Σαν σήμερα οι Άγγλοι ιμπεριαλιστές κρέμασαν τον 17χρονο Ευαγόρα Παλληκαρίδη

pallik2Η ιστορία και η θυσία του Ευαγόρα είναι παράδειγμα προς μίμηση για κάθε ελεύθερο πνεύμα αυτού του κόσμου. Ινδάλματα σαν τον Ευαγόρα αποτελούν το μεγαλύτερο εφιάλτη της εξουσίας, των δυναστών της οικονομικής και πνευματικής ζωής. Ινδάλματα σαν τον Ευαγόρα αποτελούν σπορά ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΛΕΓΧΕΤΑΙ. Γι’ αυτό και έντεχνα έχει σταματήσει να διδάσκεται. Η Έγερσις φέρνει στο φως και το συγκλονιστικό γράμμα του τη νύχτα του απαγχονισμού. Αναλογιστείτε τη φωνή του παιδιού με την υπέροχη Αρχαιοελληνική προφορά που διατηρείται εως και σήμερα στην Κύπρο να Κηλαϊδά…

pallik3Ο Ευαγόρας γεννήθηκε στην Τσάδα της Πάφου, στις 28 Φεβρουαρίου 1938 και ηταν δεύτερος ξάδερφος του ήρωα Στέλιου Μαυρομμάτη που ανέβηκε και αυτός, λίγους μήνες πριν τον Ευαγόρα, τα σκαλοπάτια της αγχόνης. Το καλοκαίρι του 1955, ο Ευαγόρα επισκεφθέφθηκε την ελεύθερη πατρίδα (την Ελλάδα) με την καθιερωμένη εκδρομή των μαθητών της προτελευταίας τάξης του σχολείου του.

Γράφει:

Αύριο ξεκινούμε για την πατρίδα,

γιαλούς θε να περάσουμε και στεριά.

Μαζί μας θε να πάρουμε την ελπίδα

ταχιά πως θα μας έρθη κι η Λευτεριά.

Όταν γύρισε – πολλοί συμμαθητές του είχαν μείνει στην Ελλάδα για να τελειώσουν το Γυμνάσιο – η μητέρα του τον ρώτησε γιατί δεν προτίμησε να μείνει κι αυτός αποφεύγοντας τόσους κινδύνους της επαναστατημένης Κύπρου, η απάντηση του ήταν:
«Εγώ δεν πήγα για να μείνω. Χρειάζομαι εδώ!!!»

Τη 1η Ιουνίου 1953 οι Άγγλοι κυβερνήτες ετοιμάζονται να γιορτάσουν το λαμπρότερο τους εθνικό γεγονός, τη στέψη της νέας βασίλισσας Ελισάβετ, σε όλες τους τις αποικίες, ανάμεσα και η Κύπρος. Παντού όλα είχαν ετοιμαστεί στην εντέλεια. Στη Πάφο οι μαθητές οργανώνουν διαδηλώσεις διαμαρτυρίας και ζητούν την αφαίρεση της αγγλικής σημαίας από τα προπύλαια του σχολείου τους. Οι συγκρούσεις αρχίζουν. Ο δεκαπεντάχρονος ακόμα τότε Ευαγόρας, σκαρφαλώνει σε μια κολόνα των προπυλαίων και ρίχνει κάτω την αγγλική σημαία, την οποία οι άλλοι μαθητές ξεσχίζουν και της δίνουν φωτιά. Η σύγκρουση τότε, μεταξύ Άγγλων και μαθητών παίρνει μεγαλύτερες διαστάσεις. Από την ώρα εκείνη ο Παλληκαρίδης νιώθει να τον σφίγγουν οι αλυσίδες της σκλαβιάς. Θέλει να τις σπάσει και να ζήσει ελέυθερος, ελαφρός, αδέσμευτος. Και προσμένει την ευλογημένη ώρα… Στις 17 Νοεμβρίου 1955 οι Άγγλοι συλλαμβάνουν τον Ευαγόρα. Δύο μέρες αργότερα οδηγήθηκε στο δικαστήριο με την κατηγορία ότι μετέσχε παράνομα σε οχλαγωγία. Ο Ευαγόρας δεν το παραδέχθηκε και η δίκη αναβλήθηκε για τις 6 Δεκεμβρίου. Στις 5 Δεκεμβρίου 1955 την παραμονή του δικαστηρίου ο Ευαγόρας συναντάει τον πατέρα του και ακολουθεί ο εξίς διάλογος:

-«Πατέρα, αύριο είναι η δίκη μου. Ξέρω ότι από το δικαστήριο θα γλιτώσω, μα η αστυνομία θα με συλλάβει και θα με στείλει στο Κάστρο. Εγώ στη φυλακή δε μπορώ να μείνω. Αν δε μπορέσω να δραπετεύσω, θα σκοτώσω κανέναν από τους φρουρούς και θα με σκοτώσουν. Προτιμώ να φύγω, να βγω στο βουνό».

-«Παιδί μου, εκεί που θα πας πρόσεξε προ πάντων να σαι τίμιος και ηθικός…πήγαινε στην ευχή μου!»

Το απόγευμα ο Ευαγόρας αφήνει στη τάξη του σχολείου του το αποχαιρετηστήριο γράμμα
Στο δικαστήριο ο νέος δεν αφήνει κανένα περιθώριο στους δικαστές:
«Γνωρίζω ότι θα με κρεμάσετε. Ό,τι έκαμα το έκαμα ως Έλλην Κύπριος όστις ζητεί την Ελευθερίαν του. Τίποτα άλλο», δηλώνει με παρρησία.

Παρά τις αντιδράσεις σε Κύπρο και Ελλάδα, στις 13 Μαρτίου 1957, ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης οδηγείται στην αγχόνη.

Σήμερα έχουμε υποχρέωση να τιμούμε τους αγώνες του και να τους συνεχίσουμε γιατί ο αγώνας της ΕΟΚΑ και του Ευαγόρα δεν έχει ακόμα δικαιωθεί.

Ευαγόρας Παλληκαρίδης: Απαγχονίστηκε σαν σήμερα. Να τον θυμόμαστε, για να είναι ΑΘΑΝΑΤΟΣ

Γεννήθηκε στην Τσάδα, Πάφου, στις 27 Φεβρουαρίου, 1938. Το 1949, η οικογένεια του μετακόμισε στο Κτήμα.

Σαν μαθητής του Γυμνασίου από το 1950, έζησε έντονα τους δύσκολους καιρούς που περνούσε η Κύπρος στην προσπάθεια της να κρατήσει το ελληνικό λάβαρο της ελευθερίας ψηλά, ζώντας κάτω από τον ζυγό του άγγλου κατακτητή που δήλωνε απερίφραστα ότι “ουδέποτε” θα έδιδε την ελευθερία στους κυπρίους. Πίστευε ακράδαντα στον…δίκαιο του αγώνα της Κύπρου και η όλη πορεία του σημαδεύτηκε ανεξίτηλα, στα 13 του χρόνια, από το ιστορικό Δημοψήφισμα του 1951 με την αξίωση των ελλήνων κυπρίων για Ενωση με την μητέρα πατρίδα, την Ελλάδα.

Πρέπει να σημειωθεί ότι σε καμμιά άλλη εποχή της πολυτάραχης ιστορίας της Κύπρου δεν εμπνεύστηκαν τόσοι πολλοί και διαλεχτοί νέοι για να αγωνιστούν και να πέσουν στον βωμό της ελευθερίας, γιατί τα ιδανικά ήταν ψηλά και το όραμα διπλό : ελευθερία και Ελλάδα. Xρειάζεται μεγάλη προσπάθεια από τον έλληνα κύπριο ευρωπαίο “καταναλωτή”, τον μοιρολάτρη “αγωνιστή” ενάντια στον Τούρκο κατακτητή του 1974, το απαθή επισκέπτη που κάνει μπάνιο και τρώει ψάρι στις κατεχόμενες του ακρογιαλιές, να κατανοήσει εκείνο το όραμα και το μεγαλείο του.

Γιατί, αντίθετα με την γενιά του Ευαγόρα, ο έλληνας κύπριος έχει από καιρό συμβιβαστεί με το να ζει την μισή του ελευθερία, χωρίς τις εθνικές του ρίζες, απολαμβάνοντας την θαλπωρή της ευδαιμονίας του, εφησυχασμένος από την Ευρωπαϊκή του ταυτότητα. Σαν ύβρη προς τους αγωνιστές της εποχής εκείνης και το αίμα τους, ο έλληνας Κύπριος του 2006 εθελοτυφλεί μπροστα στο μοιραίο και φρικτό φάσμα μιας “δικοινοτικής” Κύπρου, “διζωνικής”, με “εκ περιτροπής προεδρία”, και όπου έχει ήδη συγκατανεύσει να ξαναγράψει την ιστορία του για να μην “δηλητηριάζονται” οι νέοι του από τα ιδανικά του παρελθόντος του. Δέχτηκε ο έλληνας κύπριος να γίνουν οι αγώνες του υποσημειώσεις και να ξεχαστούν σε μια γενιά, όλα στο βωμό μιας αόριστης “επανένωσης”, συνώνυμης με την υποτέλεια στη θέληση του κατακτητή και των “αξιοπρεπέστατων” του φίλων, μιας “επανένωσης” άκρως αντίθετης με την Ενωση των Παλληκαρίδηδων και των Αυξεντίου.

Μέσα σ’ αυτό το πνεύμα εποχής, ο Ευαγόρας από νωρίς έγινε ένας φλογερός αγωνιστής, ένας ακατανίκητος επαναστάτης, που με την δυναμική και γοητευτική του προσωπικότητα ενέπνεε τους συμμαθητές του, τους συμπολίτες του, και στο τέλος τους έλληνες της Κύπρου. Ο αγώνας και η δράση του ήταν πολύμορφοι, οι προβληματισμοί του ολοζώντανοι, και όταν η ψυχή του έφηβου Ευαγόρα ξεχείλιζε από το πάθος για δικαιοσύνη και ελευθερία, έβρισκε διέξοδο στην ποίηση. Το ταλέντο του και η αγνότητα της ψυχής του μας έδωσαν ανεκτίμητους στίχους, που αντηχουν στις ψυχές όλων των ελλήνων και όλων των ανθρώπων που αγωνίζονται για την ελευθερία τους.

Την 1 Ιουνίου 1953 (15 ετών), παραμονή της στέψης της βασίλισσας των Αγγλων κατακτητών Ελισάβετ Β’, και με αφορμή την ανάρτηση της Αγγλικής σημαίας στη θέση της Ελληνικής στο Ιακώβειο Γυμναστήριο στην Πάφο, οργανώνεται διαδήλωση διαμαρτυρίας από τους μαθητές. Ο Ευαγόρας ανναρριχήθηκε στον ιστό και υποβίβασε την σημαία του κατακτητή.

Στις 16 Μαρτίου 1955 (17 ετών), πρωτοστάτησε σε διαδηλώσεις εναντίον της δίκης των 13 κρατουμένων σχετικά με την μεταφορά όπλων στις 25 Ιανουαρίου με το πλοιάριο “Αγ. Γεώργιος”. Τον Απρίλιο 1955 ορκίστηκε μέλος της Ε.Ο.Κ.Α.

Στις 19 Ιουνίου 1955 έλαβε μέρος στην ανατίναξη των δικαστηρίων της Πάφου.

Στις 17 Νοεμβρίου 1955 συνελήφθηκε για την προσπάθεια του να προστατεύσει συμμαθητή του που είχαν δεμένο και κτυπούσαν δύο Αγγλοι στρατιώτες. Κατηγορήθηκε και αφέθηκε ελεύθερος με εγγύηση μέχρι την δίκη που θα γινόταν στις 6 Δεκεμβρίου.

Στις 5 Δεκεμβρίου 1955 (17 ετών) πήγε αντάρτης στα βουνά της Πάφου. Ηταν μια καλά προετοιμασμένη ενέργεια, αποτέλεσμα σοβαρού προβληματισμού και έντονων αισθημάτων, για τους ανθρώπους που αγαπούσε, για τα ιδανικά του, για την πατρίδα του, και για την λατρεία του για την ελευθερία, που αποτύπωσε στο πηγαίο του ποίημα ΛΕΥΤΕΡΙΑ και που αφησε σαν αποχαιρετηστήριο στους συμμαθητές του :

ΛΕΥΤΕΡΙΑ

Θα πάρω μιαν ανηφοριά,
Θα πάρω μονοπάτια,
Να βρώ τα σκαλοπάτια
Που παν στη Λευτεριά.

Θ’ αφήσω αδέρφια, συγγενείς,
τη ΜΑΝΑ, τον ΠΑΤΕΡΑ,
μεσ’ στα λαγκάδια πέρα,
και τις βουνοπλαγιές.

Ψαχνοντας για τη λευτεριά,
θα ‘χω παρέα ΜΟΝΗ,
κατάλευκο το χιόνι,
βουνά και ρεματιές.

Τώρα κι’ άν είναι χειμωνιά,
θαρθεί το καλοκαίρι,
τη Λευτεριά να φέρει,
σε πόλεις και χωριά.

Μα δεν μπορώ να καρτερώ.

Θα πάρω μιαν ανηφοριά,
Θα πάρω μονοπάτια,
Να βρώ τα σκαλοπάτια
Που παν στη Λευτεριά.

Τα σκαλοπάτια θ’ ανεβώ,
θα μπω σ’ ένα παλάτι,
το ξέρω – θαν’ απάτη,
δε θάναι αληθινό.

Μεσ’ στο παλάτι θα γυρνώ
ώσπου να βρω τον θρόνο
βασίλισσα μια μόνο
θα κάθεται σ’ αυτόν.

Κόρη πανώρια, θα της πω,
άνοιξε τα φτερά σου
και πάρε με κοντά σου,
Μονάχ’ αυτό ζητώ.

Το βάπτισμα του πυρός πήρε στην επίθεση κατά του Αστυνομικού Σταθμού Δρούσειας λίγο πριν τα Χριστούγεννα 1955, και η δράση του συνεχίστηκε στους επόμενους 12 μήνες στα χωριά της Πάφου, στο Κτήμα, μετά στη Λευκωσία, και πίσω στην Πάφο, στα χωριά Τάλα, Τσάδα, Λυσό, Κινούσα, Πωμό, Πολέμι, Παναγιά, και Χόλη.

Την νύκτα της 18 Δεκεμβρίου 1956 (18 ετών) συνελήφθηκε από τους Αγγλους μαζί με άλλους συντρόφους του μεταφέροντας οπλισμό κοντά στο χωριό Λυσός στην Πάφο.
Στις 25 Φεβρουαρίου 1957 κατηγορήθηκε για μεταφορά πυροβόλου όπλου (bren-gun), αψηφώντας τις επιπτώσεις παραδέχτηκε ενοχή, και καταδικάστηκε σε θάνατο.
Της καταδίκης ακολούθησαν πολλές διαμαρτυρίες τόσον από την Κύπρο όσο και από το εξωτερικό. Εγινε αίτηση χάριτος προς την βασίλισσα των Αγγλων κατακτητών, αλλά στην “τρυφερή” καρδιά της 30-χρονης μητέρας και βασίλισσας δεν βρέθηκε εκείνο το ίχνος ανθρωπιάς που χρειαζόταν για να δώσει χάριν. Και καλύτερα έτσι! Γιατί ο Ευαγόρας, η ψυχή της Κύπρου, ποτέ δεν θα άντεχε τον οίκτο του κατακτητή, … την ντροπή της χάριτος. Γιατί ο “Βαγορής” διψούσε για τον θάνατο που φέρνει λευτεριά, … γιατί ο χείμαρρος που λέμε “Βαγορή” έπρεπε να ακολουθήσει την μοιραία του πορεία προς την ελευθερία και την αθανασία.

Ο Βαγορής απαγχονίστηκε τα μεσάνυχτα της 13ης Μαρτίου 1957.
Ηταν 18 ετών. Είναι αθάνατος.

Πηγή: http://www.erevos.com (αναδημοσίευση από το infognomonpolitics)

11 thoughts on “Σαν σήμερα οι Άγγλοι ιμπεριαλιστές κρέμασαν τον 17χρονο Ευαγόρα Παλληκαρίδη”

  1. Το “η πουτ_νίτσα η Αγγλία φταίει για όλα” δεν βγήκε τυχαία.

    Πολύ καλό το ιστορικό. Μπράβο.

    Like

  2. Οι Άγγλοι είναι λαός ύπουλος, δόλιος , φθονερός, καταχθόνιος, εκδικητικός. Οι ανά τον κόσμο πρώην αγγλικές αποικίες υπέφεραν τα πάνδεινα από τους Άγγλους. Κλασικό παράδειγμα ο βίος και η πολιτεία της αγγλοκρατίας στην Κύπρο. Και τι δεν υπέφερε ο Κυπριακός Ελληνισμός από τους δήθεν πολιτισμένους Άγγλους. Κατά τη διάρκεια του Επικού Εθνικοαπελευθερωτικού Αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α. οι Άγγλοι ξεπέρασαν σε θηριωδίες τοιυς Γερμανούς Ναζί.Στα στρατόπεδα συγκέντρωσης της Κοκκινοτριμυθιάς, της Πύλας, του Πολεμίου, του Μάμμαρη και στα κρατητήρια των Πλατρών, της Ομορφίτας και της Πύλας βασάνισαν απάνθρωπα το άνθος της Ελληνοκυπριακής Νεολαίας, γιατί αρνήθηκε να νομιμοποιήσει τη δεσποτεία των Άγγλων στη Μεγαλόνησο. Οι βαναυσουργίες τους των Άγγλων σε βάρος των Ελλήνων της Κύπρου αφήνουν μετεξεταστέους τους Γερμανούς Ναζί στον τομέα αυτό. Τσάκισαν κορμιά Ελλήνων της Κύπρου,αλλά δεν κατόρθωσαν να κάμψουν το φρόνημά τους. Με ποιο δικαίωμα το έπραξαν; Έχουν την εντύπωση ότι η ιστορία τους νομιμοποίησε ή είναι υπόλογοι απέναντί της; Με ποιο δικαίωμα απαγχόνισαν τα παιδιά του Κυπριακού Λασού, τα παιδιά της Ελλάδας; Μήπως γιατί αγωνίζονταν για να αποκτήσουν τη Λευτεριά τους;Και ποιοι είναι οι Άγγλοι που για εκατονταετίες σφετερίστηκαν την εθνική μοίρα των μικρών λαών; Για να καταλάβετε την πάστα των Άγγλων τούτο μονάχα αναλογισθείτε . Κοντεύει να συμπληρωθεί μισός αιώνας από τη λήξη του αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α. Κανένας επίσημος Άγγλος, Πρωθυπουργός, Υπουργός, Βουλευτής δεν είχε την ψυχική δύναμη να επισκεφτεί τα Φυλακισμένα Μνήματα στις Κεντρικές Φυλακές της Λευκωσίας , να ζητήσει συγγνώμη για τα εγκλήματα που διέπραξαν οι πρόγονοί του και να αποτίσει φόρο τιμής στα παιδιά της Κύπρου που απαγχόνισαν.

    Δημήτρης Μ.Στεργιούλης
    Επίτιμος Διευθυντής
    2ου Δημοτικού Σχολείου Κιάτου
    “ΕΥΑΓΟΡΑΣ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗΣ”

    Like

  3. PERSONA NON GRATA

    του Δημήτρη Στεργιούλη

    Επίτιμου Διευθυντή

    2ου Δημοτικού Σχολείου Κιάτου

    «ΕΥΑΓΟΡΑΣ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗΣ»

    Το Φεβρουάριο του 1957, το κακουργιοδικείο των Άγγλων αποικιοκρατών στη Λευκωσία καταδίκασε σε θάνατο τον έφηβο αγωνιστή της ΕΟΚΑ Ευαγόρα Παλληκαρίδη.

    Το παράπτωμα στο οποίο υπέπεσε ο Παλληκαρίδης ήταν η συνειδητή άρνησή του να αναγνωρίσει τη δεσποτεία των Άγγλων στο νησί του, την οποία και πολέμησε με τη γραφίδα και το όπλο.

    ΄Οσον αφορά στο ότι ο Παλληκαρίδης κατά τη σύλληψή του μετέφερε ένα γρασαρισμένο οπλοπολυβόλο Μπρεν , γύρω από το οποίο στοιχειοθετήθηκε το σε βάρος του κατηγορητήριο από τους αποικιοκράτες , είναι θέμα που δεν αντέχει στη βάσανο της κριτικής και είναι καταγέλαστο το γεγονός ότι αυτό στάθηκε αφορμή και αιτία για να σταλεί στο θάνατο ένας έφηβος, που δεν πρόλαβε καν να λογιστεί νέος.

    Και ο μεν νόμος –παρά την παγκόσμια κατακραυγή-“ακολούθησε την πορεία του” και ο Παλληκαρίδης απαγχονίστηκε τα μεσάνυχτα της 13ης προς την 14η Μαρτίου του 1957 στις Κεντρικές Φυλακές της Λευκωσίας.
    Σημαιοφόρος της παγκόσμιας κατακραυγής για την καταδίκη του Παλληκαρίδη σε θάνατο, αλλά και της οικουμενικής εκστρατείας για να δοθεί χάρη στον έφηβο επαναστάτη ήταν ο Αμερικανός Βουλευτής της πολιτείας Πενσυλβάνια των Η.Π.Α. Foulton .

    Δυστυχώς τις εκκλήσεις της Βουλής των Ελλήνων, αλλά και προσωπικοτήτων διεθνούς κύρους από όλο τον κόσμο, καθώς και την έκκληση σαράντα βουλευτών του Εργατικού Κόμματος της Αγγλίας, η βασίλισσα Ελισάβετ τις προσπέρασε ασυγκίνητη . Και για να φανταστείτε το μέγεθος της αναλγησίας , όχι μόνο αρνήθηκε να δώσει χάρη στον έφηβο αγωνιστή , αλλά αρνήθηκε να ικανοποιήσει το αίτημα του πατέρα του εθνομάρτυρα ΕΥΑΓΟΡΑ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗ, να του παραδοθεί η σορός του παιδιού του , για να ταφεί σύμφωνα με τις παραδόσεις του λαού μας και της πίστης μας.

    Και αφού ο «άνομος νόμος» της αγγλοκρατίας έπρεπε να πάρει το δρόμο του ο ΕΥΑΓΟΡΑΣ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗΣ τον βάδισε όρθιος και περήφανος, ανυποχώρητος και αταλάντευτος από τις αρχές του πατριωτικού του καθήκοντος. Στάθηκε απτόητος κι ατάραχος κάτω από το ικρίωμα. Κοίταξε κατάματα το θάνατο κι εκείνος χαμήλωσε το βλέμμα του. Ο ΕΥΑΓΟΡΑΣ πέρασε στο πάνθεο των ηρώων, των αθανάτων του Έθνους των Ελλήνων ψάλλοντας τον Εθνικό μας Ύμνο και έκτοτε παραμένει και θα παραμείνει στο διηνεκές παγκόσμιο σύμβολο λευτεριάς. Σύμβολο κάθε ελευθερόφρονα ανθρώπου και κάθε καταπιεζόμενου λαού.

    Η αγχόνη του Παλληκαρίδη έγινε σταυρός και σημάδι που θα καθοδηγεί όχι μόνο την ελληνική, αλλά την παγκόσμια νεολαία στο δρόμο του καθήκοντος, στο δρόμο του χρέους προς την Πατρίδα.

    Κι αν οι Άγγλοι αποικιοκράτες έχουν τη σφαλερή εντύπωση ότι με τη φυσική εξόντωση του ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗ πέτυχαν και το θάνατό του «πλανώνται πλάνην οικτράν». Ο ΈΥΑΓΟΡΑΣ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗΣ ζει και θα ζει στον αιώνα τον άπαντα στην καρδιά κάθε Έλληνα, στην καρδιά κάθε πατριώτη όπου γης.

    Συμπληρώθηκαν κιόλας πενήντα τρία ολόκληρα χρόνια από τον απαγχονισμό του Παλληκαρίδη. Κι όμως ο μεγάλος στην ψυχή και στο φρόνημα ΕΚΕΙΝΟΣ έφηβος, ο οραματιστής και τραγουδιστής της λευτεριάς της Κύπρου, ζει ανάμεσά μας . Πολλά από τα επαναστατικά και λυρικά του ποιήματα έχουν μελοποιηθεί, έγιναν τραγούδια, έγιναν πατριωτικά θούρια. Σχολεία, Στρατόπεδα, Πολιτιστικοί Σύλλογοι, Αθλητικά Σωματεία, Δρόμοι, Πλατείες, , σε Ελλάδα και Κύπρο, αλλά και σε ελληνικές παροικίες του εξωτερικού φέρουν το όνομά του. Για την προσωπικότητά του έχουν γραφτεί χιλιάδες σελίδες . Ο Παλληκαρίδης πέρασε στην αθανασία. Αποτελεί το σέμνωμα ενός ολόκληρου λαού. Παρέμεινε για πάντα έφηβος. Τι λένε λοιπόν πέθανε; Ο Παλληκαρίδης δεν πέθανε. Δεν πέθανε ο αετός. ΖΕΙ, ΖΕΙ, και θα ΖΕΙ για να μας καθοδηγεί .
    ΄ Τα χρόνια πέρασαν. Και ως αδυσώπητος που είναι ο χρόνος άφησε τα χνάρια του αυλακώνοντας και το πρόσωπο της «μεγάλης άνασσας», της Ελισάβετ, η οποία διάγει ήδη την όγδοη δεκαετία της ζωής της και οσονούπω θα κληθεί και η ίδια από τον Παντεπόπτη Κύριο να πληρώσει ” το κοινόν για όλους τους ανθρώπους χρέος”.

    Πώς θα παρουσιαστεί ενώπιον του Θεού και τι είδους απολογία θα δώσει, για το πώς και γιατί δεν έστερξε να δοθεί χάρη στον Παλληκαρίδη, αλλά συναίνεσε να κοπεί το νήμα της ζωής του πάνω στο άνθος της ηλικίας του, είναι δική της υπόθεση. Και ούτε γράφεται τούτο το άρθρο γι’ αυτό το λόγο. Αλλού αποσκοπεί και καταγράφω το πού.
    Σύμφωνα με την ειδησεογραφία των ημερών μας, που δεν έχω λόγους να πιστεύω ότι δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, το φετινό καλοκαίρι θα γίνουν στο Πόρτο Χέλι οι γάμοι του Νικόλαου, γιου του έκπτωτου βασιλιά της Ελλάδας Κωνσταντίνου, και σ΄ αυτούς θα παραβρεθεί και η βασίλισσα της Αγγλίας Ελισάβετ.
    Το γεγονός ότι η Βασίλισσα των Άγγλων αρνήθηκε να χαρίσει τη ζωή σε ένα δεκαεννιάχρονο παιδί του Λαού μας ( κομμάτι του λαού μας είναι ο Κυπριακός Ελληνισμός), που αγωνιζόταν “παντί σθένει” για τη λευτεριά της Πατρίδας του, και λαμβανομένου υπόψη ότι ο θάνατος αυτού του παιδιού στέρησε από τα Ελληνικά Γράμματα, αλλά και την παγκόσμια λογοτεχνία , μια πολλά υποσχόμενη ποιητική προσωπικότητα, γνωστού δε όντως ότι το Πόρτο Χέλι, αλλά και η ευρύτερη περιοχή της Ερμιονίδας συγκαταλέγεται στις περιοχές της Πατρίδας μας με ανεκτίμητη προσφορά στον υπέρ της Ελευθερίας της Ελλάδας Αγώνα και αποτίναξη του οθωμανικού ζυγού, θα πρέπει να οδηγήσει τον κ. Δήμαρχο Κρανιδίου, Δημοτικό Διαμέρισμα του οποίου αποτελεί το Πόρτο Χέλι, στην άμεση σύγκληση του Δημοτικού Συμβουλίου του και για τους ανωτέρω λόγους να κηρύξει τη βασίλισσα των Άγγλων ανεπιθύμητο πρόσωπο στο Δήμο Κρανιδίου. Ειρήσθω εν παρόδω ότι στην ανωτέρω απόφαση θα πρέπει να δοθεί ευρεία δημοσιότητα για να καταδειχτεί για μια ακόμα φορά ότι “ο πολύπαθος λαός μας ακουμπά με δέος και σεβασμό στα κόκαλα και τα δάκρυα των εθνομαρτύρων μας και των ηρώων μας” και σε καμία των περιπτώσεων δεν αναγνωρίζει το δικαίωμα σε βέβηλους λεηλάτες των Ιερών και Οσίων της Φυλής μας , όποιοι κι αν είναι αυτοί, να οδηγούν στην αγχόνη αμούστακα παλικάρια μας, που το μόνο τους έγκλημα ήταν ο αγώνας για την αποτίναξη του δυνάστη «για τη χιλιάκριβη τη λευτεριά»

    Like

  4. « Εδραίοι στα μετερίζια του χρέους προς την Πατρίδα»

    του Δημήτρη Στεργιούλη
    Επίτιμου Διεθυντή
    2ου Δημοτικού Σχολείου Κιάτου
    «ΕΥΑΓΟΡΑΣ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗΣ»

    Ο όπου γης Ελληνισμός επικροτεί και χειροκροτεί την απόφαση της Κυβέρνησης της Κύπρου για εκμετάλλευση του υποθαλάσσιου πλούτου της. Μια απόφαση που γεμίζει τον ψυχικό κόσμο κάθε Έλληνα με αισθήματα εθνικής υπερηφάνειας, γιατί αυτή προκάλεσε αλλεργικό σοκ στους Τούρκους και ψυχικό άλγος στους Άγγλους.
    Και οι μεν Τούρκοι «πνέουν μένεα και βυσσοδομούν» κατά της «Ελληνοκυπριακής Διοίκησης», όπως αποκαλούν τη Κυπριακή Κυβέρνηση, και χαρακτηρίζουν την απόφασή της «παράνομη ενέργεια», οι δε « πεπολιτισμένοι» Άγγλοι, «οι Ηρακλείς της διεθνούς νομιμότητας», όπως θέλουν να παρουσιάζονται , «εν τη ουσία όμως οι κατ’ εξοχήν καταπατητές των διεθνών θεσμίων», διεκήρυξαν ότι σε απόσταση 9 ναυτικών μιλίων από τις ακτές των βάσεών τους στην Κύπρο δεν μπορούν να γίνουν έρευνες και κατ’ ακολουθία εργασίες ανόρυξης του υποθαλάσσιου πλούτου.
    Τώρα από πού και ως πού οι Άγγλοι θεωρούν το κυπριακό έδαφος επί του οποίου εδράζονται οι βάσεις τους ως αμπελοχώραφό τους είναι θέμα που πρέπει να απασχολήσει τους διεθνείς οργανισμούς .
    Και όμως, παρά τις αντικειμενικές δυσκολίες που υπάρχουν , θέλω να πιστεύω, ότι η Κυπριακή Κυβέρνηση , που εκπροσωπεί και διαχειρίζεται τις τύχες του υπερήφανου και αδούλωτου Κυπριακού Ελληνισμού, θα αρθεί στο ύψος των περιστάσεων και θα παραμείνει εδραία και αταλάντευτη στην απόφασή της και στις αρχές του προσεχούς Οκτωβρίου (Οκτώβριος 2011) θα αρχίσει τις εργασίες για την ανόρυξη του φυσικού αερίου από το οικόπεδο 12 της ΑΟΖ , την οποία καθόρισε, ως είχε δικαίωμα άλλωστε, με βάση τις αρχές του διεθνούς δικαίου της θαλάσσης.
    Στην υλοποίηση της απόφασής της η Κυπριακή Κυβέρνηση θα έχει συμπαραστάτη, αρωγό και συμμαχητή σύσσωμο τον όπου γης Ελληνισμό . Στις ενστάσεις που προβάλλουν οι Τούρκοι ότι , δήθεν, το όλο εγχείρημα των Ελληνοκυπρίων είναι παράνομο , αντενιστάμεθα διακηρύσσοντες ότι : Η Κυπριακή Δημοκρατία ενήργησε και ενεργεί με βάση τις αρχές του διεθνούς δικαίου της θαλάσσης, το οποίο η Τουρκία δεν υπέγραψε. Κατά συνέπεια με βάση ποίων αρχών και κανόνων δικαίου χαρακτηρίζει παράνομη την ενέργεια των Ελληνοκυπρίων; Το οθωμανικό δίκαιο, είναι τοις πάσι γνωστό, ότι δεν είναι αποδεκτό ουδαμού της υφηλίου παρά μόνο η εφαρμογή του εξαντλείται εντός των ορίων της τουρκικής επικράτειας.
    Τέλος φαντάζει παράταιρο να κόπτονται «υπέρ της νομιμότητος» εκείνοι που καταδικάστηκαν , με επανειλημμένα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας και της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, για παράνομη εισβολή στην Κύπρο, κράτος ανεξάρτητο και μέλος του Ο.Η.Ε.∙ για επί σειρά ετών διατήρηση κατοχικών στρατευμάτων στο Βόρειο μέρος της νήσου , για παράνομη κατοχή του 38% του κυπριακού εδάφους, για αλλοίωση του δημογραφικού χαρακτήρα της Μεγαλονήσου, για καταστροφή των μνημείων και κλοπή των κειμηλίων της πολιτιστικής και θρησκευτικής κληρονομιάς της Κύπρου.
    Επιπρόσθετα δεν δικαιούνται να ομιλούν για παρανομία εκείνοι που στο στον Βόρειο μέρος της Κύπρου εκτύλιξαν όλα τα υφάδια της βαρβαρότητάς τους και κατέδειξαν τα κτηνώδη ένστικτά τους «σε όλο τους το μεγαλείο». Δεν δικαιούνται ούτε νομιμοποιούνται να ομιλούν περί «παρανόμου ενεργείας» των Ελληνοκυπρίων εκείνοι που δεν άφησαν λίθον επί λίθου στο κατεχόμενο μέρος της Κύπρου. Δεν δικαιούνται να ομιλούν «περί παρανόμου ενεργείας» εκείνοι που ακόμα και τάφους νεκρών ανέσκαψαν , ιερούς ναούς βεβήλωσαν και μνημεία τέχνης , που οι αιώνες σεβάστηκαν, εσύλησαν». Η ιστορία καταμαρτυρεί ότι οι Τούρκοι, όπου πέρασαν, δια μέσου των αιώνων , σκόρπισαν τον όλεθρο και την καταστροφή. Δεν σεβάστηκαν τίποτε. Ένα έχουν να επιδείξουν, οι Τούρκοι , καθόλη τη διάρκεια της ιστορικής τους διαδρομής . Τη βαρβαρότητα. ΄Ετερον ουδέν. Αν κάποιος έχει αντίρρηση δεν έχει παρά να απαριθμήσει την προσφορά των Τούρκων στα γράμματα, τις τέχνες και τον πολιτισμό και ο υπογράφων άρδην θα αλλάξει άποψη.
    Τέλος δεν δικαιούνται να ομιλούν περί νομιμότητας αυτοί που βαρύνονται με, ιστορικά τεκμηριωμένες, γενοκτονίες λαών όπως των Αρμενίων, των Ποντίων και των Ελλήνων της Μ. Ασίας.
    Είναι δε τόσο επηρμένη η πολιτική ηγεσία των Τούρκων που , εν τέλει , έχει χάσει την αίσθηση του μέτρου και εξαπολύει απειλές και βολές , «συγκεκαλυμένω τω τρόπω», διακηρύσσοντας δια στόματος Νταβούτογλου ότι δεν πρέπει να τίθεται σε δοκιμασία η αποφασιστικότητα της Τουρκίας.
    Αντίλογος του υπογράφοντα στην επισήμανση Νταβούτογλου: «Σιγά μη στάξει η ουρά του γάιδαρου».
    .Αλλά ας εξετάσουμε με ψυχρούς υπολογισμούς τι «είναι εις θέσιν» να πράξουν εν τη προκειμένη περιπτώσει οι Τούρκοι.
    Αν και το επιθυμούν, εν τούτοις αδυνατούν να πράξουν οτιδήποτε για ματαίωση των όποιων εργασιών ανόρυξης φυσικού αερίου. Ο λόγος προφανής. Τις εργασίες θα τις κάνει αμερικανική εταιρεία και στην όλη υπόθεση ενεργώς εμπλέκεται και το Ισραήλ. Τούτο σημαίνει ότι καθίσταται εκ των πραγμάτων αδύνατη η εκ μέρους της Τουρκίας επίδειξη «πολεμικής πυγμής» μιας και σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο οι θέσεις των Αμερικάνων και των Ισραηλινών είναι εκπεφρασμένες , οπότε οι τουρκικοί λεονταρισμοί πάνε περίπατο. Άλλωστε η φορά των πραγμάτων , αλλά και η συγκυρία είναι τέτοια που, τα συμφέροντα της Κυπριακής Δημοκρατίας, οικονομικής υφής βέβαια, συμπίπτουν με τα συμφέροντα των Αμερικάνων και των Ισραηλινών. Γι’ αυτό ακριβώς το λόγο στις φωνασκίες των Τούρκων δεν σπεύδουν να κλίνουν (το ι με γιώτα) «ώτα ευήκοα» .
    Ούτως εχόντων των πραγμάτων οι Τούρκοι άλλαξαν βιολί. Ζητούν από τους Αμερικάνους , αλλά και τον Ο.Η.Ε., να πιέσουν τη Λευκωσία να αναβάλει τις εργασίες μέχρις ότου λυθεί το Κυπριακό. Μάλιστα ισχυρίζονται ότι, αν αρχίσουν οι εργασίες, αυτές θα περιπλέξουν και θα πλήξουν τις ενδοκοινοτικές διαπραγματεύσεις Χριστόφια-Έρογλου .
    Επισημαίνω εν παρόδω ότι οι Τούρκοι αυταπατώνται. Επίλυση του Κυπριακού κομμένη και ραμμένη στα μέτρα της Άγκυρας δεν πρόκειται να γίνει. Αυτό να το βάλλουν καλά στο μυαλό τους . Η Ελληνοκυπριακή πλευρά αρκετές παραχωρήσεις έκανε. Πρέπει επιτέλους να καταλάβουν, επιτέλους, ότι δεν θα βρεθεί Κύπριος Πρόεδρος για να ξεπουλήσει την Κύπρο στους Τούρκους. Τελεία και παύλα.
    Και ας επανέλθουμε στο κυρίως θέμα μας. Τι δέον γενέσθαι λοιπόν εν προκειμένω;
    Εν πρώτοις η Λευκωσία σε καμία των περιπτώσεων δεν πρέπει να δεχθεί αναβολή των εργασιών για εκμετάλλευση του φυσικού της πλούτου. Μια τέτοια ενέργεια , εκτός του ότι είναι καθαρή «αυτοκτονία» , συν τοις άλλοις καλλιεργεί φοβικά σύνδρομα και ταυτόχρονα εκπέμπει και λάθος μηνύματα προς την Άγκυρα. Δηλαδή οι όποιες αποφάσεις και ενέργειες της Κυπριακής Δημοκρατίας τελούν υπό τουρκική αίρεση.
    Πάντως ένα είναι πλέον ή βέβαιον. Οι Τούρκοι δεν «εμωράνθησαν εις βαθμόν τοιούτον» , ώστε να παρεμποδίσουν τις όλες εργασίες ανόρυξης φυσικού αερίου. Μακάρι να το πράξουν, για να «σπάσει ο τσαμπουκάς τους. Τις τους εναπομένει λοιπόν;
    Κατά την προσωπική μου άποψη οι ηγήτορες της Τουρκίας θα προσπαθήσουν να δημιουργήσουν επεισόδιο μέσα στην Κύπρο με τη χρησιμοποίηση των στρατευμάτων του Αττίλα. Σε τι θα αποσκοπεί αυτό το επεισόδιο; Σφόδρα πιθανόν στην κατάληψη ενός Ελληνοκυπριακού χωριού , ευελπιστώντας ότι κατ’ αυτόν τον τρόπο θα ασκήσει πίεση στη Λευκωσία ώστε η ίδια να ζητήσει αναβολή των όλων εργασιών εκμετάλλευσης του ορυκτού της πλούτου,
    Καθόλου απίθανο το τουρκικό εγχείρημα επί κυπριακού εδάφους να συνδυασθεί με θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο και με απόπειρα κατάληψης ελληνικού νησιού.
    Τα ανωτέρω δεν αποτελούν προϊόν νοσηρής φαντασίας του γράφοντος. Οι Τούρκοι είναι γνωστοί. Αφού οι απειλές τους δεν έπιασαν τόπο, οι προσπάθειές τους για αναβολή των εργασιών, κατά πως δείχνουν τα πράγματα , είναι ατελέσφορες, δεν αποκλείεται να καταφύγουν στην ωμή βία . Κατ’ αυτόν τον τρόπο , πιστεύουν, ότι ματαιώνουν και την ανάληψη της Προεδρίας της Ε,Ε. από την Κυπριακή Δημοκρατία, γεγονός που αποτελεί « κάρφος στους οφθαλμούς τους.
    Και γεννάται το ερώτημα :Τι πράττομεν εν προκειμένω;
    Πρώτα και πάνω απ’ απ’ όλα δεν χρειάζεται πανικός. Οι Τούρκοι είναι θρασύδειλοι και θα τραπούν σε άτακτη φυγή αν αντιληφθούν ότι και η «Ελληνική και Ελληνοκυπριακή υπομονή έχει τα όριά της».
    Όσο είναι καιρός ακόμα Ελλαδίτες και Ελληνοκύπριοι εν ομονοία , ομογνωμία και ομοθυμία να συγκροτήσουμε ένα αρραγές εθνικό μέτωπο και να αποδυθούμε σε μια διεθνή σταυροφορία αποκαλύπτοντας το πραγματικό πρόσωπο των Τούρκων και τι απεργάζονται σε βάρος του Ελληνισμού.
    Παράλληλα η εθνική φρουρά της Κύπρου , αλλά και οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις να λάβουν τα μέτρα που εκείνες γνωρίζουν και τα οποία θα δρουν αποτρεπτικά στις όποιες βλέψεις και σχεδιασμούς των Αγαρηνών.
    Ο υπογράφων είναι δάσκαλος . Επομένως ούτε την απαιτούμενη τεχνογνωσία κατέχει , αλλά και άμοιρος και άγευστος της διπλωματικής , της πολιτικής , πολλώ δε μάλλον της στρατιωτικής τέχνης είναι για να καταγράψει συγκεκριμένες ενέργειες για την προκείμενη περίσταση.
    Δεν μπορώ όμως να μη σημειώσω, και μάλιστα με υπερηφάνεια, τη δήλωση του Έλληνα Υπουργού Εθνικής Άμυνας κ. Π. Μπεγλίτη : « Η Ελλάδα είναι σε θέση να υπερασπίσει τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κύπρου».
    Η ανωτέρω δήλωση μίλησε στη ψυχή κάθε Έλληνα, στην ψυχή κάθε Πατριώτη.-

    Like

  5. « Το γαρ πολύ της θλίψεως γεννά παραφροσύνη»

    του Δημήτρη Στεργιούλη
    Επίτιμου Διευθυντή
    2ου Δημοτικού Σχολείου Κιάτου
    «ΕΥΑΓΟΡΑΣ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗΣ»

    Ο πρόεδρος της Τουρκίας Αμπντουλάχ Γκιουλ κατά την πρόσφατη επίσημη επίσκεψή του στο Λονδίνο προέβη σε δηλώσεις και για την Κύπρο.
    Το ύφος των δηλώσεων Γκιουλ , που αναφέρονται στη Μεγαλόνησο , είναι προκλητικά ιταμό, πολιτικά απαράδεκτο και οπωσδήποτε προδίδει αδόκιμο πολιτικό άνδρα σε σύγχυση φρενών ευρισκόμενο .
    Φαίνεται ότι η λόγια ρήση «το γαρ πολύ της θλίψεως γεννά παραφροσύνη» περικλείει ψυχιατρικό αξίωμα γενικής παραδοχής.
    Προφανώς οι Γκιουλ, Ερντογάν , Νταβούτογλου , Μπαγίς και οι λοιποί της ίδιας συνομοταξίας διάγουν περίοδο μεγάλης θλίψεως, η οποία τους έχει οδηγήσει σε διανοητική παράκρουση και δεν είναι σε θέση να ελέγξουν εαυτούς , οσάκις αναφέρονται στην Κύπρο.
    Και η σύγχυση των φρενών τους οσημέραι θα εντείνεται και θα φθάσει στον κολοφώνα της την 1/7/2012, που η Κύπρος θα αναλάβει την προεδρία της Ε.Ε.
    Δυστυχώς ο Γκιουλ και τα λοιπά οντάρια της τουρκικής πολιτικής σκηνής δεν έχουν αντιληφθεί ότι οι ίδιες οι δηλώσεις ,τους κατέστησαν περιφερόμενα σούργελα..
    Ο Γκιουλ και η παρέα του δεν μπορούν να συμβιβαστούν με το γεγονός ότι οι Ελληνοκύπριοι σε λιγότερα από 40 χρόνια κατόρθωσαν, όχι μόνο να επουλώσουν τις πληγές τους από τις καταστροφές που προξένησαν στην προαιωνίως ελληνική γη της Κύπρου τα στρατεύματα του Αττίλα, αλλά και να ανασυντάξουν τις δυνάμεις τους, εξασφαλίζοντας ευπρόσωπη παρουσία στο διεθνές πολιτικό προσκήνιο και βιοτικό επίπεδο αξιοζήλευτο. Κατόρθωσαν να ενταχθούν στην Ε.Ε και να είναι αυτή τη στιγμή πλήρες και ισότιμο κράτος-μέλος της μεγάλης ευρωπαϊκής οικογένειας. Οσονούπω δε αναλαμβάνει και την προεδρία της.
    Η Κυπριακή Δημοκρατία , στη διάλυση της οποίας στόχευε ο Αττίλας, αποτελεί σήμερα κράτος διεθνώς αναγνωρισμένο , ενώ το τουρκικό εξάμβλωμα στον κυπριακό βορρά έχει κακοφορμίσει . Έχει μεταλλαχθεί σε αιμορραγούσα και πυορροούσα οικονομική πληγή για την Τουρκία , « τελεί εν απαξία διεθνώς» και, πλην της Τουρκίας , κανένα άλλο κράτος δεν το έχει αναγνωρίσει.
    Με αυτή την πραγματικότητα το τουρκικό δίδυμο Γκιουλ- Ερντογάν δεν μπορεί να εξοικειωθεί. Απότοκος τούτου , όπως η Ψυχιατρική παραδέχεται, η αυτόματη ενεργοποίηση ψυχολογικών μηχανισμών δημιουργίας ψευδαισθήσεων, οι οποίες , ασυνειδήτως, συμμετέχουν στη διαπάλη μεταξύ των ανθρώπινων επιθυμιών και της πραγματικότητας.
    Όταν στον ανθρώπινο ψυχισμό ο μηχανισμός αναπλήρωσης εξισορροπεί το πραγματικό με το ψευδές η ψυχοπαθολογική προσωπικότητα βρίσκεται σε σχετική ηρεμία.
    Επομένως η μη παραδοχή της κρατικής υπόστασης της Κυπριακής Δημοκρατίας από την Γκιουλοερντογάνεια συνομοταξία έχει την επιστημονική της ερμηνεία. Πρόκειται περί ψυχοπαθολογικών προσωπικοτήτων που αρέσκονται να ζουν στον κόσμο των ψευδαισθήσεων , γι’ αυτό ακριβώς το λόγο την Κυπριακή Δημοκρατία αυτάρεσκα αποκαλούν Ελληνοκυπριακή Διοίκηση , αντιδιαστέλλοντάς την από την «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου», όπως αποκαλεί το τουρκικό μόρφωμα στον κυπριακό βορρά.
    Πάντως δεν υπάρχει μεγαλύτερη ατίμωση και προσβολή για ψυχοπαθείς πολιτικούς άνδρες , όταν διαπιστώσουν ότι τις δοξασίες του τις διαψεύδει η «ζώσα πραγματικότης». Και στην περίπτωσή μας η ζώσα πραγματικότητα είναι η ακόλουθη:
    Η κατά τους Τούρκους Ελληνοκυπριακή Διοίκηση είναι η για όλο τον κόσμο ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, κράτος-μέλος του Ο.Η.Ε. διεθνώς αναγνωρισμένο , πλήρες και ισότιμο κράτος-μέλος της Ε.Ε. και της Ευρωζώνης, που την 1/7/2012 αναλαμβάνει την προεδρία της Ε.Ε., ενώ η «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου» υπάρχει μόνο για την Τουρκία , αλλά είναι ανύπαρκτη για όλα τα άλλα κράτη της Υφηλίου.
    Μ’ αυτή την πραγματικότητα οι Τούρκοι δεν μπορούν να εξοικειωθούν πλέον. Ασφυκτιούν όταν διαπιστώνουν ότι η Κυπριακή Δημοκρατία, την οποία στόχευε ο Αττίλα να διαλύσει , ΖΕΙ και ΒΑΣΙΛΕΥΕΙ και από την 1/7/2012 η Ε.Ε. την θέτει κορωνίδα επί της κεφαλής της.
    Αυτή η πραγματικότητα αποτελεί άλγος και άγος για τους Τούρκους . Από εδώ εκπηγάζει «το πολύ της θλίψεώς τους, που γεννά παραφροσύνη».
    Επίσης είναι διακριβωμένο ότι η επιτεταμένη παραφροσύνη καθιστά τον πολιτικό άνδρα ανίκανο να εκφέρει «έλλογο λόγο» και αδιαφορεί αν γίνετε καταγέλαστος για τούτο.
    Αυτό έχει πάθει και ο δυστυχισμένος ο Γκιουλ. Θαυμάστε το ύφος του άφρονα πολιτικού άνδρα στις δηλώσεις που έκανε επί αγγλικού εδάφους αναφορικά με την Κύπρο, και ελεεινολογείστε τον, γιατί πρόκειται για πολιτικό οντάριο κατώτατης στάθμης, διακατεχόμενο από νεοσουλτανικές απόψεις.
    Σύμφωνα, λοιπόν, με δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας Aksan, ο Γκιουλ, κατά την επίσκεψή του στο Λονδίνο , αναφέρθηκε στην Κύπρο και στην Ε.Ε, τονίζοντας πως «το 2012 μπορεί να συμβεί στη Μεγαλόνησο η μεγαλύτερη απώλεια κύρους. Σκεφτείτε , είπε, η Ελληνοκυπριακή πλευρά εντάχθηκε στην Ε.Ε. κατά παράβαση όλων των αρχών της Ε.Ε. και μάλιστα με τρόπο ελλιπή και μισό».
    Η ανωτέρω δήλωση του Γκιουλ προδίδει καταγέλαστο αντικείμενο. Δεν φαντάζει παράταιρο να ομιλούν για απώλεια κύρους οι διεθνώς κατεξευτελισμένοι; Και μη προς κακοφανισμό κανενός αυτός ο χαρακτηρισμός μου, γιατί δεν αποτελεί «ημετέραν δόξαν», καθόσον είναι γενικά παραδεκτό ότι οι μη σεβόμενοι και συμμορφούμενοι με τις αποφάσεις του κορυφαίου των διεθνών οργανισμών, ήγουν του Συμβουλίου Ασφαλείας και της Γενικής Συνέλευσης του Ο.Η.Ε. είναι εξευτελισμένοι,
    Πέραν τούτου ο Γκιουλ κάνει λόγο για ένταξη στην Ε.Ε. της Ελληνοκυπριακής πλευράς , ενώ είναι τοις «πάσι γνωστόν» , ότι στην Ε.Ε. εντάσσονται ευρωπαϊκά κράτη και όχι εθνότητες ή μειονότητες κρατών. Και είναι επίσης γνωστό ότι επίσημο κράτος διεθνώς αναγνωρισμένο είναι η Κυπριακή Δημοκρατία και όχι τα μορφώματα , προϊόντα παράνομων εισβολέων. Αυτή είναι η πραγματικότητα με την οποία δεν μπορούν να συμβιβαστούν οι Τούρκοι.
    Όσον αφορά στη δήλωση Γκιουλ ότι η Ελληνοκυπριακή πλευρά εντάχθηκε στην Ε.Ε. κατά παράβαση όλων των αρχών της Ε.Ε., και μάλιστα κατά τρόπο ελλιπή και μισό τι να πει κανείς;
    Ομιλεί για παράβαση των αρχών της Ε.Ε. εκείνος που δεν πιστεύει σ’ αυτές. Θαυμάστε θράσος πολιτικού άνδρα. Ομιλεί για παράβαση αρχών και θεσμίων ο Πρόεδρος χώρας που έχει καταδικαστεί για καταπάτηση διεθνών κανόνων δικαίου και διεθνών θεσμίων.
    Αν ο πολυπράγμων Γκιουλ έχει την εντύπωση ότι θα έπρεπε η Ε.Ε. να νομιμοποιήσει τον Αττίλα και τους έποικους και να τους υποδεχθεί στα σαλόνια της, τον πληροφορούμε ότι αυτά τα πράγματα δεν γίνονται και ούτε πρόκειται να επισυμβούν , γιατί αντιβαίνουν όχι μόνο στο κοινοτικό δίκαιο , αλλά και στο κοινό περί δικαίου αίσθημα .
    Η επιχειρηματολογία των νεοοθωμανών ότι η διεθνής κοινότητα και η Ε.Ε. πρέπει να λάβουν υπόψη τις πραγματικότητες , ότι δηλαδή στην Κύπρο υπάρχουν δυο κράτη και η ένταξη της, ψευδώς αποκαλούμενης , «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου» στην Ε.Ε. με όλες τις ιδιαιτερότητες που την διέπουν και που πρέπει να αποτελέσουν πρωτογενές κοινοτικό δίκαιο, εκτός του ότι είναι έωλη, είναι και παράλογη,
    Οι κανόνες του διεθνούς δικαίου και το ευρωπαϊκό δίκαιο είναι δεδομένα και δεν συντάχθηκαν για να αναθεωρούνται και να προσαρμόζονται κάθε φορά στα καπρίτσια , τα γούστα και τις επιθυμίες των νεοσουλτάνων , πολύ δε περισσότερο να καταπατούνται από αυτούς ατιμωριτί. Αν επ’ αυτού Γκιουλ και Ερντογάν έχουν διαφορετική άποψη , τότε ονειρεύονται «χιόνι στο σουβλί κι αέρα στο πηρούνι».
    Κατά συνέπεια πρέπει να βάλουν καλά στο μυαλό του τα ακόλουθα:
    Αν δεν αποχωρήσουν από τη Μεγαλόνησο τα κατοχικά στρατεύματα του Αττίλα . Αν δεν φύγουν όλοι ανεξαίρετα οι έποικοι και οι απόγονοί τους από την Κύπρο. Αν η Τουρκία δεν αποζημιώσει τους Ελληνοκύπριους για τις καταστροφές που προξένησε η εισβολή του Αττίλα στον τόπο τους. Αν οι Τούρκοι δεν σεβαστούν τα χερσαία, τα εναέρια , τα θαλάσσια και υποθαλάσσια σύνορα της Ελλάδας , δεν έχουν απολύτως καμία ελπίδα να ενταχθούν στην Ε.Ε.
    Η πίστη τους ότι ο χρόνος εργάζεται γι’ αυτούς είναι ανεδαφική και εσφαλμένη. Οι Έλληνες ποτέ δεν λησμονούν και τα εγκλήματα πολέμου ουδέποτε παραγράφονται
    Όσο ο καιρός παρέρχεται , τόσο χαλυβδώνεται η θέλησή μας για δικαίωση, Και η δικαίωση θα επισυμβεί , είτε το θέλει, είτε όχι η Τουρκία Θα’ρθει η ημέρα, και μάλιστα πολύ σύντομα, που στην Κύπρο θα χτυπήσουν χαρμόσυνα οι καμπάνες της λευτεριάς. Θα’ρθει η ημέρα που τούρκικο ποδάρι δεν θα μείνει στο νησί. Η ιστορία καταμαρτυρεί ότι η Κύπρος ήταν προαιωνίως ελληνική γη . Η φτέρνα του Τούρκου ποτέ δεν έδεσε με το χώμα της Κύπρου.
    Στη συνέχεια των , εν Λονδίνω δηλώσεών του, ο Γκιουλ , σε διανοητική παράκρουση ευρισκόμενος, είπε: «Και τώρα αυτή η μισή χώρα, αυτή η ελλιπής χώρα θα αναλάβει την Προεδρία της Ε.Ε. Αυτή η μισερή Ένωση –εννοεί την Ε.Ε.- θα έχει μια μισή προεδρία».
    Και προβάλλει τώρα , με τρόπο ανάγλυφο, το μεγάλο ερώτημα.
    Αφού η Ε.Ε. είναι μισερή , γιατί κ. Γκιουλ τόσο διακαώς επιθυμείτε να ενταχθείτε σ’ αυτή; Τι έχουν να πουν, εν προκειμένω, οι αξιωματούχοι της Ε.Ε. Φούλε και Μπαρόζο, που εργολαβικά ανέλαβαν την πραγμάτωση των επιδιώξεών της Τουρκίας.
    Φαντάζομαι ότι ο άφρων πρόεδρος Γκιουλ και ο αμετροεπείς Νταβούτογλου και Μπαγίς, που ονειρεύονται Ταϊβανοποίηση της Κύπρου, τους έπεισαν ότι η Τουρκία και το εν Κύπρω εξάμβλωμα του Αττίλα δεν έχουν θέση στην Ε.Ε.
    Κύριε Γκιουλ,
    η ιστορία σας, ο»πολιτισμός» σας , η γεωγραφική σας θέση και η εν γένει ιστορική σας διαδρομή , «ιστορική διαδρομή απαισία τη μνήμη», μιας και ο λαός σας είναι υπόδικος στη συνείδηση της ανθρωπότητας γιατί διέπραξε γενοκτονίες τριών διαφορετικών λαών( Αρμενίων, Ελλήνων του Πόντου και της Μ. Ασίας, Κούρδων) δεν συνάδουν με τον ευρωπαϊκό πολιτισμό.
    Εκτός τούτου απ’ όπου περάσατε σπείρατε τον όλεθρο και την καταστροφή . Κυριολεκτικά δεν αφήσατε «λίθον επί λίθου.» . «Τούρκοι διαβήκαν , χαλασμός θάνατος πέρα ως πέρα». Αυτός είναι ο λαός σας κ. Γκιουλ. Ϊδιος και απαράλλακτος είστε κι εσείς. Η βαρβαρότητα κυκλοφορεί στο αίμα σας και οσάκις σας δοθεί ευκαιρία την εκδηλώνετε παντοιοτρόπως και ποικιλοτρόπως. Είστε αιμοβόρος και αιμοδιψής,
    Αυτά τα «προτερήματά σας, που είναι και προτερήματα του λαού σας», κ. Γκιουλ, δεν επιτρέπουν την είσοδο των Τούρκων, πολλώ δε μάλλον του τουρκικού Αττίλα , στον ευρωπαϊκό συνεταιρισμό.
    Τέλος απαντώντας σε σχετική ερώτηση δημοσιογράφου , αν υπάρξει κάποια κίνηση διαμαρτυρίας από πλευράς Τουρκίας κατά τη διάρκεια της Κυπριακής Προεδρίας , ο Γκιουλ είπε ότι «εμείς θα τους καταδικάσουμε στην ανέχεια. Δεν υπάρχει πρόβλημα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Ωστόσο δε θα λάβουμε μέρος στις συνεδριάσεις , όπου θα προεδρεύουν οι Ελληνοκύπριοι.» .
    Φαίνεται ότι η παραφροσύνη του Γκιουλ δεν έχει όρια. Οπωσδήποτε έχει μετεξελιχθεί σε διανοητική παράκρουση . Έτσι εξηγείται το γεγονός ότι ο Γκιουλ έχει μεταμορφωθεί σε καταγέλαστο πολιτικό ανδρείκελο. Η δε πολυπραγμοσύνη του τον έχει οδηγήσει σε αδιέξοδο.
    Δεν μας εξήγησε , όμως, «τίνι τρόπω θα καταδικάσει τους Ελληνοκύπριους στην ανέχεια»;
    Πάντως αν ονειρεύεται να κάνει ναυτικό αποκλεισμό της Μεγαλονήσου , όσο διάστημα αυτή θα ασκεί την προεδρία της Ε.Ε., του συνιστούμε να το αποτολμήσει . Και τότε βλέπουμε , κατά το δη κοινώς λεγόμενο, «πόσα απίδια πιάνει ο σάκος του».
    Παρενθετικά επισημαίνουμε στον Γκιουλ ότι είναι κομμάτι δύσκολο στην Τουρκία να αναβιώσει την εποχή την πολιτική των κανονιοφόρων. Άλλωστε οι Τούρκοι δεν έχουν τα φόντα για τοιούτου είδους τολμήματα, γιατί εκτός των άλλων δεν προσιδιάζουν στο μπουνταλάδικο του χαρακτήρα τους.
    Μας επισείει, ο Γκιουλ, ως απειλή το ότι η Τουρκία δεν θα συμμετέχει στις συνεδριάσεις της Ε.Ε. στις οποίες θα προεδρεύει η Κυπριακή Δημοκρατία.
    Ευθαρσώς του απαντάμε: «Σκασίλα μας». Το πολύ –πολύ να βάλουμε τη σκούπα μας να κλαίει.
    Ισχυρίζεται ο ίδιος κύριος ότι δεν υπάρχει πρόβλημα με την Ε.Ε. Κύριε Γκιουλ, Πρόεδρε των Αγαρηνών, γιατί αυτοεξευτελίζεσαι ; Εσύ ο ίδιος δεν χαρακτήρισες μισερή την Ε.Ε. Είναι ποτέ δυνατόν , εχέφρων άνθρωπος, να επιθυμεί ένταξη σε ένωση την οποία θεωρεί μισερή; Δυστυχώς τέτοιο είστε. Χατζηαβάτες της πολιτικής.
    Κύριε Γκιουλ ,
    αν έχετε την εντύπωση ότι είναι δυνατή η είσοδος της χώρας σας στην Ε.Ε. , τη στιγμή που στρατεύματα της Τουρκίας παράνομα εισέβαλαν και κατέλαβαν έδαφος κράτους , ισότιμου μέλους της Ε.Ε. σήμερα , το οποίο και εποίκισαν παράνομα και παράνομα κατέχουν μέχρι σήμερα , σας συνιστούμε να προσγειωθείτε στην πραγματικότητα. Και η πραγματικότητα είναι μια:
    Όσο η Τουρκία βρίσκεται εν παρανομία ένταξη στην Ε.Ε. γιοκ.-

    Like

  6. “Στίχοι οργής και αγανάκτησης”

    του Δημήτρη Στεργιούλη
    Επίτιμου Διευθυντή
    2ου Δημοτικού Σχολείου Κιάτου
    “ΕΥΑΓΟΡΑΣ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗΣ”

    Κι ήρθανε χρόνοι δίσεχτοι
    και μήνες οργισμένοι
    γκρεμίστηκαν τα όνειρα
    ρέψαν οι προσδοκίες
    τα πάντα ξεπουλήθηκαν
    στου μαμωνά τις στράτες.
    Και φύσηξαν αέρηδες
    και κουρνιαχτό σηκώσαν
    και σκέπασαν τα χνάρια μας
    στης ιστορίας το διάβα.
    Μα όλες οι πατημασιές
    του γένους των Ελλήνων
    δεν είναι μπορετό ποτέ
    ολότελα να σβήσουν.
    Όσες ανεμοθύελλες κι
    αν σηκωθούν στην πλάση, πατημασιές
    ελληνικές ωσαν του Λεωνίδα,
    χνάρια του Μεγαλέξανδρου και του Παλληκαρίδη
    ουδέποτε δεν θάβονται, γιατί ΄ναι
    στοιχειωμένα
    το δρόμο για να δείχνουνε
    στην άγια τη φυλή μας.
    Κι αν σήμερα οι αέρηδες σβήσαν τα καντηλέρια
    που φώτιζαν στα σύθαμπα τα περπατήματά μας
    ακούμε το σαλάγισμα των Κολοκοτρωναίων ,
    που ‘ χουν την έγνοια της φυλής, του γένους μας τα πάθη.
    Το ξέρουμε, το βλέπουμε κατά το πού μας πάνε
    οι φασουλήδες που έχουμε βάλει για οδηγούς μας.
    Χνάρια του Μεγαλέξανδρου και του Παλληκαρίδη,δεν έχουν μάτια για να δουν.
    Αυτιά για να ακούσουν Κολοκοτρώνη σάλαγο αυτοί δεν διαθέτουν, ούτε μπορούν να αφουγκραστούν το αγκομαχητό μας.
    Ακέφαλος πορεύεται σήμερα ο λαός μας
    ” με ανοιχτά με άγρυπνα τα μάτια της ψυχής του”.

    Like

  7. Αντιπερισπασμός των Ελληνοκυπρίων στις απειλές των Τούρκων

    του Δημήτρη Στεργιούλη
    Επίτιμου Διευθυντή
    2ου Δημοτικού Σχολείου Κιάτου
    «ΕΥΑΓΟΡΑΣ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗΣ»

    Εδώ και τριάντα εννιά , σχεδόν , χρόνια το βόρειο μέρος της Κύπρου κατέχεται από τα στρατεύματα του Αττίλα.
    Το κατεχόμενο μέρος της Μεγαλονήσου οι Τούρκοι το αναγόρευσαν σε τουρκική δημοκρατία της βόρειας Κύπρου και το χρησιμοποιούν ως μοχλό πίεσης για να γίνουν κυρίαρχοι ή επικυρίαρχοι ολόκληρου του νησιού, ενός νησιού που είναι προαιωνίως ελληνικό.
    Βέβαια οι βλέψεις και οι επιδιώξεις των Τούρκων επί της Κύπρου ουδέποτε θα πραγματοποιηθούν , γιατί δεν είναι δυνατόν να υπάρξει Ελλαδίτης ή Ελληνοκύπριος, που να παραβλέψει τα απαράγραπτα δίκαια του Κυπριακού Ελληνισμού και να παραχωρήσει έστω και σπιθαμή κυπριακού εδάφους στους βέβηλους εισβολείς και λεηλάτες.
    Ίσως αντείπει κανείς ότι η Τουρκία είναι μεγάλη στρατιωτική δύναμη και πιθανόν ό,τι δεν καταφέρει με διαπραγμάτευση δεν αποκλείεται να το επιδιώξει με την κλαγγή των όπλων.
    Είμαστε πραγματιστές και δεν απορρίπτουμε ασυζητητί και διαρρήδην ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Δεν μπορούμε όμως να παραβλέψουμε το γεγονός ότι ο ενωμένος Ελληνισμός δεν είναι εύκολος αντίπαλος και ότι είναι σε θέση να καταφέρει συντριπτικά και καίρια χτυπήματα στον οιονδήποτε αντίπαλο και να του καταστρέψει τις δομές της χώρας του.
    Εξάλλου η Τουρκία , κι αυτό πρέπει να το χωνέψουμε καλά, στηρίζεται σε γυάλινα πόδια. Αν η ίδια ένιωθε ισχυρή θα μας είχε επιτεθεί προ πολλού, γιατί «το αρπάζειν είναι ίδιον των Τούρκων».
    Ας έλθουμε όμως στο προκείμενο. Όσο είναι καιρός ακόμα, και για να διασφαλιστεί η εδαφική ακεραιότητα της Μεγαλονήσου, σ΄ αυτή τη δύσκολη για την Ελλάδα και την Κύπρο οικονομική συγκυρία, μήπως θα ήταν φρόνιμο ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Νικόλαος Αναστασιάδης να υπογράψει διακρατικές συμφωνίες με το Ισραήλ και τη Ρωσία παραχωρώντας ναυτικές βάσεις στους μεν Ισραηλινούς στο λιμάνι της Κερύνειας, στους δε Ρώσους στο λιμάνι της Αμμοχώστου.
    Οι ανωτέρω βάσεις θα παραχωρηθούν στους Ισραηλινούς και Ρώσους για πενήντα χρόνια και αντί καταβολής ενοικίου , Ρώσοι και Ισραηλινοί , θα έχουν συμβατική υποχρέωση να εγγυηθούν την ασφάλεια της Κύπρου και τα θαλάσσια , υποθαλάσσια και εναέρια σύνορά της , τις ΑΟΖ της καθώς και την απρόσκοπτη εκμετάλλευση του υποθαλάσσιου πλούτου της Μεγαλονήσου.
    Ίσως αναρωτηθεί κανείς πώς είναι δυνατόν να συμβεί κάτι τέτοιο, τη στιγμή που το Βόρειο μέρος της Κύπρου κατέχεται από τα στρατεύματα του Αττίλα;
    Διευκρινίζουμε ότι διεθνώς αναγνωρισμένο κράτος είναι η Κυπριακή Δημοκρατία και η εκάστοτε Κυβέρνησή της, η οποία και έχει το δικαίωμα του δικαιοπραγείν και συνάπτειν διεθνείς συμφωνίες και συμβάσεις.
    Το μόρφωμα του κυπριακού βορρά, που η Τουρκία ονομάζει «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου», είναι ανυπόστατο και ανύπαρκτο και , πλην της Τουρκίας , καμία άλλη χώρα δεν το αναγνωρίζει ως κράτος.
    Το ανωτέρω μόρφωμα κατέχει έκταση της Μεγαλονήσου που παρανόμως κατακτήθηκε, παρανόμως εποικίστηκε και παρανόμως κατέχεται , από το 1974 ίσαμε σήμερα, από τα στρατεύματα του Αττίλα, γεγονός για το οποίο η Τουρκία καταδικάστηκε επανειλημμένως με ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας και της Γενικής Συνέλευσης του Ο.Η.Ε.
    Και σίγουρα θα υπάρξουν κι εκείνοι που θα μας « λιθοβολήσουν» ισχυριζόμενοι ότι κάτι τέτοιο είναι αδύνατο , γιατί θα αντιδράσει η Αγγλία, εγγυήτρια δύναμη γαρ, με βάση τις συνθήκες Λονδίνου-Ζυρίχης .
    Ευλογοφανής η ένστασή τους. Υπάρχει όμως δικονομικός αντίλογος που αρθρώνεται ως εξής.
    «Η Αγγλία αποποιήθηκε «εν τοις πράγμασι» το ρόλο της εγγυήτριας δύναμης, γιατί δεν αντέδρασε, αν δεν υπέθαλψε και υποκίνησε, την τουρκική στρατιωτική εισβολή στην Κύπρο τον Ιούλιο του 1974, με την οποία – παρά τις υπογραφείσες και από την Τουρκία προμνησθείσες συνθήκες – διαλύθηκε το Ζυριχικό Σύνταγμα διακυβέρνησης της Κυπριακής Δημοκρατίας και ακρωτηριάσθηκε η εδαφική της ακεραιότητα.
    Εξυπακούεται ότι η με ανοχή ή μάλλον καθ΄ υπόδειξη των Άγγλων κατάργηση του Ζυριχικού Συντάγματος διακυβέρνησης της Κύπρου συνεπάγεται και κατάργηση του εκ του καταλυθέντος Συντάγματος προνομίου της Αγγλίας ως εγγυήτριας , τουτέστιν προστάτιδος, δύναμης της Μεγαλονήσου.
    Κατά συνέπεια , αν η Αγγλία όντως επιθυμεί, να διατηρήσει το ρόλο της εγγυήτριας δύναμης οφείλει να επαναφέρει σε ισχύ το Ζυριχικό Σύνταγμα και να απαλλάξει το βόρειο τμήμα της Κύπρου από την Τουρκική κατοχή
    . Όσο η Αγγλία δεν εργάζεται προς αυτή την κατεύθυνση η Κυπριακή Δημοκρατία νομιμοποιείται να συνάπτει διεθνείς συμφωνίες και συνθήκες για περιφρούρησή της .
    Και θα αντείπουν μερικοί : αφού το βόρειο μέρος της Κύπρου κατέχεται από τους Τούρκους, πώς θα πάνε Ρώσοι και Ισραηλινοί για να κατασκευάσουν βάσεις και να ελιμενίσουν τα πολεμικά τους πλοία στα προρηθέντα λιμάνια.;
    Αυτό δεν αφορά στην Ελληνοκυπριακή πλευρά. Ας πάνε εν προκειμένου τα στρατεύματα του Αττίλα να τους παρεμποδίσουν.
    Βέβαια υπάρχουν και μικρολεπτομέρειες σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Όπως επί παραδείγματι Ρώσοι και Ισραηλινοί δεν θα επιτρέπουν την είσοδο εποίκων στο νότιο τμήμα της Κύπρου , δεν θα επιτρέπουν την προσάραξη τουρκικών ή τουρκικών συμφερόντων πλοίων στα λιμάνια της Κερύνειας και της Αμμοχώστου. Δεν θα επιτρέπουν είσοδο και εγκατάσταση Τούρκων πολιτών στη βόρεια Κύπρο.
    Σε κάθε περίπτωση θα απαγορεύουν τον εφοδιασμό , την ενίσχυση ή ανανέωση των στρατευμάτων του Αττίλα, η παρουσία των οποίων θα φαλκιδεύει την δημιουργία και λειτουργία των Ρωσικών και Ισραηλινών βάσεων.
    Αντικείμενο των συμβάσεων θα αποτελέσει και ο εφοδιασμός σε τρόφιμα και άλλα αγαθά των εργαζομένων στις Ισραηλινές και Ρωσικές βάσεις στην Κερύνεια και Αμμόχωστο που πρέπει να γίνεται αποκλειστικά και μόνο από καταστήματα Ελληνοκυπρίων , καθώς και σωρεία άλλων μικρολεπτομερειών που δεν είναι δυνατόν να αποτελέσουν αντικείμενο του παρόντος άρθρου μας.
    Ίσως οι απόψεις μου επί του συγκεκριμένου θέματος φαντάζουν εξωπραγματικές . Αν, όμως , η πολιτική ηγεσία Κύπρου και Ελλάδας εξετάσουν ένα τέτοιο ενδεχόμενο με τους έγκριτους νομικούς που διαθέτουν δεν νομίζω ότι θα απογοητευτούν από τη νομική γνωμάτευσή τους.
    Σε κάθε περίπτωση , όμως , η όποια δραστηριοποίηση προς αυτή την κατεύθυνση και την Τουρκία θα προσγειώσει και τους Αγγλοαμερικανούς θα οδηγήσει να τοποθετήσουν το Κυπριακό στις σωστές του διαστάσεις. ΄Οτι δηλαδή είναι πρόβλημα διεθνές , πρόβλημα παράνομης εισβολής και κατοχής εδάφους ανεξάρτητου κράτους , μέλους του Ο.Η.Ε. και της Ε.Ε., όπως είναι η Κύπρος
    Η μέχρι τώρα παθητική μας στάση στο πρόβλημα της Κύπρου και ατελέσφορη αποδείχτηκε και τον βέβηλο εισβολέα και λεηλάτη αποθράσυνε.
    Καιρός να περάσουμε στην επίθεση σε όλα τα ειρηνικά μέτωπα με την πασίγνωστη πολεμική μας κραυγή, κραυγή που προξενεί φόβο και τρόμο στους εχθρούς και ρίγη συγκίνησης και ψυχικής ανάτασης σε πραγματικούς φίλους και συμμάχους. ΑΕΡΑ – ΦΟΥΣΚΟΥΣΤΟ !!!

    Like

  8. Για μεταφορά οπλισμού, απλώς. Δεν είχε σκοτώσει κανέναν.
    Τώρα όμως η γηραιά Αλβιών έχει αλλάξει…. Είναι ανεκτική. μούλτι-κούλτι, φιλάνθρωπη. Στα ώπα-ώπα έχει όλα τ’ αποβράσματα που έχουν μαζευτεί εκεί. Και θυμάμαι τον ισλαμοχασάπακλα που αποκεφάλισε πρόπερσυ στο Λονδίνο έναν Άγγλο στρατιώτη. Ούτε γάτα ούτε ζημιά! Άψογη μεταχείριση. Διότι τελικά ό,τι σκ@τ@ και το φτυάρι.

    Like

➤ Σχολιάστε Ελεύθερα :

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s