ΜΕΧΡΙ ΠΟΥ ΕΚΤΕΙΝΕΤΑΙ Η ΑΣΥΛΙΑ ΤΗΣ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑΣ;;

Γράφει η Σοφία.

Ας μας εξηγήσει κάποιος, υπάρχει όριο στην νομιμοποίηση της αυθαιρεσίας και της ασυδοσίας;

Μέχρι ποιο σημείο της δραστηριότητας ή της ζωή τους επεκτείνονται οι αντισυνταγματικές  ρυθμίσεις εξασφαλίζουν την ατιμωρησία σε κάθε εγκληματική  ασυδοσία, αυθαιρεσία, και δραστηριότητα  όλων αυτών που εμείς τα βούρλα τους χρίσαμε διαχειριστές των κοινών μας θεμάτων;

Αρχικά ακύρωσαν το πρώτο άρθρο του Συντάγματος που ορίζει ότι όλοι οι πολίτες είναι ίσοι απέναντι του νόμου, νομοθετώντας με την διαβόητη «ασυλία» ότι όλοι όσοι αποφασίζουν για τα δημόσια θέματα είναι παντελώς αόρατοι και  ανεύθυνοι έναντι του νόμου για όποια ζημία προκαλέσουν σ’ αυτά κατά την τέλεση των καθηκόντων τους!!!

Σε αντίθεση με όλους τους υπόλοιπους  πολίτες που έχουν πλήρη ευθύνη.

Μετά γίναμε θεατές της καταδίκης  της βουλής από τα ευρωπαϊκά δικαστήρια ως καταπατούσας τα ανθρώπινα δικαιώματα, όταν απεδείχθη από την περίπτωση της κας Αποστολάκη, ότι η «αορατότητα» έναντι του νόμου για τους εν ενεργεία  βουλευτές (ή βολευτές αφού είναι πολύ βολικό να κάνεις ό,τι σου ‘ρθει, να χρηματίζεσαι να βλάπτεις το δημόσιο συμφέρον χωρίς καμιά συνέπεια)  ή υπουργούς επεκτείνεται και στην προσωπική τους ζωή πέραν της επιζήμιας  τέλεσης των  καθηκόντων τους.

Έτσι μάθαμε ότι η κα Αποστολάκη ενώ δεν άφηνε τον πρώην σύζυγό της να δει το παιδί του, προστατευόταν από την «ασυλία» απέναντι στα δικαστήρια που της έκανε και τα κέρδιζε ζητώντας την επαφή με το παιδί του.

Τώρα με την περίπτωση των τραμπουκισμών του Κουλούρη στην εντελώς ιδιωτική του  ζωή ανακαλύπτουμε ότι η νομιμοποίηση της αυθαιρεσίας και του τραμπουκισμού  εκτείνεται και πέραν της βουλευτικής πορείας.

Αν μια φορά γίνεις αόρατος από τον νόμο λοιπόν θα είσαι για πάντα.

Ό,τι κι αν κάνεις! Ακόμα κι αν σκοτώνεις κόσμο με το αμάξι σου.

Θα βγαίνεις, θα τους βρίζεις κιόλας, θα τους λες ότι είσαι και πολύ σπουδαίος γιατί ανήκεις στην ομάδα αυτών που έζησαν και πλούτισαν εις βάρος του συνόλου και θα φεύγεις σαν κύριος!  Σαν … Όχι κύριος…

Ο Κιμωνάκος λοιπόν, κι ο κάθε κιμωνάκος, μπορεί να πατάει γκάζι, να παραβιάζει όλα τα κόκκινα φανάρια, να χτυπάει κόσμο, να βρίζει, να ανοίγει το στόμα του και να βγαίνει ο «αχόρταγος», αλλά είναι πρώην υπουργός.

Και αυτό για τον ίδιον σημαίνει ότι έχει δικαίωμα ζωής και θανάτου  πάνω στους άλλους, ότι είναι υπεράνω των πάντων όλοι οι άλλοι είναι κατώτεροι κι έχουν λιγότερη αξία σαν όντα.

Αν αντί για τη μερσεντές χρησιμοποιούσε για τις μετακινήσεις του το καλάμι που έχει καβαλήσει, θα περνούσε πάνω απ’ τα φανάρια και δεν θα υπήρχε πρόβλημα.

Δείτε σε τι τραμπούκους με νοοτροπία ασύδοτου τυράννου, που ποτέ τους δεν τιμούσαν τους νόμους της χώρας και  τη ζωή των συμπολιτών τους, δίναμε τόσα χρόνια την ευθύνη της χώρας μας!

Κι όλοι αυτοί οι social-ληστές έκαναν χρυσή καριέρα  με το προσωπείο του σοσιαλιστή και του παιδιού του λαού.

Δείτε τι συντεχνιακή είναι η διαπλεκόμενη πολιτική και δικαστική εξουσία και πώς διέπεται από κώδικες συμμορίας!

Αν τα είχα κάνει όλα αυτά εγώ ή κάποιος άλλος από τους αναγνώστες, θα είχαμε κρατηθεί και θα είχαμε σταλεί στο αυτόφωρο απνευστί.

Ο Κουλούρης γιατί αφέθηκε ελεύθερος;

Το καλάμι της εξουσίας παρέλυσε τους προστάτες του νόμου… έτσι;

Στους πολίτες, που υποτίθεται ότι προστατεύετε κύριοι της αστυνομίας, κάνετε τα αγριογούρουνα και μπροστά σ’ έναν παροπλισμένο τσαμπατζή, που σας πάτησε, σας έβρισε και σας φέρθηκε σαν σκουπίδια σταθήκατε σούζα.

Πόσο ακόμα θα ανεχόμαστε βρε παιδιά να ζούμε σε μια φυλακή που ο πολίτης φταίει για όλα, που πληρώνει για όλα, που δεν έχει κανένα δικαίωμα, που απαιτείται απ’ αυτόν να σκύβει το κεφάλι κι άλλο, κι άλλο, κι άλλο, και να υποτάσσεται χωρίς να βγάλει άχνα στους νόμους της απόλυτης  παράνοιας που βγάζει μια τρελλή (γιατί αυτό είναι συλλογικά όλοι τούτοι που νομοθετούν σήμερα, μια αφηνιασμένη τρελλή ξεμαλλιασμένη).

Και μέχρι πότε θα ανεχόμαστε τους συνταξιούχους φίλους της τρελλής να βγάζουν ένα μαστίγιο να μας δέρνουν και να μας βρίζουν χωρίς καμμία απολύτως συνέπεια;