olympia.gr

Για την Ελλάδα με όπλο την αλήθεια. Μαθαίνοντας τη φύση, την κοινωνία, τον εαυτό μας. Μαθαίνοντας ξανά να ζούμε! Ecology is not just a trend. It's Life itself. Ecosophy: The Olympian Way. 奥林山方式

Πανηγυρίζουν οι ΠΑΣΟΚΟΙ! Θα έχουμε και παρέα στον δρόμο για το Γουδή!!

Posted by olympiada στο Νοέμβριος 22, 2011

Αργύρης Λαφαζάνης:»Στη πορεία για το Γουδή δε θα είμαστε μόνοι θα χουμε και παρέα»!

»Και θα έχουμε και το κ.Καρατζαφέρη να μας λέει τα ευφυολογήματα και τα λογοπαίγνιά του και το κ. Σαμαρά με τα πεισματάκια του»!
Αφού τα λένε μόνοι τους χρειάζεται να προσθέσουμε τίποτα άλλο;

77 Σχόλια to “Πανηγυρίζουν οι ΠΑΣΟΚΟΙ! Θα έχουμε και παρέα στον δρόμο για το Γουδή!!”

  1. Ελα ρε αρχιζουν να το καταλαβαινουν , να το νιωθουν.

    Να τους δω ΟΛΟΥΣ τος στο ΓΟΥΔΗ και τιποτα αλλο στον κοσμο.

    » To μονο που αξιζει σε ΟΛΟΥΣ τους Προδοτες και σε ΟΛΟΥΣ τους ΙΠΠΟΚΟΜΟΥΣ τους καθως και στους Εντολοδοχους τους ειναι το ΓΟΥΔΗ η καλυτερα κρεμασμα απο το κονταρι της σημαιας της Βουλης»

    Μου αρέσει!

  2. Velos said

    ΑΚΟΥΩ ΚΟΣΜΟ ΠΟΥ ΚΛΑΙΕΙ ΜΕΡΑ ΝΥΧΤΑ…
    ΜΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ….;
    ΓΙΑΤΙ ΡΕ ΑΝΘΡΩΠΟΙ…ΤΕΤΟΙΑ ΗΤΤΑ….ΕΛΕΟΣ ΠΕΙΑ
    ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΗ, ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣΤΕ…
    ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΙΩΞΟΥΜΕ, ΜΑΣ ΕΠΡΙΞΑΝ…ΜΕ ΤΗΝ
    ΚΑΡΑΜΕΛΑ ΠΕΡΙ… ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΕΕ….
    ΦΤΑΣΑΜΕ ΣΤΑ 500 ΕΥΡΩ…ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ ΠΕΙΝΑΣ,
    ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ, ΑΝΕΡΓΕΙΑ,
    ΜΑΣ ΠΕΡΝΟΥΝ ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΜΑΣ….ΔΗΛΑΔΗ ΤΗ ΑΛΛΟ
    ΠΡΠΕΙ ΝΑ ΣΥΜΒΗ….;

    Μου αρέσει!

  3. Χριστιάνα said

    Αφήστε…

    Τώρα μολυνθήκατε όλοι από τον ιό.

    Τώρα….έχει γλέντια.

    Μου αρέσει!

  4. Φαίη said

    Μήπως δεν λέει κάποιες αλήθειες;
    Ποιος ο λόγος να θέλουν εκλογές αφού συμφωνούν επί της ουσίας;
    Ευρώ, προσκύνημα, ξεπούλημα.

    Άντε να δω σαμαρά τι θα λες γύρω στις 19 Φεβρουαρίου για τις εκλογές.

    Μου αρέσει!

    • Έκτωρας said

      Ναι επι της ουσίας συμφωνούν στην προδοσία όλοι τους.
      Αλλά τα αφεντικά του προδότη παπανδρέου θέλουν να καθυστερήσουν τις εκλογές (που θα το καταφέρουν με τις γνωστές απειλές περί μη καταβολής της δόσης) μάλλον για δύο λόγους.
      1) Για να εξασφαλίσουν αυτή την προδοσία με το άτομο που θα υλοποιήσει το ξεπούλημα με την ανοχή του λαού. Και θα το κάνουν μόνο εαν μείνει ο παπαδήμου, η γενικά όποιος άλλος δούλος τους είναι πρωθυπουργός αλλά σε πλαίσιο συγκυβέρνησης με πολλά κόμματα όπως τώρα, ώστε να μην αντιδρά μαχητικά ο λαός. Δεν τους συμφέρει ο λαός να συσπειρωθεί γύρω απο ένα μεγάλο κόμμα που θα αντιδρά.
      Τα «πρόβατα» πρέπει πάντα να τα έχουν μέσα στο «μαντρί»
      2) Θέλουν να καθυστερήσουν οι εκλογές, η και όταν γίνουν να μην βγαίνει κανένα κόμμα ώστε να υπάρχει ακυβερνησία για να αντιδρούν άσχημα οι αγορές, ώστε να επιταχύνεται και να επεκτείνεται η παγκόσμια οικονομική κρίση. Όπου φένεται είχανε τον προδότη παπανδρέου «πυροκροτητη» στα εκρηκτικά.

      Και γιατί τότε αφού δεν θέλουν εκλογές μιλάνε για αυτές?
      Γιατί οι εκλογές είναι το «ναρκωτικό» είναι αυτό που προκαλεί στον λαό «γενική αναισθησία» ώστε να μην αντιδρά.
      Δηλαδή είναι σαν να μας λένε: «Μην αντιδράτε και μην βγένετε στους δρόμους, αφού σύντομα θα έχουμε εκλογές. Και θα έχουμε σύντομα, να τώρα στα κοντά…. Εκεί θα εξασκήσετε το νόμιμο σας δημοκρατικό δικαίωμα. Μην αντιδράτε γιατί τα βλέπουν αυτά και δεν θα μας δώσουνε την δόση»
      Για αυτό τον λόγο μιλανε για εκλογές αλλά όχι ξεκάθαρα. Να γίνουν τώρα, μετά κάποτε….

      Ο μεγαλύτερος φόβος τους είναι ένας ενωμένος λαός. Και η συζήτηση για εκλογές είναι ένα απο τα πολλά ναρκωτικά που του προκαλούν «ολική νάρκωση». Και ο «αναισθησιολόγος» είναι φυσικά τα ΜΜΕ…

      Μου αρέσει!

      • Φαίη said

        Έκτωρα,
        συμφωνώ σε γενικές γραμμές στα 1 και 2 που ανέφερες αν και θα ήθελα να προσθέσω κάποια πράγματα.

        Όντως η κυβέρνηση παπαδήμου εξασφαλίζει για κάποιο χρονικό διάστημα (για κάποιο το τονίζω αυτό) κοινωνική απραξία ή καλλίτερα ένα προσωρινό μούδιασμα όχι όμως επειδή υπάρχει κάποιο άλλο μεγάλο κόμμα που θα μπορούσε να συσπειρώσει τον λαό εναντίον των μέτρων της κυβέρνησης (πότε υπήρχε;) αλλά επειδή αυτή η ‘κυβέρνηση’ είναι ένα καινούριο φρούτο και ο λαός απογοητευμένος από τα κόμματα γενικώς έχει σηκώσει τα χέρια. Δεν θα αργήσει όμως να έρθει η στιγμή που ο λαός θα καταλάβει περί τίνος πρόκειται. Χρόνο αγοράζουν για να τελειώσουν το έργο τους.

        Οι εκλογές είναι το δωράκι που μας υπόσχονται αν είμαστε καλά παιδάκια. Είναι ακριβώς όπως λες το ‘ναρκωτικό’ που προκαλλεί ‘γενική αναισθησία’ και αναβολή θα προσθέσω.

        Ο σαμαράς όμως θα μπορούσε να είχε πιέσει πραγματικά και να προκαλέσει εκλογές πολύ πριν, όταν είχε την αντιμνημονιακή του εικόνα σε καλλίτερη κατάσταση και αν δεν νόμιζε ότι θα κέρδιζε ας έπαιρνε το ρίσκο ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ. Προσωπική μου άποψη δεν θα έχανε αν μιλούσε καθαρά και ξάστερα στο λαό. Είχε όμως προτάσεις; Πόσο θα μπορούσαν να διαφέρουν οι προτάσεις του όταν στα βασικά (δηλ. αποδοχή χρέους, τήρηση υπογραφών, μη λογιστικός έλεγχος δημ. χρέους, δάνειο ή χρεωκοπία) συμφωνούσε; Θα είναι τρελλός να θέλει τώρα εκλογές που διαλύθηκε εντελώς η αντιμνημονιακή του εικόνα.

        Σε κάποιο σημείο ο βουλευτής του παστόκ στο βίντεο λέει μία αλήθεια. Πέφτοντας ο γαπ παίρνει μαζί του και τον σαμαρά. Ναι, γιατί δυστυχώς δεν στάθηκε ποτέ πραγματικά απέναντί του.

        Μου αρέσει!

      • Έκτωρας said

        Ναι όντως έτσι είναι. Ο σαμαράς έπρεπε να πάρει το ρίσκο για την πατρίδα.
        Η ΠΑΤΡΙΔΑ αξίζει παραπάνω απο την ίδια μας την ζωή, δεν αξίζει για τον σαμαρά ένα ρίσκο σε εκλογές?
        Ναι δεν στάθηκε ποτέ πραγματικά απέναντί του. Ο παπανδρέου έτρεχε σε αγώνα δρόμου μόνος του. Μπορεί τα ΜΜΕ να πνίγανε κάθε κουβέντα διαμαρτυρίας, αλλά ο σαμαράς δεν ρίσκαρε ούτε καν εκλογές…
        Δεν άξιζε και δεν αξίζει καν τον τίτλο της «Αξιωματικής Αντιπολίτευσης»

        Μου αρέσει!

  5. φωτεινη said

    εμενα η πορεια στο Γουδη με ενδιαφερει.
    το αν ειναι μονοι η οχι ,δεν μου λεει τιποτα…

    Μου αρέσει!

  6. parisp said

    Εγώ με μεγάλη χαρά θα ήθελα να είμαι στο Γουδί με ενα G3A3 στο κατά ριπάς.
    Μην σου πώ πρινιδόν με ένα ΗΚ11
    Ασε μας ρε Λαφαζάνη γλύφτη του ΓΑΠ. Μην φοβάσαι. Κανείς σας δεν θα πάει στο ΓΟυδί όσο δεν αναλαμβάνει κάποιος μη πουλημένος τα ηνία της χώρας. Οσο θα παίζετε μπάλα μεταξύ σας μπορείς να κοιμάσε ήσυχος.
    Και να ξέρεις φιλαράκο ότι μπορεί το Γουδί να μην με φτιάχνει και τόσο. Δεν θα με χάλαγε αν έβλεπα καμια 300αριά από εσάς (τέως και νυν σύνολο) να κατασχέσουν όλες τις περιουσίες σας μέχρι β΄ βαθμού συγγενειας και να σας δώ με τα γυναικάκια σας να εκτελείτε κοινωνική εργασίας στους δήμους σας έναντι 400 ευρώ το μήνα.
    Στα πλαίσια της τιμωρίας ειναι σε ημερήσια βάση κάθε πρωί να στέκεστε μπροστά από το δημαρχείο και να περνάμε να σας φτύνουμε.
    Σκουλίκια

    Μου αρέσει!

    • Χριστιάνα said

      To όλο σκηνικό δίνει τροφή στον σαδισμό μας. Στην σαδιστική φαντασία μας μάλλον.
      Να ξερες πόσες ιδέες έχω για το ΤΙ θα μπορούσαμε να τους κάνουμε αν ζούσαν ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ.
      Εδώ.
      Ούτε Γουδή, ούτε κρεμάλες.
      Αυτό θα είναι λύτρωση.
      Εδώ.
      Θα δώσουμε από μια μικρή επιχείρηση στα νέα λαμόγια και από μία σύνταξη των 400 ευρώπουλων στα χούφταλα λαμόγια.
      Και μετά θα τους πούμε, ζήστε τώρα ρε μαλ@κισμένα.
      Ζήστε.
      Δείτε τον πόνο στο βλέμμα των παιδιών σας γιατί η μάνα τους και ο πατέρας τους έχουν μεταλλαχθεί σε ημίτρελλους, ακούστε τα βουβά -γιατί – τους και ζήστε.
      ΕΔΩ.

      Μου αρέσει!

    • ΔΗΜΗΤΡΗΣ said

      ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΤΟ ΓΟΥΔΙ ΕΚΤΕΛΕΣΤΗΚΑΝ 6 ΑΘΩΟΙ .
      ΚΑΙ ΕΠΕΙΔΗ ΑΠΟ ΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΜΑΓΚΙΕΣ ΟΛΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΕΙΣΤΕ ΕΧΟΥΝ ΚΑΝΕ ΣΤΟ ΓΟΥΔΙ Ι ΚΑΤΙ ΚΑΦΕΤΕΡΙΕΣ ΝΑ ΠΑΤΕ ΝΑ ΠΙΕΙΤΕ ΚΑΦΕ
      ΚΑΙ ΕΠΕΙΔΗ ΠΑΛΙ ΜΕ ΤΑ ΠΡΑΣΙΝΟ ΜΠΛΕ ΚΟΚΚΙΝΑ ΣΗΜΑΙΑΚΙΑ ΘΑ ΤΡΕΧΕΤΕ ΣΑΝ ΑΓΕΛΗ ΜΗΝ ΕΚΤΙΘΕΣΤΕ

      Μου αρέσει!

  7. Velos said

    ΓΙΑ ΝΑ ΤΕΛΕΙΏΝΟΥΜΕ ΕΆΝ ΔΕΝ ΞΕΦΎΓΟΥΜΕ, ΑΠΌ ΤΑ ΝΥΧΙΆ
    ΤΩΝ ΑΠΑΤΕΏΝΩΝ…ΤΕΛΕΙΏΣΑΜΕ, ΤΏΡΑ ΤΕΛΕΥΤΑΊΑ ΑΚΟΎΩ ΚΆΤΙ
    ΑΠΌΨΕΙΣ ΘΛΙΒΕΡΌΝ, ΔΟΎΛΩΝ, ΝΑ ΜΑΣ ΛΈΝΕ ΌΤΙ…Η ΕΛΛΆΔΑ
    ΆΛΛΑΞΕ, ΠΑΡΈΔΩΣΕ ΜΕΡΟΣ ΤΩΝ ΚΥΡΙΑΡΧΙΚΏΝ ΔΙΚΑΙΩΜΆΤΩΝ ΜΑΣ,
    ΚΑΙ ΌΜΩΣ…ΑΥΤΌ ΠΈΡΝΑ ΈΤΣΙ, ΩΣ ΥΠΌΘΕΣΗ ΕΡΓΑΣΊΑΣ…ΚΑΙ ΌΜΩΣ….

    ΣΥΝ ΤΟΥ ΟΤΙ ΈΧΟΥΜΕ ΠΈΣΕΙ ΚΑΙ ΣΕ ΈΝΑ ΤΣΟΎΡΜΟ ΠΟΛΙΤΙΚΆΝΤΗΔΩΝ,
    ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΈΡΟΥΝ,
    ΠΟΥ ΒΡΊΣΚΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΠΟΥ ΠΑΤΟΎΝ….
    ΣΑΝ ΧΩΡΑ ΈΧΟΥΜΕ ΤΑ ΠΆΝΤΑ, ΕΊΜΑΣΤΕ ΠΛΟΎΣΙΑ ΧΏΡΑ,
    ΔΕΝ ΈΧΟΥΜΕ ΑΝΆΓΚΗ ΚΑΝΈΝΑΝ,
    ΈΧΟΥΜΕ ΑΝΆΓΚΗ ΜΟΝΌ ΑΠΌ ΓΝΩΣΤΉ ΚΑΙ «ΗΓΈΤΗ» ΜΕ ΆΝΤΕΡΑ…

    ΚΑΙ ΚΆΤΙ ΆΛΛΟ..ΠΟΥ ΤΏΡΑ ΤΕΛΕΥΤΑΊΑ,
    ΠΈΦΤΕΙ ΣΤΟΝ ΣΤΌΧΟ ΜΟΥ….ΟΙ ΤΟΥ «ΑΙΤΖ» ΣΕ ΛΊΓΟ ΘΑ ΕΊΝΑΙ ΕΠΙΔΗΜΊΑ
    ΣΤΗΝ ΕΛΛΆΔΑ…….ΤΏΡΑ ΕΆΝ ΑΥΤΌ ΕΊΝΑΙ ΤΥΧΑΊΟ,
    ΑΚΌΜΗ ….ΑΝΑΖΗΤΕΊΤΑΙ Η ΣΎΜΠΤΩΣΗ….

    ΠΡΟΣΟΧΉ ΠΡΟΣΟΧΉ ΣΤΟ ΑΙΤΖ……ΣΚΟΤΏΝΕΙ…ΜΗΝ ΑΚΟΥΤΕ
    ΤΟΥΣ «ΟΙΝΟ-ΛΟΓΟΥΣ ΠΡΑΣΙΝΟΥΣ» ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΣΕ ΛΙΓΟ….
    ΘΑ ΖΗΤΟΥΝ ΝΑ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ, ΓΙΑ ΤΑ ΑΡΩΣΤΑ ΑΔΕΡΦΙΑ ΜΑΣ….
    .

    Μου αρέσει!

  8. Γεώργιος Ν. Μαρής said

    Το Γουδί γράφεται με ιώτα (ΓΟΥΔΙ) κι όχι με ήτα. Το Γουδί δεν είναι ο Γουδής του Γουδή, αλλά η περιοχή Γουδίου,!!! Μην τρελαθούμε τελείως πια!

    Μου αρέσει!

    • ektoras49 said

      Δυστυχώς γράφεται με «η». Το τοπωνύμιο προέρχεται από ιστορική ναυτική οικογένεια και όχι από το… μαγειρικό σκεύος.

      βλ. http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_1_17/06/2006_187848

      Μου αρέσει!

      • Γεώργιος Ν. Μαρής said

        Κατ’ αρχήν, ευχαριστώ για την διόρθωση.

        Και η μεν οικογένεια Γουδή, των καραβοκυραίων των Σπετσών, είναι γνωστή, περιλαμβάνει δε δέκα ονόματα εκ των ανδρών της, που διεκρίθησαν κατά τους αγώνες του έθνους. Αναμφίβολα την σεβόμαστε. Σε ποιο εκ των δέκα εσείς αναφέρεστε και πότε συνέβη αυτό που μας λέτε;

        Τώρα… το Γουδί ονομάζεται έτσι από τον 19ο αιώνα τουλάχιστον. Μπορεί κανείς να με εξηγήσει τι χρειαζότανε αυτή η αλλαγή του 2006; Ήταν λάθος η ονομασία; Μα και οι Στήλες του Ολυμπίου Διός, αλλάξανε και γίνανε Στύλοι. Υπήρχε λόγος αφού λένε το ίδιο πράγμα; Ή μήπως ηχητικά είναι καλλίτερο όπως ακούγεται τώρα; Και φυσικά, όταν λέμε: «Πάμε στο Γουδί», δεν λέμε «Πάμε στου Γουδή», εκτός εάν εγώ παρακούω…

        Αναδρομικά: Μετά την επιστράτευση του 1886 χρησιμοποιείτο ως χώρος εξασκήσεως της φρουράς των Αθηνών και εκτέλεση εκπαιδευτικής βολής πυροβολικού. Εκεί ανηγέρθη το 1896 η Ιερατική Σχολή, το 1910 το φθισιατρείο «Σωτηρία» και το 1927, έναντι του Νοσοκομείου Παίδων, το μεγάλο συγκρότημα των εργαστηρίων της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Πέραν τούτων το 1909 οι αξιωματικοί της Φρουράς των Αθηνών και του Ναυτικού μέλη του «Στρατιωτικού Συνδέσμου», στον οποίο προσεχώρησαν όλες οι φρουρές, ακολουθούμενες από τους οπλίτες, κήρυξαν επανάσταση και εξανάγκασαν την κυβέρνηση Δ. Ράλλη σε παραίτηση, επέβαλαν δε την μεταρρύθμιση του συνταγματικού χάρτη της χώρας. Σ’ αυτόν τον χώρο επίσης, το 1922 έλαβε χώρα η εκτέλεσις των έξι. Καθ’ όλη αυτή την διάρκεια λεγότανε Γουδί.

