Επιστρέφοντας στην Οθωμανική αυτοκρατορία της κυρίας Δραγώνα και του ΠΑΣΟΚ.

Πολλοί εξακολουθούν να εκπλήσσονται για τη μετατροπή της χώρας που πρώτη θεσμοθέτησε τα ανθρώπινα δικαιώματα, σε χωματερή του καπιταλισμού. Όπου η γυναίκα κάθε ηλικίας θα σφάζεται και θα βιάζεται σα ζώο, το ίδιο και το παιδί. Όπου το βασικότερο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η προστασία γυναίκας και παιδιού, θα χαθεί με το πρόσχημα της προστασίας κάποιων άλλων “δικαιωμάτων” ώστε να προστατευτεί η σωματεμπορία, η δουλεμπορία και το εμπόριο ναρκωτικών. Οι κινητήριοι μοχλοί του καπιταλισμού δηλαδή, το μαύρο χρήμα.

Όταν γυναίκες, όπως η Δραγώνα, η Αλ Σαλέχ και άλλες γίνονται φορείς της ανθρώπινης κοινωνίας και εκμετάλλευσης…

Όταν ο βιασμός γίνεται ακόμα και μέσο προσηλυτισμού…

Προξένησε εντύπωση σε πολλούς η στυγνή σεξιστική τοποθέτηση της κυρίας Αλ Σαλέχ σχετικά με το θέμα ομαδικού βιασμού μίας άτυχης γυναίκας από μετανάστες (προφανώς λαθραίους). Εμείς βιαστήκαμε να βγάλουμε το συμπέρασμα ότι οι Έλληνες υπερπατριώτες προκαλούν απανωτές στύσεις σε μισάνθρωπα κτήνη, όπως στην περίπτωση της απαγωγής 19χρονης και του 12ωρου ομαδικού βιασμού της.

Η αλήθεια φαίνεται ότι είναι κάπου αλλού. Στο δηλητήριο της υποταγής που ποτίζονται κορίτσια όπως η Αφροδίτη ακόμα και στο στενό οικογενειακό τους περιβάλλον ώστε στο τέλος να αποδέχονται τη βαρβαρότητα εις βάρος των γυναικών. Ας μην ξεχνάμε ότι η προστασία παιδιού και γυναίκας μπορεί να ήταν ίδιον των πολιτισμών του ευρύτερου Ελλαδικού χώρου. Η συντριπτική πλειοψηφία εθνών όμως, εδώ και αιώνες, δεν αναγνώριζε ούτε το βασικό δικαίωμα της επιβίωσης στη γυναίκα. Πόσο μάλλον το οποιοδήποτε δικαίωμα.

Φανταστείτε λοιπόν ένα κορίτσι που γεννιέται σε μία τέτοια μισάνθρωπη κοινωνία. Είναι λογικό να αποδέχεσαι το σκότος, όταν ποτέ κανένας δεν σου μίλησε για το φως. Είναι εξίσου λογικό να πρεσβεύεις το σκότος όταν αυτή η υποτακτική σου φύση γίνεται αιτία κοινωνικής ανόδου!

Είναι επίσης κατανοητό, η μοναδική σου “υπέρβαση” να είναι η χρήση του “μιαρού” κορμιού σου και της ομορφιάς σου να αποσκοπεί στο κέρδος, αφού ποτέ σου δεν διδάχτηκες τη συμβολή της Γυναίκας στη δομή του παγκόσμιου, φωτοβόλου πολιτισμού πάνω στον οποίο βασίστηκε η γυναικείος αυτοσεβασμός και απελευθέρωση (όπου υπάρχει στον πλανήτη). Ας μην είμαστε όμως τόσο αυστηροί.

Ο βιασμός που εδώ θεωρείται απεχθής, σε άλλα κράτη και “πολιτισμούς” θεωρείται ανδρικό δικαίωμα και μέσο προσηλυτισμού. Δεν μιλάμε για επίγειους παραδείσους όπως το Αφγανιστάν και η Τουρκία, αλλά για “προοδευτικούς” τόπους όπως η Αίγυπτος. Το κορίτσι της φωτογραφίας για παράδειγμα, είχε την ατυχία να ανήκει στους Χριστιανούς της Αιγύπτου. Η Αμάλ Ζακί λοιπόν, απήχθει από μία ορδή άξιων απόγονων του Αττίλα, βιάστηκε κτηνωδώς και βρέθηκε σε νοσοκομείο όταν κινδύνεψε να πεθάνει από την ακατάσχετη αιμορραγία.

Θα πείτε, ότι αυτά συμβαίνουν σε όλες τις χώρες του πλανήτη. Με μία διαφορά: Η Αμάλ Ζακί απήχθει με το πρόσχημα ότι ήταν Χριστιανή και έπρεπε να προσηλυτισθεί στο Ισλάμ. Η απαγωγή και ο βιασμός θεωρούνται μέσο προσηλυτισμού και εξισλαμισμού. Όταν μάλιστα αυτή η ενέργεια γίνει, τότε η κοπέλα υποχρεούται να παντρευτεί με κάποιον από τους βιαστές της (όχι, δεν έχει δικαίωμα επιλογής. Όποιος “γούσταρε” ποιό πολύ την παίρνει). Ενώ, απαγορεύεται αυστηρά να επιστρέψει στην πατρώα θρησκεία της. Εάν το κάνει, τιμωρείται ακόμα και με θάνατο!

Ο Σεΐχης Αλ Ζαφζάφ μάλιστα κυρία Αλ Σαλέχ, αρμόδιος για τον διαθρησκευτικό διάλογο στην Αίγυπτο, δηλώνει μάλιστα με ευαισθησία ότι είναι σύνηθες φαινόμενο οι Χριστιανοί Κόπτες της Αιγύπτου να βλέπουν τα κορίτσια τους σε αυτή την κατάσταση και μάλιστα… (προσέξτε πρόοδος!) η κυβέρνηση πρέπει να λάβει κάποια μέτρα τιμωρίας για τους ενόχους!!! (εφ. Αλ Ντεστούρ, 17/11/2009). Μπράβο πρόοδος! Όντως πρέπει να λάβει κάποια μέτρα όταν απαγάγουν και βιάζουν κτηνωδώς την κόρη κάποιου, υποχρεώνοντας την επί ποινή θανάτου να απαρνηθεί και τη θρησκεία της. Σωματικός και πνευματικός βιασμός δηλαδή κυρία Αλ Σαλέχ.

Μέχρι σήμερα βλέπετε η τακτική των αρχών είναι κάπως διαφορετική και η περίπτωση της Αμάλ Ζακί μπορεί να

θεωρηθεί πταίσμα. Κοιτάξτε την περίπτωση της 12ΧΡΟΝΗΣ Ίνγκυ Αντέλ για να καταλάβετε το σκεπτικό της κυρίας Αλ Σαλέχ:

Η Αντέλ, απήχθει σε ηλικία 12 ετών πηγαίνοντας στο σχολείο (!) όταν “άγνωστοι” την αναισθητοποίησαν και την έβαλαν σε ένα αυτοκίνητο. “Με οδήγησαν στο δωμάτιο ενός άνδρα που τον φώναζαν “Σουλτάνο(!)” όπου μου έδεσαν τα χέρια πίσω από την πλάτη και με βίασαν αυτός και άλλοι τέσσερις απανωτά”, αφηγείται το κοριτσάκι που σήμερα είναι 16 ετών. “Ένιωθα ότι κάθε ένας από αυτούς που με βίαζαν με θεωρούσε εχθρό, αφού παράλληλα με χτυπούσαν μέχρι αναισθησίας”. Για έναν ολόκληρο μήνα, τη νάρκωναν και την βίαζαν καθημερινά. Η ίδια θυμάται πάνω από 50 άντρες να έβγαλαν πάνω της τα μισάνθρωπα “πολιτιστικά” τους ένστικτα.

Η οικογένεια της κατέβαλε απέλπιδες προσπάθειες για να την βρει. Ευτυχώς τα κατάφερε και τη “γλίτωσε” από το μαρτύριο. Έτσι νόμιζαν τουλάχιστον. Όταν λοιπόν πήγαν στις αρχές για να καταγγείλουν το συμβάν, ο διοικητής ασφαλείας την ξυλοκόπησε για να αλλάξει την κατάθεση της και να γράψει ότι “μόνη της το έσκασε από το σπίτι”!! Σε ηλικία 12 ετών προφανώς για να γνωρίσει τον Έρωτα. Έτσι Αφροδίτη;

Οι μέθοδοι μάλιστα δείχνουν τον υψηλό πολιτισμό των μισανθρώπων αφού μεταμφιέζονται και ως κόπτες ιερείς ώστε να απαγάγουν τα κορίτσια ευκολότερα. Μιλάμε για γούστα πραγματικά.

Ταυτόσημα λοιπόν είναι και τα χαρακτηριστικά της καινούριας τακτικής και στην Ελλάδα. Είπαμε, το θύμα αντιμετωπίζεται σαν ένα μιαρό και εχθρικό κομμάτι κρέας. ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΙΣΟΣ το οποίο μεταφέρεται αυτούσιο με τους νοσηρούς εγκεφάλους που το “εισάγουν” το οποίο βεβαίως δεν έχει καμμία σχέση με τις σάχλες περί “η βία φέρνει βία”, ο “ρατσισμός των Ελλήνων” και άλλα τινά.

Άλλωστε αυτή η βία και το μίσος εναντίον γυναικών είναι γνωστός εδώ και χρόνια σε άλλες, “ανεκτικές” χώρες, όχι σαν την “ρατσιστική Ελλάδα”. Στη Σουηδία για παράδειγμα, που τόσο λατρεύουν και μας ταΐζουν ως παράδειγμα οι πεφωτισμένοι τις νέας διακυβέρνησης, σε όλες τις χώρες που είχαν τη δυστυχία να νιώσουν το νόμιμο δουλεμπόριο των καπιταλιστών που ήθελαν φτηνό κρέας – εργατικό δυναμικό. Χωρίς αυτοσεβασμό, χωρίς αγωνιστικότητα και πολιτιστική έκφραση.

Αυτός άλλωστε δεν είναι και ο ονειρικός πολίτης της παγκόσμιας εξουσίας; Μισάνθρωπος, διχαστικός, με μηδενική πνευματική καλλιέργεια και αναζήτηση ελευθερίας. Όπως ακριβώς στις χώρες προέλευσης όπου η ελευθερία είναι μία άγνωστη λέξη αφού ΟΙ ΙΔΙΟΙ καλλιέργησαν τα απάνθρωπα συστήματα διακυβέρνησης. Έχουν δε, ένα κοινό στοιχείο: Το μίσος για τη Γυναίκα. Το μίσος για τη Μητέρα. Το Μίσος για τη Γη.

Όχι μόνο οι “άνδρες”, αλλά και οι ίδιες οι γυναίκες. Όπως η κυρία Αλ Σαλέχ.

Όσοι κατάγονται από πρόσφυγες, γνωρίζουν πολύ καλά τη συμπεριφορά των γυναικών της Τουρκίας μπροστά στα απάνθρωπα μαρτύρια και τις σφαγές αμάχων. ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ.

Όταν η κτηνωδία συναντά την ευσέβεια, πραγματικά αναρωτιέσαι για την ποιότητα της όποιας συζήτησης. Το ποίμνιο υποχρεούται να βιάζεται, να ανέχεται τις σφαγές των οικείων του και έπειτα να “συζητά” τη νομιμοποίηση τους. Οι περιγραφές από τη Νομοσοφία είναι τραγικές. Αυτό όμως που πραγματικά συγκλονίζει, είναι η ανάλυση των υπέροχων γυναικών του Αγάζηλου που αποκαλύπτουν την “ευσεβή” διάσταση των σφαγών και βιασμών (διαβάστε τη στο τέλος του άρθρου).

Ο … άμαχος … Ράιαν

Το μαρτύριον της Κυρήνειας είναι μοναδικόν εις τραγικότητα, ουδόλως δε συγκρίνεται με εκείνο άλλων περιοχών της Κύπρου, αι οποίαι κατελήφθησαν κατά την δευτέραν φάσιν της τουρκικής εισβολής. Διότι αι πλείσται των καταληφθεισών κατά τον πόλεμον του Αυγούστου περιοχαί είχον εκκενωθεί προηγουμένως από τους Έλληνας κατοίκους των, ως η Αμμόχωστος …

Οι Τούρκοι έσπειραν τον θάνατον και την καταστροφήν και εις τα πλησίον της Κυρήνειας χωριά Άγιος Γεώργιος, Φτέρυχα, Τριμίθι και Κάρμι. Οι κάτοικοι, μάλιστα, των χωριών αυτών ήσαν οι πρώτοι, οι οποίοι εδοκίμασαν τας τουρκικάς ωμότητας. … Αι εν προκειμένω αφηγήσεις είναι και πολλαί και συγκλονιστικαί, ανακαλούν δε εις την μνήμην τας πλέον τραγικάς στιγμάς της Ιστορίας μας. Μίαν δραματικήν περιγραφήν των συμβάντων μετά την απόβασιν των Τούρκων, παρέχει ο Χρήστος Δράκος εκ του χωρίου Τριμίθι, ο οποίος αφηγείται τα ακόλουθα:

«Αμέσως μετά τις πρώτες εκρήξεις ξεκίνησα με την οικογένειάν μου για να καταφύγουμε στην Λάπηθον. Όμως γρήγορα βρεθήκαμε περικυκλωμένοι από Τούρκους στρατιώτες, που εξαγριωμένοι μας καλούσαν να σηκώσουμε ψηλά τα χέρια. Η οικογένειά μου, το ανδρόγυνο Κώστα Κοζάκου και δύο άγνωστοι ξένοι είμαστε, ως φαίνεται, οι πρώτοι αιχμάλωτοι των Τούρκων. Ο κύκλος γύρω μας εστένευε και οι Τούρκοι είχαν στραμμένα απειλητικά εναντίον μας τα όπλα τους. Ύστερα, Παναγιά μου, έγινε μεγάλο φονικό! Οι Τούρκοι άρχισαν να μας γαζώνουν. Οι δυο ξένοι έπεσαν νεκροί με τις πρώτες ριπές. Αγκάλιασα τον Γιώργο μου και πέσαμε στο χώμα. Πλάϊ μου βρισκόταν η γυναίκα μου, ενώ ο μικρός γυιος μου Νίκος προσπαθούσε να βρη προφύλαξιν στο στήθος της. Έσφιγγα το παιδί μου στην αγκαλιά και παρακαλούσα να είχα και άλλα χέρια για να το σκεπάσω. Ακούστηκαν και άλλες ριπές και μου ήρθε τρέλλα σαν είδα την γυναίκα μου στα αίματα. Δεν μπορούσα να τρέξω κοντά της, γιατί θα άφηνα ακάλυπτο το παιδί. Σύρθηκα, κρατώντας το στην αγκαλιά, κοντά σ’ ένα βράχο και κάθε φορά που οι σφαίρες κτυπούσαν και έσκαγαν τα κομμάτια από τον βράχο, νόμισα πως έφτασε το τέλος μας. Ξαφνικά το χέρι μου γέμισε με αίμα του παιδιού μου που μόλις είχε κτυπηθή. Γύρισε, με κοίταξε και ύστερα έγειρε στη γη, ενώ το στόμα του γέμισε αίματα. Σε μια διακοπή των πυροβολισμών γύρισα και είδα με απελπισία ότι η γυναίκα μου ήταν «ραμμένη» από τις σφαίρες και μόλις ανέπνεε. Μόλις την παραμέρισα, είδα ότι και ο Νίκος μας ήταν και αυτός νεκρός. Ζήτησα γονατιστός νερό από ένα Τούρκο φαντάρο. Ήθελα να δροσίσω το πρόσωπο της γυναίκας μου, που με κοιτούσε ασάλευτη. Αντί για νερό, όμως, με κτύπησε με τον υποκόπανο του όπλου του. Ύστερα έδωσαν την χαριστική βολή στην τραυματισμένη και εμένα με επήραν οι «Οηέδες».

http://vatopaidi.files.wordpress.com/2009/07/cyprus_woman20griefing-filtered.jpg?w=464&h=406η Ελένη Καράνα, 20 ετών, αφηγείται ως ακολούθως την προσωπικήν της περιπέτειαν:

«Μια βόμβα από αεροπλάνο κατέστρεψε το σπίτι μας. Μέσα από τα χαλάσδματα βρήκαμε διέξοδο και βγήκαμε από το υπόγειο μαζί με τους γονείς μου. Ξαφνικά βρεθήκαμε περικυκλωμένοι από πέντε τούρκους. Χωρίς άλλη κουβέντα ένας από αυτούς σήκωσε το όπλο και πυροβόλησε. Ο πατέρας μου δίπλωσε και έγειρε χωρίς ανάσα. Πάγωσα, Θέλησα να πέσω πάνω του. Έτρεξε και η μάνα μου ουρλιάζοντας. Όμως την φωνή της έπνιξε ένας καινούργιος πυροβολισμός και η μάνα μου κάτι μουρμούρισε. Έβγαλε λίγο αίμα από το στόμα και ξεψύχησε. Πριν συνέλθω από την τρομάρα, την αγωνία, τον πόνο, την πίκρα, τρεις Τούρκοι με επλησίασαν και ένας από αυτούς με φοβερή αγριάδα μου τράβηξε τη μπλούζα και στη συνέχεια με έρριξε στο χωράφι. Πήρα κουράγιο, έτρεξα, αλλά με πρόφτασαν σε ένα καλύβι. Ύστερα πέσαν πάνω μου, σωστά λυσσάρικα σκυλιά. Λιποθύμησα, χάθηκα …»

«Άκουα ‘που τον πατέραν τζιαί τον παππούν μου για την Τουρτζιάν, τζ’ εν επίστευκα», είπεν εις την κυπριακήν διάλεκτον ο 75ετής γέρων Νικόλαος Ιωάννου εκ του χωρίου Τριμίθι, εννοών ότι ήκουεν από τον πατέρα και τον πάππον του διά τα εγκλήματα των Τούρκων επί Τουρκοκρατίας και δεν ηδύνατο να πιστεύση τα εξιστορήσεις αυτάς.

Η Ελένη Ματεΐδου, έχουσα εις την αγκάλην της τα δύο τέκνα της … περιγράφει το δράμα της ως ακολούθως:

«Βρισκόμαστε λίγο έξω από το χωριό, στις μάντρες, όπου είχαμε τα κοπάδια. Οι Τούρκοι κατέβηκαν ρίχνοντας πυροβολισμούς. Μπήκαν στα σπίτια και άρχισαν αμέσως να κτυπούν και να κλωστούν λυσσασμένα τον πατέρα και τον άντρα μου. Εμείς αρχίσαμε τα κλάματα. Ήταν η μητέρα μου, οι δύο αδελφές μου και εγώ.
Ένας Τούρκος, ενώ χτυπούσε τον άντρα μου, φώναζε: «Δεν έχει γυνάικα τούτος;». Τότε έτραξα αγκάλιασα τον άντρα μου και τον εφιλούσα. «Να χαρής, μη μου σκοτώσετε τον άντρα μου, έχουμε δυο παιδιά», τους εφώναξα. Οι στρατιώτες αυτοί, που φαίνονταν να είναι από την Τουρκία, μας είπαν να μείνουμε εκεί. Και στη συνέχεια, τράβηξαν τον πατέρα μου και τον άντρα μου προς τον ποταμό. Λίγα λεπτά μετά ακούσαμε πυροβολισμούς. «Παναΐα μου, εσκοτώσαν τους», εφώναξα, και αρχίσαμε να κλαίμε …»

https://i0.wp.com/www.hariskyriakides.com/admin/images/news/image65.jpgΑμέσως μετά την εκδήλωσιν της τουρκικής επιδρομής, 40 περίπου άτομα, των οποίων αι οικείαι ευρίσκοντο παρά το Πεντεμίλι, όπου διενηργήθη η απόβασις κατέφυγον εις περιοχήν παρά τους πρόποδας του Πενταδακτύλου. Απεκρύβησαν εντός αχυρώνος επί δύο ημέρας …
Την εσπέραν της Κυριακής, οι φυγάδες αυτοί ανεκαλύφθησαν υπό τουρκικής περιπόλου. Οι στρατιώται τους διέταξαν να προχωρήσουν εις παρακείμενον χώρον, όπου τους ανεκοίνωσαν ότι θα εξετελούντο! Εις εκ των διασωθέντων αφηγείται:

«Ένας Τούρκος στρατιώτης έσυρε τον Βασίλην Ευθυμίου ο οποίος την στιγμήν εκείνην εκράτει της ηλικίας δυόμισυ ετών κόρην του, τον εκόλλησεν εις κορμόν δένδρου και ητοίμαζε το οπλοπολυβόλο διά να τον εκτελέση. Η σύζυγος του Βασίλη, οδυρόμενη, ήρπασε το όπλον του Τούρκου στρατιώτου και τον ικέτευε να μη πυροβολήση. Η σκηνή συνεκίνησεν έτερον Τούρκον στρατιώτην ο οποίος προέτρεπε τον συνάδελφόν του να μη προχωρήση εις το βάρβαρον τούτο έγκλημα. Και τούτο τελικώς έγινε.
Βραδύτερον, άλλος Τούρκος στρατιώτης εχώρισε τρεις άνδρας και τους μετέφερεν εις άλλην τοποθεσίαν. Ηκούσθησαν πολλοί πυροβολισμοί … η τύχη τούτων μεχρί τώρα αγνοείται.»

Διονυσίου Καρδιανού, «Ο Αττίλας πλήττει την Κύπρον», σελ. 228 επ., εκδόσεις Γ. Λαδιάς, Αθήναι 1976

Διαβάστε τώρα την ηθική αιτιολόγηση των βιασμών και θηριωδιών:

«Πάνε κάποιοι μουσουλμάνοι που είχαν πιάσει αιχμάλωτες, να κάνουν σεξ μαζί τους. Είχαν κατά νου να εφαρμόσουν τη γνωστή “διακοπτόμενη συνουσία” για να μην μείνουν έγκυες, γιατί ο ισλαμικός νόμος απαγόρευε να πουλιούνται οι έγκυοι σκλάβες, οπότε θα έχαναν τα λεφτά από την πώλησή τους. Λένε τότε μεταξύ τους, “μια και είναι ο προφήτης εδώ, δεν πάμε να τον ρωτήσουμε;” Τον ρωτούν λοιπόν, “θέλουμε να κάνουμε σεξ με τις αιχμάλωτες, να τραβηχτούμε ή να μην τραβηχτούμε;” Και τι τους απαντάει; Μήπως να αφήσουν τις αιχμάλωτες στην ησυχία τους; Όχι, ο “προφήτης” μόνο τους λέει ‘δεν έχει σημασία αν τραβηχτείτε, γιατι όσοι είναι να γεννηθούν θα γεννηθούν” (ελεύθερη μετάφραση από το SAHIH MUSLIM, τομ 2, #3371, υπάρχει και σε άλλα χαντίθ).

Το διαβάσατε; Πολύ ωραία. Τώρα, παρακαλούμε, τσιμπηθείτε μήπως ονειρευόσασταν και ξανακοιτάξτε την οθόνη… Τι; Το χαντίθ είναι ακόμα εκεί; Όχι βέβαια, δεν είναι εκεί το χαντίθ που μιλάει για ΒΙΑΣΜΟ ΑΙΧΜΑΛΩΤΩΝ και τον Μωάμεθ που δίνει στα παλικάρια του την άδεια να τον διαπράξουν… Όχι αναγνώστριες και αναγνώστες, αυτό το χαντίθ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ, απλά ΕΣΕΙΣ ΟΝΕΙΡΕΥΕΣΤΕ ΒΙΑΣΜΟΥΣ ΣΕ ΣΚΛΑΒΕΣ και ασφαλώς, ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΑ ΟΡΓΙΑ, επειδή είσαστε πεινασμένοι γι’ αυτά! (Κάποιος “Ευσεβής” θεώρησε ότι οι γυναίκες του Αγάδημου είναι σεξουαλικά πεινασμένες γι’ αυτό φαντάζονται βιασμούς από Τουρκοκύπριους. Για να δείτε το επίπεδο των υπερασπιστών του Αττίλα).

Ανταπαντά λοιπόν ο λάτρης του Κεμάλ (όχι, δεν είναι ο Τρεμόπουλος),

«Ο αρθογράφος της Χριστιανικής Ομάδας προσπαθεί απελπισμένα να δείξει ότι οι Μουσουλμάνοι βίαζαν τις σκλάβες τους και τις αιχμάλωτες πολέμου. Αυτό σε καμία περίπτωση δεν αληθεύει. Ο αρθογράφος δεν έδωσε κανένα απολύτως στοιχείο, το μόνο που κατάφερε να δείξει είναι ότι στο Ισλάμ ( συγκεκριμένα εκείνα τα πρώτα του χρόνια) επιτρέπει το σεξ με της αιχμάλωτες. Είναι αλήθεια ότι το Ισλάμ επιτρέπει το σεξ με τις αιχμάλωτες αλλά σε καμία περίπτωση δεν τον επιβάλει και απαγορεύει τον βιασμό τους. Για να δούμε κάποια στοιχεία για το επιχείρημα μου:

Ο Προφήτης είπε « Μην προξενείτε κακό, βλάβη και ζημιά στους εαυτούς σας και στους άλλους» (Al-Daraqutni, Ibn Majah and Ahmad)

Άρα, σε καμία περίπτωση να βιάσουν γιατί ο βιασμός προκαλεί σωματική και ψυχολογική βλάβη, κακό, και ζημιά.»

Και η απάντηση των γυναικών του Αγάζηλου είναι αυτονόητη: …μην κρυβόμαστε πίσω απ’ το δάχτυλό μας: όταν επιτίθεσαι σε μια κοινότητα ανθρώπων και σφάζεις, καις και αιχμαλωτίζεις, καταστρέφοντας τη ζωή των ανθρώπων, δεν υπάρχει περίπτωση οι ξεριζωμένες γυναίκες που τους σκότωσες τους συγγενείς και τους έκαψες τα σπίτια να θέλουν να κάνουν μαζί σου σεξ. Μπορεί και να μην αντισταθούν, αλλά αυτό θα σημαίνει πολύ απλά ότι είναι σοκαρισμένες ή φοβούνται ότι αν αντισταθούν θα τις σφάξεις κι αυτές. Αποκλείεται όμως να θέλουν να τους κάνεις τον επιβήτορα.

Ελπίζουμε να αντιληφθήκατε μία από τις αιτίες των εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας. Κομμάτια κρέας οι αλλόθρησκοι, σκλάβες άβουλες οι γυναίκες. Το είδαμε στη Βοσνία, το είδαμε στο Κόσσοβο, το είδαμε στην Κύπρο, το βλέπουμε χιλιάδες χρόνια. Και όμως, τα δολλάρια του Ανάν αρκούν για να ξεχαστούν οι μνήμες και να βιασθεί μαζί με τη μνήμη και η ανθρώπινη λογική.

Να επισκεφθείτε οπωσδήποτε και την ομάδα “Αγάζηλος”. Να στηρίξουμε την προσπάθεια τους.

Μόνο που εδώ η Μπούργκα δεν φτουράει κύριοι. Να τρέμετε μήπως το παραμύθι της πορνοβοσκής τελειώσει και ξαναδείτε την Υπερμάχω. Στην Ελλάδα βλέπετε, η Ελευθερία είναι γένους θηλυκού. Ακόμα και η Ανδρεία. Αφιερωμένο το υπέροχο:

Εις στα βάθη της καρδιάς μου
Των ματιών σου η βολή
Έξαφνα και παρ’ ελπίδα
Άναψε και πυρπολεί

120 thoughts on “Επιστρέφοντας στην Οθωμανική αυτοκρατορία της κυρίας Δραγώνα και του ΠΑΣΟΚ.”

  1. ΕΛΛΗΝΕς ΕΝΩΘΗΤΕ ΝΑ ΓΑΜ*ΣΟΥΜΕ ΤΟΥς ΕΧΘΡΟΥς ΜΑς.

    ΓΙΑ ΧΑΡΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑς ΟΠΩς ΕΚΑΝΑΝ ΚΑΙ ΓΙΑ ΜΑς ΟΙ ΠΑΤΕΡΑΔΕς ΚΑΙ ΠΑΠΠΟΥΔΕς ΜΑς !!

    ΑΠ ΤΑ ΚΟΚΑΛΑ ΒΓΑΡΜΕΝΗ
    ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΑ ΙΕΡΑ

    Like

  2. Όσο θα πιστευετε σε θεούς δημιουργήματα Εβραίων και όσο θα αποποιείστε την Ελληνική καταγωγή και τους Έλληνες προγόνους μας αντικαθιστόντας τους με έναν Αβραάμ έναν Ισαακ και το κακό συναπάντημα τόσο θα βουλιάζετε την ιστοτική πατρίδα μας στην ανυπολιψία και την υποδούλωση των ιδεών και του Αρχαίου αλλά αθάνατου Ελληνικού πνεύματος. Κυρήξτε την Ελλάδα κράτος ανεξηθρησκείας και επιβάλετε αυτόν τον νόμο σε κάθε έναν από τους λαθρομετανάστες, διαφορετικά θα είστε πάντα σκλάβοι και φερέφωνα ανύπαρκτων θεών και οινονομικών συμφερώντων Στρατής Μέλος του Ο,Θ Α Όμιλος Θρησκευτικής Απεξάρτησης Αυστραλία

    Like

    1. Μόνο ένας τέλεια ανιστόρητος θα μπορούσε να κάνει ένα τέτοιο σχόλιο. Ο δωδεκαθεϊσμός είχε ξεφτίσει αιώνες πριν την έλευση του χριστιανισμού στον ελληνικό χώρο. Το μαντείο των Δελφών είχε συληθεί από Έλληνες που έλιωσαν τα μπρούτζινα αγάλματα (αναθήματα )για να κόψουν νομίσματα και να πολεμήσουν τους Θηβαίους, πριν καν τον Μέγα Αλέξανδρο. Ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου Ιουλιανός προσπάθησε να νεκραναστήσει την ετοιμοθάνατη θρησκεία μάταια. Το μαντείο των Δελφών είχε παρακμάσει τελείως.
      Εγκλήματα από μέρους κάποιων χριστιανών της Ανατολικής Εκκλησίας σίγουρα διαπράχθηκαν. Και πολύ κακώς διαπράχθησαν και σίγουρα πρέπει να αναφέρονται για να μην ξαναγίνουν.
      Αλλά όπως καταδικάζω τον φόνο της Υπατίας από “χριστιανούς” έτσι καταδικάζω και την εκτέλεση του Σωκράτη από τους “δωδεκαθεϊστές” επειδή εισήγαγε καινά δαιμόνια.
      Χριστιανισμός και ελληνισμός έχουν ενώσει τις μοίρες τους εδώ και πολλούς αιώνες. Τί σημαίνει αυτό; ότι νιώθω eβραίoς και όχι Έλληνας; Ότι αποποιούμαι την Ελληνική καταγωγή μου; Ότι έχασα την γλώσσα μου;
      Την γλώσσα φίλε την κράτησε η Εκκλησία 400 χρόνια ΚΑΘΑΡΗ!!!
      Τί να κάνουμε, τα γεγονότα μιλάνε μόνα τους.

      Like

      1. Τι δουλειά έχει ο δωδεκαθεϊσμός μ’ αυτά που λέει ο Stratis. Προφανώς δεν έχεις καταλάβει τι σημαίνει “αρχαίο αλλά αθάνατο Ελληνικό πνεύμα”, ούτε μπήκες στον κόπο να διαβάσεις παρακάτω που αναφέρει “Κηρύξτε την Ελλάδα κράτος ανεξιθρησκίας…” Είναι φανερό πως έχεις συγχύσει κάποια πράγματα και δεν μπορείς εύκολα να τα ξεκαθαρίσεις μέσα σου. Είναι τουλάχιστον άτοπο να συγκρίνεις τον πολιτισμό των αρχαίων Ελλήνων με τον (υποτιθέμενο) χριστιανικό. Οι μεν (αρχαίοι Έλληνες) δημιούργησαν έναν πολιτισμό φωτεινό, με κέντρο τον άνθρωπο, απαλλαγμένο από δογματισμούς και καταπιεστικά σύνδρομα. με ανθρώπους σοφούς που τα έργα τους παραμένουν αθάνατα στους αιώνες, μεταλαμπαδεύοντας αξίες και ιδανικά στους μεταγενέστερους. Οι δε (χριστιανοί) δημιούργησαν έναν πολιτισμό του σκότους, βασισμένο σε δογματισμούς και ιδεοληψίες, που καταπίεζαν την ελεύθερη σκέψη και καθιστούσαν τον άνθρωπο δούλο ενός εκδικητικού Θεού και του μισάνθρωπου ιερατείου του.
        Προφανώς λοιπόν “το αρχαίο Ελληνικό πνεύμα” δεν αναφέρεται στο δωδεκάθεο, αφού μάλιστα τονίζεται πιο κάτω η έννοια της ανεξιθρησκίας, προτρέποντάς μας να συμπεριφερθούμε ανάλογα στους λαθρομετανάστες που πιστεύουν σε διάφορες θρησκείες και σε διάφορα δόγματα.
        Όσον αφορά τη γλώσσα, που “η εκκλησία την κράτησε 400 χρόνια καθαρή”, αυτό οφείλεται σε ένα και μόνο πράγμα: η Ελληνική γλώσσα ήταν διεθνής για την εποχή και αυτό θα βοηθούσε τη μεγαλύτερη και γρηγορότερη διάδοση των ευαγγελίων. Άρα η χρήση της έγινε αποκλειστικά και μόνο για πρακτικούς λόγους. Έτσι, παρ’ όλο που συκοφαντούσε και δίωκε τους Έλληνες και τον Ελληνισμό, χρησιμοποιούσε την Ελληνική γλώσσα για να πετύχει την εξάπλωση του “θείου λόγου” στα πέρατα της οικουμένης.
        Μην έχεις αυταπάτες. Η γλώσσα αποτέλεσε για την εκκλησία ένα όπλο όπως πολλά άλλα, που έπρεπε να χρησιμοποιηθεί με κάθε τρόπο προκειμένου να επιβιώσει το μεγαλύτερο αρπαχτικό που γνώρισε ποτέ η ιστορία: ο Χριστιανισμός. Διότι αυτός κατασπάραξε ολόκληρους λαούς κάνοντάς τους να χάσουν την εθνική τους ταυτότητα και να δηλώσουν υποταγή στο θέλημα του Θεού του.

        Like

      2. Εκείνο που γνωρίζω εγώ είναι ότι ούτε οι παπάδες που διάβαζαν τα ευαγγέλια καταλάβαιναν τι έλεγαν!-Η καταστροφή της γλώσσας ειδικά στα χρόνια της επανάστασης(από την πλευρά του ‘Λαού τουλάχιστον )ήτο απόλυτος! Μόνο οι λόγιοι και ο ανώτερος κλήρος την γνώριζαν!-Για το Χριστιανισμό μόνο ένα πράγμα μπορώ να πω με βεβαιότητα:-΄Ηταν ένα θαυμάσιο εργαλείο τόσο στα χέρια των ανατολικών Ρωμαίων ,αλλά και των κληρονόμων τους Οθωμανών, για να κρατούν υποταγμένους τους Λαούς των αυτοκρατοριών τους,με αυτό το θρήσκευμα!

        Like

  3. Ta pragmata pane katapliktika opos exoun sxediastei me mikres mikrodiorthoseis opos symvainei panta se tetoioys eksorthologismous kai tropopoihmenes genoktonies ton laon. Den tha eprepe na anisixeite.
    Prepei na prosarmozeste stis epivoles aftes oso ginetai kalytera.
    na synexisete na eimaste doyloprepeis, kai koutoponiri ekei poy den prepei kai ypotaktikoi ekei poy prepei giati mono etsi epibebaionetai to skeptiko ton dioikounton oti eimaste skylia pou mporoume na zoume aneta me kokala, kai afthono glenti.
    xoria oti eimaste kleftes kai ypoteleis. mpravo sto systima pou mas exei psyxologisi arista kai to ekmetalevetai

    Like

  4. Μογγόλοι,Δραγωγαίοι και λοιποί Ανθέλληνες:προσέξτε,δεύτερη ευκαιρία οι Έλληνες δεν δίνουν!

    Like

  5. Δραγώνα μην ξανα επαναλλάβεις την βλακεία σου. Δε ν έχεις καταλάβει και κατανοήσει τί θα πει άνθρωπ0ς΄΄ Δεν ξερεις τί θα πεπει πατρπίδα.

    Like

  6. ΟΛΕΣ ΟΙ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΣΚΑΤΑ, ΚΑΠΟΙΕΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΑΛΛΕΣ, ΑΛΛΑ ΟΛΕΣ ΕΙΝΑΙ ΣΚΑΤΑ, ΑΠΛΑ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΕΠΕΣΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ (ΜΕΣΑΙΩΝΑΣ) ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΠΙΣΩ ΣΤΗΝ 3Η ΘΕΣΗ (ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ) ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΟΛΕΣ ΤΟ ΙΔΙΟ ΑΣ ΜΗ ΞΕΧΝΑΜΕ ΤΑ ΜΕΣΙΑΩΝΙΚΑ ΒΑΣΑΝΙΣΤΙΡΙΑ, ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΕΞΕΤΑΣΗ, ΤΗΝ ΠΥΡΑ, ΤΗΝ ΑΝΟΧΗ ΣΤΟΥΣ ΒΙΑΣΜΟΥΣ, ΤΟΝ ΥΠΟΔΡΟΜΟ ΚΑΙ ΠΟΛΑ ΠΟΛΑ ΑΛΛΑ

    Like

  7. η διαμαντοπουλου ειναι το βαριδια που ανακάλυψε τα ετεροθαλή αδερφάκια του.

    Like

  8. Ρε παλικάρια που μας εξαπατάτε κάθε φορά προεκλογικά
    διερωτώμαι τι ”ΡΟΛΟ ΠΑΙΖΕΤΕ” ! Ζητάτε να πιείτε και
    το αίμα των ΄Ελλήνων όταν έχετε ακόμη τους συμβούλους της
    κυρίας υπουργού της φωτοτυπίας με 3/7.000Ευρώ το μήνα..
    ΄Ανθρωποι που δεν προσφέρουν τίποτα και ούτε χρειάζονται!
    Μάλιστα οι ίδιοι διατηρούν και τα άλλα πράσινα αστέρια τους διευθυντές
    της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στις καρέκλες τους
    και αυτοί χωρίς να τηρούν την νομοθεσία του υπουργείου τους φίλους
    διευθυντές παρότι ήδη έχουν συμπληρώσει το χρονικό διάστημα που ορίζει ο νόμος..
    γιατί δεν επιθυμούν να μπούν στην τάξη να διδάξουν αλλά κάνοντας τον διευθυντή
    βλέπουν τις πρωινές εκπομπές στην Τ.V ενώ ελάχιστοι εργάζονται και συγχαρητήρια.
    Χρήζετε κύριοι εκεί στο υπουργείο Παιδείας δια βίου μάθησης και Θρησκευμάτων
    ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗΣ εξέτασης επειγόντος αλλά και οι κυβερνώντες την χώρα !
    Ντροπή σας να αφήνετε κοράκια να λεηλατούν την οικονομία της χώρας και να ζητάτε
    από φτωχούς και συνταξιούχους να καλύψουν τους ”ΚΟΠΡΟΥΣ΄΄ που τα δύο κόμματα
    διόρισαν..

    Γιάννης Καραγιάννης
    Κορυτσάς 23
    Άλιμος 17455

    ΝΝΝΝΝΝΝΝ

    Like

  9. Γιατί η κυρίες δεν φοράνε μπούργκα.?? έτσι θέλει ο σύριζα καιοι μαλακοριζαίοι Οι καλοί τους γιατί δεν έχουν όμορφη μπλέ μπούργκα συριζαίηκη????

    Like

  10. Άλλοι έφαγαν την Ελλάδα και άλλοι την πλήρωσαν….
    Κανείς από το συμπαθές αυτό υπουργείο η τους αρχηγούς των τριών
    Κομμάτων επισκέφθηκε αυτό το
    ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΜΑΘΗΣΗΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ
    Αυτό που διέλυσε η Κ. Υπουργός χωρίς βιβλία και διόρισε χιλιάδες
    ΚΟΠΡΙΤΕΣ στην Δευτεροβάθμια, Πρωτοβάθμια και Τριτοβάθμια
    Εκπαίδευση. Έχω παιδιά και στις τρείς βαθμίδες και έχω ΣΥΓΧΑΘΕΙ
    πράγματι την ζωή μου από αυτούς τους ΚΟΠΡΙΤΕΣ, τα σκουπίδια που όλη την
    ημέρα ΓΛΥΦΟΥΝ τους τοπικούς άρχοντες Δημάρχους, αντιδημάρχους, επιτροπές
    στους Δήμους ΚΑΙ Τις ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ που ανήκουν για την καρέκλα της οργανικής θέσης,
    είναι αυτοί που δεν αξίζουν ούτε 150 Ευρώ για μισθό το μήνα…. Είναι όλοι ΑΧΡΗΣΤΟΙ και
    ΜΑΖΙ με τα λαμόγια τους ΣΥΜΒΟΥΛΟΥΣ οδηγούν την παιδεία στην δύση της, ενώ θα έχει
    την ίδια τύχη και η νεολαία με την υπόλοιπη Ελλάδα.
    Το μόνο που σκέφτονται καθημερινά είναι πόσα τους μείωσαν, πως θα εκδικηθούν
    τους νέους , το αύριο της Ελλάδας και πως θα τους στείλουν στα φροντιστήρια.
    Οι δε σύλλογοι και τα μέλη τους ‘’ΑΥΤΟΙ ΓΛΥΦΟΥΝ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥΣ ΠΑΙΔΙΑ ‘’- ΦΤΟΥ ΣΑΣ !

    ΝΤΡΟΠΗ ΣΑΣ, ΑΛΛΑ ΜΑΛΟΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΡΟΙΚΑ ΟΤΙ ΑΥΤΟΙ ΟΛΟΙ ΠΡΠΕΙ ΝΑ ΠΑΝΕ ΣΤΑ 150ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΕΙΝΑΙ… ΕΝΩ ΜΕ ΤΟ ΚΟΛΠΑΚΙ ΤΩΝ ΙΔΙΑΙΤΕΡΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ ΣΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΑΛΛΙΩΣ ΒΑΘΜΟΛΟΓΗΣΕ ΜΕ 1/12/3 , ΥΠΑΡΧΕΙ ΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ ΕΥΡΩ ΕΤΗΣΙΩΣ…

    Like

  11. Κατα λάθος εισήλθα στο άρθρο αυτό και αηδίασα!!Κοίτα μέχρι που είναι ικανός να φτάσει ένας άνθρωπος,έξαιτίας της στυγνής πλύσης εγκεφάλου που υφίσταται από μωρό παιδί!!Αυτή τώρα η Αλ Σαλέχ στέκει στα καλά της τώρα;;

    Like

  12. Εγώ όπως πάντα αιρετικός,θα σας πάω κάπου που ίσως δεν το έχετε σκεφθεί!…Όλα του Κόσμου τα παράξενα(παράξενες, συμμαχίες-πόλεμοι-καταποντισμοί οικονομιών-παρεμπόδιση νέων τεχνολογιών-διατροφικοί κώδικες-κλπ-κλπ.),μπορεί να είναι απλά η εφαρμογή στην πράξη αυτού που τόσο ΩΜΑ διακηρύττουν οι γνωστοί-άγνωστοι περί μειώσεως του Παγκόσμιου πληθυσμού στα πεντακόσια εκατομύρια;…Και μην απορείτε για τις ανίερες “συμμαχίες”,ή λογική είναι απλή:-Ας βάλουμε τους μακάκες να κάνουν την πολύ δουλειά και μετά καθαρίζουμε και αυτούς πολύ πιο εύκολα!

    Like

  13. “Η απαγωγή και ο βιασμός θεωρούνται μέσο προσηλυτισμού και εξισλαμισμού.”

    Όχι, δεν θεωρούνται.

    Like

  14. Η τιμωρία για τον βιασμό στο Ισλάμ

    Ο Ουμπάντα ιμπν ας-Σάμιτ είπε ότι ο προφήτης Μουχάμμεντ (σαλλαλλάχου αλέιχι ουά σαλάμ) είχε πει: «Μην προκαλέσετε κακό ή μην επιστρέψετε το κακό.» (Sunan ibn Majah 2340, hasan)

    Ο βιασμός προκαλεί αρκετά προβλήματα στην ψυχολογία αλλά και στο σώμα. Δημιουργεί αισθήματα ενοχής, φόβου, αίσθηση καταδίωξης κ.α. Αυτό από μόνο του αρκεί για να αντιληφτούμε ότι ο βιασμός απαγορεύεται στο Ισλάμ. Γι’ αυτό ο Προφήτης κατέστησε σαφές ότι ο βιασμός ήταν (και είναι) κάτι που δεν επρόκειτο να γίνει ανεκτό στο Ισλάμ. Για παράδειγμα όταν κάποιος άντρας στη Μεδίνα πιάστηκε μετά που είχε βιάσει μία γυναίκα, ο Προφήτης τον καταδίκασε σε θάνατο.

    Ο Άμπου Αλκάμα είπε ότι μία γυναίκα τον καιρό του Προφήτη είχε πάει στο τζαμί για να προσευχηθεί. Στον δρόμο συνάντησε έναν άντρα ο οποίος της επιτέθηκε και τη βίασε. Αυτή είπε τότε ότι “Αυτός ο άντρας με βίασε!” Ο Απεσταλμένος του Θεού είπε τότε: “Να θανατωθεί.” (Sunan At-Tirmidhi 1454, Sahih)

    Οι ορθά καθοδηγημένοι χαλίφες συνέχισαν την εφαρμογή της καταδίκης των βιαστών. Το θύμα όμως σε καμία περίπτωση δεν μπορούσε να καταδικαστεί.

    Ο Ιμπν Όμαρ (ραχίμαχουλλάχ) είπε:
    Έδωσαν στον Όμαρ ιμπν αλ-Χαττάμπ μία νεαρή υπηρέτρια από τα κορίτσια που προορίζονταν να υπηρετούν την ηγεσία. Τότε την εξανάγκασε (σε σεξουαλική επαφή) κάποιος νέος άντρας, έτσι ο Όμαρ μαστίγωσε τον άντρα και δεν μαστίγωσε τη γυναίκα. (Musannaf Ibn Abi Shayba, 29012)

    Ο Νάφι είπε:
    Ένας άντρας προσεκλήθη από μία οικογένεια στο σπίτι της, και εκεί βίασε μία κοπέλα από την οικογένεια εκείνη. Το ανέφεραν στον Άμπου Μπακρ, έτσι εκείνος τον μαστίγωσε και τον αξώρισε, και δεν μαστίγωσε τη γυναίκα. (Musannaf Ibn Abi Shayba, 29013)

    Ο Χατζάτζ ανέφερε:
    Ένας Αιθίοπας εξανάγκασε σε συνουσία, χρησιμοποιόντας βία, μία γυναίκα ανάμεσα τους. Το ανέφεραν στον Όμαρ ιμπν Αμπντου’λ-Αζίζ και εφάρμοσε τη νόμιμη τιμωρία σε αυτόν. (Musannaf Ibn Abi Shayba, 29014)

    Σύμφωνα με την Εγκυκλοπέδια του Κουβέιτ για τον Ισλαμικό Νόμο, βιασμός είναι η σεξουαλική πράξη που γίνεται χωρίς τη συγκατάθεση της γυναίκας, και όπου ο άντρας που έκανε την πράξη αυτή θα πρέπει να τιμωρηθεί και όχι η γυναίκα. (Mawsu’at Al-Fiqhiyya, 3212)

    Η τιμωρία για τον βιασμό στο Ισλάμ είναι όμοια με την τιμωρία της μοιχείας, δηλαδή θανατική ποινή για τον έγγαμο εγκληματία και 100 μαστιγώματα συν ένα χρόνο εξορία για τον άγαμο. Μερικοί λόγιοι επίσης λένε ότι ο εγκληματίας πρέπει και να πληρώσει το θύμα.

    Ο Ιμάμ Μάλικ (ραχίμαχουλλάχ) είπε:
    «Ο άνδρας βιαστής, είτε βιάσει παρθένα είτε όχι, πρέπει να πληρώσει προίκα στο θύμα. Η τιμωρία πρέπει να εκτελεσθεί πάνω του, και δεν υπάρχει τιμωρία για το θύμα που βιάστηκε.» (Malik, Al-Muwatta, 2:734)

    Ο λόγιος Σαλμάν αλ-Μπάτζι είπε:
    «Η περίπτωση της γυναίκας που εξαναγκαστεί (βιαστεί): Αυτός που την εξανάγκασε οφείλει να πληρώσει προίκα και η τιμωρία της θανατικής ποινής ή του μαστιγώματος πρέπει να εκτελεσθεί πάνω του.». Αυτό αναφέρει και ο Ιμάμης Σάφι, και υπάρχει αυθεντικό χαντίθ με αφήγηση από τον Αλί ιμπν Άμπου Τάλιμπ.

    Η τιμωρία είναι εντολή και δικαίωμα του Ύψιστου, και η ‘προίκα’ δικαίωμα για το θύμα. Συνδυάζονται με παρόμοιο τρόπο όπως συνδυάζονται στην περίπτωση του κλέφτη, ο οποίος πέρα ότι οφείλει να επιστρέψει το ποσό και τα κλοπιμαία, πρέπει να εκτελεσθεί και η ποινή (κόψιμο χεριού) –(Al-Muntaha Sharh al-Muwatta, ch. 5, p. 268-269)

    Ο Ιμπν Αμπντα’λ-Μπαρ περιγράφει και την συναίνεση των Ουλεμά λέγοντας:
    «Οι Ουλεμά ομόφωνα συμφωνούν ότι ο βιαστής υπόκεινται στην τιμωρία εάν διαπιστωθούν ξεκάθαρες αποδείξεις εναντίον του η ομολογήσει το έγκλημα του. Ειδάλλως θα τιμωρηθεί (εφόσον δεν υπάρχουν αρκετές αποδείξεις η δεν το ομολογήσει) σύμφωνα με τιμωρία που θα κρίνει το Ισλαμικό δικαστήριο για να αποτραπεί μελλοντικά παρόμοιο έγκλημα από αυτόν και άλλων. Η γυναίκα (το θύμα) δεν θα τιμωρηθεί εφόσον αποδειχτεί ότι εξαναγκάστηκε η ακινητοποιήθηκε.» (Kitab Al-Istidhkar, ch. 7, p. 146-147)

    Σε περίπτωση που ο βιαστής φέρει όπλο (μαχαίρι, περίστροφο κτλ) κατά τον βιασμό, τότε η κατηγορία είναι πιο βαριά και τιτλοφορείται ως «Μουχάρριμπ» δηλαδή «αυτός που πολεμά» και τιμωρείται σύμφωνα με το Κορανικό εδάφιο:

    «Η τιμωρία εκείνων οι οποίοι πολεμούν τον ΑΛΛΑΧ και τον Απόστολο Του, και διαβιούν στη γη άσχημα, είναι να εκτελούνται ή να σταυρώνονται ή να κόβονται τα χέρια και τα πόδια αντίπλευρα, ή να εξορίζονται απ’ αυτή τη γη.» (Κοράνι, 5:33)

    Έτσι λοιπόν ο δικαστής έχει την επιλογή, ανάλογα με το βαθμό του εγκλήματος, να επιλέξει μια από τις 4 τιμωρίες που αναφέρονται στο χωρίο κατά την κρίση του έτσι ώστε να διασφαλίσει την ειρήνη και την ασφάλεια στην κοινωνία και να την προστατέψει από κακοποιούς και εγκληματίες.

    Like

  15. Η σφαγή της Μαράθας, του Σανταλάρη και της Αλόας αναφέρεται στην σφαγή Τουρκοκυπρίων από την ΕΟΚΑ Β’ που πραγματοποιήθηκε στις 14 Αυγούστου 1974 κατά την διάρκεια της δεύτερης Τουρκικής Εισβολής της Κύπρου στα χωριά Μαράθα, Σανταλάρη και Αλόδα. Συνολικά, 126 άτομα σκοτώθηκαν κατά την διάρκεια της σφαγής, ενώ είχαν προηγηθεί καθημερινοί βιασμοί γυναικών και κοριτσιών. Ειδικότερα, ήταν 89 (ή 84) κάτοικοι από την Μαράθα και το Σανταλάρη και 37 από το χωριό Αλόα. [Paul Sant Cassia, Bodies of Evidence: Burial, Memory, and the Recovery of Missing Persons in Cyprus, Berghahn Books, 2007]

    Η σφαγή χαρακτηρίστηκε ως έγκλημα κατά της ανθρωπότητας από τον ΟΗΕ.[UN monthly chronicle, Volume 11 (1974), United Nations, Office of Public Information, p. 98]

    Το ιστορικό της σφαγής

    Η Μαράθα, ο Σανταλάρης και η Αλόα ήταν τρία μικρά αμιγώς τουρκοκυπριακά χωριά, βόρια της Αμμοχώστου, δίπλα από το ελληνοκυπριακό χωριό Περιστερωνοπηγή. To 1973, o συνολικός πληθυσμός της Μαράθας 124, του Σανταλάρη 100 και της Αλόας 46.

    Tον Ιούλιο του 1974, μετά την πρώτη τουρκική επιχείρηση στην Κύπρο, όλοι οι άνδρες μάχιμης ηλικίας συνελήφθησαν και μεταφέρθηκαν ως αιχμάλωτοι πολέμου από άντρες της ΕΟΚΑ Β’ σε στρατόπεδα συγκέντρωσης αιχμαλώτων αρχικά στην Αμμόχωστο (περιοχή Καράολος) και από εκεί, έπειτα στην Λεμεσό (στο στάδιο ΓΣΟ). Έπειτα από την απομάκρυνση των ανδρών, σύμφωνα με τις μαρτυρίες που κατατέθηκαν από την δημοσιογράφο Σεβγκιούλ Ουλουντάγ, άντρες της ΕΟΚΑ Β’ μάζεψαν τα γυναικόπαιδα στο ελληνικό σχολείο Περιστερωνοπηγής. Αναφέρονται καθημερινοί βιασμοί κοριτσιών, γυναικών και αγοριών από τις 20 Ιουλίου έως τις 14 Αυγούστου. Για τους βιασμούς, οι δράστες κόμπαζαν στον καφενέ του χωριού, και καλούσαν συγχωριανούς να συνευρευθούν με τουρκάλλες, ενώ αργότερα βίασαν και παιδάκια. Ανάμεσα στους βιασθέντες ήταν και η 16χρονη κόρη του καφετζήτης Μαράθας Mustafa Kukudi, η γνωστή για την ομορφιά της Olcay, την οποίαν βίαζαν επανειλλημενως. Στις 10 Αυγούστου, 3 ελληνύπριοι, εκ των οποίων και ένας αστυνομικός, σκότωσαν τον πατέρα της και τον κατακρεούργησαν. Τοποθέτησαν τα κομμάτια του σε σακούλες και τον έθαψαν με την βοήθεια άλλου ελληνοκύπριου. Την Olcay συνέχισαν να την βιάζουν μέχρι τις 14 Αυγούστου, όπου την δολοφόνησαν μαζί με τα υπόλοιπα θύματα.

    Στις 14 Αυγούστου έκλεψαν τα αιγοπρόβατα από την Μαράθα για να γιορτάσουν την γιορτή του δεκαπενταύγουστου. Όμως στις 14 Αυγούστου ξεκίνησε η δεύτερη φάση της τούρκικης επιχείρησης, οι δράστες αποφάσισαν να μην αφήσουν μάρτυρες και εκτέλεσαν όλο τον πληθυσμό που ήταν τότε στα χωριά. Στην Μαράθα και το Σανταλάρη θανατώθηκαν 84-89 άτομα. Έδεσαν με τέλη τα θύματα και αφού τους σκότωσαν τους έκαψαν και τους έθαψαν με εκσκαφέα σε σκουπιδότοπο, σε μια προσπάθεια να εξαφανίσουν τα ίχνη. Ο ιμάμης της Μαράθας δήλωσε ότι υπήρχαν 90 κάτοικοι στο χωριό πριν την σφαγή, και πως απόμειναν μόνο έξι. Ηλικιωμένοι άνθρωποι και παιδιά επίσης θανατώθηκαν. Μόλις τρία άτομα παρέμειναν μετά τη σφαγή στην Αλόα.

    Η ανεύρεση και η εκταφή

    Η πρώτη προσπάθεια για ανεύρεση των θυμάτων έγινε από τον τούρκικο στρατό όταν κατέλαβε το χωριό, ωστόσο απέβηκε άκαρπη. Τυχαία, την 1η Σεπτεμβρίου, παιδί το οποίο έψαχνε μπαταρίες στον σκουπιδότοπο της Μαράθας, είδε ένα παιδικό χέρι να προβάλλει από τα σκουπιδια, και έτσι ανακαλύφθηκε ο ομαδικός τάφος.

    Στις 3 Σεπτεμβρίου 1974, έγινε η εκκαφή των νεκρών από τον τούρκικο στρατό και τον ΟΗΕ (το σουηδικό απόσπασμα}.. Αναγνωρίστηκαν δύο μητέρες να κρατούν στα χέρια τους τα μωρά τους. Το Assosciated Press χαρακτήρισε τα πτώματα «τόσο κακοποιημένα και αποσυντεθειμένα ώστε κομματιάζονταν όταν οι στρατιώτες τους έβγαζαν από τον σκυβαλότοπο με φτυάρια». Ο Κιαμίλ Μερίτς, κάτοικος της Μάραθας, δήλωσε ότι στον τάφο βρέθηκε η γυναίκα του «να κρατά το μικρότερο παιδί μας, 18 μηνών, και το μωρό μου είχε σαράντα σφαίρες στο σώμα του».[Δημητρίου, Με τον Μάριο. «Ο Κιαμίλ Μέριτς από τη Μάραθα | News». Ανακτήθηκε στις 2017-12-23.]

    Αντιδράσεις

    Η σφαγή χαρακτηρίστηκε ως έγκλημα κατά της ανθρωπότητας από τον ΟΗΕ ενώ το γεγονός δημοσιεύθηκε και καταγράφηκε από διεθνή μέσα ενημέρωσης όπως οι εφημερίδες The Guardian και The Times. [Clement Henry Dodd, The political, social and economic development of Northern Cyprus (1993), Eothen Press, p. 101]

    Η «ιστορία του μενταγιόν»

    Κατά την διάρκεια των εκταφών στον σκουπιδότοπο της Μαράθας, όπου ήταν θαμμένοι οι νεκροί, η τούρκικη πλευρά ζήτησε από τα Ηνωμένα Έθνη να να οργανωθεί δημοσιογραφική αποστολή με τη συμμετοχή διεθνών τηλεοπτικών συνεργείων και ανταποκριτών ξένων εφημερίδων κατά την 1η Σεπτεμβρίου 1974 έτσι ώστε να καταγραφεί «το έγκλημα της δολοφονίας τουρκοκύπριων αμάχων».Σε αυτή την αποστολή συμμετείχαν και έλληνες (ελλαδίτες και ελληνοκύπριοι) δημοσιογράφοι. Ενας εκ των ελλήνων δημοσιογράφων, απόθεσε μενταγιόν σε κάποιο πτώμα νεαρής γυναίκας και φωτορεπόρτερ αποθανάτησε την σκηνή. Η πλαστή αυτή φωτογραφία οδήγησε τις ελληνοκυπριακές εφημερίδες να αναπαράγουν την είδηση πως υπήρχε και ελληνίδα ανάμεσα στους νεκρους, με χαρακτηριστικούς τίτλους όπως «Εις Έλληνας ανήκουν μάλλον τα πτώματα τάφου εις Μάραθαν», «Τουλάχιστον μία Ελληνίς μεταξύ των νεκρών της Μαράθα» και «Προπαγανδιστικός θόρυβος των Τούρκων περί την ανεύρεσιν ομαδικού τάφου», με την εφημερίδα Μάχη του Νίκος Σαμψών να κάνει λόγο πως «ο θόρυβος τον οποίον δημιουργούν και πάλι οι Τούρκοι διά τον ομαδικόν τάφον Αμμοχώστου πίπτει εκ νέου εις το κενόν και καθίστανται οι ίδιοι κατήγοροι διά τα φρικτά εγκλήματα των εις βάρος των Ελλήνων». Τον ισχυρισμό ότι υπήρχαν και έλληνες θύματα σε αυτή την θηριωδία προβαλε και η επίσημη Κυπριακή Δημοκρατία. Με την παρέλευση του χρόνου, ο ισχυρισμός για ελληνες θύματα στην σφαγή δεν έπειθε και δημοσιογράφος του ΡΙΚ ο οποίος συμμετείχε στην αποστολή ανέφερε πως «ίσως να ήταν μία επιπόλαιη ενέργεια της στιγμής, που επέφερε αρνητικό αποτέλεσμα».

    Ατιμωρησία των δραστών

    Στις 14 Αυγούστου 2009, η τουρκοκυπριακή εφημερίδα Volkan δημοσίευσε ονόματα ελληνοκυπρίων τους οποίους κατονόμασε ως δράστες της σφαγής, πράγμα που οδήγησε τον τότε γενικό εισαγγελέα Πέτρο Κληρίδη να ζήτησει τον εντοπισμό των 15 Ελληνοκύπριων από την αστυνομία. Μεχρι το 2010, λήφθηκαν καταθέσεις από 12 υπόπτους από τους 15 που είχε κατονομάσει η «Volkan», καθώς και από άλλα πρόσωπα. Ο φάκελος επιστράφηκε στον γενικό εισαγγελέα το καλοκαίρι του 2010, για να τον επιστρέψει πάλι στην αστυνομία με νέες οδηγίες. Το 2011 και 2012 δεν έγινε κάτι συγκεκριμένο, ενώ το 2013 ζητήθηκε βοήθεια από την Σουηδία, στελέχη της οποίας ήταν μέλος της απόστολής του ΟΗΕ που διεξήγαγε τις εκταφές τον Σεπτέμβρη του 1974. Τέλη του 2013 παραλήφθηκαν οι καταθέσεις των Σουηδών σε επιστολές. Ακολουθησε λήψη καταθέσεων από Σουηδούς αξιωματικούς και στρατιώτες. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, η αστυνομία της Κύπρου γνωρίζει τους δράστες, αλλά δεν τους διώκει. Άλλη μαρτυρία ελληνοκύπριου, ανεβάζει τον αριθμό των συμμετοχόντων σε 30. Οταν ο Ανδέας Παράσχος δημοσίευσε τα αρχικά των ονομάτων στην εφημερίδα Πολίτης, έλαβε απο μέλη των οικογενειών των δραστών, απειλές.

    Like

  16. Ο Κιαμίλ Μέριτς από τη Μάραθα

    Θυμήθηκα τον άνθρωπο της φωτογραφίας, τον Τουρκοκύπριο Κιαμίλ Μέριτς, από τη Μάραθα, όταν πληροφορήθηκα για την επίθεση Τουρκοκυπρίων στο κοιμητήριο της περιοχής, εναντίον της αντιπροσωπίας του ΑΚΕΛ και του τουρκοκυπριακού κόμματος «Ενωμένη Κύπρος», που επισκέφθηκαν προχθές τους χώρους θυμάτων του 1974 στο κοιμητήριο Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στη Λευκωσία, και στο τουρκοκυπριακό χωριό Μάραθα. Εκεί βρίσκονται θαμμένοι Τουρκοκύπριοι δολοφονηθέντες από Ελληνοκύπριους εξτρεμιστές της ΕΟΚΑ Β΄, στις 14 Αυγούστου 1974. Πρόκειται για μια φριχτή, μαζική σφαγή, με θύματα 129 άμαχους Τουρκοκυπρίους, κυρίως γυναικόπαιδα, στα χωριά Μάραθα, Αλόα και Σανταλάρη (κοντά στα ελληνοκυπριακά, κατεχόμενα χωριά Λευκόνοικο, Άγιος Σέργιος και Περιστερώνα Αμμοχώστου).

    Είναι ένα ιδιαίτερα ειδεχθές έγκλημα, που προκαλεί πάντα αντιδράσεις κατοίκων, όταν επισκέπτονται Ελληνοκύπριοι τον χώρο και δεν είναι αρκετή η εξήγηση ελληνοκυπριακών κομμάτων, ότι οι αντιδρούντες είναι απλώς «εθνικιστές». Γιατί, δηλαδή, αποκλείουν το ενδεχόμενο, ανάμεσα στους «εθνικιστές» να περιλαμβάνονται και άνθρωποι που απλώς, νιώθουν ακόμα ανυπόφορο πόνο, για τη βάρβαρη και απρόκλητη δολοφονία στενών συγγενών τους, αθώων βρεφών και μικρών παιδιών;

    Ανακοινώθηκε σχετικά, ότι για πρώτη φορά κόμματα και από τις δύο κοινότητες, το ΑΚΕΛ και η «Ενωμένη Κύπρος», προχώρησαν σε μια τέτοια κοινή πρωτοβουλία για τη συμφιλίωση, την αλήθεια και την αναγνώριση των λαθών και των εγκλημάτων του παρελθόντος, που διέπραξαν Ελληνοκύπριοι σε βάρος Τουρκοκυπρίων και αντίστροφα.

    Όμως, η πρώτη παρόμοια κοινή πρωτοβουλία έγινε στις 4 Ιουλίου 2010, από ομάδα πολιτών, Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, με την ευκαιρία της κυκλοφορίας του βιβλίου «Μνήμες», του Πανίκου Νεοκλέους, όπου περιγράφεται το έγκλημα της Μάραθας. Εκείνη την ημέρα, τα μέλη της δικοινοτικής αυτής ομάδας αποπειράθηκαν να καταθέσουν λουλούδια στην αυλή του πατρικού σπιτιού του Πέτρου Σουππουρή στο κατεχόμενο Παλαίκυθρο, όπου στις 17 Αυγούστου 1974, Τουρκοκύπριοι εξτρεμιστές δολοφόνησαν εν ψυχρώ τους γονείς του, τα τρία αδέλφια του και μια θεία του, ανάμεσα σε 17 συνολικά συγχωριανούς του, περιλαμβανομένων δύο βρεφών 7 και 12 μηνών. Οι συμμετέχοντες εμποδίστηκαν από Τουρκοκύπριους να προσεγγίσουν το σπίτι του Πέτρου Σουππουρή (που ήταν παρών στην εκδήλωση) και στη συνέχεια, επισκέφθηκαν και απέθεσαν λουλούδια στο μνημείο έξω από το χωριό Μάραθα, στη μνήμη των δολοφονηθέντων Τουρκοκυπρίων.

    Ο Κιαμίλ Μέριτς, που τον φωτογράφισα εκείνη την ημέρα στη Μάραθα, ενώ κάλυπτα για τη «Σ» το σχετικό ρεπορτάζ, μου είπε ότι οι δολοφόνοι σκότωσαν τη γυναίκα του και τα πέντε παιδιά του:
    «Για έντεκα μήνες, είμαι ένας φυσιολογικός άνθρωπος, αλλά όταν έρθει ο Ιούλης και ο Αύγουστος, δεν είμαι ο εαυτός μου, είμαι κάποιος άλλος», μου είπε και πρόσθεσε: «Η συγγνώμη σας, εσάς των Ελληνοκυπρίων, δεν είναι αρκετή. Θέλω να ρωτήσω, αν τα πέντε μου παιδιά ζούσαν σήμερα, πόσων χρόνων θα ήταν; Οι δολοφόνοι ήρθαν στα σπίτια μας, πήραν τις γυναίκες και τα παιδιά μας, αφού οι άντρες, λείπαμε – είχαμε συλληφθεί και μεταφερθεί αιχμάλωτοι στη Λεμεσό. Μετά που αφέθηκα ελεύθερος κι επέστρεψα στο σπίτι μου, ο κόσμος ήταν πια μαύρος για μένα. Όταν άνοιξαν τον τάφο, βρήκαν τη γυναίκα μου να κρατά το μικρότερο παιδί μας, 18 μηνών – και το μωρό μου είχε σαράντα σφαίρες στο σώμα του».

    Like

  17. Η σφαγή της Τόχνης αναφέρεται στην εκτέλεση 83 ή 84 Τουρκοκύπριων αιχμαλώτων προερχόμενων κυρίως από το χωρίο Τόχνη της επαρχίας Λάρνακας, από ένοπλους της ΕΟΚΑ Β’ στις 14 Αυγούστου 1974, κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο.

    Ιστορικό

    Σύμφωνα με μαρτυρίες, μέλη της ΕΟΚΑ Β΄ αιχμαλώτισαν με τη συνδρομή αστυνομικών περισσότερους από 80 Τουρκοκύπριους άνδρες από την Τόχνη και το Ζύγι (συμπεριλαμβανομένων και ανήλικων αγοριών άνω των 13 ετών) και αφού τους κράτησαν για ένα βράδυ στο ελληνικό σχολείο, τους επιβίβασαν σε δύο λεωφορεία με κατεύθυνση – θεωρητικά – προς τη Λεμεσό.

    Κατά την αφήγηση του μοναδικού επιζήσαντα της σφαγής – του δεκαεννιάχρονου τότε Σουάτ Καφαντάρ – οι αιχμάλωτοι που επέβαιναν στο ένα λεωφορείο οδηγήθηκαν σε τοποθεσία κοντά στην Παλώδια όπου εκτελέστηκαν με ριπές αυτόματων όπλων, ενώ στη συνέχεια οι εκτελεστές αποτελείωσαν με χαριστικές βολές όσους ήταν ακόμη ζωντανοί. Ο συνολικός αριθμός των θυμάτων ανήλθε στα 83 ή 84 άτομα (78 κάτοικοι της Τόχνης και άλλοι έξι από το Ζύγι). Σύμφωνα με τον Καφαντάρ, κατά τη διάρκεια της ομηρείας τους στο δημοτικό σχολείο, οι κρατούμενοι συνάντησαν Ελλαδίτη αξιωματικό, ο οποίος τους καθησύχασε, τονίζοντάς τους πως «Στον στρατό, δεν υπάρχει κακομεταχείρηση των αιχμαλώτων».

    Η σφαγή της Τόχνης έγινε την ίδια μέρα με τις σφαγές στη Μαράθα, τον Σανταλάρη και την Αλόα.

    Η σφαγή της Τόχνης μετά το 1974

    Η σφαγή της Τόχνης, όπως και τα αντίστοιχα εγκλήματα κατά αμάχων σε Μαράθα, Σανταλάρη και Αλόα, δεν ερευνήθηκαν από την Κυπριακή Δημοκρατία, ούτε σχολιάζονταν επί σειρά ετών καθώς υπήρχε η εκτίμηση πως θα ενισχυόταν η τούρκικη προπαγάνδα. Μέχρι τον Μάρτιο του 2014 η Διερευνητική Επιτροπή Αγνοουμένων είχε καταφέρει να ταυτοποιήσει τα οστά 46 εκ των θυμάτων.

    Στις 16 Αυγούστου του 2016, η πρώην υπουργός Εξωτερικών (επί προεδρίας Τάσσου Παπαδόπουλου και Δημήτρη Χριστόφια), Ερατώ Κοζάκου-Μαρκουλλή, με ανάρτηση της σε Μέσο κοινωνικής Δικτύωσης απολογήθηκε δημόσια προς την τουρκοκυπριακή κοινότητα.

    Η ανάρτηση της σήκωσε θύελλα διαμαρτυριών με κύριο σημείο αναφοράς τις αντίστοιχες τούρκικες θηριωδίες. Ακόμη, ειπώθηκαν απόψεις περί πολιτικής κίνησης υποκινούμενης από την θέληση της για λύση του Κυπριακού, περί πρόκλησης των Ελληνοκυπρίων προσφύγων κ.ά.

    Like

➤ Σχολιάστε Ελεύθερα :

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s