Άμεση αντίδραση Ρωσίας και …Χεζμπολάχ στο Ισραηλινό χτύπημα κατά της Συρίας. Δώρο του Ισραήλ στον Ασάντ;

Εντός ολίγων ωρών μετά τον βομβαρδισμό Συριακών στόχου, συγκεκριμένα «ερευνητικού κέντρου» με στρατιωτική σημασία, ήλθε η αντίδραση Ρωσίας και Χεζμπολάχ.

Η Ρωσία κατηγόρησε το Ισραήλ ότι παραβιάζει την χάρτα των ΗΕ απέναντι σε μία κυρίαρχη χώρα, ενώ η Χεζμπολάχ με ανακοίνωση της, θέτει τις δυνάμεις της στο πλευρό του Άσαντ.

Τι σημαίνει αυτό; Ότι τώρα οι ισλαμοφασίστες του Κατάρ, της Κλίντον και της Αλ Κάιντα, εκτός από Σύριους και Κούρδους, ανοίγουν ένα μεγάλο μέτωπο με τους ισλαμιστές της Χεζμπολάχ. Φίλος από την περιοχή μας έβαλε σε ένα άλλο σκεπτικό:

Εάν το Ισραήλ δεν συνεχίσει τα χτυπήματα κατά της Συρίας, αυτό σημαίνει ότι έκανε ένα απρόβλεπτο δώρο στον Ασαντ αφού με αυτόν τον τρόπο έβαλε στο παιχνίδι την Χεζμπολάχ! Πως θα δικαιολογήσει τυχόν μελλοντική «απραξία» το Ισραήλ; Μα φυσικά λόγω της αντίδρασης της Ρωσίας!

ΥΓ. Το Ισραήλ και η Ρωσία έχουν πλέον στενές σχέσεις, για να μην το ξεχνάμε. Το μέλλον πάντως θα δείξει.

12 σκέψεις σχετικά με το “Άμεση αντίδραση Ρωσίας και …Χεζμπολάχ στο Ισραηλινό χτύπημα κατά της Συρίας. Δώρο του Ισραήλ στον Ασάντ;”

  1. If not directly behind Georgia’s invasion of South Ossetia, Washington had to have been at least fully aware of Saakashvili’s plans. The Georgian Army was trained and equipped by US and Israeli military advisors stationed with its troops down to battalion level. CIA and Israel’s Mossad operated important intelligence stations in Tbilisi and coordinated plans with Saakashvili, whose political opponents have long accused him of being very close to CIA and the Pentagon.

    Μου αρέσει!

    1. O ΡΟΝΤΟΣ , ΚΟΛΛΗΤΟΣ ΤΟΥ ΓΑΠ ΚΑΙ ΤΟΥ ΦΑΗΛΟΥ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗ, ΗΤΑΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΥΣ ΤΟΥ ΣΑΑΚΑΣΒΙΛΙ ΟΤΑΝ ΑΥΤΟΣ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΤΗΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΡΩΣΟΥΣ ΣΤΗΝ ΟΣΣΕΤΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΜΠΧΑΖΙΑ.

      Alex Rondos: What side are we on?

      Για να καταλάβετε με τί έχουμε να κάνουμε, παραθέτω το άρθρο που είχε γράψει πριν από λίγο καιρό ο Άλεξ Ρόντος γνωστός ως σύμβουλος του Γιωργάκη Παπανδρέου και για το ρόλο του κατά τα γεγονότα της πρώην Γιουγκοσλαβίας.

      International Herald Tribune

      TENSIONS OVER GEORGIA
      What side are we on?
      By Alex Rondos Published: May 8, 2008

      Georgia is under threat of partial occupation by Russia and thus has become a moral lightning rod for the West. All the demons of our 20th-century history are bubbling up again in this embattled outpost of Western interests.

      If Western nations do not soon intercede, there is a serious risk that a small war will occur on the eastern edge of Europe. It will be bloody. It will sour relations with Russia and damage strategic Western interests. It will divide the European Union between the complacent original members and the nervous new members on Russia’s borders. Countries in the Caucasus and beyond the Caspian will abandon any hope of a strategic link to the West.

      One would have thought such vital interests might shake people into action.

      But there is more. If we let things drift, we will extinguish a small flame of our Western values in a part of the world that we all too easily dismiss.

      When I imagine our values, I do not think of their attendant bureaucracies – NATO and the European Union. I have in mind the simple notion that we stick by those who struggle to find their freedom and to emulate us. We do so with a largeness of spirit because in their struggle they will make mistakes.

      Here lies our moral crisis. We all take such pride in developing our democracies and liberal economies. We promote them throughout the globe. The United States hectors with the confidence of a missionary. The EU insists on «values and practices» with the relentlessness of a corporate auditor. Yet, when the entire project comes under threat, we run for cover, hiding behind something called realism. This debases true realism and sullies our values.

      What is happening in Georgia today is powerfully redolent of the 1938 Sudeten crisis. Then, «interests» prevailed over action; we rationalized our moral dereliction.

      Today, in a different setting, we have to navigate our way to an accommodation with a resurgent Russia – and we do need this – while we stand for something more than the strategic politics of the harlot. If we fail in our own moral confidence, we will sow the seeds of a more general corrosion in our body politic. This is why Georgia matters.

      In the last few weeks, Moscow has announced a series of military and legal steps that amount to the gradual occupation of Abkhazia, a separatist territory recognized by international law as part of Georgia.

      Russia says it is protecting its citizens. But this is a fake diaspora that Moscow has manufactured in the past two years by illegally giving Russian passports to Abkhaz residents. This constitutes a mockery of the «right to protect.»

      Russia also has increased its troop presence in Abkhazia, breaking all past agreements. The parallels with the Turkish occupation of northern Cyprus are striking. That terrifying equation, for those of us from smaller countries, of military power and ethnic manipulation being met by Western acquiescence is being replayed in Georgia.

      The Georgians have repeatedly appealed for international attention. Tepid diplomatic jargon and generic calls for restraint have been the response. These appeals for restraint are interpreted by Moscow as a euphemism for indifference.

      Meanwhile, Georgia has presented proposals that could easily form the basis of a resolution with the Abkhaz, granting them extraordinary constitutional and economic rights within Georgia. These have been ignored by Moscow, in turn rejected by the Abkhaz, and, barely given serious acknowledgement by Western governments.

      As a result, a domestic territorial dispute has now escalated into an ominous conflict between one very large country and its small neighbor.

      We must step back from the brink. Serious diplomacy is needed now. Sterile negotiating formats created by the United Nations, in which Russia is no longer a disinterested party but has a veto, merely prolong the tension.

      The EU should review whether its visa regime with Russia is being abused by Moscow’s handout of passports in Abkhazia. Real talks need to start between Georgian authorities and Abkhaz leaders.

      I have had to listen in shame in numerous European capitals to the variations on why we should discount Georgian alarm. Do they really matter? Why don’t they simply cut a deal and give up some of their territory? Aren’t these Georgians rather emotional? Aren’t they just crying wolf?

      The more sinister variant is: We really can’t afford to irritate the Russians. Also: Georgians need to perfect their democracy before we jeopardize our interests. We have all heard such talk at other historical junctures. I certainly have, as a Greek, to the great cost of my own country.

      Caught between our own European merchants of a petty-minded realism and the purveyors of political purism, this little country risks being lost to everything that we stand for. If there is room in our political soul for honor and self-respect, then we must move quickly beyond our indifference and casuistry to minimize the risk of future shame.

      Alex Rondos, a former ambassador of Greece, advises the government of Georgia.

      Μου αρέσει!

      1. Α βρε Μισα, τοσα πολλά βωθρολύματα κάνουν κουμάντο σε αυτήν την χώρα που υπάρχει κατά τύχη. Μονο λιγο ψηλιασμένοι να ήταν οι πολιτες αυτης της χώρας, αυτά τα λυματα δεν θα υπηρχαν. Αλλά τους ξαναψηφίζουν πάλι. Τυχαίνει καμοια φορά να ρίξω μια ματια στα αντινεα, και θέλω να κάνω εμετό με αυτά που γράφουν! Και να σκεφτεις, αυτοι ήταν εναντιον της πολιτικής του Πασοκ. Τώρα υποστηρίζουν τα ίδια!
        Ο Κρανιδιώτης που το έπαιζε πατριώτης, τώρα υποστηρίζει το Σαμαρά, που προστάτεψε το ΓΑΠ κτλ.

        Μου αρέσει!

      2. Πέτρε π…

        ΕΙΝΑΙ ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΕΣ ΚΑΙ ΟΡΚΙΣΜΕΝΟΙ ΔΩΣΙΛΟΓΟΙ ΣΕ ΑΠΟΣΤΟΛΗ.
        ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΥΣ, ΚΑΤΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ.

        Δες τι έγραφε ο Χρυσανθος Λαζαριδης το 2003

        «…Μέχρι πριν λίγους μήνες, όποιος τολμούσε να εκφράσει έστω και ελάχιστες διαφωνίες με το λεγόμενο «Σύμφωνο Σταθερότητας» της Ευρωπαϊκής Ένωσης κινδύνευε να χαρακτηριστεί ως «επικίνδυνος αντι-ευρωπαϊστής». Σήμερα, ο έγκυρος ευρωπαϊκός Τύπος χαρακτηρίζει το Σύμφωνο Σταθερότητας ως… «ζουρλομανδύα» που φορέθηκε με το ζόρι στις ευρωπαϊκές οικονομίες, καταδικάζοντάς τις στην μόνιμη ύφεση και τη χρόνια υστέρηση.

        Σε τέτοιο βαθμό αποδοκιμάστηκε το Σύμφωνο Σταθερότητας, που το παραβίασαν ήδη οι ισχυρότερες ευρωπαϊκές Κυβερνήσεις – της Γαλλίας και της Γερμανίας – και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρότεινε ήδη την αναστολή του για δύο χρόνια. Δηλαδή, την έμπρακτη χαλάρωση του «ζουρλομανδύα». Τον οποίο ο ίδιος ο κ Πρόντι, Πρόεδρος της Κομμισιόν, χαρακτηρίζει σήμερα ως «τεράστια ανοησία». Γι’ αυτή την «ανοησία», όποιος διαμαρτυρόταν, πριν λίγο καιρό, μέσα στην Ελλάδα, θεωρείτο «αποσυνάγωγος» των ευρωπαϊκών ιδεωδών… Αυτά τα στερεότυπα, με τα οποία ακυρώνεται κάθε ουσιαστική συζήτηση πριν καν αρχίσει, πρέπει να θρυμματιστούν, ελευθερώνοντας την κριτική σκέψη των πολιτών και την ψυχή της Δημοκρατίας μας.»

        ΤΟΤΕ ΘΕΩΡΟΥΣΕ ΤΟ ΣΥΜΦΩΝΟ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑΣ «ΖΟΥΡΛΟΜΑΝΔΥΑ», ΣΗΜΕΡΑ ΒΛΕΠΕΙ ΤΗΝ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟ…

        Μου αρέσει!

  2. Ρε παιδιά εκείνα τα τρομερά ρωσικά αντιαεροπορικά συστήματα μόνο τουρκικά αεροπλάνα ρίχνουν; γιατί δεν κατέβασαν και τα ισραηλινά; τι στο καλό αντιαεροπορική ομπρέλα είναι αυτή; Τρύπια είναι;

    Μου αρέσει!

Leave a Reply

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s