Η νέα επιθεώρηση «Παιδεία για όλους»
στο θέατρο VOULIS.
Πρωταγωνιστές: Κώστας, Γιώργος, Αλέκος και Αλέκα.
Στον διπλό ρόλο του επαναστάτη- κουκουλοφόρου, αριστερού εργολάβου ο Alexis .
Quest Star. Διαμάντω Μπίλντερμπεργκ. Υποβολέας: Γιώργος Σόρος. Γέλιο μέχρι δακρύων.
Έξω οι κομματικές οργανώσεις από τα σχολεία.
Οι επικοινωνιολόγοι-συγγραφείς , σύμφωνα με τη γνώμη των « υποβολέων», άρχισαν να γράφουν ένα «πολιτικό δράμα», με τίτλο «εθνική μεταρρύθμιση για την παιδεία», το οποίο ύστερα από τις παρεμβάσεις των ηθοποιών- πρωταγωνιστών, κατέληξε σε επιθεώρηση.
Μετά από πέντε χρόνια στην εξουσία, ο κ. Καραμανλής, αντελήφθη, ( επιτέλους! ), και χάρις στις δημοσκοπήσεις , ότι οι μεταρρυθμίσεις στην δημόσια εκπαίδευση, δεν γίνονται με πλειοψηφίες και μειοψηφίες αλλά με συναίνεση, διότι αφορούν στα παιδιά όλων των Ελλήνων και όχι μόνο στους « βλαστούς», της ποικιλώνυμης «δεξιάς», «ροζ» και πράσινης» «σοσιαλφιλελεύθερης», κομματικής και κοινωνικής αριστοκρατίας. (Οι «βλαστοί» αυτοί ,ούτως ή άλλως ,πηγαίνουν σε ιδιωτικά σχολεία και σε κολέγια του εξωτερικού ).
Για μια ακόμη φορά, επομένως, οι «πολιτικές ηγεσίες» έδωσαν «μάχες» «υπέρ των πολλών» . ΝΔ, ΠΑΣΟΚ αλλά και ΛΑΟΣ, φαίνεται ότι συμφωνούν στο διάλογο για την Παιδεία (αν και με μερικές διαφορές ο καθένας) σύμφωνα με τη συζήτηση στη Βουλή.
Παρίσταναν τους σοβαρούς και τους προβληματισμένους. Επειδή το «θέμα» ήταν σοβαρό. (Έτσι τους «εξήγησαν» οι επικοινωνιολόγοι) .
Έδιναν και εξετάσεις στις «άνωθεν» δυνάμεις, που ενεδρεύουν. Στους λοιπούς «επισπεύδοντες» τις «μεταρρυθμίσεις», στο εκπαιδευτικό μας σύστημα.
Στην Κύπρο , η «Εκπαιδευτική Μεταρρύθμιση» έχει αρχίσει. Με άκρως προκλητικά και αφελληνιστικά κείμενα, η κυβέρνηση του κ. Χριστόφια, προσπαθεί να αλλοιώσει τον Ελληνικό χαρακτήρα της «Μεγαλονήσου», παραποιώντας την ιστορία και δηλητηριάζοντας τις συνειδήσεις των παιδιών. Η αλλοίωση της Εθνικής ταυτότητας των Κυπρίων γίνεται για να προωθηθεί η ιδέα του «κυπριακού λαού».
Οι μεταρρυθμιστές έχουν εξαπολύσει λυσσαλέες επιθέσεις κατά της ΕΟΚΑ και των αγωνιστιών της, συστήνουν στους εκπαιδευτικούς να επιτεθούν ιστορικά στην Μακεδονία, την Κωνσταντινούπουλη και να ωραιοποιούν το έγκλημα του παιδομαζώματος εξιδανικεύοντας την ζωή των Γεννίτσαρων. (Οι αντιδράσεις για το βιβλίο της Ιστορίας είναι πολλές και ο Κυπριακός λαός ξεσηκώθηκε και μάλλον το αντίθετο έχουν καταφέρει οι υπονομευτές του Ελληνισμού.)
Όπως ήταν φυσικό, και αναμενόμενο, οι «πρωταγωνιστές» δεν είπαν τίποτα το ουσιαστικό, και αντιμετώπισαν τα προβλήματα με την ίδια «αβάσταχτη ελαφρότητα» που αντιμετωπίζουν και όλα τα άλλα ζητήματα.
Ο Αλέκος, είπε τις ατάκες της βραδιάς. « Κάνετε διάλογο υπό την αιγίδα των εκπροσώπων , της ΟΛΜΕ και της ΠΟΣΔΕΠ», και «ο όρος παιδεία σημαίνει σύγκρουση με τα συντηρητικά και αντιεκπαιδευτικά μέτρα που έχουν εφαρμοστεί, στο πλαίσιο του δικομματισμού».
Ο Γιώργος δεν πήγε πίσω. Έριξε νέες ιδέες!
