Γράφει ο Νίκος Καράς.
Αύριο, 14 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ του 2012, καταβάλλεται για τελευταία φορά το δώρο των ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ. Τα δώρα αυτά, που τα λέμε 13 και 14 μισθός, που ο εργαζομένους ή ο συνταξιούχος τα περίμενε, ώστε να μπαλώσει διάφορες οικογενειακές ανάγκες του, φέτος τελειώνουν οριστικά. Και τελειώνουν οριστικά ,τώρα στο δημόσιο τομέα , αύριο και στον ιδιωτικό τομέα και μην έχεις αμφιβολία γι αυτό, από εκλεγμένες ελληνικές κυβερνήσεις οι οποίες πιστές στις προσταγές των ξένων τοκογλύφων, το στερούν από τον εργαζόμενο, από τον συνταξιούχο. Οι άνθρωποι που θα περάσουν στην ιστορία σαν οι σφαγείς του ελληνικού λαού, για όσα έκαναν και κάνουν, θα κάνουν, διότι ακόμη δεν τελείωσε τίποτα. Παραπλάνησαν τον κόσμο με ψεύτικές υποσχέσεις τύπου “λεφτά υπάρχουν” να κερδίσουν την εξουσία, την άλλη μέρα της εκλογής τους ξεκίνησαν το καταστροφικό τους έργο που παραδίδει την χώρα σε ξένα χέρια.. Η ιστορία θα τους αφιερώσει τους ανάλογους χαρακτηρισμούς, όπως έκανε και με άλλους, που περάσαν με μαύρα γράμματα στα κιτάπια της. Ο ένας σοσιαλιστής και ο άλλος λαϊκός δεξιός. ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΞΕΧΑΣΕΙΣ ΠΟΤΕ!
Αλλά ας θυμηθούμε, πότε ξεκίνησαν , την διαδρομή τους, για να φτάσουμε στην αυριανή τελετή λήξης του ελέω των δύο συμφοιτώ ν και με εντολές ξένων.
*Το δώρο Πάσχα εμφανίστηκε πρώτη φορά τον Απρίλιο του 1822, όταν το ζήτησαν οι υπάλληλοι «της εν Κορίνθω Προσωρινής Διοίκησης της Ελλάδος», όπως αναφέρει ο ιστορικός Γ. Κορδάτος στην «Ιστορία του Ελληνικού Εργατικού Κινήματος» (Αθήνα 1956, σελ. 29).
*Στον ιδιωτικό τομέα πριν από το 1940 ορισμένες συλλογικές συμβάσεις εργασίας και εσωτερικοί κανονισμοί μεμονωμένων επιχειρήσεων προέβλεπαν τη χορήγηση του δώρου Πάσχα. Πρώτη φορά όμως με το νομοθετικό διάταγμα 310/1941 στην Κατοχή ορίστηκε ότι «όπου από συνήθεια ή από έθιμο ή από διάταξη ΣΣΕ καταβάλλεται θα συνεχίσει να καταβάλλεται».
*Ακολούθησε ο Ν. 1.901/51, που κύρωσε τον αναγκαστικό Ν. 1.777/51 (ο οποίος διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 15 του Ν. 2.053/52). Ορισε ότι οι υπουργοί Οικονομικών και Εργασίας «δύνανται διά κοινών αποφάσεων να προσδιορίζουν εκτάκτως οικονομικάς ενισχύσεις κατά τις εορτές Χριστουγέννων και Πάσχα εις χρήμα ή εις είδος». Εκτοτε γενικεύθηκε στον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα.
*Με κοινές νομοθετικές ρυθμίσεις καθιερώθηκε και το δώρο Χριστουγέννων, που αποτελούσε «χορήγηση στους μισθωτούς έκτακτης οικονομικής ενισχύσεως κατά τις εορτές των Χριστουγέννων – Νέου Ετους».
*Με το άρθρο 1 του Ν. 1.082/80 το δώρο αυτό μετονομάστηκε σε επίδομα εορτών Χριστουγέννων και καθορίστηκε το πλαίσιο χορηγήσεώς του.
*Ακολούθησε η έκδοση της υπ’ αριθ. 19.040/81 αποφάσεως των υπουργών Οικονομικών και Εργασίας, που ρυθμίζει παγίως πλέον όλα τα σχετικά με τον τρόπο υπολογισμού και χορηγήσεως των επιδομάτων εορτών κατ’ έτος.
*Το επίδομα αδείας μετ’ αποδοχών καθιερώθηκε με τον αναγκαστικό νόμο 539 του 1945, όπου, στο άρθρο 2 παράγραφος 1, προσδιορίζονται οι προϋποθέσεις λήψης της πρώτης άδειας με αποδοχές, καθώς και η άδεια για όλα τα επόμενα χρόνια στον ίδιο ή σε διαφορετικούς εργοδότες.
*«Από το 1951 για το δώρο Πάσχα κι από το 1945 για το επίδομα αδείας κανένας μέχρι σήμερα, ούτε κυβέρνηση, ούτε ιδιώτες, αμφισβήτησαν την αναγκαιότητα χορήγησης» δήλωσε στην «Κ.Ε.» ο Α. Μητρόπουλος, καθηγητής εργατικού δικαίου και πρόεδρος της Ενωσης για την Υπεράσπιση της Εργασίας και του Κοινωνικού Κράτους. «Ο 14ος, δώρο Πάσχα και επίδομα αδείας, όπως και ο 13ος μισθός, το δώρο Χριστουγέννων, αποτέλεσαν την αναγκαιότητα για την ενίσχυση της αγοραστικής δύναμης των μισθωτών. Συντέλεσε στην αύξηση της εμπορικής κίνησης και στην εναλλακτική καταναλωτική συμπεριφορά μισθωτών, συνταξιούχων και ανέργων.
Aύριο, ένα ιστορικό βοήθημα των εργαζομένων, αποσύρεται οριστικά, από ανθρώπους φραγκάτους, με καταθέσεις στο εξωτερικό, με σειρά ακινήτων , οι οποίοι παραπλανώντας και εκμεταλλευόμενοι την ψήφο μας κάνουν άλλο ένα βήμα στην εξαθλίωση των εργαζομένων αλλά με όμως πατριωτικό καθήκον Τώρα ποιανής χώρας ; Το ξέρετε δεν χρείΑζεται να σας το πω.
Υ΄.Γ. Στις επερχόμενες εκλογές θα πας πάλι στο σφαγείο ακλάφτος; Θα έχεις πάλι ασθενή μνήμη;