Τι σημαίνει ότι το ελληνικό χρέος θα υπαχθεί στο αγγλικό δίκαιο;
Αναρτήθηκε από τον/την UDemand στο Ιανουαρίου 6, 2012
Διαβάσαμε μία πολύ κατατοπιστική ανάλυση στο bankingnews.gr.
Ολόληρο το άρθρο μπορείτε να το διαβάσετε εδώ.
Εμείς για λόγους οικονομίας σας παραθέτουμε τα συμπεράσματα και θα καταλάβετε αμέσως την σημασία τους…
Κινδυνεύει η δημόσια περιουσία από κατασχέσεις – Μια νομική ανάλυση για το ζήτημα…
Του Μάριου – Σάββα Μαρινάκου Δικηγόρου,
Τόσο καιρό, ακούμε για το μείζον θέμα της υπαγωγής του Ελληνικού χρέους σε αγγλικό δίκαιο. Διαισθαντικά μπορούμε ενδεχομένως να καταλάβουμε ότι αυτό δεν είναι κάτι καλό.
Ωστόσο, δεν έχει εξηγηθεί, ποιο ακριβώς είναι το διακύβευμα από μια τέτοια μεταβολή.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
Τώρα, μετά από την αναφορά όλων των παραπάνω νομοθετημάτων και των ειδικότερων ρυθμίσεων που διαλαμβάνονται σε καθένα από αυτά, μπορούμε να υποβάλλουμε τη συνολική μας προβληματική σε μια υπόθεση εργασίας, ή όπως θα λέγαμε στα έδρανα της Νομικής, σε ένα πρακτικό, στο οποίο μας ζητείται να διαπιστώσουμε τις συνέπειες τις συνέπειες που θα είχε για την Ελλάδα, η υπαγωγή του PSI+ στο αγγλικό δίκαιο.
Οι δηλώσεις Άκερμαν (16-12-2011) αποτελούν την επίσημη, πλέον, επιβεβαίωση και από την πλευρά των δανειστών, πως το δίκαιο των ομολόγων του PSI+ είναι το σημαντικότερο ζήτημα στις διαπραγματεύσεις.
Αν το δίκαιο των ομολόγων του PSI+ ήταν το αγγλικό, τότε σε περίπτωση πτώχευσης, η Ελλάδα θα έπρεπε να πληρώσει το χρέος της στους δανειστές, σε ευρώ παρά το γεγονός, ότι σε περίπτωση ενδεχόμενης επιστροφής της σε εθνικό νόμισμα, η χώρα θα είχε επιστρέψει σε ένα σημαντικά υποτιμημένο εθνικό νόμισμα.
Αυτό θα προέκυπτε ως υποχρέωση της χώρας από τη διεθνή πολυμερή σύμβαση μεταξύ της Ελλάδας και των πιστωτών της, η οποία μάλιστα, δυνάμει του αρ 28 παρ 1 του Συντάγματος της χώρας θα κατίσχυε έναντι κάθε άλλης (ακόμα και αντίθετης διάταξης) της Ελληνικής έννομης τάξης.
Έτσι, το χρέος της Ελλάδας θα πολλαπλασιαζόταν και καθώς η χώρα θα αδυνατούσε να το αποπληρώσει, οι δανειστές θα αποκτούσαν δικαίωμα κατάσχεσης επί της ελληνικής περιουσίας, με βάση το Αγγλικό Δίκαιο.
Η πρώτη συνέπεια, λοιπόν, θα ήταν …
μια νομισματική ομηρία στο ευρώ και πάντως, μια νομισματική δέσμευση του χρέους μας σε ένα συγκεκριμένο νόμισμα, ανεξάρτητα από την ενδεχόμενη πολιτική βούληση της χώρας, να επιστρέψει σε εθνικό νόμισμα.
Κατά δεύτερο λόγο, το ελληνικό χρέος, ως υπαγόμενο και θεωρούμενο υπό το πρίσμα του Αγγλικού «State immunity act» (1978) δεν θα συνιστούσε πράξη άσκησης πολιτικής εξουσίας αλλά εμπορική πράξη, όπως ρητά προβλέπεται στον Αγγλικό νόμο.
Ως τέτοια πράξη, θα ετίθετο υπό δικαστικό έλεγχο από εκάστοτε αρμόδια Δικαστήρια, τα οποία θα καλούνταν να εφαρμόσουν το Αγγλικό Δίκαιο. Στην περίπτωση του PSI+ ήδη γίνεται απόπειρα από τους πιστωτές μας, προκειμένου να οριστούν ως αρμόδια, τα Δικαστήρια του Λουξεμβούργου.
Η άμεση δεύτερη συνέπεια, μιας τέτοιας εξέλιξης, όμως, θα ήταν ότι, με την υπαγωγή του Ελληνικού χρέος στο Αγγλικό Δίκαιο, το Ελληνικό χρέος θα είχε καταστεί αντικείμενο δικαστικών μαχών μεταξύ των ιδιωτών πιστωτών μας και του Ελληνικού Δημοσίου, στα Δικαστήρια του Λουξεμβούργου, τα οποία θα υποχρεούνταν δυνάμει της πολυμερούς συμφωνίας του PSI+ να εφαρμόσουν το Αγγλικό Δίκαιο.
Επειδή από το Αγγλικό Δίκαιο, δεν αναγνωρίζεται στην Ελληνική πολιτεία το δικαίωμα της ετεροδικίας, αυτό θα είχε ως συνέπεια την έκδοση δικαστικών αποφάσεων σε βάρος της Ελλάδας. Αλλά «το κουτί της Πανδώρας» δεν θα εξαντλούσε εκεί τις εκπλήξεις του.
Το Αγγλικό Δίκαιο θα παρείχε δυνατότητα εκτελέσεως των δικαστικών αυτών αποφάσεων ακόμα και στο έδαφος της Ελληνικής επικράτειας.
Συνεπώς, αυτές οι δικαστικές αποφάσεις θα μπορούσαν να περιληφθούν τον εκτελεστήριο τύπο, σύμφωνα με τον Κανονισμό (ΕΚ) 44/2001 αλλά και τον Κανονισμό (ΕΚ) 805/2004 και θα έθεταν στη διάθεση των πιστωτών μας, όλα τα καταδιωκτικά μέτρα της Ελληνικής νομοθεσίας. Μόνο, που αυτή τη φορά, τα μέτρα αυτά θα στρέφονταν κατά του ίδιου του Ελληνικού Δημοσίου.
Η αναγκαστική εκτέλεση των πιστωτών μας θα μπορούσε να αφορά κινητά του Ελληνικού Δημοσίου, ακίνητα του Ελληνικού Δημοσίου (ιδίως τα ανήκοντα στην λεγόμενη ιδιωτική περιουσία του Δημοσίου) καθώς και χρηματικές απαιτήσεις του Ελληνικού Δημοσίου.
Ξεκινώντας από το τελευταίο, θα διαπιστώναμε ευχερώς, ότι οι χρηματικές απαιτήσεις που έχει το Ελληνικό Δημόσιο, αφορούν κυρίαρχα την απαίτησή του στους φόρους, που καλούμαστε να καταβάλλουμε όλοι μας, φυσικά και νομικά πρόσωπα, που υπαγόμαστε στο Ελληνικό Φορολογικό Σύστημα.
Συνεπώς οι πιστωτές μας, θα αποκτούσαν εκτελεστό τίτλο με τον οποίο θα μπορούσαν να επιδιώξουν την απευθείας εξόφληση του χρέους, επιβάλλοντας κατάσχεση χρηματικής απαιτήσεως στα χέρια καθενός από εμάς, δηλαδή στα χέρια κάθε Έλληνα πολίτη.
Αυτή η «κατάσχεση εις χείρας τρίτου» (εν προκειμένω του Έλληνα πολίτη) θα αποστράγγιζε το κράτος από κάθε έσοδο, καθιστώντας το τελευταίο, πραγματικό όμηρο των δανειστών του, στους οποίους θα έπρεπε, με ακόμα μεγαλύτερη ένταση να καταφύγει, προκειμένου να εξασφαλίσει έστω και τα στοιχειώδη χρήματα για την εξακολούθηση της ύπαρξής του.
Και ακόμα παραπέρα, θα δημιουργούσε μια νομική και οικονομική φαύλη πραγματικότητα, ένα λογικό παράδοξο: Το Ελληνικό Δημόσιο θα προσέφευγε σε δανεισμό, δανειζόμενο εντόκως τα δικά του χρήματα, δηλαδή τα χρήματα που θα προέρχονταν από την φορολογία των Ελλήνων πολιτών και τα οποία οι τελευταίοι, λόγω των επιβληθέντων κατασχέσεων, θα κατέβαλαν απευθείας στους δανειστές του Ελληνικού Δημοσίου.
Θα μπορούσαμε στην περίπτωση αυτή να μιλήσουμε για μια εν τοις πράγμασι υποκατάσταση του Ελληνικού Δημοσίου από ξένους πιστωτές και πλήρη κατάργηση της κυριαρχίας του.
Σε αυτό το σημείο προβαίνω σε μια παρέκβαση από την ανωτέρω υπόθεση εργασίας και επιστρέφω (στιγμιαία) στην πραγματικότητα, αφού αξίζει να αναφερθεί, ότι, ήδη το Ελληνικό Δημόσιο, στην πραγματικότητα, έχει ήδη επιβάλλει κατασχέσεις επί κινητών, ακινήτων και δικαιωμάτων και αναγγέλλεται σε πλειστηριασμούς που επισπεύδονται κατά των οφειλετών του, προς ικανοποίηση των απαιτήσεών του, δυνάμει των σχετικών διατάξεων του ΚΕΔΕ. Με το δεδομένο αυτό, επιστρέφω εκ νέου στην υποθετική κατάσταση ισχύος του Αγγλικού Δικαίου για το PSI+ όπου…
…Η αλλοδαπή εκτελεστή δικαστική απόφαση σε βάρος της Ελλάδας, θα επέτρεπε, πέραν όλων των προηγούμενων, στους πιστωτές να ασκούν πλαγιαστικά τα δικαιώματα του Ελληνικού Δημοσίου (να κατάσχουν κινητά, ακίνητα και δικαιώματα και να αναγγέλλονται σε πλειστηριασμούς) επ’ ονόματί τους, προκειμένου για την ικανοποίηση της απαιτήσεώς τους, υποκαθιστώντας το Ελληνικό Δημόσιο.
Μάλιστα, η εξοπλισμένη με εκτελεστό τίτλο πιστωτική αξίωση θα μπορούσε κάλλιστα να επεκταθεί το σύνολο της κινητής και ακίνητης περιουσίας του Ελληνικού Δημοσίου και ομοίως τα καταδιωκτικά μέτρα να στραφούν κατά αυτών των περιουσιακών στοιχείων.
Στο σημείο αυτό, θα ανέκυπτε το ερώτημα «τι συνιστά την κινητή και ακίνητη περιουσία του Ελληνικού Δημοσίου;»
Κι αν στο ερώτημα «τι συνιστά την κινητή περιουσία του Ελληνικού Δημοσίου;» η απάντηση είναι (σχεδόν) εύκολη, στο ερώτημα «τι συνιστά την ακίνητη περιουσία του Ελληνικού Δημοσίου;» η απάντηση είναι από αδύνατη έως επικίνδυνη και αφορά και την ιδιωτική περιουσία του κάθε Έλληνα πολίτη.
Στην ακίνητη περιουσία του Δημοσίου υπάγονται όσα ακίνητα έχουν καταχωρηθεί ως δημόσια κτήματα, όλα τα κοινόχρηστα πράγματα, τα εκτός συναλλαγής πράγματα, τα μεταλλεία, τα ορυχεία, τα αδέσποτα, τα ποτάμια, οι λίμνες, οι όχθες, οι αιγιαλοί κλπ.
Αλλά, εν δυνάμει, στην ακίνητη περιουσία του Δημοσίου θα μπορούσε να υπαχθεί και κάθε ακίνητο, το οποίο, μετά το πέρας της Κτηματογραφήσεως και μετά την πάροδο της προθεσμίας για την διόρθωση της εσφαλμένης πρώτης Κτηματολογικής εγγραφής θα φέρει την ένδειξη «αγνώστου ιδιοκτήτη» στα τηρούμενα Κτηματολογικά φύλλα.
Επίσης, κάθε διεκδικούμενο, από το Ελληνικό Δημόσιο, αυτή τη στιγμή ακίνητο, για το οποίο ο ιδιοκτήτης του δεν θα μπορεί να αποδείξει ότι κατέστη κύριος του ακινήτου, είτε με παράγωγο τρόπο κτήσης της κυριότητας (ιδίως με την απόκτηση της κυριότητας με παραχωρητήριο του Ελληνικού Δημοσίου), είτε, κυρίως, με πρωτότυπο τρόπο κτήσης της κυριότητας (με 30ετή άσκηση διακατοχικών πράξεων νομής και κατοχής προ του 1915, δηλαδή με πράξεις νομής και κατοχής προ του 1885, σύμφωνα με τις διατάξεις του προϊσχύσαντος Βυζαντινορωμαϊκού Δικαίου) θα κινδύνευε να απολέσει στην ιδιοκτησία του, εάν, είτε απευθείας το Ελληνικό Δημόσιο είτε πλαγιαστικώς ή υποκαθιστώντας το Ελληνικό Δημόσιο πιστωτές του, εξοπλισμένοι με τον εκτελεστό κατά του Ελληνικού Δημοσίου τίτλο ασκούσαν διεκδικητική αγωγή, ενώπιον των αρμοδίων πολιτικών δικαστηρίων.
Βέβαια, οι εν λόγω αξιώσεις δεν πρόκειται να ασκηθούν κατά προφανή καταχρηστικότητα. Απεναντίας! Τα δικαιώματα του Δημοσίου, ιδίως επί ακινήτων, μπορούν να μην προβάλλονται επί σειρά ετών, ακόμα και για χρονικό διάστημα, που μπορεί να αγγίζει το χρόνο ζωής 2 ή 3 γενεών! Αλλά αυτό, σε καμιά περίπτωση δεν συνεπάγεται απώλεια αυτών των δικαιωμάτων, ενόψει του απαράγραπτου χαρακτήρα τους.
Περαιτέρω, το Ελληνικό Δημόσιο, με διοικητικές πράξεις μπορεί να καθορίζει τεράστιες εκτάσεις, που περνούν στην κυριότητά του. Οι πράξεις αυτές, αν και δημοσιεύονται στο ΦΕΚ, δεν γίνονται άμεσα αντιληπτές από τους πολίτες αλλά δημιουργούν συνθήκες προσδοκίας δικαιώματος κυριότητας του Ελληνικού Δημοσίου, σε βάρος της ιδιωτικής περιουσίας.
Μάλιστα, υπάρχει πλήθος νομοθετικών ρυθμίσεων περί αποσβέσεως των ιδιωτικών δικαιωμάτων στις εκτάσεις αυτές και μάλιστα σε ιδιαίτερα σύντομες αποσβεστικές προθεσμίες (πχ η εξάμηνη προθεσμία εντός της οποίας πρέπει ο ιδιοκτήτης ακινήτου να αναγγείλει τις αξιώσεις του στον Υπουργό Οικονομικών, όταν το ακίνητό του περιληφθεί σε ζώνη αιγιαλού, οπότε και θεωρείται απαλλοτριωθέν το ακίνητο, δυνάμει του άρθρου 10 του Ν.2971/2001 και πολλές παρόμοιες διατάξεις). Με τον τρόπο αυτό, το Ελληνικό Δημόσιο καθίσταται κύριος των εκτάσεων αυτών (αν και πολλές από αυτές τις αποσβεστικές προθεσμίες έχουν κριθεί αντισυνταγματικές από το ΣτΕ αλλά προϋποτίθεται η εκκίνηση δικαστικού αγώνα για ανάκτηση της κυριότητας από τον πολίτη).
Πάντως, αυτή τη στιγμή υπολογίζονται σε μερικά εκατομμύρια τα ακίνητα που βρίσκονται εντός των λεγόμενων «ζωνών κυριότητας του Ελληνικού Δημοσίου» και των οποίων οι ιδιοκτήτες, θεωρούν ότι είναι απόλυτοι κύριοι, νομείς και κάτοχοι των ακινήτων τους.
Ουδέποτε έχουν ενοχληθεί από το Ελληνικό Δημόσιο, ουδέποτε φαντάστηκαν ότι ενδέχεται η ιδιοκτησία τους να αμφισβητηθεί, ουδέποτε σκέφτηκαν να αναζητήσουν τα αρχικά παραχωρητήρια του Ελληνικού Δημοσίου, με τα οποία αποκτήθηκε το ακίνητό τους από τους δικαιοπαρόχους τους και ουδέποτε σκέφτηκαν, ότι θα πρέπει να αποδείξουν περισσότερα από 130 χρόνια νομής και κατοχής, ώστε να διασφαλιστούν έναντι του Ελληνικού Δημοσίου και ενόψει Αγγλικού Δικαίου, έναντι των ξένων πιστωτών της χώρας.
Και βέβαια, η «μεγαλοψυχία» του Ελληνικού Δημοσίου ή/και των πιστωτών του δεν θα εξαντλούνταν εκεί. Οι παλαιότερες μέθοδοι της διοικητικής αποβολής ιδιωτών από ακίνητα κυριότητας του Ελληνικού Δημοσίου ουδόλως συνεισέφεραν στα Δημόσια Οικονομικά. Όμως, με τις νέες ρυθμίζεις του δικαίου της επιφάνειας, τα ακίνητα αυτά, τα οποία θα διεκδικούσε και ενδεχομένως να αποκτούσε το Ελληνικό Δημόσιο, θα αποκτούσαν οικονομική σημαντικότητα. Δηλαδή, θα ήταν δυνατό εκ των υστέρων να συσταθεί δικαίωμα επιφάνειας, καθιστώντας τον μέχρι πρότινος ιδιοκτήτη, νέο επιφανειούχο κι επί της ουσίας μισθωτή στην περιουσία του!
Όλα τα παραπάνω είναι υποθετικές ασκήσεις επί χάρτου, οι οποίες όμως, αποδεικνύουν το πόσο σημαντικό είναι το διακύβευμα, σχετικά με το δίκαιο των ομολόγων.
Αντίθετα, αν το δίκαιο των ομολόγων παραμείνει το Ελληνικό, ως έχει δηλαδή σήμερα, ενδεχόμενη έξοδος της Ελλάδας απ’ το ευρώ θα της επιτρέψει να προχωρήσει μονομερώς (με νομοθετική πράξη της Βουλής των Ελλήνων, σύμφωνα με το τεκμήριο της αρμοδιότητας) σε αναδιάρθρωση του χρέους της με νόμιμο τρόπο ή να το αποπληρώσει σε νέο εθνικό νόμισμα νομίμως, ενώ δεν θα κινδυνεύει από επίσπευση κατά της περιουσίας της.
Το θέμα του δικαίου των ομολόγων και της εξαιρετικής σημασίας του ανέδειξε με σειρά αναλύσεων του στην Ελλάδα ο χρηματιστηριακός τεχνικός αναλυτής Πάνος Παναγιώτου, από τα μέσα του 2010, ενώ τον Οκτώβριο του 2011 Έλληνες βουλευτές, κατέθεσαν σχετικές επίκαιρες ερωτήσεις στον Υπουργό Οικονομικών, κύριο Βενιζέλο και στον Πρωθυπουργό, κύριο Παπαδήμο, με την αρχή να γίνεται από τον ανεξάρτητο βουλευτή, κύριο Παναγιώτη Κουρουμπλή.
Υπό το φως των αποκαλύψεων και υπό το βάρος της πίεσης η ελληνική κυβέρνηση φαίνεται πως υπαναχώρησε στη θέση της να παραχωρήσει το δίκαιο στο PSI+, κάτι που σύμφωνα με διεθνή δημοσιεύματα, είχε ήδη συμφωνηθεί από το βράδυ της 27ης Οκτωβρίου, με ωμή παρέμβαση της Γερμανίδας Καγκελαρίου Μέρκελ.
Στη μετά αποκάλυψης περίοδο ο Έλληνας Πρωθυπουργός απάντησε σχετικά με το δίκαιο των ομολόγων στη Βουλή λέγοντας, ότι αυτό δεν έχει ακόμη παραχωρηθεί, επιβεβαιώνοντας πως αποτελεί τμήμα των διαπραγματεύσεων. Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα διεθνή δημοσιεύματα το θέμα του δικαίου των ομολόγων έχει πράγματι αναδειχθεί στο σημαντικότερο, στις συζητήσεις για το ελληνικό PSI+, καθώς οι δανειστές επιθυμούν να λάβουν όσο το δυνατό μεγαλύτερη ασφάλεια για τα ομόλογα που θα διακρατήσουν αποκτώντας εξαιρετικά δικαιώματα, τα οποία αυτή τη στιγμή δεν έχουν.
Από την άλλη πλευρά, ωστόσο, η παραχώρηση του ελληνικού δικαίου στους δανειστές θα σημαίνει και την απώλεια του τελευταίου, ίσως, νομικού πλεονεκτήματος της Ελλάδας με απρόβλεπτες συνέπειες, στην περίπτωση που αναγκαστεί να φύγει από το ευρώ ή να προχωρήσει σε στάση πληρωμών.
Πρόσφατα δημοσιεύματα ανέφεραν πως οι δανειστές επιθυμούν να ξεπεράσουν το πρόβλημα ζητώντας τα ομόλογα του ελληνικού PSI+ να τύχουν παρόμοιας νομικής κάλυψης με αυτά των δανείων από τους θεσμικούς δανειστές, όπως το ΔΝΤ. Ωστόσο, αυτό συνεπάγεται μεταξύ άλλων και τη μετατροπή του δικαίου τους σε αγγλικό.
Με βάση διεθνή δημοσιεύματα, κάποιοι από την ελληνική πλευρά πιέζουν τους δανειστές να αποδεχτούν ένα PSI+ χωρίς αγγλικό δίκαιο και κάνουν σκληρές διαπραγματεύσεις, έστω και μετά τις σχετικές αποκαλύψεις στην Ελλάδα.
