Η εκκλησία ως διαχρονικός εγγυητής της ηθικής ενότητας του ελληνισμού

20130102-184714.jpgΓράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Βρέθηκε πολλές φορές ο ελληνισμός στα σταυροδρόμια της ιστορίας, αντιμετω-πίζοντας την εξωτερική επιβουλή στις πατρογονικές του εστίες, αλλά και τον κίνδυνο αλλοτρίωσης με διάφορες πολεμικές της πολιτισμικής του ιδιοπροσωπί-ας. Και χρειάστηκε να δώσει αμέτρητες μάχες, με την θυσία του ηρωικού λαού του, αλλά και το αίμα των πρωτοστατούντων εθνομαρτύρων του, για να προασπίσει την ελευθερία του και να διατηρήσει την εθνική και πνευματική του ακεραιότητα. Καταγράφοντας σ΄ αυτή την αδιάπτωτη ιστορική πορεία, χρυσές σελίδες ηρωισμού και αυτοθυσίας στον ιερό του αγώνα υπερ βωμών και εστιών. Πλαταιές, Μαραθώνας, Θερμοπύ-λες, Μανιάκι, Δερβενάκια, Σκρά,
Κιλκίς, Κρέσνα, Σαραντάπορο, Δοϊράνη, Καλπάκι, Κορυτσά είναι μερικά από τα χαρακτηριστικά αποτυπώματα της θυσιαστικής πορείας του λαού μας. Έτσι πορεύτηκε με επιτυχία ως έθνος ο ελληνισμός στην αχανή λεωφόρο του χρόνου, δημιουργώντας λαμπρά ηθικά και πνευματικά επιτεύγματα και κληροδοτώντας στην ανθρωπότητα, ατίμητα δώρα ήθους και πολιτισμού. Έχοντας ως πρωτεραία σταθερά στην ακανθώδη μακραίωνη διαδρομή του, αλλά και ως κεντρικό στοιχείο της ηθικής και πολιτι-σμικής ιδιοσυστασίας του την Ορθοδοξία. Την τιμαλφή πολιτιστική μας μήτρα, γονιμοποιη-μένη από την ευλογία του Χριστού, που μας βοήθησε πάντοτε να αντεπεξέλθουμε στα χτυπήματα της μοίρας και να αρδεύσουμε ακένωτες ηθικές δυνάμεις από τις βρυσομάνες πνευματικά πηγές της, ώστε να σταθούμε όρθιοι και να δημιουργήσουμε τον μοναδικά παγκόσμιο πολιτισμό μας. Ήταν η ελλαδική εκκλησία που έθρεψε ηθικά και πνευματικά το σκλαβωμένο γένος από το έρεβος της οθωμανικής δουλείας και πότιζε διαρκώς τις ρίζες του, για να μην αλλοτριωθεί το εθνολογικό του στίγμα. Με τον εθνομάρτυρα Πατροκοσμά τον Αιτωλό, και άλλους πολλούς εμπνευσμένους ρασοφόρους, έμαθε τα ελληνόπουλα γράμματα, διέσωσε το αδαμάντινο πολιτιστικό εργαλείο της γλώσσας μας από την επαπειλούμενο εκτουρκισμό και δημιούργησε τις προϋποθέσεις μεταλαμπάδευσης της ελληνικής παιδείας και σε άλλους θύλακες πέραν των συνόρων του σκλαβωμένου έθνους. Και όταν πάλι ενέ-σκηψε η συμφορά του Β΄ παγκοσμίου πολέμου, ήταν πάλι η ελλαδική εκκλησία που επωμί-σθηκε στους στιβαρούς ώμους της, την διάσωση της βιολογικής ικμάδας των ελληνοπαίδων, ενώ τροφοδότησε πολυδύναμα οικονομικά τον ιερό αγώνα της ελευθερίας.

Το ίδρυμα της Παναγίας της Τήνου, δεν εφείσθη της περιουσίας του και πρόσφερε απλόχερα όλο το χρυσό και τα τιμαλφή από τις δωρεές στην μεγαλόχαρη, προς ρευστοποίη-ση για τον αγώνα της ανεξαρτησίας. Τέτοια, μοναδικά πολύτιμη και καθοριστική για την εθνική και πολιτισμική μας επιβίωση, υπήρξε πάντα η προσφορά της ελλαδικής εκκλησίας στον μαρτυρικό λαό των ελλήνων. Και σήμερα που η πατρίδα μας, εγκλωβίστηκε στις θανα-τηφόρους ατραπούς της χρεοκοπίας, από την αμετροέπεια των πολιτικών μας και την τυφλή προσήλωσή τους στην κομματική ιδιοτέλεια – που αντί να χαράξουν μεταπολιτευτικά ένα καλοσχεδιασμένο Master Plan για την αναδιάρθρωση της εθνικής μας οικονομίας και τον προσανατολισμό της στα σύγχρονα αναπτυξιακά μοντέλα, προέταξαν το προσωπικό τους συμφέρον – η ελλαδική εκκλησία, πάντοτε προμαχούσα, δίνει το δυναμικό παρόν, για να διασφαλίσει στα θύματα της διάρρηξης του κοινωνικού ιστού, όπως ανέργους, απολυμέ-νους και οικονομικά αναξιοπαθούντες, τα απαραιτήτως χρειαζούμενα. Απ΄ άκρου εις άκρον όλης της ελλαδικής επικράτειας, όλες οι ενορίες μας προσφέρουν με την ενεργό συμμετοχή πλήθους εθελοντών πιστών – που και αυτοί ανταποκρίνονται με ηθική ζέση στο κέλευσμα της χριστιανικής αγάπης για βοήθεια – φαγητό, ρούχα και άλλα είδη πρώτης ανάγκης, προσφέροντας μοναδική ηθική ανακούφιση, αλλά ελπίδα και απαντοχή στους κατατρεγμέ-νους από την συμφορά συνανθρώπους μας. Μοναδική είναι ακόμα και η πολυεπίπεδη προσφορά του ηθικά ευγενούς Αρχιεπισκόπου μας κ-ου Ιερωνύμου, που αθόρυβα μ΄ αυτό το ξεχωριστό αίσθημα αξιοπρέπειας που τον διακρίνει, μακριά από τους προβολείς της δημοσιότητας, έχει αποδυθεί σε έναν πολυδύναμο αγώνα για την εξεύρεση πόρων, προκει-μένου τα ευαγή ιδρύματα της εκκλησίας μας που φιλοξενούν στις ζεστές αγκάλες τους, αρρώστους, αναπήρους, αστέγους και άλλους αδυνάμους συνανθρώπους μας, να συνεχί-σουν την απρόσκοπτη λειτουργία τους, δοθέντος ότι δεν επιχορηγούνται από άλλού και στηρίζονται στους ίδιους εκκλησιαστικούς πόρους και μόνον. Είναι επιβεβλημένο λοιπόν όλοι μας σήμερα, να στρατευτούμε πλάι σε αυτό το ιδεοφόρο θούριο που έχει σαλπίσει η εκκλησία μας και να προσφέρουμε ο καθείς με τον τρόπο του από όποιο μετερίζι μπορεί στην διάσωση του λαού μας. Να πυκνώσουμε τις τάξεις της και μέσα από την ιερή ιδέα του εθελοντισμού να προσφέρουμε, ανακούφιση και ηθική δροσιά, σε όσους έχουν ανάγκη. Η ελλαδική εκκλησία σήμερα, που η πολιτική μας τάξη – από την ασυνεννοησία, την αλαζονεία και την οδυνηρή της αδυναμία, να συνειδητοποιήσει τα τραγι-κά αδιέξοδα στα οποία έχει περιέλθει ο ελληνικός λαός- αδυνατεί να του δώσει διέξοδο και ελπίδα, είναι ο μοναδικός εγγυητής της ηθικής του ενότητας και της βιολογικής του επιβίωσης. Και χθές και σήμερα και αύριο στην κοπιώδη και μαρτυρική πορεία του ελληνισμού στους δαιδάλους της ιστορίας, η Ορθοδοξία υπήρξε η μοναδική και αλάθητη σταθερά, της ηθικής και πνευματικής του ενότητας. Ας στρατευτούμε όλοι οι νέοι άνθρωποι στις τάξεις της και ας δώσουμε ενωμένοι τον ιερό αγώνα της οικονομικής, κοινωνικής και πολιτισμικής μας ανασυγκρότησης. Η γλυκοματούσα Παναγιά της Τήνου, που πάντα άπλωσε τις προστατευτικές της φτερούγες στους μαρτυρικούς μας εθνικούς αγώνες, δεν θα μας αφήσει να χαθούμε. Θα είναι διαρκώς δίπλα μας και θα μας παράσχει ακένωτες ηθικές δυνάμεις για να ανασυγκροτηθούμε. Είναι ο τιμημένος άγγελος φύλακάς μας στο ιστορικό διηνεκές.

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι M.Sc Δ/χος Μηχανικός του Ε.Μ.Π.
http://www.politikanet.gr

43 σκέψεις σχετικά με το “Η εκκλησία ως διαχρονικός εγγυητής της ηθικής ενότητας του ελληνισμού”

  1. Η ΕΛΛΑΔΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΚΥΡΙΕ ΑΒΡΑΜΟΠΟΥΛΕ;;;; ΠΟΥ;;;; ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΣΥΡΙΑ;;;;; ΣΗΜΕΡΑ ΠΟΥ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΣΑΚΙΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΜΙΑ ΚΛΙΚΑ ΤΟΚΟΓΛΥΦΩΝ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΙ ΚΑΝΕΙ;;;;; ΕΧΕΙ ΦΩΝΗ;;;;;

    ΚΥΡΙΕ ΑΒΡΑΜΟΠΟΥΛΕ ΚΑΤΙ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΚΑΛΑ.

    Μου αρέσει!

    1. ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΝΑΓΚΗ Ο ΛΑΟΣ ΤΙΣ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΕΣ……ΚΟΥΡΑΣΤΗΚΕ. Ο ΛΑΟΣ ΘΕΛΕΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ. Ο ΛΑΟΣ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΜΑΘΕΙ ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ. ΟΙ ΗΓΕΤΕΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΦΩΝΗ.

      Μου αρέσει!

    2. Αν ηθελαν οι Θρησκευτικοι μας Ταγοι θαχαν κατεβασει τουλαχιστον 9.000.000 Ελληνες στους δρομους! Βλεπουν οτι ο κοσμος πειναει κι αυτοι περιοριζονται σε συσσιτια(μηπως για να αυτοεπαιρονται?), βλεπουν οτι οι ανεργοι αυτοκτονουν, η πατριδα παραδιδεται μερα με τη μερα σε αλλοθρησκους(αιρετικους ευρωπαιους/αμερικανους)! Παρολα αυτα μενει σε …ευχολογια!
      Λυπαμαι αλλα εδω διαφαινεται οτι η «Ηγεσια» δεν εχει καμμια σχεση με τον Αγνο-η εστω πρωτο-Χριστιανισμο!
      Δεν ειναι βεβαια ιστορικα η πρωτη φορα που συμβαινει αυτο… πληθος παραδειγματων(πιο προσφατα ο αφορισμος της Επαναστασης του 1821, οι «σχεσεις» με τους απριλιανους του ’67 κ.λ.π). Γιαυτο

      Μου αρέσει!

    3. Αγαπητέ «Πέρι»

      Η Ελλαδική εκλησία ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΟΜΜΑ και επομέμως δεν θα λύσει το ΖΕΟΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ.
      Αυτό που οφείλει να κάνει – και να δεχτώ καλόπιστα και τις όποιες παραλείψεις της- είναι να συνδράμει στο ακέραιο απο την πείνα και την εξαθλίωση τον δοκιμαζόμενο ελληνικό λαό. Και το κάνει στο ακέραιο «ΚΑΝΕΝΑΣ ΠΕΙΝΑΣΜΕΝΟΣ ΣΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΚΑΜΙΑ ΑΛΛΗ ΜΕΡΑ» είπε ο εμπνευσμένος ρασοφόρος Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης ΑΝΘΙΜΟΣ και το ίδιο πράττει και ο άκαμπτος ΣΕΡΑΦΕΙΜ στον Πειραιά και ο αρχιεπίσκοπος ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ- χωρίς φανφάρες και τυμπανοκρουσίες.Μέχρι και σε πλειστηριασμούς των αδίσκτακτων τραπεζιτών τοκογλύφων παρενέβησαν Μητροπολίτες που έχουν αδένες και έσωσαν απο τους αδίδστακτους ληστές των τραπεζών τα σπίτια κατατρεγμένων απο τον δράκο της ανεργίας οικογενειών. Πόσα και πόσα δίδακτρα ακόμα σε φροντιστήρια, φτωχών παιδιών δεν πληρώνουν σήμερα, αθόρυβα ιερείς για να προστρέξουν αναξιοπαθούσες οικονομικά οικογένειες.
      Ενώ απ΄άκρου εις άκρον σε όλη την ελληνική επικράτεια λειτουργούν συσσίτια για να προσφέρουν το αυτονόητο – για μια ευνομούμενη και δημοκρατική κοινωνία με κοινωνικές δομές και δίχτυ κοινωνικής συνοχής – πιάτο φαγητού που δυστυχώς οι ξεφτιλισμένοι πολιτικοί μας, αδυνατούν να διασφαλίσουν στον χειμαχόμενο λαό μας.

      Να συφωνήσω μαζί σου για τις όποιες παραλείψεις της εκκλησίας.ΝΑΙ
      Αλλά να λέμε σήμερα ΕΛΑΦΡΑ ΤΗ ΚΑΡΔΙΑ ότι Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΔΕΝ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ !!!
      ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΝΤΙΜΟ … Υποδηλώνει προκατάληψη. Τύφλα και ηιθική σκλήρνυση.

      Επίσης Πέρι επειδή καποιοι δεν εννοούν να καταλάβουν. Εγώ σαν ελεύθερος και δημοκρατικός πολίτης εκθέτω κάποιες απόψεις ΜΕ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ, που δεν είναι αναγκαίο να είναι αποδεκτές. Σεβαστή και οι άλλη άποψη. Δεν καταφεύγω όμως ποτέ στην ευτέλεια να μειώνω ηθικά τον συνομιλητή μου – δεν αναφέρομαι σε εσένα για να μην παρεξηγηθώ εδώ – και ούτε μου επιτρέπει η αξιοπρεπειά μου να κάνω δηλητηριώδη σχόλια απαξιωτικά, σε μια άποψη με την οποία δεν συμφωνώ.

      Ξέρεις δεν συνιστά ΕΥΦΥΙΑ, μήτε ΠΡΩΤΟΤΥΠΙΑ, μήτε ηθική λενβεντιά και δη πίσω απο το πέπλο της ανωνυμίας να κάνει κανείς μειωτικά και απαξιωτικά για την ανθρώπινη ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ οιουδήποτε συνομιλητή σχόλια.

      Εχουν προρηγηθεί σ΄αυτό εδώ και χρόνια οι ΑΝΕΓΚΕΦΑΛΟΙ ΧΟΥΛΙΓΚΑΝΣ της Πλατείας Ομονοίας.

      Πάντα με σεβασμό στην άλλη άποψη και φίλια αισθήματα
      π.ν.α.

      Μου αρέσει!

      1. Το ίδιο άχρηστη είναι και η περιφερειακή θρησκευτική ηγεσία των Ελλήνων.
        Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών απέχει πολύ από την έννοια του «δίκαιου ποιμένα», εφόσον δεν έπαψε ποτέ να είναι ένα κοινό και πιστό Πασοκόσκυλο.

        Σε μια περίοδο όπου η πατρίδα κινδυνεύει, αυτός ταξιδεύει στα διάφορα Κατάρ, ονειρευόμενος επενδύσεις προτεσταντικού ενδιαφέροντος, εφόσον τα γερμανικά εργοστάσια θα δουλέψουν με τα γνωστά φωτοβολταϊκά «μπακίρια».
        Την ίδια ώρα «αγωνιά» για την επιβίωση των μεγάλων δωσιλογικών κομμάτων με τη δικαιολογία της «σταθερότητας».
        Στέλνει τα «πρόβατα» —όπως ονομάζει τους πολίτες ο ομοϊδεάτης και «σύντροφός» του Βενιζέλος— να ψηφίσουν «σταθερότητα» και άρα δικομματισμό.
        Όμως, αυτός ο άχρηστος ως πολίτης είναι εξίσου άχρηστος και ως ιερέας.
        Σε μια εποχή, όπου ο λαός είναι απελπισμένος και ψάχνει μια «σανίδα» σωτηρίας να πιαστεί, αναζητώντας τον Θεό, ο ψευτοδούλος Του καταφεύγει σε «φιλοσοφίες» της πλάκας.
        Κλονίζει την πίστη τού λαού στη χειρότερη δυνατή στιγμή …
        Στη στιγμή που, ακόμα και για ψυχολογικούς λόγους, θα έπρεπε ο ποιμένας τους να τους μοιράζει «σιγουριά» και «ασφάλεια», αυτός σκορπά την αμφιβολία …

        Σε μια εποχή, που οι Έλληνες αναζητούν ένα «απάνεμο» καταφύγιο, αυτός τους βγάζει στους ταραγμένους «ωκεανούς» της βλακείας του.
        Μιλάμε για παντελώς άχρηστο ποιμένα.
        Δεν εξηγείται διαφορετικά.
        Αυτήν τη δύσκολη ώρα ο υποτιθέμενος αρχιδούλος του Θεού «αναρωτιέται» κι αυτός αν «Υπάρχει» Θεός.
        Τον «αμφισβητεί», όπως είπε σε ένα αγνό ακροατήριο μικρών παιδιών.
        Πέραν του ότι οι ώρες δεν είναι κατάλληλες για αμπελοφιλοσοφίες, αγνοεί και το πολύ απλό …

        Αμφισβητεί κι αναρωτιέται ένας νέος, ο οποίος πρέπει να πάρει αποφάσεις στη ζωή του και όχι ένας γέρος, ο οποίος έχει κάνει οριστικές επιλογές στη ζωή του.
        Όποιος έχει αυτές τις αμφιβολίες, δεν μπορεί να είναι δούλος του Θεού …

        Παραιτείται και πάει στα «τσακίδια».

        Τρως και πίνεις, επειδή το ποίμνιο πιστεύει στον Θεό και εσύ διατηρείς για τον εαυτό σου το «δικαίωμα» της αμφισβήτησης;

        …Ούτε καν σε Μοναστήρι δεν δικαιούσαι να πας.

        Ως γνήσιος άχρηστος και τεμπέλης, πηγαίνεις κατ’ ευθείαν δίπλα στους κάδους των σκουπιδιών με τα «ερωτήματά» σου και τις αμφιβολίες σου.

        Το κάθε τεμπελόσκυλο μας «δουλεύει»;

        Άχρηστοι άνθρωποι, οι οποίοι απέκτησαν χοληστερίνη εις βάρος Θεού και ανθρώπων, κάθονται και μας «δουλεύουν»;

        Μου αρέσει!

      2. Άνθρωποι, οι οποίοι δεν έχουν βγάλει ούτε ένα μεροκάματο στη ζωή τους, ανακάλυψαν τις «επενδύσεις»;

        Άνθρωποι, οι οποίοι πήγαν στην Εκκλησία μόνο και μόνο επειδή δεν μπορούσαν να βοηθήσουν τους εαυτούς τους, έρχονται σήμερα για να σώσουν ολόκληρη την κοινωνία;

        Έχει και άποψη περί Θεού το ρεμάλι της πλάκας …
        Ο ελέω ΠΑΣΟΚ «ποιμένας» …
        Ο συνάδελφος του Άκη και του Βαγγέλα …
        Ο «κολλητός» του «πράσινου» Πατριάρχη. ………….
        ……………………………………. ……………………….

        Μου αρέσει!

  2. Τριχες , η εκκλησια παντα με τον κατακτητη ητανε
    Απο την τουρκοκρατια τα ειχε τακιμιασει με τους σουλτανους , με ανταλαγμα εδαφη και εξουσια που της ειχαν παραχωρησει οι τουρκοι , κραταγαν υποδουλο πνευματικα τον Ελληνικο λαο , για να μην ξεσηκωθει
    Ο αβραμοπουλος , ας διαβασει την Ελληνικη Νομαρχια και μετα να μας κανει κηρυγματα

    Μου αρέσει!

      1. Τον ελληνισμό τον χρησιμοποίησαν οι κατακτητές Ρωμαίοι προς ίδιον όφελος και στη συνέχεια μεγαλούργησαν αυτοί.
        Οι Έλληνες βγήκαν εκτός νόμου από τους κατακτητές και εκεί σταμάτησε η πρόοδος
        Επίσης η πρόοδος των Ελλήνων επιβράδυνε με τον μέγα Αλέξανδρο γιατί εξανδραπόδισε την Ελλάδα.
        Με το χριστιανισμό ο ελληνισμός μετέτρεψε το αν. ρωμαϊκό κράτος σε ελληνικό και οι Έλληνες πάλι μεγαλούργησαν (Μιχαήλ Ψελλός στη φιλοσοφία, Κρητική και Μακεδονική σχολή στην αγιογραφία) μα για λίγο αλλά έγιναν οι πρόδρομοι της αναγέννησης στην Ευρώπη. Δυστυχώς οι βάρβαροι καταδίκασαν πάλι τους Έλληνες σε μακραίωνο σκοτάδι. Τότε πολλοί Έλληνες που έφυγαν στη δύση μεγαλούργησαν (Ελ Γκρέκο)

        Μου αρέσει!

    1. Αγαπητέ «Κωνσταντίνε Μέγα»,

      Αρχαιοελληνική σκέψη και Χριστιανιανισμός αποτελούν ένα αδιαίρετο όλον, που διαμόρφωσε ανα τους αιώνες
      τα σπουδαία καταπιστεύματα του ασύλλητπου και μοναδικού ελληνικού πολιτισμού. Ενδεικτική είναι και η φράση
      μιας έξοχης ηθικά φυσιογνωμίας του ευρωπαϊκού πολιτισμού και πρώην υπουργού Πολιτισμού της Γαλλίας

      του Αντρέ Μαλρώ

      » Σε τρείς λόφους οικοδομήθηκε ο παγκόσμιος πολιτισμός : Του Καπιτωλίου (ρωμαϊκό δικαιο και διοικητική οργάνωση των κοινωνιών, του Γολγοθά (μεταφυσική ερμηνεία της ζωής του ανθρώπου,ήτοι Χριστιανισμός) και της Ακροπόλεως αρχαιολελληνικό πνεύμα».

      Φιλικά
      π.ν.α

      Μου αρέσει!

      1. το αρθρο δεν αναφερεται στον παγκοσμιο πολιτισμο αλλα στον ελληνικο
        κ οταν οι ξενοι εκφραζουν τον θαυμασμο τους για τον ελληνικο πολιτισμο, δε νομιζω οτι μνημονευουν τον μιχαηλ ψελλο που αναφερει η ψιψινα πιο πανω αλλα τους σωκρατη, πλατωνα, αριστοτελη κλπ
        ο ελληνισμος ειναι αληθεια, ειναι φως, ερευνα, εξελιξη, ζωη – οι θρησκειες ειναι δογματα, μαυρα σκοταδια, στασιμοτητα, κουκουλωμα, θαψιμο.. ας μην τα συγχεουμε

        Μου αρέσει!

      2. «ο ελληνισμος ειναι αληθεια, ειναι φως, ερευνα, εξελιξη, ζωη – οι θρησκειες ειναι δογματα, μαυρα σκοταδια, στασιμοτητα, κουκουλωμα, θαψιμο..»
        Αυτό είναι το δόγμα σου; Γιατί μάλλον περί δόγματος πρόκειται

        Μου αρέσει!

      3. «δε νομιζω οτι μνημονευουν τον μιχαηλ ψελλο που αναφερει η ψιψινα πιο πανω»
        Μα δεν είπα εγώ κάτι τέτοιο

        Δηλαδή μόνον όποιον θαυμάζουν οι δυτικοί σημαίνει ότι έχει μεγαλουργήσει;

        Μου αρέσει!

    1. Αυτή είναι η αλήθεια αγαπητέ «Μαχητή»,

      Η ορθοδοξία ειναι αξεδιάλυτα δεμένη, με την ηθική μεγαλουρία και τα ακατάλυτα στην αχανή λεωφόρο του χρόου
      επιτεύγματα του ελληνικού πολιτισμού. Και η ελλαδική εκκλησία πάντοτε στους αγώνες τουθ έθνους υπήρξε προμαχούσα, με τεράστια ηθική συμβολή. καλή χρονιά.

      Φιλικά
      π.ν.α

      Μου αρέσει!

  3. Η συναίσθηση του ανήκειν στην Εκκλησία, εκμηδένιζε τις φυλετικές διαφορές και δημιουργούσε συνείδηση ισότητας και κοινής καταγωγής.
    Η Ελληνικη ταυτότητα για την οποία μιλούμε σήμερα, , δεν έχει να κάνει με τα γονίδια της φυλής, όπως λέει μια σημερινή άποψη. Είναι ένας τρόπος ζωής κι ένα σύνολο βιωμάτων. Κρατώντας αυτή την ταυτότητα, το λεγόμενο Βυζάντιο διανύσε μια θαυμαστή ιστορική διαδρομή ολόκληρης χιλιετηρίδας. Και σ’ όλη αυτή τη διαδρομή, συνέχίζε να εκλεπτύνει και να καλλιεργεί την ελληνική γλώσσα, δίνοντας απαράμιλλα κείμενα.
    Κι όπως έδειξε η ιστορία, η ταυτότητα αυτή αποδείχτηκε ισχυρότερη και από αυτή την αυτοκρατορία. Μετά την άλωση, το υπόδουλο γένος συνεχίζει να προχωρά στον ίδιο άξονα ζωής μέσα στην Τουρκοκρατία. Η Εκκλησία απόμενε πια ο μοναδικός θεσμός στον οποίο έιχε πρόσβαση. Το οθωμανικό σύστημα διοίκησης, το οποίο βασίζεται στην αρχή του «μιλλέτ», δηλαδή στην αναγνώριση ταυτότητας βάσει της θρησκευτικής πίστης, ευνοεί έναν πιο ενισχυμένο ρόλο της Εκκλησίας. Στο ρωμαίικο μιλλέτι περιλαμβάνονται Έλληνες, Βλάχοι, Μολδαβοί, Σλάβοι, Αλβανοί Άραβες και άλλοι.
    Έτσι, μετά την άλωση, ο Πατριάρχης ανακηρύσσεται «μιλλέτ-μπασής», δηλαδή Εθνάρχης των Ρωμηών. Και η Εκκλησία, από φορέας της ταυτότητας και της γλώσσας, αναλαμβάνει ρόλο κοινωνικό και πολιτικό, υποκαθιστώντας, κατά κάποιο τρόπο, το απωλεσθέν κράτος. Όταν όλα έχουν καταρρεύσει, όταν οι κοσμικοί άρχοντες και διανοούμενοι της εποχής αφήνουν το λαό τους και φεύγουν για τις μεγάλες δυτικές πρωτεύουσες, η Εκκλησία παραμένει αυτό που ήταν πάντα για το λαό της: μια μεγάλη αγκαλιά.
    Στην Τουρκοκρατία, λοιπόν, μέσα από την Εκκλησία, η ελληνική ταυτότητα και γλώσσα, συνεχίζουν την ιστορική τους πορεία, παρά τις δυσκολίες και τα σκαμπανεβάσματα. Μια ταυτότητα που ανιχνεύεται στη λαϊκή ποίηση, στο λαϊκό ήθος, στην ορθόδοξη εικονογραφία και τη ναοδομία. Αλλά και στον καθημερινό τρόπο ζωής, στη μουσική, στις λαϊκές φορεσιές, στην κοινοτική οργάνωση, τους συνεταιρισμούς. Στους αιώνες της μεγάλης δοκιμασίας, φάνηκε καθαρά πως η ταυτότητα είναι κυρίως στάση ζωής και βίωμα, και όχι ιδεολογικά η φυλετικά κριτήρια. Με την εκκλησιαστική πίστη ξεχώριζε ο Έλληνας από τον Τούρκο ή τον «Φράγκο»: Με τη νηστεία, τη γιορτή, τον αγιασμό κάθε μήνα, με το καντήλι και το εικονοστάσι σε κάθε σπίτι, το ζύμωμα του πρόσφορου. Αλλά και με το χορό στο πανηγύρι του Αγίου, με την εφαρμογή του εκκλησιαστικού ήθους στο εμπόριο και τις συναλλαγές, εντέλει με την εναπόθεση κάθε χαράς και κάθε λύπης στην Εκκλησία.

    Μου αρέσει!

    1. Πολύ ενδιαφέρουσα και προπαντός ΤΕΚΜΗΡΙΩΜΕΝΗ αγαπητέ Γιώργο η ανάλυση και η επιχειρηματολογία που παραθέτεις, σε μια εποχή που για λόγους επαναστατικής έξαρσης, είναι της ΜΟΔΑΣ να αμφισβητούμε την ΠΡΟΣΦΟΡΑ της ελλαδικής εκκλησίας, με τα όποια λάθη της βεβαίως δεν αντιλέγω.Ξέρεις είναι του συρμού και ιδία μέσα απο την ανέξοδη ανωνυμία, να πετάμε πέτρες και να αμφισητούμε τις κλασικές μας αξίες για να τα παίξουμε ΑΝΤΙΣΥΣΤΗΜΙΚΟΙ Ροβιεσπιέροι. Το δύσκολο είναι με νηφαλιότητα και με εντιμότητα πρός τα ιστορικά γεγονότα, να κάνεις μια ψύχραιμη αποτίμηση.

      Το να αμφισβητείς σήμερα την συμβολή του ΚΡΥΦΟΥ ΣΧΟΛΙΟΥ συνιστα ιστορική αμνησία, ιδεολογική μονομέρεια και αλλα επικίνδυνα ακόμα πράγματα. Με την ευκαιρία ευτυχισμένο και εποικοδομητικός ο καινούριος χρόνος 2013.

      Φιλικά
      π.ν.α.

      Μου αρέσει!

      1. Αγαπητέ «Cummule»

        Σεβαστές είναι όλες οι απόψεις, αρκεί να παρατίθενται με πνεύμα ευπρέπειας και διαλόγου, μακριά απο την επίταση του ανταγωνισμού και της ηθικής βία, που κάποιοι πολύ έξυπνα καλλιεργούν για να χτίσουν μια ελληνική κοινωνία, ΚΑΤΑΚΕΡΜΑΤΙΣΜΕΝΗ, μια κοινωνία του «ΟΛΟΙ ΕΝΑΝΤΙΝΩΝ ΟΛΩΝ’ χωρίς έρμα και ηθικό προσανατολισμό. Και βεβαίως πολύ εύκολα «ΧΕΙΡΑΓΩΓΙΣΙΜΗ». Σήμερα περισσότερο απο ποτέ πρεπει να σφυρηλατίσουμε την ηθική μας ενότητα, μέσα απο τον ΠΛΟΥΡΑΛΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΛΥΦΩΝΙΑ.

        Φιλικά
        π.ν.α

        Μου αρέσει!

    2. +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
      «Η Ελληνική ταυτότητα για την οποία μιλούμε σήμερα, δεν έχει να κάνει με τα γονίδια της φυλής»
      Πράγματι οι Αλβανοί του ελληνικού χώρου (αρβανίτες) επέλεξαν να είναι Έλληνες.

      Μου αρέσει!

      1. Eιναι αποδεδειγμένο επιστημονικώς οτι ανηκομε στην Καυκασια φυλη αλλα δεν ειναι αποδεδειγμένο οτι ειμαστε καθαροι απογονοι των αρχαιων Ελληνων.Εκεινο που μας κανει Ελληνες ειναι οτι εχομε ενστρνισθη το Ελληνικο Πνευμα. Αλλα ας δούμε τι λέγει ένας απο τούς μεγαλυτερους λογιους για την θρησκεια ο οποιος ηταν και ακραιφνης κλασσικιστής και πως αντιμετωπισε τον Κοραη η Εκκλησι.. Ο Κοραής καταπολέμησε την κοινή τότε άποψη ότι η κατήχηση των Χριστιανών είναι περιττή και αναζήτησε διαθέσιμα έργα Ορθόδοξης κατήχησης. Εντόπισε και θεώρησε ως καλύτερο τους είδους του την Ορθόδοξον διδασκαλίαν του μητροπολίτη Μόσχας Πλάτωνα, ο οποίος το είχε συντάξει το 1765 κατόπιν αιτήματος του Μεγάλου Δούκα και μετέπειτα Τσάρου της Ρωσίας Παύλου. Ο Κοραής μετέφρασε το έργο αυτό από τη γερμανική έκδοση στα ελληνικά και αφού το εμπλούτισε με αγιογραφικές παραπομπές και άλλες πρόσθετες σημειώσεις το παρέδωσε για χρήση στο λαό το 1772. Σύμφωνα με τον Νεκτάριο Πενταπόλεως, «αι πολλαί υποσημειώσεις, άπασαι του Αδ. Κοραή, αποκαλύπτουσαι την βαθείαν γνώσιν των θεμάτων του Χριστιανισμού υπό του μεγάλου αυτού διδασκάλου του Γένους». Η κατήχηση αυτή διαδόθηκε ευρύτατα μεταξύ των Ελλήνων Ορθοδόξων και όταν απέκτησε την ανεξαρτησία του το ελληνικό κράτος τυπώθηκε επανειλημμένα στην Αθήνα «με έγκρισιν της Ιεράς Συνόδου και του επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας Εκπαιδεύσεως Υπουργείου […] προς χρήσιν των απανταχού Γυμνασίων και Σχολείων». Η εμπλουτισμένη από τον Κοραή Κατήχηση αποδείχτηκε «ωφελιμοτάτη δια τους κατά πρώτον εξερχόμενους από της πλήρους αγνοίας Έλληνας». Στη συνέχεια ακολούθησαν πλήθος άλλων Κατηχήσεων για χρήση από τα εκπαιδευτικά ιδρύματα τόσο εντός του Βασιλείου της Ελλάδας όσο και στις περιοχές της Οθωμανική αυτοκρατορίας.

        Μου αρέσει!

    3. Αγαπητέ Γιώργο,

      Σύνδρομο και διαπλαστικό της επιχειρηματολογίας είναι και το άρθρο μου

      «Η εθνομηδενιστική παραχάραξη της Ιστορίας μας απο τις ελλαδικές πολιτικές ελίτ»

      https://olympia.gr/2012/12/08/%CE%B7-%CE%B5%CE%B8%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%B7%CE%B4%CE%B5%CE%BD%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CF%87%CE%AC%CF%81%CE%B1%CE%BE%CE%B7-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B9%CF%83%CF%84/

      που μου έκανε την μεγάλη τιμή να δημοσιεύσει το olympia.gr και πολυ λίγες ημέρες αργότερα δημοσιεύτηκε στο περιδικό κύρους πολιτικού και κοινωνικό στοχασμού στις 13-12-2012 «ΕΠΙΚΑΙΡΑ». Πολύ εποικοδομητικές οι απόψεις σου.

      Φιλικά πάντα
      π.ν.α.

      Μου αρέσει!

  4. Η εκκλησία ως διαχρονικός εγγυητής της ηθικής ενότητας του ελληνισμού.

    Πατριάρχης Γεώργιος Σχολάριος, (Οικουμενικός Πατριάρχης)
    «…Τους γουν δυσσεβείς και αλάστορας τούτους Ελληνιστάς… πυρί και σιδήρω και ύδατι και πάσι τρόποις εξαγάγετε της παρούσης ζωής… Ράβδιζε, είργε, είτα γλώσσαν αφαίρει, είτα χείρα απότεμνε• αν και ούτως μένη κακός, θαλάττης πέμπε βυθώ.»

    «Κάλλιον ειδέναι [στην Πόλη] φακιόλιον Τούρκικον παρά καλύπτραν λατινικήν.»

    Αποσπάσματα πατριαρχικών επιστολών κατά της Επανάστασης το 1770-1774 (Ορλωφικά).

    Προκόπιος ελέω Θεού Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, Νέας Ρώμης και Οικουμενικός Πατριάρχης

    « Όθεν επειδή συνέπεσεν ο πόλεμος της κραταιάς ταύτης βασιλείας (σ.σ. του Σουλτάνου) προς το έθνος των Ρώσσων και είναι ενδεχόμενον εκείνοι με απατηλάς πανουργίας να κινούν και εις τους αυτόθι μεμακρυσμένους ανθρώπους των εκ μέρους των με σχήμα καλογήρων, δια να περιέρχωνται και να απατώσι τους απλουστέρους, και με πανουργίαν και δολιότητα να διαφθείρωσι την πίστιν και το σαδακάτι (=όρκος υποταγής) των αυτόθι ρεαγιάδων της κραταιάς βασιλείας, δια τούτο εντελλόμεθα και τη ιερότητί σου σφοδρώς, να δίδουν είδησιν ευθύς προς την ιερότητά σου, διατί αλλέως θέλουν παιδευθή μεγάλως ύστερον με μεγάλην σφοδρότητα, και όπου εύρης τοιούτον κακοκαλόγηρον οπού να είναι το γένος του και η πατρίς του και η πολιτεία του άγνωστος και αφανής, και οπού να περιέρχηται χωρίς σενέτια (=πιστοποιητικά έγγραφα), ευθύς να τον αλυσοδέσης και ασφαλώς με άνθρωπόν σου σιδηροδέσμιον να τον εξαποστέλλης προς ημάς ενταύθα εις βασιλεύουσαν χωρίς αναβολήν η απροσεξίαν σου όντας βέβαιος ότι αν εις κανένα μέρος της επαρχίας σου περιέρχηται τοιούτος καλόγηρος και δεν τον πιάση η ιερωσύνη σου, τότε απροκριματίστως θέλεις πάθει όσα μήτε στοχάζεσαι, δια την αμέλειάν σου ταύτην, χωρίς κανένα έλεος, και θέλεις μετανοεί ανωφελώς.»

    Νεόφυτος ελέω Θεού Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, Νέας Ρώμης και Οικουμενικός πατριάρχης.

    «Ιερώτατε μητροπολίτα Παροναξίας, υπέρτιμε και έξαρχε παντός Αιγαίου πελάγους, εν αγίω Πνεύματι αγαπητέ αδελφέ και συλλειτουργέ της ημών μετριότητος, κυρ Νεόφυτε, και εντιμότατοι κληρικοί, ευλαβέστατοι ιερείς, χρήσιμοι γέροντες και προεστώτες και λοιποί απαξάπαντες ευλογημένοι χριστιανοί της επαρχίας ταύτης, τέκνα ημών εν Κυρίω αγαπητά, χάρις είη υμίν άπασι και ειρήνη παρά Θεού και παρʼ ημών ευχή, ευλογία και συγχώρησις. […] ομού με την άδειαν της πατριαρχείας μας έχοντες χρέος απαραίτητον το προς τους πολυχρονίους αυθέντας μας (= Σουλτάνους) σαδακάτι, εγράψαμέν σοι σφοδρώς περί των ανωτέρω καθώς και εις όλους τους αρχιερείς πλατύτερον και διεξοδικώτερον, με το να ηκούσαμεν ήδη ότι εις τα αυτόθι περιέρχονται μερικά κουρσαρικά πλοία εχθρών της κραταιάς βασιλείας και αητήττου.» (Σ.σ. Εννοεί τον Ρωσικό στόλο, που είχε ως βάση του την Πάρο. Στο στόλο αυτό υπηρετούσε ως αξιωματικός ο Λάμπρος Κατσώνης, ο οποίος το 1789 ηγήθηκε απελευθερωτικού κινήματος ως στόλαρχος στο Αιγαίο.)

    Μητροπολίτης Ιωαννίνων κατά Σουλιωτών.

    «Ευγενείς προεστώτες και λοιποί κάτοικοι της Πάργας, σας εύχομαι και σας ευλογώ πατρικώς.
    Ένας καλός και άγρυπνος ποιμήν χρεωστεί να προφυλάττη πάντοτε τα πρόβατά του από κρημνούς, βράχους και άγρια θηρία, και τότε τα κερδίζει και τα χαίρεται• και εγώ λοιπόν ως καλός ποιμήν των λογικών μου προβάτων χρεωστώ να προφυλάττω αυτά πάντοτε από πάσαν βλάβην και απώλειαν• και άλλοτε σας έγραψα, και προφορικώς, όταν απέρασα από την πατρίδα σας, ωμίλησα και σας εσυμβούλευσα πνευματικώς και πατρικώς να τραβήξετε χέρι από τους Σουλιώτας, να μη τους δίδετε καμμίαν βοήθειαν, ούτε εις τον τόπον σας να τους δέχησθε, επειδή είναι κακούργοι και φερμανλίδες (= επικηρυγμένοι) από το δοβλέτι, και όποιος δέχεται τοιούτους κακούργους πίπτει και αυτός εις την ιδίαν οργήν του υψηλού δοβλετίου, και εις το τέλος αφανίζεται από το πρόσωπον της γης.
    Σεις όμως, η από ανοησίαν σας η ισχυρογνωμίαν σας η ξένας κακάς συμβουλάς παρακινούμενοι, δεν εδώκατέ ποτε ακρόασιν και κλίσιν εις τας πατρικάς και σωτηριώδεις δια την πατρίδα σας νουθεσίας μου• ακούτε και ακολουθάτε, ως μανθάνω, τας συμβουλάς του (σ.σ αγωνιστή Χριστόφορου) Περραιβού, ο οποίος σας απατά, δεν ηξεύρετε, ότι αυτός με κάποιον Ρήγαν Θεσσαλόν (= Φεραίον) και άλλους μερικούς παρομοίους λογιωτάτους συνεννοημένοι με τους Φραντζέζους εσκόπευον να κάμνουν επανάστασιν κατά του κραταιοτάτου Σουλτάνου; Αλλʼ ο μεγαλοδύναμος θεός τους επαίδευσε κατά τας πράξεις των με τον θάνατον, οπού τους έπρεπε, μόνος δε ο Περραιβός εσώθη δια τας ιδικάς σας αμαρτίας• λοιπόν, αν θέλητε την σωτηρίαν και ευτυχίαν σας, τραβάτε χέρι, ως προείπα, από την φιλίαν των Σουλιωτών και συμβουλάς του Περραιβού, και ζητήσατε το γρηγορώτερον την χάριν και σκέπην του υψηλοτάτου Βεζύρη (=Αλή Πασσά), την οποίαν ελπίζω να την λάβετε, επειδή, όταν ιδώ την μετάνοιάν σας, θέλει προσπέσω εις τα γόνατά του να τον παρακαλέσω να συγχωρήση τα απερασμένα σφάλματά σας, οπού αρνηθήκατε την συμφωνίαν οπού εκάμετε με την υψηλότητά του, και είμαι βέβαιος ότι δεν θα πέση κάτω ο ριτζάς μου (=η διαταγή μου)• εάν όμως μείνητε αμετανόητοι, καθώς έως τώρα, τότε ο Θεός μέλλει να σας παιδεύση δια την παρακοήν σας, και το κρίμα των φαμελιών σας ας ήναι εις τον λαιμόν σας και εις τούτον και εις τον άλλον κόσμον• εγώ το πνευματικόν και πατρικόν χρέος το έκαμα, όθεν δεν σας μένει πλέον κανένα παράπονον εναντίον μου και υγιαίνετε.»
    «Ιωάννινα 1801, Ιουλίου 5. Ιερόθεος Μητροπολίτης Ιωαννίνων και εν Χριστώ ευχέτης.»

    Ο αφορισμός των Ελλήνων αρματολών το 1805

    «Καλλίνικος ελέω Θεού Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, Νέας Ρώμης και Οικουμενικός Πατριάρχης… Θεοφιλέστατε αρχιεπίσκοπε Δημητζάνης, εν αγίω Πνεύματι αγαπητέ αδελφέ και συλλειτουργέ της ημών μετριότητος, κυρ Φιλόθεε, και εντιμότατοι κληρικοί, ευλαβέστατοι ιερείς και τίμιοι προεστώτες και δημογέροντες και κοτζαμπασίδες και πρόκριτοι και λοιποί απαξάπαντες ευλογημένοι χριστιανοί της επαρχίας ταύτης, τέκνα εν Κυρίω ημών αγαπητά, χάρις είη υμίν και ειρήνη παρά Θεού. Η κραταιοτάτη και ευεργετικωτάτη εις ημάς βασιλεία, το δικαιότατον και πολυχρονιώτατον δοβλέτι, με το να προνοήται πάντοτε δια την ησυχίαν και καλήν κατάστασιν όλων των υπηκόων και πιστών ραγιάδων, όπου είναι υποκείμενοι εις την βασιλικήν του επικράτειαν και με το να επαγρυπνή και προστάζη με πάσαν δύναμιν όλους τους ηγεμόνας και κυβερνήτας, όπου ευρίσκονται εις κάθε χώραν και τόπον δια να έχουν μεγάλην επιστασίαν και προσοχήν εις εκείνα, οπόσα αρμόζουν εις εξολόθρευσιν και τέλειον αφανισμόν των κακοποιών ανθρώπων και εις εκείνα οπού συγχύζουσι και προξενούν ταραχήν εις την κοινήν και την κατά μέρος ασφάλειαν δια την αποφυγήν της δεινής τιμωρίας και παιδεύσεως, τας οποίας είναι απαραίτητον να πάθωσι και δοκιμάσωσι όσοι από εσάς φέρονται εναντίοι της υψηλής προσταγής από κακοπροαίρετον γνώμην τους. […]

    Και κατά το παρόν με το να εβεβαιώθη η κραταιοτάτη βασιλεία και το υψηλόν δοβλέτι, ότι πολλοί κακοποιοί κλέπται από τους ιδίους μωραΐτας παραφυλάττουν εις ταις στράταις και σκοτώνουν κρυφίως και με απάτην τους διαβάτας και άλλοι πάλιν αυθαδώς με όπλα και άρματα αντιστέκονται μετά των σεϊμένιδων. Από το άλλο μέρος πολλοί από τους κοτζαμπασίδες και δημογέροντας (χωρίς να έχετε είδησιν εσείς οι ιερωμένοι, ως είμεθα βέβαιοι) με μίαν πρόφασιν, ότι εις τον τάδε καζάν εφάνησαν κλέπται και εσκότωσαν τον τάδε διαβάτην και ακολούθως δια να ταιριαχθώσιν εδόθησαν τόσα άσπρα και άλλοτε πάλι λέγουν ότι οι κλέπται έπιασαν τον τάδε άνθρωπον εις την στράταν και τον επήραν σκλάβον και δια την εξαγοράν του εδόθησαν τόσα άσπρα και με αυτάς τας αιτίας χαρατζώνουσι με πλήθος άσπρων τους πτωχούς ραγιάδες, χωρίς έλεος και καμμίαν συνείδησιν και κερδίζουν άσπρα ασεβώς και παρανόμως και κάνουσι τον εαυτόν τους όμοιον με τους κακοτρόπους κλέπτας και, δια να είπωμεν καλύτερα, χειρότερον από αυτούς και νομίζουσιν ένα τυχερόν εύρημα το να είναι οι κλέπται, δια τα εδικά τους τέλη και κέρδη, και ακολούθως όχι ότι δεν συμβοηθούσιν, αλλά και εκ του εναντίον κρυφίως και με τρόπους πλαγίους και μυστικούς γίνονται εμπόδιον εις την καταστροφήν και αφανισμόν αυτών των κακοποιών κλεπτών. Και επειδή κάθε πρόφασις και αιτία είναι αβέβαιος και ανεμπίστευτος, ότι δεν έχουν καμμίαν μετοχήν με τους κλέπτας οι μωραΐταις, ωσάν οπού ο Μωρέας από όλα τα μέρη κατά την φυσικήν κατάστασιν είναι περιτρυγισμένος με θάλασσαν και διατρέφει πάντοτε τους ιδίους μωραΐτας και με ευκολίαν φυλάττεται σίγουρα από κάθε διάφορον εμβασίαν των κακοποιών αυτών από τα έξω μέρη και το περισσότερον, οπού έχει και διωρισμένους δια περισσοτέραν φύλαξιν τόσους και τόσους μπελουκμπασίδες, τζερβετζίδες και άλλους καπομπασίδες εις κάθε πολιτείαν και χωρίον…»

    Ο αφορισμός της Μπουμπουλίνας

    «Γρηγόριος ελέω Θεού Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, Νέας Ρώμης και Οικουμενικός Πατριάρχης.
    Ιερώτατε Μητροπολίτα Ναυπλίου και Άργους και υπέρτιμοι, ευλαβέστατοι ιερείς, τιμιώτατοι κοτζαμπασίδες και χρήσιμοι προεστώτες της επαρχίας ταύτης και της νήσου Σπέτζης, χάρις είη υμίν και ειρήνη παρά Θεού. […] αποφαινόμεθα συνοδικώς μετά των περί ημάς ιερωτάτων Αρχιερέων και υπερτίμων, των εν αγίω Πνεύματι αγαπητών ημών αδελφών και συλλειτουργών, ίνα η ρηθείσα Λασκαρίνα, αν μη, άμα το ακούσαι και ιδείν το παρόν ημών συνοδικόν γράμμα, τον Θεόν φοβηθείσα και την αιώνιον κόλασιν εν νω θεμένη, […] και οι γιγνώσκοντες τους έχοντας και κρύπτοντας πράγματα η άσπρα του αποθανόντος, […] οποίοι αν ώσιν, άνδρες η γυναίκες, συγγενείς η ξένοι, ομού αφωρισμένοι υπάρχωσι, και κατηραμένοι, και ασυγχώρητοι, και μετά θάνατον άλυτοι, και τυμπανιαίοι• αι πέτραι και ο σίδηρος λυθείησαν, αυτοί δε μηδαμώς• κληρονομήσειαν την λέπραν του Γιεζή και την αγχόνην του Ιούδα, στένοντες είεν και τρέμοντες επί της γης ως ο Κάιν, η οργή του Θεού είη επʼ αυτούς, έχοντες και τας αράς πάντων των απʼ αιώνος αγίων και των οσίων τριακοσίων δέκα και οκτώ θεοφόρων Πατέρων. Η δε ρηθείσα Λασκαρίνα προφανώς ελεγχομένη και τη πεισμονή αυτής εμμένουσα υπάρχοι και έξω της του Χριστού Εκκλησίας, μηδείς εκκλησιάσοι αυτήν, η αγιάσοι, η θυμιάσοι, η αντίδωρον αυτή διδώ, έως ποιήση ως γράφομεν και τότε συγχωρηθήσεται.»

    Ο αφορισμός της Επανάστασης του 1821

    «Γρηγόριος ελέω Θεού αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, νέας Ρώμης και Oικουμενικός Πατριάρχης.
    Οι τω καθ’ ημάς αγιωτάτω, πατριαρχικώ, αποστολικώ και οικουμενικώ θρόνω υποκείμενοι ιερώτατοι μητροπολίται και υπέρτιμοι και θεοφιλέστατοι αρχιεπίσκοποι τε και επίσκοποι, εν αγίω Πνεύματι αγαπητοί αδελφοί και συλλειτουργοί, και εντιμότατοι κληρικοί της καθ’ ημάς του Χριστού μεγάλης εκκλησίας και εκάστης επαρχίας ευλαβέστατοι ιερείς και οσιότατοι ιερομόναχοι, οι ψάλλοντες εν ταις εκκλησίαις της Πόλεως, του Γαλατά και όλου του Καταστένου και απανταχού, και λοιποί απαξάπαντες ευλογημένοι Χριστιανοί, τέκνα εν Κυρίω ημών αγαπητά, χάρις είη υμήν και ειρήνη παρά Θεού, παρ’ ημών δε ευχή, ευλογία και συγχώρεσις.
    Η πρώτη βάσις της ηθικής, ότι είναι η προς τους ευεργετούντας ευγνωμοσύνη είναι ηλίου λαμπρότερον και όστις ευεργετούμενος αχαριστεί είναι ο κάκιστος των ανθρώπων. Αυτήν την κακίαν βλέπομεν πολλαχού στηλιτευομένην και παρά των ιερών γραφών και παρ’ αυτού του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού ασυγχώρητον, καθώς έχομεν το παράδειγμα του Ιούδα. Όταν δε η αχαριστία ήναι συνωδευμένη και με πνεύμα κακοποιόν και αποστατικόν εναντίον την κοινής ημών ευεργέτιδος και τροφού, κραταιάς και αηττήτου βασιλείας, τότε εμφαίνει και τρόπον αντίθεον, επειδή ουκ έστι, φησί, βασιλεία και εξουσία ειμή υπό Θεού τεταγμένη’ όθεν και πας ο αντιττατόμενος αυτή τήθεόθεν εφ’ ημάς τεταγμένη κραταιά βασιλεία, τη του Θεού διαταγή ανθέστηκε.
    Και τα δύο ταύτα ουσιώδη και βάσιμα ηθικά και θρησκευτικά χρέη κατεπάτησαν με απαραδειγμάτιστον θρασύτατα και αλαζονείαν ο, τε προδιορισθείς της Μολδαυίας ηγεμών ως μηώφειλε, Μιχαήλ, και ο του γνωστού αγνώμονος και φυγάδος Υψηλάντου αγνώμων υιός Αλέξανδρος Υψηλάντης. Εις όλους τους ομογενείς μας είναι γνωστά τα άπειρα ελέη, όσα η αένναος της εφ’ ημάς τεταγμένης κραταίας βασιλείας πηγή εξέχεεν εις τον κακόβουλον αυτόν Μιχαήλ’ από μικρού και ευτελούς τον ανύψωσεν εις βαθμούς και μεγαλεία’ από αδόξου και ασήμου τον προήγαγεν εις δόξας και τιμάς’ τον επλούτισε, τον περιέθαλψε, τέλος πάντων τον ετίμησε και με τον λαμπρότατον της ηγεμονίας αυτής θρόνον και τον κατέστησεν άρχοντα λαών.
    Αυτός όμως, φύσει κακόβουλος ων, εφάνη τέρας έμψυχον αχαριστίας και συνεφώνησε μετά του Αλεξάνδρου Υψηλάντου, υιού του δραπέτου και φυγάδος εκείνου Υψηλάντου, όστις παραλαβών μερικούς ομοίους του βοηθούς ετόλμησε να έλθη αίφνης εις την Μολδαυίαν, και αμφότεροι απονενοημένοι επίσης, αλαζόνες και δοξομανείς, ή μάλλον ειπείν, ματαιόφρονες, εκήρυξαν του γένους ελευθερίαν και με την φωνήν αυτήν εφείλκυσαν πολλούς των εκεί κακοήθεις και ανοήτους, διασπείραντες και αποστόλους εις διάφορα μέρη δια να εξαπατήσωσι και να εφελκύσωσιν εις τον ίδιον της απωλείας κρημνόν και άλλους πολλούς των ομογενών μας. Διά να δυνηθώσι δε τρόπον τινά να ενθαρρύνωσι τους ακούοντας μετεχειρίσθησαν και το όνομα της Ρωσσικής Δυνάμεως, προβαλλόμενοι, ότι και αυτή είναι σύμφωνος με τους στοχασμούς και τα κινήματά των’ πρόβλημα διόλου ψευδές και ανύπαρκτον, και μόνον της ιδικής των κακοβουλίας και ματαιοφροσύνης γέννημά τε και αποκύημα’ επειδή, εν ω το τοιούτον είναι αδύνατον ηθικώς και πολλής προξένον μομφής εις την ρωσσικήν αυτοκρατορίαν, και ο ίδιος ενταύθα εξοχώτατος πρέσβυς αυτής έδωκεν έγγραφον πληροφορίαν, ότι ουδεμίαν ή είδησιν ή μετοχήν έχει το ρωσσικόν κράτος εις αυτήν την υπόθεσιν, καταμεμφόμενον μάλιστα και αποτροπιαζόμενον του πράγματος της βδελυρίαν’ και προσεπιπλέον η αυτού εξοχότης ειδοποίησεν εξ επαγγέλματος τα διατρέχοντα, υπομνήσας το βασίλειον κράτος, ότι ανάγκη πάσα να φροντίση ευθύς εξ αρχής τον αποσκορακισμόν και την διάλυσιν των τοιούτων κακών’ και τόσον εκ της ειδοποιήσεως τάυτης, όσον και από τα έγγραφα, τα οποία επιάσθησαν από μέρους των μουχαφίσιδων των βασιλικών σερχατίων, και από άλλους πιστούς ομογενείς επαρρησιάσθησαν, έγεινε γνωστή εις το πολυχρόνιον κράτος η ρίζα και η βάσις όλου αυτού του κακοήθους σχεδίου. Με τοιαύτας ραδιουργίας εσχημάτισαν την ολεθρίαν σκηνήν οι δύο ούτοι και οι τούτων συμπράκτορες φιλελεύθεροι, μάλλον δε μισελεύθεροι, και επεχείρησαν εις έργον μιαρόν, θεοστυγές και ασύνετον, θέλοντες να διαταράξωσι την άνεσιν και ησυχίαν των ομογενών μας πιστών ραγιάδων της κραταιάς βασιλείας, την οποίαν απολαμβάνουσιν υπό την αμφιλαφή αυτής σκιάν με τόσα ελευθερίας προνόμια, όσα δεν απολαμβάνει άλλο έθνος υποτελές και υποκείμενον, ζώντες ανενόχλητοι με τας γυναίκας και τα τέκνα των, με τας περιουσίας και καταστάσεις, και με την ύπαρξιν της τιμής των, και κατ’ εξοχήν με τα προνόμια της θρησκείας, ήτις διεφυλάχθη και διατηρείται ασκανδάλιστος μέχρι της σήμερον επί ψυχική ημών σωτηρία.
    Αντί λοιπόν φιλελευθέρων εφάνησαν μισελεύθεροι, και αντί φιλογενών και φιλοθρήσκων εφάνησαν μισογενείς, μισόθρησκοι και αντίθεοι, διοργανίζοντες, φευ, οι ασυνείδητοι με τα απονενοημένα κινήματά των την αγανάκτησιν της ευμενούς κραταιάς βασιλείας εναντίον των ομογενών μας υπηκόων της, και σπεύδοντες να επιφέρωσι κοινόν και γενικόν τον όλεθρον εναντίον παντός του γένους. Και αγκαλά είναι γνωστόν, ότι, όσοι είναι κατηρτισμένοι τω όντι εις την ευσέβειαν, όσοι νουνεχείς και τίμιοι και των ιερών κανόνων και θείων νόμων ακριβείς φύλακες δεν θέλουν δώσει ευηκοιαν εις τας ψευδολογίας των αχρείων εκείνων και κακόβουλων’ επειδή όμως είν’ ενδεχόμενον να σηνηρπάσθησάν τινές και παρασυρθώσι και άλλοι, διά τούτο προκαταλαμβάνοντες εκ προνοίας εκκλησιαστικής υπαγορεύομεν πάσιν υμίν τα σωτήρια, και γράφοντες μετά των περί ημας ιερωτάτων συναδελφών, του μακαριωτάτου πατριάρχου των Ιεροσολύμων, των εκλαμπροτάτων και περιφανεστάτων προυχόντων του γένους, των τιμιωτάτων πραγματευτών, των αφ’ εκάστου ρουφετίου προκριτωτέρων και όλων των εν τη βασιλευούση ορθοδόξων μελών εκάστης τάξεως και εκάστου βαθμού, συμβουλεύομεν και παραινούμεν και εντελλόμεθα και παραγγέλλομεν πάσιν υμίν τοις κατά τόπον αρχιερεύσι, τοις ηγουμένοις των ιερών μοναστηρίων, τοις ιερεύσι των εκκλησιών, τοις πνευματικοίς πατράσι των ενοριών, τοις προεστώσι και ευκαταστάτοις των κωμοπόλεων και χωρίων, και πάσιν απλώς τοις κατά τόπον προκρίτοις να διακηρύξετε την απάτην των ειρημένων κακοποιών και κακοβούλων ανθρώπων, και να τους αποδείξετε και να τους στηλιτεύσετε πανταχού ως κοινούς λυμεώνας και ματαιόφρονας, και να προσέχετε όσον το δυνατόν εις τας απάτας αυτών και ραδιουργίας, γινώσκοντες, ότι η μόνη απόδειξις της αθωότητος των είναι να εμφανίσωσιν όσα γράμματα λάβωσι τυχόν εις χείρας περί της αυτής υποθέσεως, ή ειδήσεις μάθωσι, και να παρρησιάσωσιν οι μεν ενταύθα εν βασιλευούση προς ημάς, οι δ’ εν τοις έξω μέρεσιν εις τους κατά τόπον αρχιερείς και τους διοριζομένους παρ’ ημών εκκλησιαστικούς εξάρχους και τους βασιλικούς εξουσιαστάς και διοικητάς, δηλοποιούντες και παραδίδοντες και εκείνους τους απλουστέρους, όσοι ήθελαν φωραθή ότι ενεργούν ανοίκεια του ρεαγιαδιακού χαρακτήρος’ καθότι οι τοιούτοι διαταράττουσι την γενικήν ησυχίαν, και κατακρημνίζουσι τους αδυνάτους και αθώους ομογενείς μας εις της απωλείας το βάραθρον. Και τόσον υμείς οι αρχιερείς, οι μοναστηριακοί, οι ιερωμένοι, και οι προεστώτες και ευκατάστατοι και πρόκριτοι εκάστου τόπου με την άγρυπνον προσοχήν σας, όσον και οι λοιποί εκάστης τάξεως και βαθμού άνθρωποι με τας εκ μέρους σας αδιαλείπτους συμβουλάς και νουθεσίας, και κατά τας πατρικάς και προνοητικάς εκκλησιαστικάς ημών οδηγίας και παραινέσεις να γενήτε εδραίοι και αμετακίνητοι επί του κέντρου του ρεαγιαλικίου, και εξ όλης ψυχής και καρδίας σας να διαφυλλάττετε την πίστιν και κάθε υποταγήν και ευπείθειαν εις αυτήν την θεόθεν εφ’ ημάς τεταγμένην κραταιάν και αήττητον βασιλείαν, και να αποδεικνύετε εντελώς με όλα τα πραγματικά της ειλικρινείας σημεία’ καθότι η μετ’ ευχαριστίας και ειλικρινείας υποταγή χαρακτηρίζει και την προς Θεόν αγάπην και πίστιν, και την προς τας θείας αυτού εντολάς και τας υπαγορεύσεις των θείων νόμων και ιερών κανόνων υπακοήν, και την ευγνωμοσύνην της καρδίας ημών διά τ’ άπειρα ελέη, οπού απολαμβάνομεν παρά της βασιλικής φιλανθρωπίας.
    Επειδή δε προς τοις άλλοις εγένετο γνωστόν, ότι οι το σατανικόν της δημεγερσίας φρόνημα επινοήσαντες, και εταιρίαν τοιαύτην συστησάμενοι προς αλλήλους συνεδέθησαν και με τον δεσμόν του όρκου, γινωσκέτωσαν, ότι ο όρκος αυτός είναι όρκος απάτης, είναι αδιάκριτος, και όμοιος με τον όρκον του Ηρώδου, όστις, διά να μη φανή παραβάτης του όρκου του, απεκεφάλισεν Ιωάννην τον βαπτιστήν. Αν ήθελεν αθετήσει τον παράλογον όρκον του, τον οποίον επενόησεν η άλογος επιθυμία του, έζη βέβαια τότε ο θείος πρόδρομος’ ώστε ενός απλού όρκου επιμονή έφερε τον θάνατον του προδρόμου. Η επιμονή άρα του όρκου εις διατήρησιν των υποσχεθέντων παρά της φατρίας αυτής, πραγματευομένης ουσιωδώς την απώλειαν ενός ολοκλήρου γένους, πόσον είναι ολεθρία και θεομίσητος είναι φανερόν’ εξ εναντίας, η αθέτησις του όρκου αυτού, απαλλάττουσα το γένος εκ των επερχομένων απαραμυθήτων δεινών, είναι θεοφιλής και σωτηριώδης. Διά τούτο τη χάριτι του παναγίου Πνέυματος έχει η εκκλησία αυτόν διαλελυμένον, και αποδέχεται και συγχωρεί εκ καρδίας τους μετανοούντας και επιστρέφοντας, και την προτέραν απάτην ομολογούντας, και το πιστόν ρεαγιαλίκι αυτών εναγκαλιζομένους ειλικρινώς.
    Ταύτα αμέσως να κοινολογήσετε εις όλους του γνωστούς σας, και να κατασταθήτε όλοι προσεκτικώτεροι, ανατρέποντες και διαλύοντες ως αραχνιώδη υφάσματα, όσα η απάτη και η κακοβουλία των πρωταιτίων εκείνων καθ’ οιονδήτινα τρόπον συνέπλεξε. Επειδή, εάν, ο μη γένοιτο, δεν ήθελε καθαρισθή η θανατηφόρος αύτη λύμη, και φωραθώσί τινες τολμώντες εις επιχειρήματα εναντία των καθηκόντων του ρεαγιαλικίου, κοντά οπού οι τοιούτοι έχουσι να παιδευθώσι χωρίς ελέους και οικτιρμών (μη γένοιτο, Χριστέ βασιλέυ!) αμέσως θέλει εξαφθή η δικαία οργή του κράτους του καθ’ ημών, και ο θυμός τής εκδικήσεως γενικός των εχλιϊσλάμιδων, και θέλουν εκχυθή τόσων αθώων αίματα αδίκως και παραλόγως, καθώς αποκριματίστως ταύτα πάντα διεσάλπισεν η κραταιά και αήττητος βασιλεία διά του εκδοθέντος και επ’ ακροάσει κοινή ημών αναγνωσθέντος υψηλού βασιλικού προσκυνητού ορισμού.
    Εκείνους δε τους ασεβείς πρωταιτίους και απονενοημένους φυγάδας και αποστάτας ολεθρίους να τους μισήτε και να τους αποστρέφεσθε και διανοία και λόγω, καθότι και η εκκλησία και το γένος τους έχει μεμισημένους, και επισωρέυει κατ’ αυτών τας παλαμναιοτάτας και φρικωδεστάτας αράς’ ως μέλη σεσηπότα, τους έχει αποκεκομμένους της καθαράς και υγιαινούσης χριστιανικής ολομελείας’ ως παραβάται δε των θείων νόμων και κανονικών διατάξεων, ως καταφρονηταί του ιερού χρήματος της προς τους ευεργέτας ευγνωμοσύνης και ευχαριστίας, ως εναντίοι ηθικών και πολιτικών όρων, ως την απώλειαν των αθώων και ανευθύνων ομογενών μας ασυνειδήτως τεκταινόμενοι, αφωρισμένοι υπάρχειεν και κατηραμένοι και ασυγχώρητοι, και μετά θάνατον άλυτοι, και τω αιωνίω υπόδικοι αναθέματι, και αυτοί, και όσοι τοις ίχνεσιν αυτών κατηκολούθησαν του λοιπού, αν μη θελήσωσιν εννοήσαι την αρπαγήν και απάτην, και επιστραφήναί τε και βαδίσαι την ευθείαν της σωτηρίας οδόν, αν δεν αναλάβωσιν, ό εστι, τον εντελή χαρακτήρα του ρεαγιαδικού αυτών επαγγέλματος.
    Τα αυτά δε και κατά της αρχιερωσύνης σας και ιερωσύνης σας επανατείνομεν, εαν μη βαδίσετε, εις όσα εν Πνέυματι αγίω αποφαινόμεθα δια του παρόντος εκκλησιαστικώς, εαν δεν δείξετε εν έργω την επιμέλειάν σας και προθυμίαν εις την διάλυσιν των σκευωριών, εις την αναστολήν των καταχρήσεων και αταξιών, εις την επιστροφήν των πλανηθέντων, εις την άμεσον και έμμεσον καταδρομήν και εκδίκησιν των επιμενόντων εις τα αποστατικά φρονήματα, εαν δεν συμφωνήσετε τη εκκλησία του Θεού, και, εν ενί λόγω, εαν καθ’ οιονδήτινα τρόπον δολιευθήτε και κατενεχθήτε κατά της κοινής ημών ευεργέτιδος κραταιάς βασιλείας, έχομεν υμάς αργούς πάσης ιεροπραξίας, και τη δύναμει του πανάγιου Πνέυματος εκπτώτους του βαθμού της αρχιεροσύνης και ιερωσύνης και το πυρί της γεέννης ενόχους, ως την κοινήν του γένους απώλειαν προτιμήσαντας. Ούτω τοίνυν γινώσκοντες, ανανήψατε προς Θεού και ποιήσατε καθώς γράφομεν εκκλησιαστικώς και γενικώς παρακελευόμεθα, και μη άλλως εξ αποφάσεως, ότι περιμένομεν κατά τάχος την αισίαν των γραφομένων αποπεράτωσιν, ίνα και η του θεού χάρις και το άπειρον έλεος είη μετά πάντων υμών.»

    Μου αρέσει!

      1. 30 XΡONΩΝ ΕΙΜΑΙ ΛΟΙΠΟΝ.. ΓΙΑΤΙ ΜΟΥ ΣΒΗΝΕΙΣ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΜΟΥ;;;;; ΕΙΣΑΙ ΚΟΜΠΛΕΞΙΚΟΣ;;;; ΤΙ ΕΧΕΙΣ ΠΑΘΕΙ;; ΟΛΟΙ ΕΜΕΙΣ ΠΟΥ ΓΡΑΦΟΥΜΕ ΕΔΩ ΜΕΣΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΧΑΖΟΙ;;;;

        ΝΑ ΦΥΓΟΥΜΕ;;;;; ΟΚ ΦΕΥΓΟΥΜΕ. ΜΙΕΝΕΤΕ ΜΕ ΤΟΥΣ ΤΡΕΛΟΥΣ,ΤΟΥΣ ΑΚΡΟΑΡΙΣΤΕΡΟΥΣ-ΑΚΡΟΔΕΞΙΟΥΣ-ΤΑΛΙΜΠΑΝ. ΚΑΝΕΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑ.

        ΜΕΙΝΕΤΕ ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΕΡΟΥΣ.,.

        Μου αρέσει!

      2. ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΞΑΝΑΜΠΩ. Ο ΛΟΓΟΣ;;;; ΓΙΑΤΙ ΜΕ ΠΙΚΡΑΝΑΤΕ. ΔΕΝ ΕΙΣΤΕ ΕΝΤΑΞΕΙ. ΜΑ ΚΑΘΟΛΟΥ ΕΝΤΑΞΕΙ. ΔΕΝ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙΤΕ ΤΟ ΡΕΥΜΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ.

        ΕΧΕΤΕ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ BLAZE ΥΦΟΣ. ΔEN EINAI ΣΩΣΤΟ ΑΥΤΟ.

        ΑΝΤΕ ΓΕΙΑ….ΚΑΙ ΜΗΝ ΦΟΒΑΣΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΞΑΝΑΜΠΩ.

        ΤΟ ΕΝΝΟΩ. CIAO.

        MEINETE ΜΟΝΟΙ ME TOYΣ ΓΡΑΦΙΚΟΥΣ! ΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΜΥΣΤΗΡΙΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΚΑΠΝΟ ΦΟΥΜΑΡΟΥΝ.

        ΕΙΜΑΙ ΝΕΥΡΙΚΟΣ;;; ΕΙΝΑΙ Η ΗΛΙΚΙΑ ΜΟΥ ΤΕΤΟΙΑ ΔΕΝ ΦΤΑΙΩ ΕΓΩ. SORRY. ΒΛΕΠΕΙΣ ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΟΥΝ ΟΙ ΒΙΖΙΤΕΣ-ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ. ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΟΥΝ ΟΙ ΜΑΛΘΑΚΟΙ ΤΥΠΟΙ… ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ Η ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ. ΜΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΚΑΤΙ ΝΑ ΠΟΥΝ.

        CIAO!

        ΕΣΕΙΣ ΧΑΝΕΤΑΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΕΣ ΦΩΝΕΣ…ΟΧΙ ΕΓΩ.

        Μου αρέσει!

  5. ΑΡΝΟΥΜΑΙ ΝΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΩ ΣΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΤΗΣ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ…..
    ΤΟΝ…ΗΓΕΤΗ ΤΗΣ, ΤΟΝ ΕΧΩ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΕΙ ΟΜΩΣ.
    ΔΕΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΜΑΣ….
    Η ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΠΟΥ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ – ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΟΛΕΞΙΑ – ΤΟ ΠΟΙΜΝΙΟ ΤΟΥ, ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΑΝΕΠΙΤΡΕΠΤΗ!
    ΛΥΠΑΜΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ………..

    Μου αρέσει!

      1. KAI TI ΛΕΩ ΕΓΩ?? ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΛΕΩ ΚΑΙ ΤΟ ΥΠΟΓΡΑΦΩ. ΤΕΛΟΣ!

        ΟΛΑ ΤΑ ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΕΚ ΤΟΥ ΠΟΝΗΡΟΥ.

        ΕΝΑΣ ΟΛΟΚΛΗΡΟΣ ΛΑΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΕΙΩΜΕΝΟΣ! ΤΕΛΕΙΩΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ-ΙΕΡΑΡΧΕΣ!

        ΑΝΤΕ ΚΑΛΗΝΥΧΥΤΑ!

        Μου αρέσει!

  6. Η ορθοδοξία ειναι αξεδιάλυτα δεμένη, με την ηθική μεγαλουρία και τα ακατάλυτα στην αχανή λεωφόρο του χρόου
    επιτεύγματα του ελληνικού πολιτισμού. Και η ελλαδική εκκλησία πάντοτε στους αγώνες τουθ έθνους υπήρξε προμαχούσα, με τεράστια ηθική συμβολή.

    Η θρησκεια ΛΕΓΕΤΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ και ΑΠΟΤΕΛΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΤΡΕΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ

    ΚΑΘΟΛΙΚΗ
    ΟΡΘΟΔΟΞΗ
    ΠΡΩΤΕΣΤΑΝΤΙΚΗ

    Δεν αποτελουν οι ορθοδοξοι το ΜΟΝΩΠΩΛΙΟ ΠΙΣΤΗΣ του χριστιανικου δογματος

    Για τα υπολοιπα με καλυψε ο ΠΟΛΙΤΗΣ , μονο που ξεχασε να γραψει , για τα εγκληματα των ρωμαιων κατα των Ελληνων , τα χρονια που κυβερνουσαν την ανατολικη επαρχεια τους (324 – 1453)

    h@@@p://kelsoskataxp.blogspot.gr/search/label/%CE%9A%CE%91%CE%A4%CE%91%CE%A3%CE%A4%CE%A1%CE%9F%CE%A6%CE%95%CE%A3

    Μου αρέσει!

Leave a Reply

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s