Του Αϊκούτ Καδήρ
“Οι Γερμανοί δεν είναι που μας σκότωσαν το 1940, δε ντρέπονται να μας βρίζουν”; Ετσι αντέδρασαν πολλά Πομακόπουλα από την ορεινή Θράκη στη θέα του γνωστού εξώφυλλου του γερμανικού περιοδικού.
Στην Ελλάδα υπάρχουν αρκετές μειονότητες είτε το κράτος το παραδέχεται είτε όχι. Αλλά σε αντίθεση με την άποψη της κυβέρνησης, κατά την δική μου άποψη αυτές οι μειονότητες αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του Ελληνικού λαού και δεν είναι νόμιμο και ηθικό να συνεργάζονται με άλλες χώρες και να λειτουργούν ως όργανα αυτών. Η Τουρκία σήμερα στα πλαίσια των σχεδίων της για νέο-οθωμανισμό χρησιμοποιεί τις μειονότητες που υπάρχουν στην Καύκασο, στα Βαλκάνια και στην Ευρώπη. Κατά πόσο όμως θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε αυτούς τους πληθυσμούς Μουσουλμάνους ή Τούρκους;
Τουλάχιστον στην περίπτωση της Θράκης η μειονότητα πρέπει να λέγεται Μουσουλμανική και όχι Τούρκικη, για τον πολύ απλό λόγο γιατί δεν προέρχονται οι κάτοικοι της περιοχής από την Τουρκία. Είναι πληθυσμοί που υπήρχαν στην Ελλάδα εδώ και αρκετά χρόνια, δηλαδή πριν την ανταλλαγή των πληθυσμών. Δεν έχουν δεσμούς με την Τουρκία και ούτε θα πρέπει να έχουν δεσμούς εκτός από πολιτισμικούς και θρησκευτικούς.
Στη Βουλγαρία, μέσω της τουρκικής και μουσουλμανικής μειονότητας, η Τουρκία ελέγχει τις πολιτικές εξελίξεις, μια και η μειονότητα συμμετέχει σε όλες τις κυβερνήσεις, άσχετα με τον προσανατολισμό τους και καθορίζει αποφασιστικά τη βουλγαρική πολιτική.
Η Τουρκία μέχρι και σήμερα στη Θράκη έχει πετύχει τα εξής:
– Συνένωση και τον εκτουρκισμό των Μουσουλμανικών μειονοτήτων, περιλαμβανομένων των Πομάκων και των Αθιγγάνων, έτσι ώστε να αποκτήσουν Τουρκική εθνική συνείδηση και να θεωρήσουν την Τουρκία μητέρα πατρίδα τους.
– Την αναγνώριση της μιας αυτής μειονότητας ως Τουρκικής
– Την αναβάθμιση της μειονότητας σε κοινότητα και την προαγωγή της
– Ενίσχυση και νομιμοποίηση της Τουρκίας για να ενδιαφέρεται για τα μειονοτικά ζητήματα
Η μειονότητα της Θράκης πρέπει να αισθάνεται ότι ανήκει στην Ελλάδα. Δεν θα πρέπει να προβαίνει σε πράξεις που βλάπτουν την Ελλάδα και ενισχύουν την θέση άλλων γειτονικών κρατών προς την χώρα μας.
Δεν θα πρέπει η Μουσουλμανική μειονότητα να έρχεται στα παιχνίδια που παίζουν κάποιοι στην περιοχή. Αφού υπάρχουν θρησκευτικές ελευθερίες όλων των διαφορετικών θρησκευτικών και κοινωνικών ομάδων στην Ελλάδα, αφού είναι σε καλύτερη θέση όσον αφορά την εκπαίδευση (διότι μπαίνουν με ειδικό σύστημα στα πανεπιστήμια), αφού έχουν ίσα δικαιώματα με τους Έλληνες δεν θα πρέπει να αισθάνονται αδικημένοι και πρέπει πάντα να υποστηρίζουν την Ελλάδα και όχι τις άλλες χώρες.
Υπάρχουν κάποιοι δήθεν εκπρόσωποι της Μουσουλμανικής μειονότητας σήμερα στην Θράκη, αλλά δεν εκπροσωπούν την μειονότητα αφού δεν είναι εκλεγμένοι εκπρόσωποι και κάνουν του κεφαλιού τους βλάπτοντας και την μειονότητα αλλά και την ίδια την Ελλάδα. Δεν είναι όργανα της Μουσουλμανικής μειονότητας, αλλά όργανα και λαμόγια της Τουρκικής κυβέρνησης. Πολλοί από τους πολίτες της Μουσουλμανικής μειονότητας είναι θύματα της προπαγάνδας του προξενείου και των "ψευτοθρησκευτικών".
Οι πολίτες της μειονότητας σήμερα στη Θράκη πρέπει σε ενδεχόμενο πόλεμο να υπερασπίσουν μέχρι να πεθάνουν την Ελλάδα. Πρέπει επιτέλους κάποιοι να καταλάβουν ότι δεν ανήκουν στη Τουρκία, στη Βουλγαρία ή σε άλλα κράτη αλλά στην ΕΛΛΑΔΑ που γεννήθηκαν, μεγάλωσαν, εκπαιδεύτηκαν, εργάζονται και θα
ζουν στο μέλλον η οποία τους έχει προσφέρει πολιτικά, κοινωνικά, θρησκευτικά, οικονομικά και άλλα δικαιώματα και στους περισσότερους τομείς τους θεωρεί ίσους με τους Έλληνες. Η μειονότητα σήμερα πρέπει να αφήσει σε μια άκρη τις ξενόφερτες φωνές τουρκισμού και προπαγάνδας και να ενδιαφέρεται περισσότερο για την Ελληνική παιδεία.
Το προξενείο πρέπει να λειτουργεί ως μια γέφυρα ανάμεσα στις δύο χώρες για την διευκόλυνση στις σχέσεις των δύο χωρών και όχι να παίζει το ρόλο του πράκτορα του Τουρκικού κράτους.
Για όλους όσους δεν θέλουν να ζήσουν ειρηνικά στην Ελλάδα η πόρτα είναι δίπλα και μπορούν να πάνε σε όποια χώρα θέλουν. Ας σταματήσουν όμως τα παιχνίδια που παίζουν εις βάρος του απλού πολίτη της μειονότητας και του Ελληνικού λαού για να γεμίσουν οι ίδιοι τις τσέπες τους υπηρετώντας παράλληλα και τα αφεντικά τους.
Αλλά και η Ελλάδα έχει υποχρέωση πάντα να κάνει τις μειονότητες να αισθάνονται ίσοι με τους Έλληνες ή να μην νιώθουν κατώτεροι από τους άλλους.