«Μαθητοκεντρικό σχολείο» . Σε εφαρμογή του γνωστού λαϊκού δόγματος, «έλα παππούλη να σου δείξω τα αμπελοχώραφα σου». Άλλωστε το είχε πει, ο «μέγας» διανοητής Σαββόπουλος. «Τα παιδιά, έτσι και αλλιώς τα ξέρουν όλα».
Κανένας από τους πρωταγωνιστές πάντως δεν απάντησε στο βασικό ζήτημα. Γιατί χρειάζονται κομματικές οργανώσεις νεολαίας στα σχολεία;
Ο Κώστας, στο μακρύ του «μονόλογο» έκρυβε λόγια.
Ζήτησε ,« Διάλογο », σε «αμφίδρομη σχέση» ,με το «Εθνικό Συμβούλιο Παιδείας». Δηλαδή με τον Βερέμη. Δηλαδή με τον Σόρος, τον υποβολέα.
Γιατί δεν το έλεγε ξεκάθαρα από την αρχή;
«Οι αλλαγές δεν θα αφορούν ούτε το 2009 ούτε το 2010, αλλά το μέλλον των νέων», απεκάλυψε ο «μαρτυριάρης» υπουργός .
Απευθύνθηκε επίσης στους «ηλίθιους» υποσχόμενος ότι, «μια ομάδα εργασίας θα αντλήσει -αξιοποιώντας και το Διαδίκτυο- τις απόψεις ολόκληρης της Εκπαιδευτικής Κοινότητας, ολόκληρης της κοινωνίας». Ακριβώς τον ίδιο διάλογο με «ολόκληρη την κοινωνία» έκανε και η χούντα το 68, για το «σύνταγμα» της. Τα καθεστώτα έρχονται και παρέρχονται. Οι επικοινωνιολόγοι μένουν.
Ζήτησε και αξιολόγηση ο Κώστας. Και του απάντησε ο Γιώργος. Μας δουλεύεις; Αφού τους διορίζεις όλους με ρουσφέτι!
Η μόνη σοβαρή τοποθέτηση ήταν ότι «το ΚΚΕ δεν είναι υπέρ της κατάργησης των εξετάσεων. Το θέμα είναι ο σκοπός της μόρφωσης».
Ο σκοπός της μόρφωσης λοιπόν.
Και γιατί τον ψάχνουμε τώρα; Δεν ξέρουμε εμείς οι Έλληνες, τουλάχιστον για δυόμισι χιλιάδες χρόνια ότι σκοπός της εκπαίδευσης ,είναι η προετοιμασία «καλών τε αγαθών» πολιτών;
Και δυο απλά ερωτηματικά.
Χρειαζόμαστε περισσότερους ή καλύτερους δασκάλους;
Χρειαζόμαστε περισσότερα ή καλύτερα βιβλία;
Τα κόμματα ψάχνουν ψήφους. Δεν ενδιαφέρονται για το αύριο. Για το μέλλον ενδιαφέρονται «υπέρτερες δυνάμεις» .
Μετά από πέντε χρόνια στην εξουσία, ο κ. Καραμανλής, αντελήφθη, ( επιτέλους! ), και χάρις στις δημοσκοπήσεις , ότι οι μεταρρυθμίσεις στην δημόσια εκπαίδευση, δεν γίνονται με πλειοψηφίες και μειοψηφίες αλλά με συναίνεση, διότι αφορούν στα παιδιά όλων των Ελλήνων και όχι μόνο στους « βλαστούς», της ποικιλώνυμης «δεξιάς», «ροζ» και πράσινης» «σοσιαλφιλελεύθερης», κομματικής και κοινωνικής αριστοκρατίας. (Οι «βλαστοί» αυτοί ,ούτως ή άλλως ,πηγαίνουν σε ιδιωτικά σχολεία και σε κολέγια του εξωτερικού ).
Για μια ακόμη φορά, επομένως, οι «πολιτικές ηγεσίες» έδωσαν «μάχες» «υπέρ των πολλών» . ΝΔ, ΠΑΣΟΚ αλλά και ΛΑΟΣ, φαίνεται ότι συμφωνούν στο διάλογο για την Παιδεία (αν και με μερικές διαφορές ο καθένας) σύμφωνα με τη συζήτηση στη Βουλή.
Παρίσταναν τους σοβαρούς και τους προβληματισμένους. Επειδή το «θέμα» ήταν σοβαρό. (Έτσι τους «εξήγησαν» οι επικοινωνιολόγοι) .
Έδιναν και εξετάσεις στις «άνωθεν» δυνάμεις, που ενεδρεύουν. Στους λοιπούς «επισπεύδοντες» τις «μεταρρυθμίσεις», στο εκπαιδευτικό μας σύστημα.
Στην Κύπρο , η «Εκπαιδευτική Μεταρρύθμιση» έχει αρχίσει. Με άκρως προκλητικά και αφελληνιστικά κείμενα, η κυβέρνηση του κ. Χριστόφια, προσπαθεί να αλλοιώσει τον Ελληνικό χαρακτήρα της «Μεγαλονήσου», παραποιώντας την ιστορία και δηλητηριάζοντας τις συνειδήσεις των παιδιών. Η αλλοίωση της Εθνικής ταυτότητας των Κυπρίων γίνεται για να προωθηθεί η ιδέα του «κυπριακού λαού».
Οι μεταρρυθμιστές έχουν εξαπολύσει λυσσαλέες επιθέσεις κατά της ΕΟΚΑ και των αγωνιστιών της, συστήνουν στους εκπαιδευτικούς να επιτεθούν ιστορικά στην Μακεδονία, την Κωνσταντινούπουλη και να ωραιοποιούν το έγκλημα του παιδομαζώματος εξιδανικεύοντας την ζωή των Γεννίτσαρων. (Οι αντιδράσεις για το βιβλίο της Ιστορίας είναι πολλές και ο Κυπριακός λαός ξεσηκώθηκε και μάλλον το αντίθετο έχουν καταφέρει οι υπονομευτές του Ελληνισμού.)
Όπως ήταν φυσικό, και αναμενόμενο, οι «πρωταγωνιστές» δεν είπαν τίποτα το ουσιαστικό, και αντιμετώπισαν τα προβλήματα με την ίδια «αβάσταχτη ελαφρότητα» που αντιμετωπίζουν και όλα τα άλλα ζητήματα.
Ο Αλέκος, είπε τις ατάκες της βραδιάς. « Κάνετε διάλογο υπό την αιγίδα των εκπροσώπων , της ΟΛΜΕ και της ΠΟΣΔΕΠ», και «ο όρος παιδεία σημαίνει σύγκρουση με τα συντηρητικά και αντιεκπαιδευτικά μέτρα που έχουν εφαρμοστεί, στο πλαίσιο του δικομματισμού».
Ο Γιώργος δεν πήγε πίσω. Έριξε νέες ιδέες!
«Μαθητοκεντρικό σχολείο» . Σε εφαρμογή του γνωστού λαϊκού δόγματος, «έλα παππούλη να σου δείξω τα αμπελοχώραφα σου». Άλλωστε το είχε πει, ο «μέγας» διανοητής Σαββόπουλος. «Τα παιδιά, έτσι και αλλιώς τα ξέρουν όλα».
Κανένας από τους πρωταγωνιστές πάντως δεν απάντησε στο βασικό ζήτημα. Γιατί χρειάζονται κομματικές οργανώσεις νεολαίας στα σχολεία;
Ο Κώστας, στο μακρύ του «μονόλογο» έκρυβε λόγια.
Ζήτησε ,« Διάλογο », σε «αμφίδρομη σχέση» ,με το «Εθνικό Συμβούλιο Παιδείας». Δηλαδή με τον Βερέμη. Δηλαδή με τον Σόρος, τον υποβολέα.
Γιατί δεν το έλεγε ξεκάθαρα από την αρχή;
«Οι αλλαγές δεν θα αφορούν ούτε το 2009 ούτε το 2010, αλλά το μέλλον των νέων», απεκάλυψε ο «μαρτυριάρης» υπουργός .
Απευθύνθηκε επίσης στους «ηλίθιους» υποσχόμενος ότι, «μια ομάδα εργασίας θα αντλήσει -αξιοποιώντας και το Διαδίκτυο- τις απόψεις ολόκληρης της Εκπαιδευτικής Κοινότητας, ολόκληρης της κοινωνίας». Ακριβώς τον ίδιο διάλογο με «ολόκληρη την κοινωνία» έκανε και η χούντα το 68, για το «σύνταγμα» της. Τα καθεστώτα έρχονται και παρέρχονται. Οι επικοινωνιολόγοι μένουν.
Ζήτησε και αξιολόγηση ο Κώστας. Και του απάντησε ο Γιώργος. Μας δουλεύεις; Αφού τους διορίζεις όλους με ρουσφέτι!
Η μόνη σοβαρή τοποθέτηση ήταν ότι «το ΚΚΕ δεν είναι υπέρ της κατάργησης των εξετάσεων. Το θέμα είναι ο σκοπός της μόρφωσης».
Ο σκοπός της μόρφωσης λοιπόν.
Και γιατί τον ψάχνουμε τώρα; Δεν ξέρουμε εμείς οι Έλληνες, τουλάχιστον για δυόμισι χιλιάδες χρόνια ότι σκοπός της εκπαίδευσης ,είναι η προετοιμασία «καλών τε αγαθών» πολιτών;
Και δυο απλά ερωτηματικά.
Χρειαζόμαστε περισσότερους ή καλύτερους δασκάλους;
Χρειαζόμαστε περισσότερα ή καλύτερα βιβλία;
Τα κόμματα ψάχνουν ψήφους. Δεν ενδιαφέρονται για το αύριο. Για το μέλλον ενδιαφέρονται «υπέρτερες δυνάμεις» .