Δεν σκέφτομαι , γι΄αυτό υπάρχω…
Αναρτήθηκε από τον/την olympiada στο Οκτωβρίου 12, 2011
Ο μικρός μου γιος είναι 8 μηνών. Κάθεται στο παρκάκι του, με την πιπίλα του στο στόμα , παίζει με τα παιχνίδια του, βγάζει κάτι υπέροχους ήχους και όταν τα καταφέρνει και σηκώνεται όρθιος με κοιτάζει περήφανος. Τον κοιτάζω και εγώ και του γελάω. Δε γίνεται να μην γελάσω σε αυτό το υπέροχο προσωπάκι.Την ίδια ώρα όμως σκέφτομαι ότι τα φρούτα μου τελείωσαν, για αύριο δεν θα έχω να του δώσω φρουτόκρεμα. Πηγαίνω στην κουζίνα και κοιτάζω τι εναλλακτικές έχω. Η φαρίν λακτέ έχει τελειώσει, ίσως να μου φτάνει η κρέμα με τα δημητριακά. Πλέον δεν γελάω. Το έχω χάσει.
Σκέφτομαι ότι σήμερα μας έκοψαν το τηλέφωνο. Δεν με απασχολεί που δεν έχω τηλέφωνο, όσοι αγαπώ είναι μέσα σε αυτό το σπίτι. Κάτι θα γίνει , θα βρεθεί τρόπος, θα πληρωθεί ο λογαριασμός και σε λίγες μέρες θα έχουμε και πάλι τηλέφωνο. Σαν αστραπή περνά από το νου μου η σκέψη της δουλειάς. Δε ξέρω πόσα βιογραφικά έχω δώσει. Δεν με νοιάζει τι δουλειά θα κάνω. Ότι να ναι. Αρκεί να βγαίνουν λίγα έξτρα χρήματα για το σπίτι. Απάντηση δεν έχω από κανέναν.
Μπαίνει ο άντρας μου στο σπίτι. Με φιλάει αλλά τον νοιώθω σκυθρωπό. “Τι έχεις τον ρωτάω“. “Δε μας πλήρωσαν σήμερα μου απαντά. Είπαν ότι σε 10 μέρες θα μας έχουν δώσει τα χρήματα. “
Και στο μεταξύ σκέφτομαι. “Τι γίνεται;“Τρέχω σαν τη τρελή στην κουζίνα. Να δω τι προμήθειες υπάρχουν. ΝΑ μην λείψει κάτι στα παιδιά. Αυτή είναι η έγνοια μου. Δεν προλαβαίνω να κάνω καταμέτρηση στα ντουλάπια, μπαίνει σαν σίφουνας ο μεγάλος μου γιος , είναι 3,5 ετών, μόλις έχει γυρίσει από τον παιδικό.” Μαμά “φωνάζει ενθουσιασμένος, “κοίτα τη ζωγραφιά μου”. Το πρόσωπο του λάμπει. Δε μπορώ να μην του χαμογελάσω. Ξεκινά με όλο του τον ενθουσιασμό να μου αφηγείται πως τα πέρασε… και μιλάει, και γελάει και γελάω κι εγώ μαζί του και δεν σκέφτομαι…
Δεν σκέφτομαι τι με περιμένει αύριο, δεν σκέφτομαι πόσες περικοπές θα μας γίνουν ακόμη, δεν σκέφτομαι όλη την κοροϊδία που μας πετάνε στα μούτρα, δεν σκέφτομαι τον πατέρα μου που κι εκείνος δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα γιατί του πετσόκοψαν την σύνταξη, δεν σκέφτομαι τη αδελφή μου που είναι 2 χρόνια άνεργη, δεν σκέφτομαι το μνημόνιο, δεν σκέφτομαι τη οικονομική κρίση, δεν σκέφτομαι το ενδεχόμενο επιστροφής στη δραχμή, δεν σκέφτομαι αν θα μας δώσου την επόμενη δόση. ΔΕΝ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ …
Δεν θέλω να σκέφτομαι αυτά που μου έχουν επιβάλει να κυριεύουν το μυαλό μου. Δεν θέλω να σκέφτομαι πως μαύρες μέρες περιμένουν τα παιδιά μου.Δεν θέλω να σκέφτομαι πως τα παιδιά μου δεν θα έχουν σχολεία να πάνε. Δεν θέλω να σκέφτομαι ότι μας οδηγείτε με μαθηματική ακρίβεια στην καταστροφή. Δεν θέλω να σκέφτομαι ότι δεν υπάρχει απολύτως κανείς από τους 300 που βρίσκονται στο ελληνικό κοινοβούλιο που έχει στα αλήθεια κάτι να προτείνει, κάτι εφικτό, κάτι που να δίνει προτεραιότητα στην ζωή των πολιτών αυτής της χώρας κι όχι στον αργό τους θάνατο.
Δε θέλω να σκέφτομαι ότι η ζωή μου έχει γίνει μέρος μιας καλοστημένης απάτης εκείνων που πιστεύουν ότι ορίζουν την τύχη της ανθρωπότητας. Δεν θέλω να σκέφτομαι ότι υπάρχω μόνο για να εκτελέσω το ρόλο μου ως μια απογοητευμένη, ηττημένη, γυναίκα και μάνα που αναθρέφει δυο αγόρια για να τα παραδώσει σε αυτή την κοινωνία που βρωμάει από όπου κι αν την πιάσεις. Δυο αγόρια που κι αυτά με την σειρά τους θα κληθούν ως ενήλικες να μην ονειρεύονται, να σκύψουν το κεφάλι και να παραδώσουν ότι έχουν και δε έχουν.
Όχι δεν θέλω να σκέφτομαι. Βρωμόσκυλα της κάθε εξουσίας δεν θα με λυγίσετε δεν θα καταφέρετε να στερήσετε το χαμόγελο μου από τα παιδιά μου ότι και να κάνετε. Δεν θα σας δώσω την χαρά να με δείτε να «ευνουχίζω» τα αγόρια μου για να είναι η δική σας η δουλειά ευκολότερη. Δεν ονειρεύτηκα έτσι την χώρα μου, δεν ονειρεύτηκα την ζωή μου να παίρνει αυτή την τροπή, δεν ονειρεύτηκα τίποτε από όλα όσα μας ετοιμάσατε. Ερήμην μας ανάθεμα σας.
Και ξέρεις ποια είναι η δύναμη μου; Ότι δεν αισθάνομαι μόνη σε αυτό το δρόμο. Νοιώθω νοητά πολλούς συνανθρώπους μου που κι εκείνοι με την σειρά τους δεν έχουν να δώσουν γάλα στα παιδιά τους ή δεν μπορούν να πληρώσουν τους λογαριασμούς τους ή κινδυνεύουν να χάσουν τα πάντα αλλά δεν τον βάζουν κάτω.
Κι είναι κι εκείνοι στον ίδιο παρονομαστή που λέει και το τραγούδι
«και για το πείσμα σας γουρούνια θα αντέχω»
Για αυτό σου λέω ΔΕΝ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΑΡΑ ΥΠΑΡΧΩ
κωνσταντίνα Π. – Αναγνώστρια
ΘΘ είπε
Μην σκέφτεσαι και κάτσε σπίτι σου μέχρι την στιγμή που δεν θα έχεις πια σπίτι για να μείνεις.
Πρέπει να σκεφτόμαστε, να οργανωνόμαστε, να δρούμε. Με την μοιρολατρία και τον ραγιαδισμό των τελευταίων 2 χρόνων φτάσαμε σε αυτό το σημείο. Δεν λέω να αγωνιούμε και να τρέμουμε το αύριο, όπως θέλει να μας κάνει να νιώσουμε η τηλεόραση, αλλά να ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ.
Αυτό που φοβάται το καθεστώς είναι οι άνθρωποι που δρουν.
Οι μη σκεπτόμενοι και εσώκλειστοι στα σπίτια τους είναι τα δεκανίκια της χούντας που ζούμε.
Alex είπε
Έχω την εντύπωση οτι εννοεί με διαφορετικό τρόπο το “δεν σκέφτομαι”. Μοιάζει πιο πολύ σαν “δεν φοβαμαι”
Αλιρτοδυσσεβής είπε
Ακριβώς! Αλλά εχουμε φτάσει στο σημείο να χλευάζουμε κάθε άνθρωπο που εκφράζει την ανησυχία του και τη σιχαμάρα του για το σύστημα απαιτώντας από αυτόν να επαναστατήσει, ενώ εμείς στογγυλοκαθόμαστε στον καναπέ και περιμένουμε τον σωτήρα. Σωτήρας δεν υπάρχει και κανένας δεν θα ηγηθεί ενός αγώνα προδομένου εξ υπαρχής. Υπάρχει λίπος ακόμη στα υψηλά κλιμάκια της μεσαίας τάξης. Σωτήρας θα είναι ο πρώτος που θα θολώσει το μυαλό του και θα “καθαρίσει” έναν τραπεζίτη, έναν δικαστικό κλήτήρα, έναν καταμετρητή της ΔΕΗ, έναν υπάλληλο του ΟΤΕ, έναν που θα προσπαθήσει να τον ληστέψει ή να βιάσει την κόρη του, έναν ΜΑΤατζή που θα τον κτυπήσει με το γκλομπ. Αυτός θα αποτελέσει τη θρυαλλίδα της εξέγερσης. Όλοι οι αλλοι “ηγέτες” είναι εξ ίσου βολεμένοι και καλομαθημένοι, όπως εμείς. Στην καλλίτερη περίπτωση φιλονικούν ως προς το ποιός θα ηγηθεί μίας εξέγερσης. Νιρβάνα! Πολύ καλά κάνει, λοιπόν, και δεν σκέφτεται η Κωνσταντίνα. Απολαμβάνει το χαμόγελο των αθώων παιδιών της και συμπαραστέκεται βουβά στον άνδρα της. Αυτοί είναι το κέντρο της ζωής της και το χαίρεται. Της βγάζω το καπέλο. Όταν θα έλθει η ώρα, θα ξέρει τί να κάνει. Δεν χρειάζεται να μας το ανακοινώσει.
petalouditsa είπε
Σε νιωθω τοσο! Κι ο δικος μου ειναι 8 μηνων και ειμαστε στην ιδια φαση. Κι αυτο που πιοτερο με ανησυχει δεν ειναι αν θα εχω φρουτα για την κρεμα του, αν και αυτο ειναι οντως πολυ σημαντικο. Με ανησυχει που τον μεγαλωνω σε εναν κοσμο που ολο κι ασχημαινει! Και φοβαμαι τη μερα που το παιδικο του χαμογελο θα αντικατασταθει απο την εκφραση απογοητευσης, μετα απο θυμο κι επειτα -το χειροτερο- απο κυνισμο. Τρεμω!
Κι ομως χαμογελαω! Γιατι ειναι η καλυτερη εκδικηση. Γιατι αυτος ο ψυχολογικος πολεμος που δεχομαστε εκει αποσκοπει, στο να ηττηθουμε πρωτα ψυχικα και να μην εχουμε το σθενος να αντιδρασουμε. ΟΧΙ! Δεν θα παψω να χαμογελω και με αυτο το χαμογελο θα κανω κι αλλους να χαμογελουν κι ετσι ισως καταλαβουμε τη δυναμη μας.
Φιλε/φιλη ΘΘ, νομιζω πως δεν εννοει πως δεν σκεφτεται με την εννοια οτι δεν νοιαζεται, αλλα με την εννοια οτι δεν μεμψιμοιρει! Δεν θελει απογοητευση ο αγωνας, δυναμη θελει και χαμογελο, οπως χαμογελουσαν οι φανταροι μας τοτε που τραγουδωντας πηγαιναν να πολεμησουν το ’40!
napoleon zervas είπε
ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ: ΤΙ ΕΓΙΝΕ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΗΜΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ ΚΑΙ ΤΙΣ “ΧΡΥΣΟΦΟΡΕΣ” ΜΕΤΟΧΕΣ ΤΗΣ; ΑΠΟ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΜΟΥ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΟΒΑΡΗ ΚΑΙ ΚΑΚΩΣ ΕΧΕΙ ΦΥΓΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ. ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΩ ΟΤΙ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΠΟΛΛΑ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙΣ ΙΔΙΩΤΗΣ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙ.
νικος είπε
σωστή η απορία σου
η μόνη απάντηση που μου έρχεται είναι ότι
για τα τα βάλεις με τους ΡΟΤΣΙΛΝΤ πρέπει να προετοιμαστείς κατάλληλα
Αλιρτοδυσσεβής είπε
Επιτρέψτε μου να πω ότι η ιστορία είναι μία φούσκα.
νικος είπε
θα σε παρακαλούσα να δημοσιοποιήσεις σχετικές αποδείξεις η έστω ενδείξεις
, προς το παρόν υπάρχουν δυνατά στοιχεία που υποστηρίζουν ότι δεν είναι φουσκί
pd είπε
Αυτο θελουν και αυτοι.Να μην σκεφτεσαι,να μην φοβασαι, να μην αντιδρας…Δηλαδη αμα δεν μπορεις να αποφυγεις τον βιασμο κατσε και απολαυσε τον..Ααα..και μην φοβασαι,θα μεινουμε στο ευρω..ολα ενταξει;;;;;
Ο μικρός μου γιος είναι 8 μηνών Είμαστε και Μείς Εδώ ! είπε
..[Δεν σκέφτομαι , γι΄αυτό υπάρχω…]..
ALEXANDRA είπε
ΠΩΣ ΣΕ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ ΝΑ ΗΞΕΡΕΣ….!ΕΧΩ 3 ΠΑΙΔΙΑ 6,4 ΚΑΙ 3 ΚΑΙ ΣΤΙΣ ‘ΓΡΑΜΜΕΣ’ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΣΟΥ ΔΙΑΒΑΖΑ ΤΗΝ ΚΑΘΕ ΜΟΥ ΜΑΥΡΗ ΜΕΡΑ!
Χριστιάνα είπε
Και ποιος σου είπε ότι έχεις δικαίωμα να ΜΗΝ σκέπτεσαι; Ακόμα και αν το εννοείς ως-δεν φοβάμαι-, δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από την άγνοια του κινδύνου.
Ό,τι αγαπάς είναι μέσα σε αυτό το σπίτι. Και τι περιμένεις; Να σας βρει ο οχτρός μαζεμένους σαν sitting ducks και να σας φάει πιο εύκολα;
Ή νομίζεις όπως λες, ότι επειδή υπάρχουν χιλιάδες άλλοι σε αυτήν την δεινή θέση, αυτό αποτελεί δύναμη;
Από πότε η μαζική εξαθλίωση αποτελεί δύναμη;
Ντόμινο κατάρρευσης είναι.
Και να σκέπτεσαι και να φοβάσαι και να δρας. Μπορεί να μην έχεις τα μέσα να αντιδράσεις, αλλά να δράσεις μπορείς.
Το μωρό των 8 μηνών ΘΕΛΕΙ φρούτα και ΘΕΛΕΙ γάλα. Δεν την βγάζει με φακιές. Και ούτε μπορεί να περιμένει πότε θα γίνει δεκτό κάποιο βιογραφικό σου.
Γι αυτό έχεις την ΙΕΡΗ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ και να σκεφτείς και να χεστείς επάνω σου, όχι απλά να φοβηθείς.
Το τι παιδιά θα παραδώσουμε στην κοινωνία, αν θα τα ευνουχίσουμε, αν θα έχουν σχολεία και αν θα έχουν το δικαίωμα να ονειρευτούν αυτήν την στιγμή- ΤΟ ΤΟΝΙΖΩ- είναι αμπελοφιλοσοφίες.
Όταν πολεμούμε, δεν καθόμαστε να σκεφτούμε πως νιώθουμε. Παλεύουμε σαν τα σκυλιά , γιατί πρέπει να ζήσουμε και να ζήσουνε αυτοί που εξαρτώνται από εμάς.
Άσε λοιπόν τα βιογραφικά, ξέχνα και τα χρήματα του άντρα σου και κέντραρε στο χειρότερο σενάριο, ότι δηλαδή δε έχεις να ταίσεις τα παιδιά σου και βγες στο δρόμο.
Ψάξε για τετράωρη σε σούπερ μάρκετ, βρες παιδάκια ευκατάστατων οικογενειών να τα βοηθάς στα μαθήματα, βρες ηλικιωμένους που να θέλουν λίγο βοήθεια στο σπίτι, ΨΑΞΕ, ΣΚΕΨΟΥ, ΔΡΑΣΕ.
Η δύναμή σου Κωνσταντίνα σε αυτήν την καταστροφή που περνάμε είσαι ΕΣΥ, ΤΑ ΝΕΙΑΤΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΙΕΡΟ ΕΝΣΤΙΚΤΟ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ.
Αυτά τα τρία μαζεμένα κούκλα μου, κανένα μνημόνιο, κανένας αρχιπροδόταρος αμερικανοτσολάκογλου, καμία καρακάξα της παιδείας δεν μπορεί ούτε να ακουμπήσει, ούτε να νικήσει.
Να το θυμάσαι αυτό.
Τα δεινά των άλλων, είναι δεινά των άλλων. Άν αγκαλιαστούμε όλοι μαζί και κλαίμε παρέα, θα γίνουμε απλώς ευκολότερη λεία.
Προτεραιότητες λοιπόν:
-Φυσική επιβίωση.
-Σταθεροποίηση.
-Εκδίκηση.
Τότε ναι. Θα μας βρουν όλους μαζεμένους, και δεν θα προλαβαίνουν να καταλάβουν ποιος θα τους γα@@ει και ποιοςθα τους δέρνει.
solaris είπε
ο γιος μου 3 1/2 χρόνων και η κόρη μου 11 μηνών. Όποτε ακούω να μιλάνε για τα μωρά της κρίσης, ανοίγουν οι κάνουλες και κλαίω συνέχεια. Δεν το ελέγχω πια. Είμαι γεμάτη μίσος και οργή. Κάθε φορά που έρχεται ο γιος μου από τον δημοτικό παιδικό σταθμό με τη σφραγιδούλα στο χέρι, σημάδι ότι έφαγε, λέω δόξα τω Θεώ, το σχολείο λειτουργεί ακόμη. Αλλά για πόσο;
Όλη την ημέρα στο νου μου έχω την εκδίκηση. Χθες σκεφτήκαμε για πρώτη φορά με τον άντρα μου να φύγουμε στο εξωτερικό. Όπου κι αν πάω πάντως θα σας γράφω βρε, δε σας γνωρίζω, αλλά είστε οι άνθρωποι που περνάμε μαζί αυτές τις δύσκολες μέρες κι αυτό έχει την αξία του…
Φαίη είπε
Εγώ ρίγησα..
Τη δύναμη θα τη βρεις και θα φτιάξεις τους δικούς σου κανόνες..
Για τα παιδιά..