Δεν ήταν οι πρωτοβουλίες της κυβέρνησης που έγειραν την πλάστιγγα υπέρ των επιλογών της, αλλά η στάση της αντιπολίτευσης που προκατέβαλε το αποτέλεσμα

από το ιστολόγιο sxoliastesxwrissynora.wordpress.com (από σχόλιο του ersatz που αναδημοσίευσε ως ανάρτηση ο ormithiella)

Τα κόμματα παρέδωσαν το λαό στα ΜΑΤ!

Έχω την πεποίθηση ότι το κίνημα της πλατείας Συντάγματος υπονομεύθηκε διακριτικά μεν όλες αυτές τις μέρες αλλά τελικά προδόθηκε πανηγυρικά χθες, από τα κόμματα της αντιπολίτευσης, που άφησαν (εν γνώσει τους;) απροστάτευτο τον Ελληνικό λαό στην κατασταλτική μανία του καθεστώτος του Χουντο-Μπατσόκ και της φασιστικής αστυνομοκρατίας-τρομοκρατίας που ενορχήστρωσε γύρω από το κέντρο της πρωτεύουσας, ιδιαίτερα το τελευταίο κρίσιμο 48ωρο..

Τον κόσμο χθες πριν τον εγκαταλείψουν οι δυνάμεις του από την ολομέτωπη επίθεση που δέχτηκε με κάθε λογής χημικών, και το ανελέητο κυνηγητό από το Σύνταγμα μέχρι τα στενά της Πλάκας και τα Προπύλαια, τον εγκατέλειψαν πρώτοι και καλύτεροι οι “πολιτικοί” που τιμά με την ψήφο του και τους στέλνει στην βουλή να τον εκπροσωπήσουν… Και δεν αναφέρομαι στην κυβερνητική “πλειοψηφία” που ήταν δεδομένη η στάση της, αλλά σ’ αυτήν την δόλια αντιπολίτευση, δεξιά και αριστερή, που για μια ακόμα φορά αποδείχθηκε κατώτερη των περιστάσεων..

Γιατί η θέση των ηγεσιών τους και των βουλευτών τους έπρεπε να είναι εκεί έξω στο πλευρό του λαού, σε ένα νέο ανένδοτο κι όχι μέσα σε ένα κοινοβούλιο προσχηματικό που δεν εκπροσωπεί πια τίποτα και κανέναν. Επέλεξαν οι κομματάρχες της αντιπολίτευσης να πάνε κι αυτοί κόντρα στο λαϊκό αίσθημα νομιμοποιώντας εμμέσως με την παρουσία τους μιαν αντισυνταγματική διαδικασία και την έκπτωτη πλειοψηφία των αδίστακτων γκαουλαϊτερ που τελικά υπερίσχυσε..

Για φαντασθείτε τις ηγεσίες των κομμάτων να έμπαιναν μπροστάρηδες σε μια λαοθάλασσα που θα πλημμύριζε το Σύνταγμα. Όλοι μαζί με την Αλέκα, τον Αλέξη τον Αντώνη γιατί όχι, όλοι χωράνε στον αγώνα… Μαζί με προσωπικότητες που μπορούν ακόμα να εμπνεύσουν όπως ο Γλέζος ή ο Μίκης.. (Αλήθεια γιατί χάθηκαν χθές όλοι αυτοί; Που πήγαν οι “σπίθες” όταν πριν τρεις βδομάδες μάζεψαν 150 χιλιάδες κόσμου στα προπύλαια, γιατί χθες απουσίασαν όλοι αυτοί; που ήταν ο πνευματικός κόσμος, οι καθηγητάδες, οι συνταγματολόγοι, οικονομολόγοι και λοιποί που βρήκαν ελεύθερο βήμα τόσες μέρες στην Πλατεία να εκθέσουν τις απόψεις τους, να ενημερώσουν τον κόσμο, να εισπράξουν αναγνωρισιμότητα και συμπάθειες, γιατί χθες όλοι αυτοί ήταν άφαντοι; Φοβήθηκαν για την σωματική τους ακεραιότητα; Σνομπάρισαν τον κόσμο γιατί δεν είναι του επιπέδου τους;)

Αν υπήρχε περίπτωση να επιτευχθεί μια τέτοια πανελλήνια, παλαϊκή συστράτευση δεν θα τολμούσε το Μπατσοκράτος του Πασόκ να σηκώσει χέρι… Και φανταστείτε σε πλήρη αντίθεση την αντίστοιχη εικόνα που θα εκτυλισσόταν μέσα στην βουλή με μόνους τους 155 θλιβερούς του Γιωργάκη… Δεν θα τολμούσαν κάν να αρχίσουν την διαδικασία της ψηφοφορίας… Θα κατέρρεαν έρημοι, βαριοί και μόνοι… Σήμερα το καθεστώς Πασοκ θα ήταν παρελθόν….

