Μια επίκαιρη επιστολή προς τράπεζα: “Με ποιο δικαίωμα ζητάτε το σπίτι μου;”

Εκδώσατε την πιο πάνω διαταγή πληρωμής σε βάρος μου, επειδή ήμουν εγγυητής στη σύμβαση αυτή. Μετά από προφορική συνομιλία με τον διευθυντή του υποκαταστήματος Αργοστολίου, σας αποστέλλω την παρούσα επιστολή.

Δεν σας χρωστώ. Και δεν έχετε να λάβετε, από κάποιον που εξ αιτίας των χρηματοπιστωτικών σας παιχνιδιών, υποχρεώθηκε σε κλείσιμο της τελευταίας του απασχόλησης. Είμαι άνεργος, ανασφάλιστος, χωρίς εισόδημα, με ένα αυτοκίνητο χωρίς πινακίδες και ένα σπίτι, που προστατεύεται, ακόμα, από κατασχέσεις.

Δεν μπορώ, όμως, να ζω με το άγχος του πότε οι υπηρετικές σε σας κυβερνήσεις θα άρουν την εξάμηνη «προστασία» και γι’ αυτό με την παρούσα επιστολή, ζητώ να με βγάλετε από εγγυητή και να αποσύρετε τη διαταγή πληρωμής, διότι στην πράξη δεν υπάρχει οικονομικό αντικείμενο, αλλά και για μια σειρά άλλους λόγους, που παραθέτω:

1. Ο δανειολήπτης αποπλήρωνε κανονικά τις υποχρεώσεις του, ως τη στιγμή που, χάρις στις χρηματοπιστωτικές σας απάτες και με τη βοήθεια των κυβερνήσεων που σας υπηρετούν, αποσύρατε το χρήμα από την αγορά. Και όπως όλοι πια ξέρουν είστε οι ιδιοκτήτες του χρήματος, ενός μέσου, που θα έπρεπε να είναι δημόσιο αγαθό. Το ότι δεν μπορεί να πληρώσει, αυτός και εκατομμύρια άλλοι,  είναι αποκλειστικά δική σας ευθύνη.  Εξ αιτίας σας, δεν υπάρχει χρήμα στην αγορά.

2. Με τα δάνεια, μας βάζατε να παίξουμε σε ένα παιχνίδι που δεν ξέραμε πως παίζεται, χάρις στη συστηματική απόκρυψη των κανόνων του και της ιστορίας του. Οι πολίτες της Ελλάδας και όλης της γης, ως την απάτη, που χαϊδευτικά ονομάζετε «κρίση» δεν γνώριζαν ποιος είναι ο ιδιοκτήτης του χρήματος, δεν γνώριζαν πως η  ΕΚΤ και οι κεντρικές τράπεζες όλου του κόσμου είναι ιδιωτικές και δεν γνώριζαν πως οι κυβερνήσεις είχαν υπογράψει σύμβαση, με την οποία τα κράτη απαγορεύονταν να λάβουν ευρώ από την ΕΚΤ. Οι περισσότεροι πολίτες, χάρις στη συστηματική απόκρυψη από τα ΜΜΕ, τα κόμματα και τις κυβερνήσεις, ακόμα δεν ξέρουν πως το χρήμα είναι μονοπωλιακή ιδιοκτησία και εμπόρευμα στα χέρια μιας χούφτας τραπεζιτών, από συστάσεως του ελληνικού κράτους και της ευρωζώνης.  Τέλος, δεν γνώριζαν πως, διαχρονικά και ιστορικά,  η πολιτική των πιστωτικών επεκτάσεων ακολουθείται από πολιτικές απόσυρσης του χρήματος, με σκοπό την ανακατανομή του πλούτου.

3. Ηθικά, δεν νομιμοποιείστε να ζητάτε χρήματα, όντας μία πτωχευμένη επιχείρηση, η οποία υπάρχει, όπως όλες οι τράπεζες, χάρις στη «γενναιοδωρία» των κυβερνήσεων του κόσμου και της ΕΚΤ. Υπάρχετε, γιατί ο φορολογούμενος πολίτης, χωρίς να έχει δώσει άδεια, χρηματοδοτεί , με εγγυήσεις του δημοσίου και ρευστό, την επιβίωση σας. Λίγος σεβασμός, πριν εκδώσετε διαταγές πληρωμής δεν βλάπτει. (Μήπως, ζητάω πολλά;)

4. Εάν δεν θέλετε, να με βγάλετε από εγγυητή, μπορείτε να μου χορηγήσετε δάνειο, με τους όρους που εσείς λαμβάνετε πίστωση, είτε από την κυβέρνηση είτε από την ΕΚΤ: «Με την εγγύηση του ελληνικού δημοσίου». Σε μια κοινωνία ισονομίας και ισοπολιτείας, όλοι δικαιούνται ίσες ευκαιρίες. Νοικοκυριά και επιχειρήσεις, σε μια δημοκρατία , θα δικαιούνταν ίση μεταχείριση, γι΄ αυτό, αν δεν με απαλλάξετε από εγγυητή,  ζητώ δάνειο , με τους όρους που εσείς λάβατε «πακέτα διάσωσης». Όλοι έχουν δικαίωμα στη διάσωση, αν είχαμε δημοκρατία και όχι τραπεζοκρατία.

5. Δεν υπάρχει νομικός τρόπος αμφισβήτησης της διαταγής πληρωμής, διότι όλοι οι νόμοι φτιάχνονται καθ’ υπαγόρευση σας. Χάρις στην προνομιακή σας θέση στην αγορά και την οικονομία, αυθαίρετα και καταχρηστικά, απαιτούσατε και απαιτείτε σε κάθε πίστωση να υπάρχει ένας «εγγυητής» , που σε τίποτα δεν φταίει και τίποτα δεν έλαβε, ώστε να χρωστά. Μπορεί η ενέργεια σας να είναι νόμιμη, αλλά ηθικά είναι τραγική. Υπεισέρχεται σε διαπροσωπικές και ανθρώπινες σχέσεις και λειτουργεί σαν ηθικός εκβιασμός, όχι μόνο προς τον αιτούντα το δάνειο, αλλά και προς τους φίλους και τον κοινωνικό του περίγυρο. Ενώ η κυρίαρχη οικονομική και τραπεζική αντίληψη είναι ότι «ελεύθερα» ο εγγυητής συνυπογράφει, στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα είδος «ηθικού εκβιασμού». Όταν ο αιτών την πίστωση έχει υπογράψει για μένα σε ανάλογη περίπτωση δανεισμού, όταν με έχει βοηθήσει σε μια δύσκολη στιγμή, όταν μας συνδέει μακρόχρονη φιλία ή συγγένεια, η δική μου υπογραφή καθίσταται υποχρεωτική. Θα ήταν ανήθικο εκ μέρους μου, να μην είχα υπογράψει.

6. Πριν τη χρηματοπιστωτική απάτη με τις φούσκες των χρηματοπιστωτικών «προϊόντων» και την ανεξέλεγκτη δημιουργία πυραμίδων και πριν οι κυβερνήσεις αφαιρέσουν, μαζί σας, το χρήμα από την αγορά, για να σωθείτε, ο δανειολήπτης και η τράπεζα συμφωνούσαν σε υπογραφή σύμβασης, με βάση έναν ιστορικό κύκλο εργασιών και έχοντας κάμει ορθές προβλέψεις. Ο κύκλος εργασιών και οι προβλέψεις κατέρρευσαν με δική σας υπαιτιότητα και σήμερα, εσείς που δεν θα έπρεπε να υπάρχετε, καλείτε τα θύματα, πάνω στα οποία μετακυλήσατε τη δική σας «κρίση» να πληρώσουν τα σπασμένα, αλλιώς θα χάσουν τις περιουσίες τους.

7. Δεν είναι δυνατόν να με δεσμεύει μια υπογραφή, που μπήκε κάτω από άλλες συνθήκες α) διότι εσείς «αλλάξατε» τις συνθήκες προς το χειρότερο για όλη την αγορά («εσείς», γιατί το χρηματοπιστωτικό σύστημα είναι ένας ενιαίος παγκόσμιος οργανισμός συγκοινωνούντων δοχείων και αλληλόχρεων διατραπεζικών λογαριασμών) β) τα προσωπικά μου οικονομικά δεδομένα άλλαξαν, επίσης, εξ αιτίας σας και γ) ο δανειολήπτης έχει την επάρκεια των περιουσιακών στοιχείων που χρειάζεστε και είναι ακόμα λειτουργούσα επιχείρηση. Καλείστε να προχωρήσετε σε ρυθμίσεις που να ανταποκρίνονται στη νέα δεινή πραγματικότητα και που να είναι στα πλαίσια των δυνατοτήτων του.

8. Ζητάτε, μετά από σεισμό, να πληρώσουν οι σεισμόπληκτοι; Όχι, βέβαια. Πόσο μάλλον, όταν τον «σεισμό» και την καταστροφή, την προκαλέσατε εσείς, είτε από κερδοσκοπική απληστία είτε συνειδητά, γνωρίζοντας, πως δεν θα πάθετε τίποτα και  θα μπορείτε, με τη βοήθεια του κράτους, να μετακυλήσετε τις ευθύνες και τα κόστη σας. Τελικά, από το «σεισμό», που προκαλέσατε, μόνο εσείς προστατευτήκατε.

9. Για όλους τους παραπάνω λόγους και πολλούς άλλους ακόμα, παρακαλώ να με βγάλετε από εγγυητή. Πρόκειται για μια πράξη άνευ οικονομικού κόστους για σας, διότι ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος. Και αν εποφθαλμιάτε το μοναδικό μου περιουσιακό στοιχείο, σας δηλώνω πως δεν έχω να αφήσω τίποτα άλλο στο γιο μου και θα το υπερασπιστώ με την ίδια μου τη ζωή.

Έχετε στη διάθεση σας λίγες μέρες να μου απαντήσετε και να κάνετε δεκτό το λογικό αίτημα μου, γιατί δεν αντέχω να ζω εσαεί με το άγχος μιας επερχόμενης καταστροφής, για την οποία ουδεμία ευθύνη φέρω. Εκτός κι αν συμφωνήσουμε, για μια ακόμα φορά πως η λειτουργία των τραπεζών δεν έχει σχέση με τη λογική.

Από εκεί και πέρα, θα υπάρχει κόστος για όλους μας και είναι κάτι που κανείς δεν το θέλει. Το χρονικό περιθώριο, που έχετε για να ικανοποιήσετε το λογικό και ηθικό αίτημα μου, είναι δικό μου θέμα. Δεν θα με τρελάνετε.

Γιάννης Κων. Κρούσος

ΥΓ. Δεν ασχολήθηκα καθόλου με το πού βρήκατε τα λεφτά που δανείσατε, τα οποία συνήθως είναι λογιστική κατασκευή του «ελάχιστου κλασματικού αποθέματος», δηλ. δανείζετε χρήμα που δεν έχετε. ΟΛΑ έχουν γίνει για να σας υπηρετούν και αυτό πρέπει να αλλάξει.
Παρακαλώ να μου χορηγήσετε  α) αντίγραφο της σύμβασης (συμβάσεων)  β) αναλυτική κίνηση του λογαριασμού και γ) τη σύμβαση εκχώρησης των δικαιωμάτων σας στην Anaptyxi Apc Limited, καθώς και καταστατικό της τελευταίας.