Τα Μυστικά Άνθη δρέπω όπως ο Φώτης Κόντογλου (ένα προφητικό κείμενο)

Ασάλευτο θεμέλιο
Φώτης Κόντογλου

Σήμερα νομίζεται καλός σε όλα, όποιος είναι αδιάφορος, όποιος δεν νοιάζεται για τίποτα, όποιος δεν νιώθει καμιά ευθύνη. Αλλιώς τον λένε σωβινιστή, τοπικιστή, μισαλλόδοξο, φανατικό. Όποιος αγαπά την χώρα μας, τα ήθη και έθιμα μας, την παράδοση μας, την γλώσσα μας, θεωρείται οπισθοδρομικός. Οι αδιάφοροι παιρνούν για φιλελεύθεροι άνθρωποι, για άνθρωποι που ζούνε με το πνεύμα της εποχής μας, που έχουν για πιστεύω την καλοπέραση, το εύκολο κέρδος, τις ευκολίες, τις αναπαύσεις, κι ας μην απομείνει τίποτα που να θυμίζει σε ποιό μέρος βρισκόμαστε, από που κρατάμε, ποιοι ζήσανε πριν από μας στην χώρα μας. Η ξενομανία μας έγινε τώρα σωστή ξενοδουλεία, σήμερα περνά για αρετή, κι όποιος έχει τούτη την αρρώστεια πιο βαρειά παρμένη, λογαριάζεται για σπουδαίος άνθρωπος.

Η Ελλάδα έγινε ένα παζάρι που πουλιούνται όλα, σε όποιον θέλει να το αγοράσει. Καταντήσαμε να μην έχουμε απάνω μας τίποτα ελληνικό, από το σώμα μας ίσαμε το πνεύμα μας. Το μασκάρεμα άρχισε πρώτα από το πνεύμα, και ύστερα έφθασε και στο σώμα. Περισσότερο αντιστάθηκε σε αυτή την παραμόρφωση ο λαός και βαστάξε καμπόσο, μα στο τέλος τον πήρε το ρεύμα και πάει και αυτός. Μάλιστα είναι χειρότερος από τους γραμματισμένους. Τώρα μαϊμουδίζει τα φερσίματα και τις κουβέντες που βλέπει στον κινηματογράφο, έγινε αφιλότιμος και αδιάντροπος. Ενώ πρώτα ξεχώριζε από άλλες φυλές, γιατί ήταν σεμνός, φιλότιμος, ντροπαλός, καλοδεκτικός, τώρα έγινε αγνώριστος. Τα όμορφα χαρακτηριστικά του σβήνουνε μέρα με την μέρα. Και οι λιγοστοί που διατηρούνε ακόμη λίγα σημάδια από την ομορφιά της ελληνικής ψυχής, παρασέρνονται σε αυτή την παραμόρφωση από τους πολλούς, που είναι οι έξυπνοι, οι συγχρονισμένοι, οι μοντέρνοι, αλλά που είναι στ’ αληθινά οι αναίσθητοι και οι αποκτηνωμένοι. Οι καλοί ντρέπονται γιατί είναι καλοί, συμμαζεμένοι και με ανατροφή. Οι άλλοι τους λένε καθυστερημένους. Συμπαθητικός άνθρωπος δύσκολα βρίσκεται πια σήμερα στον τόπο μας. Η μόδα είναι να είναι κανείς αντιπαθητικός, κρύος, άνοστος και μάγκας. Μάλιστα όπως όλα φραγκέψανε, φράγκεψε και ο μάγκας.

Οι πιο αγράμματοι ανακατώνουνε στην κουβέντα τους κάποια εγγλέζικα και εκεί που δεν χρειάζονται. Όσο για τους γραμματισμένους, όλη η γραμματοσύνη τους είναι να μιλάνε εγγλέζικα και σε λίγο καιρό δεν θα υπάρχει Έλληνας να μιλά ελληνικά. Ας καταργηθεί λοιπόν η ελληνική γλώσσα ολότελα, να μην κουράζονται τα παιδιά μας στην άσκοπη εκμάθευσή της. Κοιτάχτε τα παιδιά μας. Παρατηρείστε τις φυσιογνωμίες τους, το βλέμμα τους, τις κουβέντες τους, τα αστεία τους, τα παιχνίδια τους. Όλα μυρίζουνε … Ελλάδα, να μην αβασκαθούμε! Το μόνο που απόμεινε ελληνικό είναι το «ρε». Το μασκάρεμα γίνεται γοργά και στο κορμί και στην ψυχή. Οι λιγοστοί που αντιστέκονται ακόμη σε αυτόν τον κατακλυσμό, πως να μπορέσουνε να βαστάξουνε; Γύρω τους βογγά η μεθυσμένη ανθρωποθάλασσα. Έρχεται καινούργιος κόσμος! Το κολοσσαίο με τα ουρλιάσματα του σκεπάζει τις ψαλμωδίες που λένε οι μάρτυρες, περιμένοντας τα θηρία να τους φάνε.

Αλλά αν θα λείψουν οι Έλληνες από το πρόσωπο της γης, μήπως θα απομείνουν τα βουνά, οι ακροθαλασσιές, οι θάλασσες, τα νησιά και τα βράχια με τον ελληνικό χαρακτήρα τους; Καθόλου! Τα περισσότερα τα έχουνε αγοράσει άνθρωποι που ήρθανε από τον βόρειο Ωκεανό, απόγονοι των Βικίγκων. Εκείνα τα κακόμοιρα νησιά τι συμφορά έχουνε πάθει! Η φτώχεια τους στάθηκε η καταστροφή τους. Σήμερα τα ρημάξανε άλλοι κουρσάροι, πιο επικίνδυνοι που σφάζουνε με το μπαμπάκι. Σκλαβώσανε τα νησιά με ευγενικό τρόπο, με το χαμόγελο στα χείλη. Τα άσπρα σπιτάκια των νησιωτών, που ζούσανε σε αυτά απλοϊκοί και συμμαζεμένοι άνθρωποι, θαρρείς πως γίνανε δημόσια. Κυκλοφορούν χιλιάδες φωτογραφίες της Μυκόνου, της Πάρου, της Αίγινας, της Ύδρας, και αντί να βλέπει κανείς στους στενούς δρόμους τους κάποιους αραιούς νησιώτες ψαράδες, ψημένους στην θάλασσα και νησιώτισσες με τα σεμνά τους ρούχα, βλέπει να γυρίζουν κάποια πλάσματα μισόγυμνα ή ολόγυμνα, ξενόφερτα, αγκαλιασμένοι θεατρινίστικα και να κάνουνε κάποιες άνοστες επιδείξεις «ταμπλώ βιβάν», σα να παίζουν στον κινηματογράφο. Και ρωτάς, κουνώντας το κεφάλι σου: τι σχέση μπορεί να έχουν αυτά τα δίποδα, με εκείνα τα σπίτια και με τα στενοσόκκακα των νησιών; Ταιριάζουνε με αυτά, όσο ταιριάζουνε οι τουρίστες με τα σορτς με τον Παρθενώνα που μπροστά του φωτογραφίζονται. Όμως εκεί στέκονται όσο να φωτογραφηθούνε, και δεν έχουνε για σπίτι τους τον αρχαίο ναό, ενώ τούτοι στα νησιά, κατοικούνε μέσα σε εκείνα τα αταίριαστα σπίτια. Όλα υπηρετούνε τα γούστα αυτών των αφεντάδων. Μάλιστα τόσο πολύ αγαπούν αυτοί την Ελλάδα, που είναι ενθουσιασμένοι πως δεν θα αφήσουνε τίποτα ελληνικό όπου πατήσουνε.

Καημένη Ελλάδα! Τι τέλος σε περίμενε! Μα δεν έχεις μήτε κάποιον να σε κλάψει, γιατί την κηδεία σου τη γιορτάζουνε σαν γάμο, με χαρές και με τραγούδια, που αυτά ευτυχώς δεν είναι ελληνικά. Ακούστε την εξής ιστορία: η χταπόδα βοσκά στον πάτο της θάλασσας, μαζί με το χταποδάκι. ’ξαφνα το καμακίζουνε. Το χταποδάκι φωνάζει: με πιάσανε μάνα! Η μάνα του του λέγει: μην φοβάσαι παιδί μου! Ξαναφωνάζει το μικρό: με βγάζουν από την θάλασσα! Πάλι λέγει η μάνα: μην φοβάσαι παιδί μου. Και πάλι: με σγουρίζουνε μάνα! Μην φοβάσαι παιδί μου! Με κόβουνε με το μαχαίρι! Μην φοβάσαι παιδί μου! Με βράζουνε μάνα! Μην φοβάσαι παιδί μου! Με μασάνε μάνα! Μην φοβάσαι παιδί μου! Πίνουνε κρασί μάνα! Τότε εκείνη αναστέναξε και φώναξε: Αχ, σε έχασα παιδί μου! Γιατί το κρασί είναι ο αντίμαχος του χταποδιού, επειδή το λιώνει στο στομάχι.

Δηλαδή η μάνα δεν φοβήθηκε μήτε το μαχαίρι, μήτε την φωτιά, μήτε τα δόντια, αλλά το κρασί, που είναι πιο ήρεμο και αθώο μπροστά στα μαχαίρια και τα δόντια. Η Ελλάδα σαν το χταποδάκι πέρασε από φωτιές, δόντια, μαχαίρια, αλλά πνεύμα ΔΕΝ παρέδινε. Ο Φράγκος δεν έρχεται με μαχαίρια, πιστόλια και φωτιές. Ήρθε με χάδια και γλυκόλογα. Ήρθε με δώρα, με λεφτά, να ανακουφίσει την φτώχεια μας, να διασκεδάσει μαζί μας, να χορέψει μαζί μας, να μας ευκολύνει την ζωή με τα μηχανήματά του. Όπως το χταποδάκι έλιωσε στο κρασί, έτσι και η Ελλάδα κοντεύει να χαθεί από το γλυκό κρασί που την μέθυσε και δεν ξέρει τι κάνει και ξεγυμνώθηκε και στρήνιασε και εκ του στρήνους αυτής επλούτισεν.

15 σκέψεις σχετικά με το “Τα Μυστικά Άνθη δρέπω όπως ο Φώτης Κόντογλου (ένα προφητικό κείμενο)”

  1. Η Ελλάδα δεν θα χαθεί. Ποτέ. Πάντα θα την υπερασπίζονται αυτοί που ώρισαν στη ζωή τους να φυλάττουν Θερμοπύλαις.
    Οσο για τα παιδιά μας, στο χέρι μας είναι να τα μεγαλώσουμε κατά τα δικά μας πιστεύω.

    Μου αρέσει!

    1. Κι εγώ Δυσπιστε αυτό πιστεύω.

      Αυτά όλα γίνονται για εκφοβισμό . Νομίζουν ότι με τον φόβο θα μας σπάσουν, θα μας λυγίσουν, θα μας τσακίσουν.
      Αλλά είμαι σίγουρος ότι δεν θα τους περάσει.

      Τα σχέδια του Θεού για την χώρα κανείς δεν τα γνωρίζει…..

      Κρατα γερά, δυνατά……

      Μου αρέσει!

  2. Eυχαριστώ Ολυμπία για το κείμενο του δασκάλου μας κυρ Φώτη Κόντογλου, του Αϊβαλιώτη και Μυτιληνιού συγγραφέα και αναβιωτή της καθ΄ημάς εικονογραφικής τέχνης.

    Ανατριχιάζει όποιος έχει λίγο ψυχικό έρμα όταν διαβάζει αυτό και άλλα παρόμοια κείμενα του μεγάλου Κυδωνιέως…Το βλέμμα του, διορατικό και προορατικό, τρυπά την πέτρα της σκληροκαρδίας και αποκαλύπτει τα πολυτιμα πρωτοτόκια που ξεπουλάμε , ως άλλοι άφρονες Ησαύ, για να χορτάσουμε μέ ένα ψευτοπιάτο ευρωπαϊκά ξυλοκέρατα….

    Μου αρέσει!

  3. Αχ , Ελλάδα μας πως σε κατάντησαν!! Θρηνούμε όλοι μαζι με τον Κόντογλου βλέποντας το χθες και το σήμερα και όταν ακούμε βουλευτές του ελληνικου κοινοβουλίου να λένε ότι:»η Ελλάδα θα γίνει καλύτερη όταν θα γίνει λιγότερο ελληνική!!!!». Οταν έλεγε ο Γεροντας Παϊσιος οτι ολοι οι πολιτικοί πρέπει να εξοριστούν γιατι παρόντες μολύνουν πόσο πολύ έβλεπε το σημερινο παρόν! Κάπου αλλού όμως λέει ότι και ένας Ελληνας φτάνει για να αλλάξει ο κόσμος καθως επίσης ότι πάντα θα υπάρχει η «μαγιά» για αυτήν την Αλλαγή. Ας αποτελέσουμε εμείς αυτή τη μαγια με τη ευλογία των αγίων γερόντων της Ορθοδοξίας μας και τη Βοήθεια της Μεγαλόχαρης που σε λιγες μέρες γιορτάζουμε. Θαρσείτε, όσο δεν καταβάλλουν τις ψυχές μας υπάρχει ακόμα ελπίδα και θα αποδειχτεί σε λίγο καιρο. Εχουμε μαζί μας τη πηγη της ζωής και της Αλήθειας, το Χριστό και όσο δε παραδινόμαστε στην εωσφορική παγκόσμια διακυβέρνηση των Σιωνιστών, του Κισσινγκερ και του ζαβού του ΓΑΠ η Ελλάδα μας δε πρόκειται ποτε να χαθεί

    Μου αρέσει!

  4. Ελαφρύ ν’άναι το χώμα,Φώτη Κόντογλου.

    Δάσκαλε,καλλιτέχνη,ΕΛΛΗΝΟΧΡΙΣΤΙΑΝΕ.

    Γύρευε τι πόνο και τι πίκρα ένιωσες, Μεγάλε Ανθρωπε,

    γράφοντας όλα τούτα,μισόν αιώνα πρίν. Πόση αβάσταχτη οδύνη θ’άνιωθες

    σήμερα,άν όλα τούτα που προείπες,τ’άβλεπες σήμερα να γίνονται από

    ραγιαδοέλληνες (το ‘ε’ σκοπίμως,με μικρό).

    Τα τόσο προφητικά, τα τόσο μοιραία……………

    ΖΟΥΝ το αθάνατον πνεύμα σου και η ψυχή σου, -ν’άσαι βέβαιος- στις ψυχές και στις

    καρδιές πολλών ΕΛΛΗΝΩΝ. Και θα ζουν στο διηνεκές. Μετά από σένα Φώτη Κόντογλου,

    ο Ρίτσος,ο Σεφέρης, ο Ελύτης,ο Εγγονόπουλος, ο Εμπειρίκος,ο Μόραλης,

    ο Χατζηκυριάκος-Γκίκας,ο Γκάτσος και τόσοι άλλοι,κράτησαν αναμένη τη φλόγα

    της Πατρίδας,την Πίστη και τις ιδέες. Αλλοι γράφοντας,άλλοι με το μαγικό τους

    χρωστήρα κι άλλοι υμνώντας και τραγουδώντας,ποτίζουν αδιάκοπα ,

    το δέντρο της Ρωμιοσύνης.Το αμάραντον,μυροβόλον δέντρο του Πολιτισμού και της λευτεριάς

    του αδούλωτου πνεύματος.

    Φως απ’το ΦΩΣ σου,Φωτεινέ Φώτιε, σκοτώνει και διαλύει τα σκοτάδια .

    Σέβας,ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ.

    Μου αρέσει!

  5. Εἶναι τόσο γλυκόπικρη ἡ γεύση πού σοῦ ἀφήνει,μυρίζεις καί βλέπεις τά ἀρώματα καί τίς εἰκόνες πού ἀγάπησες καί τά συγκρίνεις μέ αὐτά πού ζεῖς σήμερα………καί τρελλαίνεσαι!

    Μου αρέσει!

  6. Μπαίνουμε μόνοι, πρόθυμοι, ανίδεοι και τυφλοί, στους βάλτους που οδηγούν στις συμπληγάδες, η κάποτε αλυσίδα που μας ένωνε σπασμένη, όλοι μας αποξενωμένοι. Σβήσανε την Πατρίδα των λαμπρών Θεών από την μνήμη μας, και
    Ιεροσόλυμα ταφόπλακα εις τον νιογέννητο λαιμό μας κρέμασαν ποτές μην σηκωθούμε, και τ’ άδικο τυράννου αφέντη χωρίς αντίσταση και με απάθεια να δεχθούμε.
    Έτσι αγιοποιήθηκε στην Αγιά Σοφιά των έρμαιων Ελλήνων η ΑΝΗΛΕΗ σφαγή, και το 1920+ εις των προγόνων μας Ελλήνων ιερά εδάφη η Μικρασιατική Καταστροφή.
    Μελάνιασαν τά γόνατα στις επικλήσεις, τα μάτια από τά δάκρυα γίνανε πορφυρά, σπάσανε πάμπολλες ψυχές, μα ο θεός εκείνος δεν λύγισε, στα πάθη των Ελλήνων την πλάτη του εγύρισε.
    Και είναι εκείνος ο θεός που την προαιώνια Ελληνική ψυχή θρυμμάτισε, και κήρυκες του εναντίων μας έστρεψε, βέλη από Χριστιανούς και Μωαμεθανούς λαούς που τον τιμούνε και σαν και εμάς τον προσκυνούνε.
    ΚΑΙ ΟΜΩΣ!
    Εμείς χωρίς αυτόν και πρίν οι γόνοι μας με αυτόν συναντηθούνε, ήμασταν Λόγος και Τιμή, Ανδρεία, Δίκαιο, και Αρετή. Ήμασταν Έλληνες λαμπροί όλοι ενωμένοι στην ψυχή. Και η Ελλάδα μας στο αίμα μας ζούσε αστείρευτη Αθάνατη πνοή.

    Ούτε άνθρωπος, μήτε θεός το Ελληνικό γονίδιο θα κάμψη.
    Μήτε η Γή η Ελληνική των βάρβαρων την παρουσία θα ανεχθεί.
    Λόγια μεγάλα άδειες κραυγές τους αφιλότιμους και τους δειλούς στα πέρατα της γής θα στείλουν. Ο φόβος είναι οδυνηρός μόνον για εκείνους που η μνήμη τους το βάθος των αιώνων δεν αντέχει.
    Μά ο τόπος έχει προαιώνια μνήμη και δεν μπορεί κανείς να το κουρσέψει.
    Η Ελλάδα έπαιζε και πάντα θα παίζει τον κυριότερο ρόλο στην δομή και την εξέλιξη της ζωής στην Γή.
    Λόγια ξένων, φορτισμένα από ζήλια για τον ένδοξο πολιτισμό των Ελλήνων, για να μην αναγκαστούν να παραδεχθούν την ιδιαιτερότητα της Ελληνικής Φυλής, είπαν πώς ήταν ο Ελληνικός χώρος που έπλασε τον περίφημο Ελληνικό πολιτισμό και ότι όποιος και να ήταν ο λαός που ζούσε στην Ελλάδα την ίδια ακμή θα γνώριζε.
    Λίγα πνεύματα όμως αναγνώρισαν πώς η ιδιαιτερότητα της Ελληνικής Φυλής είναι συν-υφασμένη με την Ελλάδα, και αθάνατη.

    Πέσαμε, και δεν υπάρχουν ποια θεοί να ταρακουνήσουν τους Δελφούς όπως έγινε όταν οι Πέρσες σχεδίαζαν να μπουν στα πανάρχαια ιερά εδάφη των Ελλήνων να τά λεηλατήσουν, και τους οδήγησαν οι θεοί κατατρομαγμένους, όπου φύγει, φύγει, και που αυτοί με τον Ξέρξη καθ’ οδών προς την Περσία με τα πλοία τους, στείλανε χρυσάφι στην Δήλο φοβούμενοι ότι οι θεοί θα τους βουλιάξουν.
    Ούτε πιά ταρακουνήτε η Δήλος με το πέρασμα βέβηλων ορδών, όπως ταρακουνήθηκε με το πέρασμα των Περσών.
    Ούτε οι θεοί ή οι αποθανόντες ήρωες συμπαραστέκονται στους Έλληνες πολεμιστές όπως κάποτε συμπαρασταθήκανε στους Μαραθωνομάχους.

    Σκοτώσαμε τους ΘΕΟΥΣ μας, γιατί κάποτε κάποιοι ξένοι μας πουλήσανε με γλυκόλογα την δεισιδαιμονία της θρησκείας τους και του θεού τους, και μας φορτώσανε την αμαρτία τους και την ενοχή τους, το μίσος τους για την φύση του ανθρώπου, την φιλοσοφία και γνώση, μα και τό ΜΙΣΟΣ τους για το ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΝΕΥΜΑ. Και μετατρέψανε την εφευρετικότητα και δημιουργικότητα του Ελληνικού νου σε βέλασμα . Και εκεί που οι θεοί των Ελλήνων τους δίνανε τά φτερά ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ να αγγίξουν τά αστέρια, ο νέος ξένος θεός τους ήθελε ανίδεους στο ΜΑΝΤΡΙ με τσοπάνη ως φύλακά τους.

    Τους αφήσαμε να μας προσηλυτίσουν, σκοτώσαμε τους θεούς μας προς απαίτησή τους, και μέχρι σήμερα απαρνούμαστε ΜΕ ΝΤΡΟΠΗ ότι το καλλίτερο ήμασταν γιατί μας θέλανε να ξεχάσουμε ποιοι ήμαστε, τόσο μας μισούσαν.

    Τους αφήσαμε γιατί μας κυρίευσε η δεισιδαιμονία τους, και οι εγκληματικοί φόβοι των αμαρτιών τους. Παραδοθήκαμε, όσοι απομείναμε μετά τις ατέρμονες γενοκτονίες τους εναντίων μας.

    Και φαίνεται πώς σβήνουμε.
    Πέτυχαν και θάψανε την Ελληνική Μνήμη, λένε.

    Όμως η ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ είναι θεά των προγόνων μας, είναι άσβεστη Συμπαντική Φλόγα. Ζεί μέσα μας. Θα μας ξαναφέρει στον τόπο μας όσο μακριά και να μας έχουν οδηγήσει οι εχθροί του Ελληνικού Πνεύματος.
    Και η Ελλάδα Γή του Φωτός παραμένει.
    Η κατάμαυρη κουρτίνα της αυλαίας όπου τά τέρατα στήσανε την ανθρώπινη τραγωδία των εφιαλτικών παραληρημάτων τους ολοένα και πέφτει.

    Τα θύματα δεν είμαστε εμείς, ούτε η προαιώνια Ελληνική ΓΗ/ Ψυχή .

    Μου αρέσει!

  7. Πλέον πιστεύω οτί μας εξαφανίζουν σιγά-σιγά σαν τους Ινδιάνους της Αμερικής επίδη και εμείς είμαστε μία από τις πιό αρχαίες φύλλες καθαρές που έχουν απομείνει και όπως κάναν με το αλκόολ στους Ινδιάνους έτσι και εμείς με τα ξενόφερτα πρότυπα. Τελικά ο Κισσινγερ πέτυχε τον σκοπό του…

    Μου αρέσει!

Leave a Reply

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s