ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ: Κύριε Φλωράτε, πάμε βήμα-βήμα, για να μην έχουμε παρεξηγήσεις. Εσείς, από το Υπουργείο Άμυνας – μιας και μιλάμε πολύ συγκεκριμένα – για να βρείτε τα χρήματα που έχει ανάγκη για ένα χρόνο το Υπουργείου Άμυνας, δεν έχετε, στην αρχή όταν φτιάχνετε τον προϋπολογισμό, γραπτό το αίτημα;
ΜΑΡΤΥΣ (Γρηγόριος Φλωράτος): Βέβαια.
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ: Με καλύπτετε.
ΜΑΡΤΥΣ (Γρηγόριος Φλωράτος): Στην κατάρτιση του προϋπολογισμού, όταν καταρτίζεται ο προϋπολογισμός για το επόμενο έτος.
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ: Ξέρετε, λοιπόν, ότι έχει το υπουργείο αμύνης…
ΜΑΡΤΥΣ (Γρηγόριος Φλωράτος): Μα, σας είπα ότι ήδη, αυτή τη στιγμή, για κάθε χρόνο, το Υπουργείο μάς στέλνει συνολικά το αίτημά του πόσο θα δανειστεί, αν είναι 1 δισ., 202 δισ., ανάλογα, κάθε χρονιά…
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ: Εσάς είναι υποχρέωσή σας να του βρίσκετε αυτά τα χρήματα.
ΜΑΡΤΥΣ (Γρηγόριος Φλωράτος): Εμείς ξεκινάμε τη διαδικασία δανεισμού με βάση αυτό το πρόγραμμα, δηλαδή, ό,τι ο προϋπολογισμός έχει προβλέψει και αρχίζουμε, σιγά-σιγά, τμηματικά, ό,τι μπορούμε να καλύψουμε.
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ: Εντάξει. Ξέρετε, επειδή, πράγματι, είπατε «προφορικά» και αύριο θα δείτε στις εφημερίδες να γράφει ότι προφορικά είχατε αίτημα, εγώ γι’ αυτό επανέρχομαι, για να γίνει σε όλους μας αντιληπτό. Έχουμε ψηφίσει όλοι μας πολλές φορές Προϋπολογισμό του Κράτους και υποτίθεται ότι καταλαβαίνουμε ότι εσείς είσαστε εκεί και οι συνάδελφοί σας, οι ανώτατοι κρατικοί λειτουργοί και λειτουργείτε ανεξαρτήτως κυβερνήσεων, με μια πολύ συγκεκριμένη λογική. Η δεύτερη, λοιπόν, ερώτηση, εσείς, στα πολλά χρόνια παρουσίας σας εκεί, ρωτάτε πότε το Υπουργείο Άμυνας τι τα θέλει τα λεφτά; Εσείς, η δική σας η Διεύθυνση, όχι το ΚΥΣΕΑ, όχι άλλοι, εσείς, ρωτάτε ποτέ;
ΜΑΡΤΥΣ (Γρηγόριος Φλωράτος): Εμείς ξέρουμε ότι καλύπτει εξοπλιστικά προγράμματα.
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ: Μάλιστα, ρωτάτε, λέω, κάτι άλλο πιο συγκεκριμένο;
ΜΑΡΤΥΣ (Γρηγόριος Φλωράτος): Συγκεκριμένα προγράμματα. Μπορεί στην αρχή, τα πρώτα χρόνια, να μας έστελναν «θα καλύψω αυτά τα προγράμματα και ό,τι άλλο χρειαστεί».
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ: Είχατε υποχρέωση να ρωτήσετε;
ΜΑΡΤΥΣ (Γρηγόριος Φλωράτος): Όχι. Από τη στιγμή που γράφεται στον Κρατικό Προϋπολογισμό η συνολική πίστωση που θα χρειαστεί για εξοπλιστικά προγράμματα κάθε χρόνο, από κει και πέρα, αρχίζουμε και εμείς και σχεδιάζουμε.
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ: Δηλαδή, κάνατε καλά τη δουλειά σας;
ΜΑΡΤΥΣ (Γρηγόριος Φλωράτος): Βέβαια.
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ: Εντάξει. Στα απλά ομόλογα – όχι στα δομημένα – που έχει εκατοντάδες φορές βγάλει το Ελληνικό Δημόσιο, ξέρει σε ποια χέρια βρίσκονται; Αν αύριο εγώ κάνω μια ερώτηση στη Βουλή και πω «πέστε μου πόσα ομόλογα κυκλοφορούν, του Ελληνικού Δημοσίου, στην αγορά;», «πέστε μου αύριο, της κυρίας Ξενογιαννακόπουλου, τα προχθεσινά ομόλογα σε ποια χέρια βρίσκονται;», θα μπορέσετε να μου απαντήσετε;
ΜΑΡΤΥΣ (Γρηγόριος Φλωράτος): Όχι.
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ: Να σας ξαναρωτήσω, γιατί ήρθε ο κ. Πρωτόπαπας μέσα και θα ήθελα να το ακούσει, ειλικρινά.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΣ: (Ομιλεί εκτός μικροφώνου)
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ : Όχι, όχι, το είπα γιατί σε διέκοψα και νόμιζα ότι είχε αξία όταν σε διέκοπτα ή μάλλον όταν ζητούσα διευκρίνιση. Ρώτησα αν, για τα απλά ομόλογα, που έχει κυκλοφορήσει, κατά καιρούς, πάρα πολλά, εκατοντάδες, το Ελληνικό Δημόσιο, όπως και προχθές, για την κάλυψη των χρεών των νοσοκομείων, αν ρωτήσω, μέσω του κοινοβουλευτικού ελέγχου ή ευθέως, κύριοι, σε ποια χέρια βρίσκονται αυτά τα ομόλογα, έχει τη δυνατότητα να μου απαντήσει το Ελληνικό Δημόσιο; Ξέρει, δηλαδή, για τα απλά ομόλογα – όχι για τα δομημένα – ξέρει, κ. Φλωράτε;
ΜΑΡΤΥΣ (Γρηγόριος Φλωράτος): Όχι.
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ: Συγνώμη που σας ρωτώ για δεύτερη φορά. Το έκανα για να είναι ο καλός μου συνάδελφος, ο Χρήστος Πρωτόπαπας. Ποιος είναι αυτός ο νόμος που σας επέτρεπε εσάς, στον κ. Φλωράτο και στους συνεργάτες του, να ακούει μια τράπεζα και να της κάνει το προϊόν δομημένο ομόλογό του Ελληνικού Δημοσίου; Στηριχθήκατε σε κάποιο νόμο, που, έτσι, μπορούσατε, σε μια πρακτική; Μπορείτε να μας πείτε κάτι;
ΜΑΡΤΥΣ (Γρηγόριος Φλωράτος): Υπάρχει το νομοθετικό διάταγμα 483/1974, το οποίο αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι «για την κάλυψη δαπανών, εν γένει, της αμύνης της χώρας, εξουσιοδοτείται ο Υπουργός Οικονομικών, μαζί με τον εκάστοτε Υπουργό Εθνικής Αμύνης, να συμβάλλεται με ξένες κυβερνήσεις ή αλλοδαπά φυσικά ή νομικά πρόσωπα, για την παροχή πιστώσεων ή πιστωτικών διευκολύνσεων σε ένα ή περισσότερα νομίσματα». Με τον νόμο 2166/1993, όλο το χρέος των ενόπλων δυνάμεων, των εξοπλιστικών προγραμμάτων του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας ήρθε στο Δημόσιο και επεκτείνει, συμπληρώνει το ν.δ. 483/1974 «την εξουσιοδότηση, παρέχοντας τη δυνατότητα να διενεργούν τις εν λόγω δανειακές δραστηριότητες και με ημεδαπά πιστωτικά ιδρύματα». Δηλαδή, υπάρχει το νομοθετικό διάταγμα 483, το οποίο συμπληρώθηκε με τον 2166, που λέει ότι, με αποφάσεις του Υπουργού Οικονομικών και του Υπουργού Εθνικής Άμυνας συνάπτονται τα δάνεια για την κάλυψη των εξοπλιστικών δαπανών.
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ: Μάλιστα. Άρα, εσείς, ως κρατικός λειτουργός, δεν είχατε κανένα λόγο να δείτε, η πρόταση που ερχόταν, αν ήταν και επ’ ωφελεία μιας ξένης μεγάλης τράπεζας. Εσείς έχετε ορκιστεί για ένα πράγμα, να διασφαλίζετε τα συμφέροντα του Ελληνικού Δημοσίου. Είχατε κανέναν λόγο εσείς, δηλαδή, νιώθετε άσχημα που δεν σκεφτήκατε γιατί έφερε αυτό το προϊόν η τάδε τράπεζα; Έπρεπε εσείς να νοιαστείτε για τα συμφέροντά της; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »