olympia.gr

Για την Ελλάδα με όπλο την αλήθεια. Μαθαίνοντας τη φύση, την κοινωνία, τον εαυτό μας. Μαθαίνοντας ξανά να ζούμε! Ecology is not just a trend. It's Life itself. Ecosophy: The Olympian Way. 奥林山方式

Μάχη Κιλκίς Λαχανά 19-21 Ιουνίου 1913, ένας 12χρονος γράφει ΙΣΤΟΡΙΑ, 100 χρόνια πριν!

Posted by antexoume στο Ιουνίου 19, 2013

 (υπενθύμιση παλαιότερης δημοσίευσής )

Η μάχη του Λαχανά, έσβησε τα όνειρα των βουλγάρων για ανακατάληψη Ελληνικών εδαφών.

Διαβάστε, τι έκανε ένας 12χρονος από την Κεφαλλονιά!!! Μία εν πολλοίς, άγνωστη ιστορία, που δείχνει μέχρι που μπορεί να φτάσει ένα αμούστακο παιδί, με οδηγό την αγάπη του για την Πατρίδα.

Αν εμείς, αγαπούσαμε στο 1/100 την Ελλάδα σε σχέση με τον μικρό Γεράσιμο… Αν σήμερα οι 12χρονοι είχαν αξίες και τέτοια ιδανικά…  Διαβάστε το στα παιδιά σας, αξίζει.

Μετά τη Συνθήκη του Λονδίνου, μεταξύ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και των Συμμαχικών δυνάμεων (Ελλάδα, Βουλγαρία, Σερβία, Μαυροβούνιο), οι Βούλγαροι πίστεψαν ότι ήλθε η ώρα να ξεκαθαρίσουν τις μεταξύ των βαλκανικών κρατών διαφορές για τη διανομή των οθωμανικών εδαφών, καθώς απέβλεπαν στην επέκταση της Βουλγαρίας σ’ ολόκληρη τη Μακεδονία.


Η Σερβία και η Βουλγαρία είχαν συνάψει συμφωνία διανομής, αλλά η ίδρυση (από Ιταλία και Αγγλία) της Αλβανίας απέτρεψε τα σχέδια της Σερβίας για διέξοδο στην Αδριατική με συνέπεια να μην αναγνωρίζει πια τη συμφωνία αυτή, ενώ η Βουλγαρία επέμενε να πάρει όλα τα συμφωνηθέντα εδάφη.

Με την Ελλάδα δεν υπήρχε καμία συμφωνία διανομής. Οι Σέρβοι αναγνώριζαν τα δικαιώματα της Ελλάδας επί των εδαφών που κατείχε ο Ελληνικός Στρατός. Η Βουλγαρία όμως επεδίωκε να διώξει την Ελλάδα από τα εδάφη αυτά και να ιδρύσει τη Μεγάλη Βουλγαρία της Συνθήκης του Αγίου Στεφάνου, του 1878. Έτσι πήρε την απόφασή της. Θα αναλάμβανε αιφνιδιαστικά ταυτόχρονη επίθεση κατά του Σερβικού και Ελληνικού Στρατού.
Η απροειδοποίητη επίθεση του Βουλγαρικού Στρατού, χωρίς να έχει προηγηθεί κήρυξη πολέμου σημειώθηκε τη νύχτα της 16-17 Ιουνίου οπότε κατελήφθη η Γευγελή, αποκόπτοντας την επικοινωνία μεταξύ Ελληνικού και Σερβικού Στρατού με συνέπεια να ξεκινήσει ο Β’ Βαλκανικός Πόλεμος.
Οι Βούλγαροι στρατηγοί, μάλιστα, φαίνονταν σίγουροι για τη νίκη τους, γεγονός που έκανε τον Βούλγαρο Στρατηγό Σαρόφ να κομπάζει: «Η Θεσσαλονίκη θα καταληφθεί σε 9 ώρες και το Βελιγράδι σε 5 ημέρες. Οι Έλληνες έχουν ένα στρατό πλασιέ και εμπόρων και οι Σέρβοι ηττήθηκαν κατά κράτος το 1885».
Τη νύχτα 16-17 Ιουνίου 1913, η 2η Βουλγαρική Στρατιά επιτέθηκε αρχικά κατά των ελληνικών προφυλακών στο Παγγαίο. Στις 17 Ιουνίου οι επιθέσεις επεκτάθηκαν προς Νιγρίτα και δυτικά της λίμνης Αρτζάνι. Τη νύχτα 17-18 Ιουνίου η βουλγαρική δύναμη (1.250 ανδρών) που διέμενε στη Θεσσαλονίκη ως φιλοξενούμενη αιχμαλωτίσθηκε κατόπιν μάχης. Στις 18 Ιουνίου έφθασε στη Θεσσαλονίκη ο βασιλιάς Κωνσταντίνος με τον επιτελή του Ιωάννη Μεταξά και ανέλαβε τη διοίκηση των Ελληνικών Δυνάμεων.
Στο νέο αυτό πόλεμο έμπαινε ο Ελληνικός Στρατός με ακμαιότατες ηθικές δυνάμεις, φλεγόμενος από την επιθυμία να τιμωρήσει τους Βουλγάρους, για την προκλητικότητα και δολιότητά τους.
Ο Στρατηγός Ιβάνωφ, αφού απώθησε τις ελληνικές προφυλακές, σχεδίαζε να αναλάβει στις 19 Ιουνίου γενική επίθεση προς τη Θεσσαλονίκη. Τον πρόλαβε όμως η επιθετική εξόρμηση ολόκληρου του ελληνικού το βράδυ της 19ης Ιουνίου και τον καθήλωσε σε άμυνα.
Οι δυνάμεις του Ιβάνωφ ανέρχονταν σε 59 τάγματα πεζικού, 124 πυροβόλα και 7 ίλες ιππικού. Τα ισχυρότερα κέντρα αμύνης του ήταν το Κιλκίς και ο Λαχανάς. Στο Κιλκίς διέθεσε 8 τάγματα, στον δε Λαχανά και εκατέρωθεν του Στρυμονικού 20 τάγματα. Οι υπόλοιπες δυνάμεις του κατανεμήθηκαν βορείως της λίμνης Αρτζάν, στις Σέρρες και από το Παγγαίο μέχρι την Ελευθερούπολη. Ειδικά στο μέτωπο Παγγαίου – Ελευθερούπολης διέθεσε 12 τάγματα τα οποία αχρηστεύθηκαν, γιατί τα καθήλωσε να φυλάγουν τις ακτές, προς απόκρουση ενδεχόμενης απόβασης από τη θάλασσα.
Το πρωί της 19ης Ιουνίου οι 2η, 4η, 5η και 3η Μεραρχίες ξεκίνησαν από τη γραμμή Λητή – Μονόλοφος – Νέα Φιλαδέλφεια – Αγιονέρι με συγκλίνουσες κατευθύνσεις προς Κιλκίς. Οι 6η και 1η από Άσσηρο και Προφήτη προς Λαχανά. Στο δεξιό πλευρό η 7η Μεραρχία από Αρέθουσα προς Νιγρίτα και στο αριστερό η 10η Μεραρχία από γέφυρα Γουμένιτσας επί του Αξιού προς λίμνη Αρτζάν.
Άρχιζε η μάχη Κιλκίς – Λαχανά με σύγχρονη επίθεση ολόκληρου του Ελληνικού Στρατού. Γενικά μάχη επί μετώπου 80 χιλιομέτρων με 8 Μεραρχίες, συμπαρατεταγμένες, με κύρια ενέργεια προς Κιλκίς, διά τεσσάρων (4) Μεραρχιών. Στις 8 το πρωί άρχισε η επαφή με τις βουλγαρικές προφυλακές. Στις 10:00 η μάχη είχε αναπτυχθεί. Οι 4 Μεραρχίες προς Κιλκίς είχαν εμπλακεί σε σφοδρότατο αγώνα προ της προωθημένης αμυντικής τοποθεσίας των Βουλγάρων επί της γραμμής Πέρινθος – Μαυρονέρι – Νέο Γυναικόκαστρο. Η επίθεση διεξήγετο κάτω από πυκνότατο πυρ του Βουλγαρικού Πυροβολικού και πεζικού και μέσα στις πυρκαγιές των σπαρτών που άναψαν από τις εκρήξεις των βουλγαρικών οβίδων. Δεξιά προς Λαχανά η 1η και 6η Μεραρχίες πλησίασαν τις βουλγαρικές θέσεις μετά το μεσημέρι και στις 3 το απόγευμα άρχισαν την επίθεσή τους.
Μέχρι το βράδυ η προωθημένη τοποθεσία του Κιλκίς είχε πέσει κατόπιν φονικού αγώνα και οι Βούλγαροι οπισθοχωρούσαν προς την κύρια τοποθεσία αντιστάσεώς τους γύρω από την πόλη του Κιλκίς. Στον Λαχανά επίσης αποσύρονταν στην κύρια τοποθεσία τους Προφήτης Ηλίας – Παλιόκαστρο. Στο δεξιό πλευρό η 7η Μεραρχία είχε ανατρέψει τη βουλγαρική αντίσταση στο στενωπό Σκεπαστού και στο αριστερό η 10η ανέτρεψε τους Βουλγάρους προς Αρτζάν. Μεταξύ Κιλκίς και Αρτζάν η Ταξιαρχία Ιππικού επιτηρούσε το κενό.
Την επόμενη η μάχη ξανάρχισε. Όλη την ημέρα οι Μεραρχίες ενεπλάκησαν σε σκληρότατους αγώνες για να πλησιάσουν σε αποστάσεις εφόδου κατά της κύριας βουλγαρικής τοποθεσίας. Τα πυρά των Βουλγάρων όμως ήταν φονικότατα και το έδαφος τόσο ακάλυπτο, ώστε οι ελληνικές δυνάμεις καθηλώθηκαν.
Η κρίση της μάχης επήλθε την επομένη, 21η Ιουνίου, με σειρά ορμητικών εφόδων διά της λόγχης. Η τοποθεσία του Κιλκίς έπεσε στις 11 το πρωί, του δε Λαχανά στις 4 το απόγευμα. Η 2α Βουλγαρική Στρατιά διασπάσθηκε και ένα μέρος της δυνάμεώς της τράπηκε προς Δοϊράνη, ενώ το μεγαλύτερο μέρος της διέφυγε πανικόβλητο προς Σέρρες.
Η τριήμερη μάχη του Κιλκίς – Λαχανά στοίχισε στον Ελληνικό Στρατό 8.700 νεκρούς και τραυματίες. Πολύ βαρύ το τίμημα. Έκρινε όμως ολόκληρη την πορεία του πολέμου. Οι Βούλγαροι τρόμαξαν, αιφνιδιάσθηκαν με την καθολική ήττα τους σε όλη την έκταση του πεδίου της μάχης, δεν κατόρθωσαν να συνέλθουν, το ηθικό τους κατέπεσε και υποχώρησαν βαθιά προς τα στενά της Κρέσνας.
Οι μεγάλες απώλειες που υπέστη ο Ελληνικός Στρατός, οφείλονταν στην επικρατούσα αντίληψη ότι το πεζικό ήταν ικανό να πετύχει μόνο του, χωρίς ισχυρή προστασία του Πυροβολικού.
Στις περισσότερες φάσεις του αγώνα στο Κιλκίς το πεζικό επετίθετο ανεξάρτητα από την κάλυψη των θέσεων από το πυροβολικό.
Αποτέλεσμα ήταν οι απώλειες που υπήρξαν να είναι φοβερές. Παρ’ όλες όμως τις απώλειες, το πεζικό προχωρούσε σ’ αυτό το ακάλυπτο έδαφος που δεν παρείχε ούτε ένα μέτρο απυρόβλητο.
Προχωρούσε ατρόμητο με όλους τους αξιωματικούς στην πρώτη γραμμή, έφθανε στην απόσταση εφόδου και ορμούσε με τη λόγχη, ως κύμα ακατάσχετο, σημειώνοντας τη σημαντικότερη νίκη της λόγχης επί των συνεχών πυρών.

.

Ο 12χρονος που έγινε υπαξιωματικός


Ένα από τα σημαντικά… παραλειπόμενα της Μάχης Κιλκίς – Λαχανά είναι ότι σε αυτή διακρίθηκε για τον ηρωισμό του και πήρε το βαθμό ο νεότερος υπαξιωματικός στην ιστορία των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, ο Γεράσιμος Ραυτόπουλος.
Ο ανήλικος που αν και το μπόι του δεν ξεπερνούσε τα 140-150 εκατοστά, εντούτοις διέθετε τόσο θάρρος και τσαγανό που εξέπληξε τους πάντες.
Ο Γεράσιμος Ραυτόπουλος γεννήθηκε το 1900 στο Φισκάρδο της Κεφαλονιάς. Την περίοδο δηλαδή που η Ελλάδα προσπαθούσε να βρει την ταυτότητά της. Προσπαθούσε να ορθοποδήσει οικονομικά, προσπαθούσε να συνέλθει από το ηχηρό χαστούκι του «ατυχούς πολέμου» του 1897 και την ταπεινωτική ήττα από το στρατό του Σουλτάνου.
Στα 12 του ο Ραυτόπουλος έφυγε από το νησί του για να καταταγεί εθελοντικά στο πεζικό. Ήδη έχει ξεσπάσει ο Α’ Βαλκανικός Πόλεμος κατά των Οθωμανών και η χώρα έχει ανάγκη από στρατιώτες.
Έφτασε στον Πειραιά και πήγε αμέσως στο στρατολογικό γραφείο. Εκεί, οι στρατολόγοι στην αρχή ίσως να γέλασαν ειρωνικά. «Επ, μικρέ, τι κάνεις εσύ εδώ;» του είπαν και πρόσθεσαν:
«Πήγαινε στο σπίτι σου, ο πόλεμος είναι για άνδρες. Έχεις χρόνια ακόμη».
Ο Γεράσιμος όμως δεν πτοήθηκε. Βγήκε από το κτίριο και πήγε αμέσως στο σταθμό των τρένων, που γεμάτα φαντάρους και εφόδια έφευγαν για το μέτωπο.
Το μικρό του κορμί τον βοήθησε να μη γίνει αντιληπτός από τους φρουρούς και σε μια στιγμή χαλαρότητάς τους, ο μικρός πέρασε κάτω από τα μάτια τους και μπήκε σε ένα βαγόνι γεμάτο στρατιώτες.
Προορισμός του, η Λάρισα και το 18ο Σύνταγμα της 6ης Μεραρχίας. Μόλις παρουσιάστηκε στο διοικητή, εκείνος γέλασε αλλά τελικά τον πήρε ως «παιδί του Συντάγματος». Ο ρόλος του θα ήταν διακοσμητικός, κάτι σαν τη μασκότ του Συντάγματος.

Όμως ο μικρός είχε άλλα σχέδια στο μυαλό του. Το βάπτισμα του πυρός το πήρε στη μάχη της Ελασσόνας.
Όλοι έμειναν με το στόμα ανοιχτό με αυτόν το 12χρονο σατανά που πολέμησε λυσσασμένα και συμπεριφερόταν στη μάχη σαν έμπειρος στρατιώτης. Και όχι μόνο αυτό, έγινε μάλιστα και κάτοχος ενός λαφύρου.
Ενός όπλου τύπου «Μαρτίνι» που απέσπασε από κάποιον Τούρκο.
Επόμενη μάχη το Σαραντάπορο.
Ο Γεράσιμος Ραυτόπουλος πολέμησε με περισσότερη λύσσα και ορμή ώστε ο διοικητής του, μπροστά σε αυτό το μικρό γίγαντα, έμεινε άφωνος. Του έδωσε μάλιστα να έχει ένα Manlicher-Schonauer.
Στη μάχη Κιλκίς – Λαχανά το 1913, η τύχη δεν γύρισε την πλάτη στον 12χρονο παρότι συνελήφθη αιχμάλωτος από Βούλγαρους. Ένα βράδυ ο μικρός τα παίζει όλα για όλα. Με κάποιο μαγικό τρόπο κατάφερε να σκοτώσει 3 Βούλγαρους από το απόσπασμα των 5 που συνόδευε τους Έλληνες αιχμαλώτους και τον ίδιο και δραπέτευσε.
Όπως όμως επέστρεφε στο στρατόπεδο των Ελλήνων άκουσε πνιχτές κραυγές μέσα σε ένα όρυγμα.
Ένας Έλληνας εύζωνας, βαριά τραυματισμένος αργοπέθαινε. Ο Ραυτόπουλος δεν το σκέφτηκε δεύτερη φορά.
Πήρε τον εύζωνα στην πλάτη και τον γύρισε στο στρατόπεδο.
Είναι χαρακτηριστικά τα δημοσιεύματα του τύπου της εποχής.
Η «Εστία», έγραφε: «Σας παρουσιάζομεν σήμερον τον μικρότερον υπαξιωματικόν του Ελληνικού Στρατού.
Είναι ηλικίας 12-13 ετών και κατάγεται από το Φισκάρδον της Κεφαλληνίας.
Το όνομα του ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΡΑΥΤΟΠΟΥΛΟΣ (αριστερά στην εικόνα).
Ο πατέρας του αρτοποιός εις την Ύδραν, η μητέρα του μένει εις τον Πειραιάν και αυτός ήτο υπηρέτης εις Πύλον όπου τον εύρεν η επιστράτευσις.
Το πολεμικόν μένος που είχε καταλάβει όλον τον κόσμο, ηλέκτρισε και τον μικρόν υπηρέτην, ο οποίος εζήτησεν αμέσως όσα χρήματα είχε να λαμβάνει από τον πάτρωνά του και την επομένη απεβιβάζετο εις Αθήνας, παρουσιασθείς εις το Στρατολογικόν γραφείον όπως καταταχθή εθελοντική.
Η ηλικία του δεν εβοήθησε την αποδοχήν της αιτήσεώς του και ο μικρός έφυγε από το γραφείον λυπημένος αλλ’ όχι και απηλπισμένος.
Μίαν πρωίαν διαφυγών την προσοχήν των φρουρών, εσκαρφάλωσεν εις τον μεταξύ των δύο βαγονίων χώρον και μαζή με τον στρατόν έφθασεν εις την Λάρισσαν, όπου επί τέλους μετά την τόσην του επιμονήν εγένετο δεκτός εις το 18ον σύνταγμα της 6ης μεραρχίας ως “παιδί του συντάγματος”.

Εις την μάχην της Ελασσώνος έγεινε κάτοχος Τουρκικού λαφύρου, όπλου Μαρτίνι, με το οποίον έλαβε το βάπτισμα του Πυρός. Η ανδρεία του εξετιμήθη από όλους και εις την μάχην του Σαρανταπόρου του εδόθη εις ένδειξιν αναγνωρίσεως της ικανότητός του, Μάλινχερ.
Εις την πεισματώδη μάχην του Κιλκίς ευρέθη μεταξύ πέντε Βουλγάρων αιχμάλωτος, αλλά καθ’ ην στιγμήν οι Βούλγαροι ησχολούντο να εύρουν κανένα σχοινί διά να τον δέσουν, αυτός αρπάζει το Μάλινχερ και ρίπτει νεκρούς τους τρεις, ενώ οι δύο άλλοι εσώζοντο διά της φυγής.
Κατ’ αυτόν τον τρόπον, ο μικρός στρατιώτης έσωσε και έναν τραυματίαν εύζωνον, όστις θα περιήρχετο εις χείρας των δημίων.
Το γεγονός τούτο της ανδραγαθίας του λιλιπουτείου υποδεκανέως επιστοποιήθη και επισήμως, μεθ’ ο και ο διοικητής του τον προήγαγε εις δεκανέα».
Δυστυχώς όμως τα ίχνη του μικρού δεκανέα χάθηκαν καθώς μετά κανένα αρχείο, καμία αναφορά δεν έχει υπάρξει στο πρόσωπό του…

12 ετών «πήγε πόλεμο», για την Πατρίδα!

12 ετών έκανε πράγματα που, ούτε καν τα φανταζόμαστε.

12 ετών μας δείχνει ότι η δύναμη της ελληνικής ψυχής, είναι αδάμαστη.

με πληροφορίες από το http://www.patridamou.gr/?p=522

35 Σχόλια to “Μάχη Κιλκίς Λαχανά 19-21 Ιουνίου 1913, ένας 12χρονος γράφει ΙΣΤΟΡΙΑ, 100 χρόνια πριν!”

  1. μανος2626 said

    για τη συνεχεια του δεν βλεπω να λεει το αρθρο….πως τον τιμησε η πατριδα στην μετεπειτα ζωη του?? η θα πηγε και αυτος οπως τον Πλαστηρα και καθε αλλο γνησιο πατριωτη….στην ψαθα…..

    Μου αρέσει!

    • Θανάσης said

      Οταν πας εθελοντής στον πολεμο δεν σκεφτεσε ποσα θα σου δωσει η πατριδα στον γυρισμο,αλλα για να σωσεις την πατριδα σου.
      Τιμή και δόξα στον μικρό ήρωα,μακάρι αυτο το ενδοξο αρχαιο Ελληνικο πνευμα της φυλης μας,να κυριαρχίσει και στους παρόντες χρόνους αν χρειαστεί.

      Μου αρέσει!

      • μανος2626 said

        εννοειται αυτο Θαναση,εννοειται αλλα εδω βλεπω τοσα χρονια και τιμουμε και παρασημοφορουμε σε τουτη τη χωρα ολα τα σκατα σαν αντιστασιακους του κωλου και ολους τους αχρηστους που εχουν »υπηρετησει΄΄ σαν βολευτες και οσους εχουν δωσει το αιμα τους για αυτον τον τοπο τους πεταμε στα σκουπιδια…..αλλα τι να λεμε τωρα εδω μεχρι και ο Κολοκοτρωνης φυλακιστηκε για τον 12 χρονο μαχητη ρωταω….?? για να μην πω και για τους Ελληνες μαχητες της Κυπρου του 74 ……

        Μου αρέσει!

    • evreos forofigas pou the plironi stin elada giati den ime koroido said

      elpizo na min gelasis… an kapios xeri oti zi.. as gini kapio programma sti t.v … an ehi pethani.. as pai kapios papas na to kani kanena trisagio ke na to dixi i tv. na didaskonde i neoteri

      Μου αρέσει!

    • Ετεός said

      Μη περιμένετε ιδιαίτερες τιμές από ένα κράτος που κατάντησε να του γράφει βιβλία Ιστορίας ο κάθε πράκτορας της τουρκιάς σαν την Ρεπούση. Αυτά τα ανδραγαθήματα είναι πάγια τακτική να μένουν άγνωστα στους νέους Έλληνες για να μην εξυψώνεται η Εθνική Υπερηφάνεια κατ’ επιταγή των επιθυμιών της θολοκουλτούρας που κυβερνάει δεκαετίες την Ελλάδα.
      Τιμή και Δόξα σε αυτό το Ηρωικό Ελληνόπουλο … πόσο ανύπαρκτοι δείχνουν μπροστά του οι πολιτικάντηδες της σημερινής Ελλάδας

      Μου αρέσει!

    • serfistas said

      Αυτοι που μπαινουν στην φωτια δεν το κανουν για αμοιβες , ουτε και διεκδικουν ποτε αμοιβες Μανο.
      Αυτους που βλεπεις να παιρνουν οφιτσια και συνταξεις να εισαι σιγουρος οτι καμμια σχεση δεν ειχαν
      με αυτα που διεκδικουν.Ετσι ηταν ετσι θα ειναι παντα Μανο.

      Μου αρέσει!

  2. […] Σπύρος Γ. Εορταστικά / Επετειακά, Ιστορικά θέματα ιστορία, ιστορία Μακεδονίας, νεότερη ιστορία Μακεδονίας Γράψτε ένα σχόλιο Από Olympia.gr […]

    Μου αρέσει!

  3. ΜΑΧΗΤΗΣ said

    Αρκει καποια στιγμη φιλοι σχολιαστες…

    να αναλυσεται αυτο που συνεχως ..ακουμε χρονια…..

    Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΡΩΕΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ!

    Οταν το καταλαβουμε , το αναλυσουμε και το νοιωσουμε…

    τοτε ΔΕΝ ΘΑ ΑΝΑΡΩΤΙΟΜΑΣΤΕ…τι εγινε το καθε δωδεκαχρονο Ελληνοπουλο ….

    Μου αρέσει!

  4. pinelopi said

    Το απόλυτο κάθαρμα της ελληνικής
    ιστορίας.
    Ο «ελάχιστος» της ελληνικής ιστορίας.
    Ο «εθνάρχης» των γραικύλων.
    Ο ιδρυτής του Κολεγίου Αθηνών.
    Ο θείος του Μητσοτάκη.

    Ο πιο πιστός λακές της Βρετανίας στη
    νοτιοανατολική Ευρώπη.

    Γιατί είμαστε τόσο σκληροί μ’ αυτόν;

    Μου αρέσει!

  5. […] άγνωστη ιστορία, που δείχνει μέχρι που μπορεί να φτάσει ένα αμούστακο παιδί, με οδηγό την αγάπη του για την Πατρίδα. Αν εμείς, αγαπούσαμε στο 1/100 την Ελλάδα σε σχέση με τον μικρό Γεράσιμο… Αν σήμερα οι 12χρονοι είχαν αξίες και τέτοια ιδανικά…  Διαβάστε το στα παιδιά σας, αξίζει. Μετά τη Συνθήκη του Λονδίνου, μεταξύ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και των Συμμαχικών δυνάμεων (Ελλάδα, Βουλγαρία, Σερβία, Μαυροβούνιο), οι Βούλγαροι πίστεψαν ότι ήλθε η ώρα να ξεκαθαρίσουν τις μεταξύ των βαλκανικών κρατών διαφορές για τη διανομή των οθωμανικών εδαφών, καθώς απέβλεπαν στην επέκταση της Βουλγαρίας σ’ ολόκληρη τη Μακεδονία. Η Σερβία και η Βουλγαρία είχαν συνάψει συμφωνία διανομής, αλλά η ίδρυση (από Ιταλία και Αγγλία) της Αλβανίας απέτρεψε τα σχέδια της Σερβίας για διέξοδο στην Αδριατική με συνέπεια να μην αναγνωρίζει πια τη συμφωνία αυτή, ενώ η Βουλγαρία επέμενε να πάρει όλα τα συμφωνηθέντα εδάφη. Με την Ελλάδα δεν υπήρχε καμία συμφωνία διανομής. Οι Σέρβοι αναγνώριζαν τα δικαιώματα της Ελλάδας επί των εδαφών που κατείχε ο Ελληνικός Στρατός. Η Βουλγαρία όμως επεδίωκε να διώξει την Ελλάδα από τα εδάφη αυτά και να ιδρύσει τη Μεγάλη Βουλγαρία της Συνθήκης του Αγίου Στεφάνου, του 1878. Έτσι πήρε την απόφασή της. Θα αναλάμβανε αιφνιδιαστικά ταυτόχρονη επίθεση κατά του Σερβικού και Ελληνικού Στρατού.Η απροειδοποίητη επίθεση του Βουλγαρικού Στρατού, χωρίς να έχει προηγηθεί κήρυξη πολέμου σημειώθηκε τη νύχτα της 16-17 Ιουνίου οπότε κατελήφθη η Γευγελή, αποκόπτοντας την επικοινωνία μεταξύ Ελληνικού και Σερβικού Στρατού με συνέπεια να ξεκινήσει ο Β’ Βαλκανικός Πόλεμος.Οι Βούλγαροι στρατηγοί, μάλιστα, φαίνονταν σίγουροι για τη νίκη τους, γεγονός που έκανε τον Βούλγαρο Στρατηγό Σαρόφ να κομπάζει: «Η Θεσσαλονίκη θα καταληφθεί σε 9 ώρες και το Βελιγράδι σε 5 ημέρες. Οι Έλληνες έχουν ένα στρατό πλασιέ και εμπόρων και οι Σέρβοι ηττήθηκαν κατά κράτος το 1885».Τη νύχτα 16-17 Ιουνίου 1913, η 2η Βουλγαρική Στρατιά επιτέθηκε αρχικά κατά των ελληνικών προφυλακών στο Παγγαίο. Στις 17 Ιουνίου οι επιθέσεις επεκτάθηκαν προς Νιγρίτα και δυτικά της λίμνης Αρτζάνι. Τη νύχτα 17-18 Ιουνίου η βουλγαρική δύναμη (1.250 ανδρών) που διέμενε στη Θεσσαλονίκη ως φιλοξενούμενη αιχμαλωτίσθηκε κατόπιν μάχης. Στις 18 Ιουνίου έφθασε στη Θεσσαλονίκη ο βασιλιάς Κωνσταντίνος με τον επιτελή του Ιωάννη Μεταξά και ανέλαβε τη διοίκηση των Ελληνικών Δυνάμεων.Στο νέο αυτό πόλεμο έμπαινε ο Ελληνικός Στρατός με ακμαιότατες ηθικές δυνάμεις, φλεγόμενος από την επιθυμία να τιμωρήσει τους Βουλγάρους, για την προκλητικότητα και δολιότητά τους.Ο Στρατηγός Ιβάνωφ, αφού απώθησε τις ελληνικές προφυλακές, σχεδίαζε να αναλάβει στις 19 Ιουνίου γενική επίθεση προς τη Θεσσαλονίκη. Τον πρόλαβε όμως η επιθετική εξόρμηση ολόκληρου του ελληνικού το βράδυ της 19ης Ιουνίου και τον καθήλωσε σε άμυνα.Οι δυνάμεις του Ιβάνωφ ανέρχονταν σε 59 τάγματα πεζικού, 124 πυροβόλα και 7 ίλες ιππικού. Τα ισχυρότερα κέντρα αμύνης του ήταν το Κιλκίς και ο Λαχανάς. Στο Κιλκίς διέθεσε 8 τάγματα, στον δε Λαχανά και εκατέρωθεν του Στρυμονικού 20 τάγματα. Οι υπόλοιπες δυνάμεις του κατανεμήθηκαν βορείως της λίμνης Αρτζάν, στις Σέρρες και από το Παγγαίο μέχρι την Ελευθερούπολη. Ειδικά στο μέτωπο Παγγαίου – Ελευθερούπολης διέθεσε 12 τάγματα τα οποία αχρηστεύθηκαν, γιατί τα καθήλωσε να φυλάγουν τις ακτές, προς απόκρουση ενδεχόμενης απόβασης από τη θάλασσα.Το πρωί της 19ης Ιουνίου οι 2η, 4η, 5η και 3η Μεραρχίες ξεκίνησαν από τη γραμμή Λητή – Μονόλοφος – Νέα Φιλαδέλφεια – Αγιονέρι με συγκλίνουσες κατευθύνσεις προς Κιλκίς. Οι 6η και 1η από Άσσηρο και Προφήτη προς Λαχανά. Στο δεξιό πλευρό η 7η Μεραρχία από Αρέθουσα προς Νιγρίτα και στο αριστερό η 10η Μεραρχία από γέφυρα Γουμένιτσας επί του Αξιού προς λίμνη Αρτζάν.Άρχιζε η μάχη Κιλκίς – Λαχανά με σύγχρονη επίθεση ολόκληρου του Ελληνικού Στρατού. Γενικά μάχη επί μετώπου 80 χιλιομέτρων με 8 Μεραρχίες, συμπαρατεταγμένες, με κύρια ενέργεια προς Κιλκίς, διά τεσσάρων (4) Μεραρχιών. Στις 8 το πρωί άρχισε η επαφή με τις βουλγαρικές προφυλακές. Στις 10:00 η μάχη είχε αναπτυχθεί. Οι 4 Μεραρχίες προς Κιλκίς είχαν εμπλακεί σε σφοδρότατο αγώνα προ της προωθημένης αμυντικής τοποθεσίας των Βουλγάρων επί της γραμμής Πέρινθος – Μαυρονέρι – Νέο Γυναικόκαστρο. Η επίθεση διεξήγετο κάτω από πυκνότατο πυρ του Βουλγαρικού Πυροβολικού και πεζικού και μέσα στις πυρκαγιές των σπαρτών που άναψαν από τις εκρήξεις των βουλγαρικών οβίδων. Δεξιά προς Λαχανά η 1η και 6η Μεραρχίες πλησίασαν τις βουλγαρικές θέσεις μετά το μεσημέρι και στις 3 το απόγευμα άρχισαν την επίθεσή τους.Μέχρι το βράδυ η προωθημένη τοποθεσία του Κιλκίς είχε πέσει κατόπιν φονικού αγώνα και οι Βούλγαροι οπισθοχωρούσαν προς την κύρια τοποθεσία αντιστάσεώς τους γύρω από την πόλη του Κιλκίς. Στον Λαχανά επίσης αποσύρονταν στην κύρια τοποθεσία τους Προφήτης Ηλίας – Παλιόκαστρο. Στο δεξιό πλευρό η 7η Μεραρχία είχε ανατρέψει τη βουλγαρική αντίσταση στο στενωπό Σκεπαστού και στο αριστερό η 10η ανέτρεψε τους Βουλγάρους προς Αρτζάν. Μεταξύ Κιλκίς και Αρτζάν η Ταξιαρχία Ιππικού επιτηρούσε το κενό.Την επόμενη η μάχη ξανάρχισε. Όλη την ημέρα οι Μεραρχίες ενεπλάκησαν σε σκληρότατους αγώνες για να πλησιάσουν σε αποστάσεις εφόδου κατά της κύριας βουλγαρικής τοποθεσίας. Τα πυρά των Βουλγάρων όμως ήταν φονικότατα και το έδαφος τόσο ακάλυπτο, ώστε οι ελληνικές δυνάμεις καθηλώθηκαν.Η κρίση της μάχης επήλθε την επομένη, 21η Ιουνίου, με σειρά ορμητικών εφόδων διά της λόγχης. Η τοποθεσία του Κιλκίς έπεσε στις 11 το πρωί, του δε Λαχανά στις 4 το απόγευμα. Η 2α Βουλγαρική Στρατιά διασπάσθηκε και ένα μέρος της δυνάμεώς της τράπηκε προς Δοϊράνη, ενώ το μεγαλύτερο μέρος της διέφυγε πανικόβλητο προς Σέρρες.Η τριήμερη μάχη του Κιλκίς – Λαχανά στοίχισε στον Ελληνικό Στρατό 8.700 νεκρούς και τραυματίες. Πολύ βαρύ το τίμημα. Έκρινε όμως ολόκληρη την πορεία του πολέμου. Οι Βούλγαροι τρόμαξαν, αιφνιδιάσθηκαν με την καθολική ήττα τους σε όλη την έκταση του πεδίου της μάχης, δεν κατόρθωσαν να συνέλθουν, το ηθικό τους κατέπεσε και υποχώρησαν βαθιά προς τα στενά της Κρέσνας.Οι μεγάλες απώλειες που υπέστη ο Ελληνικός Στρατός, οφείλονταν στην επικρατούσα αντίληψη ότι το πεζικό ήταν ικανό να πετύχει μόνο του, χωρίς ισχυρή προστασία του Πυροβολικού.Στις περισσότερες φάσεις του αγώνα στο Κιλκίς το πεζικό επετίθετο ανεξάρτητα από την κάλυψη των θέσεων από το πυροβολικό.Αποτέλεσμα ήταν οι απώλειες που υπήρξαν να είναι φοβερές. Παρ’ όλες όμως τις απώλειες, το πεζικό προχωρούσε σ’ αυτό το ακάλυπτο έδαφος που δεν παρείχε ούτε ένα μέτρο απυρόβλητο.Προχωρούσε ατρόμητο με όλους τους αξιωματικούς στην πρώτη γραμμή, έφθανε στην απόσταση εφόδου και ορμούσε με τη λόγχη, ως κύμα ακατάσχετο, σημειώνοντας τη σημαντικότερη νίκη της λόγχης επί των συνεχών πυρών. . Ο 12χρονος που έγινε υπαξιωματικός Ένα από τα σημαντικά… παραλειπόμενα της Μάχης Κιλκίς – Λαχανά είναι ότι σε αυτή διακρίθηκε για τον ηρωισμό του και πήρε το βαθμό ονεότερος υπαξιωματικός στην ιστορία των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, ο Γεράσιμος Ραυτόπουλος.Ο ανήλικος που αν και το μπόι του δεν ξεπερνούσε τα 140-150 εκατοστά, εντούτοις διέθετε τόσο θάρρος και τσαγανό που εξέπληξε τους πάντες.Ο Γεράσιμος Ραυτόπουλος γεννήθηκε το 1900 στο Φισκάρδο της Κεφαλονιάς. Την περίοδο δηλαδή που η Ελλάδα προσπαθούσε να βρει την ταυτότητά της. Προσπαθούσε να ορθοποδήσει οικονομικά, προσπαθούσε να συνέλθει από το ηχηρό χαστούκι του «ατυχούς πολέμου» του 1897 και την ταπεινωτική ήττα από το στρατό του Σουλτάνου.Στα 12 του ο Ραυτόπουλος έφυγε από το νησί του για να καταταγεί εθελοντικά στο πεζικό. Ήδη έχει ξεσπάσει ο Α’ Βαλκανικός Πόλεμος κατά των Οθωμανών και η χώρα έχει ανάγκη από στρατιώτες.Έφτασε στον Πειραιά και πήγε αμέσως στο στρατολογικό γραφείο. Εκεί, οι στρατολόγοι στην αρχή ίσως να γέλασαν ειρωνικά. «Επ, μικρέ, τι κάνεις εσύ εδώ;» του είπαν και πρόσθεσαν:«Πήγαινε στο σπίτι σου, ο πόλεμος είναι για άνδρες. Έχεις χρόνια ακόμη».Ο Γεράσιμος όμως δεν πτοήθηκε. Βγήκε από το κτίριο και πήγε αμέσως στο σταθμό των τρένων, που γεμάτα φαντάρους και εφόδια έφευγαν για το μέτωπο.Το μικρό του κορμί τον βοήθησε να μη γίνει αντιληπτός από τους φρουρούς και σε μια στιγμή χαλαρότητάς τους, ο μικρός πέρασε κάτω από τα μάτια τους και μπήκε σε ένα βαγόνι γεμάτο στρατιώτες.Προορισμός του, η Λάρισα και το 18ο Σύνταγμα της 6ης Μεραρχίας. Μόλις παρουσιάστηκε στο διοικητή, εκείνος γέλασε αλλά τελικά τον πήρε ως «παιδί του Συντάγματος». Ο ρόλος του θα ήταν διακοσμητικός, κάτι σαν τη μασκότ του Συντάγματος. Όμως ο μικρός είχε άλλα σχέδια στο μυαλό του. Το βάπτισμα του πυρός το πήρε στη μάχη της Ελασσόνας.Όλοι έμειναν με το στόμα ανοιχτό με αυτόν το 12χρονο σατανά που πολέμησε λυσσασμένα και συμπεριφερόταν στη μάχη σαν έμπειρος στρατιώτης. Και όχι μόνο αυτό, έγινε μάλιστα και κάτοχος ενός λαφύρου.Ενός όπλου τύπου «Μαρτίνι» που απέσπασε από κάποιον Τούρκο.Επόμενη μάχη το Σαραντάπορο.Ο Γεράσιμος Ραυτόπουλος πολέμησε με περισσότερη λύσσα και ορμή ώστε ο διοικητής του, μπροστά σε αυτό το μικρό γίγαντα, έμεινε άφωνος. Του έδωσε μάλιστα να έχει ένα Manlicher-Schonauer.Στη μάχη Κιλκίς – Λαχανά το 1913, η τύχη δεν γύρισε την πλάτη στον 12χρονο παρότι συνελήφθη αιχμάλωτος από Βούλγαρους. Ένα βράδυ ο μικρός τα παίζει όλα για όλα. Με κάποιο μαγικό τρόπο κατάφερε να σκοτώσει 3 Βούλγαρους από το απόσπασμα των 5 που συνόδευε τους Έλληνες αιχμαλώτους και τον ίδιο και δραπέτευσε.Όπως όμως επέστρεφε στο στρατόπεδο των Ελλήνων άκουσε πνιχτές κραυγές μέσα σε ένα όρυγμα.Ένας Έλληνας εύζωνας, βαριά τραυματισμένος αργοπέθαινε. Ο Ραυτόπουλος δεν το σκέφτηκε δεύτερη φορά.Πήρε τον εύζωνα στην πλάτη και τον γύρισε στο στρατόπεδο.Είναι χαρακτηριστικά τα δημοσιεύματα του τύπου της εποχής.Η «Εστία», έγραφε: «Σας παρουσιάζομεν σήμερον τον μικρότερον υπαξιωματικόν του Ελληνικού Στρατού.Είναι ηλικίας 12-13 ετών και κατάγεται από το Φισκάρδον της Κεφαλληνίας.Το όνομα του ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΡΑΥΤΟΠΟΥΛΟΣ (αριστερά στην εικόνα).Ο πατέρας του αρτοποιός εις την Ύδραν, η μητέρα του μένει εις τον Πειραιάν και αυτός ήτο υπηρέτης εις Πύλον όπου τον εύρεν η επιστράτευσις.Το πολεμικόν μένος που είχε καταλάβει όλον τον κόσμο, ηλέκτρισε και τον μικρόν υπηρέτην, ο οποίος εζήτησεν αμέσως όσα χρήματα είχε να λαμβάνει από τον πάτρωνά του και την επομένη απεβιβάζετο εις Αθήνας, παρουσιασθείς εις το Στρατολογικόν γραφείον όπως καταταχθή εθελοντική.Η ηλικία του δεν εβοήθησε την αποδοχήν της αιτήσεώς του και ο μικρός έφυγε από το γραφείον λυπημένος αλλ’ όχι και απηλπισμένος.Μίαν πρωίαν διαφυγών την προσοχήν των φρουρών, εσκαρφάλωσεν εις τον μεταξύ των δύο βαγονίων χώρον και μαζή με τον στρατόν έφθασεν εις την Λάρισσαν, όπου επί τέλους μετά την τόσην του επιμονήν εγένετο δεκτός εις το 18ον σύνταγμα της 6ης μεραρχίας ως “παιδί του συντάγματος”. Εις την μάχην της Ελασσώνος έγεινε κάτοχος Τουρκικού λαφύρου, όπλου Μαρτίνι, με το οποίον έλαβε το βάπτισμα του Πυρός. Η ανδρεία του εξετιμήθη από όλους και εις την μάχην του Σαρανταπόρου του εδόθη εις ένδειξιν αναγνωρίσεως της ικανότητός του, Μάλινχερ.Εις την πεισματώδη μάχην του Κιλκίς ευρέθη μεταξύ πέντε Βουλγάρων αιχμάλωτος, αλλά καθ’ ην στιγμήν οι Βούλγαροι ησχολούντο να εύρουν κανένα σχοινί διά να τον δέσουν, αυτός αρπάζει το Μάλινχερ και ρίπτει νεκρούς τους τρεις, ενώ οι δύο άλλοι εσώζοντο διά της φυγής.Κατ’ αυτόν τον τρόπον, ο μικρός στρατιώτης έσωσε και έναν τραυματίαν εύζωνον, όστις θα περιήρχετο εις χείρας των δημίων.Το γεγονός τούτο της ανδραγαθίας του λιλιπουτείου υποδεκανέως επιστοποιήθη και επισήμως, μεθ’ ο και ο διοικητής του τον προήγαγε εις δεκανέα».Δυστυχώς όμως τα ίχνη του μικρού δεκανέα χάθηκαν καθώς μετά κανένα αρχείο, καμία αναφορά δεν έχει υπάρξει στο πρόσωπό του… 12 ετών “πήγε πόλεμο”, για την Πατρίδα! 12 ετών έκανε πράγματα που, ούτε καν τα φανταζόμαστε. 12 ετών μας δείχνει ότι η δύναμη της ελληνικής ψυχής, είναι αδάμαστη. με πληροφορίες από το http://www.patridamou.gr/?p=522 https://olympia.gr/ […]

    Μου αρέσει!

  6. oxtapus said

    Reblogged this on Oxtapus *beta.

    Μου αρέσει!

  7. Ενας Πολίτης said

    Σκεφτείτε πόσο παρατημένο παιδί από τους γονείς του ήταν και πόσο θυμό και μίσος έκρυβε μέσα του που από τα 12 του ήθελε να σκοτώνει ανθρώπους!

    Τα παραδείγματα προς αποφυγή τα βαφτίζουμε ήρωες!

    Μου αρέσει!

    • ΝΙΚΟΣ said

      ΑΥΤΟ ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ ΟΤΙ ΗΤΑΝ ΤΟ ΚΙΝΗΤΡΟ ΤΟΥ;;;;
      ΜΕ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΛΟΓΙΚΗ, Ο ΝΙΚΗΤΑΡΑΣ «Ο ΤΟΥΡΚΟΦΑΓΟΣ» ΗΤΑΝ ΚΑΤΙ ΣΑΝ ΤΟΝ ΧΑΝΙΜΠΑΛ ΛΕΚΤΕΡ……

      Μου αρέσει!

      • Ενας Πολίτης said

        Ο Νικηταράς δεν πολεμούσε από τα 12 του.
        Ηταν ενήλικος και ήξερε πολύ καλά για ποιο λόγο και ποιούς πολεμάει.

        Μου αρέσει!

      • ΝΙΚΟΣ said

        ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΥΠΗΡΧΑΝ ΠΟΛΛΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥΣΑΝ…
        ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΣΕ ΒΟΗΘΗΣΩ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΝΑ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΥΠΗΡΧΑΝ ΜΙΚΡΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥΣΑΝ !
        ΤΕΤΟΙΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ (ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΗΡΧΑΝ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ ΑΛΛΑ, ΔΥΣΤΥΧΩΣ, ΥΠΗΡΞΑΝ, ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΘΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ) ΔΕΝ ΤΙΣ ΚΡΙΝΟΥΜΕ ΜΕ ΤΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΙΝΟΥ «ΚΑΝΑΠΕ ΚΑΙ ΦΡΑΠΕ» ΜΑΣ…
        ΒΑΣΙΚΟ ΠΡΟΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΟ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ….

        Μου αρέσει!

      • Ενας Πολίτης said

        Τι εννοείς υπήρχαν παιδιά στην αντίσταση που πολεμούσαν;

        Επαιρναν 11χρονα και 12χρονα ντουφέκια και οπλοπολυβόλα και καθάριζαν Ναζί ;
        Ακόμα όμως κι αν υπήρξαν τέτοιες περιπτώσεις που πιθανώς να αγνοώ ή να μην είναι καταγεγραμμένες, ισχύει το ίδιο που έγραψα και πριν.

        Μου αρέσει!

      • ΝΙΚΟΣ said

        ΘΑ ΔΕΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΑΠΟ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΜΕ ¨ΣΗΜΕΡΙΝΑ¨» POLITICALLY CORRECT ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΕΣ…

        Μου αρέσει!

    • βασιλικη ομογενης,λευτερια στην βορειο ηπειρο said

      Πολιτη
      αυτοι ειμαστε ειμαστε οι Ελληνες.Οι ελληνοφωνοι δεν θα μπορεσετε ποτε να το καταλαβετε.

      Τούρκοι διαβήκαν. Χαλασμός, θάνατος πέρα ως πέρα.
      Η Χίο, τ` όμορφο νησί, μαύρη απομένει ξέρα,
      με τα κρασιά, με τα δεντρά
      τ` αρχοντονήσι, που βουνά και σπίτια και λαγκάδια
      και στο χορό τις λυγερές καμιά φορά τα βράδια
      καθρέφτιζε μεσ` τα νερά.

      Ερμιά παντού. Μα κοίταξε κι απάνου εκεί στο βράχο,
      στου κάστρου τα χαλάσματα κάποιο παιδί μονάχο
      κάθεται, σκύβει θλιβερά
      το κεφαλάκι στήριγμα και σκέπη του απομένει
      μόνο μιαν άσπρη αγράμπελη σαν αυτό ξεχασμένη
      μεσ` την αφάνταστη φθορά.

      Φτωχό παιδί, που κάθεσαι ξυπόλυτο στις ράχες
      για να μην κλαις λυπητερά, τ` ήθελες τάχα να `χες
      για να τα ιδώ τα θαλασσά
      ματάκια σου ν` αστράψουνε, να ξαστερώσουν πάλι
      και να σηκώσεις χαρωπά σαν πρώτα το κεφάλι
      με τα μαλλάκια τα χρυσά;

      Τι θέλεις άτυχο παιδί, τι θέλεις να σου δώσω
      για να τα πλέξης ξέγνοιαστα, για να τα καμαρώσω
      ριχτά στους ώμους σου πλατιά
      μαλλάκια που του ψαλιδιού δεν τάχει αγγίξει η κόψη
      και σκόρπια στη δροσάτη σου τριγύρω γέρνουν όψη
      και σαν την κλαίουσα την ιτιά;

      Σαν τι μπορούσε να σου διώξει τάχα το μαράζι;
      Μήπως το κρίνο απ’ το Ιράν, που του ματιού σου μοιάζει;
      Μην ο καρπός απ’ το δεντρί
      που μεσ’ στη μουσουλμανική παράδεισο φυτρώνει,
      κ’ έν’ άλογο χρόνια εκατό κι αν πιλαλάει, Δεν σώνει
      με’ απ’ τον ίσκιο του να βγει;

      Μη το πουλί που κελαηδάει στο δάσος νύκτα μέρα
      και με τη γλύκα του περνάει και ντέφι και φλογέρα;
      Τι θες κι απ` όλα τα αγαθά
      τούτα; Πες. Τα` άνθος, τον καρπό; Θες το πουλί;
      -Διαβάτη,
      μου κράζει το Ελληνόπουλο με το γαλάζιο μάτι:
      Βόλια, μπαρούτι θέλω. Να.

      Μου αρέσει!

  8. ΗΛΕΚΤΡΑ said

    ΠΟΛΙΤΗ,
    ΘΑ ΣΟΥ ΑΠΑΝΤΟΥΣΑ ΚΑΤΑΛΛΗΛΑ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΑΞΙΖΕΙΣ ΤΟΝ ΚΟΠΟ!!!!
    ΝΙΚΟ,
    ΜΗΝ ΑΠΑΝΤΑΣ ΣΕ ΤΕΤΟΙΕΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ, ΔΕΝ ΑΞΙΖΕΙ!!!!
    ΑΥΤΟΙ ΟΙ «»ΑΝΘΡΩΠΟΙ»» ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΨΥΧΗΣ, ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΜΙΚΡΟΙ ΓΙΑ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ!!!! ΟΤΑΝ ΘΑ ΕΡΘΟΥΝ ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΝΑ ΓΑΜ……. ΤΙΣ ΜΑΝΕΣ, ΤΙΣ ΑΔΕΛΦΕΣ, ΤΙΣ ΚΟΡΕΣ ΤΟΥΣ, ΚΥΡΙΩΣ ΟΜΩΣ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥΣ, ΘΑ ΠΟΥΝΕ, Α, ΕΓΩ ΔΕΝ ΣΚΟΤΩΝΩ, ΠΑΡΤΕ ΟΤΙ ΘΕΛΕΤΕ!!!! ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΡΕΣ ΜΕ ΤΑ ΟΥΛΑ ΤΟΥΣ!!!!

    Μου αρέσει!

  9. ΗΛΕΚΤΡΑ said

    ΠΟΛΙΤΗ,
    Η ΕΡΩΤΗΣΗ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΗ ΓΙΑ ΜΙΑ ΜΑΝΑ, ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗΣ!!! ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΜΩΣ ΠΩΣ ΤΟ 12ΧΡΟΝΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ, ΕΤΣΙ ΚΙ ΑΛΛΙΩΣ ΧΑΜΕΝΟ ΘΑ ΗΤΑΝ!!!! ΦΑΝΤΑΣΟΥ ΝΑ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΧΘΡΟ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ, ΤΙ ΜΕΛΛΟΝ ΘΑ ΕΙΧΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ;;; ΓΙΑ ΣΚΕΨΟΥ ΤΟ ΚΑΙ ΑΠΟ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΠΛΕΥΡΑ!!!!! Ο ΒΡΕΓΜΕΝΟΣ ΤΗΝ ΒΡΟΧΗ ΔΕΝ ΤΗΝ ΦΟΒΑΤΑΙ!!!!
    ΣΤΗΝ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΗ ΟΜΩΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΟ 12ΧΡΟΝΟ ΑΥΤΟ ΠΑΙΔΙ ΔΕΝ ΤΟ ΕΣΤΕΙΛΑΝ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΤΟΥ ΝΑ ΠΟΛΕΜΗΣΕΙ, ΑΛΛΑ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΤΟ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ ΚΑΙ ΤΟ ΕΠΕΔΙΩΞΕ ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΡΟΠΟ!!! ΑΥΤΟ ΔΕΙΧΝΕΙ ΠΟΣΟ ΩΡΙΜΟ ΠΑΙΔΙ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΠΟΣΗ ΨΥΧΗ ΕΙΧΕ ΜΕΣΑ ΤΟΥ!!!!
    ΟΠΩΣ ΚΙ ΑΝ ΕΧΕΙ ΟΜΩΣ, ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΠΡΕΠΕΙ ΑΝ ΤΙΣ ΛΕΜΕ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΝΕΒΑΖΟΥΜΕ ΤΟ ΗΘΙΚΟ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟ ΦΡΟΜΗΜΑ!!!! ΔΕΝ ΣΥΜΦΩΝΕΙΣ ΠΩΣ Η ΗΤΤΟΠΑΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΓΑΓΓΡΑΙΝΑ;;;

    Μου αρέσει!

    • Ενας Πολίτης said

      Το γεγονός ότι ένα 12χρονο παιδί αποφασίζει από μόνο του να πάει στον πόλεμο για να σκοτώσει και οι γονείς του είτε συναινούν, είτε δεν μπορούν να το ελέγξουν, δείχνει πρώτον, το πόσο «καμμένο» και παρατημένο ήταν το παιδάκι και δεύτερον το πόσο αδιάφοροι και γονεϊκά ανεπαρκείς ήταν οι γονείς του.

      Επίσης γράφεις:
      «ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΜΩΣ ΠΩΣ ΤΟ 12ΧΡΟΝΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ, ΕΤΣΙ ΚΙ ΑΛΛΙΩΣ ΧΑΜΕΝΟ ΘΑ ΗΤΑΝ!!!!»

      Τα φοβικά σου σύνδρομα χτυπάνε κόκκινο και αυτό εξηγεί πολλά στον τρόπο που βλέπεις τα πράγματα.
      Το συγκεκριμένο παιδί δεν πήγε να πολεμήσει επειδή σκοτώνονταν τα αδέλφια του και οι γονείς του μπροστά στην πόρτα του.
      Έφυγε από την Κεφαλονιά που δεν έπεφτε ντουφεκιά και πήγε να καταταχθεί εθελοντής, ενώ ήταν μικρό παιδί, εν αγνοία πιθανώς των γονέων, αντί να κάνει αυτό που είναι φυσιολογικό και υγιές για κάθε παιδί της ηλικίας του και όχι να γίνει φονιάς κατά συρροή από τα 12 του.

      Αν διάβαζες μια αντίστοιχη ιστορία για ένα εθνικά υπερήφανο τουρκάκι που στα 12 του κατατάσσονταν στον τουρκικό στρατό με τις ευλογίες των γονέων και του κράτους και έσφαζε Έλληνες στον πόλεμο, θα έγραφες τα ίδια ;

      Μου αρέσει!

      • antexoume said

        Καταρχήν μιλάμε για μάχη μεταξύ τακτικών στρατών και απελευθέρωση σκλαβωμένων περιοχών.
        Δεύτερον, για να κατανοήσεις τη μελέτη της Ιστορίας, πρέπει να μεταφερθείς «νοητικά» στην εποχή.
        Όλος ο συλλογισμός σου είναι λάθος, ξεκινώντας από αυτό που μαθαίνουμε στην Α’ Δημοτικού. Η σύγκριση γίνεται σε όμοια πράγματα.

        Οσον αφορά τα τουρκάκια που επικαλείσαι, υπάρχουν μαρτυρίες ότι συμμετείχαν σε τσέτες που έσφαζαν Έλληνες στην Μικρασία και στον Πόντο. Αλλά πως έσφαζαν; Οχι σε μάχες σώμα με σώμα, στρατού με στρατό. Έπιαναν γυναίκες, τις βίαζαν και αφού τις βίαζαν, έβαζαν τα μικρά να τις ξεκοιλιάζουν.
        Το ίδιο είναι;

        Μου αρέσει!

      • Ενας Πολίτης said

        Ένα φυσιολογικό και ψυχικά υγιές παιδί στα 12 του δεν έχει όνειρο να φύγει από το σπίτι του για να ταξιδέψει χιλιόμετρα μακριά και να σκοτώνει εχθρούς.

        Δηλαδή αν εσύ μεταφερόσουν νοητικά στην αντίστοιχη εποχή πιστεύεις ότι θα έστελνες το παιδί σου στο μέτωπο ή θα του επέτρεπες να πάει ως εθελοντής ;

        Μου αρέσει!

  10. ΜΑΧΗΤΗΣ said

    http://m.youtube.com/index?&desktop_uri=%2F

    Ειδατε που επαναλαμβανω…

    Οτι για καποιους……
    ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ;;;;;;;

    ΤΙΜΗ απο το Συμπαν

    στο Ελληνοπουλο ΓΕΡΑΣΙΜΟ……

    ΑΘΑΝΑΤΟΣ!!!!!!

