olympia.gr

Για την Ελλάδα με όπλο την αλήθεια. Μαθαίνοντας τη φύση, την κοινωνία, τον εαυτό μας. Μαθαίνοντας ξανά να ζούμε! Ecology is not just a trend. It's Life itself. Ecosophy: The Olympian Way. 奥林山方式

Aποκριάτικη σκέψη

Posted by olympiada στο Φεβρουαρίου 28, 2013

ilios.jpg

Χθες πήγα σε ένα μεγάλο μαγαζί με παιχνίδια και πέρασε μπροστά μου ένα αγόρι γύρω στα δέκα, με ένα δρεπάνι στο χέρι και μια τρίαινα, ενώ μπροστά η περήφανη μαμά του κρατούσε την στολή ενός δαίμονα.

Μεγάλωσα μέσα στην πλαστική δεκαετία του 1980 και πάντοτε απεχθανόμουν τις απόκριες. Σιχαινόμουν τις πλαστικές μάσκες, τις μουντές σερπαντίνες και τα ηλεκτρονικά άσματα ενός κεφιού που μάλλον με φόβιζε και με μπούχτιζε με τα εκάστοτε σουξέ μιας λαϊκής αισθητικής που έβγαινε όχι από το στόμα του λαού, αλλά της μάζας. Εκείνης που κατοικεί μες στο τσιμέντο και μοιάζει με τρέφεται με δαύτο, αποκρουστικά υλιστική, μέσα στην απαξίωση της ύλης.

Και ύστερα που βρέθηκα στην Αγγλία, έβλεπα στο δικό τους Χάλογουιν τις μάγισσες, τους δαίμονες και τους δράκουλες να τριγυρίζουν στο μετρό και να πηγαίνουν για την λήθη του αλκοόλ και της ανυπαρξίας. Ε, ξένοι αυτοί παίρναν από την δική τους παράδοση. Έτσι πίστευα…

Από την δική μας παράδοση, θυμάμαι τους γονείς μου να έρχονται παγωμένοι από ένα παραδοσιακό αποκριάτικο γλέντι που τραγουδούσε κάποια γνωστή ιέρεια τα πολύ τολμηρά αποκριάτικα τραγουδάκια, ενώ παιδάκια τρέχαν πέρα δώθε, συνηθισμένα έτσι κι αλλιώς στα προστυχόλογα της τηλεοπτικής δραματικής ζωής πριν έρθει ο μεγαλοπρεπής Σουλεϊμάν να μας θυμίσει την αξία του αξιοπρεπούς; πάθους. Αδιάκριτη επιβολή μιας παράδοσης που οι κρατικές παροχές την κρατούσαν ζωντανή με ένα τρόπο γελοίο. Για μένα γελοίο, όπως ίσως στο παρελθόν τα δημοτικά άσματα της χούντας…

Ε! Η παράδοση δεν είναι unisex, δεν είναι fast food. Έχει σκοπούς, έχει λειτουργίες, έχει την δική της ζωή. Και χρειάζεται διάκριση για να την νιώσεις και να την μοιραστείς. Και το λέω αυτό γνωρίζοντας πως και οι δικές μου προσπάθειες να την αγγίξω μπορεί να είναι για γέλια και για κλάματα.

Και τώρα, μέσα στην κρίση, με πονάει πιο πολύ να βλέπω μαζί με τα άλλα να φοράμε μόνοι μας το σαμάρι των ξένων. Τις μάγισσες και τις σκούπες τους που καλο θα ήταν να συνεχίζουν να τριγυρνούν σε έναν ορίζοντα μακρινό κι όχι στο δικό μας.

Πριν λίγο καιρό ολοκλήρωσα στο Ίδρυμα Θεοχαράκη το θεατρικό μου εργαστήριο για την Αντιγόνη και ένα πράγμα με συγκλόνισε. Αρχαίο ελληνικό κείμενο του 411 π.Χ. και δεν βλέπεις να υπάρχει στάλα σκοταδισμού. Δεν υπάρχουν μπαμπούλες πέρα από τον ίδιο τον άνθρωπο που έχει ελεύθερη βούληση και μόνος του επιλέγει το καλό ή το κακό. Μόνος του απέναντι στην Θεϊκή δύναμη.

Ας μη γυρίσουμε πίσω σε ένα μεσαίωνα που δεν είναι δικός μας. Οι πρόγονοί μας δεν ήταν καθολικοί, δεν κάψαμε ποτέ μάγισσες, δεν λατρέψαμε το σκοτάδι σαν καταφύγιο των παθών μας. Δεν είμαστε παδιά του μεσαίωνα, ούτε της αναγέννησης.

Είμαστε Έλληνες. Με τον ήλιο γελάμε, με τον ήλιο κλαίμε.

10 Σχόλια to “Aποκριάτικη σκέψη”

  1. Paris Halikakis said

    Γιατι τοση διαθεση για μιζερη κριτικη?
    Το παιδακι ειναι χαρουμενο,η μαμα του ειναι περηφανη πραγμα που την κανει χαρουμενη και μενει ο/η αρθρογραφος/κριτης που βγαζει δυστυχια αλλα και ελλειμμα ιστορικης γνωσης…
    Αν αυτη ειναι η αναζητηση σου …υπαρχουν επαγγελματιες που μπορουν να σε βοηθησουν για λιγς ευρω ανα ωρα!!!

    Μου αρέσει!

  2. panahs said

    Μπράβο ρε φίλε, δεν είσαι ο μόνος που αισθάνεσαι έτσι…άλλωστε η αλήθεια είναι ότι οι μαγισσες, μα κι αυτοί οι δαίμονες ακόμα…καίγονται μόνοι τους, αρκεί βέβαια εμείς να Είμαστε, ψυχή και σώματι!

    Μου αρέσει!

  3. MK said

    ΔΕΙΤΕ ΚΙ ΑΥΤΟ:
    ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ – ΣΟΚ!!! ΠΑΝΑΡΧΑΙΟ ΕΒΡΑΪΚΟ ΕΘΙΜΟ ΤΑ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙΑ ΠΟΥ «ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΜΕ» ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!!!
    http://anti-ntp.net/2013/02/%ce%b1%cf%80%ce%bf%ce%ba%ce%b1%ce%bb%cf%85%cf%88%ce%b7-%cf%83%ce%bf%ce%ba-%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%81%cf%87%ce%b1%ce%b9%ce%bf-%ce%b5%ce%b2%cf%81%ce%b1%cf%8a%ce%ba%ce%bf-%ce%b5%ce%b8%ce%b9/

    Μου αρέσει!

  4. Stavros said

    τα έθιμα των αποκριών τους έχουν βάση τις πανάρχαιες διονυσιακές εορτές, η ελληνική παράδοση δεν είχε μόνο τον ηλιακό ουράνιο Απόλλωνα αλλά και τον χθόνιο Διόνυσο ώστε να υπάρχει ισορροπία…τώρα ότι κάποιοι μετάτρεψαν τον θέο της γονιμότητας και προστάτη τον βοσκών Πάνα, και την συνοδία των σατύρων του Διονύσου σε διαβόλους, χρησιμοποιώντας μάλιστα ένα σύμβολο του θεού Ποσειδώνα τη τρίαινα ως οπλισμό τους…αυτό προσβάλει την ελληνική παράδοση..

    Μου αρέσει!

  5. Χρήστος Πλατανιώτης said

    Μου αρέσει!

  6. makis said

    ΩΡΑΙΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ, ΩΡΑΙΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ… Η ΕΛΠΙΔΑ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΜΑΣ…

    Μου αρέσει!

  7. od said

    ούτως ή αλλιώς συντάκτη, ο άρχων του κόσμου τούτου είναι ο σατανάς(aka γιαχβέχ, aka γιαχοσούβα, aka saturnus κ.α.) κάθε δοχείο επί του παρόντος τοπικού τρισδιάστατου επιπέδου έχει ένα «χειριστή», στις πλείστες περιπτώσεις ο «χειριστής» ανήκει στην τάξη των δαιμόνων, δαιμονίων, σατανάδων, γκαργκόϋλ και πάει λέγοντας… άρα τί είναι χειρότερο; το παιδάκι που θα ντυθεί σατάνιστερ ή το παιδί που είναι υπό καταληψία σατάνιστερς; υποκρισία είναι να ξορκίζεται ο σατανάς την ώρα που ελέγχει την «ζωή» στο παρόν τοπικό 3d σύμπαν, δηλαδή ο σατανάς ξορκίζει τον εαυτό του. κλασικά κόλπα.

    Μου αρέσει!

    • matrix said

      Κάτσε να σκαλίσω να θυμηθώ τα εβραϊκά μου… Ιεχωβάς – 4 γράμματα – Γιεχεσουά – 5 γράμματα, πότε προστέθηκε το 5 γράμμα, μήπως ο Ιησούς είναι η ελληνική απόδοση του Γιεχεσουά;…

      Μου αρέσει!

  8. astradene said

    Ευχαριστώ πολύ για όλα τα σχόλια, έχουν όλα το δικό τους ενδιαφέρον και την αξία τους για μένα.

    Εγώ απλώς δεν θέλω να γίνουν οι αποκριές χάλογουιν όταν μάλιστα έχω μεγαλώσει με τα ετήσια καρναβάλια που με γέμιζαν με θλίψη. Αυτό ήταν το δικό μου παιδικό βίωμα, και πολλών κοντινών μου προσώπων που δεν διασκέδαζαν και τόσο πολύ με όσα μας ζητούσαν να χαρούμε και καλά ως πολύ διασκεδαστικά..

    Οι παραδοσιακές απόκριες, όπως λέω και στο κειμενάκι μου ανήκουν σε άλλο χωροχρόνο κι όχι εκεί που έχουμε τακτοποιήσει την παράδοση. Ανήκουν στην ύπαιθρο, στους ανθρώπους που δουλεύουν σκληρά και τραγουδούν και χαίρονται αλλιώς, που το εορτασικό φαγητό είναι ένα γεγονός μοναδικό, ανήκουν σε μια εποχή που τα πράγματα γινόντουσαν αλλιώς. Οι ενήλικες τότε ήταν ενήλικες δεν ήταν παγιδευμένοι στην ανεργία, στον φασισμό των τέλειων προτύπων και στον μαρασμό.

    Όσο για τις μάγισσες και τα διαβολάκια, δεν έχουν διαφορά από την Μπάρμπι και τον Σπάντερμαν ίσως. Λέω ίσως γιατί πλέον αναφέρονται στα πρότυπα του μεταφυσικού. Κι αυτό είναι θλιβερό.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: