300τούρκικες λέξεις που λέμε καθημερινά χωρίς να το καταλάβουμε!

ΓΙΑΟΥΡΤΙ (πηγμένο γάλα),ΚΑΡΠΟΥΖΙ (υδροπέπων),ΜΕΝΕΞΕΣ (εύοσμο λουλούδι),ΣΟΥΓΙΑΣ (μαχαιράκι),ΤΕΝΕΚΕΣ (δοχείο),ΦΛΙΤΖΑΝΙ (κύπελλο),ΤΣΕΠΗ (θυλάκιο),ΤΑΒΑΝΙ (οροφή),ΤΖΑΚΙ (παραγώνι),ΚΑΙΚΙ (βάρκα),ΜΕΛΤΕΜΙ (άνεμος ετησίας),ΜΑΝΑΒΗΣ (οπωροπώλης),ΜΠΑΚΑΛΗΣ (παντοπώλης),ΓΛΕΝΤΙ (διασκέδαση),ΚΑΒΓΑΣ (φιλονικία),ΚΕΦΙ (ευδιαθεσία),ΧΑΤΙΡΙ (χάρη),ΝΤΕΡΤΙ (καημός),ΝΤΑΒΑΝΤΟΥΡΙ (σύγχυση),ΤΣΙΜΠΟΥΚΙ (καπνοσύριγγα),ΧΑΣΑΠΙΚΟ (κρεοπωλείο),ΝΤΟΥΛΑΠΙ (ιματιοθήκη),ΔΕΡΒΕΝΙ (κλεισούρα),ΜΠΑΙΡΑΚΙ (σημαία),ΤΣΟΜΠΑΝΗΣ (βοσκός-ποιμένας),ΓΙΛΕΚΟ (περιθωράκιον),ΧΑΜΠΑΡΙΑ (αγγελία-νέα),ΓΙΑΠΙ (οικοδομή),ΓΙΑΚΑΣ (περιλαίμιο),ΓΙΑΡΜΑΣ (ροδάκινο),ΓΙΝΑΤΙ (πείσμα),ΓΙΟΥΡΟΥΣΙ (επίθεση),ΓΚΕΜΙ (χαλινάρι),ΓΟΥΡΙ (τύχη),ΓΡΟΥΣΟΥΖΗΣ (κακότυχος),ΓΚΑΙΝΤΑ (άσκαυλος),ΕΡΓΕΝΗΣ (άγαμος),ΖΑΜΑΝΙΑ (μεγάλο χρονικό διάστημα),ΖΑΡΖΑΒΑΤΙΚΑ (λαχανικά),ΖΟΡΙ (δυσκολία),ΖΟΥΜΠΟΥΛΙ (υάκινθος),ΚΑΒΟΥΚΙ (καύκαλο),ΚΑΒΟΥΡΔΙΖΩ(

φρυγανίζω-ξεροψήνω),ΚΑΖΑΝΙ (λέβητας),ΚΑΣΜΑΣ (αξίνα-σκαπάνη),ΚΑΛΕΜΙ (γραφίδα),ΚΑΛΟΥΠΙ (μήτρα-πρότυπο),ΚΑΛΠΙΚΟΣ (κίβδηλος),ΚΑΠΑΚΙ (σκέπασμα- κάλυμμα),ΚΑΡΑΟΥΛΙ (φρουρά-σκοπιά),ΚΟΥΒΑΣ (κάδος-αγγείο),ΝΤΙΠ ΓΙΑ ΝΤΙΠ (ολωσδιόλου),ΚΑΤΣΙΚΑ (ερίφι-γίδα),ΚΕΛΕΠΟΥΡΙ (ανέλπιστο εύρημα),ΚΙΜΑΣ (ψιλοκομμένο κρέας),ΚΙΟΣΚΙ (περίπτερο),ΚΟΛΑΙ (ευκολία-άνεση),ΚΟΛΑΟΥΖΟΣ (οδηγός),ΚΟΠΙΤΣΑ (πόρπη),ΚΟΤΖΑΜ (τεράστιος-πελώριος),ΚΟΤΣΑΝΙ (μίσχος),ΚΑΦΑΣΙ (κιβώτιο),ΚΟΤΣΙ (αστράγαλος),ΚΟΥΒΑΡΝΤΑΣ (γενναιόδωρος-ανοιχτοχέρης),ΚΟΥΜΠΑΡΑΣ (δοχείο χρημάτων),ΚΟΥΣΟΥΡΙ (ελάττωμα-μειονέκτημα),ΚΟΥΤΟΥΡΟΥ (ασύνετα-απερίσκεπτα),ΛΑΓΟΥΜΙ (υπόνομος-οχετός),ΛΑΠΑΣ (χυλός),ΛΕΒΕΝΤΗΣ (ανδρείος-ευσταλής),ΛΕΚΕΣ (κηλίδα),ΛΕΛΕΚΙ (πελαργός),ΛΟΥΚΙ (υδροσωλήνας),ΜΑΓΙΑ (προζύμη-ζυθοζύμη),ΜΑΓΚΑΛΙ (πύραυνο),ΜΑΓΚΟΥΦΗΣ (έρημος),ΜΑΙΝΤΑΝΟΣ (πετροσέλινο-μακεδονίσι),ΜΑΝΤΖΟΥΝΙ (φάρμακο),ΜΑΟΥΝΑ (φορτηγίδα),ΜΑΡΑΖΙ (φθίση),ΜΑΡΑΦΕΤΙ (μικρό εργαλείο),ΜΑΣΟΥΡΙ(μικρό ξύλο),ΜΑΧΑΛΑΣ (συνοικία),ΜΕΖΕΣ (ορεκτικά),ΜΕΝΤΕΣΕΣ (στρόφιγγα),ΜΕΡΑΚΙ (πόθος),ΜΕΡΕΜΕΤΙ (επισκευή-επιδιόρθωση),ΜΟΥΣΑΜΑΣ (κερωμένο-αδιάβροχο ύφασμα),ΜΟΥΣΑΦΙΡΗΣ(φιλοξενούμενος-επισκέπτης),ΜΠΑΓΙΑΤΙΚΟ (μη νωπό),ΜΠΑΓΛΑΡΩΝΩ (δένω-φυλακίζω),ΜΠΑΛΤΑΣ (πελέκι),ΜΠΑΜΙΑ (ιβίσκος ο εδώδιμος),ΜΠΑΜΠΑΣ (πατέρας),ΜΠΑΜΠΑΛΗΣ(ο πολύ γέρος),ΜΠΑΞΕΣ (περιβόλι-κήπος),ΜΠΑΡΟΥΤΙ (πυρίτιδα),ΜΠΑΤΖΑΚΙ (κνήμη-σκέλη),ΜΠΑΤΖΑΝΑΚΗΣ (σύγαμπρος-συννυφάδα),ΜΠΑΤΙΡΙΣΑ(πτωχεύω-χρεοκοπώ),ΜΠΑΧΑΡΙΚΟ (αρωματικό άρτυμα),ΜΠΕΚΡΗΣ (μέθυσος),ΜΠΕΛΑΣ(ενόχληση),ΠΟΥΣΤΗΣ-ΜΠΙΝΕΣ (κίναιδος-ασελγής),ΜΠΟΓΙΑ (βαφή-χρώμα),ΜΠΟΓΙΑΤΖΗΣ (ελαιοχρωματιστής)ΜΠΟΙ (ανάστημα-ύψος),ΜΠΟΛΙΚΟΣ (άφθονος),ΜΠΟΣΤΑΝΙ (λαχανόκηπος),ΜΠΟΣΙΚΟΣ (χαλαρός),ΜΠΟΥΖΙ (πάγος-ψύχρα),ΜΠΟΥΛΟΥΚΙ (στίφος-άτακτο πλήθος),ΜΠΟΥΛΟΥΚΟΣ (καλοθρεμμένος-παχουλός),ΜΠΟΥΝΤΑΛΑΣ (κουτός-ανόητος),ΜΠΟΥΝΤΡΟΥΜΙ (φυλακή),ΜΠΟΥΡΙ (καπνοσωλήνας),ΜΠΟΡΑ (καταιγίδα)ΜΠΟΥΤΙ (μηρός),ΜΠΟΥΧΤΙΣΜΑ (κορεσμός),ΝΑΖΙ (κάμωμα-φιλαρέσκεια),ΝΤΑΜΑΡΙ (φλέβα-λατομείο),ΝΤΑΜΠΛΑΣ (αποπληξία),ΝΤΑΝΤΑ (παραμάνα-τροφός),ΝΤΑΡΑΒΕΡΙ (συναλλαγή-αγοραπωλησία),ΝΤΕΛΑΛΗΣ (διαλαλητής),ΝΤΕΛΗΣ (παράφρονας),ΝΤΙΒΑΝΙ (κρεβάτι),ΝΤΟΥΒΑΡΙ (τοίχος),ΝΤΟΥΜΑΝΙ (καταχνιά-καπνός),ΝΤΟΥΝΙΑΣ (κόσμος-ανθρωπότητα),ΠΑΖΑΡΙ (αγορά-διαπραγμάτευση),ΠΑΝΤΖΑΡΙ (κοκκινογούλι-τεύτλο),ΠΑΤΖΟΥΡΙ (παραθυρόφυλλο),ΠΑΠΟΥΤΣΙ (υπόδημα),ΠΕΡΒΑΖΙ (πλαίσιο θυρών),ΠΙΛΑΦΙ (ρύζι),ΡΑΧΑΤΙ (ησυχία)ΣΑΚΑΤΗΣ (ανάπηρος),ΣΑΜΑΤΑΣ (θόρυβος),ΣΕΝΤΟΥΚΙ (κιβώτιο),ΣΕΡΤΙΚΟ (τσουχτερό, βαρύ),ΣΙΝΑΦΙ (συντεχνία, κοινωνική τάξη),ΣΙΝΤΡΙΒΑΝΙ(πίδακας),ΣΙΡΟΠΙ (πυκνόρρευστο διάλυμα ζάχαρης),ΣΑΙΝΙ (ευφυής),ΡΟΥΣΦΕΤΙ (χαριστική εξυπηρέτηση),ΣΟΒΑΣ (ασβεστοκονίαμα),ΣΟΙ (καταγωγή-γένος),ΣΟΚΑΚΙ (δρόμος),ΣΟΜΠΑ (θερμάστρα),ΣΟΥΛΟΥΠΙ (μορφή-σχήμα),ΤΑΜΠΛΑΣ (αποπληξία-συγκοπή),ΤΑΠΙ (χωρίς χρήματα),ΤΑΡΑΜΑΣ (αυγοτάραχο),ΤΑΣΑΚΙ (σταχτοδοχείο),ΤΑΧΙΝΙ (αλεσμένο σουσάμι),ΤΑΨΙ (μαγειρικό σκεύος),ΤΕΚΕΣ (καταγώγιο),TΕΜΠΕΛΗΣ (οκνηρός-ακαμάτης),ΤΕΡΤΙΠΙ (τέχνασμα-απάτη),ΤΕΦΑΡΙΚΙ (εκλεκτό-αριστούργημα),ΤΕΦΤΕΡΙ(κατάστιχο),ΤΖΑΜΙ (υαλοπίνακας-γυαλί),ΤΣΑΜΠΑ (δωρεάν),ΤΖΑΝΑΜΠΕΤΗΣ (κακότροπος-δύστροπος),ΤΟΠΙ (σφαίρα),ΤΟΥΛΟΥΜΙ (ασκός),ΤΟΥΛΟΥΜΠΑ (αντλία),ΤΟΥΜΠΕΚΙ (σιωπή),ΤΡΑΜΠΑ (ανταλλαγή),ΤΣΑΙΡΙ (λιβάδι-βοσκοτόπι),ΤΣΑΚΑΛΙ (θώς),ΤΣΑΚΙΡΗΣ (γαλανομάτης),ΤΣΑΚΜΑΚΙ (αναπτήρας),ΤΣΑΝΤΑ (δερμάτινη θήκη),ΤΣΑΝΤΙΡΙ (σκηνή),ΤΣΑΠΑΤΣΟΥΛΗΣ (ανοικοκύρευτος-άτσαλος),ΤΣΑΡΚΑ (επιδρομή-περιπλάνηση),ΤΣΑΝΤΙΖΩ (εξοργίζω-προσβάλω),ΤΣΑΧΠΙΝΗΣ(κατεργάρης-πονηρός),ΤΣΙΓΚΕΛΙ(αρπάγη-σιδερένιο άγκιστρο),ΤΣΙΦΟΥΤΗΣ-ΤΣΙΓΚΟΥΝΗΣ (φιλάργυρος),ΤΣΙΡΑΚΙ (ακόλουθος),ΤΣΙΣΑ(ούρα),ΤΣΙΦΤΗΣ (άψογος-ικανός),ΤΣΟΥΒΑΛΙ (σακί),ΤΣΟΥΛΟΥΦΙ (δέσμη μαλλιών),ΤΖΟΓΛΑΝΙ (νέος)ΤΣΟΠΑΝΗΣ (βοσκός)ΦΑΡΑΣΙ (φτυάρι-σκουπιδολόγος),ΦΑΡΣΙ (τέλεια-άπταιστα),ΦΥΝΤΑΝΙ(φυτώριο),ΦΙΣΤΙΚΙ (πιστάκη),ΦΥΤΙΛΙ (θρυαλλίδα),ΦΟΥΚΑΡΑΣ (κακομοίρης-άθλιος),ΦΟΥΝΤΟΥΚΙ (λεπτοκάρυο-λευτόκαρο),ΦΡΑΝΤΖΟΛΑ (ψωμί),XABOYZA(δεξαμενή νερού),ΧΑΖΙ (ευχαρίστηση),ΧΑΛΑΛΙΖΩ (συγχωρώ),ΧΑΛΙ (άθλιο),ΧΑΛΙ (τάπητας),ΧΑΛΚΑΣ (κρίκος),ΧΑΜΑΛΗΣ(αχθοφόρος),ΧΑΝΙ (πανδοχείο),ΧΑΠΙ (καταπότι),ΧΑΡΑΜΙ (άδικα),ΧΑΡΜΑΝΗΣ (χασισοπότης),ΧΑΡΤΖΙΛΙΚΙ (μικρό χρηματικό ποσό),ΧΑΒΑΣ (μουσικός σκοπός)ΧΑΦΙΕΣ(καταδότης),ΧΟΥΖΟΥΡΕΜΑ (ανάπαυση),ΧΟΥΙ (ιδιοτροπία),ΧΟΥΝΕΡΙ (πάθημα-εξαπάτηση).

107 thoughts on “300τούρκικες λέξεις που λέμε καθημερινά χωρίς να το καταλάβουμε!”

  1. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΛΕΞΗ !!!!
    ΟΛΕΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΦΘΟΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΟΠΩΣ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΑΝ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΛΕΓΑΝ ΣΤΗΝ ΡΗΧΗ ΚΑΙ ΦΤΩΧΗ ΤΟΥΣ ΓΛΩΣΣΑ ..

    ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΛΙΓΟ ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟ ΔΑΣΚΑΛΟ ΝΕΟΚΛΗ ΣΑΡΡΗ

    Liked by 1 person

      1. Όποιος υπερασπίζεται την Ελληνική μας γλώσσα μπορεί να είναι μόνο φασίστας ε ;; Ε να γι’ αυτό σας σιχάθηκε ο κόσμος όλους εσάς τους ”προοδευτικούς”….τάχα ”αριστεροί” με δεξιά τσέπη και αποκλειστικά ανθελληνική συμπεριφορά, θάπρεπε να ντρέπεσαι, αλλά θα μου πείς φαίνεται η τεμπελιά σου και η ”ελληνικότητά” σου απο τα γκρίκλις που χρησιμοποιείς..

        Like

      2. Έυγε! Ορθότατο άρθρο η Ελληνική γλώσσα είναι το Άλφα και το Ωμέγα μια πλούσια γλώσσα που την καταντήσαμε φτωχή, ας προσπαθήσουμε να ομιλούμε όλοι μας Ελληνικά, είναι βασικό η ετυμολογία των λέξεων.

        Like

      1. ΔΕΣ ΤΗΝ ΑΝΑΦΟΡΑ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ,ΔΕΣ ΤΙ ΛΕΕΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ….

        Like

      2. Για να δεις ποσο βλαξ και κολλημενος εισαι εσυ και οχι εγω !

        θα αμφισβητησω την επιστημονικη καταρτηση ,τις γνωσεις και την αυθεντια καποιου ,επειδη κανει κριτικη ή και πολεμικη στα πολιτικα μου πιστευω ;;;
        μα ποσο στοκος μπορει να ειναι καποιος ;;…

        Like

      3. ΑΥΤΟ ΕΣΥ ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ??
        ΟΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΤΟΝ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΩ ΕΓΩ Ο ΒΛΑΚΑΣ???
        ΜΙΑ ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΛΕΕΙ ΕΞΥΠΝΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΟΥ ΕΠΙΣΗΜΑΝΩ ΜΙΑ ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΧΡΟΝΑ ΝΑ ΚΑΙΝΕ ΤΗΝ ΓΑΛΑΝΟΛΕΥΤΗ….

        ΓΙ’ΑΥΤΟ ΟΤΑΝ ΜΕΤΑ ΜΙΛΑΩ ΓΙΑ ΑΛΛΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΝΕΤΕ ΤΗΝ ΠΑΠΙΑ…

        Like

    1. ‘Εχεις δίκιο εν μέρει Λεωνίδα ..

      Οι λέξεις αυτές είναι κοινή γλώσσα , των Ρωμαίϊκων ( μίγμα Ελληνικών και Λατινικών ) και των Φαρσί ( Περσικά ) που ήταν κοινή γλώσσα της Ανατολής .. Ακόμα και σήμερα λέμε ” τα έμαθε φαρσί ” , για κάποιον που μιλάει πολύ καλά μια άλλη γλώσσα ή έμαθε παρα πολύ καλά ένα μάθημα ..

      Τόσους αιώνες κοινής διαβίωσης υπάρχουν πολλές κοινές λεξεις και κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα την αρχική πηγή προέλευσης ..

      Like

      1. τα είπες όλα φίλε Διονύση. Το σχόλιο σου θα πρέπει να αποτελεί το αποφθεγμα όλης αυτής της κουβέντας που κάνουμε πάνω στην ανάρτηση αυτή. Κάπου στη μεση είναι η αλήθεια, έτσι τα έφερε η ιστορία του τόπου.

        Like

      2. Συμφωνω η γλωσσα ειναι ενας ζωντανος οργανισμος που εξελισσεται δεχεται επιρροες αναμιγνυεται κλπ.Αν ψαξουμε σε πολλες γλωσσες του πλανητη θα βρουμε κοινα στοιχεια και ειναι λογικο ειδικα σε χωρες πολυεθνικες οι κοινες λεξεις να ειναι κατι φυσιολογικο και συνηθισμενο.Αλλωστε και οι πολιτισμοι μεσω προσμιξεων και ανταλλαγων εξελισσονται.Και η τουρκια ειναι μια χωρα που εχει πολλες εθνοτητες οχι μονο τωρα αλλα διαχρονικα στην ιστορια της.Αν ξεκολησουμε απο την προπαγανδα που εχουμε φαει χρονια τωρα περι βαρβαρων και αμορφωτων γειτονων μας ισως δουμε καποιες αληθειες που αφορουν αμεσα και εμας.Μην ξεχναμε οτι η ονομασια “Τουρκια” ειναι στην ουσια μια επινοηση του κεμαλ που ειχε αλλους σκοπους και δεν εχει αμεση σχεση με τους πραγματικους τουρκους ουτε εθνολογικα ουτε φυλετικα ουτε γλωσσικα ουτε πολιτιστικα.(Ως ιστορια της τουρκιας αναφερομαι στον γεωγραφικο χωρο της περιοχης που εχει απο την αρχαιοτητα “φιλοξενησει”τους πολιτισμους που γνωριζουμε και εχει διαμορφωσει αυτο το μωσαικο λαων πολιτισμων κουλτουρας κλπ μες τους αιωνες και που σημερα ονομαζεται ετσι χθες οθωμανικη αυτοκρατορια προχθες ανατολικο ρωμαικο κρατος παλιοτερα μακεδονικη πιο παλια ιωνια περσικη αυτοκρατορια κλπ κλπ κλπ )

        Like

    2. Αντι να λέει ο καθένας ..το μακρύ και το κοντό του … ψάξτε λίγο .. π.χ

      ΚΑΣΜΑΣ (αξίνα-σκαπάνη),… απο το σκαπάνη …κασπανη …κασμάς
      ΚΑΛΕΜΙ (γραφίδα),…. απο το κάλαμος
      ΚΑΛΟΥΠΙ (μήτρα-πρότυπο),….απο το καλάπους
      ΚΑΛΠΙΚΟΣ (κίβδηλος),… απο το κάλαπους και κλεπος
      ΚΟΥΒΑΣ (κάδος-αγγείο),…. απο το κύβη, κυφόν
      ΚΙΟΣΚΙ (περίπτερο),…απο το σκιώ…σύσκιος
      ΚΟΛΑΙ (ευκολία-άνεση),…απο το ευκολία
      ΚΟΠΙΤΣΑ (πόρπη),…..απο το κομβος…κομβιον ..κουμπί…κοπτσε
      ΚΟΤΣΑΝΙ (μίσχος),… απο το κοψανιον
      ΚΑΦΑΣΙ (κιβώτιο),…. απο το σκαφη …,..κάφη …καφάσιος
      ΚΟΤΣΙ (αστράγαλος),….απο το κοττίς

      Like

      1. Περίπου έτσι αλλά συμφωνώ με το Διονύσιο.
        ΤΑΣΑΚΙ… απο το ashtray όπου ash η στάχτη. Στα Βαλκάνια και στη Μ.Ασία δεν υπήρχε τσιγάρο αλλά αργιλές (ή ναργιλές) αρα δεν υπήρχε η ιδέα ή η ανάγκη για τασάκι. Οι Βρετανοί που το ζητούσαν ως ashtray παραφράστηκε στην καθουμηλουμένη ώς Τασάκι.
        Το ίδο ή παρόμοιο γίνεται και με άλλες λέξεις που ήτε είναι αυτούσιες ήτε αντιδάνεια.
        (μτφ. Αντιδάνειο: λέξη μίας γλώσσας που μεταφέρθηκε παραφρασμένη σε άλλη και επέστρεψε ξαναπαραφρασμένη στην αρχική. π.χ.κοντούρα «μικρό ακτοπλοϊκό σκάφος», θηλ. τού επιθ. κόντουρος «κοντός, κυριολ. σκάφος με ουρά» από το όψιμο ελληνικό κοντός + ελλ. -ουρος από το ελλην. ουρά ». Σκάφος, λοιπόν, με κοντή ουρά η ιταλ. gondola ξαναγύρισε στην Ελληνική ως γόνδολα!)

        Like

      2. ΕΡΓΕΝΗΣ(άγαμος)—-> απο το τούρκικο ergen —–> απο το αρχαιο τουρκικό επιρρημα er (μτφ: χωρίς- επίρρημα την άρησης) και το ελληνικό γένος (οικογένεια) ——-> χωρίς οικογένεια —–> δηλ εργένης

        Like

      3. Δημήτριε (άλλε Δημήτριε) μην υπερβάλουμε κιόλας.
        Το τασάκι εάν το πρόσεξες είναι υποκοριστικόν.
        Δεν είναι η πρωτογενής λέξις.
        Τας είναι συγκεκριμένο (μ)πακιρένιο σκεύος, κούπα θα λέγαμε ή μεγάλο μπολ ή λεκάνη, συνεπώς το τασάκι είναι το μικρό κουπάκι και δεν το χρησιμοποιούν όλοι οι Έλληνες. Εμείς οι πόντιοι λ.χ. δεν το έχουμε το τασάκι στο λεξιλόγιο μας (όσοι απομείναμε να γνωρίζουμε την πανάρχαια γλώσσα μας) παρόλο που χρησιμοποιούμε το «τας» για είδος σκεύους.
        Συνεπώς, μπορεί να μην υπήρχε τσιγάρο, υπήρχε όμως το μικρό τας, το τασάκι δηλαδή, σε κάποιες μόνον όμως περιοχές γιατί η κατάληξις -άκι δεν είναι το εθνικό μας υποκοριστικό. Οι Θρακιώτες υποκορίζουν σε -ούδ, οι πόντιοι σε – όπον (ή -ίδ ή -πούλ) ενώ μας ήρθε και η εισαγόμενη κατάληξις -ίνι (βλέπε μωρουλίνι) εξ Ιταλίας.

        Οι λέξεις πάντως με συνθετικό το «γένος» είναι μεγάλο πρόβλημα για την ΝΤΠ, όπως οικογένεια, ευγένεια, συγγένεια ακόμη και η «Μεγάλη του Γένους Σχολή» στην οποία φοίτησαν γενεές επί γενεών και κάποιοι (πιστεύω σκοπίμως) για να απαξιώσουν την εθνική σπουδαιότητα της σχολής, μετέφρασαν το Police Academy σε «Μεγάλη των Μπάτσων Σχολή» από μανία και μίσος εναντίων του γένους.

        Το δε ερ του εργένη μπορεί να έχει πολλές εκδοχές. Λ.χ και ο έρως έχει ρίζα ερ. Ο εργένης έχει συνήθως την σημασία του γαμίκου, καθώς ο άλλος ο κακομοίρης εργένης συνήθως λέγεται γεροντοπαλίκαρο.

        Like

      4. Τὸ δερβένη ἀπό τὸ δέρη=λαιμὸς καὶ τὸ ρῆμα βαίνω,δλδ στενό πέρασμα.

        Τεφτέρι= διφθέρα

        πούστης ἀπὸ τὴν ὑποτακτικὴ τοὐ ῎ρήματος Ἴστημι(στῷ,στῇς,στῇ) καὶ τὸ ἐρωτηματικὸ,ποῦ,δλδ ποῦ+στῆς;
        Σημαίνει ποῦ εἶναι τὸ στέκι σου(ἀνδρική πορνεία).

        Ἡ λέξις “τσίσα” πρέπει νὰ εἶναι ὀνοματοποιημένη.

        Δὲν καταλαβαίνω πώς τὶς λέμε κάθε μέρα αὐτὲς τὶς λέξεις πού ἄν ψάξουμε καλά εἶναι ἀντιδάνεια.
        Δὲν λέω ποτὲ νταμάρι,μαντζούνι ἤ νταβαντούρι κ.α.

        Like

      5. Βρε, Άλλε Δημήτρη, πώς βγαίνει το τασάκι από το ash tray?
        Τί επαφές είχε η τουρκική κοινωνία με την βρετανική, βρήκες πουθενά ιστορικά στοιχεία ή αποδείξεις της ετυμολογίας που προτείνεις;;
        “Taş” στα τούρκικα σημαίνει κοίλο μεταλλικό σκεύος (σαν αυτό που καλύπτει τις ζάντες των αυτ/των, ας πούμε ας, που το λέμε κι εμείς έτσι, όπως λέει πιο πάνω και ο Στράβων Αμασεύς (συγγενής του γνωστού γεωγράφου της αρχαιότητας;). Οπότε το τασάκι λογικά είναι παράγωγο/υποκοριστικό του “΄τάσι” που με τη σειρά του είναι τουρκικής προέλευσης, αλλά όχι απ ευθείας δάνειο.

        Like

      6. Βρε, Άλλε Δημήτρη, πώς βγαίνει το τασάκι από το ash tray?
        Τί επαφές είχε η τουρκική κοινωνία με την βρετανική, βρήκες πουθενά ιστορικά στοιχεία ή αποδείξεις της ετυμολογίας που προτείνεις;;
        “Taş” στα τούρκικα σημαίνει κοίλο μεταλλικό σκεύος (σαν αυτό που καλύπτει τις ζάντες των αυτ/των, ας πούμε, που το λέμε κι εμείς έτσι, όπως λέει πιο πάνω και ο Στράβων Αμασεύς (συγγενής του γνωστού γεωγράφου της αρχαιότητας;). Οπότε το τασάκι λογικά είναι παράγωγο/υποκοριστικό του “΄τάσι” που με τη σειρά του είναι τουρκικής προέλευσης, αλλά όχι απ ευθείας δάνειο.

        Like

        1. Ρε παιδια, εσεις με τις ελληνικες ετυμολογησεις: Μηπως ξερετε απο που βγηκε το “ραφι”; (Τουρκ.raf); Ψαχνω απο καιρο να βρω ποια ειναι η αντιστοιχη ελληνικη λεξη!

          Sent from my iPhone

          >

          Like

        2. Τι να ψαξουμε; Αυτες ειναι αυθαιρετες υποθεσεις: Οι ενδιαμεσοι μετασχηματισμοι δεν μαρτυρουνται στην ελληνικη Γραμματεια! Εσυ δηλαδη εψαξες, ή τα εκανες κοπυ-πέιστ; (Ολοι παραθετετε το ιδιο ακριβως κειμενο, με τις αυθαίρετες και ατεκμηρίωτες ετυμολογήσεις της Άννας Τζιροπούλου-Ευσταθίου, που ειναι μεν τελεία γνώστις του Ομήρου , αλλα στον “Έλληνα Λόγο” έχει αρκετες υπερβολές…

          Sent from my iPhone

          >

          Like

    3. Τώρα μπορώ να πω κακή κουβέντα πατριώτη μου;
      Μόνο Μπράβο.
      Συνέχισε έτσι.

      Like

      1. Παυλο μπορεις να μου εξηγησεις εσυ ή καποιος αλλος

        γιατι δεν υπαρχει κανενας λαος ΠΟΥ να μπορει να προφερει το Δ και το Θ ;;;

        Like

        1. Δεν το κατέχω το πράμα Λεωνίδα,γυμνάσιο έχω τελειώση και μια έρμη τεχνική σχολή.
          Μεγάλωσα πολύ φτωχός στο χωριό,να φανταστείς το 1977 ΄[7 ετών] με έκανε μπάνιο η μανούλα μου στη σκάφη αφού είχε ζεστάνει νερό στη στόφα.
          Αλλά είμαι Λιοντάρι δεν χαμπαριάζω.

          Like

      2. ειμαι “λιγο” παλιοτερος
        κι εμας που μας εκανε μπανιο η μανουλα μας
        σε ενα μικρο χαμοσπιτο στο φαληρο (διπλα στο τσαγκαρικο – τσανταδικο του Βεγγου ,πριν τον ανακαλυψει ο Φινος )
        με την “τουρκικη” τουαλετα μακρυα απ το σπιτι και μεσα εκει τη σκαφη
        και ζεσταμενο νερο στην κατσαρολα
        τελειωνοντας τρεχαμε γρηγορα στο σπιτι να μην παγωσουμε

        Γριβα Γαρδικιωτη 11 ,διπλα στο Καραισκακη

        Like

      3. Άρα εντοπισμός των υπευθύνων της φτώχιας μας τότε και τώρα από ούλες τις πλευρές μέσα και έξω από την Πατρίδα.
        Ξεμπρόστιασμα να μάθει ο ντουνιάς.
        Φούρκα και παλούκι.
        Πάνω από όλα ΕΛΛΗΝΕΣ.

        Like

      4. Λεωνίδα,
        ξέχασες πώς δὲν μποροῦν νὰ ποῦν οὔτε τὸ Γάμα πού,
        κατὰ τὸν Ἐλύτη:
        “τὸ πιό ἐλαφρύ ποὺ ἡ ἀδυναμία σου νὰ τὸ προφέρης δείχνει τὸν βαθμὸ τῆς βαρβαρότητάς σου”.

        Like

      5. ναι εχεις δικιο και το Γ (το ξεχασα)
        αλλα γιατι;;
        ειναι θεμα αρχαιγωνης εξελιξης ,εκπαιδευσης αιωνων του λαρυγγα, της στοματικης κυλοτητας;;;

        παλια ειχα μια κοπελλια Ιρλανδεζα και προσπαθουσα μηνες να την κανω να τα προφερει ….ΑΔΥΝΑΤΟΝ !!! (ριχναμε πολυ γελιο )
        Απο την αλλη ακουσα σε συνεντευξη τον Ροςς Ντεϊλι και τα καταφερνε μια χαρα .Βεβαια εχει χρονια στην Κρητη ο ανθρωπος….

        Like

      6. Ρε, Παυλο, ποσο ΕΛΛΗΝΑΣ αισθανεσαι οταν λες:” να μαθει ο dünya(κoσμος) fírka (πηρουνα,διχαλα, φουρκετα) και palîk (σουβλι, οβελιας);;;;

        Like

      7. Η τουρκικη λεξη για τη φουρτουνα (fırtına)προερχεται απο τα αγγλικα!: Όταν ειχε θαλασσοταραχη οι Τουρκοι μετρουσανε τους ναυτες που ειχαν μεινει σωοι στο καταστρωμα. Επειδη ηταν κακοι ναυτικοι, στους 4 ελειπε παντα ο ενας (ο τριτος): ετσι μετρουσανε στ’ αγγλικα:4,2,1( four, two, one)=φορ-του-ουαν> φορτουαν>φορτουνα>φουρτουνα! Τς, τςςς, ποιος ειμαι τελος παντων; Τυφλα να ‘χει η Τζιροπουλου….
        Λεωνιδα(15/11/12-1:42μμ: ποιος σου ειπε οτι μονο οι ελληνες εχουν τουςθογγουςδελτα και θητα; στη δυτικη πλευρα της Μεσογειου ειναι ενας παραξενος λαος(μαντεψε ποιος) που την μπιρα τη λεει ΘερβεΘα (cerveza) και την κεφαλα ΚαβέΘα(cabeza) και την αλυσιδα καΔένα (cadena),ακομη ο εθνικος τους συγγραφεας Θερβαντες εγραψε το αλληγορικο αροστουργημα Δον Κισοτε(τουρκιστι:ντον Κιχωτης).
        Ακομη, στα βορεια σύνορά του ειναι ενα μεγαλο νησι που τη σκεψη τη λεει Θωτ και το εκει Δεαρ! Χεβ γιου θωτ χου Δεϊ αρ;(the British, of course!
        Dear Leo, have you had a single thought (Θωτ) before you wrote all that(Δατ)?)

        Like

  2. ΑΥΤΑ ΤΑ ΛΕΤΕ ΕΣΕΙΣ ΟΙ ΜΠΑΝΑΛ,ΕΓΩ ΠΑΩ ΣΤΟ ΜΑΝΑΒΗ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΕΩ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΑ ΤΑ ΥΔΡΟΠΕΠΩΝ???…ΔΩΣΜΟΥ ΕΝΑ…
    ΑΚΟΥΣ ΕΚΕΙ ΚΑΡΠΟΥΖΙ???
    ΜΙΖΕΡΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ……

    Like

    1. μην τρως καρπουζια Γιωργο ειναι οργανα της Παπαρηγα

      σε δελεαζουν με το πρασινωπο πασοκικο χρωμα τους απ εξω

      και μολις τα ανοιγεις ξεπροβαλλει ο μπολσεβικος

      Like

      1. ΜΗ ΛΕΣ ΚΑΡΠΟΥΖΙΑ ΜΗ ΛΕΣ ΚΑΡΠΟΥΖΙΑ ΚΑΙ ΔΕΙΧΝΕΙΣ ΤΑΠΕΙΝΗ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΕΣΥ Ο ΒΑΣΙΛΟΚΟΥΜΟΥΝΙΣΤΗΣ,Ο ΓΑΛΑΖΟΑΙΜΑΤΟΣ ΔΙΑΔΟΧΟΣ ΤΗΣ ΠΑΠΑΡΗΓΑ…

        ΥΔΡΟΠΕΠΩΝ ΝΑ ΛΕΣ,ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΚΡΑΤΑΣ ΤΟ ΥΨΟΣ ΣΟΥ….
        ΜΗ ΞΕΠΕΥΤΕΙΣ ΧΑΜΗΛΑ….

        Like

      2. Εσύ το παρακάτω νούμερο,δεν ντρέπεσαι που γράφεις την ελληνική με λατινικούς χαρακτήρες,από την στιγμή που ακόμη και αν ΔΕΝ έχεις ελληνικό πληκτρολόγιο,μπορείς μέσω μετατροπέα που εύκολα τον βρίσκεις στο διαδίκτυο, να μετατρέψεις τα γκρικλις σε ελληνικά ….; 😀

        Like

      3. Δείκτης χρηματιστηρίου είναι το nikkei, μήπως εννοείς ψευδώνυμο; Αλλα πού να ξέρεις πώς γράφεται, έ;

        Like

    2. Δεν ειναι κακο να ξερουμε λιγα παραπανω Ελληνικα ε.. Παρεπιπτοντως να σε βοηθησω λιγο, η λεξη υδροπεπων κλινεται. Επομενως δεν μπορεις να λες ”τα υδροπεπων”. Οι υδροπεπωνες ειναι το σωστο. ::-)

      Like

      1. ΕΥΓΕ ΓΙΑΝΝΗ ΟΥΤΕ ΜΟΥ ΠΕΡΑΣΕ ΑΠΟ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΟΜΩΣ,ΤΗΝ ΠΛΑΚΑ ΜΟΥ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΚΑΝΩ….

        Like

    1. Αυτή είναι η ανωτερότητα σου Νεοέλληνα, ντροπή και αίσχος κάθε άλλο ειναι κούφια δικαιολογία

      Like

  3. Για παράδειγμα, “υγεία ρτος” (άρτος=τροφή της υγείας), γιαούρτ(ι),κλπ,κλπ
    ΑΝΤΙΔΑΝΕΙΣΜΟΣ λέγεται.

    Τελευταία, πολλές ανακρίβειες διαβάζω στο ΟΛΥΜΠΙΑ και μου φαίνεται θα το κόψω.

    Like

    1. Ναι, γιατί όπως όλοι ξέρουμε, η Wikipedia είναι άκρως αξιόπιστη, χωρίς δυνατότητα επεξεργασίας και παραφθοράς των λημμάτων… Βρε τι μαθαίνει κανείς… Με κάνατε και γέλασα!

      Like

  4. H λεξη τεφτερι ειναι παραφθορα της Ελληνικης Διφθερα..
    Καποιος προηγουμενα ειπε οτι πολλες απο αυτες τις φαινομενικα Τουρκικες λεξεις εχουν Ελληνικη προελευση
    Ε, ενα παραδειγμα ειναι και αυτο με τη λεξη τεφτερι που ανεφερα παραπανω
    Ολυμπια, οντως υπαρχουν καποιες ανακριβειες

    Like

    1. … κάδ(ος)+ανι > *καδάνι > καζάνι. (ί)μερ(ος)+άκι> μεράκι , κοκ. Αλλά “εν Ελλάδι λέγουσιν οι σοφοί και κρίνουσιν οι αμαθείς” (και ημιμαθείς), μεθ’ ων καί τινες γλωσσολόγοι…

      Like

  5. Ο κιμάς, προέρχεται από το βυζαντινό, κοπτον κι όχι ψιλοκομμένο κρέας. Γιαυτό έχουμε και τα κεφτεδακια

    Like

    1. Επίσης Τουρκικά/αραβικά /περσικα, είναι τα: ρε, βρε, αιντε, έλα.
      Βέβαια υπάρχουν κι αλβανικα, οπως:τσιπα,μπεσα.
      Σλαβικα όπως ο λογγος, στάνη κλπ

      Like

  6. Πάρα πολλές από τις λέξεις που αναφέρει το άρθρο είναι αραβικές και περσικες.
    Ανοίξτε και κανένα ετυμολογικό…δεν βλάπτει…

    Like

  7. Ότι νάναι γράφετε Ολυμπία, χωρίς να το εξετάσετε… Ποιές ”τουρκικές” μωρέ λέξεις ;; Απο που προήλθαν;; απο τις με το ζόρι 200 ριζικές λέξεις των τούρκων;; τις λέξεις με την τόσο βαρειά προφορά και καμμιά μα καμμιά γλωσσική αξία ;;
    Γράψτε σωστά τα πράγματα, δώστε τον σωστό τίτλο στο άρθρο.
    ”300 παραφθαρμένες Ελληνικές λέξεις που χρησιμοποιούμε καθημερινά με την βαρβαρική τουρκική προφορά”

    Like

    1. Σωστὰ διότι στὴν Ἑλληνικὴ δὲν ἐπιτρέπονται οἱ βάρβαροι ἦχοι,μπ,ντ,γκ.

      Π.χ τήν λέξι ἐμπόριο πρέπει νὰ τὴν προφέρουμε ἐμ +πόριο διότι προέρχεται ἀπὸ τίς λέξεις ἐν +πόρος,ἀφ᾿οὗ οἱ Ἕλληνες ἄκαναν πλοῦτο διασχίζοντας τὶς θάλασσες,π.χ ἡ λέξις,εὔπορος=αὐτὸς ποὺ ἔγινε πλούσιος ἀπὸ ἐμπόριο στὶς θάλασσες.

      Like

  8. Αν οι Τούρκοι είχαν δική των γλώσσα θα παρήγαγον και πολιτισμόν και δεν θα εκαπηλεύοντο τον πολιτισμόν Βυζαντινών και Περσών.

    Οι Τούρκοι είναι ο μοναδικός λαός στην γη που δεν έχει προσφέρει ούτε μια τρίχα στον παγκόσμιο πολιτισμό. Ακόμη και οι ιθαγενείς της Αυστραλίας έχουν προσφέρει κάτι. Οι Τούρκοι τίποτα.

    Like

      1. Πες μου σε ποια στοιχεία αναφέρεσαι και θα σου απαντήσω.

        Μην ξεχνάς ότι και με τους Άραβες είχαμε επαφές και με τους Πέρσες και με τους Συρίους και με ένα κάρο λαούς, μέχρι και με τους Ινδούς και τους Αφγανούς (βλέπε Ελληνιστικά βασίλεια της Βακτριανής).
        Οι Τούρκοι το μόνον που είναι…στυγνοί καπηλευτές, χώρια που είναι ανύπαρκτοι ως έθνος αφού είναι κυρίως θρησκευτικός όρος (Τούρκεψε λέμε και λέγαμε). Σήμερα μάλιστα περνιούνται για συνεχιστές του Βυζαντίου αλλά και της αρχαίας Ελλάδος.
        Αν οι Τούρκοι υπήρχαν, δεν θα επένδυαν στον γενιτσαρισμό. Επένδυσαν σ’αυτόν ακριβώς γιατί πάντοτε ήταν μειονότητα, άρα έπρεπε να δημιουργήσουν μια νέα γενιά, αυτήν των γενιτσάρων για να υπερκεράσουν την αριθμητική των μειονεξία.
        Δες λ.χ. ένα ντοκιμαντέρ με τα μεμέτια στην Τραπεζούντα. Ούτε να καταλάβουν μπορούν την αξία των Ελληνικών νεοκλασικών, γιαυτό και προτιμούν να μένουν σε τσαντίρια παρά να τα κατοικίσουν, και τα έχουν αφήσει να ρημάζουν.

        Και ξέρεις γιατί ακόμη δεν τολμούν να μπούν στα νεοκλασικά; Γιατί ξέρουν ότι δεν τους ανήκουν. Το ξέρουν ότι δεν είναι δικά τους τα μέρη μας και περιμένουν κάποτε να έρθει η Νέμεσις, η οποία θα έρθει. Πάντα έρχεται η Νέμεσις, ποτέ δεν ξεχνάει. Είναι υπερσυμπαντική νομοτέλεια η έλευσις της Νεμέσεως.

        Τέλος οι Τούρκοι, και όλοι οι ισλαμιστές, επενδύουν στον δεσμό αίματος. Θεσπίζοντας ως θρησκευτικό νόμο την θανάτωσιν των αποστατών, δημιούργησαν δεσμούς φόβου, αίματος και συνενοχής, φράζοντας ουσιαστικώς τον δρόμο σε απώλειες. Το ίδιο βεβαίως κάνουν και οι κομμουνιστές, οι αποστάτες από τον κομμουνισμό (επί κομμουνιστικής σαρίας) ή θανατώνονται ή μπαίνουν σε τρελάδικα. Και αυτός δεσμός αίματος είναι.
        Μπορεί δηλαδή κάποιος να εγκλωβιστεί είτε στον κομμουνισμό είτε στον Ισλαμισμό ακόμη και εάν δεν είναι, ακόμη και εάν η πλειοψηφία είναι ψεύτικη. Και μόνον η φήμη της πλειοψηφίας δημιουργεί τις προϋποθέσεις πραγματικής πλειοψηφίας που εκδηλώνεται ως σαρία. Γιαυτό και οι Τούρκοι όταν μαζικά οι Έλληνες δήλωναν χριστιανοί μετά από το Χατί Χουμαγιούν, όταν είδαν πόσοι ήταν οι Έλληνες (που ήταν πολλά εκατομμύρια) άρχισαν τις σφαγές, φράζοντας τον δρόμο σε πολλούς κρυπτοχριστιανούς να εγγραφούν ως χριστιανοί, οι οποίοι τελικά έμειναν στην Τουρκία και σήμερα οι απόγονοι των είναι Τούρκοι.

        Για να μελετήσουμε τα φαινόμενα του κομμουνισμού και του ισλαμισμού, πρέπει να μελετήσουμε κοινωνιολογία και εγκληματολογία, το ψυχολογικό φράγμα του εγκλήματος, το οποίο όταν το διαπράξει κάποιος (είτε οικειοθελώς είτε εκβιαζόμενος) είναι αδύνατον (ή τουλάχιστον πολύ δύσκολο) να επιστρέψει στον προηγούμενο εαυτό του χωρίς εξωτερική βοήθεια (λ.χ. αμνηστία). Γιαυτό δόθηκαν αμνηστίες μετά τον συμμοριτοπόλεμο, αφού χωρίς αυτές δεν θα μπορούσαν ποτέ να επιστρέψουν οι συμμορίτες (πολλοί εκ των οποίων ωθήθηκαν από τις συγκυρίες ή εκβιαστικώς στα βουνά) στον έννομον βίον.

        Like

      2. Εχουμε μια μικρη ομαδα – συνολο της στεππας ο οποιος προσπαθει να επιβιωσει απεναντι σε ομαδες με μεγαλυτερους αριθμους μελων. Τι αναγκες πρεπει να καλυπτει η γλωσσα τους με δεδομενο τον περιβαλλοντα χωρο τις ικανοτητες τους ως φοβεροι ιππεις και τοξοτες καθως αυτα τα δυο ειναι αναγκαια για την επιβιωση τους στην περιοχη και την διατηρηση τους ως ομαδα οταν δεν υπαρχει πολιτισμος και η κυρια ασχολια ειναι η επιδρομη. Στην στεππα ολα ειναι δυσκολα, επιπεδα, χωρις ιδιαιτερα βλαστηση. Αρα λοιπον οταν η γωσσα θα εχει δυσλειτουργιες δεν θα υφισταται αναλογη λεξη για κατι νεο – πρωτογνωρο θα γινει η χρηση του κανγκουρο.Δηλ οπως ρωτησαν οι αγγλοσαξωνες τους ιθαγενεις τι ειναι αυτο και απηντησαν καγκαρου ( δεν ξερω αλλα κατονομασθει αναλογα) ετσι θα καταληξουν να παρουν μια λεξη οι τουρκοι απο τους αραβες αρμεναιους τους γαλλους τους ελληνορωμαιους και θα την φερουν στα μετρα τους συμφωνως το ΑΚΟYΣΜA του Αριστοτελη δηλ θα το φερουν ηχητικα στα μετρα των. Ιπποδρομος – μποντρομ – μπουντρουμ. Σαφως το ιδιο θα συμβει σε καθε εκφραση πολιτισμου. Στην στεπα δεν υπαρχει ελαιολαδο ουτε καρυδιες. Δεν πιστευω να θεωρειμκανεις οτι η πιτα της ανατολικης μεσογειου κατασκευαζοταν πανω στα καπουλια του αλογου με τα σχετικα υλικα. Ειναι δε βασικη η αντιγραφη της εφαρμογης της ρωμαικης πολιτικης ( απο τους βυζαντινους και συνεχεια τους τουρκους) την με οποιονδηποτε τροπο επιβολη της μη χρησεως της ελληνικης γλωσσης η λειτουργιας των εκλησιων η την επιβολη της σαρριας. Αυτο δεν σημαινει οτι οι σημερινοι Ελληνες γνησιοι απογονοι των αρχαιων αγαπουν τον τοπο τους την γλωσσα τους και εργαζονται για το κοινο καλο και προκοπη του τοπου, ωστεν αδικαιοογησουν την αναφορα τους προς τους λιαν ικανους πλην ομως με τα ιδια ελαττωματα πατερες – προγονους. Tελος το αντιδανειο ειναι διεθνης πρακτικη

        Like

        1. Εκκλησιων λχ η πληκτρολογηση στο πινακιο ταμπλετ εινα δυσχερης

          Like

    1. χα,χα,χα,χα να είσαι καλά,γελάσαμε λιγάκι πρωί-πρωί για να ξεκινήσουμε την μέρα μας χαμογελαστοί!

      Like

    2. 1. Το τουρκ.γιουβαρλάκ σημαίνει στρογγύλος και το ρήμα yuvarlamak σημαίνει κυλώ , εξ ού και η γνωστή μας παροιμία: tenzere yuvarlandı, kapak buldu (κύλισε ο τεντζερές [και] βρήκε το καπάκι (στην πραγματικότητα το λένε “…και βρήκε το καπάκι ΤΟΥ”, αλλά παρέλειψα το κτητικό [ΤΟΥ], γιατί αλλοιώνεται η λέξη kapak, που την γνωρίζουμε και από την αγνή και ανώτερη θεόπνευστη γλώσσα μας).

      2. Το μαλακομπούκωμα είναι ελληνοϊταλικής προέλευσης και όχι τούρκικο (από το αρχ/ελλ. μαλακός > μαλάκας(αρχ/ελλ.δέπτης), + ιταλ.μπούκα(τρύπαμπουκιά= γέμισμα του στόματος. Ο δε “Έλλην ψηφοφόρος”είναι καθαρά νεοελληνικό φαινόμενο!

      Like

  9. Pingback: topakas
  10. Εντάξη και να έχουμε και 300 τουρκικές δεν τρέχει και τίποτε 400 χρόνια σκλαβιά, 200 γειτονία. Έτσι και αλλιώς άλλο η ΜΠΟΡΑ και άλλο η ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ

    Like

    1. Γιατι να τρεχει; Δε χρειαζεταινα απολογουμαστε κιολας;! Κακο ειναι η ανταλλαγη λεξεων και ειδικα μετα απο πολυετη συμβιωση; τα σημερινα αγγλικα π.χ., δεν εχουν και πολλη σχεση με τα αρχαια, τα περισσοτερα ειναι δανεισμενα απο τους γερμανοφωνους κατακτητες και απο τα λατινικα των Ρωμαιων (μαζι με αρκετα ελληνικα, που ηταν η “λιγκουα φρανκα” της εποχης…)

      Like

      1. Συγκρινε λατινικη και αιολικη χαλκιδικο αλφαβητο κυμη Ιταλιας. Ξεκιναμε με Τιμαιο αν θες

        Like

  11. Στα 6.0000.000 λέξεων της ελληνικής γλώσσας αυτές είναι το 0, κάτι τοις εκατό…
    Συνήθως δε χρησιμοποιούνται κοροιδευτικά και όχι σε όλη την Ελλάδα. Στη Λακωνία-Μάνη για παράδειγμα αντι για τη λέξη χαβαλέ λέμε το αρχαιοελληνικότατο μπομπαρία (πομπή-διαπόμπευση).

    Like

  12. ο μεζες προερχεται απο τα Βιζαντινα χρονια, οπου οι πλουσιοι τρωγανε τα καλα κομματια του σφαχτου, τα δε μεσαια, δηλαδη τα εντοσθια, πετσες κλπ, ηταν το φθινο φαγητο. Σερβιριζοταν στα εστιατορια στους δρομους της Πολης και απο τους αραβες και περσες εμπορους, που τρωγανε συχνα εκει, περασε στις χωρες των ως μεζε και στην συνεχεια ηρθε με τους τουρκους ξανα στην Ελλαδα ως μεζες. Ελληνικοτατη λεξη, αγαπητη Ολυμπια.

    Like

  13. Επισης η λεξη ΠΑΠΟΥΤΣΙ ειναι ελληνικοτατη. Προερχεται απο το αρχαιο υπο πους, αυτο που φοριεται υπο του ποδος, αλλα εν συνεχεια παρεμεινε μονο το υποδημα.

    Αγαπητοι συνΟλυμπιατες&ισες. Η γλωσσα η ελληικη ειναι η ομορφοτερη και η τελειοτερη στον κοσμο, αυτο δεν σημαινει οτι οι αλλες γλωσσες ειναι αχρηστες η δεν αξιζουν. Απλα, μαθαινοντας αλλες γλωσσες ανακαλυπτεις τον πλουτο της ελληνικης.

    Like

  14. πολλές είναι ελληνικές- καλέμι= καλάμι που διοχέτευαν το μελάνι, τεφτερ= διφθέρα

    Like

  15. φαινεται τα τουρκικα εχουν μπει στο αιμα μερικον που με λυσσα υπερασπιζουν και θελουν να μιλουν αυτην την ασχημη γλωσσα

    Like

  16. θα πρέπει να παραδεχτούμε οτι πολλές τουρκικες(μαλλον περσοαραβικες)λέξεις,ειναι παραλλαγή αρχαιων ελληνικών,θα πρεπει επίσης ομως να παραδεχτούμε,οτι εμεις,δεν χρησιμοποιούμε τις γνήσιες ελληνικες αλλα τα τουρκοπερσοαραβικα παράγωγα τους και αυτο ειναι απλο,400 χρονια,ήμασταν υπο.
    Επισης η γλωσσα που μιλάμε σημερα,δεν πολυ εχει σχέση με την καθημερινή που μιλούσαν το 1821..

    Like

  17. ΤΟ ΑΣΧΗΜΟ ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΕΝΑΣ ΒΛΑΜΜΕΝΟΣ ΤΟΥΡΚΟΓΥΦΤΟΣ ΕΓΡΑΨΕ ΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥ ΑΡΡΩΣΤΑ ΑΠΩΘΗΜΕΝΑ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΤΟΥ ΔΙΝΟΥΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ. ΠΟΛΛΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΤΟΥΡΚΟΠΟΙΗΜΕΝΕΣ. ΑΛΛΑ ΑΜΑ ΕΙΣΑΙ ΠΕΙΡΑΓΜΕΝΟΣ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΟΠΩΣ Ο /Η ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΤΙΠΟΤΕ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΛΟΓΩ ΤΟΥ ΟΤΙ Ο ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ ΤΟΥΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΜΟΝΟ ΣΕ ΧΑΜΗΛΕΣ ΣΥΧΝΟΤΗΤΕΣ ΤΟΤΕ ΤΑ ΒΑΖΕΙΣ ΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΖΗΛΕΥΕΙΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΟΥΤΕ ΝΑ ΣΥΝΑΓΩΝΙΣΤΕΙΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΟΥΤΕ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙΣ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΠΑΡΑΞΕΙ ΚΑΙ ΠΟΥ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΣΕΣ ΤΡΙΚΛΟΠΟΔΙΕΣ ΠΟΥ ΔΕΧΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΘΕ ΧΑΖΑΡΟ . ΟΙ ΕΝΝΟΙΕΣ ” ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΕΛΛΑΔΑ” ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΑΝΤΙΛΗΠΤΑ ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΣΕ ΥΨΙΣΥΧΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ.

    Like

  18. Μερικές μεσαιωνικές ελληνικές λέξεις, που χρησιμοποιήθηκαν και από τους Τούρκους μετά την έναρξη συγχρωτισμού των δύο λαών, δημιουργούν (σε ορισμένους) την εντύπωση ότι είναι τούρκικες. Οι περισσότερες είναι λαϊκές λέξεις (που πλάστηκαν από τον απλό και όχι πάντα εγγράμματο λαό των βυζαντινών χρόνων), αν και σε μερικές υπάρχει και λόγια παρέμβαση. Είναι αυθεντικές ελληνικές λέξεις και δεν αποτελούν “αντιδάνεια”, εφόσον η δημιουργία, η διαμόρφωση και η βασική μετεξέλιξή τους έγιναν από Έλληνες της βυζαντινής περιόδου (ιδιαίτερα της Κωνσταντινούπολης και της Μ. Ασίας). Οι παρανοήσεις που δημιουργούν σύγχυση σχετικά με την προέλευση των συγκεκριμένων λέξεων έχουν σχέση με τα εξής:
    -Πολλοί πιστεύουν εσφαλμένα ότι οι φθόγγοι “τσ” και “τζ” είναι καταγωγής τούρκικης, ενώ στην πραγματικότητα προέρχονται:
    # από την παραφθορά του “ξ” σε “τσ” (ιδιαίτερα στην πρόθεση “εξ”) π.χ. εξατίζω>τσατίζω
    # από την παραφθορά του “δ” σε “ζ” και “τσ” π.χ. καρφίς >καρφίδα >καρφίζα >καρφίτσα
    # από σύνθεση λέξεων που περιέχουν “τ” και “σ” π.χ. ούτως+ει >ουτωσί >έτσι
    # από την παχιά προφορά του “κ” (όπως στη διάλεκτο της Κρήτης) π.χ. σκέπη >στσέπη >τσέπη
    # από την παχιά προφορά του “τ” (όπως στα αγγλικά το “motor” ακούγεται σαν “μότσορ” ) π.χ. κατοικίδιο >κατσοικίδιο >κατσίκι
    -Πολλοί πιστεύουν εσφαλμένα ότι ο φθόγγος “μπ” είναι καταγωγής τούρκικης, ενώ στην πραγματικότητα προέρχεται:
    # από τη συμπροφορά του “π” με το “ν” στην αιτιατική π.χ. τον παπά> το μπαμπά
    # από την παραφθορά του “β” σε “π” και “μπ” π.χ. βορράς> μπόρα
    -Πολλοί πιστεύουν εσφαλμένα ότι ο φθόγγος “ντ” είναι καταγωγής τούρκικης, ενώ στην πραγματικότητα προέρχεται:
    # από τη συμπροφορά του “τ” με το “ν” στην αιτιατική π.χ. την τολύπη> τη ντουλάπα
    # από την παραφθορά του “δ” σε “ντ” π.χ. δαής> νταής
    -Καταλήξεις όπως -άκι, -ίκι, -έτι, -άνι, -άρι είναι τα ελληνικά υποκοριστικά -άκιον,-ίκιον, -άριον και παρόμοια
    -Καταλήξεις ιδιότητας όπως -ας, -τζης, ιτζής είναι οι ελληνικές καταλήξεις -εύς>-έας>άς και -ιδεύς>ιζεύς>ιζής>ιτζής
    -Η κατάληξη των ονομάτων “-ογλου” προέκυψε από τη μετεξελιγμένη προφορά του “-όπουλου” > όπλου > όγλου (π.χ. Μητρόπουλου>Μητρόγλου)
    -Τα συνηθέστερα πάθη φθόγγων που δημιουργούν μετεξελίξεις της προφοράς λέξεων αυτού του τύπου είναι:
    # πάθη συμφώνων ξ>τσ>τζ, δ>ζ.τζ, δ>ντ, θ>ζ>τζ, χ>κ, χ>γ, β>μπ, π>μπ, γ>γκ, γ>τζ, στ>τσ>τζ, φ>π>μπ, ψ>τσ
    # πάθη φωνηέντων ω>ου, ω>αυ, υ>ου, α>ε , στην αιολική διάλεκτο το «υ» προφερόταν σαν «ου» — αυτός=αούτος και αβούτος.

    Ιδού οι λέξεις που συνόδευαν το κείμενο και η (εξ ελληνικών) ετυμολογία τους:

    ΑΓΑΣ (δεσποτικός-αυταρχικός), άγιος
    ΑΓΙΑΖΙ (πρωινό ή νυχτερινό κρύο), <αγιάζει (σε κάνει άγιο από την ταλαιπωρία, "σε αγιάζει")
    ΑΛΑΝΑ (ανοιχτός χώρος), <αλώνι
    ΑΛΑΝΙ (αλήτης), <αλοάω, αλέω = αλωνίζω, γυρίζω γύρω
    Αμπάρι <εμπόριον
    Ασίκης <άση=πόθος, # ερωμένος, αρρενωπός
    Αφέντης <<αυθέντης θ) + έντο (αόρ. β΄του ίημι). Ο κινούμενος (ενεργών) με την θέλησή του
    Αχούρι <μετγ. αχύριος < «σωρός από άχυρα» < αρχ. άχυρον
    Άχτι άχθιον # εννοείται ψυχικό βάρος
    ΓΙΑΚΑΣ (περιλαίμιο), οίαξ > ύαξ, του ύακος, τον ύακα> τον γιακά # διότι αποτελεί τον οδηγό του ενδύματος
    ΓΙΑΟΥΡΤΙ (πηγμένο γάλα), <υγίαρτος <υγεία + άρτος = υγιεινό φαγητό
    ΓΙΑΠΙ (οικοδομή), <ιάπιον <ιάπτω=χαλώ, ρίχνω, ασχημίζω ("ιάπτω" από το ίω=πηγαίνω+άπτω=συνδέω)
    ΓΙΑΡΜΑΣ (ροδάκινο), <υγεία + αρμός γιαρμός >γιαρμάς (από το αρμόζω=τακτοποιώ) # φτιάχνει την υγεία
    Γιαχνί <αχνός <αχνίζω
    ΓΙΛΕΚΟ (περιθωράκιον), γυλιό) + έχω >γυλέχω >γυλέκο (από το γύρος>γύριος>γύλιος # περιβάλλει γύρω γύρω (όπως ο γυλιός των στρατιωτών)
    ΓΙΝΑΤΙ (πείσμα), έγνοια τι >γνοια τι > γινάτι
    ΓΙΟΥΡΟΥΣΙ (επίθεση), όρμησις (εφόρμησις) > ούρμησι > ούρουμσι > ούρουσι
    Γιούχα <ιαχή
    ΓΚΑΙΝΤΑ (άσκαυλος), γάϊδα και γκάϊδα =όργανο που ακούγεται σαν ογκάνισμα όνου
    ΓΚΕΜΙ (χαλινάρι), άγημα, ηγεμών>ηγέμιο >γέμιο >γκέμι # μέσο καθοδήγησης
    ΓΛΕΝΤΙ (διασκέδαση), <χλεύη < χλευάζω γλεύη > γλέμπη > γλέντη (ντ>μπ) >γλέντιον
    ΓΟΥΡΙ (τύχη), <γύρος γούριος (με προφορά του «υ» ως «ου»)
    ΓΡΟΥΣΟΥΖΗΣ (κακότυχος), <γουρσούζης <γούρι + σώζω = μου λείπει το γούρι
    ΔΕΡΒΕΝΙ (κλεισούρα), <δέρη (ή δέρα ή δειρή από το δέρα=δέρμα) = κοίτη χειμάρρου + βαίνει # διότι στο βάθος της κλεισούρας περνάνε χείμαρροι
    Δράμι <δραχμή<δράττω=πιάνω μετο χέρι
    ΕΡΓΕΝΗΣ (άγαμος), <εριγένης < ρίζα ερι=δυνατός + γένος # επειδή διατηρεί το γένος του
    ΖΑΜΑΝΙΑ (μεγάλο χρονικό διάστημα), ξαμήνια > ξαμάνια >ζαμάνια
    ΖΑΡΖΑΒΑΤΙΚΑ (λαχανικά), αιολικό ζαβατός > ζαβατικός) > ζαρά ζαβατικά # πρόσκαιρα φυτά (εποχιακά)
    Ζεϊμπέκικος <Ζευς + μπέκος (=άρτος), βέκος ή μπέκος = μπουκιά, ψωμί, αρτοζηνός = άρτος του Δία
    ΖΟΡΙ (δυσκολία), ζωγρία = σύλληψις ζωντανού, αιχμαλωσία > ζώγρη > ζώρη
    ΖΟΥΜΠΟΥΛΙ (υάκινθος), ζίβουλη >ζιμπούλιον > ζιμπούλι #το άνθος των δίβουλων (άστατων) γυναικών
    ΚΑΒΓΑΣ (φιλονικία), <καυγάς < καίω < καύμα <καύγμα
    ΚΑΒΟΥΚΙ (καύκαλο), κυβούκιον # περίβλημα
    ΚΑΒΟΥΡΔΙΖΩ (φρυγανίζω-ξεροψήνω), κάβειρος
    ΚΑΖΑΝΙ (λέβητας), καϊάς >καϊσάνιον >κασάνιον >καζάνιον
    ΚΑΙΚΙ (βάρκα), <καίω <καϊά < καΐδιον (όπως αποκαΐδι) < καΐκιον # από τις φωτιές που άναβαν για πυροφάνια
    Καϊμάκι καυμάκιον
    ΚΑΛΕΜΙ (γραφίδα), καλάμι
    ΚΑΛΟΥΠΙ (μήτρα-πρότυπο), <καλόπους (καλαπόδι)
    ΚΑΛΠΙΚΟΣ (κίβδηλος), κάλπις = κλεψύδρα, κληρωτίς,# διότι μπορεί να σε ξεγελάσει
    ΚΑΠΑΚΙ (σκέπασμα- κάλυμμα), σκέπη > σκέπας > σκεπάκιον
    ΚΑΡΑΟΥΛΙ (φρουρά-σκοπιά), <κάρα=κεφάλι, πρώτος + όλοι = μπροστά όλοι = εμπροσθοφυλακή
    ΚΑΡΠΟΥΖΙ (υδροπέπων), καρπόσιον
    ΚΑΣΜΑΣ (αξίνα-σκαπάνη), <χασμάς < χάσκω # ανοίγω τρύπες σκάβοντας
    Καταΐφι <κατά + υφή = πολύ ψιλής υφής, ψιλοκομμένο
    ΚΑΤΣΙΚΑ (ερίφι-γίδα), <κατοικίδιον <κατσοικίδιον <κατσίκιον #το κατεξοχήν κατοικίδιο ήταν η γίδα
    ΚΑΦΑΣΙ (κιβώτιο), κυβούκιον > καβούκι >καφούσι
    ΚΕΛΕΠΟΥΡΙ (ανέλπιστο εύρημα), <κέλομαι = καλώ + πόρος = έσοδο < κελεπόρος < κελεπόριον
    ΚΕΦΙ (ευδιαθεσία), κι ευθυ >κέφι
    Κεφτές <κοπτός < κόπτω = ψιλοκομμένο κρέας
    ΚΙΜΑΣ (ψιλοκομμένο κρέας), <χυμάς <χύμα < χύνω <χιμώ <χέω # διότι ψιλοκόβοντας το κάνουμε να ρέει
    ΚΙΟΣΚΙ (περίπτερο), στέγαστρα με κολόνες γύρω
    ΚΟΛΑΙ (ευκολία-άνεση), ευκολάι > κολάι
    ΚΟΛΑΟΥΖΟΣ (οδηγός), <κολεούχος <κολεός (=θήκη) + έχω # θήκη που μεταφορικά σημαίνει και οδηγός
    ΚΟΠΙΤΣΑ (πόρπη), κοπή > κοπίδι > κοπίδα > κοπίζα (δ>ζ>τσ)
    ΚΟΤΖΑΜ (τεράστιος-πελώριος), κοτός+άμα=ταυτόχρονα >κοτοσάμα >κοτσάμα >κοτζάμ #μεγάλος και ατρόμητος
    ΚΟΤΣΑΝΙ (μίσχος), κόψω >κόψη > κοψάνι >κοτσάνι
    ΚΟΤΣΙ (αστράγαλος), κόψω > κόψη > κότση
    ΚΟΥΒΑΡΝΤΑΣ(γενναιόδωρος-ανοιχτοχέρης), <κόβαρος, κουβαράς, κουβάρι
    ΚΟΥΒΑΣ (κάδος-αγγείο), κούβος («υ» > «ου»)
    ΚΟΥΜΠΑΡΑΣ (δοχείο χρημάτων), <κόβαρος, κουβαράς, κουβάρι
    ΚΟΥΣΟΥΡΙ (ελάττωμα-μειονέκτημα), έκοψα > κοψός > κοτσός (ψ>τα) > κουτσός > κούτσουρο >κουτσούρης
    ΚΟΥΤΟΥΡΟΥ (ασύνετα-απερίσκεπτα), <κουτός (=ανόητος) + ορώ (=βλέπω) # βλέπω χωρίς να σκέπτομαι
    ΛΑΓΟΥΜΙ (υπόνομος-οχετός), <λαγός + εμώ # όπως σκάβει τρύπες ο λαγός
    ΛΑΠΑΣ (χυλός), λάσπη
    ΛΕΒΕΝΤΗΣ (ανδρείος-ευσταλής), λεμβέτης ή λεμβίτης # αυτός που οδηγεί βάρκες είναι ιδιαίτερα στιβαρός
    ΛΕΚΕΣ (κηλίδα), κηλίς > αντιμετάθεση ληκίς > λεκές
    ΛΕΛΕΚΙ (πελαργός), <λάσκω, παρκμ. λέλακα ή λέληκα = κράζω, Λέλεξ ήταν ο πρώτος βασιλιάς της Σπάρτης το 1500 π.Χ., Λέλεγες ήταν οι Πελασγοί κάτοικοι στην Πελοπόννησο αλλά και στην Έφεσο, Λοκρίδα, Βοιωτία, Εύβοια, Ακαρνανία, Θεσσαλία, Λευκάδα, Κυκλάδες.
    Λεφούσι λ, υ>φ – το πλήθος.
    ΛΟΥΚΙ (υδροσωλήνας), λουικός >λοϋκιος # οχετός για την απαγωγή των νερών του λουτρού
    ΜΑΓΙΑ (προζύμη-ζυθοζύμη), <μαϊά < μαία < μητέρα # η αρχική ύλη από την οποία γεννιέται το ψωμί
    ΜΑΓΚΑΛΙ (πύραυνο), μέγα κάλιον >μαγκάλιον
    ΜΑΓΚΟΥΦΗΣ (έρημος), <μέγας + κούφος (κενός) = άδειος, μόνος
    ΜΑΙΝΤΑΝΟΣ (πετροσέλινο-μακεδονίσι), <μακεδονήσι < μακντονής < μαϊντονής < μαϊντανός
    ΜΑΝΑΒΗΣ (οπωροπώλης), <μανόβιος <μανός = χαλαρός,οκνηρός + βίος
    ΜΑΝΤΖΟΥΝΙ (φάρμακο), μασζώνει >ματζώνι >ματζούνι # έχει ευεργετικές θεραπευτικές ιδιότητες
    ΜΑΟΥΝΑ (φορτηγίδα), μαούνι >μαούνια >μαούνα # από το ξύλο της εσωτερικής επένδυσης
    ΜΑΡΑΖΙ (φθίση), <μαραίνω, μαρασμός
    ΜΑΡΑΦΕΤΙ (μικρό εργαλείο), <μαρασμός, μάραμα + εύθετος, ευθέτης, ευθετίζω(=ευθειάζω, τακτοποιώ, φτιάχνω) # φτιάχνει τα χαλασμένα
    ΜΑΣΟΥΡΙ(μικρό ξύλο), <μαζεύω <μάζω (να μάσω)μασόριον = κουβαρίστρα
    ΜΑΧΑΛΑΣ (συνοικία), μαχλός > μαχλάς >μαχαλάς # περιέχει κόσμο και ζωή
    ΜΕΖΕΣ (ορεκτικά), <με ζέση (=τα τρώγω με μεγάλη επιθυμία) # ορεκτικά που προκαλούν επιθυμία φαγητού
    ΜΕΛΤΕΜΙ (άνεμος ετησίας), <μελίτη + άνεμοι = οι άνεμοι που φυσάνε προς τη Μάλτα (βορειοανατολικοί)
    ΜΕΝΕΞΕΣ (εύοσμο λουλούδι), <μενέξενος <μένω (=αντέχω, περιμένω, ποθώ) + ξένος # ποθεί τους ξενιτεμένους (άνθος των ξενιτεμένων)
    ΜΕΝΤΕΣΕΣ (στρόφιγγα), δέσις>δέσιμο>δεσεύς) >μενδεσεύς >μενδεσές # στερεώνει την πόρτσ στον τοίχο
    ΜΕΡΑΚΙ (πόθος), <ίμερος = πόθος υποκοριστικό ιμεράκιον
    ΜΕΡΕΜΕΤΙ (επισκευή-επιδιόρθωση), <μερεμετίζω <εν μέρει + κτίζω # κάνω μερική επισκευή
    ΜΟΥΣΑΜΑΣ (κερωμένο-αδιάβροχο ύφασμα), <μύσις (από το μύω=κλείνω) = σύσφιγξη, κλείσιμο πόρων + αμάω=μαζεύω # αδιαβροχοποιεί και μαζεύει τα υγρά
    ΜΟΥΣΑΦΙΡΗΣ (φιλοξενούμενος-επισκέπτης), <μούσα + φέρω # διότι φέρνει καλή διάθεση
    ΜΠΑΓΙΑΤΙΚΟ (μη νωπό), πάω) > πάει η υγεία της >παϊγιάτης > παϊγιάτικο # διότι έχει χάσει την υγεία, δεν είναι υγιεινό
    ΜΠΑΓΛΑΡΩΝΩ (δένω-φυλακίζω), <παγιώ=σταθεροποιώ + αλάργα=μακριά πάγη=βρόχος>σπάγκος)
    ΜΠΑΙΡΑΚΙ (σημαία), βαϊαρον >υποκοριστικό βαϊαράκιον >μπαϊράκιον (όπως λάβαρο<λαβή + αίρω)
    ΜΠΑΚΑΛΗΣ (παντοπώλης), <βαυκάλιος <βαύκαλις = μπουκάλι (βαουκάλιον>βουκάλιον) # ο μεταχειριζόμενος μπουκάλια
    ΜΠΑΛΤΑΣ (πελέκι), <πέλτη < πελτάζω = ασπίδα, κοντάρι, ξύλο, αιχμηρό όπλο
    ΜΠΑΜΙΑ (ιβίσκος ο εδώδιμος) βάμιος, βάμια > μπάμια # φυτό διαβατικό (εποχιακό)
    ΜΠΑΜΠΑΛΗΣ(ο πολύ γέρος), <παμπάλαιος
    ΜΠΑΜΠΑΣ (πατέρας), παπάς >μπαμπάς #,ομηρικό πάπας (“πάπα φίλε” είπε η Ναυσικά στον πατέρα της)
    Μπαξίσι (δώρο) εμβασίσιον >μπασίσιον
    ΜΠΑΞΕΣ (περιβόλι-κήπος), εμβασιά >εμβασεύς >εμπαξεύς # ο χώρος πριν από την είσοδο στο οίκημα
    ΜΠΑΡΟΥΤΙ (πυρίτιδα), πυρίτιον >παρούτιον
    ΜΠΑΤΖΑΚΙ (κνήμη-σκέλη), <βάω = πάω <βάδος (βαδίζω, βάδην) < βαδάκιον <βαζάκιον <παζάκιον <πατζάκι # αυτό που μετέχει στο βάδισμα
    ΜΠΑΤΖΑΝΑΚΗΣ (σύγαμπρος-συννυφάδα), δυοίν>μπιν (binary) + κάννη>καννάκιον>τσανάκιον=βαθουλό πιάτο >μπιν-τσανάκιος>μπιτζανάκης # δύο με κοινό συμφέρον (“χωρίσαμε τα τσανάκια μας”)
    ΜΠΑΤΙΡΙΣΑ(πτωχεύω-χρεοκοπώ), <πάτος < πάτωσα < πατερό # έφτασα στον πάτο
    Μπάχαλο πάχαλο >μπάχαλο
    ΜΠΑΧΑΡΙΚΟ (αρωματικό άρτυμα), <βάω=πάω + χάρη # δίνει χάρη στη γεύση
    ΜΠΕΚΡΗΣ (μέθυσος), <βεκρής <βέκος=μπουκιά + ρέω
    ΜΠΕΛΑΣ(ενόχληση), <εμβάλλω = εμπλεκω <εμβολή <εμβολάς <εμβελάς <μπελάς # μπλέξιμο, δυσχέρεια
    Μπερμπάντεμα <περπάτημα
    Μπέσα την πίστη > μπίστη >μπίσση (παχύ “Σ” όπως το αγγλικό “sh”)> μπέσση >μπέσσα
    ΜΠΙΝΕΣ (ασελγής), ευς) αγγλικό bin-, binary, δ>β>μπ) <δυοίν+ευς <μπινεύς <μπινές = αμφιφυλόφιλος (και όχι κίναιδος)
    ΜΠΟΓΙΑ (βαφή-χρώμα), <βοειά <βοϊά = δέρμα βοδιού από το οποίο έφτιαχαν βούρτσες (μπογιά
    Μπόγιας βόγιος >βόγιας >μπόγιας
    ΜΠΟΓΙΑΤΖΗΣ (ελαιοχρωματιστής) <βογιατζής <βοειά <βοϊά = δέρμα βοδιού από το οποίο έφτιαχαν βούρτσες (μπογιά
    ΜΠΟΙ (ανάστημα-ύψος), <εμβοή # βούισμα στα αυτιά από το μεγάλο υψόμετρο
    ΜΠΟΛΙΚΟΣ (άφθονος), <βολικός < ευ + βολή
    ΜΠΟΡΑ (καταιγίδα) βόρας >βόρα
    ΜΠΟΣΙΚΟΣ (χαλαρός), βόσις=βοσκή, ελευθερία κινήσεων >βόσιος και βόσικος > μπόσικος #ελεύθερος να κινείται, όχι δεμένος
    ΜΠΟΣΤΑΝΙ (λαχανόκηπος), <βόσκω <βοσκάνιον < μποσκάνι
    ΜΠΟΥΖΙ (πάγος-ψύχρα), <πήζει < πήγνυμι = παγώνω
    ΜΠΟΥΛΟΥΚΙ (στίφος-άτακτο πλήθος), πολλού έκει >πολούκιον
    ΜΠΟΥΛΟΥΚΟΣ (καλοθρεμμένος-παχουλός), πολλού-ούχος # έχει πολύ πάχος, σωματώδης
    ΜΠΟΥΝΤΑΛΑΣ (κουτός-ανόητος), βόδι > βούδι > βούβαλος, ή βούδαλος > βουδαλάς # κουτός σαν βόδι
    ΜΠΟΥΝΤΡΟΥΜΙ (φυλακή), <εμβάλλω=ρίχνω εντός + δρόμιον < εμβοδρόμιον <μποντρόμιον
    ΜΠΟΥΡΙ (καπνοσωλήνας), <πώρος < πωρίον < πουρίον # λίθος πωρώδους συστάσεως
    ΜΠΟΥΤΙ (μηρός), <πους < ποδός < πόδιον <πούδιον < πούτιον < μπούτιον
    ΜΠΡΕ <μωρέ < μωρός=ανόητος <μωλύω <μυς+λύω = με χαλαρούς μύες, αδύνατος
    ΜΠΟΥΧΤΙΣΜΑ (κορεσμός), <μπούχτησα πόχτησα >πούχτησα # έχω ήδη πολλά
    Μπριτζόλα φρυγανιά) φρυσδόλη >πρισδόλη >πριζόλα
    ΝΑΖΙ (κάμωμα-φιλαρέσκεια), <νεάζει # κάνει σα μικρό παιδί
    ΝΤΑΒΑΝΤΟΥΡΙ (σύγχυση), συμβάν) + τηρώ #επιτηρώ το μέρος όπου συνέβη κάτι (όπου συνήθως έχει κοσμοσυρροή)
    Νταής <δάω=γνωρίζω, διδάσκω νταής
    ΝΤΑΜΑΡΙ (φλέβα-λατομείο), δήμος) >δαμάριον (υποκοριστικό) >νταμάριον
    ΝΤΑΜΠΛΑΣ (αποπληξία), <ταμπλάς <τάβλα “έπεσε τάβλα”)
    ΝΤΑΝΤΑ (παραμάνα-τροφός), <δαδά (πανάρχαια ονοματοποιία από την παιδική γλώσσα, όπως μαμά, παπά, βάβω κλπ)
    ΝΤΑΡΑΒΕΡΙ (συναλλαγή-αγοραπωλησία), <τηρεί+ φέρει = παίρνει και δίνει
    ΝΤΕΛΑΛΗΣ (διαλαλητής), διαλάλης > ντιαλάλης
    ΝΤΕΛΗΣ (παράφρονας), <εντελής < εν + τέλος = σκοπός # με δικό του σκοπό
    ΝΤΕΡΤΙ (καημός), <δέρω δερτή=δαρμένη # ψυχή δαρμένη από τη λύπη
    ΝΤΙΒΑΝΙ (κρεβάτι), <διβάνιον < δύο + βαίνω # για να ξαπλώσουν δύο
    ΝΤΙΠ ΓΙΑ ΝΤΙΠ (ολωσδιόλου), <αντί επί
    ΝΤΟΥΒΑΡΙ (τοίχος), <τύμβος=πλάκα από χώμαου) τούμβος <υποκορ.τουμβάριον <ντουβάριον
    ΝΤΟΥΛΑΠΙ (ιματιοθήκη), <τολύπη <τουλούπα # στιβάδα κατεργασμένου μαλλιού # τόπος αποθήκευσης των υφασμάτων σε μορφή τολύπης
    ΝΤΟΥΜΑΝΙ (καταχνιά-καπνός), <δόμα = δόσις ( δομάνιον # δίνω με εκπνοή μετά από ρουφηξιά τσιγάρου καπνό
    ΝΤΟΥΝΙΑΣ (κόσμος-ανθρωπότητα), <δουνιάς < δούναι < δίδωμι # διότι είναι δώρο του θεού
    ΠΑΖΑΡΙ (αγορά-διαπραγμάτευση), πασάρος >πασάριον # παίρνω με όφελος
    ΠΑΝΤΖΑΡΙ (κοκκινογούλι-τεύτλο), παναδάριον >πανδάριον > πανζάριον (δ>ζ)
    ΠΑΠΟΥΤΣΙ (υπόδημα), υπαπόδιον > παπόδιον >παπόζιον > παπότσιον > παπούτσιον
    ΠΑΤΖΟΥΡΙ (παραθυρόφυλλο), πανωθύρι > πανθούρι > πανζούρι (θ>ζ)
    ΠΕΡΒΑΖΙ (πλαίσιο θυρών), <περί + βάζω = βάζω γύρω γύρω
    ΠΙΛΑΦΙ (ρύζι), <πηλός + υφή = έχει υφή πηλού, μοιάζει με λάσπη
    Πούστης <πού + στω = ὑποτακτικὴ τοὐ ρήματος "ίστημι" (στῷ,στῇς,στῇ) # προκύπτει από την ερώτηση "πού στης;" = που είναι το στέκι σου
    ΡΑΧΑΤΙ (ησυχία) <αράζω, αραχτός
    Ρεμπέτης <ρέμβω < ρέπω μβ, όπως λαβή>λαμβάνω) = περιπλανώμαι, περιφέρομαι > ρόμβος
    ΡΟΥΣΦΕΤΙ (χαριστική εξυπηρέτηση), <ρουσφετίζω <ρους (=ροή) + ευθετίζω (=τακτοποιώ) # "βάζω το νερό στο αυλάκι", κανονίζω τα πράγματα
    ΣΑΙΝΙ (ευφυής), σαείνιος> σαΐνι # τα καταλβαίνει όλα, έξυπνος
    ΣΑΚΑΤΗΣ (ανάπηρος), τσιφόω > τσιφούτης > σακούτης
    ΣΑΜΑΤΑΣ (θόρυβος), <ως+άμα+τι <σάματι < σαματάς (άμα=όλοι μαζί) # οχλοβοή σαν να είναι όλοι μαζί
    ΣΑΜΑΡΑΣ (κατασκευαστής καθισμάτων για αναβάτες υποζυγίων) είσαγμα=δοχείο αποσκευών )
    Σαντούρι <πανδουρίς <παν+δούριος=ξύλινος # φτιαγμένος από ξύλο
    Σαρίκι <καισαρίκειο = στέμμα του καίσαρα
    ΣΕΝΤΟΥΚΙ (κιβώτιο), ενδέχομαι > ενδεχθείς > ενδυκής > σενδούκης > σενδούκιον # παίρνω μέσα
    ΣΕΡΤΙΚΟ (τσουχτερό, βαρύ), <συνερτικός (από το συνείρω = συνδέω, συγκρατώ) # σε συγκρατεί, σε συνεφέρνει
    Σεφτές σεύτε
    ΣΙΝΑΦΙ (συντεχνία, κοινωνική τάξη), συνάφεια
    ΣΙΝΤΡΙΒΑΝΙ (πίδακας), <συντρίβω # διότι το νερό συντρίβεται σε ψιχάλες
    ΣΙΡΟΠΙ (πυκνόρρευστο διάλυμα ζάχαρης), <θέρω (=ζεσταίνω) + οπός (=χυμός) σεροπός (θ>σ) > σερόπιον
    ΣΟΒΑΣ (ασβεστοκονίαμα), σοβαρός
    ΣΟΙ (καταγωγή-γένος), <σος, σου πλθ σοι, προφερόμενο στα αρχαία "σόϊ" # οι δικοί σου άνθρωποι
    ΣΟΚΑΚΙ (δρόμος), εσωκάκιον # όπου μπαίνεις και έχει έξοδο για να βγεις
    ΣΟΜΠΑ (θερμάστρα), εξ-τύφω (έξω ή υπόγεια)> εξτούφα > στούπα >στζούμπα > σούμπα >σόμπα
    ΣΟΥΓΙΑΣ (μαχαιράκι), σουβλίας > σουγλιάς >σουγλί
    ΣΟΥΛΟΥΠΙ (μορφή-σχήμα), <έσω + λόπος=φλοιός < εσωλόπιον # το περικάλυμμα που δίνει σχήμα στα πράγματα
    ΤΑΒΑΝΙ (οροφή), ταβλάνιον > ταβάνιον
    ΤΑΜΠΛΑΣ (αποπληξία-συγκοπή), <τάβλα “έπεσε τάβλα”)
    ΤΑΠΙ (χωρίς χρήματα), ταπίον (μικρός τάπης) # άδειο χωρίς τίποτε επάνω (το “τάπης” προέρχεται από το “δάπις” < δάπεδο)
    ΤΑΡΑΜΑΣ (αυγοτάραχο), ταραγμός > τάραγμα > τάραμμα
    ΤΑΣΑΚΙ (σταχτοδοχείο), τάσσιος,τάσσιον >τάσιον > τάσι > τασάκι (μικρό τάσι)
    ΤΑΧΙΝΙ (αλεσμένο σουσάμι), <ταχινή < ταχύς + χύνω
    ΤΑΨΙ (μαγειρικό σκεύος), <τα ψήνει < ταψίν
    ΤΕΚΕΣ (καταγώγιο), ενδοχεύς (πανδοχεύς) > ενδεχεύς > ενδεκές >ντεκές # μικρό δωμάτιο υποδοχής
    ΤΕΜΠΕΛΗΣ (οκνηρός-ακαμάτης), <ρέμπελος < ρεμβάζω ρεμπέλιος >το ρεμπέλιο >τρεμπέλιο >τρεμπέλη >τεμπέλη
    ΤΕΝΕΚΕΣ (δοχείο), <ντενεκές <δένω(=περιορίζω) + έχω(=κρατώ,περιέχω) παροχεύς) >δενεχεύς >ντενεκεύς
    ΤΕΡΤΙΠΙ (τέχνασμα-απάτη), <ετεροτυπή <έτερος + τυπή=πλήγμα # πλήττω, πληγώνω τον άλλο ξεγελώντας τον
    ΤΕΦΑΡΙΚΙ (εκλεκτό-αριστούργημα), παρακμ. πεφώρακα, μετχ πεφωρακώς, πεφωρακυία >το πεφαρίκιον >τεφαρίκιον # ανέλπιστο εύρημα
    ΤΕΦΤΕΡΙ(κατάστιχο), <διφθέρα ι, + θερίζω, διότι ήταν δέρμα δίχως τρίχες)
    ΤΖΑΚΙ (παραγώνι), <εστία < εστιάκιον < εστάκιον < οτσάκιον < οτζάκι < τζάκι
    ΤΖΑΜΙ (υαλοπίνακας-γυαλί), <εξ άμμου < εξάμμιον < ξάμιον <τσάμιον
    ΤΖΑΝΑΜΠΕΤΗΣ (κακότροπος-δύστροπος), ξαναφέτης > τσαναπέτης
    ΤΖΟΓΛΑΝΙ (νέος) εξωλάνι >ξωγλάνι >τσογλάνι #αλητόπαιδο
    ΤΟΠΙ (σφαίρα), <τύπτω=χτυπώ (από τον ήχο "τουπ,τουπ" <τύπος < τούπος, γδούπος < τόπος <τόπι
    ΤΟΥΛΟΥΜΙ (ασκός), λύμιον > το λύμιον >τολούμιον # δοχείο υποδοχής απόβλητων (αρχική έννοια)
    ΤΟΥΛΟΥΜΠΑ (αντλία), <τολύπη < τουλούπα # συσκευή που γυρίζει για την κατεργασία μαλλιού
    ΤΟΥΜΠΕΚΙ (σιωπή), τούμπα + εκεί # ησυχία νεκροταφείου
    ΤΡΑΜΠΑ (ανταλλαγή), <τρέπω=αλλάζω (παθ.αόριστος ετράπην)
    ΤΣΑΙΡΙ (λιβάδι-βοσκοτόπι), καΐριος (χωρισμός της διφθόγγου στην αιολική) >τσαΐριος >τσαΐριον # χρησιμοποιείται ανάλογα με τον καιρό
    ΤΣΑΚΑΛΙ (θώς), ξωκάλιον >ξακάλιον >τσακάλιον # άγριο ζώο της υπαίθρου
    ΤΣΑΚΙΡΗΣ (γαλανομάτης), εξακήριος >ξακήρης >τσακήρης # αυτός που ξέφυγε από το κερί (δεν έχει κέρινο χρώμα), όχι καστανός
    ΤΣΑΚΜΑΚΙ (αναπτήρας), εξάκμων >εξακμάκιον
    ΤΣΑΜΠΑ (δωρεάν), <εξ + άπαν ξάπα > τσάπα > τσάμπα
    ΤΣΑΝΤΑ (δερμάτινη θήκη), <εξ + αντιάω=λαμβάνω, δέχομαι < εξάντα < τσάντα # διότι δέχεται πράγματα έξωθεν
    ΤΣΑΝΤΙΖΩ (εξοργίζω-προσβάλλω), απάτη
    ΤΣΑΝΤΙΡΙ (σκηνή), <εξαντηρίς <εξ + αντηρίς= αντιστήριγμα (από το αντί+ερείδω) < εξαντήριον
    ΤΣΑΠΑΤΣΟΥΛΗΣ (ανοικοκύρευτος-άτσαλος), εξαπατηλός> εξαπατουλός
    ΤΣΑΡΚΑ (επιδρομή-περιπλάνηση), <εξ-αρκώ = είμαι ισχυρός, αποκρούω
    ΤΣΑΤΣΑ (βοηθός σε οίκο ανοχής) ζαζά >τσατσά (δ>ζ>τσ)
    ΤΣΑΧΠΙΝΗΣ(κατεργάρης-πονηρός), <εξαπίνης = αιφνίδιος, αυτός που ξαφνιάζει
    ΤΣΕΠΗ (θυλάκιο), στσέπη (παχύ “κ”, όπως στην Κρήτη) > τσέπη
    ΤΣΙΓΚΕΛΙ(αρπάγη-σιδερένιο άγκιστρο), <σύγκελος < συγκέλιον < συν + κελί # στο ίδιο δωμάτιο, διότι συνδέει # άλλη εκδοχή από το "εις αγγύλην"
    Τσιγγούνης <τσιγγάνος < αθίγγανος <α (στερητικό) + θίγω = αυτός που δεν μπορείς να τον πιάσεις
    ΤΣΙΜΠΟΥΚΙ (καπνοσύριγγα), <συμπόσιο <συμπότιο < τσιμπούτι
    ΤΣΙΡΑΚΙ (ακόλουθος), τηράκιον > τσηράκιον (παχιά προφορά του «τ» ως «τσ»)
    ΤΣΙΣΑ(ούρα), <ονοματοποιία από τον ήχο των ούρων (δεν είναι τούρκικο)
    ΤΣΙΦΟΥΤΗΣ-ΤΣΙΓΚΟΥΝΗΣ (φιλάργυρος), τσιφόω > τσιφούτης > σακούτης
    ΤΣΙΦΤΗΣ (άψογος-ικανός), εξυπτιάζω=κοιτάζω αφυψηλού >εξύπτιος=αλλαζονικός, > τσύπτιος >τσύφτιος
    ΤΣΟΜΠΑΝΗΣ (βοσκός-ποιμένας), <εξωπάνος < έξω + πάνω <ξωπάνιος <ξωπάνης <τσοπάνης
    ΤΣΟΠΑΝΗΣ (βοσκός) <έξω + πάνω <εξωπάνος <ξωπάνος <τσοπάνος
    ΤΣΟΥΒΑΛΙ (σακί), <εσωβάλιον < έσω + βάλω (βάζω)
    Τσούλα τσουλώ >τσούλα # αυτή που κατρακύλησε χαμηλά
    ΤΣΟΥΛΟΥΦΙ (δέσμη μαλλιών), <κυλώ+υφή <τσουλώ + υφή < τσουλούφιον # ελεύθερη δέσμη που μοιάζει σα να κυλάει κάτω
    Τσόφλι εξώφλοιον >ξώφλι >τσώφλι
    ΦΑΡΑΣΙ (φτυάρι-σκουπιδολόγος), φτυάρι > φτυαράσιον = μικρό φτυάρι > φιαράσι # υποκοριστικό -άσιον όπως κόρη-κοράσιον
    ΦΑΡΣΙ (τέλεια- άπταιστα), <περσί = περσικά (γρήγορα όπως στα περσικά) (η λέξη "Πέρσης" προέρχεται από το "πέρσις" < πορθώ = οι κατακτητές)
    ΦΙΣΤΙΚΙ (πιστάκη), φιστάκιον >φιστίκιον
    ΦΛΙΤΖΑΝΙ (κύπελλο), υποκοριστικό φλοίδιον >φλίδι > υποκοριστικό φλιδάνιο >φλιζάνιο # φλουδωτό βαθούλωμα για μεταφορά υγρού
    ΦΟΥΚΑΡΑΣ (κακομοίρης-άθλιος), βου+κορεύς > φουκορεύς >φουκαρεύς # καθαριστής βοδιών με ελάχιστη αμοιβή
    ΦΟΥΝΤΟΥΚΙ (λεπτοκάρυο-λευτόκαρο), πουντικό >πουντίκιον >φουντίκιον
    Φούρνος φ, υ>ου >φούρινος >φούρνος
    ΦΡΑΝΤΖΟΛΑ (ψωμί), φρυγανιά) φράσδω> φρασδόλη
    ΦΥΝΤΑΝΙ (φυτώριο), φυτάριον > φυτάνιον
    ΦΥΤΙΛΙ (θρυαλλίδα), <φάος=φως+τίλλω=μαδώ # διότι ανάβοντας φθείρεται
    ΧΑΒΑΣ (μουσικός σκοπός) <χάζι + βάω < χαζ-βάει # επαναλαμβανόμενος ρυθμός που σε κάνει να χαζεύεις (=να αφαιρείσαι)
    ΧABOYZA(δεξαμενή νερού), <χαμαί + βυζώ (από το μυζώ < μαζώ <μαζός < μαστός) # διότι απομαστεύει νερό στο χώμα
    ΧΑΖΙ (ευχαρίστηση), κήδος > χάδι >χαϊδεύω > χαζεύω > χαζός
    ΧΑΛΑΛΙΖΩ (συγχωρώ), χαλαρός > χαλαρώ > χαλαρίζω # σε απελευθερώνω
    ΧΑΛΙ (άθλιο), χάλια
    ΧΑΛΙ (τάπητας), <χαμαί χαμλή >χαλί
    ΧΑΛΚΑΣ (κρίκος), χαλκεύς >χαλκέας >χαλκάς
    ΧΑΜΑΛΗΣ(αχθοφόρος), χθαμάλιος <χαμαί # διότι είναι ταπεινής κοινωνικής στάθμης
    ΧΑΜΠΑΡΙΑ (αγγελία-νέα), <χαμπέρι χανοφέρι (όπως “χασομέρι”)> χανπέρι # φέρνει τα χαμένα, όσα περιμένω
    ΧΑΝΙ (πανδοχείο), <χαμαί < χάμω # διότι εκεί ξάπλωναν χάμω για να αναπαυτούν
    ΧΑΠΙ (καταπότι), <χάφτω <χάπτω < κάπτω
    ΧΑΡΑΜΙ (άδικα), χαράμενον >χαράμιον # έχασε τη χαρά του
    ΧΑΡΜΑΝΗΣ (χασισοπότης), <χάρμα υποκοριστικό χαρμάνιον # διότι το χασίς προσφέρει γαλήνη
    ΧΑΡΤΖΙΛΙΚΙ (μικρό χρηματικό ποσό), <χάρτης < χαρτί < χαρτιλίκιον < χαρτιλίκι = χάρτινα νομίσματα
    ΧΑΣΑΠΙΚΟ (κρεοπωλείο), <χασάπης <χάνω,έχασα,χάσω + ποιός <χασαποιός=αυτός που σκοτώνει ζώα # "χάνω" σημαίνει και σκοτώνω
    ΧΑΤΙΡΙ (χάρη), χατίζω
    ΧΑΦΙΕΣ(καταδότης), χαφτιεύς >χαφιές # παίρνει πληροφορίες και γίνεται πιστευτός
    ΧΟΥΖΟΥΡΕΜΑ (ανάπαυση), <χαζός χαζούρης # από το χαζεύω =δεν έχω δουλειά
    ΧΟΥΙ (ιδιοτροπία), <οίον=όμοιον, ποιόν, ιδίωμα <χόϊον (δασυνόμενο με αχνό "Χ" μπροστά) <χούϊον < χούϊ
    ΧΟΥΝΕΡΙ (πάθημα-εξαπάτηση) . <χύνω(χώνω, χούνω) + νερό # τα κάνω μούσκεμα (κατουριέμαι από φόβο), παθαίνω ζημιά

    Είναι αξιοπρόσεκτο ότι αρκετές από τις λέξεις αυτές, ακριβώς εξαιτίας της λαϊκής προέλευσής τους, χρησιμοποιούνται και σήμερα με νόημα , σε κάποιο βαθμό. σκωπτικό (χουνέρι, μπάμπαλης), περιγελαστικό (μπουλούκος, μπερμπάντης) και απαξιωτικό (τσογλάνι, χαμάλης, χαφιές) και δεν είναι από εκείνες που θα χρησιμοποιούσαν πρόθυμα οι λόγιοι συγγραφείς στα βυζαντινά χρόνια. Μερικές πέρασαν στα τούρκικα από τα περσικά ή αραβικά, αλλά είναι μάταιο να αναζητείται ετυμολογία από τις γλώσσες αυτές, αφού οι Πέρσες και οι Άραβες επί μακρά σειρά αιώνων είχαν στενές πολιτιστικές σχέσεις με τους Έλληνες, από τους οποίους δανείστηκαν τις λέξεις. Καταλήγοντας ας προσθέσουμε ότι η ελληνική γλώσσα, από άποψη γλωσσολογικής διάπλασης, μπορεί να θεωρηθεί εξελιγμένη, διότι:
    -Είναι δομημένη, με μια ιεραρχία ανάπτυξης από απλούς φθόγγους σε σύνθετες λέξεις (π.χ. από το φθόγγο "α" που δηλώνει "επίθεση" προκύπτουν οι λέξεις άγω, άγημα, καθηγητής, Αγησίλαος, αγώνας κλπ)
    -Περιλαμβάνει τους λεγόμενους "λιγηρούς" (=εύηχους) φθόγγους "γ, δ, θ, χ" που άλλοι λαοί δεν μπορούν να προφέρουν
    -Χρησιμοποιεί σε μεγάλο βαθμό πολυσύλλαβες λέξεις σε αντίθεση με τις βόρειες γλώσσες (π.χ. αγγλική) όπου, ίσως για οικονομία θερμικής ενέργειας, υπερτερούν οι μονοσύλλαβες (π.χ. sun, tree, street, hand, foot, chin, cheek,eat, drink,sleep κλπ)
    -Έχει απεριόριστη δυνατότητα για δημιουργία νέων πολυσύνθετων λέξεων (π.χ. υπερπρωτοπανσεβαστοϋπέρτατος)