    Τομαρια….διδασκαλοι….που μας τον ΚΡΥΨΑΤΕ!!!!!!

    κοκκινειστε…αν εχετε τσιπα και οχι τσιμπλα και τσιπρα….

    Μου αρέσει!

  11. Γιαννης Κ said

    Γεια σου αθανατε διεθνιστη συριζεε κουμουνιστοσυμμοριτη πολιτη.
    Οτι και να κανετε και να βαπτιζετε τους ΗΡΩΕΣ δολοφονους,ασχετως ηλικιας σε πληροφορω οτι αυτο που λεγεται ΕΛΛΑΔΑ παρα ειναι ισχυρο συναισθημα για να το μηδενισουν πουλημενα τομαρια .
    Ζωη σε λογου σας οταν ερθει η ωρα, που να εισαι σιγουρος οτι εχει φτασει…..

    Μου αρέσει!

    • Ενας Πολίτης said

      Δεν περίμενα κάτι καλύτερο από εσένα Γιάννη Κ και τους ομοίους σου.
      Οι γνωστές εθνικιστικές υστερίες, οι ύβρεις απουσία επιχειρημάτων και φυσικά οι ακροδεξιές απειλές απόλυτα συνυφασμένες με την χουντοφασιστική νοοτροπία σας.

      Εμένα κακομοίρη η ώρα μου θα φτάσει, όταν είναι γραφτό, εσύ δύστυχε ζεις ήδη μέσα στην μαύρη σου την ώρα!

      Μου αρέσει!

  12. Α ρε Πολίτη….

    Αυτά που γράφεις πρέπει να τα δεις με το μάτι της εποχής. Δεν μπορείς να κρίνεις το χθες από τη σκοπιά του σήμερα. Γιατί απλά τα περισσότερα δεν φαίνονται λογικά. Όπως και πολλά του σήμερα αύριο θα δείχνουν παράλογα.

    Το ότι το παιδάκι πήγε στον τακτικό στρατό δεν έχει να κάνει με το πως μεγαλώνει ένα παιδί σήμερα. Άλλες εποχές άλλα ήθη. Για αυτό και ο ιστορικός έχει υποχρέωση πρώτα να κατανοεί την εποχή και τις αξίες της πριν καταλήξει σε συμπεράσματα.

    Και τι κατάφερες; Να σου τη λένε αυτοί που δεν ξέρουν να γράφουν ούτε το όνομα τους. Αυτοί που δεν ξέρουν ιστορία. Αυτοί που δεν πρόκειται να καταλάβουν ποτέ. Και να σε φορτώνουν με επίθετα όπως αριστερέ συριζαίε ανθέλληνα κλπ όταν αυτοί δεν έχουν ούτε το ένα χιλιοστό από το μυαλό σου και ζούνε στο ματριξ τους.

    Τώρα να δεις που θα εμφανιστεί και ο ΚΑΘΟΔΗΓΗΤΗΣ ΧΡΥΣΑΥΓΙΤΗΣ να σου δώσει συγχαρητήρια….χαχαχαχαχαχαχαχα

    Μου αρέσει!

    • Ενας Πολίτης said

      Αν ήταν λογικό Ιωάννη, θα πολεμούσαν εκατοντάδες δωδεκάχρονα στον ελληνικό τακτικό στρατό την εποχή των βαλκανικών πολέμων.

      Δηλαδή όλοι οι άλλοι συνομήλικοί του ήταν ανθέλληνες και οι γονείς τους αντιπατριώτες και εκείνος ο σούπερ υπερπατριώτης, ο Έλληνας Τσακ Νόρις, που πλάκωνε στο ξύλο και εξόντωνε εχθρούς από την κούνια του ;

      Είναι δυνατόν να προβάλλονται τέτοιες διαταραγμένες συμπεριφορές ως πρότυπα ;

      Μου αρέσει!

      • Ποιος σου είπε ότι επειδή ένας από αυτούς έκανε αυτό που έκανε αυτομάτως κανει τους υπόλοιπους ανθέλληνες; Δεν ισχύει κάτι τέτοιο και είναι αυθαίρετο και άδικο συμπέρασμα.

        Σε πληροφορώ ότι σε πολλές περιπτώσεις μαχών ανήλικοι έπαιρναν τα όπλα. Και αν θες ακόμα πιο τρανταχτό παράδειγμα διάβασε για το σώμα των Μικρασιατών Προσκόπων. Σφάχτηκαν όλοι τους από τους Τούρκους και κρεμάστηκαν σε τσιγκέλια έξω από τις πόρτες των σπιτιών τους επειδή πήραν τα όπλα για να μη σφαγούν χωρίς μάχη.

        Καλύτερα δηλαδή έκαναν οι γυναίκες στο Ζάλογγο από τους ανήλικους πρόσκοπους; Ή πρέπει με το ζόρι να υπάρχει μεταξύ τους κάποιο Ελληνόμετρο ή Θαρραλεόμετρο;

        Δεν είναι έτσι Πολίτη….

        Μου αρέσει!

      • Ενας Πολίτης said

        Ιωάννη, έγραψα κάτι παραπάνω και μάλλον δεν το πρόσεξες.

        «Το συγκεκριμένο παιδί δεν πήγε να πολεμήσει επειδή σκοτώνονταν τα αδέλφια του και οι γονείς του μπροστά στην πόρτα του.
        Έφυγε από την Κεφαλονιά που δεν έπεφτε ντουφεκιά και πήγε να καταταχθεί εθελοντής».

        Νομίζω ότι είναι πολύ διαφορετικό, το να αναγκαστεί ένα παιδί να πολεμήσει για την ζωή του, όταν ο πόλεμος βρίσκεται στην αυλή του και η οικογένεια του αφανίζεται και διαφορετικό αυτό το ιστορικό γεγονός που σχολιάζουμε.

        Επίσης το γεγονός ότι οι κοινωνίες ήταν αυτές που ήταν στο παρελθόν, δεν σημαίνει ότι αποτελούν απαραίτητα πρότυπα προς μίμηση.

        Αυτά, και σε χαιρετώ προς το παρόν.

        Μου αρέσει!

      • Μπορεί ο πιτσιρικάς να ήταν γεννημένος φονιάς ρε… το ξέρουμε;;; Δεν το ξέρουμε. Μπορεί να είχε μεγαλώσει με ιστορίες δόξας στους πολέμους και να ήταν παιδικό του όνειρο να πολεμήσει. Ούτε αυτό το ξέρουμε. Οπότε άσε τον πιτσιρικά να έχει τον ρόλο του στην ιστορία. Προτιμώ να κρατήσω από την όλη ιστορία την αγάπη του για την πατρίδα. Ακόμα και αν αυτό είναι ψέμα…. που δεν το ξέρω.

        Είναι σαν την ιστορία με τον Γλέζο και στον Σάντα με την σβάστικα στην Ακρόπολη. Αυτοί που την αμφισβητούν δεν σκέφτονται ότι ακόμα κι αν ήταν ψέμα καλύτερα θα ήταν να την υποστήριζαν ως αληθινό γεγονός γιατί είχε ηρωισμό και αποδόθηκε σε Έλληνες. Το ίδιο και με τον πιτσιρικά. Δεν με νοιάζει αν ήταν τρελός ή οι γονείς του ηλίθιοι. Με νοιάζει ότι πολέμησε για την πατρίδα. Αυτό κρατάω γιατί αυτό με κάνει να νοιώθω περήφανος για την πατρίδα μου.

        Και πρέπει να μας κάνει να νοιώθουμε και ντροπή που αυτός έκανε κάτι κατι για την πατρίδα ενώ δεν ήταν υποχρεωμένος….ενώ εμείς που είμαστε υποχρεωμένοι να δράσουμε σήμερα καθόμαστε και μαλώνουμε για τις λέξεις…

        Καλό απόγευμα Πολίτη…

        Μου αρέσει!

  13. Νάρκισσος said

    Γιά να «δοξασθούν» ο Γλέζος και ο Σιάντας όμως θάφτηκε η καταγεγραμμένη περίπτωση του Κουκίδη.

    Μου αρέσει!

  14. Μινώταυρος said

    Reblogged this on Μινώταυρος.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: