Τον Ιφικράτη Αμυρά τον γνωρίζαμε από την πλατεία και τις συνεντεύξεις που έπαιρνε στο web-tv “Εδώ Σύνταγμα”.
Το περιβόητο βίντεο του με τις ακραίες δηλώσεις περί δημιουργίας επαναστατικού στρατού εντός της χώρας, ήταν γνωστό εδώ και μήνες. Άρχισαν λοιπόν οι πολιτικές δυνάμεις στις οποίες εντάσσετο, να τον απομακρύνουν για να μην χρεωθούν τις απόψεις του.
Δυστυχώς οι πολιτικές ηγεσίες επιμένουν να λειτουργούν με πολιτική διαπλεκόμενου παλαιοεκδότη, όπου τα “Αθηναϊκά Νέα” των ναζί, βαπτίζοντο σκέτο “ΝΕΑ” και εξαφανίζοντας ότι παλαιό φύλλο κυκλοφορούσε, μπορούσαν μετά από λίγο καιρό να παριστάνουν ακόμα και τους “αντιστασιακούς”. Όπως και ο Ριζοσπάστης μπορούσε να εξαφανίζει τις θέσεις του ΣΕΚΕ για τον “επαναστάτη Κεμάλ” και να παριστάνει μετά τον υποστηρικτή του Άρη Βελουχιώτη (μέχρι να τον τελειώνουν και αυτόν).
Αυτά στην εποχή του διαδικτύου, έχουν πεθάνει. Κάθε μέρα γίνεται και ένα μνημόσυνο νταβατζήδικης παλαιοκομματικής προπαγάνδας. Μα και αυτοί που ζητούν την ψήφο μας, θα κληθούν να διαχειριστούν την κοινωνία της πληροφορίας και όχι την κοινωνία του Μπασκίνα και του Μπόμπολα.
Βγαίνει λοιπόν ο ΣΥΡΙΖΑ και λέει ότι ο κύριος Αμυράς, δεν ήταν ποτέ στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ. Θλίψη. Ναι μεν δεν ήταν στα τελικά ψηφοδέλτια, εάν έκαναν όμως την έρευνα
τους, θα έβλεπαν ότι υπάρχουν ακόμα τα ίχνη του πρώτου μηνύματος με τα ψηφοδέλτια που έστειλαν, στα οποία υπήρχε το όνομα του φαρδιά πλατιά.
Δεν είχαν λοιπόν το θάρρος να πουν την αλήθεια, ότι “ναι, υπήρξε στέλεχος μας αλλά κόπηκε την τελευταία στιγμή από τα ψηφοδέλτια για τους Χ λόγους”.
Πιθανότατα, να μην ήθελαν να πουν τους πραγματικούς λόγους, που βέβαια δεν ήταν η άποψη του για την δημιουργία επαναστατικού στρατού. Αλίμονο, εάν ένα κόμμα που έχει Μαοϊκή συνιστώσα (που την θεωρούμε και την πιο συμπαθητική διότι μιλά για Εθνική επανάσταση) να ενοχλείται από τους σχεδιασμούς αντάρτικου του Ιφικράτη.
Την ίδια στιγμή μάλιστα, που επισήμως το ΚΚΕ δηλώνει ότι κατεβαίνει από χόμπυ στις εκλογές διότι βασική του στρατηγική παραμένει η επαναστατική ανατροπή! Η κατάλυση της δημοκρατίας δηλαδή, αλλά ουδείς “ενοχλείται”! Όπως δεν ενοχλείται και η ίδια η δημοκρατία όταν η ηρωϊκή ομάδα περιφρούρησης του ΚΚΕ εμπόδιζε τους μπαχαλάκηδες να ενοχλήσουν την δημοκρατία έξω από τη βουλή (και μπράβο τους).
Η αλήθεια για το κόψιμο του Ιφικράτη, είναι η ίδια για το κόψιμο του πραγματικού Αντιστασιακού και Πατριώτη Στάθη, από τις ορδές του Δον Αλαβάνου ως… “Εθνικιστή”!!
Η δήλωση του που βρίσκεται ακόμα στο διαδίκτυο, για την αντιμετώπιση της λαθρομετανάστευσης:
Έλεγχος των συνόρων. Εθνική Μεταναστευτική Πολιτική. Ποινικοποίηση του σύγχρονου δουλεμπορίου. Μηδενική ανοχή στον εποικισμό της Πατρίδος μας.
Που να τολμήσει ο ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν να κάτσει να εξηγήσει, την ώρα που την απώλεια του Στάθη την πλήρωσε με την παρολίγο αποπομπή του από την βουλή.
Από την άλλη μεριά βέβαια, η Νέα Δημοκρατία, αντί να κάτσει να διαβάσει λίγο ΤΑΧΑΛΙΑ πριν βγάλει την “κορυφαίας εμπνεύσεως” ανακοίνωση και να καρπωθεί τις δύο γκάφες του ΣΥΡΙΖΑ, θεωρεί πρέπον να εμπλέξει τις συνεντεύξεις του Αμυρά στο “Εμπρός Σύνταγμα”, επειδή συμμετείχαν λέει στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, άρα τον νομιμοποίησαν!
Εάν έκαναν και αυτοί έναν κόπο και θα έβλεπαν ότι συνέντευξη στον Αμυρά έδωσε και ο Φαήλος Κρανιδιώτης η οποία ήταν μάλιστα εκπληκτική και έξω από τα δόντια. Μακράν καλύτερη από τις αριστερίστικες αρλουμπολογίες, αφού μίλησε και για την Κουρδική εξέγερση και για το Δίκτυο 21 και για το μνημόνιο. “Νομιμοποίησε τον Αμυρά” και αυτός ή προσπάθησε να κάνει αυτό που έπρεπε να κάνει συντονισμένα το κόμμα στις κινητοποιήσεις των Αγανακτισμένων που μόνο “παιδικές ασθένειες του κομμουνισμού” δεν εξυπηρετούσαν;
Τι να πούμε τότε γι’ αυτούς που έδιναν συνεντεύξεις, σε δημοσιογράφους με έφεση στην κόκα; Που δουλεύουν ακόμα σε καναλάρες; Υιοθετούν το “γούστο”;
Έλεος πια. Εκτός εάν υπάρχει κάποιος ιδιότυπος ανταγωνισμός για την δεύτερη θέση αντί για την πρώτη. Υπάρχει κάτι που πρέπει να ξέρουμε;
Με πληροφορίες από το εξαιρετικό ΤΑΧΑΛΙΑ
[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=o7v-qiM3nk4&feature=youtube_gdata_player] Πρωτοσελιδα – Ειδήσεις
Ο Ιφικράτης Αμυράς και η θλίψη για τις παλαιολιθικές κομματικές στρατηγικές.