Ακόμη και αν αυτό συμβαίνει τώρα, απλά και μόνο υπό το βάρος της συνειδητοποίησης του μεγέθους της σημασίας του δικαίου των ομολόγων του PSI+, δεν παύει να αποτελεί μία αποκάλυψη για την Ελλάδα, το γεγονός, ότι μέχρι τώρα δεν διαπραγματεύτηκε τίποτε απολύτως με τους δανειστές της, ενέδωσε στις ορέξεις τους, πρόθυμη να εκποιήσει τα πάντα και κατ’ ουσία να απεμπολήσει την εθνική της κυριαρχία και την κυρίαρχη κρατική της οντότητα.
Σοφία είπε
ΚΑΙ Ο ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΤΙ ΚΑΝΕΙ;;;;
Ο ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΤΙ ΚΑΝΕΙ;
ΕΙΝΑΙ “ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟΣ” ΣΑΝ ΤΟΝ ΑΝΤΩΝΑΚΗ ΤΕΛΙΚΑ;
ΝΤΡΟΠΗ ΣΑΣ ΔΙΚΗΓΟΡΟΙ.
ΜΟΝΟ ΜΟΥΡΗ ΠΟΥΛΑΤΕ, ΑΠΟ ΟΥΣΙΑ ΤΙΠΟΤΑ, ΚΟΤΕΣ.
Πετροβούβαλος είπε
Αφιερωμένο στα ΖΩΑ που αδυνατούν να καταλάβουν ότι η υπερψήφιση του μνημονίου, η αποδοχή της δανειακής ένα και η επικείμενη υπερψήφιση της δανειακής 2 συνιστούν πράξεις ΕΣΧΑΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ!
Αφιερωμένο επίσης στην αριστερά και στους ανεξάρτητους βουλευτές που αρνούνται να πράξουν το στοιχειώδες, αναλισκόμενη σε ανέξοδη κριτική και συλλογή ψήφων από τους χαχόλους.
Αφιερωμένο στον Πάνο Καμμένο που καθυστερεί!
Αφιερωμένο τέλος σε όλους εμάς που αδυνατούμε να οργανωθούμε εγκαίρως. Και δεν αναφέρομαι στον Λαό, αλλά στις πατρωτικές οργανώσεις με τις άμμετρες φιλοδοξίες και την απίστευτη καχυποψία.
Maria είπε
Οταν χασουν το σπιτακι τους αυτα τα ζωα θα καταλαβουν τι ζωα ηταν που δε μας ακουγαν εμας τους..παρανοικους. Το προβλημα ειναι οτι οταν θα γινει αυτο θα εχουμε χασει κι εμεις την πατριδα μας..
ΠΕΤΡΟΜΠΕΗΣ είπε
ΤΕΛΟΣ ΜΑΡΤΙΟΥ ΘΑ ΔΕΙΤΕ ΣΚΗΝΕΣ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗΣ.
ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΚΑΤΑΘΕΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΕΟΙΜΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΤΩΝ ΧΡΗΜΑΤΩΝ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΜΕΝΑ.
ΦΥΣΙΚΑ ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ ΘΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΟΥΝ ΩΣ ΣΥΝΗΘΩΣ ΜΕ ΤΟ ΟΡΙΟ ΑΠΟΣΥΡΣΗΣ 500..1000 ΕΥΡΩ ΤΗΝ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΣΑΝ ΠΡΩΤΟ ΒΗΜΑ.
ΜΕΣΑ ΣΕ 15 ΜΕΡΕΣ ΟΙ ΟΥΡΕΣ ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΘΑ ΞΕΠΕΡΑΣΟΥΝ ΤΟ ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΟ ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΘΑ ΓΙΝΕΙ Η ΔΕΣΜΕΥΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ ΚΑΙ Η …ΚΑΡΤΡΡΕΥΣΗ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΓΕΓΟΝΟΣ.
Ο ΑΝΤΩΝΑΚΗΣ ΣΑΜΑΡΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΠΑΡΗΓΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΤΣΙΠΡΑ ΘΑ ΣΧΗΜΑΤΗΣΟΥΝ …ΕΘΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ,ΕΧΕΙ ΞΑΝΑΓΙΝΕΙ ΑΥΤΟ,ΚΑΙ Ο ΑΝΤΩΝΑΚΗΣ ΘΑ ΠΟΥΛΗΣΕΙ ΝΕΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΨΗΦΙΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΜΑΔΑ ΜΠΡΑΝΚΑΛΕΟΝΕ ΤΗΣ ΝΔ.
Η ΔΡΑΧΜΗ ΘΑ ΞΑΝΑΓΙΝΕΙ ΤΟ ΝΟΜΙΣΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ ΜΕ 15,000,000 ΘΑ ΑΓΟΡΑΖΕΙΣ Ι ΓΙΑΟΥΡΤΙ ΤΟΥ ΜΙΣΟΥ ΚΙΛΟΥ.ΓΙΑ ΟΠΟΙΟΝ ΓΕΛΑΕΙ ΑΣ ΔΕΙ ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΕΔΩ ΚΑΙ ΜΕΡΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ.
ΟΙ ΚΑΤΑΘΕΤΕΣ ΘΑ ΧΑΣΟΥΝ ΤΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥΣ,Ο ΣΑΜΑΡΑΣ ΣΑΣ ΤΟ ΕΙΠΕ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΤΟ ΠΙΑΣΑΤΕ ΠΟΛΛΟΙ ΑΚΟΜΑ,ΑΛΛΑ ΟΙ ΔΑΝΕΙΟΛΗΠΤΕΣ ΘΑ ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ ΠΑΝΤΑ ΤΙΣ ΔΟΣΕΙΣ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΠΟΛΛΟΙ ΘΑ ΧΑΣΟΥΝ ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΤΟΥΣ,ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΣΑΣ ΤΟ ΕΙΠΕ Ο ΣΑΜΑΡΑΣ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΔΩΣΑΤΕ ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΗΝ ΖΑΠΠΕΙΑΔΑ.
ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΔΕΝ ΘΑ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΑΛΛΑ ΘΑ ΕΠΑΝΕΛΘΟΥΝ ΔΡΙΜΥΤΕΡΕΣ ΕΧΟΝΤΑΣ ΑΠΟΚΤΗΣΕΙ ΑΜΥΘΗΤΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΣΕ ΑΚΙΝΗΤΑ.
ΤΟ ΠΩΣ ΘΑ ΕΠΙΖΗΣΟΥΝ ΟΙ ΜΙΣΘΟΣΥΝΤΗΡΗΤΟΙ,ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΙ,ΓΕΡΟΙ ΚΛΠ ΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ.
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΑΡΓΕΝΤΙΝΟΥΣ ΠΛΕΙΣΤΟΙ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΕΧΟΥΝ ΑΠΟΔΗΜΗΣΕΙ ΛΟΓΩ ΑΣΘΕΝΕΙΩΝ,ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΛΕΦΤΑ ΓΙΑ ΦΑΡΜΑΚΑ,Η ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΠΕΙΝΑΣ.
ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΕΝΑΡΙΟ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΥΡΙΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ.
ΟΣΟΙ ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΑΒΑΤΗΡΙΟ ΤΡΕΞΤΤΕ ΝΑ ΒΓΑΛΕΤΕ ΓΙΑΤΙ ΣΕ ΛΙΓΟ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΕΧΕΙ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΔΙΑΒΑΤΗΡΙΩΝ.
Η ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΛΥΣΗ
Chuck Norris είπε
Μήπως τα παραλέτε λίγο???
Ποτέ δεν πρόκειται να κατασχεθεί ελληνική περιουσία στην ελληνική επικράτεια από ξένα συμφέροντα γιατί αυτό θα ισοδυναμούσε μείωση της εδαφικής κυριαρχίας με ότι αυτό συνεπάγεται. Λίγο λογική
Το μόνα που θα κινδύνευαν θα ήταν τα ακίνητα εκτός αυτής
Ελληνοφρενης είπε
Φιλε chuck Noris την ιδια συζητηση καναμε κι αλλου.
Μην παραπληροφορεις το κοσμο..
Οι συνεπειες για την χωρα αν υπογραφει η Δανειακη Συμβαση θα ειναι ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟΤΑΤΕΣ….
Και οι συνεπεις θα επελθουν αν ψηφιστει η δανειακη συμβαση με πλειοψηφια 2/3 καθοτι επιτρεπει παραχωρηση Εθνικης Κυριαρχιας..!!
σάι είπε
τσακ
θα κατασχεθεί…
αλλά όχι η γκαρσονιέρα που αγόρασε κάποιος για τη κόρη του που σπούδασε στη κρήτη…
αν κατάλαβα καλά, θα μπορούν κατασχεθούν τεράστιες εκτάσεις, ηπειρωτικές, νησιωτικές, αιγιαλ. ζώνες, υποδομές -που προφανώς συνιστούν ”κινητή περιουσία- τα πάντα.
το ερώτημα είναι τί είναι ”πάντα”;
να τώρα που χοντραίνει το παιγνίδι
-δεν έχουμε εθνικό κτηματολόγιο και μάλιστα κάπου διάβασα πρόσφατα ότι το δημόσιο δεν περιλαμβάνει στο ε. κτ. τη δική του περιουσία!!!!
-δεν έχουμε αοζ άρα δεν μπορούμε να αποφανθούμε από τί ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΠΟΤΕΛΕΙΤΑΙ η περιουσία του δημοσίου
-η εκκλησία έχει με βυζαντινά χρυσόβουλα τη μισή ελλάδα, μέρους της οποίας παραιτήθηκε με αντάλλαγμα το δημόσιο να πληρώνει τους ιερείς
-το Ε9 το συμπληρώνουμε κατά το …δοκούν
ο απόλυτος αχταρμάς, η απόλυτη ανοργανωσιά, η απόλυτη άγνοια εν τέλει
ανοχύρωτο, αχυρένιο ”κράτος”
κι από πάνω, κερασάκι στη τούρτα, ένας πιστωτής χ σε ευρωπαικό δικαστήριο ψ να θέλει τα φραγκίτος του…
στο τέλος ούτε θα μας μείνει τίποτε, ούτε θα πάρουν κι οι πιστωτές τίποτε
γιατί όλοι μαζί θα τα έχουμε ακουμπήσει στους δικηγόρους να ξεδιαλύνουν την κατάσταση……
α ρε γλέντια
Chuck Norris είπε
Έχουν αρχίσει πόλεμοι για λιγότερο σημαντικά θέματα.
Δεν ξέρω. Νομίζω ότι το όλο θέμα είναι πολυσύνθετο. Το να αποφασίσει ξένο δικαστήριο για κατάσχεση περιουσίας σε εδάφη άλλης χώρας μου φαίνεται λίγο απίστευτό. Υπάρχει προηγούμενο στην Ιστορία?
σάι είπε
γιατί ρε τσακ,
περίμενες εσύ αυτά που έλεγαν οι νατοικοί το 1999 στο κόσσοβο, ότι ”ο πόλεμος είναι ανθρωπιστική βοήθεια με άλλα …μέσα;”
πάντως το δίκαιο εξ αντικειμένου έπεται του ”αδικήματος” που καλείται να διορθώσει και ποτέ το αντίθετο
άρα πρέπει να υπάρχουν προηγούμενα, που εμείς δεν τα ξέρουμε διότι ως τώρα δεν χρειάστηκε να τα μάθουμε
φυσικά κι είναι πολυσύνθετο΄
την εθνική κυριαρχία την έχουμε χάσει ντε φάκτο. απλά τώρα θα τη χάσουμε και ντε γιούρε
velos είπε
επειδή σχετικά με την εφαρμογή του αγγλικού δικαίου, επί των διεθνών συμβάσεων… ερώτηση
σε περίπτωση ανα-διαπραγματευόμενων όρων και οποιουδήποτε προβλήματος, που προκύψει μελλοντικά εκ μέρους της Ελλάδας, περισσότερη εμπιστοσύνη…πιυ υπάρχει ;
διότι από την μια πλευρά ΝΑΙ είναι όλα μαύρα αλλά…. από την άλλη με ποιο κύρος και ποιος, θα έχει τα κότσια να λάβει αποφάσεις, ελεύθερα και άνευ οδηγιών…;
τα ζούμε σήμερα έτσι…;
* το θέμα είναι φύγουμε, από τα νύχια των διεθνών απατεώνων τοκογλύφων, να καταγγείλουμε όλα τα δάνεια και δανειακές συμβάσεις, ως τοκογλυφικές και μάλιστα ως αίσχιστες, πχ, πως γίνεται, εγώ ένας πολίτης, μπορώ να βρίσκω δανειοδότηση, πολύ χαμηλότερη, απ`ότι δανείζουν οι απατεώνες το κράτος;
τους οποίους δε, τώρα τελευταία, τους άλλαξαν όνομα και τους παρουσιάζουν,,
ως οι δανειστές….
Σωτήριος Καλαμίτσης είπε
Το διάβασα ολόκληρο και έχω να παρατηρήσω τα εξής:κατά την ταπεινή μου άποψη η πίεση των δανειστών μας για αποδοχή του αγγλικού δίκαιου και υπαγωγή των μερών σε μη ελληνική δικαιοδοσία οφείλεται στους εξής παράγοντες:
1] Το αγγλικό δίκαιο το σχετικό με υποθέσεις ως η δική μας με τους δανειστές μας έχει επανειλημμένως ερμηνευθεί από τα αγγλικά δικαστήρια λόγω της από αιώνων ιμπεριαλιστικής πολιτικής των Άγγλων, η οποία ησκείτο και δια του δανεισμού σε συνεργασία με τους εγχώριους λωποδύτες, εξ ου και είναι ευχερής η προσφυγή των νομικών σε δικαστικά προηγούμενα για ευχερέστερο χειρισμό των υποθέσεων που θα προκύψουν. Αυτό, άλλωστε, δείχνει και η πρακτική τόσο της ΤτΕ μέχρι το 1994, έκτοτε δε του Δημοσίου, που αποδέχονται ασυζητητί ως δίκαιο διέπον τις δανειακές συμβάσεις το δίκαιο της επιλογής τού δανειστή.
2] Τα ελληνικά δικαστήρια ασφαλώς και μπορούν να εφαρμόσουν αγγλικό δίκαιο, ακριβώς όπως εφαρμόζουν καθημερινώς αλλοδαπά δίκαια σε πλείστες όσες υποθέσεις. Υπάρχει, όμως, κάποια δυσπιστία προς αυτά των δανειστών. Τι θα γινόταν ας πούμε, αν ένα ελληνικό δικαστήριο έκρινε για τον ένα ή τον άλλο λόγο ότι το δάνειο είναι επαχθές [=καταχρηστικό] και εφάρμοζε τις αρχές που εφάρμοσε το δικαστήριο της Χάγης στην υπόθεση της διαφοράς μας με το Βέλγιο, κατά την οποία η κυβέρνηση Μεταξά προέβαλε τον ισχυρισμό ότι δεν πληρώνει, διότι η πληρωμή θα ισοδυναμούσε με εξαθλίωση του λαού;
Kώστας απο Σερρες είπε
Αγαπητε κυριε Μάριε – Σάββα Μαρινάκο κατα αρχας Καλή Χρονιά, διαβάζοντας το αρθρο σας συνειδητοποιησα ακομα μια φορα τι μας περιμένει με αυτο το περίφημο ΑΓΓΛΙΚΟ δικαιο καλύτερα όμως να το ονομασουμε Οθωμανικο δικαιο. Επειδη λόγω του επαγγέλματος σας καταλαβαίνετε καλύτερα τι κρύβονται μεσα σ’ αυτές τις συμφωνίες, και επειδή δεν ειναι δυνατον να αποφασίζουν για τον Ελληνικο λαό ερήμην του και να μας λένε οτι επειδη ειμαστε πολιτικοί αν κάνουμε λαθος ας καταδικάσει ο λαός καταψηφίζοντας μας.Το παραμύθι αυτό πρεπει να τελειώσει. Είσαστε δικηγόρος πιστευω οτι υπαρχει τρόπος, μεσω του δικηγορικού συλλόγου (αν θυμαμαι καλά ο Δ.Σ Αθηνών ειχε προβει σε κάποιες ενέργειες ) να σταλει με εξωδικο σε ολους τους βουλευτες ποιες θα είναι οι συνέπειες της αλλαγής σε Αγγλικο Δίκαιο, και τι μπορούμε σαν απλοί πολιτες να κάνουμε προκειμένου να αντιταχθούμε στην εξέλιξη αυτη.
ΠΟΡΤΑ ΠΟΡΤΑ είπε
Kαλημερα και Χρονα Πολλα σε οσες οσους γιορταζουν ! να μας γινουν αγνο Ελληνικο ΦΩΣ.
Οσον αφορα στο δικαιο… οτι και οσο καινα αναλυσει κανεις παντα φτανουμε στο
- ΠΟΙΟΣ ΚΕΡΑΤΑΣ ΘΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΘΕΙ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΣΕ ΟΠΟΙΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
- ΤΙ ΚΙΝΗΤΡΑ ΘΑ ΕΧΕΙ
- ΕΑΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ Η ΘΑ ΕΧΕΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΡΟΙΣΤΑΜΕΝΟ
- ΕΑΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ-ΝΟΜΙΚΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΑΛΙΜΠΑΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ
- ΕΝΑ ΘΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΞΕΚΑΘΑΡΑ ΠΟΙΑ/Ο ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΞΕΧΩΡΙΣΤΑ
η μεχρι τωρα ιστορια δειχνει οτι ΠΟΤΕ και σε κανενα δικαστηριο η Ελλαδα δεν εκπροσωπηθηκε ΕΠΑΡΚΩΣ !!
Πηγαν για τον πεοκλη και γυρισαν νικητες, η δεν πηγαν καθολου, η εφαγαν εκβιασμους και προλογο.
Αρκετα με τους ΠΡΟΔΟΤΕΣ της Πατριδας μας.
ΠΠ
Kώστας απο Σερρες είπε
Φιλε ΠΠ αν και δεν γνωριζόμαστε Καλή Χρονιά,πιστεύω οτι εσυ με εναν μπουρλοτιερη δικηγορο νομιζω μπορείς να βρεις κάποιον θα τινάζατε την μπανκα στον αέρα και τα γίδια θα ετρεχαν μη τα φαν οι λύκοι.
Ελληνοφρενης είπε
Φιλε μου ΠΠ συμφωνω και επαυξανω…!!
Αυτη ειναι η ουσια που πειγραφεις…!!
Θελουμε Πατριωτικη ηγεσια που να θετει πανω απ ολα τα εθνικα συμφεροντα και τα καλως νοουμενα συμφεροντα του Ελληνικου Λαου…!!! ΤΕΛΟΣ..!!
Ολα τα αλλα ειναι αλλα λογια να αγαπιομαστε….χωρις ουσια…!!
panos134 είπε
τι σημαινει…μαλιστα……με συνομοσιολογικη διαθεση κανω την παρακατω σκεψη λοιπον.ξερουμε το νομοσχεδιο που προοθει το ΥΠΟΙΚ,που λεει πως τα ακινητα θα μπορουν να περασουν στο δημοσιο σε περιπτωση οφειλης και θα μπορουν να δωθουν φορολογικες ενημεροτητες για πωληση αν αποδεδειγμενα πανε για εξωφληση χρεους προς το δημοσιο ταμειο.1 το κρατουμενο.
ξερουμε οτι απο το περιφημο PSI(ανταλαγη ομολογων και οχι κουρεμα οπως πολυ λενε,θα το αναπτυξω αλλη φορα)οι ζημιες που θα προκυψουν στις ιδιωτικες ελληνικες τραπεζες που ειναι κατοχοι μεγαλου ογκου κρατικων ομολογων,θα τις αναγκασει να κρατικοποιηθούν μεσω του μηχανισμου στηριξης των τραπεζων.αρα οι τραπεζες επι της ουσιας θα γινουν δημοσιες και κατ επεκταση οι ζημιες και τα εσοδα θα περνανε στον προυπολογισμο,αρα χρεος προς αυτες θα ειναι χρεος προς το δημοσιο ταμειο.ειναι δεδομενο πως το 90% και πλεον των ελληνικων νοικοκυριών και επιχειρήσεων ειναι χρεωμένα με δανεια σε τραπεζες και λογω της υφεσης δεν μπορουν να τα εξυπηρετησουν .αρα με βαση το κρατουμενο 1 οι δημοσιες πλεον τραπεζες με το νομοσχεδιο που θα ερθει θα προσμετρώνται σαν δημοσιο ταμειο και δημοσιο χρεος,αρα θα μπορει να γινει η χρηση του νομοσχεδιου για παραχωρηση της ακινητης περιουσιας για πληρωμη του χρεους προς το δημοσειο ταμειο ,αρα το 90% της ελληνικης επικρατειας που ειναι περιουσια ειτε επιχειρήσεων ειτε νοικοκυριων θα κρατικοποιηθει,αρα τα ομολογα που θα προστατευονται απο το αγγλικο δικαιο θα αξιωνουν την περιουσια του δημοσιου για καλυψη,οπερ σημαινει την περιουσια των ελληνικων νοικοκυριων που θα εχει περασει πλεον προς εξωφληση χρεων προς το δημοσιο στο δημοσιο ταμειο.αρα περναει και η τωρινη και η αυριανη πολυ μεγαλυτερη περιουσια του δημοσιου σε ξενα χερια,που σημαινει οτι το πειραμα πετυχε και ειναι η πρωτη κατακτηση εδαφους στην ιστορια χωρις να πεσει ουτε ενας πυροβολισμος…….αντε καλη χρονια……..
Ελληνοφρενης είπε
Φιλε ΠΑΝΟΣ 134 περιπου οπως τα ειπες….εκτος αν αντιδρασουμε και ΔΕΝ ΨΗΦΙΣΤΕΙ η ΔΑΝΕΙΑΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ απο 2/3 των Βουλευτων
Αν καταφερουμε και ΔΕΝ ψηφιστει ι Δανειακη Συμβαση θα μας …κλα…..ουν… τα αρχι…..ια!!!
Ειναι ΟΛΑ στον αερα…αυτη την στιγμη. ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΟΜΙΜΟ αυτη την στιγμη…!!
Ολα μπορουν να ανατραπουν απο μια πατριωτικη κυβερνηση με απλο νομο…!!
http://www.patriotiki-kinisi.com/ ενημερωθειτε εδω…!! και υπογραψτε. Αλλα κυριως Διαδωστε…!!
Περσευς είπε
Αποκαλυπτικη νομικη αναλυση
Στο βρετανικό δίκαιο θα υπάγονται τα νέα ελληνικά ομόλογα που θα προκύψουν από το PSI
http://diktyoellinwn.wordpress.com/2012/01/06/%cf%83%cf%84%ce%bf-%ce%b2%cf%81%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%bd%ce%b9%ce%ba%cf%8c-%ce%b4%ce%af%ce%ba%ce%b1%ce%b9%ce%bf-%ce%b8%ce%b1-%cf%85%cf%80%ce%ac%ce%b3%ce%bf%ce%bd%cf%84%ce%b1%ce%b9-%cf%84%ce%b1-%ce%bd/
Theodoros pitikaris είπε
Θεόδωρος Πιτικάρης BAB,BSc,MSc,LLB*
Σχόλιο:
Η επερχομένη δανειακή σύμβαση είναι νομικά έωλη τόσο κατά την Ευρωπαϊκή Συνθήκη για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου αλλά και το υπερκείμενο δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Προσθετό Πρωτόκολλο 14 & Συνθήκη της Λισαβόνας) . Επιπρόσθετα είναι νομικά προβληματική προς το δίκαιο των συμβάσεων όπως λεπτομερώς περιγράφετε στο αγγλοσαξονικό δίκαιο.Αγγλικό δίκαιο, και την Πράξη για την παροχή πίστωσης του Η.Β.
Η απειλή και ο εκβιασμός αποτελούν αυτοδύναμους λογούς ακυρότητας/λύσις των συμβάσεων (αγγλικό δίκαιο και την ΕΣΔΑ).
Η καλούμενη ως “ελληνική κυβέρνηση”, η τρόικα, Ο κύριος , ο Κ.Σαρκοζι, η κ.Μερκελ οδηγούν Ελλάδα στον νομικό και κοινωνικό μεσαίωνα με την άρση της ελευθερίας και των βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Είναι σαφής η παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Ένωση και του Λαϊκού κόμματος στα Εσωτερικά της χώρας…. Και η προσπάθεια κατάλυσης του συντάγματος κάθε υπέρβαση κάθε έννοιας δικαίου.
Νομική Ερμηνεία Επιχειρηματολογία
· ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΕΝΟ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΑΝ ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙ Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ;
Η παραίτηση του πρωθυπουργό, δεν αποτελεί πρόβλημα. Και βεβαίως δεν υπάρχει κενό εξουσίας, παραμείνει ισχυρή κρατική εξουσία διοίκηση καθώς το σύνταγμα παρέχει όλες τις αναγκαίες πρόνοιες για την αντιμετώπιση την κατάσταση εξάλειψης του πρωθυπουργού. Πάντως δεν είναι συνταγματικά ανεκτό, ο πρόεδρος της δημοκρατίας να διορίσει πρωθυπουργό, αν αυτός δεν προέρχεται από την παράταξη που διαθέτει την δεδηλωμένη (μετά από πρόταση της κοινοβουλευτικής ομάδας της ) ή αν δεν εξαντλήσει το στάδιο των διερευνητικών εντολών.
Ως εκ τούτου η καλουμένη ως “κυβέρνηση” δεν έχει συσταθεί νόμιμα ενώ η παραίτηση της κυβέρνησης πανδρεύει έχει οδηγήσει και στο τερματισμό του βίου της βουλής.
· Πως γίνεται η εκπροσώπηση της χώρας στο εξωτερικό;
Το άρθρο 35 παράγραφος 1 [Σύνταγμα]
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, με τήρηση οπωσδήποτε των ορισμών του άρθρου 35 παράγραφος 1, εκπροσωπεί διεθνώς το Κράτος, κηρύσσει πόλεμο, συνομολογεί συνθήκες ειρήνης, συμμαχίας, οικονομικής συνεργασίας και συμμετοχής σε διεθνείς οργανισμούς ή ενώσεις και τις ανακοινώνει στη Βουλή, με τις αναγκαίες διασαφήσεις, όταν το συμφέρον και η ασφάλεια του Κράτους το επιτρέπουν. Επομένως ο κ. Βενιζέλος και οι λοιποί δεν έχουν αρμοδιότητα να εκπροσωπούν στο τρέχοντα χρόνο την Ελληνική δημοκρατία
· Γιατί είναι είναι εξωθεσμική η διαδικασία που ακολουθείται:
Άρθρο 38 παρ 2 : [Σύνταγμα]
1. Αν ο Πρωθυπουργός παραιτηθεί, εκλείψει ή αδυνατεί για λόγους υγείας να ασκήσει τα καθήκοντά του, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας διορίζει Πρωθυπουργό αυτόν που προτείνει η κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος στο οποίο ανήκει ο απερχόμενος Πρωθυπουργός, εφόσον αυτό διαθέτει στη Βουλή την απόλυτη πλειοψηφία των εδρών. Η πρόταση γίνεται το αργότερο σε τρεις ημέρες από την παραίτηση ή την έκλειψη του Πρωθυπουργού ή από τη διαπίστωση της αδυναμίας του να ασκήσει τα καθήκοντά του. Αν κανένα κόμμα δεν διαθέτει στη Βουλή την απόλυτη πλειοψηφία των εδρών, εφαρμόζεται αναλογικά η παράγραφος 4 και στη συνέχεια το δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 2 και η παράγραφος 3 του προηγούμενου άρθρου. Η αδυναμία του Πρωθυπουργού να ασκήσει τα καθήκοντά του για λόγους υγείας διαπιστώνεται από τη Βουλή με ειδική απόφασή της που λαμβάνεται με την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών, ύστερα από πρόταση της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος στο οποίο ανήκει ο Πρωθυπουργός, εφόσον αυτό διαθέτει στη Βουλή την απόλυτη πλειοψηφία των εδρών. Σε κάθε άλλη περίπτωση η πρόταση υποβάλλεται από τα δύο πέμπτα τουλάχιστον του όλου αριθμού των βουλευτών. ωσότου διοριστεί ο νέος Πρωθυπουργός τα καθήκοντα του Πρωθυπουργού ασκεί ο πρώτος κατά σειρά Αντιπρόεδρος και εφόσον δεν έχουν διοριστεί Αντιπρόεδροι ο πρώτος κατά σειρά Υπουργός.
2. Άρα δεν είναι δεν ανεκτή συνταγματική η διαδικασία των διερευνητικών επαφών … του πρόεδρου της δημοκρατίας και του πρωθυπουργός και πάντως δεν παράγουν άμεσο νομικό αποτέλεσμα. Έτσι λοιπόν είναι τυπικά αβάσιμη η δικαιολογεί που προβάλει ο κ. Παπανδρεου. Γραφεί στα παλιά του τα παπούτσια το σύνταγμα και τον τόπο αφού συγκεκριμένα αναφέρεται στο
Άρθρο 37: [σύνταγμα]
· Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας διορίζει τον Πρωθυπουργό και, με πρότασή του, διορίζει και παύει τα λοιπά μέλη της Κυβέρνησης και τους Υφυπουργούς.
· Πρωθυπουργός διορίζεται ο αρχηγός του κόμματος το οποίο διαθέτει στη Βουλή την απόλυτη πλειοψηφία των εδρών. Αν κανένα κόμμα δεν διαθέτει την απόλυτη πλειοψηφία, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας παρέχει στον αρχηγό του κόμματος που διαθέτει τη σχετική πλειοψηφία διερευνητική εντολή για να διακριβωθεί η δυνατότητα σχηματισμού Κυβέρνησης που να απολαμβάνει την εμπιστοσύνη της Βουλής.
· Αν δεν διαπιστωθεί αυτή η δυνατότητα, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας παρέχει διερευνητική εντολή στον αρχηγό του δεύτερου σε κοινοβουλευτική δύναμη κόμματος και εάν δεν τελεσφορήσει κι αυτή, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δίνει διερευνητική εντολή στον αρχηγό του τρίτου σε κοινοβουλευτική δύναμη κόμματος. Κάθε διερευνητική εντολή ισχύει για τρεις ημέρες. Αν οι διερευνητικές εντολές δεν τελεσφορήσουν, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας καλεί τους αρχηγούς των κομμάτων και, αν επιβεβαιωθεί η αδυναμία σχηματισμού Κυβέρνησης που να έχει την εμπιστοσύνη της Βουλής, επιδιώκει το σχηματισμό Κυβέρνησης από όλα τα κόμματα της Βουλής για τη διενέργεια εκλογών και σε περίπτωση αποτυχίας αναθέτει στον Πρόεδρο του Συμβουλίου της Επικρατείας ή του Αρείου Πάγου ή του Ελεγκτικού Συνεδρίου το σχηματισμό Κυβέρνησης, όσο το δυνατόν ευρύτερης αποδοχής, για να διενεργήσει εκλογές, και διαλύει τη Βουλή.
· Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες ανατίθεται, σύμφωνα με τις προηγούμενες παραγράφους, εντολή σχηματισμού Κυβέρνησης ή διερευνητική εντολή σε αρχηγό κόμματος, αν το κόμμα δεν έχει αρχηγό ή εκπρόσωπο, ή αν ο αρχηγός ή ο εκπρόσωπος του δεν έχει εκλεγεί βουλευτής, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δίνει την εντολή σ’ αυτόν που προτείνει η κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος. Η πρόταση για την ανάθεση εντολής γίνεται μέσα σε τρεις ημέρες από την ημέρα που ο Πρόεδρος της Βουλής ή ο αναπληρωτής του ανακοινώνει στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας τη δύναμη των κομμάτων στη Βουλή· η ανακοίνωση αυτή γίνεται πριν από κάθε ανάθεση εντολής.
Έτσι το τρέχον τιτλοφορούμενο ως “κυβερνητικό σχήμα” παράγει πράξεις άκυρες και πάντως δεν καλύπτονται από την ειδική πρόνοια του συντάγματος για τις πράξεις των υπουργών & του πρωθυπουργού ( και φυσικά του νόμου περί ευθύνης υπουργών)
Θέμα 2 . Ακυρότητα Δανειακών Συμβάσεων – Η Ευρώπη παρανομεί ;
Επιπρόσθετα η δανειακή σύμβαση είναι άκυρη και καταχρηστική αφού το κατά το σύνταγμα ( Άρθρο 25 παρ 3 Η Ελλάδα προβαίνει ελεύθερα, με νόμο που ψηφίζεται από την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών, σε περιορισμούς ως προς την άσκηση της εθνικής κυριαρχίας της, εφόσον αυτό υπαγορεύεται από σπουδαίο εθνικό συμφέρον, δεν θίγει τα δικαιώματα του ανθρώπου και τις βάσεις του δημοκρατικού πολιτεύματος και γίνεται με βάση τις αρχές της ισότητας και με τον όρο της αμοιβαιότητας.) άλλα και τον αστικό κώδικα (σύμβαση υπό απειλή).
Είναι προφανές ότι δεν υπάρχει ελεύθερη βούληση της Ελληνική πολιτείας άλλα εξαναγκάζεται στις σχετικές συμφωνίες με επέμβαση τρίτων ( inter alia)
2.1 Ακυρότητα κατά το Αγγλοσαξονικό δίκαιο
Η σύμβαση είναι εμφανώς άκυρη καθώς, η κυβέρνηση συνομολόγησε δανειακή σύμβαση επί χρέους και παραίτηση δικαιωμάτων των όποιων δεν είναι ιδιοκτήτης άλλα διαχειριστής και από τα οποία δεν μπορεί να παρατηθεί διότι:
1. ο πραγματικός φορέας της εξουσίας είναι οι πολίτες (nemo dat quod non habet) και αρά δεν η εκτελεστική και νομοθετική εξουσία δεν πραγματική ιδιοκτησία επί του δικαιώματος . Οι δε περιορισμοί προς το δικαίωμα υπαναχώρηση, μη συμψηφισμού, απαγόρευση νέας σύμβασης με άλλα μέρη (δανειακές εν προκειμένω με τριτες οντότητες εκτός τρόικας) οδηγεί στην συνεταίρων νομική αποδυνάμωση της σύμβασης (a person’s free will was impaired).
2. Είναι γνωστές οι δηλώσεις του Ολι Ρεν και του Ζαν Κλοντ Γιουνκγερ και τα πρόσφατα γεγονότα στις Κάνες και η δήλωση του ΟΛΙ ΡΕΝ που δημόσια εκφέρουν απειλή αποβολή από την Ε.Ε και πτώχευση (blackmail)
3. Επιπρόσθετα η αθέτηση της υπόσχεσης της Τρόικας για την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομία και την έξοδο στης αγορές αποτελεί λόγο ακύρωση κατά το αγγλοσαξονικό δίκαιο. Το βάρος της αποδείξεις φέρει (ΜΑ 1967 section 2 (1)) η Ελλάδα.
Οι συμβάσεις, κατά το αγγλοσαξονικό δίκαιο (Common Law), τόσο η προηγούμενη όσο και η επομένη είναι άκυρες στην γέννηση της (void ab initio,) καθώς είναι προϊόν μη νόμιμης διαδικασίας (doctrine of frustration ) άλλα και επειδή δεν είναι πλέον δυνατόν να εκτελεστεί η σχετική διαδικασίας (A contract can also be void due to the impossibility of its performance) λόγω των αντικειμενικών συνθηκών που δημιουργήθηκαν στη οικονομία
“a contract may be discharged on the ground of frustration when something occurs after the formation of the contract which renders it physically or commercially impossible to fulfill the contract or transforms the obligation to perform into a radically different obligation from that undertaken at the moment of the entry into the contract.”
Επιπρόσθετα το Αγγλοσαξονικό σύσύστημα αναγνωρίζει την υπερκείμενη ισχύ της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα ανθρωπινά δικαιώματα καθώς και εκείνης τις διακηρύξεις του ΟΗΕ για τα δικαιώματα του παιδιού και του ανθρώπου.
Άλλωστε η Ελλάδα δεν εκπροσωπείται νόμιμα, καθώς η κυβέρνηση είναι παρασυνταγματικη και άρα δεν έχει στο ελάχιστο την τυπική αρμοδιότητα να διαπραγματευτεί στο όνομα του ελληνικού λαού.
Η αναγνώριση της ακυρότητα της απόφασης από το διοικητικό πρωτοδικείο ή το ΣτΕ είναι παραπάνω από αρκετές για την κατάρρευση της συμφωνίας, εντούτοις είναι σίγουρο ότι οι Πιστωτές θα αναζητήσουν μια κάποια αποζημίωση για την ανατροπή αύτη … όμως πιστεύω ότι υπόλογοι σε αύτη την περίπτωση είναι τα άτομα που συμμετέχουν στην παρασυνταγματικη κυβέρνηση (ατομική ευθύνη), οι βουλευτές που θα ψηφίσουν τη σύμβαση και η τρόικα καθώς αυτοί λανθασμένα παραπλανούν τους δανειστές περί της δήθεν νομικής αρτιότητας των νέων υπό συνομολόγηση πράξεων.
Και ενώ νομικά υπάρχει όλο το έδαφος, με οποίο δίκαιο και αν εφαρμοστεί, να καταστούν άκυρες οι συμβάσεις, είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι κάποιοι προσπάθησαν να καταστήσουν την ελληνική δημοκρατία προτεκτοράτο με όρους σκληρούς και έξοχος αποικιοκρατικούς.
–Νομός & νομολογία στο Ηνωμένο Βασίλειο
(«he most straight forward claim, for duress, involves illegitimate threats. The common law long allowed a claim if duress was of a physical nature. So long as a threat is just one of the reasons a person enters an agreement, even if not the main reason, the agreement may be avoided.[253] Only late in the 20th century was escape allowed if the threat involved illegitimate economic harm. A threat is always “illegitimate” if it is to do an unlawful act, such as breaking a contract knowing non-payment may push someone out of business.[254] However, threatening to do a lawful act will usually not be illegitimate. In Pao On v Lau Yiu Long the Pao family threatened to not complete a share swap deal, aimed at selling their company’s building, unless the Lau family agreed to change a part of the proposed agreement to guarantee the Paos would receive rises in the swapped shares’ prices on repurchase.[255] The Laus signed the guarantee agreement after this threat, and then claimed it was not binding. But the Privy Council advised their signature was only a result of “commercial pressure”, not economic duress. The Laus’ considered the situation before signing, and did not behave like someone under duress, so there was no coercion amounting to a vitiation of consent. However, contrasting to cases involving business parties, the threat to do a lawful act will probably be duress if used against a vulnerable person.[256] An obvious case involving “lawful act duress” is blackmail. The blackmailer has to justify, not doing the lawful act they threaten, but against a person highly vulnerable to them, the demand of money.[257]»)
““Legal effects of frustration
The English common law view is that frustration operates not only automatically (i.e. without the choice or election of either party) but also totally. What this means is that the obligations of both parties are wholly discharged in so far as performance of them had not fallen due when the contract was frustrated.
Thus, a court does not have the power at common law to allow the contract to continue and to adjust its terms to the new circumstances.[8] The reason why this approach has not found favour in the English authorities is that it would lead to uncertainty in respect of agreed contract terms and create the undesirable situation of courts having to formulate contract terms for the parties.
The Unfair Contract Terms Act 1977 regulates clauses that exclude or limit terms implied by the common law or statute. Its general pattern is that if clauses restrict liability, particularly negligence, of one party, the clause must pass the “reasonableness test” in section 11 and Schedule 2. This looks at the ability of either party to get insurance, their bargaining power and their alternatives for supply, and a term’s transparency. Places the Act goes further. Section 2(1) strikes down any term that would limit liability for a person’s death or personal injury. Section 2(2) stipulates that any clause restricting liability for loss to property has to pass the “reasonableness test”.
Most relevant are the cases on “presumed undue influence”, of which there are two sub-classes.[258] “Class 2A” cases involve someone being in a pre-defined relation of trust and confidence with another, before which they enter a very disadvantageous transaction. InAllcard v Skinner, Miss Allcard joined a Christian sect, the “Protestant Sisters of the Poor”
«The Consumer Credit Act provided guidelines for the court in determining whether a credit bargain is extortionate and extends the court’s jurisdiction in this area to cover all credit agreements. If the court does believe the bargain was extortionate, it can re-open the agreement and examine the terms of it. If they decide it is indeed extortionate, they can set aside the remaining money owed, order the creditor to give money to the debtor, alter the terms of the agreement or order the return of any security. This only covers consumer credit agreements, not hire agreements.»
Reference
1. Taylor v Caldwell Blackburn J
2. . Davis Contractors Ltd v Fareham Urban District Council
3. ^ [1956] AC 496, 721
4. ^ [1956] AC 496, 728-9
5. Law Reform (Frustrated Contracts) Act 1943
6. Misrepresentation Act 1967
7. Unfair Contract Terms Act 1977
8. UK Common Law
9. MA 1967
*LLB Student (University College of London)
Αρχικο Κειμενο:http://nea-archi.blogspot.com/2011/11/ex-trip-cause-non-orator-action.html
Νομική Ερμηνεία Επιχειρηματολογία
· ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΕΝΟ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΑΝ ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙ Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ;
Η παραίτηση του πρωθυπουργό, δεν αποτελεί πρόβλημα. Και βεβαίως δεν υπάρχει κενό εξουσίας, παραμείνει ισχυρή κρατική εξουσία διοίκηση καθώς το σύνταγμα παρέχει όλες τις αναγκαίες πρόνοιες για την αντιμετώπιση την κατάσταση εξάλειψης του πρωθυπουργού.
· Πως γίνεται η εκπροσώπηση της χώρας στο εξωτερικό;
Το άρθρο 35 παράγραφος 1 [Σύνταγμα]
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, με τήρηση οπωσδήποτε των ορισμών του άρθρου 35 παράγραφος 1, εκπροσωπεί διεθνώς το Κράτος, κηρύσσει πόλεμο, συνομολογεί συνθήκες ειρήνης, συμμαχίας, οικονομικής συνεργασίας και συμμετοχής σε διεθνείς οργανισμούς ή ενώσεις και τις ανακοινώνει στη Βουλή, με τις αναγκαίες διασαφήσεις, όταν το συμφέρον και η ασφάλεια του Κράτους το επιτρέπουν
· Γιατί είναι είναι εξωθεσμική η διαδικασία που ακολουθείται:
Άρθρο 38 παρ 2 : [Σύνταγμα]
1. Αν ο Πρωθυπουργός παραιτηθεί, εκλείψει ή αδυνατεί για λόγους υγείας να ασκήσει τα καθήκοντά του, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας διορίζει Πρωθυπουργό αυτόν που προτείνει η κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος στο οποίο ανήκει ο απερχόμενος Πρωθυπουργός, εφόσον αυτό διαθέτει στη Βουλή την απόλυτη πλειοψηφία των εδρών. Η πρόταση γίνεται το αργότερο σε τρεις ημέρες από την παραίτηση ή την έκλειψη του Πρωθυπουργού ή από τη διαπίστωση της αδυναμίας του να ασκήσει τα καθήκοντά του. Αν κανένα κόμμα δεν διαθέτει στη Βουλή την απόλυτη πλειοψηφία των εδρών, εφαρμόζεται αναλογικά η παράγραφος 4 και στη συνέχεια το δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 2 και η παράγραφος 3 του προηγούμενου άρθρου. Η αδυναμία του Πρωθυπουργού να ασκήσει τα καθήκοντά του για λόγους υγείας διαπιστώνεται από τη Βουλή με ειδική απόφασή της που λαμβάνεται με την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών, ύστερα από πρόταση της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος στο οποίο ανήκει ο Πρωθυπουργός, εφόσον αυτό διαθέτει στη Βουλή την απόλυτη πλειοψηφία των εδρών. Σε κάθε άλλη περίπτωση η πρόταση υποβάλλεται από τα δύο πέμπτα τουλάχιστον του όλου αριθμού των βουλευτών. ωσότου διοριστεί ο νέος Πρωθυπουργός τα καθήκοντα του Πρωθυπουργού ασκεί ο πρώτος κατά σειρά Αντιπρόεδρος και εφόσον δεν έχουν διοριστεί Αντιπρόεδροι ο πρώτος κατά σειρά Υπουργός.
2. Άρα δεν είναι δεν ανεκτή συνταγματική η διαδικασία των διερευνητικών επαφών … του πρόεδρου της δημοκρατίας και του πρωθυπουργός και πάντως δεν παράγουν άμεσο νομικό αποτέλεσμα. Έτσι λοιπόν είναι τυπικά αβάσιμη η δικαιολογεί που προβάλει ο κ. Παπανδρεου. Γραφεί στα παλιά του τα παπούτσια το σύνταγμα και τον τόπο αφού συγκεκριμένα αναφέρεται στο
Άρθρο 37: [σύνταγμα]
· Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας διορίζει τον Πρωθυπουργό και, με πρότασή του, διορίζει και παύει τα λοιπά μέλη της Κυβέρνησης και τους Υφυπουργούς.
· Πρωθυπουργός διορίζεται ο αρχηγός του κόμματος το οποίο διαθέτει στη Βουλή την απόλυτη πλειοψηφία των εδρών. Αν κανένα κόμμα δεν διαθέτει την απόλυτη πλειοψηφία, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας παρέχει στον αρχηγό του κόμματος που διαθέτει τη σχετική πλειοψηφία διερευνητική εντολή για να διακριβωθεί η δυνατότητα σχηματισμού Κυβέρνησης που να απολαμβάνει την εμπιστοσύνη της Βουλής.
· Αν δεν διαπιστωθεί αυτή η δυνατότητα, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας παρέχει διερευνητική εντολή στον αρχηγό του δεύτερου σε κοινοβουλευτική δύναμη κόμματος και εάν δεν τελεσφορήσει κι αυτή, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δίνει διερευνητική εντολή στον αρχηγό του τρίτου σε κοινοβουλευτική δύναμη κόμματος. Κάθε διερευνητική εντολή ισχύει για τρεις ημέρες. Αν οι διερευνητικές εντολές δεν τελεσφορήσουν, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας καλεί τους αρχηγούς των κομμάτων και, αν επιβεβαιωθεί η αδυναμία σχηματισμού Κυβέρνησης που να έχει την εμπιστοσύνη της Βουλής, επιδιώκει το σχηματισμό Κυβέρνησης από όλα τα κόμματα της Βουλής για τη διενέργεια εκλογών και σε περίπτωση αποτυχίας αναθέτει στον Πρόεδρο του Συμβουλίου της Επικρατείας ή του Αρείου Πάγου ή του Ελεγκτικού Συνεδρίου το σχηματισμό Κυβέρνησης, όσο το δυνατόν ευρύτερης αποδοχής, για να διενεργήσει εκλογές, και διαλύει τη Βουλή.
· Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες ανατίθεται, σύμφωνα με τις προηγούμενες παραγράφους, εντολή σχηματισμού Κυβέρνησης ή διερευνητική εντολή σε αρχηγό κόμματος, αν το κόμμα δεν έχει αρχηγό ή εκπρόσωπο, ή αν ο αρχηγός ή ο εκπρόσωπος του δεν έχει εκλεγεί βουλευτής, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δίνει την εντολή σ’ αυτόν που προτείνει η κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος. Η πρόταση για την ανάθεση εντολής γίνεται μέσα σε τρεις ημέρες από την ημέρα που ο Πρόεδρος της Βουλής ή ο αναπληρωτής του ανακοινώνει στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας τη δύναμη των κομμάτων στη Βουλή· η ανακοίνωση αυτή γίνεται πριν από κάθε ανάθεση εντολής.
Θέμα 2 . Ακυρότητα Δανειακών Συμβάσεων – Η Ευρώπη παρανομεί ;
Επιπρόσθετα η δανειακή σύμβαση είναι άκυρη και καταχρηστική αφού το κατά το σύνταγμα ( Άρθρο 25 παρ 3 Η Ελλάδα προβαίνει ελεύθερα, με νόμο που ψηφίζεται από την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών, σε περιορισμούς ως προς την άσκηση της εθνικής κυριαρχίας της, εφόσον αυτό υπαγορεύεται από σπουδαίο εθνικό συμφέρον, δεν θίγει τα δικαιώματα του ανθρώπου και τις βάσεις του δημοκρατικού πολιτεύματος και γίνεται με βάση τις αρχές της ισότητας και με τον όρο της αμοιβαιότητας.) άλλα και τον αστικό κώδικα (σύμβαση υπό απειλή).
Είναι προφανές ότι δεν υπάρχει ελεύθερη βούληση της Ελληνική πολιτείας άλλα εξαναγκάζεται στις σχετικές συμφωνίες με επέμβαση τρίτων ( inter alia)
2.1 Ακυρότητα κατά το Αγγλοσαξονικό δίκαιο
Η σύμβαση είναι εμφανώς άκυρη καθώς, η κυβέρνηση συνομολόγησε δανειακή σύμβαση επί χρέους και παραίτηση δικαιωμάτων των όποιων δεν είναι ιδιοκτήτης άλλα διαχειριστής και από τα οποία δεν μπορεί να παρατηθεί διότι:
1. ο πραγματικός φορέας της εξουσίας είναι οι πολίτες (nemo dat quod non habet) και αρά δεν η εκτελεστική και νομοθετική εξουσία δεν πραγματική ιδιοκτησία επί του δικαιώματος . Οι δε περιορισμοί προς το δικαίωμα υπαναχώρηση, μη συμψηφισμού, απαγόρευση νέας σύμβασης με άλλα μέρη (δανειακές εν προκειμένω με τριτες οντότητες εκτός τρόικας) οδηγεί στην συνεταίρων νομική αποδυνάμωση της σύμβασης (a person’s free will was impaired).
2. Είναι γνωστές οι δηλώσεις του Ολι Ρεν και του Ζαν Κλοντ Γιουνκγερ και τα πρόσφατα γεγονότα στις Κάνες και η δήλωση του ΟΛΙ ΡΕΝ που δημόσια εκφέρουν απειλή αποβολή από την Ε.Ε και πτώχευση (blackmail)
3. Επιπρόσθετα η αθέτηση της υπόσχεσης της Τρόικας για την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομία και την έξοδο στης αγορές αποτελεί λόγο ακύρωση κατά το αγγλοσαξονικό δίκαιο. Το βάρος της αποδείξεις φέρει (ΜΑ 1967 section 2 (1)) η Ελλάδα.
Οι συμβάσεις, κατά το αγγλοσαξονικό δίκαιο (Common Law), τόσο η προηγούμενη όσο και η επομένη είναι άκυρες στην γέννηση της (void ab initio,) καθώς είναι προϊόν μη νόμιμης διαδικασίας (doctrine of frustration ) άλλα και επειδή δεν είναι πλέον δυνατόν να εκτελεστεί η σχετική διαδικασίας (A contract can also be void due to the impossibility of its performance) λόγω των αντικειμενικών συνθηκών που δημιουργήθηκαν στη οικονομία
“a contract may be discharged on the ground of frustration when something occurs after the formation of the contract which renders it physically or commercially impossible to fulfill the contract or transforms the obligation to perform into a radically different obligation from that undertaken at the moment of the entry into the contract.”
Επιπρόσθετα το Αγγλοσαξονικό σύσύστημα αναγνωρίζει την υπερκείμενη ισχύ της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα ανθρωπινά δικαιώματα καθώς και εκείνης τις διακηρύξεις του ΟΗΕ για τα δικαιώματα του παιδιού και του ανθρώπου.
Άλλωστε η Ελλάδα δεν εκπροσωπείται νόμιμα, καθώς η κυβέρνηση είναι παρασυνταγματικη και άρα δεν έχει στο ελάχιστο την τυπική αρμοδιότητα να διαπραγματευτεί στο όνομα του ελληνικού λαού.
Η αναγνώριση της ακυρότητα της απόφασης από το διοικητικό πρωτοδικείο ή το ΣτΕ είναι παραπάνω από αρκετές για την κατάρρευση της συμφωνίας, εντούτοις είναι σίγουρο ότι οι Πιστωτές θα αναζητήσουν μια κάποια αποζημίωση για την ανατροπή αύτη … όμως πιστεύω ότι υπόλογοι σε αύτη την περίπτωση είναι τα άτομα που συμμετέχουν στην παρασυνταγματικη κυβέρνηση (ατομική ευθύνη), οι βουλευτές που θα ψηφίσουν τη σύμβαση και η τρόικα καθώς αυτοί λανθασμένα παραπλανούν τους δανειστές περί της δήθεν νομικής αρτιότητας των νέων υπό συνομολόγηση πράξεων.
–Νομός & νομολογία στο Ηνωμένο Βασίλειο
(«he most straight forward claim, for duress, involves illegitimate threats. The common law long allowed a claim if duress was of a physical nature. So long as a threat is just one of the reasons a person enters an agreement, even if not the main reason, the agreement may be avoided.[253] Only late in the 20th century was escape allowed if the threat involved illegitimate economic harm. A threat is always “illegitimate” if it is to do an unlawful act, such as breaking a contract knowing non-payment may push someone out of business.[254] However, threatening to do a lawful act will usually not be illegitimate. In Pao On v Lau Yiu Long the Pao family threatened to not complete a share swap deal, aimed at selling their company’s building, unless the Lau family agreed to change a part of the proposed agreement to guarantee the Paos would receive rises in the swapped shares’ prices on repurchase.[255] The Laus signed the guarantee agreement after this threat, and then claimed it was not binding. But the Privy Council advised their signature was only a result of “commercial pressure”, not economic duress. The Laus’ considered the situation before signing, and did not behave like someone under duress, so there was no coercion amounting to a vitiation of consent. However, contrasting to cases involving business parties, the threat to do a lawful act will probably be duress if used against a vulnerable person.[256] An obvious case involving “lawful act duress” is blackmail. The blackmailer has to justify, not doing the lawful act they threaten, but against a person highly vulnerable to them, the demand of money.[257]»)
““Legal effects of frustration
The English common law view is that frustration operates not only automatically (i.e. without the choice or election of either party) but also totally. What this means is that the obligations of both parties are wholly discharged in so far as performance of them had not fallen due when the contract was frustrated.
Thus, a court does not have the power at common law to allow the contract to continue and to adjust its terms to the new circumstances.[8] The reason why this approach has not found favour in the English authorities is that it would lead to uncertainty in respect of agreed contract terms and create the undesirable situation of courts having to formulate contract terms for the parties.
The Unfair Contract Terms Act 1977 regulates clauses that exclude or limit terms implied by the common law or statute. Its general pattern is that if clauses restrict liability, particularly negligence, of one party, the clause must pass the “reasonableness test” in section 11 and Schedule 2. This looks at the ability of either party to get insurance, their bargaining power and their alternatives for supply, and a term’s transparency. Places the Act goes further. Section 2(1) strikes down any term that would limit liability for a person’s death or personal injury. Section 2(2) stipulates that any clause restricting liability for loss to property has to pass the “reasonableness test”.
Most relevant are the cases on “presumed undue influence”, of which there are two sub-classes.[258] “Class 2A” cases involve someone being in a pre-defined relation of trust and confidence with another, before which they enter a very disadvantageous transaction. InAllcard v Skinner, Miss Allcard joined a Christian sect, the “Protestant Sisters of the Poor”
«The Consumer Credit Act provided guidelines for the court in determining whether a credit bargain is extortionate and extends the court’s jurisdiction in this area to cover all credit agreements. If the court does believe the bargain was extortionate, it can re-open the agreement and examine the terms of it. If they decide it is indeed extortionate, they can set aside the remaining money owed, order the creditor to give money to the debtor, alter the terms of the agreement or order the return of any security. This only covers consumer credit agreements, not hire agreements.»
Reference
1. Taylor v Caldwell Blackburn J
2. . Davis Contractors Ltd v Fareham Urban District Council
3. ^ [1956] AC 496, 721
4. ^ [1956] AC 496, 728-9
5. Law Reform (Frustrated Contracts) Act 1943
6. Misrepresentation Act 1967
7. Unfair Contract Terms Act 1977
8. UK Common Law
9. MA 1967
*LLB Student (University College of London)
Ελληνοφρενης είπε
Ακρως ενδιαφερουσα προσεγγιση..!!
Καλυτερα βεβαια να μην το ρισκαρουμε και να ενωθουμε ΟΛΟΙ να μην ψηφιστει η Δανειακη Συμβαση….
Πρεπει μαζι με την Μη ψηφιση της Δανειακης συμβασης να καταπεσει και το ΦΑΥΛΟ καθεστως που καταδυναστευει την χωρα..!!
Ομως με την πιο πανω προσεγγιση ΣΙΓΟΥΡΑ εμπλουτιζεται το ΟΠΛΟΣΤΑΣΙΟ..Αντιδρασης του Ελληνικου λαου…!!
Thodoris Pitikaris είπε
Πράγματι θα συμφωνήσω ότι δεν υπάρχει αντικειμενικό όφελος, από την περιπέτεια του να θέσουμε εαυτούς δέσμιους ενός αλλότριου δικαίου… είναι σαν να καταριόμαστε τα ιστορικά όχι τους γένους ,μας από του 300 του Λεωνίδα έως το Όχι του Παλαιολόγου στο Μωάμεθ τον Πορθητή ή ακόμη και αυτό το Όχι του Μεταξά …
Λουκάς Παπαδήμος: Αυγείας και όχι Ηρακλής (του Λεωνίδα Βατικιώτη, Unfollow #1) « Anti-IMF Collab. Blog είπε
[...] [...]
Μάριος Μαρινάκος είπε
@ Thodoris Pitikaris
Μόνο μια δίορθωση στη νομική ανάλυση που παρέθεσες:
Ο διακρατικός δανεισμός και δη η έκδοση ομολόγων συνιστά εμπορική πράξη του κράτους και δεν ρυθμίζεται από το Common Law αλλά από το State Immunity Act (1978) στο άρθρο 3, παράγραφοι (a)(a) & (a)(b)
(Δές ολόκληρο το κείμενο στο link που έχει παρατεθεί στην αρχή της δημοσίευσης ή όπως το πρωτοδημοσίευσα στο scribd
http://www.scribd.com/fullscreen/75957962?access_key=key-z74s1gr6ol3400j0soz
Πρόκειται για μια εργασία 34 σελίδων. Το κομμάτι που διαβάσατε εδώ είναι μόνο οι 3-4 τελευταίες σελίδες της)
Όπως και να έχει η ανάλυσή σας είναι πολύ καλή και συγχαρητήρια, διότι ο συλλογισμός σας έχει προοδεύσει χρονικά στο επόμενο βήμα.
Δηλαδή, εγώ αναλύω, ποιες είναι οι συνέπειες της παραχώρησης του δικαίου κι εσείς μας λέτε, τι μπορούμε να κάνουμε για να άρουμε τις δυσμενείς αυτές συνέπειες, εφόσον τελικώς το δίκαιο παραχωρηθεί και βρεθούμε αντιμέτωποι με τους πιστωτές μας.
Οπότε, θεωρώ ότι συμπληρώσατε με τρόπο θεαματικό τα όσα γράφτηκαν και σας ευχαριστώ εις διπλούν.
**********
@ panos134
Αν και κάπως ακραία η προσέγγισή σου, δεν την αποκλείω καθόλου…
**********
@ Kώστας απο Σερρες
Φίλε μου, είμαι δικηγόρος Κορίνθου, όχι Αθηνών αλλά συμφωνώ.
Υποστηρίζω ότι έχει η ώρα να περάσουμε σε φάσεις “τολμηρού νομικού ακτιβισμού” και μιλάω για μια “επανάσταση των νομικών”.
Τα ίδια υποστηρίζουν κι άλλοι συνάδελφοί μου.
Δυστυχώς, όμως, είμαστε ακόμα λίγοι…
**********
@ σάι
Το πρόβλημα είναι ότι στην Ελλάδα ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΗ η δημόσια περιουσία.
Ας σου δώσω ένα ανώνυμο παράδειγμα υπόθεσης που χειρίζομαι αυτή τη στιγμή για να το καταλάβεις (δεν θα αναφέρω ούτε τοποθεσία χάριν τηρήσεως του επαγγελματικού απορρήτου):
Ιδιοκτήτης παραλιακού ακινήτου, εκτάσεως 4 περίπου στρεμ το απέκτησε με παραχωρητήριο του 1881 που έχει μεταγραφεί κανονικά στο Υποθηκοφυλακείο.
Το 1936 συστήθηκε επιτροπή καθορισμού αιγιαλού και περιέλαβε εξολοκλήρου το ακίνητο στη ζώνη του αιγιαλού.
Απαλλοτρίωση δεν έγινε ποτέ. Ποτέ δεν δημοσιεύτηκε τίποτα στο ΦΕΚ. Ποτέ δεν ενημερώθηκε ο ιδιοκτήτης για αυτή τη διοικητική πράξη.
Το 1940 το Ελληνικό Δημόσιο του εκδίδει πρωτόκολλο διοικητικής αποβολής, ισχυριζόμενο ότι το ακίνητο βρίσκεται εντός αιγιαλού.
Εναντίον του πρωτοκόλου ο ιδιοκτήτης άσκησε ανακοπή και την κέρδισε τελεσίδικα.
Το Ελληνικό Δημόσιο επανέρχεται με νέα επιτροπή αιγιαλού και οδηγίες για νέα οριοθέτηση.
Ο πρώτος κληρονόμος του ιδιοκτήτη, πια, αγανακτισμένος, εγείρει αναγνωριστική αγωγή κατά του Ελληνικού Δημοσίου το 1969.
Η Εφετειακή απόφαση εκδίδετι το 1974 και το 1977 εκδίδεται και η απόφαση του Αρείου Πάγου.
Ο ιδιώτης κέρδισε ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΒΑΘΜΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑΣ!
Ωστόσο, το Ελληνικό Δημόσιο, παραβιάζει το δεδικασμένο και εντάσσει την ΤΕΛΕΣΙΔΙΚΑ ιδιόκτητη έκταση, το 1978, σε ένα “τουριστικό δημόσιο κτήμα”.
Το 1990 την ξαναβάζει στον αιγιαλό, το 2008 εκδίδει πράξη επανακαθορισμού του παλαιού αιγιαλού, όπου πάλι συμπεριλαμβάνει την εν λόγω ιδιοκτησία και το 2009 την περιλαμβάνει στο Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο ως “δημοτική έκταση πρασίνου”.
Το 2011 ο πρώτος κληρονόμος, 74 ετών πια, ιδιοκτήτης κατέθεσε αίτηση ακυρώσεως στο Συμβούλιο της Επικρατείας και άλλη μια στο Διοικητικό Εφετείο, οι οποίες εκκρεμούν.
Φέτος, το 2012, συμπληρώνονται 75 χρόνια αντιδικίας με το Ελληνικό Δημόσιο.
Ο 74χρονος πρώτος κληρονόμος ήδη ετοιμάζεται να κληροδοτήσει όλες τις αγωγές και τα ένδικα βοηθήματα στη δεύτερη γενιά κληρονόμων για να συνεχίσουν τη δικαστική μάχη…
Κατάλαβες τώρα, πόσο εύκολο είναι για το Ελληνικό Δημόσιο να εξουθενώσει 3 γενιές ανθρώπων?
Να άγει επί 3 γενιές μια ολόκληρη οικογένεια στην τρέλα μέχρι, με το “έτσι θέλω” να τους πάρει την ιδιοκτησία τους?
Αυτά περιγράφει η μελέτη μου…τέτοιες καταστάσεις τρέλας.
**********
@ Σοφία
Δέχομαι την κριτική σου, γιατί αντιλαμβάνομαι ότι ο κλάδος έχει δώσει τα δικαιώματα για να μιλάς έτσι.
Ωστόσο, οι νεότεροι συνάδελφοι δείχνουμε μια πρόθεση να διαφοροποιηθούμε λίγο.
Να αναπτύξουμε κοινωνική δράση και να παρέμβουμε στα πράγματα.
Δώσε μας την απαράιτητη πίστωση χρόνου προτού μας κρίνεις
**********
@ http://www.olympia.gr
Σας ευχαριστώ για τη φιλοξενία της μελέτης μου.
Σας καταθέτω την αμηχανία μου και την έκπληξή μου, γιατί δεν θεωρούσα, ότι θα λάβει δημοσιότητα, αφού θεωρούσα και το περιεχόμενο και το ύφος της “στριφνό”, καθώς γράφτηκε απευθυνόμενη σε συναδέλφους νομικούς.
Όπως και να έχει, σας ευχαριστώ από καρδιάς για την τιμή που μου απευθύνατε! Και εύχομαι να αποδειχθεί ότι κάπου έχω κάνει λάθος συλλογισμό γιατί δεν θέλω να πιστέψω ότι αυτά που γράφω (νομικά) είναι δυνατόν να συμβούν και να τα ζήσω…
Η σημαία και το εθνικό νόμισμα – ΣΥΜΒΟΛΑ αυθυπαρξίας μιας χώρας | Η ΑΠΟΛΛΩΝΙΑ ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ ΑΡΙΣΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ. ΟΙ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΕΣ ΕΛΛΗΝΩΝ είπε
[...] [...]
Κ. Πάουλους: Το Δίκαιο των ομολόγων κάνει την Ελλάδα νομικά παντοδύναμη | Η ΑΠΟΛΛΩΝΙΑ ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ ΑΡΙΣΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ. ΟΙ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΕΣ ΕΛΛΗΝΩΝ είπε
[...] [...]