    Like

    1. Αλίμεδον,
      εις το επομενον κοπυπάστωμα (copy&paste) ενθημού διαγράψαι το “ΝΤΑΡΑΒΕΡΙΟΝ”, που ειναι απο την ιταλικην (dare&avere), τουτ’έστιν δούναι&λαβείν.Το αντιστοιχον τουρκικον ειναι alış(δουναι)&veriş(λαβειν), ήτοι το γνωστον εις ημας “αλισβερίσιον”(alışveriş =αγοραπωλησια, οψωνιον).

      Like

      1. Αυτό τον αόριστο του ίημι [ έντο (αόρ. β΄του ίημι)], σε ποιο αρχαίο κείμενο το βρήκες, γιατί εγώ ψάχνω μέρες τώρα και αυτό που γνωρίζω είναι ότι μπορεί να θεωρηθεί καιχρησιμοποιούσαν και τον β’ αόρ. του έρχομαι (ήλθον), αλλά τίποτε άλλο δε βρήκα…

        Like

      2. Διόρθωση: alışveriş=πάρε -δώσε(almak=λαμβάνω) & (vermek=δίνω, πληρώνω), αφού στο pazar πρώτα έπαιρναν και μετά πλήρωναν…

        Like

  19. Ναι, και ο… Μαο Τσε Τουνγκ ήταν Ελληνας. Το ονομα Μάο προέρχεται από τη ρίζα “μα” δηλαδή από το όνομα Μανώλης. Αν κοιτάξουμε και το “Τσε Τουνγ” (με τον ίδιο τρόπο) θα δούμε ότι προέρχεται από το Αθανασόπουλος! Αρα ήταν Ελληναράς!!! Χρησιμοποιώντας λοιπόν τη μέθοδο το Αλιμέδωνα (προηγούμενη ανάρτηση) μπορούμε να αποδείξουμε ότι όλες οι λέξεις της Κινέζικης γλώσσας είναι Ελληνικές!!! Αν λοιπόν πάει ο Αλιμέδων στην Κίνα και μιλήσει Ελληνικά και δεν τον καταλαβαίνουν οι Κινέζοι, παει να πει πως είναι βλάκες με πατέντα!
    Θα μας πεί επίσεις (με τη μέθοδο της ετυμολογίας που κατέχει) ότι και ο τέως βασιλεύς Κωνσταντίνος λεγόταν Αγαμέμνων Γρηγοριάδης! Ελληναράς κι αυτός!!!

    Like

    1. Αχ, τι κακο μας εχει κανει αυτη η Τζιροπουλου, με την Αυθαιρετου Λεξιλιγιας Σχολη(ΑΛΣ)! Η γλωσσολογια ειναι επιστημη: καθε μετασχηματισμος (μεταβαση σε νεο αλλοιωμενο τυπο) δεν πρεπει απλως να θυμιζει την προηγουμενη μορφη, αλλα να εχει βρεθει σε γραπτα ή προφορικα(π.χ. τραγουδια) μνημεια. Τι ειναι αυτα; απο κουτος και ορω βγαινει το”κουτουρου”; γιατι οχι το κατουρω; (εστω απο κατωθι+ορω) δηλαδη κατουρούσα θα πει χαμηλοβλεπουσα;;; και τοτε ποιο ειναι το αντιθετο του “αρνιομουνα”; χαχα, Α, ρε Αννουλα, τί μας κανεις!….

      Like

    2. Ε, όχι Αγαμεμνων ο Κωστακης : Constantino= minus Constantius δηλ. Μικρος του Κωνσταντιου, που θα πει συνεχης, σταθερος, αρα κωνσταντινος = ευσταθοπουλος, ευσταθιαδης ή κατι τετοιο…

      Like

    3. Aν ψαξεις κνεζικη βιβλιογραφια θα δεις οτι γνωριζαν τους ελληνες . Ενας Τιμαιος του Πλατωνα στο πρωτοτυπο ομως ειναι δυσκολο για σενα

      Like

  20. Κορίννα, πότε ελληνοποιηθηκε ο puşt/πουστης/πουθασταθεις;(μη σ’ ακουσουνε οι ελληνομανεις, γιατι την εβαψες!-δεν υπηρχαν αδερφες στη χωρα των Ολυμπιων θεων!..)
    Σε ποιο λεξικο βρηκες τη λεξη καταχωρημενη και πως κλινεται; κατα την πρωτη κλιση(π.χ. ο μαθητης;): ο πουστης, του πουστου, οι πουσται των πουστών τοις πούσταις οπως π.χ ο χασαπης (τουρκ. kasap) του χασαπου; Μηπως στον πληθυντικο παιρνει συλλαβικη αυξηση, οπως ολα τα τουρκογενη; [οι τενεκε-δες, οι τεντζερε-δες, οι χασαπη-δε-ς;κλπ, κλπ;

    Leonidas: Σε θυμηθηκα παλι χτες, που ακουσα στο δελτιο της ΕΡΤ στα προσφυγικα(αραβικα), να προφερουν την Ειδομενη ακριβως οπως εμεις με το δελτα πεντακαθαρο! Να κι αλλος (μη Ελλην) λαός λοιπον, που προφερει τα θεια ελληνικα…οχι βαρβαρικα!

    Like

  21. Πολυ καλη δουλεια!!!!
    Ειναι λιγο τρομακτικο αν αναλογιστεί κανεις πως μετα απο τοσα χρονια ακομα μιλάμε την γλώσσα τους και κοντεβουμε να ξεχάσουμε την δικια μας…

    Like

    1. Το να χρησιμοποιείς μέσω όρο 30 με 40 λέξεις στις 10000 που θα χρησιμοποιήσεις συνολικά το μεταφράζεις ως “μιλάμε τη γλώσσα τους” ?για να μην αναφέρω ότι έχουμε περισσότερες σλαβικες και ιταλικές λέξεις

      Like

  22. Την λέξη gaita οι Ισπανοί και οι πορτογαλοι την πήραν και αυτοί από τους Τούρκους;

    Διαβάστε λίγο καλύτερα πριν δημοσιεύσετε το οτιδήποτε, γιατί ειδικά η συγκεκριμένη λέξη είναι σλαβικη, και για το όνομα του Θεού, κάποιες από αυτές δεν τις έχω ξανακούσει ποτέ

    Like

  23. Εάν καπιος έχει λέξεις δικές του, πρέπει να διαθέτη και Αλφάβητο δικό του άλλως πως, η’ είναι μουγκός η μηλαει κάπιανού αλλουνου “Δ’ηλλωσα” (γλώσσα) μπωρει καπιος να μου διξει το Τουρκικό αλφάβητο? Απόσο ξέρω παλαιά χρησιμοποιούσαν το Αραβικόοι Τούρκοι που είναι το ΠΑΝΑΡΧΑΙΟ Ελληνικό και σήμερα το λεγόμενο Λατινικό που είναι Δωρικής προλευσης από την Κύμη της Ευιας
    Μπωρει καπιος να σκεφθεί λογικά και να κατανοήσει για πιο Τουρκικό αλφάβητο μηλαμε και για ποιες Τουρκικές λέξεις Eμείς οι Έλληνες ομηλούμαι και δεν το ξέρουμε?

    Η επικεφαλίδα εδώ είναι εμετική…..

    Like

  24. Πώς ειναι δυνατον καποιος να υπεραμυνεται της “τρισχιλιετους ελληνικης μας γλωσσης”, ως μητερας ολων και συγχρονως να την “εκτελεί” ορθογραφικώς;

    Like

  25. Κάποιο λάθος θα έγινε με τη λέξη λεβέντης.
    Τούρκος και λεβέντης λίγο δύσκολο….

    Like

  26. Λεμόνι, λιβάδι, λίβερ (ήπαρ) λίβας, λίμνη …. ΛΕ, ή ΛΙ, = κάτι υγρό Ζουμερό η Λαμπερό «Λε-Βέντης» = άνθρωπος με ζωντάνια λαμπρότητα και τόλμη, Βέντης = Τολμηρός
    παλληκάρι και Παλλακίδα από τον Παλμό το αίμα μέσα τους πάλλεται…η καρδιά τους χτυπάει ζωηρά….!

    Έλληνες είμαστε ΌΧΙ Τουρκολάγνοι….Ο Τούρκος δεν έχει αλφάβητο επομένως ούτε γλώσσα έχει

    Like

➤ Σχολιάστε Ελεύθερα :

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s