        Άρχισα την αναδρομή από το 1886, διότι τότε στην Αθήνα βρισκόντουσαν περίφημοι γλωσσολόγοι, όπως οι καθηγητές γλωσσολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Γ. Χατζηδάκις, Αναγνωστόπουλος, αλλά και ο Τζάρτζανος, το συντακτικό και την γραμματική του οποίου εδιδάσκοντο οι μαθητές και οι μαθήτριες στα σχολεία μέχρι το 1960. Αυτοί θα αφήνανε να περάσουν λανθασμένα ονόματα δρόμων και πλατειών και μάλιστα σε κεντρικά σημεία των Αθηνών;

        Δεν γνωρίζανε όλοι αυτοί οι οποίοι περάσανε λοιπόν από τότε κάνανε τέτοιο φοβερό λάθος και περιμένανε τους σημερινούς φωστήρες να το διορθώσουν; Και ποιοι τα διορθώσανε; Αυτοί που όταν διατυπώνουν δύο προτάσεις κάνουν ένα σωρό γλωσσικά συντακτικά και γραμματικά λάθη; Ποιοι είναι τέλος πάντων αυτοί οι διορθωτές που κάνουν αυτές τις αλλαγές και γιατί; Μήπως πρέπει ν’ αρχίσουμε να ψαχνόμαστε;

        Τι μας έχει πιάσει με τις μετονομασίες; Εκεί βρίσκονται τα προβλήματα του τόπου; Η οδός Στουρνάρα έγινε οδός Σουρνάρη… μα ο Νικόλαος, Στουρνάρας λεγόταν ο άνθρωπος. Ποιος είναι ο Στουρνάρης; Η Πλατεία Βάθης έγινε Πλατεία Βάθη!!! Γιατί; Και καλά με τις φαντασιοπληξίες για έναν υποτιθέμενο περιπτερά, που προς τιμήν του ονομάσθηκε έτσι. Ξέρουν πώς ονομαζότανε η περιοχή αυτή πριν δημιουργηθεί η πλατεία; Η περίφημη Λεύκα της Βάθης τι έγινε; Εκείνο το περίφημο, τεράστιο δένδρο δηλαδή, που με την σκιά του σκέπαζε ολόκληρη την πλατεία και που το κόψανε το 1926… ξεχάστηκε; Ή το πήγε κι αυτό εκεί ο περιπτεράς;

        Και λένε μεν, ότι «όταν ο διάολος δεν έχει δουλειά… κ. λ.», αλλά φαντάζομαι, ότι θα πρέπει, να έχει τακτοποιήσει προηγουμένως όλα τ’ άλλα. Εδώ; Αυτά ήταν που μας μάραναν; Τα ονόματα;

        Μου αρέσει!

    • Χριστιάνα said

      Αγαπητέ μου, το -Γουδί- είναι μια περιοχή στην αποία είχαν παραχωρηθεί κτήματα στην οικογένεια Γουδή. Η σωστή ομομασία λοιπόν είναι -στου Γουδή-, γενική δηλαδή, όπως λέμε στου Γκύζη ή στου Ψυρρή.
      Η λανθασμένη ονομασία -Γουδί- έχει διορθωθεί από το 2006 κι επισήμως από το κράτος.

      Μου αρέσει!

      • Διονύσιος Βούτος said

        Άσε τους Γουδήδες στην ησυχία τους , το όλο θέμα αυτό είναι μια μπαρούφα που την ξεκίνησε η Καθημερινή και ο υιοθέτησε ένα αγράμματο δημοτικό συμβούλιο … Είναι ΤΟ Γουδί , όπως είναι και ΤΟ Περιστέρι και όχι Περιστέρη , όπως έλεγαν τον Περιστέρη … Αν λέγαμε πάμε ΣΤΟΥ Γουδή , , τότε είναι με ήτα ,αλλά δεν λέμε ΣΤΟΥ , λέμε ΣΤΟ και αφού λέμε ΣΤΟ ΓΟΥΔΙ το γράφουμε με ΓΙΩΤΑ και ΟΧΙ με ήτα …..

        Μου αρέσει!

      • Χριστιάνα said

        Δεν αντιλαμβάνομαι πού τάραξα την ησυχία των Γουδήδων!

        Εάν λέτε -στο Γουδή-, τότε το λέτε λάθος.
        Να κάνετε το -στο-, – στου-.

        Το γουδί είναι οικιακό σκεύος. Κακώς γραφόταν έτσι η περιοχή και καλώς διορθώθηκε.

        Δεν υπάρχει ούτε το Γκύζι, ούτε το Συγγρό. Υπάρχουν οι περιοχές στις οποίες είχαν κτήματα ή περιουσίες οι συγκεκριμένοι κύριοι, και είτε το θέλουμε είτε όχι, λέμε ΣΤΟΥ Γκύζη.

        Αν κάποιοι αγράμματοι λένε -μένω στο Γκύζη-, δεν σημαίνει ότι αυτομάτως θα πρέπει να γράψω την περιοχή Γκύζη με γιώτα.

        Ακριβώς το ίδιο ισχύει και με την περιοχή του Γουδή.

        Μου αρέσει!

      • astillais said

        Κι όμως Χριστιάνα είναι το γουδί όπως είναι ο κορυδαλλός το περιστέρι το μπραχάμι
        όπως είναι το βατοπέδι και όχι βατοπαίδι
        όπως είναι ορθοπεδικός και όχι ορθοπαιδικός
        όπως είναι Αγυιά και όχι Αγιά
        Τα ορθογραφικά «λάθη» και οι τάχαμου διορθώσεις δεν είναι και τόσο αθώες υποθέσεις

        Μου αρέσει!

      • Χριστιάνα said

        Aν έχεις στο μυαλό σου κάτι που δεν αντιλαμβάνομαι, πάσο.

        Η συγκεκριμένη περιοχή, είναι ….στου Γουδή.

        Για όλα τα υπόλοιπα, σε ακούω με ορθάνοιχτα αυτιά.

        Υ/γ : Σόρυ, αλλά θέλω να το πω από πριν:

        Δεν υπάρχει κύριος Βατοπέδης. Ούτε Ορθοπεδικός. Ούτε Αγιάς. Ούτε …….Περιστέρης.

        Υπάρχει όμως ο Γουδής.

        Και ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ λέμε -στου Γουδή-.

        Μου αρέσει!

      • astillais said

        Και τι εμποδίζει κάποιους να φέρουν το όνομα Περιστέρης ή Κορυδαλλός

        Στην οικογένεια Γουδή όπως λες παραχωρήθηκαν κτήματα
        από ποιούς πότε και γιατί
        Υπάρχουν φαντάζομαι και τα σχετικά πειστήρια
        που είναι ποιά;
        Τα άλλα που ανάφερα ήταν για να συνδέσω τα τάχαμου ορθογραφικά λάθη των προγενεστέρων που μόνο λάθη δεν ήταν
        Συμβαίνει λοιπόν το εξής
        Η περιοχή Σοφάδες ξέρεις τι σημαίνει;
        Λάβε υπ΄όψιν σου ότι το όνομα (ειδικά τα τοπωνύμια) μας προετοιμάζει για κάτι

        Μου αρέσει!

      • ΜΑΡΙΑ said

        Αὐτό σᾶς κάνει;;;

        http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_2_17/06/2006_187848

        Μου αρέσει!

      • Αστυλαϊδα, δεν πηγαίνουμε στο Πέδι του Άρεως. Βατοπέδιον είναι το ορθόν, εξ ού και η μονή Βατοπεδίου, και σύμφωνα με τους παλαιούς κανόνες τονισμού, τονίζεται στην τελευταία συλλαβή του πρώτου συνθετικού, εάν το επιτρέπει η λήγουσα. Στην προκειμένη περίπτωσιν δεν το επιτρέπει και έτσι πάει ο τόνος στο ‘ε’, στην προπαραλήγουσα δηλαδή.

        Ομολογώ ότι και εγώ πείστηκα πως το ορθόν είναι «Γουδή».
        Ο στρατηγός Θεόδωρος Πάγκαλος στα απομνημονεύματα του, αναφέρει την τοποθεσίαν ως Γουδί. Το ίδιο αναφέρει και ο Χαρίλαος Τρικούπης στο ημερολόγιον του (τα γκούκλισα φυσικά).

        Το σκεύος γουδί, προέρχεται από το αρχαιοελληνικό ἴγδις – η γδις (έκθλιψις λόγω άρθρου) – η γουδίς – γουδίν (αιτιατικοποίησις της ονομαστικής) – γουδί.

        Και οι δύο εκδοχές μου φαίνονται πειστικές. Δεν έχω άποψη. Και του Γουδή μπορεί να είναι σωστό και το Γουδίον, του γουδίου. Σίγουρα όμως η υπόθεσις είναι πολύ παλαιά.

        http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_1_17/06/2006_187848

        Απλώς να αναφέρω κάτι μάλλον άσχετο. Στα ποντιακά ο βους κλίνεται ως εξής:
        ονομαστική:το βούδ (από βούδιον), γενική: του βουδί (του βουδίου).
        αλλά και το γουδίν, του γουδί.
        Φυσικά δεν υπήρχαν πόντιοι στην περιοχή του Γουδί (η) ή μήπως υπήρχαν;;;;

        Μου αρέσει!

      • Χριστιάνα said

        Άστυ,

        Κανένας δεν εμποδίζει κάποιον να ονομάζεται Περιστέρης. Εγώ απλά είπα ότι το Περιστέρι, δεν πήρε το όνομά του από κάποιον Περιστέρη. Γι αυτό και είναι ουδέτερο. Το Περιστέρι.
        Αντιθέτως, με την περιοχή του Γουδή.
        Εάν αυτό αμφισβητείται ιστορικά, εάν δηλαδή υπάρχουν άλλες απόψεις ως προς την προέλευση του ονόματος της συγκεκριμένης περιοχής, παραδέχομαι ότι δεν το γνωρίζω.
        Η ένστασή μου είναι καθαρά γραμματικής φύσεως. Αφού γράφεται πλέον με ήτα, είναι γενική του ονόματος Γουδή και το σωστό είναι στου Γουδή, (φαντάζομαι δεν διαφωνούμε γραμματικώς 🙂
        Εάν έμενε το γιώτα (βλέπε Θησείο-Γουδί, 230, να σου θυμίσω και τα νειάτα μας), τότε φυσικά θα λέγαμε -στο-.
        Προσωπικά, με πείθει περισσότερο ότι είναι η περιοχή που έμενε ο Γουδής.
        Μπορεί και να λαθεύω!
        Την περίπτωση των,,,άλλων σκοπιμοτήτων που εννοείς δεν την έλαβα υπόψιν μου στο συλλογισμό μου.
        Ομολογώ ότι δεν γνωρίζω τι συμβαίνει με τις Σοφάδες, πέραν του ότι είναι μια πανέμορφη περιοχή του νομού Καρδίτσας.
        Τι παίζεται εκεί;

        Στράβων,

        …πήγες τον προβληματισμό μας ένα βήμα παραπέρα με την τελευταία σου ερώτηση.
        Όταν καταφέρουμε να αποφασίσουμε για την προέλευση της ονομασίας, θα
        πρέπει να εξετάσουμε και..την καταγωγή του πληθυσμού της περιοχής.
        Ποτέ δεν ξέρεις!!
        Άσε που η ομοιότητα στην κλίση του..βουδί και του γουδί με βάζει σε
        περαιτέρω σκέψεις !

        Μου αρέσει!

      • Χριστιάνα, ξέρεις πῶς λέγεται το γουδί στα ποντιακά τελικώς;
        Είναι απίστευτο. Λέγεται «εγδίν».
        Απευθείας δηλαδή από το αρχαιοελληνικό « ἴγδις» .

        Α Π Ι Σ Τ Ε Υ Τ Ο. Αυτό το νεοελληνικό κράτος είναι φύσῃ ανθελληνικό. Κατάφερε να σκοτώσει μια γλώσσα που δεν κατάφεραν να σκοτώσουν ούτε οι τουρκαλάδες.

        Μου αρέσει!

      • Χριστιάνα said

        Α…Τόσο καλά.
        Τι να πώ τώρα, πες μου.
        Το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι πρέπει να είμαστε ο ΜΟΝΟΣ λαός στον κόσμο, που το ΚΡΑΤΟΣ καταστρέφει το ΕΘΝΟΣ του.

        Σαν την μάνα γάτα που τρώει τα γατιά της όταν γεννιούνται άρρωστα, ένα πράμα. Αλλά αυτή η Μάνα το κάνει για να τα προστατέψει, για να μην υποφέρουν, την οδηγεί το ένστικτο.

        Τι στο καλό οδηγεί το Κράτος στην ίδια τακτική, δεν ξέρω…
        Ή μάλλον, δεν θέλω ούτε να το σκέπτομαι.

        Μου αρέσει!

      • Κοίταξε, τὰ πράγματα εἶναι ἀπλά.
        Μέχρι τῶρα κρίναμε τούς μεγαλυτέρους μὰς γιὰ τὰ λάθη καὶ τὶς παραλείψεις τοὺς. Σήμερον ὅμως εἴμαστε ἐμείς στὸ τιμόνι, ἤ τουλάχιστον πρέπει νὰ μποῦμε.

        Εἴμαστε λόγου χᾶριν ὑπέρμαχοι τοῦ πολυτονικοῦ; Δὲν ὑπάρχει κανένας λόγος ἀπλῶς νὰ ἐπιχειρηματολογοῦμε ἐναντίων τοῦ μονοτονικοῦ. Παίρνουμε «τὸ τιμόνι» καὶ γράφουμε πολυτονικῶς.

        Βλέπω λ.χ. ἐγώ ὅτι κινδυνεύει ἡ ποντιακή γλῶσσα; Δὲν παρακαλάω κάποιον νὰ τὴν σώσῃ ἀλλά συμβάλλω στὴν σωτηρία τὴς διὰ τῆς χρήσεως καὶ τῆς συγγραφῆς, καὶ γιατί ὄχι καὶ διὰ τῆς ποντιακῆς ὁμιλίας.

        Εἴμαστε δηλαδή ἡ γενεά ποὺ πιὰ βρίσκεται στὰ χαρακώματα. Ἐμεῖς εἴμαστε οἱ πολεμιστές, ἐμεῖς πρέπει νὰ πολεμήσουμε. Ἐάν δὲν πολεμήσουμε ἐμεῖς τότε πραγματικά ἡ γάτα θὰ ἔχει φάει τὰ γατάκια.

        Ἀπαντῶ ἐπομένως μὲ μία λέξιν.
        Πῦρ !!!

        Μου αρέσει!

      • Γεώργιος Ν. Μαρής said

        Αγαπητή μου Χριστιάνα, σ’ ευχαριστώ για την διόρθωση.

        Την απάντηση, την έδωσα στον Έκτορα και μπορείς να την αναγνώσεις. Το «Γουδί», είναι απολύτως σωστό. Μην αμφιβάλεις. Εν ολίγοις, δεν χρειάζονται αυτές οι αλλαγές. Αυτοί, που ζήσανε στην Αθήνα παλαιότερα, γνωρίζουν πολύ καλλίτερα τα πράγματα, απ’ αυτούς, που καταγίνονται με τις σημερινές διορθώσεις. Μην παρασύρεσαι τόσο εύκολα…

        Μου αρέσει!

      • Χριστιάνα said

        Γιώργο,

        Η – διόρθωση- ήταν απλώς γραμματικής φύσεως. Την έχω αναλύσει στα εκατέρωθεν σχόλιά μου, να μην την επαναλάβω.
        Βλέπω ότι και εσύ και η Άστυ θέτετε το θέμα της προελεύσεως της ονομασίας.
        Δεν γνωρίζω. Είναι πολύ πιθανόν να παρασύρομαι και εύκολα, όπως λες.
        Στην Αθήνα μεγάλωσα κι εγώ, πολύ κοντά στο Γουδί (έτσι το λέγαμε, έτσι γραφόταν στα λεωφορεία και στις ταμπέλες).
        Απλά-έτσι το αναφέρω- θυμάμαι παιδάκι, ότι από τότε φοιτητές της οδοντιατρικής που έτυχε να γνωρίζω διαφωνούσαν με το ουδέτερο.
        Έλεγαν δηλαδή ότι η Οδοντιατρική είναι στου Γουδή.

        Δεν ξέρω αν χρειάζονται αυτές οι αλλαγές. Αν είναι για κακό, ποτέ να μην γίνουν. Αν υπάρχει σκοπιμότητα, να την μάθουμε. Αν είναι δούρειος ίππος για περαιτέρω αποδόμηση της γλώσσας μας, ας εκλείψουν.

        Κλείνω επαναλαμβάνοντας ότι ή θα λέμε το Γουδί ή στου Γουδή.

        Η αλήθεια φαντάζομαι είναι κάπου εκεί έξω, όπως πάντα.

        Μου αρέσει!

      • Χριστιάνα ίσως να μην είναι μόνον γλωσσικό το ζήτημα αλλά διεκδίκησις γαιών δια της γλωττικής προπαγάνδας.
        Τα πάντα είναι πιθανά στο γραικυλάντεν.

        Μου αρέσει!

      • Γεώργιος Ν. Μαρής said

        Χριστιάνα,

        Κατ’ αρχήν δεν χρειάζεται να πούμε, ότι την γλώσσα μας την καταστρέψανε τελείως οι διάφοροι φωστήρες.

        Οι αμφισβητήσεις μπορεί να υπάρχουν, για πράγματα άλλα, που δεν γνωρίζουμε. Όχι γι’ αυτά, που ξέρουμε. Στο κάτω-κάτω, ας βρίσκανε κάτι άλλο να μας πούνε, όχι πως πρέπει να λέμε την Ακρόπολη…

        Και αισθάνομαι, πως ίσως σε κουράσω λιγάκι αλλά, σε κάποιο βιβλίο, που έπεσε στα χέρια μου, το οποίο περιείχε ελληνικές παροιμίες και ρητά, διάβασα μετ’ εκπλήξεως ότι, σχετικώς πρόσφατα, πιστεύω γύρω στο 1995-2000, η Δημαρχία Αθηνών, έδωσε σε δύο υπαλλήλους της, έναν άνδρα και μία γυναίκα, να ερευνήσουν το γιατί η Πλατεία Βάθης λέγεται έτσι. Εκείνοι λοιπόν άρχισαν την έρευνά τους και κατέληξαν στο Ληξιαρχείο, όπου ψάχνοντας στους καταλόγους του βρήκαν το όνομα, Δήμος Βάτης, το οποίο αμέσως συνεδίασαν με την Πλατεία. Άρχισαν λοιπόν, να ψάχνουν τους τηλεφωνικούς καταλόγους. Πίστεψαν ότι επρόκειτο περί κάποιου Δημητρίου ή Δημοσθένους, αλλά δεν βρήκαν τίποτα. Πιθανώς, να νομίσανε ότι το Βάτης, με παραφθορά του «τ» έγινε Βάθης, οπότε… λύθηκε το πρόβλημα. Η απάντησις δόθηκε στην Δημαρχία και έκτοτε άρχισε η ιστορία με την Πλατεία Βάθης, η οποία τελείως επιπόλαια κατέληξε να λέγεται Πλατεία Βάθη. Τελικώς, το βιβλίο έγραφε, ότι ο μεν Δήμος Βάτη, ήταν ο αρχαίος Δήμος του Βάτη, τον οποίον εξέλαβαν οι δυο αυτοί ερευνητές στραβά. Ορθώς κατέληγε στο ότι, κακώς γίνεται η προσπάθεια μετονομασίας, διότι η έρευνα ήταν εξ ολοκλήρου αστεία. Το 2000 λοιπόν, στις πρωινές εκπομπές του ραδιοφώνου, υπήρξαν διάφορες συζητήσεις, που γινόντουσαν με ακροατές «στον αέρα». Εκεί ειπώθηκε και το ότι υπήρξε κάποιος περιπτεράς, που ονομαζότανε Βάθης, προς τιμήν του οποίου ονομάσθηκε η πλατεία έτσι. Η όλη ιστορία είχε ως αφετηρία πιθανώς την οδό Μάρνη, η οποία εσφαλμένως λέγεται από μερικούς Μάρνης. Για να διορθώσουν λοιπόν ένα υποτιθέμενο λάθος πέσανε στην λούμπα.

        Διότι, από την περιοχή αυτή των Αθηνών περνούσε ο Κλειστόβορος (έτσι μου φαίνεται πως λεγότανε), ένας χείμαρρος, του οποίου τα νερά λιμνάζανε, λόγω της μορφολογίας του εδάφους της περιοχής ή οποία εξ αυτού έλαβε και τ’ ονομά της και λεγόταν Βάθεια ή Βάθη. Όταν έγινε η μεταφορά της πρωτευούσης από το Ναύπλιο στην Αθήνα, η Βάθεια ήταν γεμάτη μουριές, επειδή οι Αθηναίοι έτρεφαν μεταξοσκώληκες και εμπορευόντουσαν το μετάξι τους με την Μασσαλία. Παρέμεινε εκτός σχεδίου πόλεως και σ’ αυτήν έκτισε ο Μιχαήλ Βόδας Σούτσος το ανάκτορό του μέσα σ’ έναν τεράστιο πανέμορφο κήπο όπου και εγκαταστάθηκε. Όταν μπήκε περί τα τέλη του αιώνος στο σχέδιο, το κτήμα αυτό και η περιοχή ρυμοτομήθηκαν και χαράχθηκαν εκεί οι δρόμοι, που ξέρουμε σήμερα. Τότε δημιουργήθηκε και η μικρή τριγωνική πλατεία της Βάθης, την οποία σκέπαζε η τεράστια και γέρικη λεύκα της. Ένας παραλληλισμός, μ’ αυτά, που λέγαμε πριν, δεν βλάπτει…

        Συμπέρασμα: Μας χαρακτηρίζει μεγάλη προχειρότητα… Αλλά μήπως υπάρχει και κάτι άλλο από πίσω;

        Αυτά.

        Μου αρέσει!

      • Χριστιάνα said

        Γιώργο,

        Δεν με κούρασες καθόλου.
        Αντιθέτως, έμαθα πράγματα που δεν ήξερα.
        Ο κρατικός παραλογισμός σε όλο το μεγαλείο του.
        Και υπό ποίαν ιδιότητα αυτοί οι δύο υπάλληλοι έκαναν την έρευνα, παρακαλώ;
        Θέλω να πω, ήταν τουλάχιστον φιλόλογοι, ήταν ιστορικοί; Ήταν λαογράφοι;
        Ρητορική η ερώτηση μου, εννοείται.
        Άσε το επιχείρημα ότι επειδή λέγεται λανθανσμένα η Μάρνη, Μάρνης, το ίδιο θα έπρεπε να συμβαίνει και με την Βάθης.
        Επαναλαμβάνω ότι η διαφωνία μου ήταν μόνο γλωσσική.
        Άν ΟΝΤΩΣ υπάρχει κάτι άλλο από πίσω-που όσο το σκέφτομαι καταλαβαίνω τι εννοείς-πολύ απλά, δεν χρησιμοποιούμε τις καινούριες ονομασίες.
        Άν και να σου πω την αλήθεια, περισσεύει τόσο πολύ η ηλιθιότητα και η ανικανότητα στους δημόσιους λειτουργούς, που τους έχω ικανούς απλώς να δρουν βλακωδώς.
        Θα μου πεις βέβαια και ΕΝΑΣ να δρα εκ του πονηρού, αρκεί για να κάνει τη ζημιά……

        Μου αρέσει!

      • Γεώργιος Ν. Μαρής said

        Χριστιάνα, γεια σου.

        Απήντησα και στην Μαρία. Δεν την βρίσκω όμως και δεν ξέρω τον μηχανισμό, για το πώς να της την στείλω την απάντησή μου. Αν θέλεις μπορείς να δεις, το πώς μου φάνηκε η όλη υπόθεσις, όταν διάβασα το άρθρο της Καθημερινής, το οποίο δεν είχα την τύχη να γνωρίζω.

        Το γλωσσικόν, το οποίο σε απασχολεί, και πάρα πολύ καλά κάνεις, είναι και το ζητούμενο. Διότι εσύ δεν χρησιμοποιείς την γλώσσα με επιπολαιότητα, αλλά με περίσκεψη και προσοχή.

        Ξέρεις, ο Κέσλερ, σ’ ένα από τα βιβλία του γράφει, ότι στην Αγγλία, προ μερικών δεκαετιών, μία επιστημονική ομάδα απεφάσισε, να βρει κάποιον ευφυή ουραγκοτάγκο, με τον οποίο θα προσπαθούσε, να συνεννοηθεί. Το πείραμα ξεκίνησε με το κρέμασμα μιας μπανάνας έξω απ’ τα κλουβιά των ουραγκοτάγκων ενός ζωολογικού κήπου και την τοποθέτηση ενός μπαστουνιού μέσα σε κάθε κλουβί, για να πιαστεί δε η μπανάνα, θα έπρεπε ο κάθε ένας απ’ αυτούς, να χρησιμοποιήσει το μπαστούνι. Αλλιώς δεν την έφθανε. Απ’ όλους λοιπόν τους κατοικούντες εκεί ουραγκοτάγκους, οι οποίοι προσπαθούσαν, χωρίς να καταφέρνουν να την πιάσουν, μόνο ένας, στάθηκε για λίγο σκεπτικός, κοίταξε το μπαστούνι, μετά την μπανάνα και τέλος, την έπιασε και την έφαγε.

        Αμέσως τον πήγανε σε ειδικό εργαστήριο, όπου κάποιος εκπαιδευτής άρχισε να του μαθαίνει διάφορες, κοινότατες λέξεις, τις οποίες άκουγε αυτός και απαντούσε με νοήματα, που επίσης του δίδαξαν, επειδή η κατασκευή της γλώσσας του, δεν τον βοηθούσε, να μιλήσει. Έτσι έμαθε την χρήση πεντακοσίων λέξεων και μπορούσε πλέον ο τύπος, να συνεννοείται άνετα, με τους επιστήμονες. Τους έλεγε δηλαδή θέλω αυτό ή θέλω εκείνο, να βγω έξω, ή μ’ αρέσει ετούτο περισσότερο… Απλά πράγματα δηλαδή, όχι τίποτα φιλοσοφικές συζητήσεις. Αυτά συνέβαιναν στην Αγγλία…

        Στην Ελλάδα τώρα… Αυτή την στιγμή, εάν προσέξουμε, θα δούμε, ότι οι περισσότεροι νέοι μας, δεν χρησιμοποιούν περισσότερες λέξεις από πεντακόσιες, στις καθημερινές τους σχέσεις. Το σχολείο, αυτό τους έδωσε από τον μεγάλο πλούτο της ελληνικής γλώσσης. Τους μετέβαλε δηλαδή γλωσσικά, σε ευφυείς ουραγκοτάγκους! Και βλέπεις την αδυναμία τους να εκφρασθούν και τις συχνές επαναλήψεις σ’ αυτά, που γράφουν, λόγω λεξιπενίας.

        Πέραν τούτου, υπάρχει ένας πεντακάθαρος γλωσσικός φανατισμός, που περιορίζει και απογοητεύει. Εννοώ ότι η γλώσσα είναι κάτι, που δεν περιορίζεται με απαγορεύσεις του τύπου «αυτό επιτρέπεται κι εκείνο όχι». Δεν επιτρέπεται ο διορθωτής των Windows, να μην γνωρίζει ελληνικότατες λέξεις. Ούτε να επιτρέπει την μία γραφή και να απαγορεύει την άλλη, όταν και οι δυο είναι σωστές. Έτσι, λόγω της αδυναμίας αποδόσεως και του φτωχού λεξιλογίου, γίνεται μία κατά λέξιν μετάφρασις ξένων κειμένων, που για να κατανοήσω, ανατρέχω στο αγγλικό κείμενο, που είναι σαφέστερο και απολύτως ευνόητο. Φθάσαμε δηλαδή στο σημείο, να μην μπορούμε να συνεννοηθούμε μεταξύ μας! Έχω μάλιστα την εντύπωση, ότι ούτε ο ίδιος ο μεταφραστής ή η μεταφράστρια, δεν θα μπορούν να εξηγήσουν το τι ακριβώς εννοούν μ’ αυτά, τα οποία γράφουν.

        Μετά απ’ αυτό το μεγάλο επίτευγμα της ελληνικής παιδείας λοιπόν, διαπιστώνει κανείς επίσης, ότι ούτε απλή ανάγνωση κειμένων δεν δύνανται, να κάνουν σήμερα, νέοι άνθρωποι, χωρίς, εντόνως φτιαχτές και εξεζητημένες, φωνητικές ακροβασίες, που ξεφεύγουν τελείως από τον τρόπο της απλής καθημερινής συνομιλίας. Πόσον καιρό μπορεί κανείς να παρακολουθεί αδιάφορα αυτές τις εξελίξεις; Και πώς να μην εξανίσταται όταν αυτό συνεχίζεται

        Αυτά και σε χαιρετώ

        Μου αρέσει!

      • Χριστιάνα said

        Γιώργο,

        Εδώ που μπήκε η απάντησή σου απαντάς ουσιαστικά και στην Μαρία.

        Το θέμα της γλωσσικής αποδόμησης είναι τεράστιο.
        Με δυο λόγια, η προσωπική μου άποψη, είναι ότι πρόκειται για εγκληματικό σχέδιο, που εξυφαίνεται ύπουλα τα τελευταία 30 χρόνια.
        Οι τελευταίοι επιζήσαντες είναι κάποιοι σαραντάρηδες. Οι νεότεροι ούτε που πρόλαβαν να μυρίσουν το πολυτονικό, οπότε -έμαθαν- μιαν άλλη γλώσσα.

        Στην παρούσα φάση, η μόνη λύση, είναι η διατήρηση της γλωσσικής μας ταυτότητας από στόμα σε στόμα και από μάνα σε παιδί, όπως έγινε με την Δημοτική μουσική.
        Σαφής και ευθεία ακύρωση του διδασκάλου και του ίδιου του βιβλίου όταν αυτό είναι βλακωδέστερο του βλακώδους και εμμονή στα ελληνικά.

        Όταν δεν έχεις άλλα όπλα, κάνεις κύριο και μοναδικό σου όπλο την όποια γνώση και εμπειρία είχες την τύχη να κατακτήσεις.

        Μου αρέσει!

      • Γεώργιος Ν. Μαρής said

        Και πώς γίνεται αυτό βρε παιδί;

        Μ’ ένα σμπάρο δυο τρυγόνια;

        Πάντως, βλέπω Χριστιάνα, πως συμφωνούμε απολύτως και πολύ μ’ αρέσει αυτό…

        Μου αρέσει!

      • Γεώργιος Ν. Μαρής said

        Χριστιάνα, καλημέρα.

        Αυτό, που προτείνεις είναι η πραγματική παιδεία, την οποία λαμβάνει κανείς από το σπίτι του. Εκεί τα πάντα εξαρτώνται από την μόρφωση και τις γνώσεις των γονέων. Αλλού τα πράγματα είναι διαφορετικά. Ευρισκόμενος σε κάποιο ορεινό χωριό της Βορείου Ελλάδος, μαζί με μία μεγάλη παρέα ντόπιων, ανθρώπων απλών, τους οποίους υπεραγαπώ, ενεφανίσθη κάποια στιγμή μία γυναίκα, μέσης ηλικίας, η οποία έγινε δεκτή με μεγάλη χαρά, απ’ όλους, αλλά εγώ δεν την ήξερα. Κάποια στιγμή, μετά τα καλωσορίσματα και τα φιλιά, ακολούθησε ο εξής διάλογος:
        – Ξέρεις; Είπε εκείνη σε κάποιον. Περπατώντας κάτω στο λιμάνι της τάδε πόλεως, συνήντησα την τάδε.
        – Σώπα, είπε ο άλλος. Μα αυτή έχει ιστιοφόρο.
        – Ναι, του είπε εκείνη περίλυπη. Πραγματικά έχει ιστιοφόρο.
        Πίστεψα ότι θα ήταν κάποια, η οποία είχε κάποιο ιστιοφόρο, προς εκμετάλλευσιν και μου έκανε εντύπωση, που απ’ εκείνο το ορεινό χωριό, που δεν είχε καμμία σχέση με την θάλασσα, υπήρξε γυναίκα, που έκανε τέτοιες επενδύσεις. Δεν μπορούσα να αντιληφθώ, τους λόγους, που δείχνανε στεναχωρημένοι. Τρόμαξα να καταλάβω, ότι αυτή έπασχε από οστεοπόρωση… Άρα, εκεί, τα παιδιά, χρειάζονται κάτι περισσότερο, απ’ αυτά, που μπορούμε να τους προσφέρουμε εμείς…

        Μου αρέσει!

      • Χριστιάνα said

        Όχι Γιώργο. Αντιλαμβάνομαι τι θέλεις να πεις, αλλά θα σου πω το εξής:

        Είναι ΑΠΟΛΥΤΩΣ βέβαιο, ότι τα παιδιά αυτά, που έχουν την τύχη να μεγαλώνουν σε αυτό το ορεινό χωριό της Βορείου Ελλάδος. κάποια στιγμή, πολύ γρήγορα, θα μάθουν την λέξη-οστεοπόρωση- και θα καταλάβουν ότι δεν είναι πλεούμενο.

        Αντίθετα, είναι επίσης ΑΠΟΛΥΤΩΣ βέβαιο, ότι τα παιδιά που μεγαλώνουν στα αστικά κέντρα, δεν θα έχουν την τύχη ποτέ να δουν πώς κρέμεται η ντομάτα από την ντοματιά, ούτε πώς μυρίζει αυτό το ευλογημένο φυτό.
        Το μόνο που θα γνωρίζουν για την ντομάτα, θα είναι πιθανώς ότι είναι ακριβή, αφού οι άσχετοι γονείς τους πάνε και αγοράζουν ντομάτες τον χειμώνα, λες και δεν υπάρχουν άλλα λαχανικά εποχής τον Νοέμβριο.

        Φαινομενικά βγαίνω εκτός θέματος, μιας και συζητούσαμε για την γλώσσα, αλλά αν το δεις πιο βαθειά, το θέμα είναι ακριβώς το ίδιο.

        Χίλιες φορές να έχει ένα παιδάκι εντελώς αμόρφωτους γονείς, αλλά να ζει στην φύση και να παίρνει καθημερινά από αυτούς ελληνική παράδοση, μουσική, ήθη έθιμα και αρχές, από το να ζει σε ένα γυάλινο κουτί, έχοντας για γονείς …παραμορφωμένα και αγχωμένα όντα που θα του μιλούν (τάχα μου) σωστά ελληνικά, αλλά αν τους βγάλεις ένα βήμα παραέξω από την εικονική τους πραγματικότητα που νομίζουν για ζωή, θα πελαγώσουν.

        Το πρώτο παιδάκι, αν θέλει και μπορεί , θα μάθει γράμματα.

        Το δεύτερο παιδάκι, θα ξέρει γράμματα, αλλά θα νομίζει ότι ζει.

        Όταν -πιάσει-την ουσία και την ματαιότητα της μέχρι τότε ζωής του, μάλλον θα είναι αργά.

        Μου αρέσει!

      • Γεώργιος Ν. Μαρής said

        Χριστιάνα, γεια σου και πάλι,

        Και ποιος θα διαφωνήσει μαζί σου, όταν μάλιστα τα λες τόσο όμορφα… αλλά…

        Αλλά… υπάρχει και το αλλά… ε; εμ; Τι νόμισες;

        Επειδή καταπιαστήκαμε με την γλώσσα, πιθανώς το παράδειγμα να ήταν ατυχές…

        Διότι εγώ δεν εννοούσα φυσικά το παιδάκι, που θα ζει μέσα στην χαρά της φύσεως και θα εξελιχθεί, παραμένοντας εκεί και κάνοντας αυτά, που κάνανε οι γονείς του, που στο κάτω-κάτω είναι από τους πλέον απαραιτήτους ανθρώπους μιας κοινωνίας και είναι και παραμένουν οι πλέον αδικημένοι… Μ’ αρέσουν αυτοί οι άνθρωποι. Δεν τους αποπαίρνω, ούτε τους κακολογώ. Δεν ήταν αυτή η πρόθεσίς μου… Ούτε εννοώ τον επιστήμονα, ή οποιονδήποτε άλλον… που βρίσκεται εκεί και κάνει την δουλειά του…

        Ένα άλλο σενάριο τώρα…

        Το παιδάκι πάει σχολείο. Μορφώνεται. Χωρίς εφημερίδες, χωρίς περιοδικά, χωρίς βοηθήματα εξωσχολικά. Βιβλίο; Πουθενά. Εγκυκλοπαιδική μόρφωσις; Γιοκ. Χειμώνες, Κρύα. Ο δάσκαλος. Ο παπάς και οι λίγοι κάτοικοι του χωριού… Το μικρό καφενεδάκι… Το παιδάκι μεγαλώνει. Μαθαίνει αυτά, που μαθαίνει στο σχολείο. Καλός μαθητής, αλλά γνώσεις πενιχρές, διότι η πολιτεία δεν φρόντισε να του δώσει λίγα πράγματα περισσότερα… Ένα βιβλίο… Ένα βιβλίο βρε παιδί μου! Να διαβάσει τα παιδικά μυθιστορήματα, να πιάσει στο χέρι του τον Κρόνιν, τον Ιούλιο Βέρν, τον Τολστόι, τον Ντοστογιέφσκι, τον Τσβάιχ, τον Ρομαίν Ρολάν και δεν ξέρω ποιον άλλον… Να μάθει… Να διευρύνει το μυαλό του… Να αποκτήσει μιαν εγκυκλοπαιδική μόρφωση… Κακό είναι; Πώς να το κάνει αυτό όταν εκεί πέρα δεν υπάρχει τίποτα; Και δίνει εξετάσεις και μπαίνει σε μία ανωτάτη σχολή. Και πάει στην μεγάλη πόλη με μόνη την σχολική γνώση και μισανοίγει το ένα του μάτι. Και μπλέκει σε κάποια ομάδα. Και του φουσκώνουν τα μυαλά. Και γυρίζει πίσω στο χωρίο, για πρώτη φορά και όλοι τρέχουν να τον δουν. Η δόξα του χωριού, που επιστρέφει για λίγο. Που θα γίνει μεγάλη. Και ξαναγυρίζει στην σχολή πιστεύοντας, ότι έγινε ο ομφαλός της γης. Και τότε του σκάνε το μυστικό. Δεν μπαίνεις στο κόμμα; Γιατί όχι; Και μένει δεκαεπτά χρόνια στην ανωτάτη εκείνη σχολή και βγαίνει… Βουλευτής!!! Άιντε τώρα να τον πιάσεις. Άντε να τον συμμαζέψεις. Οι χωριανοί παραμένουν το ίδιο απλοί. Αυτός, τις περισσότερες φορές, τους θυμάται, λίγο πριν τις εκλογές. Λέει διάφορες αμπελοφιλοσοφίες και εκείνοι οι φουκαράδες, κάθονται και τον ακούνε. Του παίρνουν συνεντεύξεις, ραδιόφωνα, εφημερίδες, τηλεοράσεις… Δεν τον πειράζει να βλέπει την γλώσσα να καταστρέφεται, διότι έχει συνηθίσει το αυτί του, ν’ ακούει ελληνικούρες. Τι πειράζει αν την οστεοπόρωση την λένε ιστιοφόρο ή την υπηρεσία υπερεσία. Εντάξει είναι… συνεννοούνται…

        Φυσικά, δεν εξελίσσονται όλοι έτσι. Αυτή είναι μία ακραία περίπτωσις. Εκείνοι, που πάνε, να σπουδάσουν και που ακολουθούν σωστή γραμμή, προοδεύουν, αναμφίβολα. Αυτοί δεν μας επηρεάζουν τόσο…

        Το μυαλό μου όμως είναι κομπλαρισμένο σ’ αυτά, που αντιμετωπίζουμε τώρα. Πηγαίνει σ’ ένα τέτοιο παιδί, που αφήνει την γλώσσα να καταστρέφεται. Δεν παίζει ρόλο αν είναι άνδρας ή γυναίκα. Αδιαφορεί παντελώς. Αδίστακτα τα βάζει με την εκκλησία (δεν είμαι θρήσκος πολύ), τσακώνεται με τον παπά για το απολυτίκιο εν ώρα λειτουργίας. Να μην αναφέρεται το όνομα «βασιλεύς ή βασιλέων», είναι κακό! Φαντάζομαι, ότι και τον Θεό, θα τον βλέπει, σαν τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας των Ουρανών πια. Και τι γίνεται; Μας παίρνει όλους στον λαιμό του τελικώς. Τρώει γιαούρτια, αυγά, μπουκάλια με νερό, πορτοκάλια. Τα λεμόνια έρχονται απ’ την Χιλή και εξέλειψαν οι λεμονόκουπες. Μα εμείς, σκέπτεται χειριστήκαμε τα πράγματα καλά, άψογα, πώς διάολο βγήκανε λάθος… Ιδού η απορία! Δεν καταλαβαίνει τίποτα… Αδίστακτος, μοιραίος, υπερφίαλος… και επιτυχημένος! Αυτόν εννοώ. Τον διορατικό, που δεν μπορεί να διακρίνει πέρα από την μύτη του τίποτα, που προβλέπει όμως το μέλλον, με απόλυτη ακρίβεια, τόση, που εντυπωσιάζει, χαράσσει ανάλογες πορείες, προσεκτικά και φεύγεις για την Νέα Υόρκη για να βρεθείς στην Αυστραλία. Κι εμείς, που δεν είχαμε το προσόν αυτό της διορατικότητος, κάτι ψυλλιαζόμαστε, αλλά ποιος μας άκουγε… Αυτός τα ξέρει όλα… Έχουμε βέβαια το ελάττωμα, να κρίνουμε εκ των αποτελεσμάτων, διότι δεν δυνάμεθα να εννοήσωμεν την υψηλήν αμπελοφιλοσοφίαν.

        Γι αυτόν μιλάω! Όχι για κείνον, που παλεύει με την καθημερινότητα, όπου κι αν βρίσκεται.

        Διότι ο άνθρωπος, απ’ την στιγμή, που βρέθηκε πάνω στην γη κι απέκτησε την καλύβα του, ένα πράγμα μονάχα ζητούσε: Να τον αφήσουν ήσυχο όλοι αυτοί. Να κοιτάξει την οικογένειά του, το σπίτι του, ό,τι έχει τέλος πάντων. Δεν του χρειάζονται οι σωτήρες… Αντιμετωπίζει τις καταστάσεις μόνος του. Και τα καταφέρνει καλλίτερα…

        Και τώρα για πες μου, πώς έγινε και μ’ ένα σμπάρο κτύπησα δυο τρυγόνια. Και κάτι άλλο: πέρασα σ’ εσένα ένα μήνυμα για τον Στράβωνα. Ελπίζω να μην έκανα κανένα έγκλημα. Δεν μπορώ ακόμα, να το μάθω τούτο δω το πράμα… που να πάρει…

        Μου αρέσει!

      • Γεώργιος Ν. Μαρής, όσο και εάν δεν το πιστεύεις, το «υπερεσία» δεν είναι σφάλμα, τουλάχιστον ως προς τον πληθυσμό Ιωνικής καταγωγής.

        Ακόμη θυμάμαι την πόντια γιαγιά μου να λέει: υπερεσία, τελέφωνο, χωριάτες (αντί χωριάτης) αλλά και ματσουκάτες, έλεσα (άλεσα από ἤλεσα), επεφάσισα, έρθα, κλπ και μάλιστα με μελωδικο τονισμό και όχι με δυναμικό.

        Αυτό που σήμερα καλούμε νεοελληνική γλώσσα, είναι ένα μπαστάρδεμα ιωνικών, δωρικών και λογίων στοιχείων. Το πρόβλημα μας λοιπόν είναι ότι στα χωριά, όπως αυτά ήταν μέχρι και την προηγουμένη γενεάν, μιλούσαν καλύτερα Ελληνικά αλλά δεν είχαν την πιστοποίησι των μεγάλων αστικών κέντρων.

        Μόλις παραπάνω έγραψα ότι στα ποντιακά το γουδί λέγεται «εγδίν» (από την αρχαίαν ίγδιν). Χάθηκε όμως αυτή η λέξις όπως και χιλιάδες άλλες από δήθεν μορφωμένους δημοσιοκάφρους και λοιπους νεογενιτσάρους.
        Θέλεις να σου πω και άλλες λέξεις να χαζέψεις;
        Κουρίν είναι το κούτσουρο, εκ του κείρω (κόβω, κουρεύω), ενώ του κουράεται στα ποντιακά είναι το νεοελληνικό κόβεται, νοσάκα είναι η κότα σε «εφηβική» ηλικία, από το Ομηρικόν νόσαξ, εσέβεν-εξέβεν= μπήκε-βγήκε, από τα εις-εξ+βαίνω, εμποδέαν=ποδιά κλπ κλπ κλπ.

        Το πρόβλημα μας επομένως είναι ζήτημα αυτοπεποιθήσεως των εν υπαίθρῳ κατοικούντων πληθυσμών, που έχουν προτυποποιήσει το βαρβαρίζον νεοαστικόν ιδεολόγημα και μειονεκτούν ψυχολογικώς έναντι των αστών. Η καρδιά όμως του Ελληνισμού δεν χτυπάει στας Αθήνας. Καθόλου μάλιστα. Η ψυχή του βυζαντινικού Ελληνισμού χτυπάει στην Θεσσαλονίκη και η ψυχή του αρχαίου Ελληνισμού βρίσκεται στα χωριά. Η Αθήνα είναι ένα εκ του μηδενός κατασκευασμένο αστικό κέντρο, κατά τα ξένα πρότυπα. Η Αθήνα έχει φιλελληνικό πολιτισμό, όχι όμως Ελληνικό.

        Όταν λοιπόν οι εκτός Αθηνών πληθυσμοί αποκτήσουν συνείδηση του εαυτού τους, ο κάθε γραφειοκράτης μπαγλαμάς με γραβάτα και λουστρίνι, δεν θα έχει πεδίο να επηρεάσει τον κόσμο αλλά θα έχει μόνον έναν στόχο, να εξελληνιστεί. Διότι ούτε ο καθωσπρεπισμός είναι Ελληνικό στοιχείο, ούτε η γραβάτα και το πανάκριβο ισλαμικό χαλί στο σαλόνι.
        Να δω βουλευτή αν όχι με χλαμύδα τουλάχιστον με φουστανέλα στο κοινοβούλιο, και όχι ως ατραξιόν αλλά να μπορεί να την υποστηρίζει την ενδυμασία….και ας πεθάνω.

        Μου αρέσει!

      • Γεώργιος Ν. Μαρής said

        Στράβωνα, γεια σου.

        Κατ’ αρχήν, θα πρέπει να σ’ ευχαριστήσω, για όλα αυτά τα ωραία πράγματα, που μου γράφεις, με τα περισσότερα εκ των οποίων συμφωνώ. Πολλά εξ αυτών δεν τα γνώριζα καν και κυρίως τα των ποντιακών, που είναι και πάρα πολύ ενδιαφέροντα και μου φαίνεται, πως θα με κάνεις, να κάτσω να τα μελετήσω.

        Έχω την εντύπωση, ότι κάπου υπάρχει μεταξύ μας μία παρεξήγησις, η οποία μάλλον προέρχεται από δικό μου γραπτό, το πνεύμα του οποίου δεν ήταν το να καταδείξει το πόσον άσχημα ή τι σόι βαρβαρισμούς κάνει ο καθένας μας ίσως, αλλά την εγκατάλειψη, απ’ την πολιτεία, μεγάλων ομάδων συνανθρώπων μας και συμπατριωτών μας, η οποία και σε κτυπάει εκεί, που δεν την περιμένεις. Έχω υπ’ όψιν μου ταλαντούχους οι οποίοι πήγαν, στην κυριολεξία, χαμένοι, διότι δεν τους δόθηκε προσοχή, ούτε τους βοήθησε κανείς, να φθάσουν εκεί, που έφθασαν, χωρίς στην πραγματικότητα, να μπορέσουν, να προσφέρουν στο σύνολο αυτά, που μπορούσαν. Άρα, μετά από μία σειρά σκέψεων, μπορεί κανείς να συμπεράνει, ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν φταίνε σε τίποτα για την σημερινή μας κατάσταση. Το πώς και το γιατί η πληροφόρησις γίνεται με το σταγονόμετρο, είναι μια άλλη ιστορία… Έφυγε επί παραδείγματι ο Νεοκλής Σαρρής και οι περισσότεροι γνωστοί μου δεν ήξεραν τίποτα…

        Στην επαρχία έχω συναντήσει σοφούς, οι οποίοι πέρασαν μία ζωή στην ανέχεια, διότι έμειναν αγράμματοι. Το γιατί είναι προφανές. Ο απαίδευτος γίνεται εύκολη λεία. Είναι πιο αθώος, πιο εύπιστος. Από την εποχή του Κύρου ακόμα, είναι γνωστή αυτή η μέθοδος διακυβερνήσεως. Εκεί σκοπεύανε τα βέλη μου και όχι στο εάν ειπώθηκε κάποια ελληνικούρα. Τώρα, το πώς μεθοδεύεται η όλη υπόθεσις και πώς ένα παιδί, που δεν μπορούσε, να λάβει, από το σπίτι του, τις απαραίτητες γνώσεις (παιδεία) και που βρέθηκε ξαφνικά να διοικεί, έχοντας περάσει μία, κάπως περίεργη, διαδρομή, εξηγείται από τον τρόπο, που επελέγη και τα συμφέροντα, τα οποία εξυπηρετεί… Στην Γερμανία, που είναι σήμερα τόσον εχθρική για μας, απ’ τον 15ον και 16ον ακόμα, σπάνια εύρισκες αμόρφωτο. Γι’ αυτό κι έγιναν εκεί επαναστάσεις, όταν κάτι πήγαινε στραβά. Οι άνθρωποι είχαν γεμίσει τον τόπο τους με σχολεία και πανεπιστήμια. Φρόντισαν, να μορφώσουν τον πληθυσμό τους. Δεν τον άφησαν στο σκοτάδι. Αυτά, για να βάλλω τα πράγματα στην θέση τους.

        Η μία κουβέντα, φέρνει την άλλη όμως. Θα πρέπει να σε πληροφορήσω, πως μιλάς με γκάγκαρο. Έχω γεννηθεί στην Αθήνα, όπως κι ο πατέρας μου. Την αγαπώ αυτήν την πόλη και γίνομαι έξαλλος, που την καταντήσαμε έτσι. Δεν σε αδικώ λοιπόν, που σου έχει δημιουργήσει αυτή την εικόνα. Πάντως, γι’ αυτήν την κατάντια της πρωτευούσης, δεν φταίνε και τόσο οι πολίτες της… Όπως και να το κάνουμε όμως, η γραβάτα και όχι το λουστρίνι απαραιτήτως, καθιερώθηκαν διεθνώς. Θα ήταν αστείο σήμερα, να παρουσιασθεί κάποιος με φουστανέλα λοιπόν οπουδήποτε, έστω κι αν εμείς αισθανόμαστε υπερήφανοι, που οι κοντινοί μας πρόγονοι αυτήν φορούσαν. Θα πρέπει, να συμβαδίζουμε με τους άλλους λαούς. Οι Άραβες, την κελεμπία την φορούν λόγω των ιδιαιτέρων κλιματολογικών καταστάσεων και της άμμου της ερήμου, που υπάρχουν στην πατρίδα τους.
        Ο κόσμος εξελίσσεται. Οιαδήποτε είδησις μεταδίδεται άμεσα στα πέρατα του κόσμου. Πριν από τριάντα χιλιάδες χρόνια, για να φθάσει στην Κίνα ο τρόπος με τον οποίον ο άνθρωπος έσπαγε την πέτρα, όπως εκείνος, που κατοικούσε στην σημερινή Νότιο Γαλλία, έπρεπε να περάσουν δεκάδες αιώνες. Σήμερα συμβαίνει κάτι εδώ και τυχαίνει, να το μάθουν οι Γιαπωνέζοι, πριν από μας. Είναι αδύνατον λοιπόν αυτό, να μην επηρεάσει τους ανθρώπους, όπου κι αν βρίσκονται, έτσι, που να τους κάνει, να αρχίσουν να αντιγράφουν ο ένας τον άλλον. Σήμερα, εάν πας στην Ιαπωνία, δεν θα δεις κανέναν σαμουράι. Θα δεις ανθρώπους κουστουμαρισμένους, με γραβάτες και γυναίκες με μίνι και ψηλά τακούνια, όπως εδώ. Οι γκέισες έχουν από καιρό εκλείψει…

        Σχετικώς με την γλώσσα τώρα, με την οποία απ’ ό,τι βλέπω καταγίνεσαι και πολύ καλά κάνεις, είναι ένα θέμα, που δεν επιλύεται μέσα σε λίγες γραμμές και ίσως δεν είμαι ο ειδικότερος, που θα μπορούσε να το επιλύσει, ούτε θα μπορούσα να στου απαντήσω λακωνικά. Διότι το λακωνίζειν εστίν φιλοσοφείν, αλλά ορισμένα πράγματα ή σκέψεις, δεν εξηγούνται εύκολα. Θα προσπαθήσω όμως, να σου πω πώς σκέπτομαι.

        Λοιπόν, αρχίζουμε: Πρώτα-πρώτα, να θέσουμε μία βάση, επί της οποίας να θεμελιώσουμε τις θέσεις μας. Δηλαδή το ότι η γλώσσα είναι ένα από τα πρώτα, αρχαιότατα δημιουργήματα του ανθρώπου. Αρχικώς ήταν στοιχειώδης. Με την πάροδο του χρόνου συνέχισε να εξελίσσεται και, όπως παρετήρησε πρώτος ο Επίκτητος, να αυτορυθμίζεται κατά τις συναναστροφές, όπου, χωρίς να το επιδιώκει ή να το γνωρίζει κανείς, επηρεάζει τους συνομιλητές του και επηρεάζεται απ’ αυτούς. Έτσι η γλώσσα ανεπαισθήτως και συνεχώς μεταβάλλεται, για ν’ αποκτήσει διαφορές, οι οποίες φαίνονται καλλίτερα από τον τρόπο ομιλίας και εκφράσεως μεταξύ δύο γενεών. Εκτός αυτών των χρονικών και περιοδικών αλλαγών όμως, υφίσταται και τοπικές. Πέραν των κατά τόπο και χρόνο αλλοιώσεων είναι δυνατόν αυτή, να διασπασθεί, όταν δεν υπάρχει ισχυρό εθνικό συναίσθημα, όπως συνέβη με τις γλώσσες τις προερχόμενες από τα λατινικά. Οι περί ων ο λόγος αλλοιώσεις παρατηρούνται στους φθόγγους, στην κλίση, στην σημασία των λέξεων, στην παραγωγή και σύνθεση, στην σύνταξη και στο λεξιλόγιο, δηλαδή σε όλα της τα στοιχεία. Σ’ αυτήν την μεταρρύθμιση επιδρούν: οι μεταβολές της ζωής, οι σχέσεις με άλλους λαούς, οι κλιματολογικές συνθήκες κ. λ. Είναι επίσης δυνατόν, η γλώσσα κάποιου λαού να καλλιεργηθεί, να αναπτυχθεί και να διαδοθεί ή αντίστροφα, να παραμεληθεί, να περιορισθεί, να αναμειχθεί με άλλην ή με άλλες γλώσσες ή και να εξαφανισθεί τελείως. Συμβαίνει δε επίσης, μία διάλεκτος οιασδήποτε γλώσσας, να κριθεί καλλίτερη των άλλων, να υπερτερήσει και να επιβληθεί ως καθολικής χρήσεως, αποβάλλοντας όλες τις άλλες.

        Υπ’ αυτήν την έννοια γίνεται ευκόλως νοητόν ότι, μετά την κατάληψη της Κωνσταντινουπόλεως από τους σταυροφόρους της 4ης σταυροφορίας το 1204, η (κακώς ονομαζομένη) Βυζαντινή Αυτοκρατορία διαλύθηκε. Έγινε ένα ψηφιδωτό από μικρά φραγκικά φέουδα (φραγκοκρατία). Η μεταξύ τους επικοινωνία δύσκολη, ούτως ώστε όλα αυτά τα μικρά φέουδα, άρχισαν, να αποκτούν γλωσσικές διαφορές, με την πάροδο του χρόνου και την αναμφίβολη μεταξύ γενεών γλωσσική μεταβολή, η οποία συνεχίσθηκε μέχρι την απελευθέρωση της Ελλάδος το 1830. Πρόκειται περί 626 ετών συνολικώς, κατά την διάρκεια των οποίων η γλώσσα υπέστη αλλοιώσεις, σε τέτοιο βαθμό, που περιγράφονται ωραιότατα στην «Βαβυλωνία» του Βυζαντίου. Όλες αυτές οι διάλεκτοι όμως και οι ιδιωματισμοί αποτελούν συνέχεια της αττικής κοινής, όπως αυτή κατά τόπους εξελίχθηκε. Αυτός ο βίαιος γλωσσικός αποχωρισμός της νεοελληνικής από τις ρίζες της, σε τίποτα δε ωφέλησε. Τουναντίον, δημιούργησε το σημερινό γλωσσικό χάος, όπου ο σημερινός νέος αδυνατεί, να εκφρασθεί με σαφήνεια σε μία απ’ τις σαφέστερες και πλουσιότερες γλώσσες του κόσμου. Μοιάζει, σαν να ανακαλύψαμε τώρα μια καινούργια γλώσσα, που δεν έχει τίποτα να ζηλέψει απ’ την παλιά. Η δημοτική όμως και ιδίως αυτή, η οποία επιβλήθηκε, είναι ανεπαρκής για τις επιστήμες και δεν είναι μόνον οι Άγγλοι, που απ’ τις 400.000 λέξεις του αγγλικού λεξιλογίου, δεν χρησιμοποιούν περισσότερες των 2.000 για να εκφρασθούν, ούτε καν οι συγγραφείς τους δεν χρησιμοποίησαν περισσότερες, πλην του Μίλτων, ο οποίος χρησιμοποίησε περί τις 8.000 και του Σαίξπηρ, που έφθασε τι 20.000, αλλά και η σημερινή μας νεολαία, που από τον πλούτο του ελληνικού λεξιλογίου, μεταχειρίζεται ελάχιστες, που ίσως μετά βίας ξεπερνούν τις 500. Αυτή η λεξιπενία από πού προήλθε.

        Η μόνη ανάλογη περίπτωσις, που μου έρχεται τώρα στον νου και δεν ξέρω αν υπάρχει άλλη, είναι αυτή της Αγγλίας, που, μετά την κατάληψη των Νορμανδών το 1066, αν θυμάμαι καλά, καθιερώθηκε, ως επίσημη γλώσσα του βασιλείου η γαλλική! Έγινε λοιπόν κι εκεί μία βιαία διακοπή, με όλες τις συνέπειες, τις οποίες αυτή επιφέρει. Διεκόπη η αγγλική γλώσσα, ή μάλλον η φυσική της ροή και αβίαστη εξέλιξις. Τι σημαίνει αυτό. Το ότι, όλα τα κυβερνητικά έγγραφα, οι λόγοι του κοινοβουλίου, τα δικαστήρια και οι νόμοι γίνονταν και εγράφοντο εις την γαλλικήν. Ο απλός κόσμος τώρα, ο οποίος υποχρεώθηκε να ακολουθήσει αυτή την βαρβαρότητα, δεν μιλούσε γαλλικά, όπως ήταν άλλωστε τελείως φυσικό, αλλά ένα κράμα αγγλικών και σαξονικών, ανακατεμένων με γαλλικές και γερμανικές κυρίως εκφράσεις και τύπους (εδώ αν θες, μπορείς να με διορθώσεις, αλλά έτσι περίπου τα έχω στο μυαλό μου). Αυτή η κατάστασις εξηκολούθησε μέχρι, αν θυμάμαι καλά, το 1362, δηλαδή τριακόσια έτη παρά τέσσερα χρόνια! Περάσανε, ας πούμε, δώδεκα τουλάχιστον γενεές! Ένας άνευ προηγουμένου βιασμός, διότι αυτός της ελληνικής, δεν είχε αρχίσει ακόμη. Εν τω μεταξύ οι σοφοί, οι επιστήμονες, οι θεολόγοι και οι λόγιοι, έγραφαν εις την λατινικήν, διότι επεδίωκαν, να προσελκύσουν ξένους αναγνώστες. Ακόμα και ο Γουίκληφ, τα έξι-οκτώ πρώτα του βιβλία τα έγραψε στην λατινική. Το 1362 ξαφνικά καθιερώθηκε ως επίσημη γλώσσα του βασιλείου η αγγλική. Δεν γνωρίζω το γιατί, αλλά θεωρώ ότι, ίσως ο εκατονταετής πόλεμος ήταν η αιτία. Εκείνο, που έχει σημασία είναι, το ότι ο λαός αφυπνίσθηκε. Είτε συναισθάνθηκε ότι δεν πάει, να έχει ως επίσημη γλώσσα την γλώσσα εκείνων, εναντίον των οποίων πολεμούσε. Ίσως να είδε, ότι δεν μπορούσε πλήρως να εκφρασθεί. Ίσως η μη κατανόησις από τον απλό κοσμάκη της γλώσσας των δικαστηρίων, να υπήρξε η αιτία, όπως έγινε τον ΣΤ’ αιώνα επί Ιουστινιανού στην Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Ίσως, δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο να υποθέσω. Οι λόγιοι πάντως, οι επιστήμονες, οι θεολόγοι και οι φιλόσοφοι εξηκολούθησαν να γράφουν στην λατινική. Οι συγγραφείς όμως και οι ποιητές άρχισαν αμέσως, να χρησιμοποιούν την αγγλική. Αυτό συνέτεινε στο να ξαναζωντανέψει η γλώσσα και το 1363, πάλι αν θυμάμαι καλά, εξεφωνήθη ο πρώτος εναρκτήριος λόγος στο αγγλικό κοινοβούλιο εις την αγγλικήν! Έκτοτε, η γλώσσα εμπλουτίσθηκε κι έγινε αυτή, που ξέρουμε σήμερα.

        Το γλωσσικό λοιπόν σ’ εμάς παρουσιάσθηκε από την εποχή της απελευθερώσεως εκ του τουρκικού ζυγού. Η διεθνώς παρατηρουμένη διγλωσσία, την οποία άλλα κράτη είχαν ήδη επιλύσει, όπως οι Άγγλοι, που αναφέρω λίγο πριν, χώρισε τον τόπο σε δύο παρατάξεις: α) στους καθαρευουσιάνους, οπαδός της οποίας υπήρξε ο μεγάλος Αδαμάντιος Κοραής και στους δημοτικιστές, οπαδός της οποίας ήταν ο επίσης μεγάλος εθνικός μας ποιητής, ο Διονύσιος Σολομός και η μεταξύ τους διαμάχη άρχισε από το 1830. Ο μεν πρώτος υπεστήριζε, ότι έπρεπε να καθιερωθεί ως επίσημος γλώσσα του κράτους η Αττική Κοινή, χωρίς ιδιωματισμούς, όπως είχε εξελιχθεί μέχρι τότε, ο δε δεύτερος, ότι έπρεπε να γράφουμε, όπως μιλάμε και να χρησιμοποιούμε τους ιδιωματισμούς. Ο Κοραής συνέγραψε γραμματική, η οποία εξεδόθη μετά τον θάνατό του. Περί τα μέσα του 19ου αιώνος παρουσιάσθηκε τρίτη τάσις, αυτή του Ψυχάρη, ο οποίος είχε γεννηθεί στην Οδησσό. Αυτός προσέθεσε στο ελληνικό λεξιλόγιο διάφορες τουρκικές λέξεις και ταξείδευε, προκειμένου να εμπλουτίσει την γλώσσα με ιδιωματισμούς, ακόμη και μικροτάτων χωριών. Τελικώς, μετά πολλών συζητήσεων και αγεφύρωτων διαφορών, κατά το 1880 καθιερώθηκε η καθαρεύουσα ως επίσημος γλώσσα του κράτους από τον Νικηφόρο Θεοτόκη και όχι από τον Κοραή, όπως κακώς λέγεται. Ο ορισμός της καθαρευούσης ήταν «η Αττική Κοινή, άνευ ιδιωματισμών, όπως αυτή ομιλείτο στην Αθήνα».

        Εκείνην περίπου την εποχή, τριανταέξι εκπαιδευτικοί κυρίως, απεφάσισαν την ίδρυση εταιρείας, με αντικειμενικό σκοπό την ίδρυση προτύπου σχολείου, στο οποίο θα μάθαιναν γράμματα τα παιδιά των Αθηναίων. Τα μέλη της εταιρείας αυτής, εντός ολίγων μηνών ξεπέρασαν τα εξακόσια. Το 1915 μία αντιπροσωπεία της εταιρείας αυτής, άγνωστον πώς, κατόρθωσε να επιτύχει συνάντηση με τον τότε πρωθυπουργό Ελευθέριο Βενιζέλο, στον οποίο εξέθεσε την άποψη, να εισαχθεί η δημοτική στα σχολεία. Τον βρήκανε φαίνεται μπόσικο και δέχθηκε δοκιμαστικά την άμεσο εισαγωγή της, κατά την έναρξη του σχολικού έτους του ιδίου έτους. Τους έδωσε δε τις σχετικές εντολές, όπως οργανώσουν και ετοιμάσουν όλα τα απαραίτητα για την επιτυχία του πειράματος. Οι άνθρωποι αυτοί, δεν μπόρεσαν να ανταποκριθούν όμως. Τελείως απροπαρασκεύαστοι, ανοργάνωτοι, με βιβλία ακατάλληλα, τρόπους διδασκαλίας ατελείς κλπ. έφεραν ως αποτέλεσμα την διακοπή της προσπαθείας το 1916. Έτσι αντέδρασε η πολιτεία τότε. Υπήρχε υπευθυνότης. Η δημοτική καθιερώθηκε στις πρώτες τάξεις του δημοτικού σχολείου. Αλλά από την πέμπτη τάξη, τα δεκάχρονα παιδιά μαθαίνανε την γλώσσα του ευαγγελίου, την ελληνιστική διάλεκτο κι όταν πηγαίνανε στην εκκλησία, καταλαβαίνανε το τι έλεγε ο παπάς.

        Αυτά είναι εκείνα, που μπορώ να πω, για να καθορίσω την θέση μου. Στον Πόντο λοιπόν, υπάρχει διαφορετική γλωσσική εξέλιξις, οι ρίζες τις οποίας όμως, μας οδηγούν στο ότι ο Τριανταφυλλίδης, τον οποίον εκτιμώ, κάνει λάθος, όταν θεωρεί, ότι η ελληνική γλώσσα διεκόπη και δεν έχει καμμία σχέση με την αρχαία ελληνική. Όπως πάρα πολύ σωστά λες, υπάρχουν λέξεις της ποντιακής, που δείχνουν καθαρά την κοινή γλωσσική μας προέλευση.

        Αυτά.

        Μου αρέσει!

      • Επί τροχάδην μερικά σχόλια Γεώργιε.
        Μόνος σου είπες ότι οι ίδιοι οι Άγγλοι το 1363 ξαναζωντάνεψαν την γλώσσα.

        Αυτό όμως συνέβη γιατί υπήρχαν Άγγλοι που την ομιλούσαν. Στην ουσία δηλαδή η μαγιά έμεινε σε λαϊκή χρήση. Να είσαι όμως σίγουρος ότι εάν εκείνην την εποχή υπήρχε η τηλεόραση, δεν θα γινόταν αυτή η αναγέννησις.

        Σήμερον είναι κάπως διαφορετικά τα πράγματα αφού δεν ζούμε σε μια κοινωνία που προσπαθεί να επιβιώσει, να δημιουργήσει, να κατακτήσει. Σήμερον ζούμε στην εποχή του παπαγαλισμού, αυτό μάθαμε στα σχολεία μας, αυτό κάνουμε ακόμη και τώρα. Αντιγράφουμε και υιοθετούμε τρόπους ομιλίας και συμπεριφοράς, ΑΚΡΙΒΩΣ γιατί δεν στεκόμαστε σταθερά στα πόδια μας. Ουσιαστικώς δηλαδή είμαστε παντελώς αγράμματοι.

        Κάνε το ακόλουθο πείραμα. Φέρε σε παρακαλώ στο μυαλό σου μια παλαιά σου συμμαθήτρια γλειπτοκόρακα που ουδέποτε προσπάθησε να συνδυάσει κάποιες γνώσεις, αλλά έκανε ακριβώς αυτό που έπρεπε για να πάρει καλό βαθμό. Τώρα μετέφερε αυτό που μόλις θυμήθηκες στο Ελληνικό κοινοβούλιο και φαντάσου την ίδια μαθήτρια να βγάζει λόγο στην βουλή.

        Ξέρεις τι κάνει; Το κάνει ακριβώς με τον ίδιο τρόπο. Δεν τολμάει καν να σκεφτεί. Λέει αυτά που διάβασε, αυτά που της φύτεψαν στο κεφάλι. Η ομιλία της δεν γίνεται για να κατακτήσει μέρος της αληθείας, γίνεται για να πάρει καλό βαθμό. Αυτό μπορεί να γίνει και με άνδρες, δεν είναι ζήτημα φύλου.

        Καταλαβαίνεις τι λέω; Στην ουσία δηλαδή έχουμε εκπαιδευτεί για να αντιγράφουμε και να μην σκεπτόμαστε. Υπό αυτήν επομένως την εκπαίδευσι, ουσιαστικώς ότι μας λέει το χαζοκούτι το υιοθετούμε, μαλώνουμε μεν μαζί του αλλά στην ουσία το δεχόμαστε. Το ίδιο κάνουμε και στην γλώσσα. Γιαυτό και βλέπεις ότι γλωσσικά μοντέλα διαδίδονται μέσω τηλεοράσεως σε χρόνο ρεκόρ.

        Γιατί τα λέω αυτά; Γιατί πλέον είμαστε παντελώς ανίκανοι να χειριστούμε όχι 1000 λέξεις αλλά ούτε καν 3. Και όλο αυτό είναι δημιούργημα του συστήματος ΠΑΣΟΚ με τις εκπαιδευτικές ψευδομεταρρυθμίσεις του 1981. Δεν υπαρχει δηλαδή πλέον ουδεμία ελπιδα επανακάμψεως ή γλωσσικής αναγεννήσεως αφού χάθηκε η μαγιά. Τα τελευταία κομμάτια της γλωσσικής μαγιάς τα κρατάμε στα χέρια μας, η δική μας δηλαδή γενιά.

        Διότι η γλώσσα δεν είναι κάτι που απλώς διδάσκεται. Η γλώσσα κυρίως τραγουδιέται, είτε ως εκκλησιαστική είτε ως παραδοσιακή, είτε σε νανουρίσματα, είτε σε γάμους γλέντια κλπ κλπ. Από την στιγμή επομένως που αντιγράψαμε ξενικούς βιοτρόπους (λάιφ στάιλ) τελείωσε και η γλώσσα. Άλλο η μελέτη της γλώσσης και άλλο η ομιλία της. Εάν χάσεις έναν βιοτρόπο που ταιριάζει σε μία γλώσσα τότε κάθε επιστροφή σου φαίνεται αστεία. Δεν είναι όμως.

        Η γραβάτα λ.χ. δεν είναι ένδυσις. Ξέρεις τι είναι; Στολή είναι. Και όποιος φοράει την γραβατική στολή, αυτομάτως υποδύεται και τον γραβατικό ρόλο. Τον παγκοσμιοποιημένο δηλαδή ρόλο. Τον ρόλο του τυποποιημένου βιοτρόπου. Είναι λοιπόν λογικό για κάποιον γραβατοφορεμένο να του φαίνεται αστεία μια άλλου τύπου ένδυσις. Μάλιστα στην μανία του να την κατατάξει κάπου, την ονομάζει «παραδοσιακή» έχοντας όμως στο νού του όχι την ετυμολογική ερμηνεία της παραδόσεως αλλά την φολκλορική. Στην ουσία δηλαδή εάν εμφανιστεί κάποιος με φουστανέλα ή με βράκα στο κέντρο της Αθήνας (και όχι μόνον), θα τον περάσουν για τρελό. Αυτό όμως είναι κατάντια. Κάποτε θα μιλάμε Ελληνικά και θα μας περνάν για τρελούς.

        Εάν λ.χ. ένας πόντιος φορέσει την βράκα θα φάει το κράξιμο της αρκούδας, ΟΜΩΣ η μόδα των τελευταίων χρόνων, με παντελόνια τύπου βράκας, ανδρικά και γυναικεία, δεν ήταν αστεία γιατί ήταν προϊόν σχεδιαστικών οίκων. Τόση ξεφτίλα δηλαδή. Κάποτε θα μας πουλάει ο Ντιόρ φουστανέλα για μόδα και θα την φοράμε όχι γιατί θα είναι Ελληνικό ένδυμα αλλά γιατί θα το προστάζει διεθνής οίκος μόδας.

        Εγώ ένα πράγμα έχω καταλάβει. Είμαστε κομπλεξικοί. Δεν μπορούμε να κουβαλήσουμε τον Ελληνικό πολιτισμό και το παίζουμε τρελίτσα για να κρύψουμε την πνευματική μας γύμνια. Στην ουσία είμαστε χειρότεροι και από τους εκτουρκισμένους, αφού τουλάχιστον αυτοί εκτουρκίστικαν για να επιβιώσουν, ενώ εμείς εκβαρβαριζόμαστε λόγω στάιλ.

        Μου αρέσει!

      • Κλακαδόρος στο Κάδρο said

        Μόνο μία μικρή παρεμβολή – αν μου επιτρέπετε. Μπράβο σας για το επίπεδο και την πολύ ωραία συζήτηση.

        Ζητώ συγνώμη για τη διακοπή

        Μου αρέσει!

    • Χριστιάνα said

      Ξέρεις πιο είναι το σατανικό της υποθέσεως;

      Η γάτα τρώει τα ΑΡΡΩΣΤΑ νεογέννητα γιατί από κάποιο θεϊκό ένστικτο (ατελείωτη η δύναμη της φύσεως) ΓΝΩΡΙΖΕΙ ότι δεν θα επιβιώσουν και τα γλυτώνει από έναν πιο επώδυνο θάνατο, όσο κι αν την πονάει.
      (Πίστεψέ με, το έχω δει ζωντανά και ακόμα θυμάμαι το -κλάμα-της γάτας).

      Αντίθετα, το ΤΕΡΑΣ που ονομάζεται ελληνικό Κράτος, φρόντισε διά της οικονομικής απαξιώσεως να φάει πρώτα τα ΥΓΙΗ και ΔΥΝΑΤΟΤΕΡΑ νεογέννητα.
      Αυτά που φοβόταν ότι θα το πολέμούσαν. Και (ίσως) θα το ξεφτίλιζαν.
      Τι ίσως… Θα το τίναζαν στον αέρα…

      (Βλέπε Κρόνος-Δίας).

      Όταν πρακτικώς έχει παροπλίσει διά της φορολογίας, του άκρατου δανεισμού και της αδυναμίας διατήρησης ενός ποιοτικού βιοτικού επιπέδου όλους τους ΙΚΑΝΟΥΣ, έχει εξασφαλίσει ως διά μαγείας την αποχαύνωσή τους, αφού αυτοί που θα ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΔΡΑΣΟΥΝ εξαντλούν όλες τις δυνάμεις τους και όλη την φαιά τους ουσία στο ΠΩΣ και ΑΝ θα επιβιώσουν.

      Δεν είναι τυχαίο ότι προτίμησε να καταστρέψει πρώτα την αγορά και μετά να πειράξει το καρκίνωμα του Δημοσίου.
      Και δεν ομιλώ φυσικά για τον συνάνθρωπό μου δημόσιο υπάλληλο. Δεν γουστάρω την έριδα, όχι τώρα.
      Μιλώ για το ΚΑΡΚΙΝΩΜΑ.

      Συμφωνώ λοιπόν με το ΠΥΡ, όσο δεν φαντάζεσαι, συμφωνώ ακόμα περισσότερο ότι ΟΝΤΩΣ είμαστε η γεννιά που αν ΔΕΝ πολεμήσει τα παιδιά μας δεν θα έχουν ΤΙΠΟΤΑ από Ελλάδα, το σκέφτομαι και τρελαίνομαι όχι απλά συμφωνώ, αλλά επισημαίνω ότι ΠΟΛΥ ΥΠΟΥΛΑ, φρόντισαν να παροπλιστούν οι ικανοί.

      Επειδή όμως υπάρχουν ανεξάντλητες ανθρώπινες δυνάμεις που σε ξαφνιάζουν μόλις εμφανίζονται, ναι, όποιος μπορεί και το αντέχει το συκώτι του, ΠΡΕΠΕΙ να πάρει το τιμόνι και να κατευθυνθεί σε όποιον προορισμό πιστεύει.

      Είτε είναι το πολυτονικό, είτε είναι η ποντιακή γλώσσα, είτε είναι τα έθιμα της περιοχής του, είτε είναι ο θεσμός της οικογένειας που έχει καταντήσει χαρτί υγείας νομικών εγγράφων, είτε είναι απλώς ο Έλληνας μέσα του.

      Και πού ξέρεις;;;

      Μπορεί ο τολμών να βρει και μια Αμάλθεια να τον βοηθήσει….

      Μου αρέσει!

      • Ξέρεις ποια είναι η άποψις μου για το οικονομικό θέμα;
        παραοικονομία. Δεν υπάρχει άλλη λύσις. Η οργανωμένη οικονομία είναι πλήρως ελεγχόμενη και θα μας καταστρέψει. Δεν υπάρχει διέξοδος από την ελεγχόμενη οικονομία. Δεν έχουμε Ελληνικό κράτος, έχουμε κατεχόμενο κράτος.

        Τι εννοώ; Ότι οι συνθήκες είναι χειρότερες της οθωμανοκρατίας (και όχι τουρκοκρατίας). Τα χαράτσια και οι φόροι δεν πρόκειται ΠΟΤΕ να έχουν ανταποδοτικό χαρακτήρα. Δεν επιστρέφουν ποτέ στους Έλληνες. Μη σου πω ότι τα κρατικά έσοδα λειτουργούν εναντίων των Ελλήνων τῳ γένος.

        Ώσπερ γαρ ο απελευθερωτικός αγώνας ξεκίνησε με την ανυπακοή έτσι και ο νέος απελευθερωτικός αγώνας θα ξεκινήσει με την ίδια μέθοδο. Δεν είναι τυχαίο ότι την ανυπακοή την υιοθέτησε ως σύνθημα το ΚΚΕ, η Χάρυβδις του συστήματος. Το ΚΚΕ πάντοτε βρίσκεται στις λύσεις, όχι για να κατευθυνθούμε προς τα εκεί αλλά για να μας φοβίσει και να τις καπηλευτεί.
        Εξάλλου σε ένα κομμουνιστικό σύστημα η ανυπακοή είναι απαγορευμένη λέξις.
        Την έκανε όμως σύνθημα…ΑΚΡΙΒΩΣ για να μην εφαρμοστεί ποτέ. Το ΚΚΕ λειτουργεί απλώς ως φόβητρο, ως σκοπέλ (ποντ. σκιάχτρο).
        Η λύσις είναι μία..παραοικονομία. Με κάθε ευκαιρία δηλαδή αποφυγή του ΦΠΑ το οποίο είναι Φόρος Κατοχής, δεν είναι Ελληνικός φόρος, είναι φόρος-εργαλείο αφελληνισμού της αγοράς.

        Εν ολίγοις, χρειαζόμαστε ένα Ελληνικό κράτος μέσα στο ανθελληνικό κράτος. Χρειαζόμαστε Έλληνες εκπαιδευτικούς μέσα σε ένα ανθελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα. Έλληνες ιστορικούς μέσα σε ένα ανθελληνικό επιστημονικό ιερατείο. Και φυσικά χρειαζόμαστε όλους τους Έλληνες που δεν πρέπει να πέσουν θύματα της προπαγάνδας περί νέας μεταναστεύσεως. Οι Έλληνες δεν πρέπει να μεταναστεύσουν, πρέπει να μείνουν και να καλλιεργήσουν τις συνθήκες της νέας απελευθερώσεως. Είτε έχουν διδακτορικό είτε είναι υδραυλικοί, εδώ είναι η μάχη, εδώ και ο πόλεμος, εδώ να προσφέρουν.
        Εάν μεταναστεύουν οι Έλληνες…τέλος η Ελλάς για ΠΑΝΤΑ.
        Πρόκειται για την υστάτη του γένους μάχη.
        Νῦν ὑπὲρ πάντων ἀγών.
        Όποιος Έλλην μεταναστεύσει και προσφέρει τις υπηρεσίες του στους βαρβάρους, καλείται να πιει αίμα ταύρου (μέθοδος αυτοκτονίας Θεμιστοκλέους)

        Μου αρέσει!

      • Χριστιάνα said

        Ναι…

        Δεν θέλω να πω εύκολα λόγια, αλλά το ζόρι είναι μεγάλο στην καθημερινή ζωή.
        Μιλάς για το ΦΠΑ. ΟΣΟ και να το αποφύγεις-που επωνύμως είμαι διαθέσιμη να δηλώσω ότι το αποφεύγω ΠΛΕΟΝ και ας με χώσουν στον Κορυδαλλό, αυτοί θα χάσουν- ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΕΤΑΙ. Δεν μαζεύεται.
        Ξέρεις ότι σε απλούς ελέγχους της τροχαίας για κάρτα καυσαερίων ή ΚΤΕΟ, τσιμπάνε -κακομοίρηδες- που χρωστούν 1000 ευρά ΦΠΑ και οι μπάτσοι κάνουν τα στραβά μάτια, γιατί κανονικά πρέπει να τους /τις πάνε αυτόφωρο;;;

        ΔΕΝ σε αφήνει η καθημερινότητα να παλέψεις.

        Αλλιώς…..

        Το ΚΚΕ πήρε πάσα από το αντίπαλον δέος και τώρα παίζει σκουός μόνο του (αν γίνομαι αντιληπτή). Ώς συνήθως….

        Το ΚΚΕ, ορθώς πράττει. Όσο θρέφεται, θα συντηρείται. Άς είχε τα ούμπαλα ο έτερος τενίστας να προτείνει την ανυπακοή και θα σου έλεγα εγώ πού θα ήταν το ΚΚΕ και σε ποίον τοίχο του Περισσού θα βάραγε το κεφάλι του μέχρι να σπάσει και να ησυχάσουμε επιτέλους!!!!!!

        Νυν υπέρ πάντων αγών.

        Θα ήθελα να σου πω ΝΑΙ, ΜΕΣΑ, με όλη μου την δύναμη.

        Προτιμώ όμως να είμαι ειλικρινής και να σου πω ότι ανθρώπινα, δεν ξέρω πόσοι θα αντέξουν να μείνουν στην Ελλάδα.

        Δεν πίστευα ποτέ ότι θα το έλεγα αυτό, αλλά πλέον, τους καταλαβαίνω.

        Γιατί ξέρεις, το δικαίωμα στην ζωή, είναι πιο δυνατό από την πατρίδα, ιδίως όταν αυτήν την πατρίδα, γουστάρεις να την γράψεις με κεφαλαίο, αλλά δεν σε αφήνει η ίδια….

        Μου αρέσει!

      • astillais said

        Χριστιάνα, Σοβάδες=υπερήφανοι ,άστατοι, μαινόμενοι
        σελ.1376
        στ.10
        τίτλος Ησυχίου Αλεξανδρέως Λεξικόν
        εκδόσεις Γεωργιάδη
        με εναλλαγή των π,β,φ έχουμε το όνομα του τόπου που δείχνει τι;
        με επιτόπιο έλεγχο και με βάση γεωλογικά χαρακτηριστικά
        έχουμε και την αναμενόμενη γεωτοποθεσία
        Χρειάζεται βέβαια ιδιαίτερη προσοχή στο τι εννοούμε σήμερα υπερήφανος
        και τι πραγματικά σημαίνει
        Κόλπο: χωρίζουμε την λέξη
        έτσι έχουμε
        υπερ-η-φανος
        δηλαδή αυτό που φαίνεται υπέρ
        και γιατί ο υπερήφανος είναι ά-στατος δηλαδή μη σταθερός;
        άρα εδώ ο τόπος μας δηλώνει κάτι το ασταθές πιθανώς κάποιο ρήγμα
        οι γεωλόγοι μπορούν να το αποδείξουν πιθανώς και να το έχουν αποδείξει
        και ως εκ τούτου μοιάζει να είναι μαινόμενος;
        Βάλε τον google earth και θα παρατηρήσεις ότι η περιοχή σχεδόν περικλείεται από ποτάμι
        κατά τα λοιπά τον λόγο έχουν οι ειδήμονες

        Μου αρέσει!

      • Αυτή ήταν η παγίς αιώνες τώρα. Έτσι έγιναν ψευδάνθρωποι οι Ευρωπαίοι. Από Έλληνες που εγκατέλειψαν την Ανατολική Ρωμαϊκή αυτοκρατορία αρχικώς και την οθωμανοκρατία εν συνεχείᾳ.
        Τι νομίζουμε; Ότι ήταν ποτέ άξιοι οι Ούνοι να παράξουν πολιτισμό; Δικοί μας μετανάστες τους εξανθρώπισαν.
        Ήρθε όμως η ώρα να αποφασίσουμε. Ή θα γινόμαστε πάντοτε θήτες και μισθοφόροι των βαρβάρων ή θα μείνουμε να νικήσουμε.

        Αυτή η μάχη είναι η τελευταία. Η Ελλάς δεν είναι η Ελλάς των περασμένων αιώνων. Δεν έχουμε την αποθήκη ανθρώπων της Ιωνίας και του Πόντου. Εμείς και εμείς είμαστε. Εάν χάσουμε και αυτήν την μάχη…τελείωσε ο Ελληνισμός. Όχι απλώς η Ελλάς ως κράτος αλλά ο Ελληνισμός ως γένος.
        Πέρας. Πρέπει να το καταλάβουμε αυτό. Θα περατωθούμε οριστικώς και αμετακλήτως. Δεν υπάρχει άλλη ευκαιρία. Ή γινόμαστε τώρα ανεξάρτητοι ή γινόμαστε Απάτσι και Χίου που θα μας δείχνουν στα ντοκυμαντέρ και θα λένε διάφορες εξυπνάδες για τους Αγγλογάλλους που κατέλαβαν την γη των βαρβάρων.
        Ή τώρα ή ποτέ των ποτών.
        Για να μην σου πω ότι πρέπει να φτάσουμε και στο άλλο άκρο. Την τουλέχιστον κατακραυγή δηλαδή των ατέκνων (εμού συμπεριλαμβανομένου) ως αχρήστων ανθρώπων. Δεν έχουμε καν το δικαίωμα της δημογραφικής συρρικνώσεως. Η αναπαραγωγική μας ελάττωσις πια έχει λάβει διαστάσεις αντιστοίχους με αυτές της αρχαίας Σπάρτης. Πρέπει να αναπαραγώμαστε πάσῃ θυσίᾳ, ακόμη και θεσπίζοντας την ατεκνία ως αδίκημα. Τελείωσαν τα ψέματα.

        Μου αρέσει!

      • astillais said

        Στράβωνα, η αναμενόμενη ανάκαμψη δεν είναι θέμα αναπαραγωγικότητας
        (σημαντική η αναπαραγωγή όχι κορυφαία)
        είναι θέμα συνείδησης που με την σειρά της είναι ΑΠΟΛΥΤΩΣ θέμα ΛΟΓΙΚΗΣ και Α-ΛΗΘΕΙΑΣ
        Στο λέω μετά λόγου γνώσεως ότι αυτή η ανάκαμψη είναι που τους φοβίζει.
        Το μπούμεραγκ έχει πάρει Η Δ Η την αντίστροφη πορεία και βαράει τους που το εκτόξευσαν
        Η ΕΛΛΑΔΑ και οι ΕΛΛΗΝΕΣ ξαναμεγαλουργούν
        Όποιος φεύγει σήμερα θάναι μέγας βλάξ
        όχι ρίψασπις
        μα ΒΛΑΞ
        σε λίγο τα ΕΛΛΗΝΙΚΑ αναγκαστικά γίνονται παγκόσμια ΓΛΩΣΣΑ
        Είμαστε ΝΙΚΗΤΕΣ που απλώς το αγνοούμε

        Μου αρέσει!

      • Αστυλαΐδα, εάν νικήσαμε και το αγνοούμε σημαίνει ότι δεν ήμασταν στο πεδίο της μάχης.

        Τα Ελληνικά είναι παγκόσμιος γλώττα εδώ και 4000 χρόνια. Ουδέποτε έπαψαν να είναι. Το εάν ο κάθε χλεχλές φοράει έναν σκούφο με εντυπωμένο το «Αμστερνταμ» αυτό δεν κάνει την Ολλανδική παγκόσμιο γλώσσα. Οι δομές είναι Ελληνικές, οι ρίζες είναι Ελληνικές όμως απουσιάζει ένα πολύ βασικό συστατικό που μόνον εμείς μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε. Το Ελληνικό κλητικό σύστημα. Ελληνική γλώσσα χωρίς Ελληνικό κλιτικό σύστημα είναι υβρίδιο.
        Επομένως θα νικήσουμε μόνον όταν η παγκόσμιος παιδεία επιστρέψει στον Ελληνικό χώρο και όταν οι μεγαλύτεροι διδάσκαλοι είναι Έλληνες. Μέχρι τότε απλῶς θα γίνεται το αυτονόητο. Κάποιοι θα μιλάνε λίγο Ελληνικά και θα νομίζουν ότι έγιναν Έλληνες. Μισές νίκες δεν θέλω. Θέλω ξεκάθαρη και Ελληνική νίκη με εμάς στην βασική ενδεκάδα και όχι στον πάγκο.

        Μου αρέσει!

      • astillais said

        Στράβωνα, το πεδίο της μάχης ήταν είναι και θα είναι
        οι αξίες που δεν αφήσαμε να χαθούν
        ΑΥΤΕΣ που υπερασπιστήκαμε και κάποιοι μας χλεύασαν ως αναχρονιστικούς
        και παρωχημένους
        ΑΥΤΕΣ που με το «υπ-ουλο»-αθέατο τρόπο περνούσαμε από γεννιά σε γεννιά
        ΑΥΤΕΣ που όταν τις είδαν ΟΛΟΖΩΝΤΑΝΕΣ μπροστά τους κάποιοι που τις θεώρησαν ξεγραμμένες έπαθαν των παθών τους τον τάραχο
        Μικρές και αυτόνομες κινησούλες που κάποιοι τις «μετάφρασαν» σε «άστους μωρέ σιγά την ποσότητα»
        ΑΥΤΕΣ οι μικρές καθημερινές μάχες (εγώ τις ονόμασα επιθέσεις αγάπης)
        Α Υ Τ Ε Σ τις μάχες τις δώσαμε με το χαμόγελο στα χείλη και την αντοχή παραμάσχαλα
        ΤΩΡΑ ΑΘΡΟΙΣΤΗΚΑΝ και έγιναν ΝΙΚΗ
        ΑΥΤΕΣ τις ΝΙΚΕΣ ξαναχαρίζουμε στην ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ

        Μου αρέσει!

      • Χριστιάνα said

        Παιδιά, ο χρόνος όντως τελειώνει. Και-πάλι όντως….- αν δεν καθήσουμε εδώ να πολεμήσουμε, φοβάμαι ότι τα εγγόνια μας θα μιλούν γερμανικά
        ΜΟΝΟ γερμανικά. Όχι ΚΑΙ γερμανικά.

        Η προσωπική μου άποψη είναι βουρ στην μάχη μέχρις εσχάτων.
        Απλώς, επισημαίνω ότι το -έσχατο- του καθενός είναι σχετικό και ιερό.
        Γι αυτό και δεν αδικώ ΚΑΘΟΛΟΥ τους νέους που την κάνουν κατά δεκάδες κάθε μέρα προς τα πάνω.
        Δεν συμφωνώ, αλλά δεν τους αδικώ και δεν τους κακιώνω.

        Και δεν τους κακιώνω, γιατί πλέον ομιλούμε για ΕΠΙΒΙΩΣΗ.
        Ξέρετε και οι δύο σας καλά ελληνικά, οπότε πάρτε τον όρο ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ παρακαλώ και όχι φιλοσοφικά.

        Οι νέοι των αστικών κέντρων είναι ΤΕΛΕΙΩΜΕΝΟΙ. Η λύση γι αυτούς είναι ΜΟΝΟ εκτός. Και όχι εκτός Ελλάδος. Εκτός Ευρώπης.

        Και ξέρετε γιατί; Γιατί η ελληνική επαρχία που διψάει σαν την έρημο για ελληνόπουλα, κοιμάται και απωθεί. Και μην βιαστείς Άστυ να με αρχίσεις στις ψιλές, γιατί παραδέξου, ότι άλλο είναι να ΥΠΑΡΧΕΙ η βάση κι άλλο να ψάχνεσαι να βρεις κίνητρα για να εγκαταλείψεις την Αθήνα και να πας…στην Μεγίστη να γίνεις ψαράς.
        Αντί αυτού, βέβαια, προτιμάς να πας στο….Σίδνευ σερβιτόρος…..

        Ανόητο μεν, κατανοητό δε.

        Το θέμα είναι τεράστιο και μπαίνουν μέσα πολλά πρακτικά θέματα που δεν μπορούν να συζητηθούν ούτε να αποφασισθούν ελαφρά την καρδία μετά γλυκού του κουταλιού. Δυστυχώς.

        Ας παλέψει ο καθένας μας μέχρι εκεί που αντέχουν τα συκώτια του….
        Τι διάλα…(κλεμμένο το ξέρω 🙂 ), κάποια συκώτια θα αντέξουν και δεν θα σκάσουν….

        Μου αρέσει!

      • Χριστιάνα ουδέν κακόν αμιγές καλού.
        Το έχω ξαναπεί αλλά το έχει γράψει και ο Γεώργιος Ν. Μαρής παραπάνω. Η σημερινή μας γλωσσική χαρτογράφησις είναι έτσι πλασμένη ώστε να είναι δυνατή (τώρα ή στο κοντινό μέλλον) η λέξις προς λέξιν μετάφρασις της Ελληνικής εις την Αγγλικήν. Και αυτό δεν είναι ζήτημα λεξιλογίου, είναι κυρίως ζήτημα συντακτικών και γραμματικών δομών.

        Το ουδέν κακόν… βρίσκεται ακριβώς σε αυτό το σημείο. Η Γερμανική είναι δημιουργημένη και σχεδιασμένη πάνω στην αρχαία Ελληνική γλώττα και διατηρεί την δοτικήν πτώσιν. Τουλάχιστον επομένως θα ξεφύγουμε από την ηλιθία και επιπολαία αγγλιαμερικανικήν. Κάτι είναι και αυτό. Και στην τελική εάν είναι να αποβλακωθούμε εντελώς με την αγγλική ή με την γερμανική, προτιμώ την δευτέραν επιλογήν.

        Η δε ελληνική επαρχία, που προτιμώ να την ονομάζω ύπαιθρο, καθώς ούτε περιφέρεια κύκλου κάποιου κέντρου είμαστε, ούτε επάρχους έχουμε, είναι η ψυχή της Ελλάδος και του Ελληνισμού. Μια ψυχή βαίνουσα διαρκώς μειούμενη όμως, ακριβώς λόγω της λειψανδρίας (ή καλύτερα λόγῳ της λειψοθηλίας) που παρατηρείται. Και αυτό συμβαίνει γιατί έχουμε απομακρυνθεί από τα πολιτισμικά μας ιδεώδη και έχουμε υιοθετήσει βαρβαρικά πρότυπα ακόμη και έναντι ημετέρων εθίμων και παραδόσεων αιώνων, όπως λ.χ. αυτό του αγίου Βασιλείου, που επιμένουμε να τον παρουσιάζουμε ερυθρενδεδυμένου, όπως προστάζει το κατασκευασμένο πρότυπο της Κόκα-Κόλα.
        Ακόμη δε και στα περί ιππικής, είμαστε καθόλα πρόθυμοι να αντιγράψουμε τα καουμπόικα πρότυπα παρά να αναγνώσουμε το «περί ἱππικῆς» του Ξενοφώντος, θαρρείς και οι πρώτοι ιππείς ήτο Αμερικάνοι.

        Αλλά το πρώτο και κυριότερο που πρέπει να κάνουμε είναι να σπάσουμε οποιονδήποτε βομβητή Κινεζικής κατασκευής, συνοδεύει τα σημερινά παιδικά παίγνια, καθότι είναι όργανον προσηλυτισμού στην αμερικανική κουλτούρα δια της μουσικής. Και η μουσική είναι το άπαν σε θέματα πολιτισμού. Η επόμενη γενιά Ελλήνων δεν μεγαλώνει με το «φεγγαράκι μου λαμπρό» ούτε με κάποιο δημοτικό νανούρισμα αλλά μεγαλώνει υπό τους ήχους της κάντρι μουσικής.
        Σε αυτό είμαι κάθετος. Τα παιδικά παιχνίδια είναι βασικοί δούρειοι ίπποι που καλλιεργούν αφελληνισμένους γενιτσάρους.

        Είναι πάρα πολλά τα θέματα, γιαυτό και πλέον δεν έχουμε τίποτα να περιμένουμε από την πολιτεία, ούτε προστασία ούτε τίποτα. Μοναδική ελπίδα είμαστε εμείς και τα νέα αφανή σχολεία που πρέπει να δημιουργηθούν. Και στην τελική όποιος αντέξει. Οι μεγαλοαστοί ούτως ή άλλως έχουν ήδη αφελληνιστεί, απλώς δεν το έχουν συνειδητοποιήσει.

        Μου αρέσει!

      • astillais said

        Χριστιάνα, ένας υπαιθριώτης (καλά το πάω Στράβωνα;)καθάριζε τουαλέττες στην Αθήνα, όταν συνάντησε έναν συγχωριανό του που έκανε την ίδια δουλειά
        φευγάτοι απ΄την ….. μιζέρια του … χωριού
        Αλληλοκυττάχτηκαν γέλασαν μάζεψαν τις βαλιτσούλες τους και επανέκαμψαν
        στα πάτρια
        Εστι τούτο ιστορία βιωμένη και με παροιμία
        κάλλιο πρώτος στο χωριό παρά …. χεστράς στην πόλη
        ΕΓΩ την πατρίδα μου την ΑΓΑΠΑΩ όπως και νάχει
        Αν είναι να φάω το σκ… προτιμώ να φάω του γείτονά μου
        παρά που να με λένε ξενάκι
        Ξέρεις πόσα πατρικά σπιτάκια περιμένουν;
        Θέλουμε τα ΟΧΙ των πολιτικών όταν αδυνατούμε να πούμε ΟΧΙ στην νέα μετανάστευση;
        Ο μετανάστης είναι ένας κολοκύθας στην καλλίτερη
        γιατί στην χειρότερη είναι χέστης
        άρα και στα ξωτερικά σαν τέτοιος θα φέρεται
        Εμένα με πιάνει το πείσμα
        μπορεί και μένει ο ξένος στην ΕΛΛΑΔΑΡΑ ΜΟΥ και δεν μπορώ ΕΓΩ
        Μωρέ τους πήρε και τους σηκώσε τους κρατούντες
        Να φύγουν αυτοί και να τους κουνήσω και …..μαντήλι
        ΕΓΩ Π Ο Τ Ε

        Μου αρέσει!

      • Χριστιάνα said

        Για τον -υπαιθριώτη- , τι να σου πω;;;;;
        Περίμενε απάντηση Στράβωνα.

        Κατά τα λοιπά, θα σου αντιστρέψω την ερώτηση με τα πατρικά σπίτια που περιμένουν:

        Ξέρεις ΠΟΣΟΙ γουστάρουν αποκέντρωση και δεν τους αφήνει ουσιαστικά το
        ίδιο το κράτος διά της μεγίστης βλακείας του, για να μην πω κάτι άλλο;;;;

        Στράβωνα, τα παιδικά κινέζικα παιχνιδάκια είναι οχτροί.. Σε όποια νέα μαμά με ακούει, της το τονίζω!!!!!!!!!!!!
        Είναι οχτροί των παιδιών της!!!
        Προσοχή και μακριά.
        Τα αυτιά και ιδίως τα παιδικά, αποτελούν πολύ επικίνδυνες εισόδους.
        ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΟ που τα Jumbo έβγαλαν ΟΛΟΚΛΗΡΟ παιδικό τραγούδι για διαφήμιση,

        ΚΑΘΟΛΟΥ ΤΥΧΑΙΟ.

        Μου αρέσει!

      • Γεώργιος Ν. Μαρής said

        Στράβωνα, γεια σου.

        Διάβασα την επιστολή σου στην Χριστιάνα και είναι πολύ ωραία αυτά, που λες. Θα ήθελα μονάχα, να συμπληρώσω, ότι εάν και οι ξένοι μετέφραζαν από την ελληνικήν εις την αγγλικήν, με τον ίδιο τρόπο και λέγανε, επί παραδείγματι, μία συνηθισμένη πρόταση, η οποία λέγεται συχνά, όπως ας πούμε: «αυτό το παιδί τρώει ξύλο κάθε μέρα» και μετέφραζαν κατά λέξιν σ’ έναν Εγγλέζο «this child eats wood every day», θα τον κάνουν, να νομίζει, ότι αυτό το συγκεκριμένο παιδί είναι, στην πραγματικότητα, κάτι σαν το σαράκι.

        Αυτός λοιπόν, ο οποίος μεταφράζει, θα πρέπει, πρώτα ο ίδιος, να κατανοήσει το πνεύμα μίας προτάσεως και να το αποδώσει εις την ελληνικήν αντιστοίχως. Δεν μπορεί, να ερωτάται κάποιος, σε κάποια τηλεοπτική ταινία, για κάτι, να εξηγείται η ερώτησις και όταν ο άλλος απαντά «negative», ο μεταφραστής να μας λέει «αρνητικό». Τέτοιου είδους διάλογοι στην ελληνική γλώσσα, δεν υπάρχουν. Είναι πολύ πιο σαφής η δική μας και ένα «όχι», που δεν είναι η ακριβής μετάφρασις του «negative», είναι αρκετό, για να καταλάβει και ο πιο αδαής την έννοια του διαλόγου. Δεν είναι δυνατόν, να σου τηλεφωνήσει κάποιος και να σε ρωτήσει «είναι η Μαρία εκεί;» κι εσύ να του πεις «αρνητικό». Θα του πεις «όχι». Αλλιώς, θα νομίσει, ότι κάτι έπαθες.

        Όταν ένας στρατιώτης, μιλάει με κάποιον αξιωματικό, όποτε πρόκειται να του απαντήσει εις την αγγλικήν, λέει « Yes sir». Εμείς στην προκειμένη περίπτωση έχουμε το «μάλιστα», που είναι υπέρ αρκετό. Δεν λέμε «ναι κύριε», διότι θα μας περάσουν κι εγώ δεν ξέρω για τι. Εννοώ λοιπόν, ότι πλην όλων αυτών, που πολύ σωστά αναπτύσσεις, οι μεταφραστές και οι μεταφράστριες είναι δια τας πανηγύρεις, που θά’ λεγε και η γιαγιά μου.

        Και μιας και μιλάμε για την γιαγιά μου… δεν μπορώ να υποφέρω τηλεπαρουσιαστή, στον οποίον δόθηκε μέσω e-mail κάποιο μήνυμα από κάποιον αξιωματικό, να ωρύεται επειδή ο άνθρωπος έγραψε «την σήμερον», διότι εποίησεν το ανεπίτρεπτον! Του έγραφε, λέει, εις την αρχαίαν ελληνικήν! Έτσι, οι γονείς μου, οι γείτονές μου, οι δάσκαλοί μου κι εγώ μαζί, μιλούσαμε αρχαία ελληνικά, αλλά τόσον καιρό, δεν το ξέραμε… Το μάθαμε τώρα απ’ τους φωστήρες, που πήρανε τα μικρόφωνα και διατυπώνουν τις σοφίες και τις σκέψεις τους, κάνοντας σε δυο προτάσεις εκατόν πενήντα λάθη… Και υποτίθεται, ότι ομιλούν την νέαν ελληνικήν, τρομάρα τους. Για να μάθεις όμως καλά, να χειρίζεσαι την δημοτική, θα πρέπει προηγουμένως, να έχεις μάθει την καθαρεύουσα! Διότι αλλιώς, πάντα θα κάνεις λάθη και είναι καλόν, να κάτσεις να την μάθεις, για να μην πετάς γύρω σου τις πατάτες, με το τσουβάλι

        Διότι, με το να συμπληρώνεις τα δέκα-δεκαπέντε κενά, που βρίσκονται στο σχολικά σου βιβλίο, με τις ανάλογες λέξεις, δεν σημαίνει ότι έγινες προφεσόρος. Ούτε άμα μάθεις πέντε κολλυβογράμματα θεωρείσαι μορφωμένος. Οι Κινέζοι, για να μάθουν την γλώσσα τους, όσοι απ’ αυτούς την μαθαίνουν σε όλη της την έκταση, αφιερώνουν μία πεντηκονταετία τουλάχιστον, για να αφομοιώσουν τις σαράντα χιλιάδες γράμματα, απ’ τα οποία, δεν έχουν αφαιρέσει κανένα, κατά την μακρόχρονη ιστορία τους. Είναι δυνατόν εσύ που σε φέρανε οι κρατούντες με τα μαγικά τους σ’ αυτή την τραγική θέση να ωρύεσαι όταν ακούς σωστά ελληνικά; Και πώς να χαρακτηρίσει κανείς την «Ιλιάδα» του Ομήρου, από γνωστό αμερικανικό περιοδικό, που δίδεται μεταφρασμένη στα ελληνικά, απ’ ό,τι ακούω, απ’ τα οποία έχουν αφαιρεθεί το η, υ, ω και οι δίφθογγοι. Μα ιδιαίτερα τον Όμηρο, σεβασθήκανε όλοι οι αρχαίοι επικοί ποιητές και γι’ αυτό, άπαντες χρησιμοποίησαν την γλώσσα του, δηλαδή ένα μείγμα αιολικής και ιωνικής διαλέκτου. Αυτοί οι εδώ, δεν σεβάσθηκαν τίποτα. Τον Όμηρο λέει; Ε… και τι είναι ο Όμηρος; Αυτοί είναι αξιότεροι, αλλά δυστυχώς άγνωστοι εις την υφήλιον…

        Κάτι άλλο, που παρατηρώ, είναι το ότι μερικοί απ’ τους φωστήρες αυτούς, είτε γιατί οι ίδιοι δεν καταλαβαίνουν, είτε επειδή νομίζουν, πως κομίζουν γλαύκα εις Αθήνας κι έτσι διευκολύνουν εμάς τους αγραμμάτους, μετατρέπουν τα μίλια σε χιλιόμετρα, χωρίς να γνωρίζουν, ότι οι αποστάσεις επί της γήινης επιφανείας μετρώνται σε ναυτικά μίλια. Χρησιμοποιούν έτσι, για την μετατροπή το λεγόμενο στεριανό μίλι, που είναι 1.609,31 μέτρα, ενώ το άλλο είναι 1.855,29 και όταν μιλάμε για μικρές χιλιομετρικές αποστάσεις, η διαφορά είναι μικρή. Όταν όμως πρόκειται περί βεληνεκούς ρουκετών επί παραδείγματι, τότε η διαφορά είναι καμμιά φορά χαώδης.

        Αυτούς όλους λοιπόν, θα πρέπει, να τους συγκεντρώσουνε κάπου και να τους περάσουν από ένα γερό σεμινάριο, να τους δείξουν πώς πρέπει να γίνονται οι μεταφράσεις και τι θα πρέπει να γνωρίζουν πριν προχωρήσουν σ’ αυτές. Άλλοτε, δεν τολμούσαν να παρουσιασθούν μεταφραστές, που γνωρίζουν το αλφάβητο μιας ξένης γλώσσας μονάχα. Ούτε τους προσελάμβαναν αμέσως, άμα ξέρανε να συλλαβίζουνε και να διαβάζουν πέντε αράδες. Έπρεπε να έχουν γνώσεις και οι γνώσεις δεν αποκτώνται δια της επιφοιτήσεως του Αγίου Πνεύματος. Πρέπει, να στρωθείς και να διαβάσεις. Άλλως, όσον ανεύθυνος είναι αυτός, που σε προσλαμβάνει, άλλο τόσο είσαι κι εσύ, για να μην πω περισσότερο, που αναλαμβάνεις, μισοξέροντας τα πράγματα, να παραστήσεις τον μεταφραστή. Μεταφράσεις έκανε ο Καραγάτσης. Αλλά ο Καραγάτσης είχε γνώσεις…

        Για τα παιδικά παιγνίδια δεν υπάρχει αντίρρησις. Έχω όμως την εντύπωση, ότι τα θέματα είναι οικτρά. Η μουσική απλώς συνοδεύει και δεν μπορώ, να φαντασθώ μουσική, που αγριεύει, αντί να καταπραΰνει τις αισθήσεις, εκτός εάν πρόκειται περί απαραδέκτου και εκνευριστικής συνθέσεως…

        Αυτά, είναι μερικά, απ’ αυτά, που ήθελα να προσθέσω. Έχω κι άλλα, αλλά ήδη έγραψα πολλά. Και ελπίζω, να συμφωνήσεις κι εσύ, γι’ αυτές τις παρατηρήσεις, μαζί μου. Η γλώσσα μας είναι θησαυρός εν κατακλείδι. Δεν πρέπει να δεχθούμε την καταστροφή της.

        Μου αρέσει!

      • Αστυλαίδα, στο χωριό είσαι πρώτος μεταξύ ίσων, στην πόλι ίσως είσαι ίσος δεν είσαι.

        Ξέρεις πιο είναι το γαμώτο; Κάναμε αμάν να απαλλαγούμε από τσιφλικάδες, να αποκτήσουμε εργαλεία, δρόμους, βρύσες, ρεύμα, αυτόματα ποτίσματα, επικοινωνίες, συγκοινωνίες κλπ, και όταν πια τα αποκτήσαμε εγκαταλείψαμε τα χωριά και τα βρήκαν έτοιμα οι Αλβανοί.

        Μα όλος ο αγώνας έγινε για να μπορέσουμε να κάνουμε εύκολη την ζωή μας μέσα στα χωριά και όχι μακρυά από αυτά. Το αυτόματο πότισμα λ.χ. έγινε για να κερδίσουμε λίγο χρόνο, μπας και διαβάσουμε κανένα βιβλίο αντί να μένουμε με τις ώρες μέσα στα χωράφια. Δεν έγινε για να εγκαταλείψουμε την παραγωγή. Αυτό δηλαδή είναι αχαριστία. Στην ουσία είναι άρνησις της τεχνολογίας, καθώς η τεχνολογία και η τεχνολογική έρευνα δεν είναι αυτοσκοπός. Γίνεται για να αξιοποιείται.

        Σήμερα ένας συνειδητοποιημένος χωρικός που ζει σε ένα χωριό με κάποιες στοιχειώδεις υποδομές, είναι ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος, εάν βεβαίως του επιτρέψει η ματαιοδοξία του να το δει και δεν ονειρεύεται βραδιές στην Πύλη Αξιού, συντροφιά με κλώνους της Αλεξανδράτου. Όλα μέσα στο μυαλό είναι.

        Μου αρέσει!

      • astillais said

        Στράβωνα, ξέρεις από πότε ουρλιάζω;
        Πάτε στα χωριά σας ζήστε ευτυχισμένοι αγκαλιά με την μανούλα ΦΥΣΗ;
        Ακούγομαι;
        Που να ξέρω
        λίγο λίγο ανοίγουν τα αυτιά τα μάτια και οι ψυχές
        Ευτυχώς έχω πολλά παραδείγματα στον μικρόκοσμό μου
        Μακάρι να πολλαπλασιάζονται ΕΠΙΤΥΧΩΣ άλλωστε το χρωστάω σ΄αυτούς που μου το δίδαξαν
        Τελικά τείνω να πιστέψω ότι «είμαστε τέκνα της ανάγκης και ώριμα τέκνα της οργής» (Βάρναλης;)

        Χριστιάνα, αν ακούς και συναινείς για ξενητειές
        έχω να σου θυμίσω τον … Κωνσταντή και την αδελφή του την ΑΡΕΤΗ
        Ψάξε το ποίημα και δες την ιστορία της ΕΛΛΑΔΑΣ

        Μου αρέσει!

      • Χριστιάνα said

        ΔΕΝ συναινώ.
        Ακούω, απλώς.
        Το έχω υπόψιν μου το ποίημα…

        Μου αρέσει!

  9. […] […]

    Μου αρέσει!

  10. Zanglos said

    Καλά τα είπε ο άνθρωπος, ειλικρινής και πρακτικός,
    αφού τα κάνατε, να τα φάτε και να τα λουστείτε τώρα!
    Αν ο σαμαράς είχε καρύδια και όχι φουντούκια,
    αν τον ενδιέφερε η πατρίδα και όχι το κόμμα,
    θα είχε ρίξει τον άχρηστο ΓΑΡ από πέρυσι
    και η νδ θα είχε 45%, αλλά οι εργοδότες του
    αλλα του έχουν δασκαλέψει!

    Μου αρέσει!

  11. O Σαμαράς θα είναι με την κρεμάλα περασμένη στον λαιμό και θα κάνει ακόμα πεισματάκια…αχ αφήστε με δεν θέλω..θέλω..δεν θέ….ΚΛΑΤΣ

    Μου αρέσει!

  12. fnous said

    OI πρωταγωνιστές στην υπόθεση του εξοντωτικού και εθνοκαταστροφικού Μνημονίου.

    Το υπέγραψε ο Γιωργάκης ως Πρωθυπουργός.

    Το συνυπέγραψε ο Παπακωνσταντίνου ως Υπουργός Οικονομικών.

    Το στήριξε ο Μητσοτάκης.

    Το ενέκρινε ο Λάτσης.

    Το υπερασπίστηκε ο Παπαχελάς.

    Το δικαιολόγησε ο Δήμου.

    Το εξήγησε ο Μάνος.

    Το απόλαυσε ο Νανόπουλος.

    Το χειροκρότησε ο Ανδριανόπουλος.

    Το θαύμασε ο Καψής.

    Το διαλάλησε ο Στραβελάκης.

    Το επέβαλε στον κόσμο ως τετελεσμένο το «συγκρότημα» και όλα τα «αδελφά» συγκροτήματα του Κολεγίου …

    Και, για να μην ξεχνιόμαστε, το ίδιο Κολέγιο ανέλαβε και τα «δικαιώματα» της αντιμνημονιακής «αντίστασης» με επικεφαλής τον Σαμαρά και βέβαια με την κολεγιομήτορα Παπαρήγα …

    Το τέλειο έγκλημα.

    Οι Κολεγιόπαιδες θα μας οδηγούσαν στη «σωτηρία» μέσω του «θανάτου» …

    Μιλάμε για ανεπανάληπτα πράγματα …

    Ο δολοφόνος ανέλαβε να κάνει τη «νεκροψία».

    ————————————–
    Η Συνωμοσία του Κολεγίου Αθηνών.

    Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο – ΕΑΜ Β’
    ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΤΡΑΙΑΝΟΥ.

    Διαδώστε τα διαδώστε τα

    Μου αρέσει!

  13. fnous said

    Υ.Γ.

    Οι Βουλευτές του Ελληνικού Κοινοβουλίου καλό είναι να διαβάσουν αυτό το κείμενο για τη δική τους ασφάλεια.

    Ο ρόλος τους είναι απόλυτα κρίσιμος και η άγνοια σε αυτό το επίπεδο δεν συγχωρείται …

    Δεν συγχωρείται, γιατί οι προδότες, χωρίς τη δική τους βοήθεια, δεν μπορούν να κάνουν τίποτε …

    Οι δικές τους ψήφοι είναι αυτές, οι οποίες τελικά θα παραδώσουν τη χώρα στους τοκογλύφους
    Είτε γνωρίζουν τι κάνουν είτε όχι, συνένοχοι θα γίνουν με αυτούς, αν ψηφίσουν υπέρ της Δανειακής Σύμβασης …

    Συνένοχοι με τη συμμορία του Κολεγίου …

    Τη συμμορία αυτή, η οποία τους βλέπει σαν «κατώτερους» και γελάει μαζί τους …Τη συμμορία αυτή, η οποία νομίζει ότι μπορεί να τους «κουνάει» σαν άβουλες «μαριονέτες».

    ——————————————————————
    Η Συνωμοσία του Κολεγίου Αθηνών.

    Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο – ΕΑΜ Β’
    ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΤΡΑΙΑΝΟΥ.

    Διαδώστε τα διαδώστε τα

    Μου αρέσει!

  14. Κλακαδόρος στο κάδρο said

    Να βάλουμε όλοι ρεφενέ να νοικιάσουμε πούλμαν, ρε παιδιά. Αυτοι νομίζουν ότι πάνε πενταήμερη στα Καμμένα Βούρλα

    Μου αρέσει!

  15. Τι μαλάκας είναι αυτός;;;;;; Να τον χαίρεστε στην Χαλκιδική τον βλάχαρο με τις ανοησίες του!!!!!!

    Ρε Λαφαζάνη ΑΡΚΟΥΔΟΤΣΟΜΠΑΝΕ…….με όσους και να πας στο Γουδί πάλι με τρύπα ανάμεσα στα μάτια θα φύγεις!!!!!!!

    ΚΑΙ Ο ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗΣ ΟΤΑΝ ΘΑ ΣΑΣ ΣΤΗΝΟΥΝ ΣΤΑ 6 ΜΕΤΡΑ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΛΕΕΙ ΑΣΤΕΙΑΚΙΑ ΓΑΙΤΙ ΘΑ ΕΙΣΤΕ ΟΛΟΙ ΧΕΣΜΕΝΟΙ ΜΕΧΡΙ ΤΟΝ ΛΑΙΜΟ!!!!!!!

    Μου αρέσει!

  16. Μποτίλια στο Πέλαγος said

    Δυστυχώς ο εν λόγω κύριος, ροκανίζοντας χρήματα του Ελληνικού λαού, ενδιαφέρεται μόνο να κρατήσει την καρέκλα, για να λέει παιδαριώδη ευφυολογήματα από βήματος, επιμένοντας σώνει και καλά στην πλήρη απαξίωση του, μόνο και μόνο για την κουτάλα, με κίνδυνο την πρόκληση ολοκληρωτικού χάους, το οποίο μπορεί να αποβεί μοιραίο, όχι μόνο για την κοινωνική συνοχή, αλλά και για την ίδια την διατήρηση της κρατικής και της γεωγραφικής υπόστασης της χώρας.
    Ο εν λόγω κύριος κάνει τον κουτό, σαν μην έχει επιβληθεί δυο φορές ωμή παραβίαση του συντάγματος, τόσο κατά την επιβολή του μνημονίου, όσο και κατά την επιβολή της «κυβέρνησης» Παπαδήμου.
    Αρκείται σε ανακοίνωση των ιδιωτικών του προγνώσεων, σε σχέση με την σύνθεση μιας βουλής, η οποία θα προέκυπτε από μελλοντικές εκλογές, χωρίς να λαμβάνει υπ’ όψει του ότι τα πραξικοπήματα τα οποία επεβλήθησαν, βρίσκονται σε κατάφωρη αντίθεση με την λαϊκή βούληση. Εκμεταλλεύεται το γεγονός, ότι η επιβολή του νέου «κυβερνητικού» σχήματος οδήγησε σε προσωρινή αγκύλωση της έκφρασης της λαϊκής αντίθεσης, η οποία είναι φυσικό στο επόμενο μέλλον να ξεσπάσει εκ νέου.
    Εκμεταλλευόμενα την προσωρινή υποχώρηση της δυναμικής έκφρασης της λαϊκής αντίστασης ενάντια στην συνταγματική εκτροπή την ονόμασαν τα Μέσα Μαζικής Αποβλακώσεως «αποδοχή» με δημοσκοπήσεις μαϊμού.
    Γιατί αρνείται ο εν λόγω κύριος το δικαίωμα του λαού να αποφασίσει, στο βαθμό μάλιστα που αυτός «συναινεί» με την «λύση» Παπαδήμου, όπως ισχυρίζεται ο εν λόγω «εκπρόσωπος του λαού», δηλαδή της τσέπης του, στον βαθμό που με αυτόν τον τρόπο θα μπορούσε, εάν δεχθούμε τις ψευδείς υποθέσεις του, να επέλθει εξομάλυνση της κατάστασης και ομολοποίηση της λαϊκής οργής;
    Διατί πτύει κατά πρόσωπο ο εν λόγω κύριος τον Ελληνικό λαό, τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τους προϊσταμένους των κομμάτων, οι οποίοι συμφώνησαν, ότι η «κυβέρνηση» Παπαδήμου έχει μεταβατικό και τελείως προσωρινό χαρακτήρα, ισχυριζόμενος, ότι αυτός την ψηφίζει για δυο έτη, χλευάζοντας όσα συμφωνήθηκαν και από το ίδιο το «κώμα» στο οποίο αυτός ανήκει;
    Η διάθεση για την κονόμα όμως δεν αφήνει περιθώρια στην αιδώ.
    Και ο κοινοβουλευτικός φασισμός αποδείχθηκε καλή πηγή εισοδήματος, όταν ο λαός λιμοκτονεί.
    Ας αφήσει λοιπόν ο εν λόγω «κύριος» τους εμπαιγμούς και τις ειρωνείες περί Γουδή. Προκαλώντας δεν ελαφρύνει στο ελάχιστο την ενοχή του.

    Μου αρέσει!

  17. elimiaios said

    δεν χρειαζεται να εκτελεστουν.
    ας τους πανε εως εκει και ας τους αφησουν να
    φυγουν ΧΕΣΜΕΝΟΙ.

    Μου αρέσει!

  18. ΜΑΧΗΤΗΣ said

    Για να δφιευκρινισω τη θεση μου.

    Οτι μου …στειλει ο Ελληνας εισαγγελεας μουστακαλης με την βλαχικη ..προφορα!

    Οτι μου στειλει στο Γουδι,
    Θα κανω το καθηκον μου!

    Ωστε ετσι ε?

    Τους νοιαζει η υστεροφημια!!!!
    Αντωνακη , το εφα γες το τυρακι!

    Το μηνυ6μα που μου στελνουν οι πασοκοι , σαν κατασκευαστης των χειροποιητων ειναι οτι πρεπει ακομα να …δουλεψω , να κατασκευασω? Αυτο ειναι?

    Μου αρέσει!

  19. kostas said

    Γνωστός ο σεσημασμένος βουλευτής Χαλκιδικής, Είναι ο ίδιος που έδιωξε τον Άρη Πουλιανό απο το σπήλαιο των Πετραλώνων στη Χαλκιδική, εκεί που ανακαλύφθηκε το αρχαιότερο ευρωπαικό κρανίο, που αποδεικνύει την εντοπιότητα των Ελλήνων και ότι είμαστε αυτόχθονες στην Ελλάδα, και καταρρίπτει επιστημονικότατα τον ινδοευρωπαικό μύθο.
    Είναι ο ίδιος λακές των αφεντικών του που υποστηρίζουν τη καταστροφή της βόρειας Χαλκιδικής, αλλά και της νότιας ( Χαλκιδική ο πιο πυκνοδασωμένος νομός στην Ελλάδα ) με τα μεταλλεία χρυσού.
    Είναι ο ίδιος βολευτής που δεν τολμά να εμφανιστεί στο λαό της Χαλκιδικής, κρύβεται..
    Όχι Γουδή, αλλά δέσιμο στη μέση του δάσους του Χολομώντα, πασαλειμμένο με πευκόμελο Χαλκιδικής, να τον φανε τα τσακάλια και οι λύκοι που αφθονούν εκεί, κι ότι περισσέψει, τα μυρμήγκια…

    Μου αρέσει!

    • Γεώργιος Ν. Μαρής said

      Κώστα, γεια σου.

      Αρκούδες δεν υπάρχουν;

      Δεν γνωρίζω τον σεσημασμένο βουλευτή της Χαλκιδικής, ούτε θέλω να τον γνωρίσω, αλλά δεν αμφιβάλω, πως έχεις δίκιο, κυρίως διότι έδιωξε τον Πουλιανό από το Σπήλαιο των Πετραλώνων, την προσφορά του οποίου στην παλαιοντολογία, αλλά και την επιστημονική του αυτάρκεια και εντιμότητά, δεν μπορεί, να αμφισβητήσει κανείς. Εκεί, που θα ήθελα, να σου επιστήσω την προσοχή είναι στα εξής:

      Σε μία εκπομπή του Κώστα Χαρδαβέλα, στην οποία παρευρίσκετο ο υιός του Πουλιανού, ένας γεωλόγος, καθηγητές και καθηγήτριες Πανεπιστημίων και άλλοι διακεκριμένοι επιστήμονες, ελέχθη από τον κύριο Πουλιανό, ότι ο πατέρας του, είχε συμπεράνει, ότι το απολίθωμα το οποίο είχε βρει εντός του σπηλαίου, ήταν δεκατριών εκατομμυρίων ετών. Όταν δόθηκε ο λόγος στον γεωλόγο, τον οποίον είχε προσλάβει ο ίδιος ο πατήρ Πουλιανός, για να μετρήσει την ηλικία των πετρωμάτων, του υπέδειξε την περίπου θέση, απ’ την οποία είχα ανασύρει το εύρημα. Ο γεωλόγος άρχισε τις μετρήσεις από ανώτερη θέση της ανασύρσεως, τις οποίες έκανε δε, δια των τεσσάρων διεθνώς ανεγνωρισμένων μεθόδων, που ακολουθούνται στην εποχή μας, Βρήκε δε ότι, η μεν ηλικία των σε ανωτέρα θέση ευρισκομένων πετρωμάτων από την θέση του ευρήματος, ήταν ηλικίας διακοσίων χιλιάδων ετών, τα δε ευρισκόμενα στα βαθύτατα και χαμηλότατα στρώματα εξ αυτών, ήταν ηλικίας επτακοσίων χιλιάδων ετών. Συμπερασματικά δηλαδή, το εύρημα, κατά τον γεωλόγο, είναι ηλικίας ευρισκομένης μεταξύ των διακοσίων και επτακοσίων χιλιάδων ετών.

      Όπως θα γνωρίζεις, η θέσις στην οποία βρίσκεται ένα απολίθωμα, καθορίζεται από την ηλικία των πετρωμάτων, τα οποία το περιβάλουν. Βεβαίως, λόγω διαφόρων γεωλογικών φαινομένων, τα ιζηματογενή πετρώματα, μπορεί να υποστούν αλλοιώσεις ή να αναστραφούν, οπότε η γεωλογική έρευνα συναντά δυσκολίες, βρίσκοντας πετρώματα μεγαλυτέρας ηλικίας σε ανώτερα στρώματα και μικροτέρας σε κατώτερα. Πάντως η όλη υπόθεσις παραξενεύει. Μπορείς να δώσεις κάποια εξήγηση περί αυτού; Και εξηγούμαι εκ προοιμίου, ασχέτως της οιασδήποτε απαντήσεώς σου, τιμώ τον Πουλιανό και θεωρώ απολύτως θετική την προσφορά του στην παλαιοντολογία. Ενδέχεται όμως, να έκανε λάθος… Και αν συμβαίνει αυτό, δεν μειώνει καθόλου την συνεισφορά του στην επιστήμη.

      Η ινδοευρωπαϊκή ομοεθνία, είναι γεγονός ότι αμφισβητείται από αρκετούς επιστήμονες. Στηρίζεται στην συγκριτική γλωσσολογία, δια της οποίας ο Franz Bopp, κατέληξε σ’ αυτό το συμπέρασμα. Πρόκειται περί κάποιας φυλής, η οποία διεσπάρη και η κοινή αρχική γλώσσα εξελίχθηκε διαφορετικά κατά τόπους, αλλά ορισμένες λέξεις παρέμειναν αναλλοίωτες και είναι δυνατόν, να τις βρει κανείς, περίπου ομόηχες, σε πολύ απομεμακρυσμένα σημεία της γης. Οι αντιρρήσεις, προέρχονται από την έλλειψη ευρημάτων. Αυτό είναι πράγματι ένα αρνητικό σημείο. Υπάρχουν όμως, ορισμένα άλλα κοινά χαρακτηριστικά, μεταξύ αυτών των ιαπετικών λαών, τα οποία βάζουν σε σκέψεις, όπως επί παραδείγματι η καύσις των νεκρών και η ακολουθουμένη ιεροτελεστία, η οποία μοιάζει με την περιγραφή της προπαρασκευής της πυρράς του Πατρόκλου, στην Ιλιάδα του Ομήρου, του χρόνου συγκεντρώσεως της ξυλιάς, του τρόπου γενικώς, που ακολουθούσαν και της περίπου ώρας, που αρχίζανε όλ’ αυτά. Πέραν τούτου, υπάρχουν κι άλλα χαρακτηριστικά κοινά, που επίσης χρίζουν μελέτης. Οπότε, η απάντησις παραμένει αμφίβολος και δεν πρέπει, να βιασθούμε, να την δώσουμε τόσο γρήγορα.

      Όσο κι αν φαίνεται περίεργο ωστόσο, εμάς αυτή η θεωρία, μας βολεύει ιδιαιτέρως και μάλιστα στην εξωτερική μας πολιτική. Διότι εκτός των ευρημάτων του Μανόλη Ανδρόνικου, στην Τούμπα της Μακεδονίας, εκτός των επιτυμβίων επιγραφών, που έφερε στο φως, με τα ελληνικά ονόματα και το αρχαίο μακεδονικό ημερολόγιο, που δείχνει καθαρά την ελληνικότητα των αρχαίων Μακεδόνων και αποδεικνύει περίτρανα, ότι μιλούσαν ένα παρακλάδι της δωρικής διαλέκτου, υπάρχουν και οι «Γλωσσικές Μελέτες» του Γεωργίου Χατζηδάκι, οι οποίες, βασιζόμενες στην ιαπετική θεωρία, αποδεικνύουν περίτρανα, πως η μεν μακεδονική γλώσσα είναι αναμφιβόλως ελληνική, η δε σκοπιανή, ουδεμίαν σχέσιν έχει με τις ελληνικές διαλέκτους.

      Έχουμε λοιπόν επιχειρήματα ατράνταχτα, μερικά εκ των οποίων βραχυκυκλώνουν τους Σκοπιανούς, τα οποία, κάποια στιγμή, θα πρέπει, να καταθέσουν οι πολιτικοί μας στο τραπέζι, για να τους αποστομώσουν.

      Πιστεύω κι εγώ, ότι είμαστε αυτόχθονες, αλλά η δική μου θεωρία, δεν έχει θέση εδώ…

      Αυτά και σε χαιρετώ

      Μου αρέσει!

  20. Γεώργιος Ν. Μαρής said

    Μαρία, σ’ ευχαριστώ για την απάντηση.

    Δεν γνωρίζω ούτε την κυρία Λίνα Γιάνναρου, η οποία γράφει το άρθρο αυτό στην «Καθημερινή’, ούτε την κυρία Βασιλική Καραγιάννη, η οποία ενοχλήθηκε από το «κακόηχον» της λέξεως, «το Γουδί του Γουδιού ή του Γουδίου», όπως η ίδια μας λέει. Από την άλλη, πράγματι, εμπεριέχει πολύ μεγαλύτερη αίγλη, του να προέρχεται η ονομασία από μία οικογένεια, η οποία προσέφερε πολλά στο έθνος και τους αγώνες του, στους οποίους ήτανε πάντα παρούσα, απ’ ό,τι ένα κοινό μαγειρικό σκεύος…

    Είναι φυσικά, πολύ ενδιαφέρον το ζήτημα, που τα ευαίσθητα ώτα της κυρίας, η οποία ξεκίνησε την «έρευνα», συνέλαβαν το «κακόηχον» όνομα και προκειμένου να αποφεύγονται οι «κακόηχες» ελληνικές ονομασίες στο μέλλον, αντέδρασε άμεσα. Κάπως έτσι, θα πρέπει να αλλάξουμε πολλές και αφ’ ενός μεν να την ευχαριστήσουμε, που προσπαθεί να ομορφύνει την γλώσσα μας, αφ’ ετέρου δε, τώρα που δόθηκε πλέον το πράσινο φως, να τ’ αλλάξουμε όλα.

    Πώς όμως, η τόσον ευαίσθητη αυτή κυρία, δεν ενδιαφέρθηκε για άλλα κακόηχα, τα οποία απαντώνται στην καθημερινότητά μας, όπως επί παραδείγματι το Σεπτέμβριος, που από πολλούς λέγεται Σεμτέβριος και που δεν τολμούν να το γράψουν ακόμα έτσι. Το τι και το πώς ερεύνησε και το ποιους ρώτησε καθώς και το πώς η αξιότιμος κυρία αφημεριδογράφος ενστερνίσθηκε τις απόψεις της είναι, ας πούμε, δικαιολογημένο. Το πώς όμως έγιναν αποδεκτά, από κρατικούς μάλιστα φορείς, με τόσην ευκολία, τα αποτελέσματα της ερεύνης ενός μονάχα ατόμου, την ιδιότητα του οποίου δεν γνωρίζουμε, προκαλεί, κατά την γνώμη μου βέβαια, πολλά ερωτηματικά.

    Εάν το «Γουδί» είναι κακόηχον το «Γουδή» δεν είναι το ίδιο; Ένας φθόγγος αλλάζει μονάχα. Ο ήχος παραμένει ίδιος. Το «να πάμε στο Γουδί» είναι χειρότερο από το «να πάνε στου Γουδή», που θυμίζει επαρχιώτη, που δεν μπορεί να προφέρει καθαρά το όμικρον, όπως εκείνος ο μαθητής, που σε ερώτηση της δασκάλας του σκέφθηκε το μουστουκούλουρου. Τέτοια θα λέμε τώρα;

    Οπότε Μαρία μου, καθώς καταλαβαίνεις, δεν γίνεται αποδεκτό, από εμέναν τουλάχιστον, το άρθρο αυτό, το οποίο, μάλλον ενισχύει την άποψή μου, ότι βρισκόμαστε μπροστά σε άλλη μία προσπάθεια γκρεμίσματος, η οποία απ’ ό,τι φαίνεται δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί. Αυτά και σε χαιρετώ.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: