www.olympia.gr

Το φιλότιμο μας, θηλιά στον λαιμό τους, όχι στον δικό μας. Μαθαίνοντας τη φύση, την κοινωνία, τον εαυτό μας. Μαθαίνοντας ξανά να ζούμε! Ecology is not just a trend. It's Life itself. Ecosophy: The Olympian Way. 奥林山方式

Ένα χρηματοπιστωτικό requiem για την «τραπεζική πίστη»;

Αναρτήθηκε από τον/την olympiada στο Μαρτίου 28, 2013

20130328-221315.jpg

ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΤΡΑΓΩΔΙΑ
του

Προκόπη Παυλόπουλου

Βουλευτή, Καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών στα Επίκαιρα που κυκλοφορούν.

​Αποτελεί «δευτέρα πλάνην», η οποία σίγουρα θ’ αποδειχθεί «χείρων της πρώτης», η θέση των οικονομικών ταγών της Ευρωζώνης ότι το τραπεζικό«Βατερλώ» της Κύπρου –που, όπως ήταν αναμενόμενο λόγω της ιδιοσυστασίας της, εξελίχθηκε σε δομικό και, κατά συνέπεια, συστημικό πρόβλημα όλης της κυπριακής οικονομίας- περιορίζεται intra muros. Η αλήθεια είναι –και θα φανεί εξαιρετικά σύντομα- ότι η τραπεζική τραγωδία στη Κύπρο στέλνει ένα ηχηρό μήνυμα σε παγκόσμια κλίμακα, ακριβώς λόγω του ότι η παγκοσμιοποίηση του χρηματοπιστωτικού συστήματος είναι ολιστική. Και για την Ευρωζώνη ο ήχος αυτός θα είναι εκκωφαντικός.

.
Το μήνυμα της κυπριακής τραπεζικής τραγωδίας –που αν γίνει αντιληπτό ίσως

οδηγήσει και στην «τραπεζική κάθαρση» -συνίσταται στο ότι γενικότερα στην παγκόσμια οικονομία, ιδίως δε εντός Ευρωζώνης, η πάλαι ποτέ διαλάμψασα «τραπεζική πίστη», δηλαδή η βασική αντηρίδα του όλου τραπεζικού συστήματος, περνά οριστικά στη χορεία των «οικονομικών μύθων». Και να γιατί:

Α. Η οικονομική ιστορία διδάσκει ότι στο επίκεντρο της δημιουργίας και εξέλιξης του τραπεζικού συστήματος βρίσκεται η «ιερότητα της αποταμίευσης». Η οποία, όπως είναι αυτονόητο, ισχύει εμπράκτως κυρίως μέσα από την αρχή του απόλυτου «σεβασμού των καταθέσεων». Τουλάχιστον εκείνων οι οποίες αντέχουν στη βάσανο, την οποία έχει θεσμοθετήσει η διεθνής νομοθεσία για την αποφυγή νομιμοποίησης προϊόντων από παράνομες δραστηριότητες (π.χ. ξέπλυμα βρώμικου χρήματος). Η παραβίαση λοιπόν της αρχής του «σεβασμού των καταθέσεων» οδηγεί, μοιραία, στη κατάρρευση και της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας κατά την τραπεζική της διάσταση.

Β. Η «άνωθεν», ήτοι από πλευράς Eurogroup, επιβολή του «κουρέματος» των τραπεζικών καταθέσεων στη Κύπρο, έστω και υπό το τιμωρητικό «πουκάμισο του Νέσσου» -κατά Γ. Σεφέρη- της ποινής λόγω έλλειψηςεπαρκούς διαφάνειας και υπερβολικής απόδοσης των καταθέσεων στο ογκώδες κυπριακό τραπεζικό σύστημα, είναι επίσημη, και μάλιστα σ’ ευρωπαϊκό επίπεδο, παραβίαση της αρχής του «σεβασμού των καταθέσεων». Και εδώ είναι ευκαιρία να διευκρινισθεί το εξής: Είναι άλλο ζήτημα η φορολόγηση των τόκων από τις καταθέσεις, ως φορολογία του κέρδους από την αποταμίευση, που ακόμη και με την πιο βαριά μορφή της δεν θίγει τον θεσμικό αλλά και χρηματοπιστωτικό πυρήνα της κατάθεσης stricto sensu. Και πολύ διαφορετικό ζήτημα βεβαίως είναι το, άμεσο ή έμμεσο- ήτοι το καλυπτόμενο από τη λεοντή ενός οιονεί «τέλους» επί της κατάθεσης- «κούρεμα» των καταθέσεων. Και τούτο διότι το «κούρεμα» αυτό συνιστά ευθέως μονομερή επέμβαση στον ενοχικό δεσμό μεταξύ του καταθέτη και του πιστωτικού ιδρύματος που εγγυάται την κατάθεση. Η οποία μάλιστα επέρχεται έξωθεν, από «τρίτο», ο οποίος δεν μετέχει στον καταθετικό συμβατικό δεσμό και στην αντίστοιχη ενοχική σχέση. Υπό τα δεδομένα αυτά καθίσταται σαφές ότι το «κούρεμα» θίγει, θεσμικώς και οικονομικώς, τον πυρήνα της κατάθεσης.

Γ. Στην ουσία όμως το «κούρεμα» της κατάθεσης καταλήγει στη κατάρρευση της «τραπεζικής πίστης», δηλαδή στην κατάρρευση του κυριότερου «ταμπού» που «εξιδανικεύει» οικονομικώς το όλο τραπεζικό οικοδόμημα. Πραγματικά πως μπορεί το φυσικό ή νομικό πρόσωπο να αισθάνεται έστω και στοιχειώδη οικονομική ασφάλεια για τη νόμιμη αποταμίευσή του έναντι ενός οιουδήποτε πιστωτικού ιδρύματος όταν ξέρει πλέον, και με αφορμή την τραπεζική εμπειρία της Κύπρου, πως ως και με τις «ευλογίες» των κορυφαίων θεσμικών οργάνων της Ευρωζώνης –και όχι μόνο- η κατάθεσή του είναι, ανά πάσα στιγμή, έρμαιο των ορέξεων τρίτων;

.
Και όμως, η κατά τ’ ανωτέρω παρακμιακή πορεία της «τραπεζικής πίστης» και, συνακόλουθα, της ασφάλειας του τραπεζικού συστήματος δεν έχει, φυσικά, ως αφετηρία την Κύπρο. Η έκρηξη, τον Σεπτέμβριο του 2008, του τραπεζικού «υπερκαινοφανούς» Lehman Brothers είχε σημάνει την εκκίνηση της τραπεζικής αποσταθεροποίησης. Ενώ η πανταχόθεν ομολογούμενη αλλά και καταγγελλόμενη χρηματοπιστωτική «ρηχότητα» της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας έπρεπε να έχει διδάξει ότι, αργά ή γρήγορα, στην Ευρωζώνη κάποια «Κύπρος» θα εμφανιζόταν ως ο «ξενιστής» ενός μοιραίου «τραπεζικού ιού» για το ίδιο το ευρώ.

Α. Η πτώση της Lehman Brothers, ως προάγγελος της κυπριακής τραπεζικής κρίσης, παραπέμπει ακόμη πιο πίσω, στις ρίζες της σύγχρονης ανισορροπίας του παγκόσμιου τραπεζικού συστήματος, υπό την επιρροή της μετάλλαξης του καπιταλιστικού συστήματος λόγω του νεοφιλελεύθερου «βιασμού» του. Ειδικότερα:

1. Η κατάρρευση της Lehman Brothers ήταν, δυστυχώς, αναγκαία συνέπεια της δομής της. Μία δομή η οποία προήλθε από την «φιλισταϊκή» οικονομική νοοτροπία, μέσ’ από την οποία το κυρίαρχο τότε παγκοσμίως αμερικανικό χρηματοπιστωτικό σύστημα αψήφησε προκλητικά τα διδάγματα από το κραχ του 1929. Και, συγκεκριμένα, τα διδάγματα από τις συνθήκες, υπό τις οποίες θεσπίσθηκε ο νόμοςGlass-Steagall.

α) Θυμίζω ότι ο ως άνω νόμος ίσχυσε στις Η.Π.Α. μετά το 1933, με στόχο την προστασία της αμερικανικής οικονομίας από χρηματοπιστωτικές εκρήξεις ανάλογες εκείνης του 1929. Την προστασία αυτή επιτυγχάνει το κατά τ’ ανωτέρω νομοθέτημα μέσ’ από την εμπέδωση της «τραπεζικής πίστης» δια της οδού της διασφάλισης των καταθέσεων ακόμη και σε περίπτωση χρεοκοπίας μιας τράπεζας. Το νόμο Glass-Steagallσυμπλήρωσαν στη συνέχεια επιμέρους κανονισμοί λειτουργίας του τραπεζικού συστήματος οι οποίοι, μεταξύ άλλων, οδήγησαν και στη καθιέρωση της βασικής διάκρισης μεταξύ «εμπορικών τραπεζών» και «επενδυτικών τραπεζών», με τις πρώτες ν’ αποτελούν την «ατμομηχανή» στην πορεία κατοχύρωσης της «τραπεζικής πίστης»: Οι εμπορικές τράπεζες, επειδή στηρίζονται στις καταθέσεις αποταμιευτών, οφείλουν να τηρούν αυστηρούς κανόνες και ως προς τα δάνεια τα οποία χορηγούν και ως προς τις λοιπές επενδύσεις, στις οποίες προβαίνουν, για να είναι ανά πάσα στιγμή έτοιμες ν’ ανταποκριθούν και στις πιο μαζικές αναλήψεις. Ενώ οι επενδυτικές τράπεζες, ως μη βασιζόμενεςτόσο στις καταθέσεις όσο σ’ επενδυτικά σχέδια για τους πελάτες τους -οι οποίοι αναλαμβάνουν έτσι και το σχετικό κίνδυνο-λειτουργούν με χαλαρότερους χρηματοπιστωτικούς κανόνες που ανέχονται την εκ μέρους τους διακινδύνευση βραχυπρόθεσμων ή και μακροπρόθεσμων επενδύσεων κάθε μορφής.

β) Οι προαναφερόμενοι κανονισμοί διατήρησαν, grosso modo, καιτον κανόνα της «κεφαλαιακής επάρκειας» ιδίως των εμπορικώντραπεζών. Ήτοι τον κανόνα ότι μια εμπορική τράπεζα –αντιθέτως προς την εντελώς σχετικοποιημένη παρουσία τέτοιων κανόνων στο πεδίο των επενδυτικών τραπεζών- οφείλει να εγγυάται, κατά συγκεκριμένο ποσοστό καθοριζόμενο κάθε φορά θεσμικώς, την αξία του συνόλου των καταθέσεων που δέχεται μετην αξία των κάθε είδους περιουσιακών στοιχείων, τα οποία της ανήκουν. Έτσι ο καταθέτης, ο οποίος είναι ο κύριος τροφοδότης της εμπορικής τράπεζας μέσω των καταθέσεών του, είναι βέβαιος για την ασφαλή τοποθέτηση της κατάθεσής του, ακόμη και αν η τράπεζα χρεοκοπήσει, αφού η τραπεζική πίστη είναι δεδομένη στη βάση των ίδιων τραπεζικών περιουσιακών στοιχείων πέρα και έξω από τη συμβολή των καταθέσεων στο κεφάλαιό της.

2. Μόλις όμως ξεκίνησε η προεδρία του Ronald Reagan, το 1980, και υπό την ακατάσχετη επιρροή νεοφιλελεύθερων χρηματοπιστωτικών αντιλήψεων, η διάκριση μεταξύ εμπορικών και επενδυτικών τραπεζών άρχισε να καταργείται στη πράξη.

α) Την αφετηρία σηματοδότησε το 1982 ο νόμος Garn-St Germain,τον οποίο ο ίδιος ο Reagan, οπαδός της νεοφιλελεύθερης «απορρύθμισης» στην οικονομία, χαρακτήρισε ως «το πρώτο βήμα ενός ολοκληρωμένου προγράμματος χρηματοπιστωτικήςαπορρύθμισης». Με το νόμο αυτόν «χαλάρωσαν» οι περιορισμοί του προαναφερόμενου νόμου Glass-Steagall του 1933 ως προς τα είδη δανείων που μπορούν να χορηγούν οι εμπορικές τράπεζες, φυσικά προς την κατεύθυνση δανείων υψηλότερου χρηματοπιστωτικού κινδύνου.

β) Την «ταφόπλακα» στη διάκριση μεταξύ εμπορικών και επενδυτικών τραπεζών έβαλε επί της προεδρίας του ο BillClinton, όταν πλέον και κατάργησε όλους, σχεδόν, τους κανονισμούς οι οποίοι θεσμοθετούσαν τη διάκριση αυτή (νόμοςGramm-Leach-Bliley του 1999). Και κάπως έτσι στις ΗΠΑ –και όχι μόνο, λόγω της τεράστιας επιρροής του αμερικανικού τραπεζικού συστήματος στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό γίγνεσθαι- και οι εμπορικές τράπεζες μπήκαν για τα καλά στους «πειρασμούς» εξαιρετικά επικίνδυνων, lato sensu,συμπεριφορών. Σήμερα ο Barak Obama επιχειρεί να γυρίσει πίσω, στις ρίζες της προαναφερόμενης διάκρισης που, το 1933, στήριξε την τραπεζική πίστη στις ΗΠΑ. Μήπως όμως είναι ήδη αργά;

3. Υπό τις συνθήκες αυτές είναι, άραγε, υπερβολικό να υποστηρίξεικανείς πως οι χρηματοπιστωτικές «αμαρτίες», καρποί των οποίων υπήρξαν οι τραπεζικές «χάρτινες τίγρεις» τύπου Lehman Brothers, στοίχειωσαν και το ιδιαίτερα ευάλωτο -λόγω της δομής του όπως προαναφέρθηκε– κυπριακό τραπεζικό σύστημα και, κατ’ επέκταση, την ευρωπαϊκή «τραπεζική πίστη»; Και αν ναι, γιατί με τόση ευκολία οι οικονομικοί ταγοί της Ευρωζώνης αποφάσισαν να φορτώσουν εξ ολοκλήρου στην πλάτη της Κύπρου, των Τραπεζών της και, σε τελική ανάλυση, των καταθετών τους, τις «αμαρτίες» τρίτων; Και μήπως έτσι η «τιμωρία» και λάθος παράδειγμα προβάλλει αλλά και λάθος αποδέκτες στοχεύει; Ακόμη δε περισσότερο: Αποτελεί κορυφαίο σφάλμα να πιστεύουν οι εμπνευστές της σημερινής οικονομικής πολιτικής έναντι της Κύπρου ότι μ’ αυτόν τον τρόπο υπηρετούν την ανάγκη θωράκισης της Ευρωζώνης. Κι αυτό γιατί είναι η ίδια η δομή της Ευρωζώνης και, κυρίως, η τραπεζική της δομή, η οποία ευθύνεταιεν πολλοίς για την κυπριακή τραπεζική τραγωδία και για κάθε μελλοντική τραπεζική τραγωδία στην καρδιά του ευρώ που, δυστυχώς, πολύ γρήγορα θα εκτυλιχθεί.

Β. Το τονίζω αυτό γιατί καθένας –εφόσον βεβαίως δεν εθελοτυφλεί ούτε είναι διατεθειμένος να υποκύψει στις καταστροφικές εμμονές του Βερολίνου, που τώρα «ανακάλυψε» τα «αγαθά του νεοφιλελευθερισμού»όταν και στις ΗΠΑ εγκαταλείπονται προτροπάδην- μπορεί ν’ αντιληφθείπως για ό,τι συμβαίνει στην οικονομία της Κύπρου και, πρωτίστως, στο τραπεζικό της σύστημα, μέγιστη είναι η ευθύνη αυτού τούτου του τραπεζικού ιστού της Ευρωζώνης.

1. Γενικές οικονομικές γνώσεις αρκούν για να καταδείξουν ότι η «αχίλλειος πτέρνα» του ευρώ έγκειται στο ότι επιχειρεί όχι μόνο να επιβιώσει αλλά και να κυριαρχήσει παγκοσμίως ως νόμισμα χωρίς να έχει στήριγμα σ’ ένα επαρκές «τραπεζικό έδαφος», κυρίως δε χωρίς να ερείδεται, από πλευράς χρηματοπιστωτικού περιβάλλοντος, σ’ έναν ενιαίο τραπεζικό χώρο. Με άλλες λέξεις η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα μοιάζει με «ζωγραφιά στο νερό», αφού μόνον επιφανειακώς –σχεδόν υπό όρους συμβολισμού μέλλοντος- ασκεί καθήκοντα κεντρικής τράπεζας. Απλή σύγκριση με τις δυνατότητες της Fed στις ΗΠΑ το αποδεικνύει: Η «θηριώδης» νομισματική –και όχι μόνο- παρεμβατική δυνατότητά της παρακολουθεί με θυμηδία τα –ακόμη- «νηπιακά βήματα» της ΕκΤ.

2. Ας μην αυταπατώμεθα, η ΕκΤ αδυνατεί να στηρίξει το ευρώ στον αγώνα επιβίωσής του μέσα στο ταραγμένο πέλαγος της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής καταιγίδας, η οποία έχει πάρει πια τα χαρακτηριστικά τρίτου παγκόσμιου οικονομικού πολέμου.

α) Γιατί, κακά τα ψέματα, δεν συνιστά πραγματική κεντρική τράπεζαένα χρηματοπιστωτικό μόρφωμα το οποίο π.χ.:


Αδυνατεί ν’ «αγοράσει» χρέος των κρατικών συνιστωσών, οι οποίες συνθέτουν το οικονομικό πεδίο δράσης του. Πως, λοιπόν, ν’ αντέξει στις διακυμάνσεις ισοτιμίας άλλων, πανίσχυρων και εξαιρετικά ευέλικτων, νομισμάτων;


Αδυνατεί να εποπτεύσει αποτελεσματικά τις επιμέρους τράπεζες,των οποίων «ηγείται» θεσμικώς και οικονομικώς.


Αδυνατεί έτσι, κατ’ αποτέλεσμα, να προστατεύσει την «τραπεζική πίστη» που του αναλογεί μέσω της προστασίας των καταθέσεων, οι οποίες διαμορφώνουν την υποδομή του.

β) Και μόνον οι «κραυγές αγωνίας» των εταίρων της Ευρωζώνης, οι οποίοι «κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου» θέτοντας ζήτημα άμεσης δημιουργίας μιας πραγματικής κεντρικής τράπεζας στην Ευρωζώνη μέσ’ από την οριοθέτηση ενιαίου τραπεζικού χώρου, το αποδεικνύουν μ’ ενάργεια. Φυσικά, αντιστέκονται οι «εμμονές» του Βερολίνου, το οποίο υπερασπίζεται τα δικά του οικονομικά συμφέροντα μέσ’ από την απόκρυψη των δικών του τεράστιων τραπεζικών προβλημάτων, ιδίως σ’ επίπεδο Landesbanken. Ως πότε όμως; Και, ιδίως, ως πότε η φαινομενικώς «πανίσχυρη» γερμανική οικονομία θα ζει με την ψευδαίσθηση ότι οι οριακέςαρετές της θα «κρύβουν κάτω από το χαλί» τις δραματικές επιπτώσεις των εγγενών ελαττωμάτων της; Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος – ακόμη και ο Πρώτος- δεν την έχουν ακόμη διδάξει επαρκώς;

3. Με άλλες λέξεις, και για να έλθουμε στα δεδομένα της κυπριακής τραπεζικής τραγωδίας: Δίχως να παραγνωρίζει κανείς ούτε τα suigeneris προβλήματα του κυπριακού τραπεζικού συστήματος ούτε τις επιπτώσεις του υπερτροφικού όγκου του –αν και ο τελευταίος μάλλον θα μπορούσε να χρησιμεύσει περισσότερο ως μέσο ανάδειξης της ευρωπαϊκής υποκρισίας με βάση το «πρότυπο» π.χ. του Λουξεμβούργου- είναι βέβαιο ότι αν υπήρχε πραγματική κεντρική τράπεζα, ικανή να στηρίξει το ευρώ, θα ήταν αυτή -και όχι τοEurogroup, κατ’ εξοχήν αναρμόδιο με βάση τους καθορισμένους διεθνώς χρηματοπιστωτικούς κανόνες- που θα είχε αποφασίσει π.χ.:

α) Για την, υπό την ευρεία του όρου έννοια, εγγύηση των τραπεζικών καταθέσεων στις επιμέρους ευρωπαϊκές τράπεζες και, επέκεινα, για την υπεράσπιση της «τραπεζικής πίστης» εντός των ορίων της Ευρωζώνης.

β) ​Για το αν και κατά πόσο –υπό όρους συστημικού ευρωπαϊκού τραπεζικού κινδύνου- μια τράπεζα ή ένα σύνολο τραπεζών, εν δυνάμει βιώσιμων, πρέπει να διασωθούν με κεφάλαια προερχόμενα από προς τούτο οργανωμένοευρωπαϊκό οικονομικό οργανισμό, στο πρότυπο του –ακόμη «εν αφανεία» τελούντος- ΕSΜ.

γ) ​Για το αν, εν τέλει, μια τράπεζα στο χώρο της Ευρωζώνης μπορεί να επιβιώσει ή, αντιθέτως, πρέπει να κλείσει, χωρίς συστημικό κίνδυνο.

Συμπερασματικώς: Η οικονομική και, πιο συγκεκριμένα, τραπεζική τραγωδία της Κύπρου, που εναγωνίως αναζητά την «κάθαρσή» της, πρέπει να διδάξει τους οικονομικούς ταγούς της Ευρωζώνης –άρα το Βερολίνο- κυρίως:​ Αφενός, πως και στην οικονομία πρέπει να ερευνάς την αιτία της κρίσης και όχι το «τέλειο θύμα της». Και, αφετέρου, πως ο «οικονομικός στρουθοκαμηλισμός» στο τέλος εκδικείται τους θύτες του και όχι μόνο τα θύματά του. Ιδίως δε ότι ο γνήσιος καπιταλισμός, εξ ορισμού «υδραργυρικό» σύστημα, μπορεί να επιβιώνει αενάως «εκδικούμενος» τους επίδοξους «βιαστές» του.

About these ads

35 Σχόλια to “Ένα χρηματοπιστωτικό requiem για την «τραπεζική πίστη»;”

  1. Anaconda είπε

    Αυτός δεν ψηφίζει ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ;

    • Anaconda είπε

      Πράκτοράς μου με ενημέρωσε ότι ένα σοβαρό άρθρο έχει μείνει εδώ και μήνες στα συρτάρια “για αδιευκρίνιστους λόγους”.
      Όταν δημοσιευτεί, ενημερώστε μας για να διαβάσουμε το συλλεκτικό εκείνο τεύχος.

      • Santa είπε

        @Anaconda
        να σε ρωτήσω..θα φτιάξετε κόμμα με τους υπόλοιπους ή θα πάτε στου Ζώη?

      • Anaconda είπε

        Γιατί ρωτάς;
        Δεν εκτιμάς ότι τα υφιστάμενα κόμματα είναι ικανά να μας σώσουν;
        Τί αξία θα μπορούσε να προσθέσει η παρουσία ενός άλλου κόμματος, όταν δε όλα τα στελέχη του μεταπολιτευτικού πολιτικού προσωπικού βρίσκονται εντός κάποιου υφιστάμενου κόμματος;

      • Santa είπε

        ρωτάω για να ξέρω τι θα ψηφίσω στις επόμενες εκλογές..άλλωστε εσύ είπες ότι κάτι ετοιμάζετε.

      • Το ρολόι είπε

        Ax βρε Anaconda, μην παίζεις με τον πόνο μας! Δώσε μια αισιόδοξη απάντηση να τελειώνουμε…

      • Anaconda είπε

        Η απάντηση είναι η εξής: αν πείτε ΞΕΚΑΘΑΡΑ ότι το υφιστάμενο πολιτικό προσωπικό είναι ΑΝΙΚΑΝΟ, ενδεχομένως κάτι να κάνω.

      • Το ρολόι είπε

        Η αλήθεια η δικιά μου και μάλλον και το πρόβλημα, είναι οτι ξεχωρίζω ενα δυό πρόσωπα απο υφιστάμενα κόμματα τα οποία θα ήθελα να δώ σε εναν νέο πολιτικό φορέα.

      • Anaconda είπε

        Παιδιά, όχι άλλα “ίσως, μάλλον, μπορεί”. Ονόματα.

      • Το ρολόι είπε

        Εννοώ οτι δεν απορρίπτω όλους επειδή δεσμεύονται απο μια γραμμή. Δεν έχει όμως αυτό να κάνει με εσένα!

      • Το ρολόι είπε

        Τί ονόματα; Να τους προτείνουμε εμείς τί να κάνουν;

      • Anaconda είπε

        Santa: Περιμένω την απάντησή σου.
        Ρολόι: “ξεχωρίζω ενα δυό πρόσωπα απο υφιστάμενα κόμματα”: Ποιούς συγκεκριμένα.

      • Το ρολόι είπε

        Δώσε μου λίγο χρόνο φίλε και επανέρχομαι….

      • Το ρολόι είπε

        Λοιπόν φίλε, ας μην ασχοληθούμε με συγκεκριμένα ονόματα γιατι δεν προπαγανδίζω κανένα, ας σου πώ οτι με καλύπτει σε γενικές γραμμές όποιος μας βγάλει απο τη ζώνη του ευρώ, δώσει δύναμη στις ένοπλες δυνάμεις μας, επίσης την αστυνομία να την τοποθετήσει στην πραγματική της θέση και να δώσει αξία στην παιδεία με την παιδαγωγική της έννοια. Επιστροφή με κάθε τρόπο στους άνεργους αλλοδαπούς. Σκούπα. Συγγνώμη για τις διακοπές, αλλα κάνω και κάτι παράλληλα και επανέρχομαι, συγχώρεσέ με..

      • Santa είπε

        @Anaconda
        έχεις πλάκα τελικά!! και οι πέτρες γνωρίζουν ότι το υφιστάμενο πολιτικό προσωπικό είναι μόνο για κλωτσιές!!! περίμενες να σου πω κάτι διαφορετικό? ακόμη κι αν υπάρχουν όπως λέει το “ρολόι” κάποιες εξαιρέσεις, αργά ή γρήγορα θα τους φάει η μαρμάγκα! όταν βάζεις έστω και ένα σάπιο φρούτο μέσα στα καλά, θα χαλάσουν όλα! πόσο μάλλον τα φρούτα της βουλής που τα περισσότερα βρωμάνε σαπίλα από χιλιόμετρα!

      • Το ρολόι είπε

        Eτσι δεν γίνεται συζήτηση γιατι φεύγουμε και επανερχόμαστε. Γράψε μας πέντε λόγια για εσάς που σας γνωρίζουμε έστω διαδικτυακώς, αλλα σαν νέος πολιτικός φορέας και στις θέσεις που λίγο πολύ συμφωνούμε.

      • Το ρολόι είπε

        Σωστός Santa.

      • Anaconda είπε

        Αφού συμφωνήσαμε ότι είναι όλοι τους ανίκανοι να μας βγάλουν από το τέλμα, θα μαζέψω και τα άλλα ομορφόπαιδα να συννενοηθούμε για τις λεπτομέρειες και θα σας ενημερώσω.

      • Το ρολόι είπε

        Great! thnx! :)

      • Santa είπε

        φέτος όμως..όχι σε βάθος χρόνου!

  2. φωτεινη είπε

    βρε Προκοπη πουλακι μου,μια χαρα μου φαινεται οτι τα λες,αλλα γιατι εισατε μαζι με τους γερμανοτσολιαδες και ψηφιζετε ναι σε ολα;

  3. Μιχαήλ είπε

    ΓΤΠΚ.

  4. Στις 03/12/2012 στο ετοίμασα με το τότε φορολογικό…και δεν το δημοσίευσα…
    Και τώρα μας ξανακάνεις μάθημα για την Lehman Brothers και τον νόμο Glass-Steagall ????
    Για αυτά που λέμε και φωνάζουμε 3-4 χρόνια στο διαδίκτυο ?
    Αυτόν το νόμο που κάνατε δηλαδή με την κυβέρνηση του κυρίου Κων/νου, του “ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ” ???
    Εξακολουθείς να θες να μας δουλεύεις ψιλό γαζί βλέπω…
    Ο.Κ.κ.Βουλευτά.
    Δικό σου κι εύχομαι να το δείς…

    Τίτλος: Μην μιλάτε για Μικρασίες

    Με πολύ μεγάλη έκπληξη είδα από τον φιλόξενο αυτό χώρο να φιλοξενούνται σχετικά προσφάτως , δύο άρθρα του καθηγητή κ. Προκόπη Παυλόπουλου. Νυν βουλευτή και πρώην Υπουργού της Ν.Δ. Το πρώτο, στις 22-07-2012, μετά τις νικηφόρες εκλογές από τη Ν.Δ. Ηταν το: «ΤΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΑ ΟΡΙΑ ΤΩΝ ΑΠΟΚΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΩΝ: Άρθρο με πολλούς αποδέκτες».
    http://olympia.gr/2012/07/22/%E2%80%8B%CF%84%CE%B1-%CF%83%CF%85%CE%BD%CF%84%CE%B1%CE%B3%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%B1-%CE%BF%CF%81%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%BF/
    Αναφερόταν στο θέμα της κρατικοποίησης των Επιχειρήσεων του Ιδιωτικού τομέα (Αρθρο 107 του Συντάγματος).Δεν έχω να πω περισσότερα για αυτό το θέμα, διότι είναι απολύτως φαιδρό ένας πρώην υπουργός, ενός Νεοφιλελεύθερου κόμματος, που κυβέρνησε την Ελλάδα επί μακρόν να ανακαλύπτει τώρα τις «κομμουνιστικές» Εθνικοποιήσεις που ξόρκιζαν τότε σαν το διάολο με το λιβάνι.!
    Μήπως όμως τον συγκλόνισε η αποφασιστικότητα μίας Αργεντινής Προέδρου να πάει κόντρα ακόμα και σε πολυεθνικούς κολοσσούς όπως η Repsol ?
    Μήπως «ξορκίζει» και αυτός τον κακό νεοφιλελευθερισμό και στρέφεται προς το Κράτος όπως ο «γκουρού» του Νεοφιλελευθερισμού, Φράνσις Φουκουγιάμα ? (1 & 2)
    Δεν γνωρίζω τελικά ποια ήταν τα κίνητρά του για αυτήν την μεταστροφή και δεν θέλω να γράψω τίποτα περισσότερο πέραν αυτών που έγραψα υπό τη μορφή σχολίων τότε. Και ειδικά τώρα, που ετοιμάζονται να ιδιωτικοποιήσουν πλήρως, ακόμα και τα Νερά της χώρας.
    Εχουμε περάσει βλέπεται από το επίπεδο της υποκρισίας σε αυτό της ιλαροτραγωδίας.!
    Το δεύτερο όμως άρθρο, στις 18-11-2012, που αφορούσε το «λαθρονόμο» Ραγκούση και δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή με «τσίγκλισε» πολύ, όπως λένε στα Ηπειρώτικα βουνά.
    Ο τίτλος ήταν, «Επικίνδυνοι πειραματισμοί με την ελληνική ιθαγένεια».
    http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_3_18/11/2012_502143
    http://olympiada.wordpress.com/wp-admin/post.php?post=209539&action=edit
    Ο πρώην υπουργός στο άρθρο αυτό κατακρίνει (και πολύ σωστά) τον νόμο αυτόν. Φτάνει να ομιλεί περί «Μικρασιατικής καταστροφής» και να κάνει μαθήματα περί Ελληνισμού και Εθνικής ευθύνης…
    Δεν ενθυμούμαι ποτέ όμως, να έχει απολογηθεί δημοσίως για αυτό το Εθνικό ΕΚΤΡΩΜΑ (παρόμοιας σύλληψης, με παρεμφερές κατ’ ουσία «πολιτικό» αντικείμενο) που ο ίδιος εισηγήθηκε (και πέρασε από την τότε πλειοψηφία του Κοινοβουλίου) το 2006 (και εύχομαι να κάνω λάθος και να με διαψεύσει, έστω και από αυτήν την διαδικτυακή σελίδα).
    Ας εξηγήσω πολύ συνοπτικά το «έκτρωμα».
    Εστω δύο κόμματα Α και Β σε ένα χωριό με 100 ψηφοφόρους.
    Οι χωρικοί ψηφίζουν: 40 ψήφους το Α κόμμα
    35ψήφους το Β κόμμα
    25 Λευκά ψηφοδέλτια
    Δεν έχουμε άκυρα. Κανένα. Ετσι έχει 40% το Α κόμμα, 35% το Β κόμμα και 25% ουσιαστικής αποδοκιμασίας των κομμάτων Α και Β…, γιατί, αυτό ακριβώς σημαίνει το λευκό ψηφοδέλτιο. Αφού όμως τα λευκά ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΥΡΑ αλλά ΔΕΝ μετράνε στην καταμέτρηση για το ποσοστό εκλογής τα ποσοστά διαμορφώνονται ως εξής:
    53,3% το Α κόμμα και 46,7% το Β κόμμα.!
    Κυβερνά δηλαδή στο μικρό χωριό, το Α κόμμα αλλά…60 ψηφοφόροι, η πλειοψηφία του χωριού δηλαδή, το ΑΠΟΔΟΚΙΜΑΣΕ…!!!
    Ετσι όμως, έχουμε γνήσια ΝΟΘΕΥΣΗ της Λαϊκής Βούλησης και της Λαϊκής Κυριαρχίας. Κάντε τώρα την τυπική αναγωγή σε επίπεδο Χώρας, υπολογίστε και το bonus των 50 εδρών…!!! και έτσι θα διαπιστώσετε ότι μπορεί να κυβερνάει μόνο του ένα κόμμα, μίας ισχνότατης σχετικής πλειοψηφίας , μία ΟΛΟΚΛΗΡΗ χώρα…!!!
    Νόμος 3434 του 2006, Αρθρο 1. Δηλαδή, ο νόμος «Παυλόπουλου»…
    Και όπως λέει ο καθηγητής Δημόσιας Διοίκησης, Α. Μακρυδημήτρης, «αντιφάσκει και ανατρέπει» ακόμα και την 12/2005 απόφαση, του Ανώτατου Ειδικού Δικαστηρίου της χώρας (Αρθρο 100 του Συντάγματος). http://kdp.pspa.uoa.gr/LEYKA.htm
    Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ…!!!
    Περισσότερες λεπτομέρειες εδώ http://www.newstime.gr/?i=nt.el.article&id=16544
    και εδώ http://www.otyposnews.gr/archives/36550#axzz26u1rtOsN
    Θα μου πείτε, γνωστά είναι αυτά, γιατί μας τα αναφέρεις ξανά Αμετανόητε ?
    Τα αναφέρω ξανά διότι, πρέπει να υπενθυμίσω ακόμα μία φορά επιτακτικώς, στους «τιμητές» του Εθνους ,ότι η θέση τους δυσχεραίνει. Και αφού θέλουν να συνεχίσουν την Εθνοκάθαρση, με ένα καινούριο φονικό, Φορολογικό νομοσχέδιο, να ξέρουν ότι όλα αυτά, στο άμεσο μέλλον θα αποτελέσουν εξαιρετικά αποδεικτικά στοιχεία. Γιατί όλα όπως αποδεικνύεται, βαδίζουν βάσει άριστου σχεδίου, καλά προμελετημένου. Τα «συνεταιράκια» όλα, είναι μέσα στο κόλπο και εργάζονται άριστα. Το κάθε ένα με διαφορετικό και διακριτό ρόλο, αλλά πάντοτε σε αγαστή συνεργασία (3).
    Αποδείχτηκε όμως ήδη, περίτρανα, με ένα πλήθος άρθρων, συνεντεύξεων, ντοκουμέντων και εγγράφων (ειδικά από τις ανεξάρτητες φωνές μέσω του διαδικτύου) ότι πρόκειται καθαρά περί Εθνικής προδοσίας. Δεν μπορείς να βάζεις σε πρώτη μοίρα τις ανάγκες των τοκογλύφων (ελλήνων και ξένων) και τα κερδοσκοπικά παιχνίδια των «αγορών» από την επιβίωση ενός Λαού. Και ούτε επειδή, δεν θέλεις να συλλάβεις τους φοροφυγάδες, να διαλύεις χωρίς οίκτο τις Ελληνικές οικογένειες. Αλλωστε ο λόγος του κ.Καμμένου μέσα στη Βουλή των Ελλήνων στις 30-11-2012 (ένα ιστορικό ντοκουμέντο) ήταν ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟΣ (δεν ταυτίζομαι με τις πολιτικές θέσεις του) και φανέρωσε μερικές μόνο, πτυχές αυτής της προδοσίας. Και δώθηκε πάλι αμνηστία, με ένα κατάπτυστο Α.86, ψηφισμένο με εισήγηση ενός άλλου έγκριτου Συνταγματολόγου, που απλά γελάνε και οι πέτρες.

    Οταν η κα Αννα-Ψαρούδα Μπενάκη, έκανε αυτήν την ιστορική πλέον δήλωση-προειδοποίηση, απευθυνόμενη στον κ. Κάρολο Παπούλια, με τον δικό ΣΑΣ εκλογικό νόμο κ.Παυλόπουλε, οδηγείται η χώρα σε μία ανάλογη Μικρασιατική καταστροφή. Επιδιώκοντας ταυτοχρόνως, να μην υπάρξει και «Γουδή». Μένει προφανώς, πιά, στον Ελληνικό Λαό, το Α.120, η ακροτελεύτια πράξη του Συντάγματος που ευτυχώς μας το άφησαν παρακαταθήκη οι πρόγονοί μας, από το 1844…!
    Ο Ελληνικός Λαός λοιπόν, θα αποδώσει, εις το ακέραιο κάποια στιγμή, όχι μόνο τις «πολιτικές» ευθύνες που ορίζει το Σύνταγμα, αλλά τις Αστικές και τις Ποινικές. Σκεφτείτε λοιπόν καλά τι πάτε να πράξετε με αυτό το Φορολογικό νομοσχέδιο.
    Αφήστε κατά μέρους τις υποκριτικές ρητορείες «ξεριζωμών», για τους Ιθαγενείς αυτής της Χώρας και μην αναφέρετε ξανά την λέξη Μικρασία. Εστω και αν έχετε δίκιο.
    Δεν θα το συνιστούσα. Είναι πολύ «επικίνδυνη» αυτή η λέξη. Ειδικώς αυτήν την περίοδο.

    Ενας Ελληνας με Μικρασιάτικη καταγωγή και για το γνήσιο της υπογραφής,
    -Αμετανόητος

    Υ.Γ.1. Φέρτε πίσω το κράτος / του Φράνσις Φουκουγιάμα
    © The Observer http://www.ppol.gr/cm/index.php?LID=1&Datain=446
    Υ.Γ.2. Ο νεοσυντηρητισμός μετεξελίχτηκε σε κάτι που δεν μπορώ πια να υποστηρίζω / του Φράνσις Φουκουγιάμα
    © The Guardian http://www.ppol.gr/cm/index.php?Datain=2005&cata_id=5&catb_id=7&LID=1
    Υ.Γ.3.τα «συνεταιράκια» του συστήματος εξουσίας, ήταν και είναι, τα κοινοβουλευτικά κόμματα των ΠΑΣΟΚ,ΝΔ,ΛΑΟΣ,ΔΗΜΑΡ,Χ.Α.,ΔΗΣΥ.
    Υ.Γ.4. προς κ. Χασάπη και λοιπούς υπερασπιστές της αλλαγής Συντάγματος: To A.120 του υπάρχοντος Ελληνικού Συντάγματος, είναι μεγαλειώδες. Καλό είναι να ασχοληθείτε βαθύτερα με το Τυπικό και Ουσιαστικό νόημά του.

  5. Deneb είπε

    Και να ρωτήσω τώρα κάτι και εγώ ο αδαής. Αφού χωρίς να ενημερώσουν κανένα οι ληστές αποφάσισαν ότι οι καταθέσεις του κόσμου αποτελούν επένδυση και όχι αποταμίευση, τότε αποταμίευση τι είναι;
    Πώς μπορεί κάποιος να κάνει αποταμίευση εντός των ορίων της ΕΕ;
    Επιτρέπεται η αποταμίευση εντός ΕΕ ή μήπως είναι παράνομη; Και αν είναι παράνομη ποιος νόμος ορίζει πότε παρανομεί κάποιος που αποταμιεύει και ποιες οι κυρώσεις που επιβάλλονται για την παράνομη πράξη του;
    Αφού πριν την απόφαση των ληστών δεν υπήρχε η έννοια της αποταμίευσης ως επένδυσης, γιατί δεν εξαιρούνται οι αποταμιεύσεις που έγιναν πριν την απόφαση, αφού δεν μπορεί να επιβληθεί ποινή άνευ νόμου όπως προβλέπει το άρθρο 7 της Ευρωπαϊκής σύμβασης για τη προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου;

  6. Σοφία είπε

    Προκόπη, που ήσουν είπαμε όταν είχαμε κατσικωμένη στο σβέρκο την χουντίτσα papademonium που έκανε το PSI και πανηγύριζε για την πετυχεσιά της;

  7. [...] http://olympia.gr/2013/03/28/%CE%AD%CE%BD%CE%B1-%CF%87%CF%81%CE%B7%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%80%CE%… [...]

  8. ΚΥΡ ΜΑΝΩΛΗΣ είπε

    ΥΠΕΡΜΑΧΟΣ ΤΗΣ……ΑΜΕΣΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ, ΜΙΑΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΣ, ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ
    ΕΝΟΣ ΕΝΙΑΙΟΥ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟΥ ΧΩΡΟΥ……
    ΓΙΑ ΝΑ……ΣΩΘΕΙ ΤΟ ΕΥΡΩ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ, ΝΑ ΚΥΡΙΑΡΧΗΣΕΙ!!!!!!!!!!!!
    ΚΑΚΙΑ ΓΕΡΜΑΝΙΑ!! ΑΝΤΙΣΤΕΚΕΣΑΙ…….
    ΚΑΙ….ΚΑΚΟ, ΚΑΘΕ ΚΡΑΤΟΣ-ΕΘΝΟΣ….ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΚΑΙ ΜΙΑ ΥΠΟΤΥΠΩΔΗ “ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ”…ΤΡΑΠΕΖΙΚΗ Η ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΗ!
    Η ΙΣΧΥΣ ΕΝ ΤΗ ΕΝΩΣΕΙ……
    ΤΩΡΑ ΕΜΕΝΑ, ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ Μ ΑΡΕΣΕΙ ΑΥΤΟ;;;;
    ΟΧΙ ΒΕΒΑΙΑ ΟΤΙ ΞΕΡΩ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ…….
    ΑΛΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΛΙΓΑ, ΜΟΥ ΦΤΑΝΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΩ ΟΤΙ Ο ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ…..
    ΔΟΥΛΕΥΕΙ ΑΠΛΩΣ….ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ!
    ΚΙ ΟΧΙ ΟΤΙ ΚΟΠΤΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ….Η ΤΟ ΑΔΙΚΟ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ

  9. Alexis B είπε

    Για να δούμε κάποια θεματάκια χρησιμοποιόντας κάποια παραδείγματα.
    Έστω ένας πλοίαρχος επιβατικού πλοίου, από λάθος η “λάθος” χειρισμό ρίχνει το πλοίο σε ξέρα και βυθίζετε και σώζονται λίγοι είτε από τύχη είτε επειδή προεβλεψαν την καταστροφή.
    Αυτός ο ποίαρχος θα περάσει από δίκη και θα πάει φυλακή.
    Κατ’ αντιστοιχείαν οι τραπεζίτες έριξαν τις τράπεζες στήν ξέρα με τίς γνωστές “μανούβρες”
    Γιατί όχι μόνο δεν πάνε φυλακή αλλά προσπαθούμε να τίς σώσουμε ρίχνοντας έξω την χώρα.
    Τήν όποια χώρα, είτε λέγετε Ελλάδα, είτε Κύπρος, Είτε Ισπανία κτλ.
    παράδειγμα δεύτερο
    Από λάθος πληροφορεία ένας οδηγός τουριστικού λεοφορείου γεμάτο κόσμο παίρνει λάθος δρόμο και αντί να πάει στόν προορισμό του πάει σε διαφορετική κατεύθηνση και υποψιάζετε ότι με την πορεία που ακολουθεί θα πέσει σε γκρεμό.
    Το πλέον λογικό που θα κάνει είναι να αλλαξει πορεία.
    Στήν περίπτωσή μας η ευρωζώνη ακολουθεί λάθος πορεία που καταλύγει σε έναν “οικονομικό γκρεμό” και όχι απλά δεν αλλάζει πορεία αλλά, τα μέλοι της πέφτουν στον γκρεμό το ένα μετά το άλλο σαν τίς σουλιώτισσες στον Ζάλογγο με την τελευταία στήν σειρά “την Γερμανία” να φωνάζει πέστε να σωθήτε
    Αυτό κατά την άποψή μου είναι σχιζοφρένεια.
    Παράδειγμα τρίτο
    Πάλι σε ένα λεοφορείο γεμάτο κόσμο ο συνοδος της εκρδομής αναγκέλει ότι προορισμός του λεοφωρείου είναι “τόπος χλωερός και τόπος αναψύξεως” όταν μετά από κάποια χιλιόμετρα διαδρομής οι επιβάτες ανακαλύπτουν ότι πραγματικός προορισμός του λεωφορείου είναι το νεκροταφείο και η ευχάριστη εκδρομή τους πρόκειτε να μετατραπεί σε κάτι μακάβριο, τι ποιό φυσικό οι μή ανώμαλοι, δρακουλιάριδες επιβάτες να απαιτήσουν να κατέβουν.
    Κατ’ ανάλογο τρόπο η ευρωζώνη και η Ε.Ένωση έχουν μετατραπεί από ένα χώρο οικονομικής ευμάριας και ισοτιμίας εταίρων σε κάτι που θυμίζει τον πύργο του κόμη δράκουλα όπου ο κύριος του πύργου (Γερμανία) μαζί με τους υπηρέτες του (Αυστρία, Φινλανδία Ολλανδία κτλ) επιτήθονται στους υπόλοιπους και τους πίνουν το αίμα μέχρι θανάτου.
    Τί ποιό ανεξήγιτα ανώμαλο,είναι τα θύματα να παραμένουν στόν πύργο μέχρι να φαγωθούν ολοκληρωτικά και να μήν φεύγουν αφήνοντας τους κυρίους του πύργου να λοιμοκτονίσουν και συνάμα να σώσουν και την ζωή τους????
    Αυτά και όποιος έχει μυαλό ας καταλάβει

  10. ΤRΑΝΜΑΝ είπε

    Προκόπη, διάβασε αυτό για να ξεστραβωθείς :

    ΤΟ ΑΤΟΚΟ ΕΘΝΙΚΟ ΝΟΜΙΣΜΑ ΚΑΙ Η ΑΠΑΤΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩ :
    Η έκδοση νομίσματος συνιστά πράξη εθνικής κυριαρχίας και αποτελεί θεμελιώδες προνόμιο ενός κράτους που είναι ελεύθερο και ανεξάρτητο.
    Το δίλημμα που τίθεται για ΕΥΡΩ ή ΔΡΑΧΜΗ, θα πρέπει να αποσαφηνιστεί με το ερώτημα : ΕΥΡΩ ή ΕΘΝΙΚΟ ΝΟΜΙΣΜΑ.
    Διότι αν μιλάμε για δραχμή θα πρέπει να προσδιορίσουμε ποιος θα έχει το εκδοτικό προνόμιο, η ιδιωτική ΤτΕ – έντοκα (έχει ανώνυμη μετοχική σύνθεση και το καταστατικό της επιτρέπει μόνο μέχρι το 30% κρατικής συμμέτοχης) ή την κρατικοποιημένη ΤτΕ – άτοκα. Η διάκριση είναι σημαντική.
    Αντίστοιχα, το εκδοτικό προνόμιο του Εύρω, ανήκει στην ΕΚΤ (Rothschilds-ιδιώτες τραπεζίτες) και ως νόμισμα δεν είναι αξιόγραφο (δηλ. αποδεικτικό αξίας) αλλά χρεόγραφο (δηλ. αποδεικτικό χρέους) !!!
    Δηλαδή μπαίνει στην οικονομία μας ως ΧΡΕΟΣ (και μάλιστα έντοκα).
    Δημιουργείται και μετά δανείζεται στις εμπορικές τράπεζες με 1% και κατόπιν αυτές το δανείζουν με 4%, 5% ή και 6%, μέσω της αγοράς ομολόγων. Το ομόλογο όμως αποτελεί μια επένδυση και ως επένδυση εμπεριέχει και επενδυτικό ρίσκο. Μέχρι και το 2009 (την έναρξη της κρίσης) αποτελούσε την καλύτερη επένδυση και για αυτό έφερε την υψηλότερη διαβάθμιση ως ΑΑΑ (τώρα πια στην κατηγορία σκουπίδια –junk ).
    Τώρα μέσω μνημονίων, δανειακών συμβάσεων και με συνδυασμό άγριας λιτότητας και υψηλής φορολογίας αναγκάζουν τα κράτη (τους λαούς) να πληρώσουν την άστοχη επένδυση και την χασούρα των τραπεζών. Δηλ. κοινωνικοποίηση της ζημιάς και ιδιωτικοποίηση του κέρδους
    (ο γνωστός όρος Privatize the gains and socialize the losses)
    Όταν εκδίδεις oμόλογο δημιουργείς χρέος, όταν βγαίνεις στις αγορές δημιουργείς χρέος, όταν υπογράφεις μια δανειακή σύμβαση δημιουργείς χρέος και όταν μιλάς για εύρω-ομόλογα μιλάς για χρέος με την συνολική εγγύηση όλης της ευρωζώνης.
    ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ δυνατόν να λύσεις ένα πρόβλημα χρέους με ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΧΡΕΟΣ, όπως να δεν είναι δυνατόν να δώσεις περισσότερο αλκοόλ σε ένα μεθυσμένο, για να τον κάνεις νηφάλιο.
    ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΛΟΓΟΥΣ ΠΡΕΠΕΙ ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΑ ΝΑ ΓΥΡΙΣΟΥΜΕ ΣΕ ΕΘΝΙΚΟ ΝΟΜΙΣΜΑ (ΠΟΥ ΘΑ ΤΥΠΩΝΕΤΑΙ ΑΤΟΚΑ ΑΠΟ ΕΜΑΣ), ΔΙΑΓΡΑΦΟΝΤΑΣ ΜΟΝΟΜΕΡΩΣ ΤΟ ΧΡΕΟΣ (ΠΟΥ ΤΟ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟ 1881 ΚΑΙ ΤΟ ΕΧΟΥΜΕ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΕΞΟΦΛΗΣΕΙ), ΕΘΝΙΚΟΠΟΙΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΤτΕ ΚΑΙ 6-7 ΑΚΟΜΗ ΤΡΑΠΕΖΕΣ (ΠΟΥ ΩΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ 2012 ΕΧΟΥΝ ΠΑΡΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΓΥΡΩ ΣΤΑ 233 ΔΙΣ ΣΕ ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ, ΟΜΟΛΟΓΑ ΚΑΙ ΡΕΥΣΤΟ), ΕΛΕΓΧΟΝΤΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΟΝΤΑΣ ΤΟ ΝΟΜΙΣΜΑ ΜΑΣ ΑΠΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ , ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΘΙΣΤΩΝΤΑΣ ΜΙΣΘΟΥΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΡΕΥΣΤΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΑΓΟΡΑ ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ ΕΚΜΕΤΑΛΕΥΟΜΕΝΟΙ ΤΑ ΤΡΙΣ ΤΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΤΟΠΟΣ ΠΡΟΣ ΟΦΕΛΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

    Αν δε συμφωνείς με τα παραπάνω είσαι προδότης…λέμε τώρα…

  11. Dimitri είπε

    Μίλησε και ο Πάκης που θα πήγαινε σπίτι του μαζί με τον κουρασμένο, αλλά ξεχάστηκε.

  12. gim είπε

    Αντε ρε υπηρετακο τραβα να ρουφηξεις το αυγο σου,μπορεις,γλυψεν,γλυψεν,υπαρχει τροπος.

  13. George είπε

    Προκοπη αντε ψηφισε και το τεταρτο μνημονιο και ασε τα αρθρα απο δω και απο κει, δε σας ξεπλενει ΤΙΠΟΤΑ

  14. […] http://olympia.gr/2013/03/28/%CE%AD%CE%BD%CE%B1-%CF%87%CF%81%CE%B7%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%80%CE%… […]

Υποβολή απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

WordPress.com Logo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Log Out / Αλλαγή )

Google+ photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Log Out / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 76,287 other followers

%d bloggers like this: