ Ὀδυσσέως σὲ χοίρους ἀπὸ τὴν Κίρκη.

        Μπερδεύτηκε μὲ τὴν Γερμανικὴ Φιλοσοφία καὶ σκοτείνιασε ὁ νοῦς του.
        Οἱ Ἑλληνικὴ Φιλοσοφία εἶναι κρυστάλλινο νερὸ.
        Ἔτσι τὴν λαμβάνει κανεὶς μελετώντας την.

        Μου αρέσει!

      • Κερκυραίος said

        Όποια η αξία του καθένός αυτό και το τίμημα!
        Και θυμήσου ότι εδώ δεν είναι κατηχητικό να μας κάνεις ηθικοπλαστικά κηρύγματα συμπεριφοράς!
        Ούτε σε έβαλε κανείς εξετάστρια και βαθμολογήτριά μας!

        Μου αρέσει!

      • Κόριννα(ἡ πολυτονικὴ) said

        Κερκυραίος

        Ὅταν δὲν συμφωνῆς μὲ κάποιον προσπαθεῖς νὰ τὸν προσβάλλεις.

        Αὐτὴν τὴν τόσο δημοκρατικὴ συμπεριφορά ποῦ τὴν διδάχθηκες;

        Ἡ ζωὴ θὰ ἦταν τόσο ἐπίπεδη ἄν ὅλοι συμφωνούσαμε·καὶ ἄν συμφωνούσαμε δὲν θὰ εἶχε γεννηθῆ ἡ φιλοσοφία.

        Τὰ ψιλὰ γράμματα τῆς ζωῆς ὅμως δὲν τὰ διαβάζεις.

        Μου αρέσει!

      • Κερκυραίος said

        Δεν μπορώ εγώ να προσβάλλω κανέναν περισσότερο από όσο ο ίδιος επιτρέπει εκτιθέμενος!
        Και όταν εγώ παίρνω τα φαρμακερά βέλη μου δεν μιλάμε για διαφωνίες
        μιλάμε για άρες-μάρες-κουτρουβάλες!
        Ξέρεις πολύ καλά εσύ από αυτές!

        Μου αρέσει!

    • K. Κων/νος said

      Λίγο σέβας δεν κάνει κακό.
      Μη ξεχνάς τον ορισμό της ίδιας της επιστήμης που επέλεξε να ακολουθήσει :

      «Φιλοσοφία είναι η μελέτη των παραμέτρων της ζωής, σε μιά μοναχική πορεία προς το θάνατο.»
      «Φιλοσοφία είναι η επιστήμη που ασχολείται με ερωτήματα, προβλήματα ή απορίες που μπορούμε να αποκαλέσουμε οριακά, θεμελιώδη, ή έσχατα, όπως αυτά της ύπαρξης, γνώσης, αξίας& αιτίας».

      Ξεχωρίζει από άλλους τρόπους αντιμετώπισης των παραπάνω προβλημάτων, από την κριτική και γενικώς συστηματική προσέγγιση των θεμάτων και την οικοδόμησή της πάνω σε λογικές εξηγήσεις.

      Μου αρέσει!

    • Κερκυραίος said

      Ρε κορίτσι μου στο είπαμε!
      Πήγαινε για καραβανού, δεν είναι ο Λιαντίνης για σένα!

      Μου αρέσει!

      • Σοφία said

        Μη μιλας εσύ δεν είσαι Έλληνας ζεις στο χώρο που ζούσαν κάποτε οι Έλληνες και τώρα καταχράσαι τη γη.

        Μου αρέσει!

      • Κερκυραίος said

        Βέβαια
        κάτι υστερικές βλαμένες περιμένω να μου δώσουν πιστοποιητικό Ελληνικότητας
        που νόμισαν και την Ελλάδα χωράφι από τον πατέρα τους!

        Τράβα για καραβανού …
        τουλάχιστον εκεί θα μπορείς να περνάς εκ του ασφαλούς μαγκιά και ιδέα!

        Μου αρέσει!

      • Ιωάννης ο Peacemaker said

        Κυρά Σοφία τι λες;Δηλαδή ομολογείς ότι δεν υπάρχουν την σήμερον ημέρα Έλληνες στην Ελλάδα,άρα ΟΥΤΕ και εσύ είσαι ελληνίς.

        Μου αρέσει!

  9. K. Κων/νος said

    Κατά την ταπεινή μου άποψη, ο Λιαντίνης ακολουθεί πιστά τη ζωή, το έργο αλλά και το τέλος του Εμπεδοκλή.

    Καταφανής η επιρροή του μεγάλου αρχαίου Έλληνα φιλόσοφου, στο εργο του Λιαντίνη, αναδεικνύεται σε όλο το έργο που μας άφησε, που κινείται ατέρμονα ανάμεσσα στη «φιλότητα» και στο «νείκος», που οι μεταξύ τους σχέσεις διέπονται από την επιδραση δύο κοσμικών δυνάμεων, που είναι επίσης αγέννητες και αιώνιες, της έλξης και συνένωσης και της έχθρας, της διάσπασης και εν τέλει της διάλυσης.

    Να θυμίσω επίσης πως στο έργο του Εμπεδοκλή «Καθαρμοί», «ο φιλόσοφος αφηγείται τις περιπέτειες ενός δαίμονα, μιας ψυχής δηλαδή που υπό την επίδραση του νείκους υποπίπτει σε σοβαρό παράπτωμα και χάνει την αρχική του αγνότητα. Μέσω αλλεπάλληλων ενσαρκώσεων επιστρέφει και πάλι στην κατάσταση του αθάνατου αγαθού δαίμονα, αφού διαβεί όμως όλους τους κουραστικούς δρόμους της ζωής» [DK 39B 115].

    Δεν γνωρίζω που το βρήκε ο αρθρογράφος το ότι ο «Ὁ Λιαντίνης λοιδώρησε τόν ἄνθρωπον γιατί δέν μπόρεσε νά νικήση τόν θάνατον καί δέν ἄντεξε ὁ ἄνθρωπος τόν πανικό καί τόν φόβο μπροστά στόν θάνατο», αλλά προφανώς δεν προκύπτει από πουθενά !!!!

    Λίγος περισσότερος σεβασμός σε έναν μεγάλο σύγχρονο Έλληνα στοχαστή δεν θα έβλαπτε.

    Μου αρέσει!

    • Ιωάννης ο Peacemaker said

      Κύριε ο αρθρογράφος πρέπει να έχει συγγένεια με τον αείμνηστο Λιαντίνη.

      Μου αρέσει!

      • Κερκυραίος said

        Ο αδελφός του Λιαντίνη Γιώργος Νικολακάκος δεν πρέπει να έχει σχέση με τον ανωτέρω Γιώργο Νικολακάκο (μόνο συντοπίτες ίσως)
        που προχθές μας είχε η Ολυμπία άρθρο του-ελεγεία στον πιό ακραίο Συντηρητισμό!

        Μου αρέσει!

  10. Χρήστος said

    Ο Λιαντίνης ήταν φιλόσοφος και σίγουρα κλάσεις ανώτερος απο διάφορους διεστραμένους αμπελοφιλόσοφους καφενειακού επιπέδου τύπου Πόππερ, Χαγιέκ, Σχολή Φρανκφούρτης κλπ. Αυτοκτόνησε όμως επειδή έπασχε απο κατάθλιψη.-

    Μου αρέσει!

    • Κερκυραίος said

      Γιατί αυτοκτόνησε κανείς δεν ξέρει , ούτε οι πιό στενοί συγγενείς του!
      Ας μην κάνουμε τους μάντεις!

      (Θα σου φαινόταν περίεργο ένας άνθρωπος σαν τον Λιαντίνη να έμαθε π.χ. ότι πάσχει από ανίατη κακή ασθένεία και δεν ήθελε να τον εξευτελίσει;
      Σαν υπόθεση μπορεί να σταθεί πολύ καλύτερα, αλλά πάντα υπόθεση!)

      Μου αρέσει!

  11. Ζαφείρης. said

    Δηλαδή όποιος δεν ακολουθεί τον ιουδαιοχριστιανικό μαρασμό, σαν τον Μεταληνό είναι για πέταμα;

    Μου αρέσει!

  12. takis said

    κι εγω ειμαι σιγουρος οτι τωρα το εχει μετανοιωσει οικτρα

    Μου αρέσει!

  13. Κωνσταντίνα said

    Δεν έχω μελετήσει σχολαστικά το Λιαντίνη, αλλά η μικρή επαφή μου με τα γραπτά του μου άφησε μια σημαντική αίσθηση: σε κάνει να θέλεις να σκεφτείς, να μελετήσεις, να σχηματίσεις άποψη ή και να εναντιωθείς μαζί του. Πάντως βάζει το κεφαλάκι μας σε λειτουργία και μέσα ακόμη από τη μελέτη των παθών! Σε μεταφέρει από το ορατό στο διαχρονικό και από το τώρα και δια του λόγου στο συμπαντικό άπειρο. Γιατί να μην εκτιμήσουμε ένα στοχαστικό λόγο που μας θυμίζει ότι ο άνθρωπος μπορεί να ασχολείται με πολύ σημαντικότερη πράγματα από τη δυσοσμία της καθημερινότητας; Εγώ νιώθω τυχερή που υπήρξε κι ας με αγριεύει ο θάνατός του είναι αλήθεια… Μου είναι τόσο ξένη η επιλογή του θανάτου του , που νομίζω πως δε μπορώ να τον κρίνω. Ίσως κάποτε τον καταλάβω. Αλλά ακόμη και οι μηδενιστές, ακόμη και η σύγχρονη θεωρία του χάους ένα πράγμα προσπαθούν, να καταλάβουν αυτό τον κόσμο το μικρό, το μέγα. αλίμονο σ’ αυτούς που μπαίνουν στον κόπο να σκέφτονται μόνο επί τη αμοιβή…

    Μου αρέσει!

  14. μανος2626 said

    όσοι αδυνατούν να κατανοήσουν τον Λιαντίνη προτιμούν να τον κατακρίνουν.εύκολη λύση.

    Μου αρέσει!

  15. Καλλιστώ said

    Έγώ ένα θα πω από προσωπική εμπειρία: η γερμανική φιλοσοφία και γραμματολογία (Καντ, Νίτσε, Σοπενάουερ, Χέγκελ, Χέλντερλιν, Σέλινγκ, Χάιντεγκερ, Ρίλκε κ.α. κι κ.α. και επίγονοι «αποδομιστές» Ντεριντά κλπ.κλπ.) χωρίς να παραγνωρίζω το μέγεθος και την επίδραση, την προσφορά του στοχασμού τους έχουν -και για να το επεκτείνω και ο δυτικός πολιτισμός συλλήβδην- παρ-αναγνώσει σε μεγάλο βαθμό την αρχαία ελληνική σκέψη, πατώντας στη δαιμονική πλευρά της αρχαιοελληνικής φιλοσοφίας και στη σχετικοποίηση της αλήθειας (αποδόμηση πλατωνισμού) και εξοστρακίζοντας την ηθικότητα από τη συλλογιστική τους.
    Μην ξεχνάμε ότι η θηριωδία του ναζισμού ήταν η πιο ακραία μορφή του αισθητισμού (παραπέμπω στο Σίλλερ και την έννοια του αισθητικού κράτους)… Όλα αυτά βέβαια είναι σκέψεις που με απασχολούν και προσπαθώ να συστηματοποιήσω την όποια ισχύ τους. Νομίζω ό,τι κάτι υπάρχει στο γερμανικό πνεύμα που βλέπει εαυτόν να υστερεί μπροστά στη χάρη και την ευφυία της αρχαίας ελληνικής κληρονομιάς. Ό,τι στους Έλληνες έβγαινε αβίαστα, στο γερμανικό φιλοσοφικό στοχασμό επενδύθηκε με ένα πνεύμα καταναγκασμού και τελειοθηρίας …και μπορεί να απλοποιώ χονδροειδώς τα πράγματα ισχυριζόμενη πως ό,τι ζούμε σήμερα είναι η διαστρέβλωση από τη Δύση του ελληνικού ορθολογισμού αποστερημένου από κάθε έννοιας αρετής…(γιατί όταν η Αναγέννηση μας ανακάλυψε εκ νέου, αυτό έγινε μέσα από μια σειρά οικειοποιήσεις -την αισθητική οι Ιταλοί, τη δημοκρατία οι Γάλλοι, τον ιδεαλισμό οι Γερμανοί που στο διάβα των αιώνων υπονόμευσαν ό,τι αρχικά πρέσβευαν…)

    Μου αρέσει!

    • Ἀρχάγγελος...Μιχαήλ said

      + 10

      Μου αρέσει!

    • DustOfRoad said

      Όταν σου δώσω έναν γεμάτο κουβά, κι εσύ για να φανείς μαγκιόρα κι ότι «κάτι» έκανες και του λόγου σου, αρχίζεις να αδειάζεις τον κουβά βαπτίζοντας (από αδυναμία θέσης) πρωτοπορεία την αφαίρεση…γιατί να μην επενδύσουν τον στοχασμό τους με καταναγκασμό ;;
      Εσύ κυρά-πονήρω στην θέση τους τι θα έκανες;;
      Λίγο κατανόηση δεν έβλαψε ποτέ κανέναν…

      Δεν έχω-Δεν δίνω

      Dustofroad

      Μου αρέσει!

      • Καλλιστώ said

        Δεν έχω κατανόηση για ό,τι με σκοτώνει!
        Τι θα έκανα;
        Θα εκτιμούσα αυτό που μου προσφέρθηκε και θα το αναβάθμιζα στην πράξη…
        Αυτό που έγινε μια φορά στην ανθρωπότητα – τη δημοκρατία – θα αγωνιζόμουν να υλοποιήσω εκ νέου.
        Αλλά, τί ακριβώς σε ενόχλησε;
        Είναι ψευδές ότι σήμερα ζείς έναν νέο μεσαίωνα από την αποψίλωση της συλλογικότητας, της ηθικότητας, της δημοκρατίας; Η γερμανική παράδοση στην οποία αναφέρομαι κατέληξε σε μια νοσηρή εσωστρέφεια (για να σου θυμήσω τη «μακαριότητα του ζώου» από το Νίτσε και το Ρίλκε) και μια αυτοκτονική αλλοτρίωση της ανθρώπινης ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ οντότητας. Χωρίς να έχω την πρόθεση να μηδενίσω κανέναν, σου προτείνω να δεις σήμερα τις αντιστοιχίες: φεουδαλική τραπεζοκρατία και εδραίωση της ανιστορικότητας μέσα από την παγκοσμιοποίηση. Ο γερμανικός ακραίος αισθητισμός (ναζισμός) δεν ξέρει τι θα πει συλλογικότητα, παρά μόνο ως μάζα εκμαυλισμένη από τα μυθοατταβιστικά πρότυπα του ηγέτη.Εκείνο που έχουν πετύχει είναι ο καθένας να είναι κλεισμένος στη μοίρα του και να βρίσκει ως μόνη λύση την αυτοκτονία…
        Είναι τυχαίο το ότι η «βορειοδυτική παθολογία της αυτοκτονίας» και τα ψυχοφάρμακα κάνουν θραύση σε εμάς; Σε εμάς που δεν γνωρίσαμε Μεσαιώνα γιατί ακόμα και στην τουρκοκρατία, είχαμε το θεσμό «κοινοτικόν» μακρινό συγγενή της αρχαιοελληνικής αγοράς για να κάνουμε πράξη τη «σωφροσύνη», τη «φρόνηση», την εναρμόνιση στοχασμού και πράξης.
        Είναι τυχαίο ότι η διάκριση υποκειμένου -αντικειμένου εισήγαγε μια ακραία μορφή αλλοτρίωσης της ανθρώπινης υπόστασης τη στιγμή που σήμερα οι θετικές επιστήμες αποδεικνύουν ότι όλα είναι ένα, αδιάσπαστα, μέρη της ίδιας και μοναδικής ενέργειας. Αυτό το αδιαίρετο που συνέλλαβαν οι αρχαίοι δεν το κατακερμάτισαν οι Δυτικοί, τεμαχίζοντας μαζί του την ανθρώπινη αυθυπαρξία;;;;;;
        Είναι τυχαίο ότι διανοητές σαν τον Μπαντιού -μαρξιστής- επιστρέφουν σήμερα στον πλατωνισμό;;;
        Είναι τυχαίο ότι ο Ντεριντά – αυτός ο υπέρμαχος της διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας στο όνομα των «μειονοτικών ανθρώπινων δικαιωμάτων» (sic)!! – προς το τέλος της ζωής του έκανε γαργάρα την αποδόμησή του αναμασώντας τα περί δημοκρατίας και ήθους;;;;;;;
        Τέλος ζητώ συγγνώμη αν βρίσκεις το ύφος μου, ύφος ξερόλας…Θα προσπαθήσω άλλη φορά να είμαι περισσότερο προσιτή.

        Μου αρέσει!

      • DUSTOFROAD said

        !!!!!!…Από που προκύπτει ότι με ενόχλησε κάτι;;

        «Θα εκτιμούσα αυτό που μου προσφέρθηκε και θα το αναβάθμιζα στην πράξη»…

        Αυτό περίμενα να πεις και αυτό είπες…επειδή απλά το έχεις.
        Οι «άλλοι» δεν το έχουν, και αφαιρώντας νόμιζαν ότι έκαναν «κάτι»…σε μια τέτοια αντίληψη, επιλέγεις την κατανόηση στην περίπτωση που είσαι πολεμιστής.

        Κανείς δεν σε σκότωσε επειδή απλά δεν μπορούσε.

        «…τη στιγμή που σήμερα οι θετικές επιστήμες αποδεικνύουν ότι όλα είναι ένα, αδιάσπαστα, μέρη της ίδιας και μοναδικής ενέργειας» …..Fritjof Capra «Η Καμπή του Χρόνου»

        Μην ζητάς συγνώμη και ειδικά από εμένα.

        Dustofroad

        Μου αρέσει!

    • Φαίη said

      Καλλιστώ εύγε για τους συλλογισμούς σου στα δύο σχόλιά σου.

      Μου αρέσει!

    • mnk said

      Μ’ αρέσουν οι γυναίκες που ξεχωρίζουν ξεκάθαρα το φως απ’ το σκοτάδι και δεν μασάνε τα λόγια τους εν ονόματι του «σεβασμού», της «ευπρέπειας» και της… «γλυκύτητας». Με κάνουν περήφανη για το φύλο μου.

      Σε παρακαλώ, Καλλιστώ, να μην προσπαθήσεις να είσαι «περισσότερο προσιτή». Μας αρέσουν όπως τα λες.

      Μου αρέσει!

    • Αννα said

      μπράβο! ακριβώς έτσι είναι! μπράβο Καλλιστώ!

      Μου αρέσει!

    • Στρατος said

      » Ό,τι στους Έλληνες έβγαινε αβίαστα, στο γερμανικό φιλοσοφικό στοχασμό επενδύθηκε με ένα πνεύμα καταναγκασμού και τελειοθηρίας …»
      Το ‘χει ομολογησει εξάλλου ο ίδιος ο Νιτσε αυτό. Ε, αυτο το αβίαστο από το αλφα ως το ωμεγα το κατείχε στον στοχασμο του ο μεγάλος Λιαντινης.
      Τώρα τι λέει ο κάθε… «ξάδερφος», που έχει ξεχάσει και πρόσθεση να κάνει (και έχει μάθει να ψιττακιζει φιλοσοφηματα) μας αφήνει αδιαφορους. Ο Λιαντινης πρωτίστως ήταν θετικός επιστήμονας και μετά όλα τα υπόλοιπα.

      Μου αρέσει!

  16. ΑΠΕΛΛΗΣ said

    Είθισται οι αφοσιωμένοι οπαδοί ενός πνευματικού δάσκαλου να ακολουθούν το παράδειγμα και το δρόμο της διδασκαλίας του. Είναι όμως συγκινητική και η αυταπάρνηση με την οποία οι οπαδοί αυτοί, γαντζωμένοι στη ζωή από το ένστικτο της αυτοσυντήρησης επιλέγουν να μένουν ζωντανοί, εγκαταλείποντας όμως το δρόμο του τραγικού τους δάσκαλου.
    Τους έλκει το εκ του ασφαλούς αναμάσημα των ιδεών του, αλλά το τέλος του τους απωθεί.
    Οπότε αδίκως θα περιμένω την επανάληψη του παραδείγματος του. Κρίμα!
    Θα ήταν καλή ευκαιρία να μας αποχαιρετίσουν διάφοροι ευκολόπιστοι οπαδοί του μεγάλου δάσκαλου. Αλλά σου λένε » μια φορά ζει κανείς, παράδεισος δεν υπάρχει, άσε καλύτερα»!

    Ωραίες οι θεωρίες, βέβαια, αλλά είναι πολύ γλυκειά η ζωή λέμε.
    Ήταν οι ιδέες του που τον οδήγησαν τελικά στον θάνατο;
    Μήπως ήταν η νοσηρή έλξη του θανάτου που διαμόρφωσε τις ιδέες του;
    Ήταν ο θάνατος του ένα σαφές παράδειγμα της διδασκαλίας του; Το τελευταίο;
    Ποιος θα μάθει ποτέ, αν δεν βρεθούν άξιοι μιμητές του;
    Από τόσους θαυμαστές, εθελοντής κανένας;;

    Μου αρέσει!

    • Κερκυραίος said

      Τι θέλεις να πεις;
      Ότι αν θαυμάζεις τον Καρυωτάκη πρέπει και να αυτοκτονήσεις;
      Ότι αν σ’ αρέσει ο Παπαδιαμάντης πρέπει να κάνεις και τον κοσμοκαλόγερο;
      Ότι δεν είσαι γνήσιος Σωκρατικός αν δεν πιείς το κώνιο;

      Μου αρέσει!

      • ΑΠΕΛΛΗΣ said

        όχι βέβαια!
        Ειρωνικό ήταν το σχόλιο μου, άλλωστε δε γνωρίζω και κανένα υγιή άνθρωπο που να ήθελε να ακολουθήσει τον Λιαντίνη.
        Όμως τα ερωτήματα παραμένουν αναφορικά με τη σχέση των ιδεών και του θανάτου του. Η αυτοχειρία είναι μια πράξη. Πιθανόν να έχει τη δική της σημασία, ως τελική πράξη μέσα στο συνολικό έργο του. Μπορεί να είναι το ξεπέρασμα του ή η αίσθηση της αδυναμίας στο να γίνουν αυτές οι ιδέες μια αποδεκτή πραγματικότητα. Έχεις καμιά ιδέα επί αυτού;

        Μου αρέσει!

      • Κερκυραίος said

        Έχω αναλογιστεί αν ποτέ θα μπορούσα να αυτοκτονήσω
        και έχω απαντησει στον εαυτό μου ΝΑΙ!
        Εάν με χτυπούσε κακοήθης καρκίνος χωρίς καμιά ελπίδα
        δεν έχει νόημα να θέλει να ζεί ένα κορμί και μιά ψυχή χωρίς τἰποτα το ανθρώπινο πλέον!
        (Έχω χάσει τον μικρότερο αδελφό μου από καρκίνο, και νεότατο, και ξέρω γιατί εξευτελισμό μιλάω!)
        Δεν θα μπορούσε κάτι τέτοιο να συμβαίνει και στον Λιαντίνη;

        Έχω και μιά άλλη προσωπική εμπειρία
        χωριανός μου πριν αρκετά χρόνια λούστηκε μια μέρα με βενζίνη σε ερημική τοποθεσία και ….
        Άνθρωπος πολύ δυνατός και περήφανος και πάντα πρώτος στις χαρές της ζωής
        να φανταστείς τρείς φορές είχαν χρεωκοπήσει επιχειρήσεις του και πάλι ανέβαινε στην κορυφή
        όταν αυτοκτόνησε πάντως είχε ξαναδημιουργήσει μιά καλή περιουσία που άφησε στους δικούς του.
        Από τις πιό ενεξήγητες αυτοκτονίες, κανείς, ούτε οι δικοί του μπορούν να την ερμηνεύσουν
        το πήρε κι αυτός μαζί του το μυστικό
        Η αυτοκτονία Λιαντίνη μου θυμίζει πάντα αυτόν!
        Καμιά σχέση με προσωπική αποτυχία πάντως ούτε δειλία !

        Μου αρέσει!

      • mnk said

        Εγώ έχω μια ιδέα: Απ’ τους καρπούς και το δέντρο.

        Μου αρέσει!

      • AΠΕΛΛΗΣ said

        Φοβερές οι περιπτώσεις που αναφέρεις!
        Προσωπικά, ΔΕΝ θα αυτοκτονούσα ποτέ, με το μέτρο της λογικής που σήμερα διαθέτω και λόγω της διαφορετικής θεώρησης μου των πραγμάτων. Οπότε λέω ΟΧΙ! Το κάθε τι έχει κάτι να με διδάξει μέχρι τέλους, δεν το αναιρώ!

        Αντιλαμβάνομαι φυσικά πως το λες και συνάδει με τη δική σου συνολική θεώρηση ‘όπως την έχω αντιληφθεί.
        Η αναμονή του θανάτου και η πάλη με την ασθένεια δεν παύει να είμαι έτσι και αλλιώς μια τραγικότητα απέναντι στην οποία πάντως αξιολογείται η κάθε στάση και δοκιμάζεται η κάθε πίστη και κοσμοαντίληψη. Σε αυτό ο Χριστιανισμός δεν τα έχει πάει και άσχημα!

        Πάντως βλέπω ότι επιμένεις στην υπόθεση ότι πίσω από την αυτοκτονία μπορεί να βρίσκεται κάποια ανίατη ασθένεια. Μα αν είναι έτσι, δεν έχει στήσει στην πραγματικότητα ένα «θέατρο» μυστηρίου γύρω από την αυτοχειρία του που επιτρέπει κάθε είδους εξηγήσεις και συζητήσεις; Σε βαθμό μάλιστα που να υποπτεύεται κανείς ότι «αξιοποίησε» την αναπότρεπτη ατυχία (στην περίπτωση της ασθένειας) στήνοντας ένα σκηνικό μυστηρίου χάριν υστεροφημίας; Δεν ξέρω αν είναι έτσι, κουβέντα κάνουμε. Πολύ πιθανόν να ήταν καθαρά ψυχολογικοί λόγοι και μόνο. Πάντως σε μια τέτοια κατάσταση, έναν τέτοιον άνθρωπο, φυσιολογικό δεν τον λες, αφού κινείται οριακά ή εκτός ορίων! Θεωρώ απευκταία την περίπτωση του και όχι άξια μίμησης! Και αυτό είναι ένα σημείο, όπου είναι καλό ο δάσκαλος να μη βρει μιμητές

        Μου αρέσει!

      • Κερκυραίος said

        Εγώ θεωρώ όλην αυτήν την συζήτηση πέρι της αυτοικτονίας του ανούσια και υπερβολική και μάλλον σκόπιμα αποπροσανατολιστική`!
        Κανείς δεν ασχολείται με την ουσία των πραγμάτων που ειπε ο Λιαντίνης αλλά παρακολουθεί κανείς ένα διαρκές μεσημεριανάδικο γύρω από τον Λιαντίνη
        κουτσομπολιό δηλαδή για τον Λιαντίνη και όχι μελέτη και κριτκή του εργου και του πνεύματος του Λιαντίνη.

        Είναι σαν να ασχολείται κανείς νυχθημερόν με την ομοφυλοφιλία του Χατζηδάκι ή του Καβάφη
        και γενικά με τα παραλειπόμενα της ζωής του καθενός που μόνο αγαθές προθέσεις δεν έχει
        παντα για εκεί τραβάει την συζήτηση όποιος ενδόμυχα θέλει να απαξιώσει
        δες για παράδειγμα και προς τα που τραβηξε την συζήτηση το παρόν άρθρο!

        Μου αρέσει!

  17. Ἀρχάγγελος...Μιχαήλ said

    …»Συμφώνως πρός τό τελευταῖον…ΕΚΒΑΝ, ἕκαστον τῶν πρίν ὑπαρξάντων…ΚΡΙΝΕΤΑΙ».

    Μου αρέσει!

  18. Αντάμ Παπαντάμ said

    κ.Νικολακάκο Γεώργιε ,παρακαλώ να μας συστηθείτε ,για να μπορέσουμε να αξιολογήσουμε το έργο σου εάν υπάρχει.
    Βεβαίως έχεις δικαίωμα να ασκείς κριτική στο έργο του αειμνήστου καθηγητού Λιαντίνη ,προτάσοντας όμως το δικό σας έργο .
    Ελπίζω μόνο να μην είστε από τους ευεργετιθέντας αχάριστους ,κάτι τέτοιο υποψιάζομε από την συνεπωνυμία σας με τον κατασηκοφαντούτα αείμνηστο Λιαντίνη

    Μου αρέσει!

    • Γεωργιος Νικολακακος said

      Αγαπητε εῖμαι κατοχος Β.Α, καί Μαστερ πολιτικῶν επιστημων, Β.Α. καί Μαστερ Φιλοσοφιας καί Β. Εd.Νομιζω ὄτι οι ακαδημαϊκες μου περγαμηνες μου επιτρεπουν να κρινω τόν Λιαντινη. Τωρα ειναι ἠ σειρα σου να μου πεῖς ποια ειναι τα δικα σου προσοντα που θελεις να κρινης εμενα. Σε πληροφορῶ ὄτι ὄτι ἔγραψα δεν το εγραψα απο οποιαδηποτε ιδιοτελεια. Δεν εχω απολυτως καμια σχεση με τους οπαδους του ἥ τους επικριτες του. Μπορεῖς να κρινης με πιο πνευμα εκανα αυτην την κριτικη από το πως αρχιζω το ἄρθρο. Δεον να σημειωσω οτι τον Λιαντινη τον αγαπουσα πολυ και ειχα πολλες συζητησεις οταν αυτος ήταν φοιτητης. Ἠ ειρωνεια ειναι οτι αυτος εθαυμαζε εμενα και με αποκαλουσε «»σοφον»» Ο Λιαντινης ἤταν ἐξαδελφος μου.Εχω γραψει διατριβες και εχω κριθει απο διακεκριμενους καθηγητες

      Μου αρέσει!

      • DUSTOFROAD said

        Ξάδελφε (δεν αστειεύομαι), γνωρίζεις για το Νικολακέϊκο στον Ορχομενό ;;

        Είχαν έρθει σε μνημόσυνο κάτω…2 ήταν …θυμάσαι κάτι τέτοιο ;;;

        Dustofroad

        Μου αρέσει!

  19. «Ο Λιαντίνης προέβαλε τίς ἰδέες του σάν ἀπόλυτες ἀλήθειες»

    ΦΙΛΕ ΜΟΥ , ΜΗΠΩΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΣ ΝΑ ΠΡΟΒΑΛΕΙΣ ΕΑΥΤΟΝ ΚΑΙ ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΕ ΤΟ ΙΔΙΟ ΝΟΜΙΣΜΑ ?

    Μου αρέσει!

  20. Κερκυραίος said

    Είναι σαφές ότι τον Λιαντίνη κρίνει
    κάποιος από αυτούς που κατακεραύνωνε οι Λιαντίνης!
    Και προσπαθεί απλώς να τον αποδομήσει κατά τον δικό του γνώριμο τροπο
    μην κάνοντας την ελάχιστη παραχώρηση στις ιδεοληψίες του!

    Αν περιμέναμε να καταλάβουμε τον Λιαντίνη από Νικολακάκους ….
    θα ρωτούσαμε και Γρηγόριους Ναζιανζηνούς τι είναι αρχαία ελληνική φιλοσοφία!

    Μου αρέσει!

    • Ἀρχάγγελος...Μιχαήλ said

      Είναι ἀπόλυτα…λογικό νά ἐπιχειρηματολογεῖς γιά ὅτι σέ ἐκφράζει…
      Δέν είναι ὅμως….λογικό (καί ἀπορῶ μέ τήν…ἀποκοτιά σου) νά…ἀντιτείνεις Μελετητές καί…Μύστες σάν τόν παραπάμω ἤ ἄς ποῦμε…Μέγα Βασίλειο (τό ἀπέφυγες), πού δέν ἔχεις ΚΑΝ…διαβάσει…
      …Δέν λέω…μελετήσει.

      Ἐκτός ἄν τούς ἔχεις μελετήσει…
      …Ὁπότε, μιᾶς καί ἔχω καναδυό…βιβλιοθήκες…τους ἐδῶ…δίπλα μου, νά τό…κουβεντιάσουμε.

      Μου αρέσει!

      • Κερκυραίος said

        Δεν με ενδιαφέρει καθόλου ο κύριος όπως και όλοι οι συν αυτώ
        Αυτό που πρεσβευαν σαν κοσμοθεωρία και οι «μπουκαδόρικες» στάσεις τους απέναντι στον Ελληνισμό, να αρπάξουν μόνο «τιμαλφή» που θα ήταν σε αυτούς χρήσιμα,
        αφήνοντας και την … χεσιά τους για το ευχαριστώ …
        μου αρκεί να τους κατατάξω στον υπόκοσμο της πνευματικής προσφοράς!.

        Μου αρέσει!

      • Κερκυραίος said

        Γιατί σε λίγο θα μας πείτε ότι και οι πειρατές δοξάζουν τα θύματά τους
        επειδή τους έκλεψαν τα πιό πολύτιμα αγαθά τους!

        Μου αρέσει!

      • Αννα said

        Καλά Κερκυραίε έχεις ξεφύγει..τελείως..σήμερα.

        Μου αρέσει!

      • Ἀρχάγγελος...Μιχαήλ said

        Ἄρα ἐνῶ δέν ἔχεις διαβάσει τίποτε, δέν γνωρίζεις τίποτε γιά τό τεράστιο ἔργο τους, δέν ἔχεις τήν παραμικρή ἰδέα οὔτε ἀπό…περιέργεια, παίρνεις θέση…

        Γιά μελέτη δέν τό συζητῶ…
        …Ἄρα φίλε μου μήν κατηγορεῖς τούς ἄλλους ὅταν ἐνσυνείδητα…διαστρέφουν.

        Μου αρέσει!

      • Ἀρχάγγελος...Μιχαήλ said

        Κερκυραίος είπε

        Μαρτίου 13, 2014 στις 5:24 μμ
        Και για;να προλάβω επέιδή θα πουν ότι υβρίζω και απαξιώνω … χωρίς επιχειρήματα
        όποιος δεν ξέρει ή είναι άσχετος για κάτι, καλύτερα να σιωπά !

        ΞΑΝΑ:

        «όποιος δεν ξέρει ή είναι άσχετος για κάτι, καλύτερα να σιωπά !»

        …(μέ…θαυμαστικό).

        Μου αρέσει!

      • Κερκυραίος said

        Μιχαήλ,
        τον Χριστιανισμό δεν τον θεμελίωσα εγώ ούτε τον κηρύσσω
        αυτοί τον θεμελίωσαν και τα δικά τους κηρύγματα έχω υποστεί εγώ ανηλεώς επί δεκαετίες
        μη μου λες λοιπόν ότι χρειάζομαι να γνωρίζω κάτι περισσότερο, να μελετήσω και πιό ενδελεχώς
        δεν είναι οι λεπτομέρεις πλέον που ενδιαφέρουν αλλά η ουσία!
        Και η ουσία αυτού που πρεσβεύουν δεν με αφορά πλέον!

        Μου αρέσει!

      • Κερκυραίος said

        Αυτό έλειπε …
        να μου πεις ότι είμαι και άσχετος περί χριστιανισμού …
        άρα … πως λαμβάνω το θράασος να ομιλώ!

        Μου αρέσει!

      • Κερκυραίος said

        Μήπως είμαι και άσχετος περι Καπιταλισμού
        επειδή δεν έχω μελετήσει Ανταμ Σμιθ;
        Και δεν δικαιούμαι δια να ομιλώ;

        Μου αρέσει!

      • Ἀρχάγγελος...Μιχαήλ said

        Δέν γνωρίζεις τό Ἔργο τῶν συγκεκριμμένων είπα…
        Τό Ἕργο τους τό Συγγραφικό…
        Είσαι δηλαδή ἄσχετος.

        Τά περί Χριστιανισμοῦ κλπ ἀφοροῦν ἐσένα μόνο…
        …ἐμένα δέν μοῦ πέφτει λόγος.

        Μου αρέσει!

      • Κερκυραίος said

        Όχι περισσότερο από όσο χρειάζεται
        για να μην με ενδιαφέρει πλέον!

        Θα προτιμούσα να εμβαθύνω … Λιαντίνη!

        Μου αρέσει!

    • Γεωργιος Νικολακακος said

      Ενας Νικολακακος ειναι και ο Λιαντινης

      Μου αρέσει!

      • DUSTOFROAD said

        Το βάζω κι εδώ …

        Ξάδελφε (δεν αστειεύομαι), γνωρίζεις για το Νικολακέϊκο στον Ορχομενό ;;

        Είχαν έρθει σε μνημόσυνο κάτω…2 ήταν …θυμάσαι κάτι τέτοιο ;;;

        Dustofroad

        Μου αρέσει!

  21. Πολύ μπροστά said

    Μου αρέσει!

  22. pikos said

    «ΤΙ ΟΔΗΓΗΣΕ ΤΟΝ ΛΙΑΝΤΙΝΗ ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ; »

    Τα σχόλια των αναγνωστών του σλαβολυμπια,του σλαβονετ και των συν αυτω.

    Μου αρέσει!

  23. Fani said

    ΤΙ ΟΔΗΓΗΣΕ ΤΟΝ ΛΙΑΝΤΙΝΗ ΣΤΗ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ; Πολυ απλα και συντομα: η ελλειψη συνδεσης του με τον Ιησου Χριστο τον εσταυρωμενο, η ελπιδα της Αναστασης!

    Μου αρέσει!

  24. Φαίη said

    Ο Λιαντίνης ‘περιέγραψε’ τη ζωή μέσα από το φυσικό της αντίθετο.. το θάνατο.
    Επέλεξε τη σύγκρουση των αντιθέτων. Για να το κάνεις αυτό, έχεις ήδη μπει σε μία διαδικασία αποδόμησης. Όποιος έχει ασχοληθεί με τη γερμανική φιλοσοφία, έστω και λίγο, καταλαβαίνει. Και όταν το ‘σύνολο της έννοιας’ αποδομείται, χάνεται και η ουσία. Τότε η μόνη κινητήριος δύναμη που σου απομένει να χρησιμοποιήσεις για να νοιώσεις ότι προχωράς, ότι πας κάπου, προέρχεται κυρίως από μέσα σου. Το πάθος γίνεται ιδεώδες. Συμφωνώ πολύ με αυτή τη φράση στην ανάρτηση. Στην ουσία, είσαι μόνος και γυμνός μέσα στα κύματα ψάχνοντας για το νόημα της ζωής. Ο μυστήριος αυτός δρόμος έχει μία μαγεία, έναν ρομαντισμό που ελκύει. Όποιος έχει φλερτάρει με την αυτοκτονία γνωρίζει. Από ένα σημείο και μετά όμως, δεν παίζεις.

    Μπορεί αυτός ο δρόμος να φαίνεται αληθινός σε όποιον τον βαδίζει αλλά πόσο χρήσιμος είναι για την ανθρωπότητα; Ο Θεός μας έβαλε πάνω στη γή όχι για να πεθαίνουμε ο καθένας στη γωνιά του.

    Στο τέλος τέλος, ο άνθρωπος, έχει ανάγκη από το φως, αυτό που ίσως φοβήθηκε ο Λιαντίνης, για να ανυψωθεί, κυρίως μέσα από την ταπεινοφροσύνη και τη συλλογική προσπάθεια. Εύκολο να το πεις φυσικά, δύσκολο να το κάνεις..

    Μου αρέσει!

  25. Φαίη said

    Εγώ πάντως θα ήθελα να πω κάτι τελευταίο.
    Ότι σαν λαός πρέπει να μάθουμε να αγκαλιάζουμε όλα τα παιδιά μας. Να μην τα σκοτώνουμε. Να μάθουμε να συνθέτουμε, να παίρνουμε τα καλά και να αφήνουμε πίσω αυτά που θεωρούμε βλαβερά για την κοινωνία μας και τη μελλοντική μας ύπαρξη. Άνθρωποι ήταν και αυτοί, δεν ήταν θεοί. Ως πρόδρομοι θα κάνουν και ‘λάθη’ αλλά ανοίγουν δρόμους. Μας λένε που πρέπει να πάμε και που να μην πάμε. Τι να κρατήσουμε και τι να απορρίψουμε. Μέσα τους βλέπουμε τις αδυναμίες μας αλλά και τις δυνατότητές μας. Πρέπει να έχουμε το θάρρος και την ωριμότητα να κοιτάξουμε και στα δύο για να πάμε μπροστά. Ο δρόμος προς την αλήθεια δεν είναι σπαρμένος με άνθη, για να βρεις το φως θα περάσεις πολλές φορές μέσα από το σκοτάδι.

    Μου αρέσει!

    • ΣΠΥΡΟΣ Ο ΠΡΟΒΟΚΑΤΟΡΑΣ said

      Εχω αρχίσει,νά πιστεύω,ότι ή διακυβέρνηση τής χώρας από γυναίκα…ίσως νά είναι ή μοναδική μας ευκαιρία…τό λἐω μέ κάθε ειλικρίνεια….είθε…..

      Μου αρέσει!

  26. πρωτέας said

    Καλά μιλάτε όλοι ελλείψει… στοιχείων, με αβέβαιο αποτέλεσμα της επιχειρηματολογίας του καθενός. Μυστήρια ιστορία και γοητευτική… Και γόνιμη για μελέτη και ανάπτυξη υπαρξιστικών συλλογισμών. Ποια η αλήθεια; Εμένα ακόμα μου βρωμάει… Αλλά δεν είναι δικό μου θέμα… Για αυτό δεν το πιάνω… Κάλλιο να το πιάσει καμιά Νικολούλη.

    Μου αρέσει!

  27. @ Γιεώργιε Νικολακάκη

    Αγαπητε Κυριε διαβαζοντας το αρθρο σας….
    Μου εμεινε η εντυπωση, οτι κατι σας ενωχλει στο Λιαντινη.
    Κανω λαθος ???
    Η ταπεινη μου γνωμη ειναι η εξης:
    Αν ειχαμε περισσοτερους δασκαλους σαν τον Λιαντινη, η Ελλαδα ΔΕΝ θα ηταν στα σημερινα ΧΑΛΙΑ.

    Μου αρέσει!

  28. Μου αρέσει!

  29. Αλέξανδρος said

    Αποψη μου είναι πως το κείμενο είναι εντελώς άστοχο.
    Το να καταλάβεις τους λόγους που οδήγησαν στην αυτοκτονία τον Λιαντίνη απαιτεί ένα υπόβαθρο αλλά κι αυτό απο μόνο του δεν αρκεί !!

    Για εμένα ήταν ένας ΕΛΛΗΝΑΣ
    Μελετήστε τον,πολύ πιο εποικοδομητικό απο το να ψάχνεις για αυτή του την επιλογή και μόνο..

    Μου αρέσει!

  30. Στέλιος Μάνος said

    Σεβαστή κάθε γνώμη. Προσωπικά διαφωνώ ριζικά με το άρθρο. Τίποτα δεν είναι αλήθεια.

    Μου αρέσει!

  31. Ένα άρθρο γραμμένο με υποθέσεις και με θέμα την υποθετική αυτοκτονία του Λιαντίνη. Η φαντασιοπληξία σε όλο της το μέγεθος και με εμφανή στόχο να κατακρεουργήσει το Δάσκαλο Δημήτρη Λιαντίνη. Ο αρθρογράφος είναι βέβαιο πως δεν έχει διαβάσει το έργο του Λιαντίνη. Όλες οι παραπομπές του προέρχονται από την Γκέμμα ή και από βίντεο που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο. Πώς είναι δυνατόν έτσι να κατανοήσει το φιλοσοφικό του στοχασμό; Αν και ο ίδιος θέτει εξαρχής στόχο να ψυχολογήσει τον άνθρωπο και στη συνέχεια φτάνει στο σημείο να μας πει ότι νόμιζε ο Λιαντίνης πως είναι σοφός… Στα σχόλια αισθάνθηκε και την ανάγκη να μας τονίσει πως είναι ξάδερφος του Λιαντίνη και δη με ακαδημαϊκές περγαμηνές, υπογραμμίζοντας πως και ο Λιαντίνης είναι ένας Νικολακάκος. Μόνο που φρόντισε, λέω εγώ με τη σειρά μου, να μείνει γνωστός ως συγγραφέας με άλλο όνομα και όχι ως Νικολακάκος. Γιατί άραγε; Το εμπαθές άρθρο που διαβάσαμε αποτελεί ίσως μια κάποια απάντηση.

    Ευτυχώς που γνωρίζουμε ότι από το σόι του Λιαντίνη, το εκ μητρός, υπάρχει όντως και κάποιος ακόμη ακαδημαϊκός δάσκαλος. Ο Πέτρος Βλαχάκος. Δρ Φιλολογίας, συγγραφέας και πρώτος εξάδελφος του Λιαντίνη. (Ο πατέρας του ήταν αδελφός της μητέρας του Δημήτρη Λιαντίνη.) Και που έχει τελείως άλλη γνώμη. Μπορείτε να διαβάσετε σχετικό του άρθρο εδώ:

    http://www.liantinis.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=13&Itemid=81

    Άρθρο που περιέχει αναφορές σε όλο το σώμα του συγγραφικού έργου του Λιαντίνη που σχετίζεται με τη διδασκαλία νεοελληνικής λογοτεχνίας και την αγωγή. Έξυπνον Ενύπνιον (Ρίλκε), Χάσμα Σεισμού (Σολωμός), Νηφομανής (Σεφέρης), Homo Educandus (Φιλοσοφία της Αγωγής), Τα Ελληνικά, Οι ώρες των Άστρων.

    Αν τα είχε μελετήσει αυτά τα βιβλία και ο άλλος εξάδελφος, που υπογράφει το παραπάνω άρθρο, δε θα έφτανε στην ύβρι και στην ανεκδιήγητη φράση πως ο Λιαντίνης «συνάδει με ροκ σταρ, περισσότερο απ’ ό,τι με άνθρωπο του πνεύματος»!!!!!!! Ούτε και θα είχε εστιάσει μονομερώς στο ατεκμηρίωτο επιστημονικά γεγονός της αυτοκτονίας του Λιαντίνη, αλλά θα ένιωθε περήφανος που η γενιά του έδωσε έναν Δάσκαλο με το Δέλτα κεφαλαίο. Κατηγορεί τον Λιαντίνη πως εγκλωβίστηκε από το θάνατο, μα τελικά το παθαίνει ο ίδιος παραβλέποντας με σκανδαλώδη τρόπο τη ζωή του Λιαντίνη και το έργο που άφησε. Δεν ήταν ο Λιαντίνης που θέλησε με το θάνατό του να μείνει αθάνατος. Αυτό το λέει και στην Γκέμμα ο ίδιος. Πως αφήνει τα Ελληνικά και την Γκέμμα για τους αιώνες που δε θα υπάρχει. Το έργο του δηλαδή.

    Δείτε ολόκληρη την απάντηση εδώ: http://liantinis-o-daskalos-mas.blogspot.gr/2014/05/blog-post.html

    Μου αρέσει!

  32. Για το συγγραφέα του άρθρου: Δεν γνωρίζω αρχικά αν το πραγματικό σας όνομα είναι Γιώργος Νικολακάκος και που δηλώνετε ως συγγενής του άνδρα μου. 26 χρόνια γυναίκα του, ουδέποτε σας συνάντησα και ουδέποτε μου μίλησε για συγγενή του με το όνομα Γιώργος Νικολακάκος. Το άρθρο σας είναι μια φαντασιοκοπία αυθαίρετη και ερμηνεία του έργου και της προσωπικότητας του Λιαντίνη το λιγότερο που θα μπορούσα να πω αισχρή. Δεν συζητώ βέβαια ότι είστε ακόμη ένα θύμα της δημοσιογραφικής σαπουνόφουσκας, φλυαρίας και αδολεσχίας. Ούτε έχετε μελετήσει τα συγγράμματα του Λιαντίνη ούτε έχετε νοήσει από τη σκέψη του έστω και το ελάχιστο. Σας παραπέμπω να διαβάσετε το άρθρο της κυρίας Μαρίας Λαμπρίδου, μήπως και καταλάβετε κάτι.
    http://liantinis-o-daskalos-mas.blogspot.gr/2014/05/blog-post.html

    Μου αρέσει!

    • Κυρια N. Liantini ….

      Είναι πασιγνωστο, πως το σαπιο συστημα που κυβερνα, χρονια τωρα, τον βασανισμενο Ελληνισμο
      ΔΕΝ συμπαθησε ΠΟΤΕ τον ΕΛΛΗΝΑ Λιαντινη…

      Επομένως Γιατι σας παραξενευει ο κάθε …. νικολα-κακος ???
      Ανθρωποι πληρωμένοι του συστηματος,που λιβανιζουν τους κρατουντες και προσπαθουν να φτιαξουν
      «ελεγχομενες» προσωπικοτητες….

      Βεβαια…. αργησατε λιγο να λαβετε γνωση του εν λογω τυπου….
      Ευχαριστούμε για την παρουσια σας εδώ..
      Μας τιμα…

      Μου αρέσει!

  33. ricad77 said

    Τόσο εμβριθες ψυχογραφημα ούτε ο Φροιντ δεν θα αποτολμουσε. Μια χαοτικη αόριστια όπως όλα τα ψυχογραφηματα τέτοιου είδους,που παίρνουν τον χαρακτήρα κλινικης διάγνωσης. Με δύο λόγια :μια ανοησία και μισή. Ειδικά αυτά με τα σπήλαια που αναφέρονται είναι για γέλια και για κλάματα.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: