Σ. Καργάκος: οι γερμανικές εκτελέσεις: ΕΝΑ ΥΠΕΡΟΧΟ ΚΕΙΜΕΝΟ
Αναρτήθηκε από τον/την olympiada στο Φεβρουαρίου 2, 2012
ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΕΚΤΕΛΕΣΕΙΣ
Του Σαράντου Καργάκου
Ιστορικού – Συγγραφέως
Απέφευγα για λόγους προσωπικής ευαισθησίας (έχουμε κι εμείς βέβαια τα ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα μας!) ν’ αναφερθώ στο περιβόητο θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων. Ήμουν εξήμισυ ετών όταν ανήμερα σχεδόν του Αγίου Νικολάου του 1943 οι Γερμανοί πηγαίνανε για σκοτωμό τ’ αδέρφια του πατέρα μου. Η μάνα μου λέει πως με κρατούσε από το χέρι. Πέρασε το αυτοκίνητο με τους μελλοθάνατους από μπροστά μας, ο μικρός θείος μου που ήταν δεν ήταν 30 ετών, σήκωσε το χέρι και μας χαιρέτισε μ’ ένα πικρό χαμόγελο.
Και μετά το αυτοκίνητο χάθηκε σε κάποια στροφή. Τότε για πρώτη φορά άκουσα κι έμαθα τη λέξη εκτέλεση. Κι η λέξη έμεινε άσβηστη στη συνείδησή μου, γιατί έκτοτε είχαμε
κι άλλες, κι άλλες πολλές ακόμη εκτελέσεις. Έφευγαν από κοντά μας αγαπημένα πρόσωπα κι ο κόσμος έλεγε: «Τα πήγαν για εκτέλεση»!
Κάποτε τα δεινά έληξαν και στον τόπο εγκαθιδρύθηκε μια κουτσή και στραβή τάξη. Η οικογένειά μου περνούσε δύσκολες ώρες αφόρητης φτώχειας. Η Κατοχή μάς είχε εξουθενώσει. Κάποιοι δικηγόροι ξεκίνησαν έναν αγώνα για αποζημιώσεις. Μάζευαν υπογραφές από συγγενείς θυμάτων. Υπόσχονταν -αν θυμάμαι καλά- δύο χιλιάδες το «κεφάλι». Πήγαν και στον πατέρα μου να υπογράψει, μα ο φτωχούλης αρνήθηκε με βδελυγμία. «Δεν κοστολογούνται τα κεφάλια των αδελφών μου», είπε. Κι ένιωσε πως ανταπέδιδε με τη φράση αυτή την καλύτερη τιμωρία στην επηρμένη μεταπολεμική Γερμανία, τη Γερμανία του οικονομικού θαύματος, που στηρίχθηκε στην ξένη εργασία και στην αφειδώς παρεχόμενη αμερικανική βοήθεια.
Αν σ’ όλη αυτή τη μακρά διαδικασία με πληγώνει κάτι, είναι όχι αυτή καθαυτή η εκτέλεση, αλλά η «νομιμότητα» αυτής της εκτέλεσης. Οι γερμανικές αρχές είχαν διακηρύξει πως για κάθε σκοτωμένο Γερμανό θα εκτελούνταν 40 άμαχοι Έλληνες. Ας το σκεφθούμε αυτό: 40 Έλληνες έναντι ενός Γερμανού! Έτσι μας κοστολόγισαν κι έτσι μας κοστολογούν. Ένας Έλληνας είναι υποπολλαπλάσιο του Γερμανού. Αυτό εκφράζει όχι απλώς τη ναζιστική θηριωδία αλλά τη γενικώτερη ευρωπαϊκή νοοτροπία. Γιατί, όπως πολύ σοφά έλεγε ο Ντισραέλι, «μπορεί μια αποικία ν’ απέκτησε ανεξαρτησία, αλλά δεν παύει γι’ αυτό το λόγο να είναι αποικία».
Αν σήμερα οι Γερμανοί δυστροπούν να πληρώσουν την επιδικασθείσα από τα Δικαστήρια αποζημίωση στους μαρτυρικούς κατοίκους του Διστόμου (και όχι μόνον του Διστόμου), δεν το κάνουν μόνο από τσιγκουνιά, το κάνουν για να μας ταπεινώσουν ακόμη μια φορά. αρνούνται υπόσταση στα δικαστήριά μας. Ουσιαστικά δεν αναγνωρίζουν σε μας υπόσταση κράτους. Παραπέμπουν το ζήτημα στον Υπουργό. Αυτός είναι ένας περιδεής εκπρόσωπος της Νέας Τάξης που δεν λογοδοτεί στον ελληνικό λαό αλλά στα Διευθυντήρια των Νέων Καιρών.
Αυτό που όμως με θλίβει δεν είναι η ψυχική κακομοιριά των κυβερνώντων, είναι το ηθικό κατάντημα κάποιων δημοσιογράφων. Άκουγα ένα μεσημέρι κάποιον ραδιοσχολιαστή που με άκρως περιφρονητική φωνή στιγμάτιζε τη συμπεριφορά των Διστομιτών, επειδή κατέφυγαν στα ασφαλιστικά μέτρα κατά των Γερμανών. Κι έλεγε: «Πού φθάσαμε…»! Έπρεπε να είχε ζήσει τη γερμανική φρίκη της Κατοχής, για να είχε δει το πού φθάνε το κτήνος όταν κυριεύει την ανθρώπινη ψυχή. Τι έκαναν οι κάτοικοι του Διστόμου από το να προσφύγουν στη Δικαιοσύνη; Μήπως έπρεπε κι αυτοί – κι όχι μόνο αυτοί- να συμπεριφερθούν γερμανικά, δηλαδή να πιάσουν καμμιά πεντακοσαριά Γερμανούς τουρίστες και να τους κρατήσουν ομήρους ή να τους εκτελέσουν; Στα αντίποινα των Γερμανών εμείς δεν απαντήσαμε με αντίποινα. Οι Γερμανοί τιμωρήθηκαν ελάχιστα γι’ αυτά που διέπραξαν στον τόπο μας. Κάλυψαν ένα ελάχιστο μέρος των αποζημιώσεων που όφειλαν. Συνέχισαν τη ναζιστική πολιτική, όχι βέβαια στη γραμμή του Χίτλερ (δεν είναι ακόμη καιρός) αλλά στη γραμμή του Γκαίμπελς. Παραπλάνηση και εξαπάτηση. Και μετά αποθράσυνση. Θα ‘ρθει στιγμή που θα μας ζητήσουν αποζημίωση για τις σφαίρες που ξόδεψαν για να μας… σκοτώσουν.
Μέρος Δεύτερο
Το κείμενο που προηγήθηκε είχε γραφτεί προ πολλών ετών για να δημοσιευθεί στην εφημερίδα όπου αρθρογραφούσα επαγγελματικώς. Δεν δημοσιεύθηκε· και σε λίγες ημέρες «εκτελέστηκα» και δημοσιογραφικώς. Μου τράβηξαν το χαλί επιτηδείως κάτω από τα πόδια μου. Τώρα που ήλθαν οι δύσκολοι καιροί και η Γερμανία μάς φόρεσε καπίστρι, πολλοί σταθμοί και πάμπολλα έντυπα μού ζητούν να μιλήσω και να γράψω για τις περιβόητες αποζημιώσεις. Μου ζητήθηκε να μιλήσω και για τις εκτελέσεις. Κι αντιμετώπισα τις λοιδορίες δύο «καναλοκύνων». Αναφερόμουν στην εκτέλεση των συγγενών μου και στην υπέροχη στάση της γιαγιάς μου. Ήμουν μπροστά, όταν ο πατέρας τής ανακοίνωσε την εκτέλεση των δύο παιδιών της, των δύο αδελφών του. Η γιαγιά -βαθιά χριστιανική ψυχή- κατέβασε το μαύρο τσεμπέρι ως τα μάτια και πριν τυλίξει με αυτό το στόμα για να μη βγει κραυγή οδύνης, κατόρθωσε να μουρμουρίσει:
– Ο θεός να τους συγχωρέσει για το κακό που μου έκαναν!…
Κι έπειτα κλείστηκε στη βαθιά σιωπή της. Που και που ένα σιγαλό – σαν αγεράκι απαλό- μοιρολόι.
Πέρασαν κάποια χρόνια. Ήμουν στην τελευταία τάξη του Γυμνασίου, την λεγόμενη τότε «Ογδόη». Ο πατέρας έφθασε ένα μεσημέρι ράκος στο σπίτι. Τον είχε επισκεφθεί στο κατάστημα του «Δραγώνα» (Αιόλου 89) ο άνθρωπος που είχε βάλει στη λίστα των μελλοθάνατων τα αδέρφια του. ήταν ετοιμοθάνατος· τον «κουράριζε» στον Άγιο Σάββα, εξάδελφός μου ογκολόγος. Του έμεναν λίγες ημέρες ζωής. Ζήτησε από τον εξάδελφό μου την άδεια να βγει για λίγες ώρες· έπρεπε κάποιον να δει. Και πήγε να βρει τον πατέρα μου. Δεν μπορούσε να ανέβει στον ημιώροφο. Τον ζήτησε και κατέβηκε ο πατέρας. Σαν τον είδε πάνιασε.
– Ήλθα να πάρω τη συγγνώμη σου, του είπε ο άλλος. Σε λίγες μέρες πεθαίνω…
Ο πατέρας, βαθιά συγκλονισμένος, μόλις κατόρθωσε να ψελλίσει μία φράση:
– Να ‘σαι συγχωρεμένος…
Ανέβηκε γρήγορα τις σκάλες και κλείστηκε στο γραφειάκι που ήταν το λογιστήριο. Δεν ήθελε να τον δει κανείς με δάκρυα στα μάτια. Ήταν ένας μικρόσωμος άνθρωπος με υψηλή περηφάνεια. Μας τα είπε στο σπίτι με αναφιλητά. Ήταν η πρώτη φορά που μάλωσα με τον πατέρα μου. Με τη σκληρότητα της νεανικής ηλικίας πίστευα πως η συγγνώμη σ’ έναν εγκληματία συνιστά αδικία. Σήμερα το ίδιο θα έπραττα κι εγώ, Αυτό δεν σημαίνει πως έκοψα να είμαι Μανιάτης. Αλλά η πείρα μιας μακράς ζωής με εδίδαξε ότι η καλύτερη εκδίκηση είναι η συγγνώμη. Γι’ αυτό συγχωρώ και τον δημοσιογράφο – κάποτε φίλο- και τα παρασαρκώματα που τον περιστοιχίζουν, που, χωρίς να φορούν την στολή της «Βέρμαχτ», συνεχίζουν με άλλα μέσα το έργο τους.
Συγχωρώ ακόμη και τους Γερμανούς δημοσιογράφους, τραπεζίτες και πολιτικούς για όσα μας κάνουν. Κι όχι απλώς τους συγχωρώ, αλλά τους ευγνωμονώ. Από τη δική τους αγνώμονα στάση, θα ξεπηδήσει η δική μας ανάταση, η νέα εθνική μας επανάσταση. Όχι κατά των Γερμανών αλλά κατά των υπολειμμάτων του δωσιλογισμού που «κοπροκρατούν» (το ρήμα του Ελύτη) πολιτικά και οικονομικά τη δόλια πατρίδα μας.
Υ.Γ. Το πρωτότυπο κείμενο είναι δημοσιευμένο σε πολυτονικό
Πηγή: Αθηναϊκό Ημερολόγιο 2012, Εκδόσεις Φιλιππότη
κωστας τσαμης είπε
Μία μόνο λέξη! Υποκλίνομαι!!!!!!
BΡΑΧΟΣ είπε
Κανένας οίκτος.
Κανένα έλεος.
Εκδίκηση.
Λυπάμαι.
Ας μας κρίνει ο Θεός.
ΥΓ: κ.Καργάκο, ευχαριστώ.
ΜΑΧΗΤΗΣ είπε
Μαζι σου!
Οι Ελληνες δεν συγχωρουν το ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΟ ΚΑΚΟ!
Ποτε δεν τον συγχωρεσαν..
Μαλλον …γιναμε μαλθακοι….
Και τουτο το εκμεταλευονται Απαντες εχθροι και φιλοι!
Ξυπνησα!
Δεν ειμαι επιεικης, ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΩ! Η ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ!
ΣΑΝ ΘΝΗΤΟΣ , ΑΝΗΚΩ ΣΤΟΥΣ ..ΓΗΙΝΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ!
ΕΚΔΙΚΗΣΗ!
ΕΚΔΙΚΗΣΗ!
ΤΟΤΕ ΜΟΝΟ ΘΑ ΤΡΟΜΑΞΟΥΝ ΚΑΙ ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ ΟΙ ΒΑΡΒΑΡΟΙ!
ΟΤΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΟΥΝ …ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΥΣ ΠΕΙΡΑΖΟΥΝ!
Δασκαλια μου απο τον ..παπου Βασιλειο το Βουλγαροκτονο!
Θυμασαι Βραχε?
Μας τα ..παραζαλιζαν στις σφαγες και στο πλιατσικο .οι βουλγαροι….
Ε, οταν τους ξεσκισε ..δεν εφυγε,……ο παπους Βασιλακης…!
Πρωτα τους ΤΥΦΛΩΣΕ (!)
και εκαναν …χρονια και ζαμανια να μας ξανακοιταξουν!
Ε, λοιπον …ενας Γερμανος νεκρος…..
40 Ελληνες νεκροι…
120 ….Γερμανοι νεκροι!
Ο Φασισμενος…μαχητης!
ΒΡΑΧΟΣ είπε
Είναι κακό πράγμα η εκδίκηση.
Τρομερό.
Μερικοί μπορεί να το πουν σκληρό και ανήθικο.
Το λέω με πόνο ψυχής.
Στεναχωριέμαι που το λέω.
Θλίβομαι που το προτείνω.
Λυπάμαι.
Ειλικρινά λυπάμαι.
Αλλά προτιμώ να πάρω εκδίκηση εγώ και να καταδικαστώ, από το να το κάνουν τα παιδιά μου.
Χίλιες φορές εγώ.
Προτεραιότητες…
Ραβινος είπε
Μαζι σου φιλε μου !Φωτια και τσεκουρι στους δολοφονους οπου και εαν ανηκουν στους κοκκινους η μαυρους φασιστες !Εχω κι εγω να πω μια ιστορια εκτελεσης του θειου μου και της εγκυου συζυγου του που αρνηθηκε να τον εγκαταλειψει και την εκτελεσαν μαζι του οι εαμοκομμουνιστες του κερατα !Τα γλυκοπιασματα του Καργακου ειναι για τους ριψασπιδες καναπεδατους και για την συγγραφη δακρυβρεχτων ιστοριων για τα γεραματα !
Ακέλας είπε
Aιρετική η δική μου άποψη.Οι νικημένοι Ναζί φταίνε ρε παιδιά,ή οι “νικητές”που από την πρώτη ημέρα της νίκης κοίταξαν πως θα τους προσεταιρισθούν;-Ο κομουνιστικός κίνδυνος τους έκανε να ξεχάσουν σύντομα την σπορά του Χίτλερ,με αποτέλεσμα αυτή να καταφάει την όποια δημοκρατική υπόσταση τούς είχε απομείνει.΄Ετσι από το:-Οι ήρωες πολεμούν σαν ‘Ελληνες,βρεθήκαμε στο : οι ‘Ελληνες πολεμούν σαν μαλ@κες.Καί μεταξύ μας κάπου έχουν δίκιο!-Είμαστε μαλ@κες γιατί πάντα ή σχεδόν πάντα βγάζαμε πολιτικούς των δικών τους συμφερόντων.Ακόμα και όταν δεν βγάζαμε, είχαν τον τρόπο να στρέφουν τούς μισούς εναντίον των άλλων μισών,Τό πρόβλημα της χώρας μας όμως δεν είναι τίποτα εμπρός στις καμουφλαρισμένες νεοναζιστικές ιδέες,που ασπάζονται και εφαρμόζουν λαοί που είχαν δεινοπαθήσει απ’ αυτές. Στον ευρωπαϊκό χώρο που μας αφορά η Γερμανία τού 19ου αιώνα που αγάπησα δεν υπάρχει πιά.Το τέρας που έχει ξαναγεννηθεί μετά δυό παγκόσμιους πολέμους μόνο δεινά.θα φέρει στην ταλαίπωρη ήπειρο αυτή την φορά με την συμπαράσταση των “νικητών” του Β΄Π.Π.
Σ. Καργάκος: οι γερμανικές εκτελέσεις: ΕΝΑ ΥΠΕΡΟΧΟ ΚΕΙΜΕΝΟ « TheNewsGr είπε
[...] μέσω http://olympia.gr/ Διαδώστε τοFacebookEmailPrintTwitterLike this:LikeBe the first to like this post. [...]
Φωτης Πλατανιδης είπε
Σαραντος Καργακος……ενας ακομη λαμπρος Ελληνας, καταλληλος για κυβερνητης……
ΙΩΑΝΝΗΣ είπε
ΕΥΓΕ !!!!
Τάσσος είπε
Ας γίνει το κείμενο αυτό ο θεμέλιος λίθος της Νέας Διακύρηξης της Ελληνικής Ανεξαρτησίας. Ευχαριστούμε κ Καργάκο.
Κωνσταντίνα είπε
Και να λοιπόν που ήρθε η ώρα να βρούμε οι Έλληνες τους άξιους ανθρώπους κι αυτούς που θα έπρεπε να είχαμε για πρότυπα. Μπορεί η κρίση να μας ξανακάνει ανθρώπους, να μας ξανακάνει την ελληνική κοινωνία που ξέραμε; Χρειαζόμαστε και πάλι ένα Δίστομο; Θεωρώ πως μπορούμε να πάρουμε το μάθημά μας μέχρι εδώ που φτάσαμε. Έχουμε πολλές αιματοβαμμένες σελίδες στην ιστορία μας, δε χρειαζόμαστε κι άλλη. ΑΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΘΟΥΜΕ ΤΩΡΑ, ΠΡΙΝ ΓΙΝΟΥΝ ΤΑ ΑΠΟΤΡΟΠΑΙΑ. ΤΟ ΠΙΚΡΟ ΠΟΤΗΡΙ ΠΟΥ ΟΛΟΙ ΑΠΟΦΕΥΓΟΥΜΕ ΓΙ ΑΥ΄ΤΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΑΚΟΜΗ ΤΑΤΣΕΚΟΥΡΙΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ.
Θα πρέπει να δείξουμε κι άλλο όμως στους αντιστασιακούς αυτού του τόπου, ότι Η ΔΥΝΑΜΗ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΝΩΣΗ ΜΑΣ, ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ , ΤΙΠΟΤΑ ΛΙΓΟΤΕΡΟ!
Le Goff είπε
Ας δηλώσουμε όλοι την υποστήριξή μας στην κίνηση για διεκδίκηση των επανορθώσεων και του κατοχικού δανείου:
http://www.greece.org/blogs/wwii/?page_id=299
Κων. Δ. Γαλλής είπε
Πράγματι ωραίο κείμενο, αλλά ασύγκριτα πιο ωραία η ουσία του κειμένου. Οι Γερμανοί ενώ θα έπρεπε να πληρώσουν για τα εγκλήματα που διέπραξαν σε ολόκληρη την ανθρωπότητα σε αγαστή συνεργασία με τους Γιαπωνέζους και μερικούς δορυφόρους τους στην Ευρώπη, σήμερα εμφανίζονται τιμητές και τιμωροί και ζητούν συνύπαρξη ενώ από θέση ισχύος.
Διάβασα τελευταία το βιβλίο του Ιάκωβου Καμπανέλλη “Μαουτχάουζεν”, στο οποίο εξιστορούνται προσωπικά βιώματα του συγγραφέα. Από το βιβλίο αυτό θα σταθώ μόνο στη διαπίστωση του συγγραφέα ότι τα εγκλήματα των ναζιστών έγιναν εν επιγνώσει όλων των γερμανών. Αν κάποιος κατόρθωνε να δραπετεύσει από το στρατόπεδο-κολαστήριο και έπεφτε στα χέρια των περιοίκων, τον περίμενε ο θάνατος!
Миша είπε
ΑΚΡΙΒΩΣ !!!
ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΝΟΧΟΙ ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ !!!
Και τα γερμανικά κόμματα που δημιουργηθηκαν μετά τον Β ΠΠ είχαν ως πρώτο μέλημα τους να προστατέψουν τους ναζι εγκληματίες πολέμου.
Προσθέτω ένα ακομη φοβερό γεγονός : ακομη και οι Ιταλοί, συνεργάτες των Ναζί, πήραν αποζημιωσεις από την Ντωυτσλαντ, οι ΜΟΝΟΙ σε όλη την Ευρωπή , από τα κράτη που υπέφεραν από τους ναζήδες, που δεν πήραμε αποζημιώσεις είμαστε εμείς.
anonymousjb είπε
Σεβαστέ μου Κε Καργάκο.
Και εγώ ΜΑΝΙΑΤΗΣ – ΕΛΛΗΝΑΣ ειμαι αλλά ΔΕΝ ΣΧΩΡΑΩ ΚΑΝΕΝΑΝ.Και δεν ειμαι κανας πιτσιρίκος εχω περάσει τα πενήντα προ καιρου πολλού.
Εχω μάθει διαφορετικά απο εσένα ισως η διαφορά μας να οφείλεται στο οτι εσύ εισαι ανθρωπος των “ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ” καθ’οτι φιλόλογος.Η αφεντιά μου εχει τελειωσει πανεπιστήμιο αλλά καμμιά σχέση με τα δικά σου.
Οσο με αφορά ΦΩΤΙΑ & ΤΣΕΚΟΥΡΙ ειναι η μοναδική μου απάντηση.
DustOfRoad είπε
Και τι σε χαλάει την ώρα που τον σφάζεις να του λες ότι τον συγχωρείς ;;;
Άντε να δούμε, θάρθει αυτή η ώρα ή όλο λόγια είμαστε…
Κόριννα είπε
Εἴτε τοὺς συγχωροῦμε εἴτε ὄχι,ὁ Θεὸς δὲν κρατᾶ σφουγγάρι καὶ σβήνει ὅπως τὸν θέλει ὁ Ζορμπᾶς.
Τιμωρεῖ ἓστω καὶ ἄν ἀργεῖ.
Ἐγώ ὅμως προσωπικὰ δὲν τοὺς συγχωρῶ.
Ἔχω σκοπὸ ἐφέτος τὸ καλοκαίρι ὅταν θἄρθουν οἱ Γερμανοί-καὶ ὄχι μόνο- τουρίστες νὰ τούς δείξω…..τὴν φιλοξενία μου,μέ ὅποιον τρόπο μπορῶ.
Κατάλαβα τώρα πού παραμεγάλωσα,ὅτι ἀρκετὰ φερθήκαμε ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες,χριστιανικὰ.
Ἀπό ἐδῶ καὶ στὸ ἑξῆς θὰ πρέπει νὰ υἱοθετοῦμε τὴν στάσι τοῦ Λεωνίδα.
Ζητοῦν γῆ καὶ ὕδωρ;
Ὅλοι στὸ πηγάδι μαζί μὲ τοὺς σκυφτοὺς δικούς μας.
Ὅταν ὁ κάθε ἕνας ἀπὸ μᾶς γίνη Λεωνίδας θὰ ἀρχίσουν νὰ μᾶς σέβωνται,ἀφ᾿οὗ σὰν βάρβαροι πού εἶναι μόνο τὴν βία ὑπολογίζουν.
ΕΜΥ είπε
Με αυτά που συμβαίνουν η πρώτη αυθόρμητη αντίδραση είναι ακριβώς αυτή που περιγράφετε, φίλτατη Κόριννα. Κατά την ταπεινή μου γνώμη όμως η βία δεν είναι απάντηση, ακόμα και για λόγους πρακτικούς. Η βία είναι συστατικό και καταστατικό ιδίωμα της εγγενούς βαρβαρότητας, τουτέστιν δεν μπορούμε ποτέ να παραβγούμε με τους Γερμαναράδες στη βία.Αυτοί την απολαμβάνουν, είναι τρόπος ύπαρξής τους. Η δική μας απάντηση τελικά δεν μπορεί να είναι άλλη από αυτή της γιαγιάς και του πατέρα του κυρίου Καργάκου. Τέτοιου είδους απαντήσεις μπορεί εκ πρώτης όψεως να μην εκτονώνουν τη δίκαιη οργή μας για την επιχειρούμενη και μεθοδικά σχεδιασμένη γενοκτονία μας, έχουν όμως μια τρομακτική δύναμη, ανεξήγητη ορθολογικά αλλά απτή εμπειρικά.
Γιατί είναι ακριβώς αυτή η δύναμη που “εν ασθενεία τελειούται” και που κανένας Ευρωπαίος δεν μπορεί να τη συλλάβει και φυσικά ούτε να την αντιμετωπίσει. Είναι η άλλη απάντηση που έδινε πάντα αυτός ο τόπος. Αν χάσουμε αυτό, χάσαμε τα πάντα. Αυτή είναι τουλάχιστον η γνώμη μου, όσο κι αν συχνά φουντώνω κι εγώ και θολώνω.
Миша είπε
EMY
οι Επίκτητοι, οι Επίκουροι, οι Τολστόι, οι Γκάντι φέρνουν ο σε αυτό τον κόσμο ΦΩΣ ΑΧΡΟΝΟ , από την υπερκείμενη των συνήθων γνωσιακών μας δυνατοτήτων πραγματικότητα , όπως κανει και τούτη η διηγηση του Σαράντου Καργάκου.
Φως από τον κόσμο «ένθα απέδρα οδύνη, λύπη και στεναγμός…»…
και από το οποίο θα βλέπουμε μόνο μικρές ακτίδες όσο συνδεόμαστε με τις ανάγκες και τις αγάπες τούτης της πλάσης…
Ξερεις, παλιοί παπάδες της Μάνης ήταν κι αυτοί κουρσάροι ….
Κόριννα είπε
Καλά τὰ γράφεις EMY,ἀλλά πές μου,τί κέρδισε τὸ ἔθνος μας ἀπὸ τὴν ἀνωτερότητα ὁμολογουμένως τοῦ πατρός Καργάκου καὶ τῆς γιαγιᾶς του,καὶ ἄλλων Ἑλλήνων;
Μᾶς σέβεται κανείς;
Συνεχίζουν νὰ μᾶς φθονοῦν-ὄχι γιατί ἔχουμε αὐτούς πού ἔχουμε στὸ τιμόνι τῆς χώρας-καί νὰ θέλουν νὰ μᾶς ἐξαφανίσουν ἀπὸ τὸν χάρτη.
Αὐτό δέν εἶναι μῦθος.
Εἶναι πραγματικότης πού τὴν ἔνοιωσα ζώντας ἔξω.
Φθόνος μέ πολύ κόμπλεξ κατωτερότητος ἀνάμικτος.
Νά ἔχης ὑπ᾿ὄψιν πὼς ἄν ὁ Θεὸς δὲν βοηθήση-γιατί ἀπὸ πουθενά ἀλλοῦ δὲν βλέπω βοήθεια-μὲ πολύ μεγάλη εὐχαρίστησι θὰ μᾶς ἰσοπεδώσουν.
Πρίν μὲ ἰσοπεδώσουν θὰ κυττάξω νὰ τιμωρήσω ὅσους μπορέσω.
Ἔγραψα ὅτι ὁ Θεὸς τιμωρεῖ ἕστω καὶ ἀργά.
Λοιπὸν πιστεύω ὅτι ὁ Θεὸς χρησιμοποιεῖ καὶ σάν ὄργανο τιμωρίας ἐμᾶς τούς ἀνθρώπους πολλές φορές.
kiki 1 είπε
Κυριε Καργακο,
η Μανη και το Γυθεο,
αισθανονται υπερηφανοι που ειστε τεκνο της,
εσεις μας μεινατε , κοντρα στους νενεκους,
που μας πλασαρει το συστημα,
ωστε να ξεχασουμε ιστορια, εθνος,
Με ολο τον σεβασμο
απο το Γυθειο
kiki 1 είπε
Και να υπενθυμισω,
αυριο βγαινει η αποφαση για τις γερμανικες αποζημειωσεις.
kiki 1 είπε
Να μπορουσα να ρωτησω ο δημοσιογραφος που μιλαγε απαξιωτικα στο ραδιοφωνο ηταν μανιατης ;;;;;;
apellis είπε
Ναι Κική.
Και ο δικαστής είναι….Ιάπωνας!!
kiki 1 είπε
Apellis
ξερω γιατι ρωταω,
και αν μπορουσε να μου απαντησει,
ξερω η υποθετω με μεγαλη σιγουρια οτι θα μου ελεγε ναι.
apellis είπε
Η απάντηση μου ήταν μόνο για τον δικαστή Κική.
Για τον δημοσιογράφο δεν γνωρίζω…αλλά πάλι, έχει σημασία αν ήταν μανιάτης ή κρητικός ή ηπειρώτης;
Миша είπε
Eτσι Κική…
Ρίσος, Βρεττακος , Καργάκος μένουν να ξεπλένουν τις ντροπές των «παυλάκων» και των «αραπάκηδων»….
kiki 1 είπε
Μισα,
κατι μου λεει οτι εδω κατω στην ελευθερη παρ ολα αυτα Μανη,
οι δωσιλογοι δεν εχουν λουφαξει,
αυτο που ειναι ελπιδοφορο ειναι οτι νεα παιδια, \βγαινουν πια ανοιχτα και λενε οτι θα ψηφισουν αριστερα,
οπως γνωριζεις για μας εδω κατω ειναι σημαντικο
το οτι δεν φοβουνται, πια, το λενε ,
και αυτο με χαροποιει οτι ξεφευγουν
απο το ψυθιρισμα,
Миша είπε
Κική
θέλει δουλειά πολλή για να αλλάξει η κατάσταση που στησανε οι Βαυαροί δωροδοκώντας με αξιωματα και χτηματα τις μεγάλες μανιάτικες γενιές και μετατρέποντας τους ανυποταχτους , αναρχοαυτόνομους και πειρατές μανιάτες σε λακεδες του παλατιού….
Όταν κατέβηκε ο Παπουλάκος στα μέρη σου, ειχε 5-6000 αρματωμένους μανιάταρους για φρουρά οι οποίοι ανάγκασαν ακομη και τον Γενναίο Κολοκοτρώνη , τον γιο του γέρου τού Μωριά ο οποίος είχε σταλεί επικεφαλής καθεστωτικών δυνάμεων , να υποχωρήσει ….
apellis είπε
Το φαντάζεσαι ρε Μίσα;
Ο Γενναίος Κολοκοτρώνης επικεφαλής των βαυαρικών καθεστωτικών δυνάμεων!!!!
Πόσα παιχνίδια μας παίζει η ιστορία…..
Mαν.Αρκάς είπε
Ωχχχ!Τώρα σε λίγο θα εμφανιστούν Troll
σε αυτήν την σελίδα κρατώντας μαύρη μπογιά
για να βάψουν πάνω απ την άσπρη.
Kαλημέρα σας
kiki 1 είπε
Αρκα ,
θα γινω αυτοματως
La maniata cucaracha quemada
Миша είπε
Kiki
υπάρχει μια Αngelica, Responsable del proyecto de Resistencia de los Niños Zapatistas
Γιωργος είπε
ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ ΦΙΛΕ ΜΟΥ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΜΕ ΕΚΑΜΕΣ ΝΑ ΔΑΚΡΥΣΩ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ,ΠΟΥ ΟΥΤΕ ΣΤΗΝ ΣΥΓΧΩΡΗΜΕΝΗ ΜΑΝΑ ΜΟΥ ΔΑΚΡΥΣΑ ΤΟΣΟ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ??????????????????
αντωνης Πλατανιας είπε
σας ευχαριστω …οι κοπροκρατες αργα η γρηγορα θα παρουν το μαθημα που τους αξιζει και να θυμασαι δασκαλε δεν ανθησαν ματαιως τοσα θαυματα!
Κ.Σ.Μαυρόπουλος είπε
Η ατιμωρισία βοηθάει τον εγκληματία να επαναλάβει τις πράξεις του.
Αφεση μετά την έκτιση της ποινής.
ΣΠΥΡΟΣ Ο ΠΡΟΒΟΚΑΤΟΡΑΣ είπε
Ελληνες κατέδιδαν στούς γερμανούς Ελληνες καί οι γερμανοί τούς εκτελούσαν.
Ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΚΑΡΓΑΚΟΣ συγχώρησε,ΕΓΩ ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΩ……
ΚΡΙΤΩΝ είπε
ΣΑΡΑΝΤΗ ΚΑΡΓΑΚΟ
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ !!!
Миша είπε
ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟΣ Ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ, ΣΑΡΑΝΤΟΣ ΚΑΡΓΑΚΟΣ!!!
Κρατώ μια κινηση :
«κατέβασε το μαύρο τσεμπέρι ως τα μάτια…»
Όσοι την έχουν ζήσει ξέρουν πόσα πολλά σημαίνει….και πόσο λείπει τώρα που τα τσεμπέρια αντικαταστάθηκαν από οξυζεναρισμένα μαλλιά….
Mαν.Αρκάς είπε
Μίσα!!!Το μεγαλείο της ψυχής
των απλών ανθρώπων της υπαίθρου τότε
και παππούδων μας.
Αλλιώς! με σοφία βγαλμένη απ την ζωή,
Μούλεγε ο πατέρας μου κάποτε,
παιδί μου στο χωριό τρώγαμε κρέας Πάσχα
και Χριστούγεννα,κάποτε είδα έναν λαγό στ αμπέλι
πήγα τρέχοντας στον παππού σου να του το ειπώ.
Η απάντηση; Το ξέρω βρε, μην την πειράξεις
έχει μικρά να μεγαλώσει.
Eιναι μετά να μην συγκλονίζεσαι απ την αφήγηση
του Καργάκου
Καλό μεσημέρι.
Миша είπε
Καλό απόγευμα Αρκά !!!
Συγκινητικότατο…
Ηταν άνθρωποι με ψυχή….ξέρω κι εγω γέρους που ακόμα και τώρα συγκινούνται επειδή στα νιάτα τους χτυπούσαν τα ζωντανά …
Διονύσιος Βούτος είπε
ΖΗΤΩ ΣΥΓΝΩΜΗ … ΖΗΤΩ ΤΗΝ ΣΥΝ ΓΝΩΜΗ ΝΑ ΑΚΟΥΣΕΙΣ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΔΕΧΘΩ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΜΕ ΣΥΝ ΧΩΡΕΣΕΙΣ .. ΝΑ ΧΩΡΕΣΕΙΣ ΔΗΛΑΔΗ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΣΟΥ ΠΩ ΣΤΑ ΑΛΛΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙΣ ΜΕΣΑ ΣΟΥ …. ΝΑ ΜΕ ΔΕΧΘΕΙΣ ..ΝΑ ΜΕ ΚΑΤΑΝΟΗΣΕΙΣ ….
Μόνο ο Θεός συγχωρεί πραγματικά , αλλά από την άλλη αν δεν συγχωρήσεις πως θα προχωρήσεις …???
Για αυτό δεν μπορώ να συγχωρήσω , γιατί δεν έχω με τι να προχωρήσω , σαν την κατάρα που πλανιέται άδικα , συνέχεια και συνέχεια , γύρω , γύρω από τα ίδια και τα ίδια …. Αφού αυτός που ζητά την συγνώμη μου , δεν με αφήνει να κάνω βήμα ….
Όπως αυτός που του έχουν κομμένα τα πόδια και του ζητάνε συγνώμη για αυτή τους την πράξη … Τι να την κάνει την συγνώμη τους . αφού έτσι και αλλιώς πάλι χωρίς πόδια , στάσιμος θα μείνει …
Δεν έχω το δικαίωμα να συγχωρέσω αυτήν την φυλή , όχι το Γερμανικό κράτος , αλλά την φυλή τους ολόκληρη , δεν γνωρίζω αν θα το καταλάβουν και θα μου το επιτρέψουν αυτό οι εκατόμβες των θυμάτων που δημιούργησε η βαρβαρότητά τους … Και από την άλλη δεν έχω και το κίνητρο , αφού όχι μόνο δεν έχουν μετανοήσει για τίποτα , αλλά δεν έχω να πάω και πουθενά ….. Καταδικασμένος στην στασιμότητα από την δική τους κτηνωδία …….
Καταραμένη φυλή , όλη η δυστυχία που δημιουργήσατε στο πέρασμα των αιώνων να πέσει πάνω σας και πάνω στα παιδιά σας μέχρι να αφανιστείτε από προσώπου γης ……
Τα Γερμανικά φύλα :
Τριβόκοι , Νεμέτοι , Βαγγιόνοι , Ματτιάκοι , Ούβιοι , Σουγάμβοι , Βατανοί , Τένκτεροι , Ουσιπέται , Βρούκτεροι , Αμψιβάριοι , Χάττοι , Μάρσοι , Χερούσκοι , Καννικφάτοι , Φρείζιοι , Καύχοι , Μαρκομάννοι , Κουάδοι , Ερμόνδοροι , Σέμνωνες , Λογγομβάρδοι , Σάξονες , Άγγλοι , Βαρίνιοι , Βάρνοι , Ρόγοι , Βουργονδιόνοι , Λούγιοι , Σιλίγκοι , Γότθοι , Γαλίνδοι , Αίσιοι , Γεπίδοι , Αλαμανοί , Φράγκοι και λοιποί
Η ώρα της κρίσης φτάνει , ας μας συγχωρήσει όλους ο Θεός και εσάς για αυτά που κάνατε και εμάς που σαν την κατάρα περιφερόμαστε από τις δικές σας πράξεις , εγώ δεν σας βλέπω μετανοημένους για να σας συγχωρέσω , αντίθετα νομίζω πως προσπαθείτε να εκμεταλλευτείτε την καλή μου πίστη για να ξανακάνετε τα ίδια …..
Μετανοώ σημαίνει πως κάνω τα πάντα για να διορθώσω το κακό που έκανα , στον βαθμό που μπορώ να το κάνω , υπερβαίνοντας αν γίνετε ακόμα και τις φυσικές μου δυνάμεις ….
Αμετανόητος είπε
“Δεν έχω το δικαίωμα να συγχωρέσω αυτήν την φυλή”.
Είναι σοκαριστικό αυτό που έγραψες,από κάθε άποψη…
Και πραγματικά δεν ξέρω ποιό είναι το όριο που βάζουν οι
νέες γενιές Ελλήνων στην Ιστορική αναφορά τους με τις γενιές που
έχυσαν το ΑΙΜΑ τους για την Ελευθερία της χώρας μας…
κάποιοι είπαν κάποτε, ότι η Ε.Ε δεν μπορεί να προχωρήσει, γιατί το αίμα ήταν ακόμα ζεστό…
με σόκαρες,σκέφτηκα πολύ διαφορετικά…πήγα αλλού.
Onomarhos είπε
Τους Γεμανους του νικήσαμε 2 φορές σε παγκόσμιους πολέμους. Παρόλα αυτά, εμείς τους χρωστάμε, όχι αυτοί σε μας! Δεν παραγραφηκε ή ακυρώθηκε κανένα από τα τοκογλυφικά δάνειά τους. Χρεωκοπήσαμε επίσης 3 φορες! Τρεις φορές διαγράφηκαν εντελώς τα χρεη μας! Όμως., πάντα υπήρχε ένας πολιτικός που τα εποανεφερε με νομο, αναγνωρίζοντας αυτές τις οφειλες σε Γερμανούς κλπ. Ο πρότελευταίος λεγόταν Μητσοτακης, ο τελευταίος Ανδρέας Παπανδρέου! Με τις υγείες μας!
Миша είπε
ΩΡΑΙΟΣ, Ονόμαρχε !
Γνωση κρυμμένη για προφανείς λόγους
Greek είπε
aaaaaa
ο Αρης είπε
Αν πραγματικά είχε μεταννοήσει ο εγκληματίας δεν θα ζητούσε συγγνώμη αλλά θα έπαιρνε μαζί του την πράξι του εγκλήματος για να αυτοτιμωρηθή, να κριθή και να εξιλεωθή. Δεν το έκανε όμως. Αντίθετα πήγε να πάρη εξιτήριο/ εξιλεωτήριο την ώρα που έφευγε για να μήν χρεωθή στα διόδια. Και όχι μόνο. Φόρτωσε πρίν φύγει το βάρος και τον πόνο της ανάμνησης σ΄αυτόν πού έχασε την οικογένειά του. Έξυπνος ο βλάχος.
modestius είπε
Να το πρόβλημα ακριβώς το ανέφερε ο κ.Καργάκος. Αφήσαμε μετά την κατοχή να ζήσουν οι δοσίλογοι και οι μαυραγορίτες. Κανονικά θα έπρεπε να εξοντωθούν αυτοί μαζί με τις οικογένειες του για να μην μείνει σπόρος να καούν οι περιουσίες τους στην πυρά (δεν θέλω ματωμένα λεφτά) και να οργωθούν από πάνω αφού γκρεμιστούν τα σπίτια τους, να σου πω εγώ μετά αν θα ξαναβρεθεί κανένας δοσίλογος ή προδότης στη χώρα. Αυτό μας λείπει γι αυτό κάνει ο καθένας ότι του καπνίσει, σκληρότατες τιμωρίες σε επιόρκους και προδότες.
dyspistos είπε
Η αφήγηση του Σ. Καργάκου με συντάραξε. Την κεφαλήν κλίνω στη μνήμη των αδικοχαμένων παλληκαριών.
Αμετανόητος είπε
Απλά Ευχαριστώ πολύ.
Οι σκέψεις σας, είναι ο βαθύς αναστεναγμός και η αγανάκτηση πολλών Ελλήνων.
Να είστε καλά κ.Καργάκο.
romios είπε
Σαράντο, ευχαριστούμε…
Σοφία είπε
Για αυτό γίνομαι θηρίο όταν βλέπω αυτά τις πατημένες γόπες της “νέας τάξης” στη βουλή στην ευρωβουλή και στην τηλεόραση.
Απο Πλατεια βαθης είπε
Ολοι εχουμε τους “δασκάλους” μας, οι οποιοι σμιλευσαν τον νου μας στα παιδικα μας χρονια. Τοτε, που τα σχολεια του κεντρου των Αθηνων ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΘΕΡΜΑΝΣΗ και ουτε μπορουσαμε να “φανταστουμε” οτι .. αυτο μας ελλειπε !!!
Τοτε, που σηκωνομασταν στην εισοδο του Δασκαλου (ναι.. με κεφαλαιο !! ) και περιμεναμε το νευμα του να καθισουμε παλι.
Τοτε, που ΤΟ ΜΑΤΙ ΚΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ μαγνητιζαν τα σωματα και πνευματα μας !!
Σημερα, οντας ασπρομαλης, βρικα τον Δασκαλο Καργακο. Τον διαβαζω με μεικτα αισθηματα τρυφεροτητας, πνευματικης διψας, εκπληξης. Συχνα μου προκαλει δακρισμα στα ματια…
.. οπως και τωρα .. ναι…
«Δεν κοστολογούνται τα κεφάλια των αδελφών μου»,
ΥΓ. … ουτε η ξενιτεια των παιδιων μας !!!! (αναλογα με τον μισθο που παιρνουν)
Παύλος είπε
Πέμπτη, 29 Δεκεμβρίου 2011ΜΩΥΣΗΣ ΜΠΟΥΡΛΑΣ (1918-2011) / ΕΛΛΗΝΑΣ, ΕΒΡΑΙΟΣ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ εκδ. Νησίδες, Σκόπελος 2000, σ. 231
\
ΜΩΥΣΗΣ ΜΠΟΥΡΛΑΣ (1918-2011)*
Αποχαιρετούμε σήμερα το συμπολίτη και σύντροφό μας, το μαχητή Μωυσή Μπουρλά, μια εμβληματική μορφή της ελληνο-εβραϊκής Αριστεράς
Ο Μωυσής Μπουρλάς γεννήθηκε στο 1918 στο Κάιρο από Βολιώτη πατέρα και Χιώτισσα μητέρα. Ήταν το τέταρτο παιδί μιας πολυμελούς οικογένειας. Η οικογένεια Μπουρλά για οικονομικούς λόγους άφησε το Κάιρο και εγκαταστάθηκε αρχικά στη Νάουσα και μετέπειτα στη Θεσσαλονίκη.
Στα παιδικά του χρόνια ο Μωυσής Μπουρλάς βοηθούσε τον πατέρα του που ήταν αρτοποιός και όταν τέλειωσε το γυμνάσιο έγινε τορναδόρος. Το 1935 σε ηλικία 17 ετών εντάχθηκε στο αριστερό κίνημα, έγινε μέλος της ΟΚΝΕ .
Όταν ξέσπασε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος υπηρέτησε στον ελληνικό στρατό και πολέμησε στο αλβανικό μέτωπο. Το 1943 και ενώ οι Ναζί εξαπόλυσαν τους διωγμούς τους κατά των Εβραίων που οδήγησαν στη γενοκτονία τους, στο γνωστό Ολοκαύτωμα, ο Μ. Μπουρλάς εντάχθηκε στον ΕΛΑΣ, όπου έδρασε με το ψευδώνυμο «Βύρων». Το 1945 μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας συνελήφθη για την πολιτική του δράση και εξορίστηκε στον Αϊ Στράτη, στη Μακρόνησο και στην Ικαρία.
Το 1951 χάρη στην ελληνο-ισραηλινή συμφωνία, μετανάστευσε στο Ισραήλ όπου συνέχισε τη δράση του, συμμετέχοντας στο Κομμουνιστικό Κόμμα της χώρας, καθώς και στο εργατικό κίνημα. Στη διάρκεια της παραμονής του στο Ισραήλ το μετεμφυλιακό κράτος του αφαίρεσε την ελληνική ιθαγένεια. Έμεινε στο Ισραήλ μέχρι το 1967 και από εκεί μετανάστευσε στη Βουλγαρία και στη συνέχεια στην τότε Σοβιετική Ένωση. Καθώς εργάζεται στην ΕΣΣΔ ως τορναδόρος μέχρι το 1982, oπότε και συνταξιοδοτήθηκε, θυμάται και τραγουδά τους στίχους που έγραψε ο συνεξόριστός του Γιάννης Ρίτσος καθώς και τις θεατρικές παραστάσεις που οργάνωνε με τον Μάνο Κατράκη.
Στην Ελλάδα επέστρεψε ως «παλιννοστών» το 1990 σε ηλικία 72 ετών και από τότε ξεκίνησε ένα νέο αγώνα για την επιβίωση, αλλά και για αποκτήσει ξανά την ελληνική ιθαγένεια που του είχαν στερήσει. Για να επιβιώσει, έκανε διάφορες δουλειές και αρχικά εγκαταστάθηκε σ’ ένα μικρό δωμάτιο που του παραχώρησε η Ισραηλιτική Κοινότητα Θεσσαλονίκης και στη συνέχεια μετακόμισε στο γηροκομείο «Σαούλ Μοδιάνο» όπου άφησε την τελευταία του πνοή. Μετά από πολύχρονο αγώνα κατάφερε το 1999 να αποκτήσει πάλι την ελληνική ιθαγένεια. Το 2000 εξέδωσε το βιβλίο του – αφήγηση ζωής «Έλληνας, Εβραίος και αριστερός». Το έγραψε με παρότρυνση της υπεύθυνης του γηροκομείου «Σαούλ Μοδιάνο», κ. Βικτώρια Μπενουζίλιο και του ραβίνου Θεσσαλονίκης Ιτσχάκ Νταϊάν, και το επιμελήθηκε η κ. Φραγκίσκη Αμπατζοπούλου.
Ένα βιβλίο στο οποίο ο αναγνώστης δεν θα βρει απαντήσεις, αλλά θα του γεννηθούν ερωτήματα, για το τι σηματοδοτούν η εθνικότητα, η θρησκεία και οι πολιτικές επιλογές στη ζωή ενός ανθρώπου. Κι ενώ λέει ότι θέλει μόνο να γράψει για τη ζωή του “στις τρείς ηπείρους, Ευρώπη, Ασία, Αφρική, και τις τέσσερις θάλασσες, Μεσόγειο, Ερυθρά, Μαύρη, Κασπία”, μας δίνει ένα απαράμιλλο ντοκουμέντο για την ιστορία των απλών ανθρώπων, της καθημερινής ζωής με τις μεγάλες και μικρές στιγμές της.
Το ζωντανό, το κριτικό πνεύμα και η παρατηρητικότητα του, που είναι πάντα στραμμένη στον άνθρωπο, κάνουν το γραπτό του όχι μόνο πολύτιμο για τον ιστορικό, τον κοινωνιολόγο και τον ανθρωπολόγο, αλλά και συναρπαστικό για τον κάθε αναγνώστη.
«Ο Μωυσής Μπουρλάς είναι ένα παλικάρι, ένας λεβέντης, ένας ωραιότατος άνθρωπος με ωραιότατα ελληνικά. Στη Σοβιετική Ένωση δίδασκε ελληνικά. Η ζωή του ήταν ένας συνεχής αγώνας. Άλλοι θα τον ζήλευαν και άλλοι θα τον φοβούνταν. Κάθε τι που πέτυχε στη ζωή του το κέρδισε με μεγάλο αγώνα. Με εντυπωσίασε η καλοσύνη του για τους άλλους. Ακόμη στην ηλικία που είναι σήμερα προσπαθεί να βοηθήσει τους άλλους και εμπλέκεται ενεργά στην πολιτική και αν και δεν βλέπει και δεν ακούει καλά εξακολουθεί να είναι δυναμικός», επισήμανε μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η Βικτώρια Μπενουζίλιο.
«Στο βιβλίο μου αυτό θέλω να διηγηθώ, με λίγα απλά λόγια, κομμάτια από την πολυτάραχη ζωή μου. Ζητώ συγγνώμη από τους αναγνώστες που, λόγω της περασμένης ηλικίας μου και του καιρού που πέρασε από τότε, δεν κρατώ στη μνήμη μου όλα τα ονόματα και τις ημερομηνίες» αναφέρει μεταξύ άλλων στον πρόλογο του βιβλίου του ο Μωυσής Μπουρλάς και προσθέτει: «Δεν στέκομαι ιδιαίτερα σε γεγονότα υψίστης ιστορικής σημασίας, σαν και αυτά που γιορτάζουν στις μεγάλες επετείους και τις εθνικές εορτές, όπως οι νίκες του κόκκινου στρατού, των ανταρτών ανά την Ευρώπη και του ΕΛΑΣ, γιατί γι’ αυτά γράφτηκαν τόσα πολλά και θα γραφούν ακόμα περισσότερα από πολλούς άλλους.
Θέλω να γράψω για την ιστορία μου στις τρεις ηπείρους, Ευρώπη, Αφρική και Ασία, και τις τέσσερις θάλασσες, Μεσόγειο, Ερυθρά, Μαύρη, Κασπία, και γι’ αυτά που έζησα και πέρασα στην κατοχή και στον εμφύλιο, όπου κινδύνεψε η ζωή μου τόσες φορές και παρ’ όλα αυτά επέζησα. Εκείνο που θέλω να τονίσω είναι πως αν με ρωτούσαν για τη ζωή μου και για τα όσα υπόφερα για το κόμμα και την ιδεολογία, θα έλεγα πως δεν μετάνιωσα και πως αν ξαναγεννιόμουνα την ίδια ζωή θα έστρωνα, τον ίδιο δρόμο θα ακολουθούσα».
Ακολουθώντας με συνέπεια αυτή τη στάση ζωής, και παρά την προχωρημένη του ηλικία, συμμετείχε όχι μόνο στα ψηφοδέλτια της δημοτικής μας κίνησης «Θεσσαλονίκη των Πολιτών και της Οικολογίας»-προκάτοχο της «ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ – ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΟΛΗ»- στις Δημοτικές Εκλογές του 2002 και του 2006) αλλά και στις δημόσιες εκδηλώσεις της Αριστεράς.
Εκφράζοντας σε συμβολικό επίπεδο την ανάγκη της ειρηνικής συμβίωσης ανάμεσα στους λαούς της Παλαιστίνης και του Ισραήλ παραχώρησαν μαζί με τον συνυποψήφιό του παλαιστίνιο γιατρό Σαμπάχ Αμντέλ-Ραχήμ μια ιστορική συνέντευξη την περίοδο των Δημοτικών εκλογών του 2002.
Με τη συγκλονιστική του αυτοβιογραφία «Έλληνας, Εβραίος, αριστερός», έδειξε ότι το να γεννιέται κάποιος Έλληνας ή Εβραίος δεν είναι επιλογή. Επιλογή είναι η στάση ζωής. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει. Θα τον θυμόμαστε με τη στεντόρεια φωνή του, με το πλατύ χαμόγελό του, με την επιβλητική, λεβέντικη κορμοστασιά και την απέραντη καλοσύνη του.
(* το κείμενο του επικήδειου λόγου του Μηταφίδη Τριαντάφυλλου)
ΜΩΥΣΗΣ ΜΙΧΑΗΛ ΜΠΟΥΡΛΑΣ
ΕΛΛΗΝΑΣ, ΕΒΡΑΙΟΣ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ
εκδ. Νησίδες, Σκόπελος 2000, σ. 231
Την τριπλή ταυτότητα του συγγραφέα του, όπως ο ίδιος βέβαια την προσδιορίζει, έχει ως τίτλο η πρόσφατη αυτοβιογραφία του Μωυσή Μιχαήλ Μπουρλά: ‘Ελληνας/Εβραίος/αριστερός. Τις δύο πρώτες ιδιότητες τις έχει εκ γενετής: ο πατέρας από τον Βόλο, η μάνα από τη Χίο, άρα είναι ‘Ελληνας. Οι γονείς είναι επίσης Εβραίοι, άρα είναι και Εβραίος. Η τρίτη ιδιότητα, αριστερός, αποτελεί πολιτική και ιδεολογική επιλογή. Ισως αυτή η ιδιότητα να έπαιξε και τον αποφασιστικότερο ρόλο στη ζωή του. Στον πρόλογο δηλώνει : “αν με ρωτούσαν για τη ζωή μου και για τα όσα υπόφερα για το κόμμα και την ιδεολογία, θα έλεγα πως δεν μετάνιωσα, και πως αν ξαναγεννιόμουν την ίδια ζωή θα έστρωνα, τον ίδιο δρόμο θα ακολουθούσα.” Αναγνωρίζουμε εδώ τη στάση των περισσότερων αριστερών που έζησαν ως νέοι την περίοδο της κατοχής: τέτοια ήταν η ποιότητα αυτής της ένταξης, τόσο σημαντικό το κεφάλαιο των αξιών που τους κληρονόμησε, που δεν μετάνιωσαν ποτέ, παρά το τεράστιο τίμημα. Πράγμα που δεν σημαίνει ότι ο Μπουρλάς δεν πήρε τις αποστάσεις του και δεν άσκησε την κριτική του αργότερα στη δογματική αριστερά, επιλέγοντας την ανανεωτική. Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο στην αυτοβιογραφία αυτή είναι να παρακολουθήσει κανείς πώς συνυπάρχουν οι τρεις πλευρές της ταυτότητάς του αρμονικά και πότε αναδεικνύεται εντονότερα μία από αυτές. Στο πλαίσιο της συζήτησης περί ταυτοτήτων -ουσιαστικών και “αστυνομικών”- η ανάγνωση γεννά γόνιμο προβληματισμό.
Ο σ. γεννήθηκε στο Κάιρο το 1918, όπου εζησε τα πρώτα παιδικά του χρόνια στους κόλπους της ελληνοεβραϊκής παροικίας, σε περιβάλλον διασποράς. Η χρεωκοπία του πατέρα έδιωξε την οικογένεια, που αναζήτησε καταφύγιο στη Νάουσα, δίπλα στον παππού. Η Θεσσαλονίκη θα γίνει τρίτος σταθμός της οικογένειας, έπειτα από δεύτερο φαλιμέντο του πατέρα.Εντονα εβραϊκή η πόλη, τούς ωθεί να βιώσουν εντονότερα την εβραϊκή τους πλευρά, ενώ ώς τότε νιώθουν πρωτίστως Ελληνες. Είναι ελληνόφωνοι, με πολλούς δεσμούς με Ελληνες. Στη Θεσσαλονίκη: «Ο πρόξενος μαζί με δύο άλλους κυρίους μάς εξήγησαν ότι θα πηγαίναμε να μείνουμε σε σπίτι πιο άνετο και σε συνοικία που μένουν Εβραίοι. Εμείς κοιταχτήκαμε και τότε συνειδητοποιήσαμε ότι είμαστε Εβραίοι» Το γεγονός οτι η οικογένεια δεν ανήκε στη σεφαραδίτικη (άρα ισπανόφωνη) πλειοψηφία των Εβραίων της πόλης, υπήρξε καθοριστικό για την διάσωσή της από την εκτόπιση των ναζί. Η οικογένεια διαχώρισε τη στάση της από αυτήν της πλειοψηφίας της κοινότητας: ο Μπουρλάς αρνήθηκε να φορέσει το κίτρινο άστρο (“ούτε λεπτό”) και από την αρχή τήρησε μια στάση ανυπακοής. Η ενεργητική του στάση (την οποία μοιράστηκαν και άλλοι νέοι Εβραίοι) ανατρέπει τον μύθο της δήθεν “παθητικότητας” των Εβραίων. Εχει όμως σημασία να δούμε, και το βιβλίο του Μπουρλά είναι πολύτιμη πηγή γι’ αυτό, με ποιούς όρους αυτό καθίστατο δυνατόν.
Ο Μπουρλάς καταγγέλλει ανοιχτά στο βιβλίο του τον “προδότη ραββίνο” Κόρετς ως υπεύθυνο για την εκτόπιση της κοινότητας. Αντί να αφυπνίσει τους Εβραίους και να τους παροτρύνει να φύγουν, ο Κόρετς, τηρώντας μια αμφίσημη στάση για την οποία η επιστημονική έρευνα παραμένει ακόμη διχασμένη, τους παρότρυνε να υπακούσουν και να δεχθούν την εκτόπιση. Ο νεαρός Μπουρλάς αρνήθηκε την κοινή μοίρα, και με άλλους δώδεκα Θεσσαλονικείς Εβραίους βγήκαν στο βουνό και εντάχθηκαν στον ΕΛΑΣ.
Εδώ είναι που η τρίτη ιδιότητα υπήρξε καθοριστική: ο Μπουρλάς ήταν ήδη μέλος της ΟΚΝΕ από το 1935, με εμπειρία από συνδικαλισμό στα μηχανουργεία της Θεσσαλονίκης,όπου εργαζόταν ως τορναδόρος, με εμπειρία παρανομίας επί Μεταξά, με εμπειρία σύλληψης και βασανισμού του. Ο νεαρός Οκνίτης ακολουθεί την τύχη των συντρόφων του και βγαίνει στο βουνό. Δεν ενδίδει στους δισταγμούς των περισσότερων Εβραίων νέων, που διστάζουν να εγκαταλείψουν τις οικογένειες. Εξάλλου τα περισσότερα μέλη της οικογένειάς του θα διασωθούν επίσης, καθώς τη μέρα της εκτόπισης στη Θεσσαλονίκη φίλος τους Ελληνας θα τοιχοκολλήσει στο σπίτι τους επίσημο χαρτί της χωροφυλακής με την ένδειξη: «επιταγμένο». Ετσι οι Γερμανοί δεν θα μπουν να ψάξουν για Εβραίους. Αμέσως μετά διαφεύγουν στη Νάουσα, όπου θα βρούν καταφύγιο χάρη στους φιλικούς δεσμούς που είχαν συνάψει όσο ζούσαν εκεί. Η περίπτωση μιας ελληνόφωνης οικογένειας, με υψηλό βαθμό ένταξης στην περιβάλλουσα κοινωνία, αποδεικνύεται σωτήρια. Ο πατέρας και ο αδελφός θα ενταχθούν αργότερα στον ΕΛΑΣ. Σε μάχη του ΕΛΑΣ θα σκοτωθεί ο εικοσάχρονος αδελφός.
Ο νεαρός Ελασίτης (με το ψευδώνυμο Βύρων) περιγράφει λεπτομερώς τις μάχες που έδωσε το 30ό Σύναγμα του ΕΛΑΣ στο Πάικο (μάχες εναντίον των Γερμανών αλλά και της ΠΑΟ, της εθνικιστικής οργάνωσης που λυμαίνεται την περιοχή). Ως στρατιώτης έζησε τον πόλεμο εναντίον των Ιταλών (“Φεύγω περήφανος που πάω να υπηρετήσω την τιμή της πατρίδας μας”, έγραφε στην οικογένειά του), αλλά το αληθινό βάπτισμα του πυρός το παίρνει στην πρώτη μάχη του ΕΛΑΣ.
Ακολουθεί η απελευθέρωση, η ακροβασία μεταξύ παρανομίας και νομιμότητας για την αριστερά, ώσπου να έρθει η εξορία. Επτά χρόνια: Ικαρία, Μακρόνησος, Αη-Στράτης. Το τέλος της εξορίας του θα δοθεί το 1951, όταν το νεαρό κράτος του Ισραήλ και η Ελλάδα θα υπογράψουν συμφωνίαμε την οποία η Ελλάδα παραχωρεί τους Εβραίους κομμουνιστές εξόριστους σε αντάλλαγμα ορισμένων ορθόδοξων μονών που βρίσκονται στο Ισραήλ! Περίεργα παιχνίδια της μοίρας: ο Μπουρλάς αντιτάσσεται, δεν επιθυμεί αυτή την αναγκαστική μετανάστευση, αλλά στο τέλος την υφίσταται. Τίμημα: απώλεια της ελληνικής ιθαγένειας και ακούσιος εκπατρισμός.
Ενδιαφέρον είναι πως τα χρόνια της παραμονής του στο Ισραήλ (1951-1967) ζει ως ενεργός κομμουνιστής, μέλος από την αρχή του ισραηλινού ΚΚ. Συνδικαλίζεται σε όλα τα εργοστάσια όπου διαδοχικά εργάζεται, και απολύεται ανελλιπώς. Αριστος τορναδόρος, βρίσκει εύκολα ξανά δουλειά. Είναι χαρακτηριστικό πως το κλίμα του άκρατου πατριωτισμού και ενθουσιασμού το οποίο βασιλεύει στα πρώτα χρόνια του Ισραήλ δεν φαίνεται να τον επηρεάζει . Η ιδιότητα του «αριστερού» είναι πολύ καθοριστικότερη γι’ αυτόν από την ιδιότητα του Εβραίου αυτήν την εποχή. Δεν είναι τυχαίο που η δεύτερη σύζυγος θα είναι Ρωσοεβραία. Μαζί θα εγκαταλείψουν το Ισραήλ, διωγμένοι από το αντιρωσικό κλίμα που επικρατεί, και θα πάνε να ζήσουν στα Ουράλια της Σοβιετικής ‘Ενωσης. Ανορθόδοξο δρομολόγιο, σε αντίθετη φορά από το μεταναστευτικό κύμα των Εβραίων, που μαζεύονται τότε από όλα τα μέρη του κόσμου στο Ισραήλ.
‘Οταν το 1982 θα πάρει σύνταξη, θα αρχίσει ενέργειες για να επιστρέψει στην Ελλάδα, που τη νιώθει πάντα πατρίδα. Η ελληνική πλευρά της ταυτότητάς του αρχίζει να παίρνει όλο και μεγαλύτερη θέση στην ψυχή του. Θα κατορθώσει να επιστρέψει το 1990, όπου όμως νέα οδύσσεια τον περιμένει για να ξανααποκτήσει τη χαμένη ελληνική ιθαγένεια. Την απέκτησε μόνο το 1999, και πλήρης ημερών πια, στο εβραϊκό γηροκομείο της Θεσσαλονίκης όπου ζει, έγραψε την αυτοβιογραφία του. Στην τελευταία αυτή περίοδο της ζωής του, η εβραϊκότητά του αναδύεται εντονότερη από πριν, μαζί και με το θρησκευτικό συναίσθημα. Η λιτή και έντονη περιγραφή του, η ολοζώντανη αφήγηση, η έλλειψη περιττολογίας (όλα χωρούν σε 230 μόνο σελίδες!) καθιστούν πολλαπλά ελκυστική τη μαρτυρία αυτή, που ανοίγει δρόμους για πολλές σκέψεις.
Οντέτ Βαρών-Βασάρ
δημοσιεύτηκε στο ΒΗΜΑ, Σεπτέμβριο 2000
__._,_.___
EYAKI είπε
ΤΙ ΓΛΥΚΥΤΑΤΗ ΨΥΧΗ.ΑΠΑΙΤΩ…ΝΑ ΕΚΛΕΓΕΙ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ
Παύλος είπε
Μεταφορτώθηκε από το χρήστη MrGYLIPPOS την 4 Οκτ 2011
Το βίντεο είναι από το χθεσινοβραδυνό (Τρίτη 4 Οκτώβρη 2011) Δελτίο Ειδήσεων του “Στάρ”: Παρακολουθούμε τον glamorous γάμο της σιτεμένης δικηγόρου Κέλλυς Σταμούλη με έναν Ιταλο-Αμερικανο-Εβραίο γαμπρό, στον Άγιο Νικόλαο δίπλα στο “Χίλτον”, το απόγευμα της Δευτέρας 3 Οκτώβρη 2011… Η νύφη Κέλλυ είναι η κόρη του μακαρίτη ευρωβουλευτή του ΠΑΣΟΚ Γιάννη Σταμούλη,πρωτεργάτη της διεκδικήσεως των Γερμανικών Αποζημιώσεων για την Σφαγή στο Δίστομο. Η Κέλλυ είναι και η ίδια δικηγόρος και βγαίνει συχνά στα Κανάλια να κλαψουρίσει γιατί οι κακοί Γερμανοί δεν πληρώνουν τους φουκαράδες κληρονόμους των Θυμάτων του Διστόμου.
Όπως θα δείτε σε αυτό το βίντεο, στον υπερπολυτελή Γάμο της Κέλλυς Σταμούλη ήταν παρόν όλο το κοσμικό ΠΑΣΟΚ και η Χριστιανική Αριστερά του Φώτη Κουβέλη, αλλά η είδηση είναι αλλού: Ενώ όλη η Ελλάδα πεινάει και χιλιάδες νεαρές Ρωμηές ετοιμάζονται να δουλέψουν στα μπουρδέλα της Ευρώπης και των Βαλκανίων, η Κέλλυ σκίζει επιδεικτικά το πανάκριβο νυφικό της μπροστά στην κάμερα, μετά λερώνει με τούρτα ένα δεύτερο νυφικό, και τέλος φοράει κι ένα τρίτο πανάκριβο νυφικό.
Αυτοί είναι οι Αριστεροί και οι Χριστιανοί: Τάχα απεχθάνονται τις “αμερικανιές” και με πρώτη ευκαιρία ξεπερνάνε σε γελοιότητα όλους τους νεόπλουτους…
Το βίντεο αυτο πείθει και τον πιό φανατικό οπαδό του ΠΑΣΟΚ και της ευρύτερης Χριστιανικής Αριστεράς, ότι οι τσαχπινιές δεν ταιριάζουν στην γεροντομπεμπέκα και γεματούλα Κέλλυ.Άσε που κι ο γαμπρός φαίνεται σκέτο τρελοκομείο και είναι θέμα χρόνου πότε θα της ρίξει το πρώτο κέρατο…
(MrGYLIPPOS)
Ἀπάντησις: οἱ σοφοὶ Ἑβραῖοι τοποθέτησαν τὴν χαζοβιόλα καὶ χαζοχαρούμενη γεροντοκοπέλα Κέλλυ Σταμούλη ὡς δικηγόρο τῶν Γερμανικῶν Ἀποζημιώσεων γιὰ δύο λόγους, πρῶτον γιὰ νὰ μᾶς κάνουν ἀκόμα μία φορὰ διεθνῶς ῥεζίλι, καὶ δεύτερον καὶ ἀπείρως σημαντικότερον γιὰ νὰ μὴν πάρουμε ποτὲ εἰς τὸν αἰῶνα τὸν ἅπαντα οὔτε δεκάρα τσακιστὴ ἀπὸ τοὺς Γερμανούς, καὶ νὰ συνεχίσουν οἱ ἴδιοι οἱ σοφοὶ Ἑβραῖοι νὰ ἔχουν τὴν ἀποκλειστικότητα τῆς ἀμέλξεως (ἀπομυζήσεως) τῶν Γερμανῶν…
Elkehiton πριν από 4 μήνες 2
Απάντηση
@Elkehiton Συμφωνώ απολύτως. Θερμά συγχαρητήρια για το Πολυτονικό, που κατήργησε το σωτήριον έτος 1982 ο εβραϊκής καταγωγής Πασόκος υπουργός Παιδείας Λευτέρης Βερυβάκης
χρηστος είπε
Και λιγα ειπες με την προκλητικα γελοια!!!!!!!!!!!!!
kafeteripiperia είπε
Μήπως ὑπάρχει κάποιος καλὸς φίλος νὰ μεταφράσει τό κείμενο τοῦ κ. Καργάκου στὰ γερμανικὰ;;
anastasia είπε
kyrie kargako den sygxwrw germanous,h mhtera mou efage sfaires apo dautous htan molis 13 etwn tote.
Stf είπε
ΔΑΣΚΑΛΕ. Σ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΟΛΑ, ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΣΟΥ.
Καναπεδόβιος είπε
Να τους συγχωρήσουμε, ή να τους σκοτώσουμε, τους Γερμαναράδες;
Σιγά το δίλημμα!
Πρώτα θα τους καθαρίσουμε, και μετά θα τους συγχωρήσουμε!
Διότι, ο Κύριος Ημών είπε μεν να συγχωρούμε και τους εχθρούς ημών, αλλά δεν καθόρισε και το πότε! Δεν είπε ντε και καλά να τους συγχωρούμε ζωντανούς!
Καναπεδόβιος είπε
Άσε που το: “σ’χωρέθ’κε” είναι συνώνυμο του: “πέθανε”!
Ξενιτεμένος μέχρι την ώρα της κρίσης είπε
Συγκινητικό..,ναί!!!!
Το αίμα βράζει,τίποτα δεν άλλαξε!!
Η υπομονή τελειώνει…!!Ομόνοια Έλληνες
Φωτιά και τσεκούρι
apolonas είπε
Η εκδικηση ειναι ενα πιατο που τρωγεται κρυο.Κουραγιο αδελφια και θα φαμε πολλα κρυα πιατα,μεταξυ αυτων και γερμανικα.
AZ είπε
Σκοτωστε τους και αφηστε το Θεο να διαλεξει τους δικούς του! Ο λογος που γινοντα ξανα τα ιδια ειναι το οτι δεν τιμωρηθηκαν παραδειγματικά οι Γερμανοι. Μονο ο Σκιπιων ο Αιμιλιανός θα σκεφτοταν την τιμωρια τους: Να ανασκαφει η γης και να σπαρθει με αλατι! Οπως στην Καρχηδονα. DELETE. Ουτε βεβαια στην Ελλαδα εγινε η δια πυρος καθαρσις. Για αυτο ακουτε τα ιδια ονοματα! Χριστοφορακος, Σημιτης, Κοκαλης, Παγκαλος, Παπανδρεου κλπ. Την επομενη φορά ξερετε τι πρεπει να γινει.
ΑΖ
ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ. είπε
Σέβας, Δάσκαλε Σαράντο.
Διδάσκεις πατριωτισμό,ήθος και μεγαλοψυχία.
Διδάσκεις τη θρησκεία της αγάπης,
τη μεγαλωσύνη της συγχώρεσης.
Συγχώρεσέ με τον ουτιδανό,
μα δύναμη να συγχωρέσω τους βαρβάρους,
όσο κι άν προσπαθώ,δεν βρίσκω.
Σέβας,ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ.
ένας βισάλτης(ΣΓΤ.Μ) είπε
Oχι εκδίκηση….απλά όχι στην λήθη και ναι στην δικαιοσύνη .
Οπως δεν μπορεί κάποιος ατιμώρητα να σπάσει το κάρο κανενός γερμανού έτσι και αυτοί δεν είναι λογικό να εισβάλλουν σε μια χώρα απρόκλητα να την υποδουλώνουν –ληστεύουν- καταστρέφουν –δολοφονούν γυναικόπαιδα για αντίποινα-κατακλέβουν αρχαιολογικούς θησαυρούς-δημιουργούν λιμό με 300,000 νεκρούς …και να αποφευγουν σαν κοινοί απατεωνίσκοι να αποζημιώσουν την χωρα μας..
Κατέκαψαν 1,500 χωριά και προκάλεσαν ολοκάυτωμα στους έλληνες..
Οπως οι εβραίοι αξίωσαν αποζημιώσεις είναι ανεπίτρεπτα αναξιοπρεπές εμείς να φοβόμαστε να αξιώσουμε το ίδιο σε ανώτατο πολιτειακό επίπεδο και δεν εννοώ τις σημερινές μαριονέτες αλλά με την πρώτη ελληνική πατριωτική κυβέρνηση πρέπει να αξιωθούν..
Πρέπει να σταθούμε στο γεγονός ότι μεταπολεμικά παρίσταναν τις κοκότες των αμερικάνων και των ρώσσων,κλαιγότανε στην δίκη της νυρεμβέργης ότι ένας τρελλός τους παραπλάνησε και ότι δεν υπάρχει συλλογική ευθύνη του γερμανικού λαού-(ενώ για αντίποινα στην ελλάδα εκτελούσαν γυναικόπαιδα-),και κατόρθωσαν να τους χαριστεί το 1953 το 50% του δημόσιου χρέους ,και το υπόλοιπο να εξοφλείται από το πλεόνασμα του εμπορικού ισοζυγίου τους .
Ούτε σκέψη φυσικά για προνομιακή εξόφληση πρώτα των χρεών όπως επιβάλλουν στους νικητές με την αντεθνική ηγεσία έλληνες που ανέχονται να πληρώνουν το 2000 χρεόγραφα του 1830 από λεόντιες σε βάρος τους συμβάσεις…
εθνικος είπε
Τι κρίμα,τι κρίμα να ασχολιούνται με τα αποβράσματα της κοινωνίας τι κρίμα να έχουν τα ΜΜΕ στα χέρια τους και να μας προκαλούν!!!!!!!!!!!
εθνικος είπε
Μη με παρεξηγήσετε,μιλώ για το έκτρομα που παντρεύεται και προκαλεί την αγωνία μας για αυτά που συμβαίνουν στην πατρίδα.Αυτή είνα και η άλλη πλευρά,που δεν αφήνει τον κόσμο να κατανοήσει την κατάσταση που περνάμε.
εθνικος είπε
Για τον Καργάκο τι να πώ? είμαι μικρός να ψελίσω οτιδήποτε.Μόνο ότι τα δάκρυά μου δεν μ’αφηναν να διαβάσω το κείμενο εύκολα (ειμαι και 65).
Σ’εχαριστώ κε Καργάκο που μας θύμησες ότι υπάρχουν ΕΛΛΗΝΕΣ ακόμη.
Π.Κ. είπε
Κε Καργάκο,
το μεγαλείο της συγχώρεσης είναι προφανώς αποτέλεσμα της παρόδου του πανδαμάτορα χρόνου. Όμως οι ¨εκτελέσεις” των νέων της Ελλάδος από τους Νεοναζί ξεκίνησαν ξανά. Δεν μπορούν τα νέα παιδιά της Ελλάδος να ξεκινήσουν με παροχή συγγνώμης εκ προοιμίου. Τέτοια μεγαλοψυχία δεν μας επιτρέπεται. Επιτρέψτε μου με όλο τον σεβασμό που σας έχω να υποδείξω στα νέα παιδιά της Ελλάδας πρώτα την ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, την ΠΑΛΗ, την ΑΠΟΤΙΝΑΞΗ ΤΟΥ ΖΥΓΟΥ, και μετά μπορεί να περιμένει η ΣΥΓΓΝΩΜΗ του αμυνόμενου στον άδικα επιτιθέμενο. Αλλιώς η εκ προοιμίου παροχή συγγνώμης θα σημαίνει απλώς αδυναμία Ελλήνων έναντι των Βαρβάρων, υποταγή και αφανισμό. Η Ελλάδα δεν επέζησε χάρις στην “συγγνώμες” που αφειδώς παρείχε στους εχθρούς της, αλλά χάρις στους αγώνες των παιδιών της. Επιτρέψτε μου λοιπόν να υποδείξω στα παιδιά της Ελλάδος αυτό που και εσείς νιώσατε τότε! Να θεωρήσουν με την ορμή , τον αυθορμητισμό και την σκληρότητα της νεανικής ηλικίας, αυτό που γίνεται ως ΑΔΙΚΟ. Και να αντισταθούν. νεανικής ηλικίας
Π.Κ. είπε
Κε Καργάκο,
το μεγαλείο της συγχώρεσης είναι προφανώς αποτέλεσμα της παρόδου του πανδαμάτορα χρόνου. Όμως οι ¨εκτελέσεις” των νέων της Ελλάδος από τους Νεοναζί ξεκίνησαν ξανά. Δεν μπορούν τα νέα παιδιά της Ελλάδος να ξεκινήσουν με παροχή συγγνώμης εκ προοιμίου. Τέτοια μεγαλοψυχία δεν μας επιτρέπεται. Επιτρέψτε μου με όλο τον σεβασμό που σας έχω να υποδείξω στα νέα παιδιά της Ελλάδας πρώτα την ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, την ΠΑΛΗ, την ΑΠΟΤΙΝΑΞΗ ΤΟΥ ΖΥΓΟΥ, και μετά μπορεί να περιμένει η ΣΥΓΓΝΩΜΗ του αμυνόμενου στον άδικα επιτιθέμενο. Αλλιώς η εκ προοιμίου παροχή συγγνώμης θα σημαίνει απλώς αδυναμία Ελλήνων έναντι των Βαρβάρων, υποταγή και αφανισμό. Η Ελλάδα δεν επέζησε χάρις στην “συγγνώμες” που αφειδώς άλλωστε παρείχε στους εχθρούς της, αλλά χάρις στους αγώνες των παιδιών της. Επιτρέψτε μου λοιπόν να υποδείξω στα παιδιά της Ελλάδος αυτό που και εσείς νιώσατε τότε! Να θεωρήσουν με την ορμή , τον αυθορμητισμό και την σκληρότητα της νεανικής ηλικίας, αυτό που γίνεται, ως ΑΔΙΚΟ. Και να αντισταθούν.
ΜΟΛΑ ΟΛΑ είπε
ΣΑΡΑΝΤΟΣ ΚΑΡΓΑΚΟΣ.
ΚΟΡΩΝΙ ΤΗΣ ΜΕΣΑ ΜΑΝΗΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΣ ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΤΗΣ
ΨΥΧΗΣ ΚΑΙ ΣΚΕΨΗΣ ΜΑΣ.
ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΑΣ .
Rm4g3dD0v είπε
καμια συγχωρεση ραγιαδες!
Καμια συγχωρεση οταν δεν υπαρχει μεταμελεια.
ποτε θα σταματησετε να σκεφτεστε με τα συναισθηματα και να βαλετε λιγο λογικη στο ξερό σας;
Συγχωρεση ανευ μεταμελειας σημαινει δημιουργια ανευθυνοτητας. Μπραβο ζώα.
tom είπε
ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΨΥΧΗΣ!!! Έτσι είναι οι Έλληνες.
gogos είπε
Πρωτα εκδικηση για μαθημα και μετα βλεπουμε μεγαλε δασκαλε