Άντ’ αυτού όμως τι είχαμε; Μια αντιπολίτευση που μας έδωσε μια απ’ τα ίδια, προτιμώντας την σκιαμαχία πίσω από τα έδρανα της βουλής παρά έναν πραγματικά αδέσμευτο αγώνα, χωρίς μικροσυναλλαγές και υποσημειώσεις, που θα τράνταζε το υπάρχον σύστημα και πιθανόν θα το οδηγούσε στα όρια του. Επέλεξαν άπαντες να περιφρουρήσουν το χωραφάκι τους έστω κι αν βαίνει συρικνούμενο, παρά να μοιρασθούν την ελπίδα της ανατροπής και της νίκης (αλλά και του αγνώστου) δίπλα στο ανένταχτο πλήθος. Χάθηκε έτσι μια ιστορικής σημασίας ευκαιρία για μια ανατροπή πρωτόφαντη που θα έβαζε μια τελεία επιτέλους, σ’ αυτήν την αενάως σερνόμενη μεταπολίτευση.

Η χθεσινή μέρα αφήνει μια πίκρα, γιατί τώρα που ξανασκέφτομαι ορισμένες στιγμές από τις σκηνές που εκτυλίχθηκαν στα σκαλιά της πλατείας Συντάγματος, νιώθω ότι ο αγώνας ήταν άνισος απ’ την αρχή. Ο λαός που ήταν εκεί, νέοι, μεσήλικες και ηλικιωμένοι, άνδρες γυναίκες μοιρασμένοι, θέτοντας την σωματική τους ακεραιότητα σε κίνδυνο, απαίτησαν αυτό που η αντίληψη τους για το τι είναι δίκαιο, τι είναι αληθινό, τι είναι πατριωτικό τους υπαγόρευσε και συνεχίζει να τους υπαγορεύει…

Αλλά ο κόσμος αυτός στάθηκε αντιμέτωπος με υπέρτερες δυνάμεις και δεν αναφέρομαι μόνο στην ισχύ της βίας των μονάδων καταστολής αλλά και στην ανομολόγητη πεποίθηση που προδίδει η χλιαρή αντίδραση όλων όσων απαρτίζουν το θλιβερό πολιτικό σκηνικό της χώρας, απ’ την δεξιά μέχρι την αριστερά, ότι η χθεσινή κατάληξη ήταν αναπόφευκτη και εν τέλει επιθυμητή για να συνεχίσει το σύστημα να τσουλάει στις γνωστές ράγες χωρίς απρόβλεπτους κραδασμούς.. Δεν ήταν οι πρωτοβουλίες της κυβέρνησης που έγειραν την πλάστιγγα υπέρ των επιλογών της, αλλά η στάση της αντιπολίτευσης που προκατέβαλε το αποτέλεσμα. Όλοι δούλεψαν για τους εαυτούς τους δίνοντας ακόμα μια απελπισμένη παράταση ζωής σ’ αυτό που χρόνια τώρα είναι συμμέτοχοι…

(Και τώρα που το σκέφτομαι που ήταν η ΑΔΕΔΥ χθές ;;; Ο Γιαννάκης της ΓΣΕΕ και οι λοιποί εργατομπαμπάδες, τους είδε κανείς ;;; Γιατί το ΠΑΜΕ πέταξε για άλλη μια φορά την ασπίδα και αποτραβήχτηκε στο ησυχαστήριο της Ομόνοιας;;; Που ήταν το φοιτητικό κίνημα χθες, πλην ολίγων εξαιρέσεων… Αυτή η ΔαΠ που είναι πρώτη στις σφαλιάρες στις εκλογές και στα πάρτι της Μυκόνου, γιατί δεν βγήκε να στηρίξει έστω αυτό το κολοβό “όχι” του Αντωνάκη;;;)

Κάποιοι κράτησαν τα μαντριά ερμητικά κλειστά χθες και τα πρόβατα δεν βγήκαν…

Κι αυτό προσδίδει μεγαλύτερη λάμψη στον αγώνα αυτών που άκουσαν απλώς την συνείδησή τους σαν Έλληνες πολίτες και βγήκαν αυτό το διήμερο στο Σύνταγμα και στα ηρωικά μπλόκα γύρω απ’ αυτό. Ο αγώνας τους σαν μια συνολική έκφραση αγωνίας για τα μελλούμενα παραμένει ανένταχτος, καθαρός και πιο προωθημένος από οποιαδήποτε πρόταση πολιτικής έχουμε ακούσει από τα κόμματα της βουλής εδώ και ενάμισι χρόνο. Πείτε μου ένα κόμμα της σημερινής βουλής ή έναν αρχηγό από τους γνωστούς Αντωνάκη, Αλέκα, Αλέξη κλπ. που μπορεί να εμφυσήσει τέτοιο αίσθημα αυταπάρνησης και αποστολής στους ψηφοφόρους του, σαν αυτό που διαπερνά σαν ηλεκτρισμός τον κόσμο της Πλατείας Συντάγματος εδώ και σαράντα μέρες και τους ενώνει σε μια κοινή συνείδηση.

Και αυτό τους ενοχλεί όλους!!! πράσινους, βένετους και κόκκινους… Νιώθουν οτι απειλούνται, ότι το ένστικτο αυτοσυντήρησης της κοινωνίας τους έχει προσπεράσει και ψάχνει για εναλλακτικές λύσεις, έξω από τα νενομισμένα, για αυτό μας παρέδωσαν στα ΜΑΤ προς σωφρονισμό, ενώ τα κουκιά είχαν ήδη μετρηθεί…

Τα κομματικά / συνδικαλιστικά κατεστημένα τους δεν αρέσκονται να βλέπουν τον λαό να παίρνει πρωτοβουλίες ερήμην τους και υπ’ αυτή την έννοια με τις συνειδητές τους παραλείψεις μπορούν να αποδειχθούν εξίσου επικίνδυνα και συνένοχα για τις μελλοντικές εξελίξεις στην χώρα μας, όσο και η τωρινή δράκα που καμώνεται ότι κυβερνά.
Σαν όλα τα κέντρα εξουσίας, είναι αδηφάγα, δεν ξέρουν και δεν θέλουν να μοιράζονται…

Μας το επιβεβαίωσαν χθες πανηγυρικά….

Είμαστε μόνοι….
—————–

Θραξ Αναρμόδιος (για την αντιγραφή)

14 thoughts on “Δεν ήταν οι πρωτοβουλίες της κυβέρνησης που έγειραν την πλάστιγγα υπέρ των επιλογών της, αλλά η στάση της αντιπολίτευσης που προκατέβαλε το αποτέλεσμα”

  1. ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ… ΤΙ???

    Η πραγματική χειραφέτηση της κοινωνίας, δεν κατακτιέται με κυνήγι μαγισσών και κατασκευασμένους σκόπιμα αντιπάλους. Κατακτιέται με τη σφυρηλατημένη συμμαχία των εν δυνάμει συμμάχων στον αποφασιστικό αγώνα για την ανατροπή του πολιτικού, κοινωνικού και εθνικού δοσιλογισμού

    του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

    Εκείνοι που πίστεψαν ότι αρκεί να φασκελώνεις το πολιτικό σύστημα για να ανατρέψεις αυτό και πολύ περισσότερο τις πολιτικές του, θα πρέπει μάλλον να προσγειώθηκαν ανώμαλα μετά από τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών.

    Εκείνοι που φαντάστηκαν πως αφορίζοντας με κάψιμο τη Βουλή, θα συνέτιζαν το περιεχόμενό της από τον εθνοκτόνο του κατήφορο, θα πρέπει μάλλον να συνειδητοποίησαν ότι η πραγματική δύναμη της κοινωνίας δε βρίσκεται στις θορυβώδεις μεγαλοστομίες.

    Εκείνοι που ξόρκιζαν και δυστυχώς συνεχίζουν να ξορκίζουν το οργανωμένο μαζικό λαϊκό κίνημα, αντιμετωπίζοντάς το εν πολλοίς ως αντίπαλο, θα πρέπει μάλλον να ένοιωσαν πλέον στο πετσί τους, πως ο πραγματικός εχθρός και ο ορκισμένος αντίπαλος βρίσκεται αλλού.
    Βρίσκεται στους μηχανισμούς που δεκαετίες ολόκληρες συντηρεί και εκτρέφει το κράτος των οικονομικά ισχυρών και αλληλοδιαπλέκεται μαζί τους.

    Όλοι εκείνοι που δήθεν καμάρωναν για το υποτιθέμενα αδέσμευτο κίνημα όλων αυτών των ημερών, θα πρέπει μάλλον να συνειδητοποίησαν, πως έστω και με έναν λανθάνοντα τρόπο, αυτό το κίνημα υπήρξε και δεσμευμένο και ποδηγετούμενο.
    Όχι από εμφανή κέντρα αλλά από μεθοδευμένα κατευθυνόμενες λογικές που το ήθελαν «θορυβώδες» μεν αλλά αποδυναμωμένο ουσιαστικά και κυρίως πολιτικά.
    Ήθελαν την ουσιαστική του αντιπαράθεση να τη δίνει με την ίδια την οργανωμένη κοινωνία – δηλαδή με τον ίδιο του τον εαυτό – και να εξαντλείται σε φραστική αντιπαράθεση απέναντι στο πολιτικό σύστημα που είναι ο πραγματικός του αντίπαλος.
    Οι παροικούντες όμως στην Ιερουσαλήμ ξέρουν καλά πως αυτή η φραστική αντιπαράθεση – πίεση, τρομάζει ίσως τους ανθρώπους, αλλά δεν τρομάζει καθόλου τους θεσμούς άσκησης εξουσίας και καταστολής.

    Και σήμερα που αυτό το κίνημα χτυπήθηκε…

    Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ>>> http://ellinikoforum.blogspot.com/2011/07/blog-post_1025.html

    Like

    1. Μπορειτε να μας πειτε ποιο ειναι αυτο το περιφημο Οργανωμενο Μαζικο Λαικο Κινημα?
      Οι συνδικαλησταρχοι των κομματων δεξιας και αριστερας? Το ΠΑΜΕ? Η Το ΜΛ ΚΚΕ που ηθελε και πανω στο Συνταγμα? Φυσικα και φοβουνται τις μουντζες , τις βρισιες των ΑΝΟΡΓΑΝΩΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ξερετε γιατι? Γιατι δεν τους εχουν οργανωσει οι ιδιοι το τι ειδους “” διαμαρτυρια” θα κανουν.Γιατι ο κοσμος της πλατειας εχει στραφει κατα ΟΛΩΝ των κομματων της Βουλης μια και οπως ξερουμε σε καθε θεατρικη παρασταση υπαρχουν οι πρωταγωνιστες, [ ΠΑΣΟΚ ΝΔ ] , υπαρχουν και οι δευτεροκλασσατοι [ ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, ΛΑΟΣ ] και ολα αυτα τα χρονια, παιξαν ολοι για ΟΣΚΑΡ. Τρανταχτη αποδειξη του ποσο φοβοντουσαν και φοβουνται την μουτζα, ροχαλα, γιαουρτι αυγο των ΑΝΟΡΓΑΝΩΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ειναι ο τροπος που τους αντιμετωπισαν στις 28 και 29 Ιουνιου.Οσο το καθεστως φοβαται πιο πολυ, τοσο πιο σκληρο γινεται.Κατα την γνωμη μου, η πλατεια δεν τελειωσε.Την κομμματοκρατια, αυτη που ευχαριστα ρουφουσε το χρημα δια νομου βεβαιως βεβαιως του ΕΛΛΗΝΑ φορολογουμενου, την περιμενουν δυσαρεστες εκπληξεις.Οταν καταλαβει ενας κρισιμος αριθμος πολιτων πως τα 5 κοινοβουλευτικα κομματα περισσοτερο απο το εθνικο ξεπουλημα τους ενδιαφερει να διαιωνισουν την εξουσια τους και ας εισπραττουν μικροτερο τωρα πια κομματακι απο την πιτα , τοτε θα φανει η πραγματικη ρηξη με τους ” θεσμους ασκησης εξουσιας και καταστολης΄΄

      Like

      1. Το οργανωμένο μαζικό λαϊκό κίνημα Βίκυ μου, φυσικά και δεν είναι ούτε οι χρεοκοπημένοι ούτε οι κρατικοδίαιτοι συνδικαλισταράδες για τους οποίους πολλάκις έχω εκφράσει την άποψη μου και δεν είναι διόλου κολακευτική για δαύτους σε βεβαιώ. Είτε στο ΠΑΜΕ ανήκουν, είτε σε οποιονδήποτε άλλον από αυτούς που αναφέρεις και μη. Οι δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι όμως που χρόνια βγαίνουν στους δρόμους και αγωνίζοντα ι- ακόμα και με τα λάθη τους – δεν είναι ξένο σώμα, και πολύ περισσότερο δεν είναι αντίπαλος αυτής της κοινωνίας αλλά αναπόσπαστο κομμάτι της.
        Από αυτού του είδους την «αντιπαράθεση» δοκιμαστικού σωλήνα, οι μόνοι ωφελημένοι θα είναι τελικά εκείνοι που ξέρουν να βασιλεύουν δια του διαιρείν.
        Θα συμφωνήσω μαζί σου ότι οι συνδικαλισταράδες στους οποίους αναφέρεσαι ξεβολεύτηκαν. Προσωπικά θα επέλεγα όμως αυτή την κατάκτηση η κοινωνία να την χρησιμοποιήσει ως όπλο στα χέρια της που θα ενδυναμώσει την πολιτική της δράση, παρά να την καταστήσει αυτοκτονικό εργαλείο σε βάρος της έστω και εν αγνοία της.
        Είναι εύκολο καλή μου Βίκυ να «καβαλήσουμε όλοι το καλάμι» και να αρχίσουμε να αφαιρούμε από τις εφεδρείες μας ότι νομίζουμε ότι πρόσκαιρα μας περισσεύει. Πιστεύεις ειλικρινά ότι από αυτόν τον αγώνα περισσεύει κανείς??? Εγώ δε θα το έλεγα.
        Στις κρίσιμες αναμετρήσεις για να μπορέσει κανείς να ρίξει γροθιά, ενώνει τα δάκτυλα και δεν αρχίζει να τα κόβει και να τα πετά.
        Θα συμφωνήσω μαζί σου ότι η πλατεία ακόμη δεν τελείωσε. Και πάντως εκείνο που σίγουρα δεν τελείωσε είναι η αντιπαράθεση αυτής της κοινωνίας με τους δυνάστες της.
        Το πρόβλημα όμως δεν είναι μόνο το γεγονός ότι υπάρχει υπόλοιπο σ αυτή τη διαδρομή που οφείλουμε να διανύσουμε. Το πρόβλημα πρωτίστως είναι η «βιωσιμότητα» και η αποτελεσματικότητα αυτής της διαδρομής. Και το ερώτημα είναι αμείλικτο. Τι θέλουμε να ανατρέψει??? Πολιτικούς μόνο ή πολιτικές???
        Τη μούτζα, τη ροχάλα και το γιαούρτι τα φοβούνται οι πολιτικοί. Οι πολιτικές δε τα φοβούνται.
        Το ίδιο το πολιτικό σύστημα από την άλλη, τους πολιτικούς που το υπηρετούν τους θεωρεί αναλώσιμους. Ενίοτε τους ανατρέπει και μόνο του για να εκτονώσει τις αντιδράσεις και να μην κινδυνέψουν με ανατροπή οι πολιτικές του.
        Δεν είναι λοιπόν τα πράγματα τόσο εύκολα και τόσο απλοϊκά. Μακάρι να ήταν.
        Και την ώρα του «ταμείου», αυτή η κοινωνία θα πρέπει να είναι σε θέση να μετράει κυρίως τα κέρδη της και όχι κυρίως τις πληγές της. Και αν η πρωταρχική της κατάκτηση δεν είναι η ενότητά της στη δράση αλλά ο κατακερματισμός της στη φάση της αναμονής, τότε οι ωφελημένοι θα είναι εκείνοι που την αντιπαλεύουν, και ή ίδια θα μηδενίσει τη δυνατότητα για ουσιαστικές κατακτήσεις της.
        Μόνο με το θυμό και την οργή, μόνο με την αγανάκτηση που εξαντλείται στα γιαούρτια και στο ανάθεμα, οι κοινωνίες δεν αλλάζουν Βίκυ. Χρειάζεται σαφής πολιτική πρόταση, στοχευμένη πολιτική δράση, ηγεσία με πολιτική ωριμότητα, και ενότητα που από κανέναν δε θα μπορεί να αμφισβητηθεί. Οτιδήποτε υπονομεύει όλα αυτά, μπορεί πρόσκαιρα να ακούγεται δημοφιλές, αλλά στο τέλος θα καταστεί μπούμερανγκ που θα την αφοπλίσει και θα την παραδώσει.
        Και ο εχθρός της μαχόμενης κοινωνίας Βίκυ μου, δεν είναι τα τμήματά της που επέλεξαν ένα διαφορετικό τρόπο να αγωνίζονται. Αυτοί είναι οι φυσικοί της σύμμαχοι στην κοινή της πάλη για αντροπή συγκεκριμένων πολιτικών, και αντί να τους αντιμάχεται οφείλει να τους κερδίσει. Αυτή τουλάχιστον είναι η γνώμη μου, και δεν είναι καθόλου βιαστική πίστεψέ με.
        Φιλικά…

        Like

  2. Δεν μας πειράζει, καλύτερα έτσι.
    Καλύτερα να συνεχίσει ακομμάτιστο, καλύτερα να συνεχίσει
    έτσι άνισο. Απο την αρχή η επιθυμία ήταν όχι στα κόμματα.
    Και κ. Κυριακόπουλε, θα διαφωνήσω, υπάρχουν και αιτήματα
    και προτάσεις, το αν κωφεύουν οι μέσα-που δεν κωφεύουν όλοι,
    είναι άλλου παππά ευαγγέλιο. Το ξέρουν ότι η επικυριαρχία τους
    τελειώνει. Γαντζώθηκαν απο το “γνωστό”-εξουσία, καρέκλα, επίφαση δημοκρατίας, …
    και αρνούνται πεισματικά να δουν το “άγνωστο”-δικαιοσύνη, ισονομία, Δημοκρατία-πραγματική-άμεση-πείτε την όπως θέλετε, μία είναι.
    Το ξέρουν και οι ίδιοι ότι αυτό το πολιτικό σύστημα έχει ημερομηνία λήξης.
    Η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων τους γύρισε την πλάτη.
    Το όλο πρόβλημα είναι ότι όσο αργούν να φύγουν τόσο μεγαλώνει η
    ζημιά που κάνουν. Και εδώ είναι το τι κάνουμε εμείς.
    Εξακολουθώ να πιστεύω, παρά τα χημικά και παρά το ξύλο ότι η
    ειρηνικές διαδηλώσεις είχαν καλύτερο αποτέλεσμα από όλες
    τις απεργίες των σωματείων, όλες τις πορείες του ΠΑΜΕ και ΦΕΥΓΟΥΜΕ.
    Και έτσι πρέπει να συνεχίσει. Τώρα, αν γίνει βίαιο, θα έχει πολύ καλό λόγο,
    αλλά αν γίνει κάτι τέτοιο η κατάσταση μπορεί να ξεφύγει τελείως, όλες μα
    όλες οι επαναστάσεις είχαν και τον Βοναπάρτη τους και καταλήξαν να
    αντικαταστήσουν ένα σύστημα με ένα άλλο σύστημα, που ίσως και να ήταν
    χειρότερο απο αυτό που προηγήθηκε.
    Καθαρό κεφάλι, κρύο κεφάλι και ετοιμότητα. Αυτό χρειάζεται. Αυτό ελπίζω.

    Like

    1. 1. Το «ακομμάτιστο» φίλε μου Σάκη, δεν είναι συνώνυμο με το κοινωνικά διαιρεμένο ούτε πολύ περισσότερο με το κοινωνικά αντιπαρατιθέμενο.
      2. Και το «άντε γαμήσου Πάγκαλε» είναι αίτημα. Μόνο που όλα τα αιτήματα δε συνιστούν a priori και πολιτική αλλαγή.
      3. Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου πως δεν κωφεύουν όλοι. Αλλά προφανώς δεν πρόσεξες πως είπα, ότι το πρόβλημα δεν είναι να «τρομάζουν» οι άνθρωποι και οι αχυράνθρωποι του συστήματος, αλλά να τρομάζουν οι πολιτικές που κυριαρχούν.
      4. Το υποτιμάς το πολιτικό σύστημα αν πιστεύεις στ αλήθεια ότι έχει δεδομένη ημερομηνία λήξης. Και κυρίως υποτιμάς την ικανότητά του να αναπροσαρμόζεται μέσα από την εφαρμογή πολύ καλά επεξεργασμένων πολιτικών και χειρισμών.
      5. Σου διαφεύγει ότι οι γυρισμένες πλάτες της πλειοψηφίας των Ελλήνων σχεδόν πάντα συμπορεύονται με το φαινόμενο των κοψοχέρηδων. Και αυτοί δυστυχώς χωρίς πολιτική ωριμότητα δεν θα εκλείψουν.
      6. Για δεκάδες λάθη είμαι κι εγώ έτοιμος να κρίνω το οργανωμένο κίνημα. Αυτό όμως είναι άλλο πράγμα και άλλο πράγμα είναι να το τοποθετεί κανείς αυθαίρετα στη θέση του αντιπάλου και αντί να αντιπαλεύει συγκεκριμένες πολιτικές εξουσίες, να καταγίνεται κατατρώγοντας τις ίδιες τις σάρκες του.
      7. Σου θυμίζω, πως όλα αυτά που σήμερα υποτιμάς, είναι όλα εκείνα που προσέφεραν κατακτήσεις από τον εμφύλιο και μετά. Και αυτές τις κατακτήσεις τις πήραν πίσω γιατί μέσα στην πορεία του χρόνου κατάφεραν να αποδυναμώσουν αυτό το κίνημα. Η απάντηση λοιπόν δεν είναι να καθοδηγούμαστε από το θυμικό και να παίζουμε άθελά μας στο δικό τους το γήπεδο.
      8. Όσο για τις επαναστάσεις φίλε μου Σάκη, θέλουν: όραμα, ζητούμενο, στόχους, σχεδιασμό, οργάνωση, ηγέτες αποφασισμένους, κοινωνικούς συμμάχους και όχι εχθρούς, ενωμένο λαό και μια σειρά από άλλες προϋποθέσεις.

      Ας μην υπεραπλουστευουμε έτσι τα πράγματα λοιπόν… Δεν είναι ωφέλημά μας κάτι τέτοιο.

      Like

      1. 1. Το ότι ο κόσμος στην πλατεία είναι ετερόκλητος δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είναι διαιρεμένος.
        Το ξαναείπα και το ξαναλέω: Την Τετάρτη θεώρησα χρέος μου να είμαι σύνταγμα και έκανα 900χλμ.
        αυθημερόν. Αυτό που είδα με συγκίνησε. Απίστευτη αλληλεγγύη, οργάνωση, ετοιμότητα, σεβασμός,
        η βοήθεια σχεδόν άμεση όταν χρειαζόταν. Δεν είδα διαίρεση, είδα σύνθεση, δεν είδα αντιπαράθεση, είδα σύμπλευση.
        2. Δεν αναφερόμουν σε αυτό, αν και είναι το θεωρώ δίκαιο αίτημα. Αναφερόμουν στην άμεση δημοκρατία (μεγάλο κεφάλαιο, ξέρω), να πληρώσουν αυτοί που τα φάγαν, ,πόθεν έσχες, να γίνουν δίκες και να δημευτούν περιουσίες, και άλλα τέτοια “ακαταλαβίστικα”.
        Να πω ότι αυτό που άκουσα περισσότερο την Τετάρτη ήταν το “ψωμί, παιδεία, ελευθερία, η χούντα δεν τελείωσε το ’73. Με εκφράζει απόλυτα.
        3, 4 . Σωστά. Επιμένω όμως, δεν κωφεύουν όλοι. Φτάσαμε στους 152 πριν γίνει ο ανασχηματισμός-στάχτη-στα-μάτια. Είδαμε κίνημα 32, 16-στάχτη-στα-μάτια και το έλεγα όταν γινόταν. Και εδώ να συμφωνήσω προκαταβολικά με το 4 ότι το σύστημα προσαρμόζεται. Όμως δεν το υποτιμάω, προβληματίζομαι και μέχρι
        τώρα συγχωρήστε με, δεν παρά μία απάντηση : Συνεχίζουμε όπως κάναμε μέχρι τώρα. Έναν, δύο, τρεις μήνες, όσο χρειαστεί.
        Quote: Πρώτα σε αγνοούν, μετά σε κοροϊδεύουν, μετά σε πολεμούν, μετά τους νικάς. (Γκάντι)
        5. Τι είχες Γιάννη, τι είχα πάντα. Με την ευκαιρία να αναφέρω ότι έχουμε έλλειμα παιδείας, όχι εκπαίδευσης, παιδείας. Είδαμε το τυρί και δεν είδαμε την φάκα, πέσαμε με τα μούτρα στα δάνεια, χαρτζηληκώνουν οι γονείς τα παιδιά που δεν έχουν δουλέψει ποτέ και είναι καλομαθημένα, βολευτήκαμε επειδή μας βολέψαν το παιδί, και ο γείτονας ας κόψει τον λαιμό του, αυτά τελειώσαν, δεν πάει άλλο-νομίζω. Περνάμε από την αιώνια εφηβεία-ανωριμότητα στην ενηλικίωση. Μπορεί βέβαια και να κάνω λάθος, λέω αυτό που βλέπω, αυτό που νιώθω.
        6. Και πάλι συμφωνώ, και εγώ κάνω λάθη, αλλά δεν τα σβήνω, για να το πω λίγο αιρετικά, είμαι περήφανος για τα λάθη μου. Δεν καταλαβαίνω όμως, γιατί λές ότι η πλατεία τρώει της σάρκες της; Εκτός και αν κατάλαβα άλλο, οπότε ζητώ την κατανόησή σου.
        7. Καμία αντίρρηση, μόνο που μείναν εκεί. Το ΕΑΜ όταν είδαν ότι γινόταν ευρύ λαϊκό κίνημα που ξέφευγε απο το πατρονάρισμά τους, κυττάξαν πως να το ξεφουσκώσουν, και το καταφέραν. Μέχρι που το αποκυρήξαν! Διεκδικούν σαν άλλη μία θρησκεία το αλάθητο για τον εαυτό τους, αντικαταστήσαν τον Χριστό με τον Μαρξ. Όταν εμφανίζεται κάτι που δεν προκύπτει απο την δική τους ετεροχρονιστική και άκαμπτη κοσμοθεωρία το αφορίζουν.
        8. Θα επαναλάβω με άλλα λόγια αυτό που είπα στο προηγούμενο ποστ. Όλες μα όλες οι επαναστάσεις αποτύχαν, εκφυλίστηκαν πολύ σύντομα, γίναν αυτό που αντιμάχονταν. Επανάσταση; Αν μπορείς να μου εγγυηθείς ότι δεν θα επαναληφθεί η ιστορία, μέσα! Ηγέτες; Σωτήρες; Παραθέτω Άρθουρ Κλαρκ εδώ: Από τους Σωτήρες ποιός θα μας σώσει;
        Και κλείνω με ένα hint: Ο άνθρωπος είναι από την φύση του αρπακτικό. Ακόμα και για το ίδιο του το είδος. Όμως η ετυμολογία της λέξης άνθρωπος προέρχεται από το ΑΝΩ ΘΡΩΣΚΩ. Η Δημοκρατία προέκυψε λόγω ακριβώς αυτής της ασυνέχειας, υπάρχει η επίγνωση ότι δεν μπορεί να πάει έτσι το πράγμα και ότι θα πρέπει να θέσουμε όρια πρώτα απ’όλα στον εαυτό μας. Αυτό είναι το σημείο κλειδί που δεν ελήφθη υπ’όψιν στο παρελθόν, η ρίζα της αιτίας για την οποία απέτυχε η Αρχαία Αθηναϊκή Δημοκρατία εδώ βρίσκεται. Ανισότητα. Αθηναίοι αστοί vs Γυναικών vs Εποίκων vs Δούλων. Αυτό πρέπει να ληφθεί υπ’όψιν : Ο άνθρωπος, αν του δωθεί η ευκαιρία είναι αρπακτικό.

        Και δεν νομίζω ότι υπεραπλουστεύω.

        Like

      2. Συγγνώμη για τα λάθη, γράφω με σπασμένο χέρι (όχι δεν το έσπασα στο σύνταγμα….)

        Like

  3. Συγγνώμη ἀλλά διαφωνῶ πλήρως.
    1ον.
    Ἄν τὰ κόμματα τῆς ἀντιπολιτεύσεως δὲν ἤταν στὴν Βουλή γιὰ νὰ καταψηφίσουν τὸ ἔκτρωμα,αὐτὸ θὰ ἐψηφίζετο καὶ θὰ ἴσχυε μὲ τὴν πλειοψηφία τῶν παρόντων,δλδ μὲ ἀκόμα λιγότερους ψήφους.
    2ον.
    Ἡ συγκέντρωσις τῶν “ἀγανακτισμένων” πρέπει νά μείνη ἀκομμάτιστη ἕστω καὶ ἄν πολλοί ἀπό μᾶς ἔχουμε κάποια πολιτικὴ πεποίθησι.

    Like

  4. Προφητικό, από το 2006.
    Προτιμώ αυτήν την εκδοχή, που δεν είναι ούτε πειραγμένη ούτε λογοκριμένη

    Like

  5. Κατ’αρχάς, οι αγανακτισμένοι δε θα ανέχονταν κανένα κόμμα στο κεφάλι τους. Όποιο κόμμα πλησίαζε, θα κατηγορούταν ότι προσπαθούσε να χειραγωγήσει το κίνημα. Όσον αφορά δε την παρουσία στη συζήτηση, αν θυμάστε και η αριστερα, που είχε δηλώσει ότι δε θα συμμετάσχει, επέστρεψε άρον άρον, όταν αποκαλύφθηκε ότι σε περίπτωση απουσίας βουλευτών, το ΠΑΣΟΚ θα χρειαζόταν λιγότερους βουλευτές για να το περάσει. Μέχρι τελευταία στιγμή όλοι ελπίζαμε πως θα βρεθούν πέντε θαρραλέοι, δεν ήταν ώρα για συμβολισμούς, έπρεπε όλοι να είναι εκεί για να μη διευκολύνουν το ΠΑΣΟΚ.΄
    Και να σας θυμίσω ακόμη ποιός ήταν εκείνος ο πολιτικος ηγέτης που στο παρελθόν έτρεχε στις διαδηλώσεις, παρών στο πλευρό των διαμαρτυρομένων, έτρωγε κι αυτός τα δακρυγόνα στα μούτρα και ύψωνε τη γροθιά του στη φασιστική εξουσία. Ναι, ήταν ο μεγαλύτερος υποκριτής, δωσίλογος, εγκλματίας, ο εργολάβος της εθνικής μας ανεξαρτησίας.

    Like

  6. ΝΑ ΤΕΛΕΙΟΩΝΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΤΗΜΕΝΕΣ ΜΑΛΑΚΙΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΕΒΟΥΝ ΤΑ ΠΟΣΟΣΤΑ ΤΟΥ ΣΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΟΚΤΙΣΟΥΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΕΡΕΙΣΜΑΤΑ ΟΙ ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ.
    ΕΚΛΟΓΕΣ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΜΕΤΡΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΥΦΕΣΗΣ!
    ΟΛΩΝ ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΑΙΡΟ ΕΧΟΥΜΕ ΓΙΝΕΙ Η ΧΑΡΑ ΤΟΥ ΑΛΛΟΔΑΠΟΥ ΛΑΘΡΟΕΡΓΑΤΗ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΑΤΣΑΠΛΙΑ ΠΟΥ ΤΑ ΣΠΑ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ.

    Like

➤ Σχολιάστε Ελεύθερα :

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s