Μια δημόσια εξομολόγηση προς πατριώτες και “πατριώτες”
Αναρτήθηκε από τον/την olympiada στο Μαρτίου 12, 2010
Είμαι ένας συνηθισμένος μεσήλικας (πλέον), αφού βρίσκομαι στην τέταρτη δεκαετία της ζωής μου. Μια ζωή η οποία δεν ήταν έως τώρα κοινότυπη, όχι γιατί κατόρθωσα κάποια μεγάλα πράγματα, αλλά γιατί διέφερε από αυτό που λέμε καθημερινότητα σε κάτι πολύ σημαντικό: το βασικό χαρακτηριστικό της ήταν ο αγώνας.
Δυστυχώς δεν κατάγομαι από διάσημη και πλούσια οικογένεια, ούτε έχω “μπάρμπα στην κορώνη”. Έτσι πάντα ότι ήθελα, με μονότονη σταθερότητα, ήταν πιο μακριά από εκεί που έφτανα. Πάντα ήμουν ένα βήμα πίσω, από αυτά που η ζωή επιτάσσει, σαν ανάγκες και σαν απαραίτητα, και ο μόνος τρόπος που είχα για να φθάσω κάπου ήταν η με θρησκευτική ευλάβεια συνεχής προσπάθεια.
Έτσι πέρασαν τα χρόνια, κι ο αγώνας μου έγινε συνήθεια. Μην φανταστείτε τίποτα μεγαλειώδες και ένδοξο, απλοί προσωπικοί καθημερινοί αγώνες βιοπάλης και ατομικής βελτίωσης. Έχω βλέπετε και το κουσούρι να μην θέλω την επιτυχία με οποιοδήποτε τίμημα, την θέλω καθαρά και τίμια. Έβλεπα λοιπόν τους γύρω μου, μικρότερους και μεγαλύτερους να με προσπερνούν, με ειρωνικά βλέμματα πολλές φορές, και να ανέρχονται σε κοινωνική και οικονομική κατάσταση, ενώ εγώ σαν άλλος Οδυσσέας τυραννιόμουν για να δω έστω από μακριά την Ιθάκη μου.
Και βέβαια εννοείται ότι επειδή ο αγώνας σε διαμορφώνει σαν χαρακτήρα, έμαθα να αγαπώ την πατρίδα μου η οποία υπάρχει ως αποτέλεσμα του κόπου και των αγώνων των προγενέστερων, τα οποία και σέβομαι απεριόριστα.
Όσο καιρό εγώ αγωνιζόμουν, το κατά δύναμη, γύρω μου έβλεπα πρωτόγνωρα πράγματα. Η κλεψιά, η ατιμία, η προστυχιά, δεν ήταν πλέον κακά πράγματα, αν σου εξασφάλιζαν πλούτο και γνωριμίες. Αντίθετα η τιμιότητα, ο σεβασμός στους μεγαλύτερους και στις ηθικές αξίες έγιναν πράγματα ξεπερασμένα και κατακριτέα. Ο ξεπεσμός της κοινωνίας σε επίπεδο μηδενισμού έφερε και την πλήρη αδιαφορία για τα κοινά σε συλλογικό επίπεδο. Μέσα στις συνθήκες αυτές είναι πραγματικά απορίας άξιον πως ξεφύτρωσε ένας σύλλογος σαν τις “Θερμοπύλες”, μέσα από τον οποίο επιδιώκουμε να ανοίξουμε τα μάτια τα δικά μας και όποιων άλλων έρχονται κοντά μας. Η δε ιδέα της ιστοσελίδας, αν και άργησε να εφαρμοστεί λόγω φόρτου εργασίας (όλοι είμαστε βιοπαλαιστές) βοηθάει τα μέγιστα να ακουστεί όσο το δυνατόν μακρύτερα η φωνή μας.
Κι όμως ενώ είμαστε μία μοναδική περίπτωση, ένας χώρος όπου γίνεται κυκλοφορία ιδεών και γνώσεων και επομένως μπορούμε να παράγουμε ιδέες (μία δεξαμενή σκέψεως του πατριωτικού χώρου, ή αλλιώς think tank), αν ψάξετε το ιστολόγιό μας θα δείτε ότι οι ειδήσεις καλύπτουν το μεγαλύτερο μέρος των δημοσιεύσεων και τυγχάνουν υψηλής αναγνωσιμότητας, ενώ οι ιδέες είναι παραπεταμένες. Δεν δημιουργείται δηλαδή μία κοινή ιδεολογική βάση του χώρου, που τόσο την έχει ανάγκη, αλλά παραπαίουμε στα ίδια και τα ίδια.
Επειδή λοιπόν όπως η ζωή με δίδαξε όλα εδώ πληρώνονται, ο ηθικός μηδενισμός, ο οποίος προηγείται πάντοτε του υλικού ξεπεσμού, άρχισε να διαλύει τον κοινωνικό ιστό, οι εθνομηδενιστές βρήκαν την κατάλληλη ευκαιρία για να εφαρμόσουν, απροκάλυπτα πλέον, την εθνοκτόνο στρατηγική τους. Κάποιοι που αντιλήφθηκαν, πολύ ορθά, τις προθέσεις τους, φωνάζουν “εμπρός, στις επάλξεις!”.
Η δική μου, προσωπική απάντηση στο κάλεσμα αυτό είναι “ευχαριστώ, αλλά δεν θα πάρω”. Όχι αγαπητοί κύριοι, δεν έχω κάτι προσωπικό μαζί σας, ούτε επιθυμώ να σας θίξω με οποιονδήποτε τρόπο, αλλά νομίζω ότι όλα έχουν τα όρια τους, και εγώ έχω φτάσει τα δικά μου.
Εγώ αγωνίζομαι κάθε μέρα για την επιβίωση, αγωνιώ για το αύριο, και παράλληλα επιδιώκω όσο μπορώ την διαφώτιση των συμπολιτών μου, για να εισπράξω απαντήσεις, που σίγουρα και εσείς εισπράττετε, του τύπου “καλά τα λες αλλά τι να γίνει, ποιος θα μας σώσει, κ.λ.π.”. Δεν καταλαβαίνει κανείς, προφανώς διότι δεν επιθυμεί κάτι τέτοιο, ότι σωτήρες θα γίνουμε εμείς οι ίδιοι, και δεν θα έρθει κανείς από μηχανής θεός για να βγάλει το κάρο από την λάσπη. Όλοι θέλουν να φτιάξουν τα πράγματα, αρκεί να μην πειραχθεί η προσωπική τους κατάσταση, ακόμα και αν είναι εξοργιστικά παράνομη και άδικη και βέβαια εξυπακούεται, χωρίς να κοπιάσουν οι ίδιοι. Έτσι τίποτα δεν αλλάζει και περιμένουν τον ήρωα να τους βγάλει από την δύσκολη κατάσταση. Ξεχνούν όμως ότι και ο Κολοκοτρώνης όταν έβγαινε στα χωριά και φώναζε να μαζέψει στρατό, όλοι έτρεχαν. Αν δεν ερχόταν κανένας, τι θα έκανε μόνος του;
Ξεχνούν το σημαντικότερο, ότι πριν βγει ο γέρος του Μοριά να φωνάξει “στα όπλα!”, είχαν προηγηθεί οι φιλικοί, που είχαν προετοιμάσει το έδαφος. Τώρα τι κάνουμε; φωνάζουμε “στα όπλα!”, χωρίς καμμία προεργασία. Πόσες συγκεντρώσεις έγιναν, πόσες συζητήσεις δημόσιες, ποιες ενέργειες για τον διαφωτισμό του κόσμου, ποια η ιδεολογία της νέας “φιλικής εταιρείας”; απολύτως καμμία.
Μόνο κάτι “κλέφτες στα βουνά” (η Χρυσή Αυγή και από κοντά ο Στόχος) κρατούν ψηλά τα φλάμπουρα, όταν όλος ο κάμπος έχει προσκυνήσει. Και ψάχνουμε σε συγκεντρώσεις 500, 1.000 ή και 5.000 ατόμων στην καλύτερη περίπτωση να βρούμε ηθικό έρεισμα με Ελληνικό πληθυσμό λεκανοπεδίου 5.000.000 (ποσοστό 0,1%) !
Και βέβαια εξυπακούεται ότι εγώ που δεν είμαι δημόσιο πρόσωπο, και δεν έχω “πλάτες“, αν μπλεχτώ σε νομικά γρανάζια, είμαι τελειωμένος, το ίδιο και η οικογένειά μου. Παρόλα αυτά περιμένετε ότι εγώ, και πολλοί άλλοι σαν και εμένα, θα σηκωθώ και οικειοθελώς θα εξοντώσω τον εαυτό μου, για να διορθωθεί η κατάσταση για όλους τους υπόλοιπους, που θα συνεχίσουν αδιάφοροι να πριονίζουν τα θεμέλια του έθνους που με τόσο κόπο έχουμε στηρίξει…
Όχι αγαπητοί μου, κάνετε λάθος, κατά την γνώμη μου πάντα. Όταν αποφασίσετε να οργανώσετε μία σωστή αντίδραση, η οποία δεν θα λειτουργεί με το σκεπτικό “σήμερα σπέρνουμε, αύριο να θερίσουμε” αλλά θα επιδιώκει σε βάθος χρόνου τον διαφωτισμό του κόσμου και την οργάνωσή του, πάνω σε σαφή ιδεολογική βάση, ούτως ώστε από μόνος του να επιδιώκει τα καλά και ωφέλιμα για το έθνος, τα οποία εν τέλει είναι ωφέλιμα και για τον ίδιο, θα με βρείτε δίπλα σας απλό εργάτη, να προσφέρω ότι μπορώ. Δεν πρόκειται όμως να βγω μπροστά για να δείξουμε ότι μπορούμε να κάνουμε μια συγκέντρωση, όχι με αποτέλεσμα αλλά ουσιαστικά ως εκτόνωση της κρίσης, η οποία έχει ακριβώς τα αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που εμείς επιθυμούμε: το σταμάτημα του κατήφορου.
Κάθε σχόλιο δεκτό.
vavou είπε
μεροκαματιάρη, μάθε πρώτα να μην κάνεις προπαγάνδα στο κόμμα της νέας δημοκρατίας και τα λοιπά της δεξιάς κι ύστερα μίλα για μπάρμπα στην κορώνη. Κι όχι τίποτα άλλο, αλλά σπιλώνεις και το όνομα Ολυμπία με τις κομμτικές σου προτιμήσεις
πρασινάλογα είπε
Vavou, πάρε τα χάπια και κατευθείαν στο γιατρό.
Αφού έφτασες στο σημείο να βλέπεις φαντάσματα ακόμη και την ημέρα η κατάστασή σου είναι σοβαρή.
Προσπάθησε να γυρίσεις πίσω στον πραγματικό κόσμο το συντομότερο δυνατό.
Εγώ πάντως τη βενζίνη την πλήρωσα 1.48 σήμερα το πρωί, αυτός είναι ο πραγματικός κόσμος;
Εσύ πόσο την πλήρωσες;
mf είπε
Μία μαζική συγκέντρωση φυσικά και είναι επιθυμητή, αλλά δεν αρκεί.
Σημασία κατα την γνώμη μου έχει 1)με τι κριτήρια ψηφίζουμε
2) πώς καταναλώνουμε, για και αναμφισβήτητα όλα ή σχεδόν όλα ανάγονται στην οικονομία (ΑΓΟΡΑΖΕΤΕ ΕΛΛΗΝΙΚΑ και κυρίως είδη διατροφής, ΔΕΝ νοείται να εξαρτούμε την τροφή μας από τους ξένους)
3) δυσανεξία στην διαφθορά και τον ωχαδερφισμός (διαμαρτυρηθείτε-καταγγείλετε αυτόν που ζητάει φακελάκι, αυτόν που πετάει σκουπίδια στον δρόμο, αυτόν που παρκάρει στο πεζοδρόμιο και δεν μπορείτε να περπατήσετε με το παιδί σας)
4) κάντε τις δουλειες σας μόνοι σας, γιατί τοσοι έλληνες ΤΟΣΑ χρονια απασχολούσαν αλλοδαπούς για ψύλλου πήδημα (αντί να φροντίσουν το σπίτι τους και τον κήπο τους μόνοι τους ή να βάλουν τα παιδια τους να δουλέψουν στο μαγαζί/χωράφι τους;;).
ΠΟΣΟΙ Έλληνες τα τελευταία 20 χρόνια έκαναν τα (αυτονόητα παραπάνω;)
Μερικές γρήγορες σκέψεις για τη σημασία του καθημερινού, διαρκούς αγώνα.
knighttemplargr είπε
Το σχόλιο που έκανα και στον ίδιο:
Αγαπητέ Δημήτριε, πρώτα από όλα θέλω να πω πως εγώ είμαι ένας 26άρης ακόμα φοιτητής. Ακόμα φοιτητής για πολλούς λόγους, είτε γιατί το σύστημα δεν ευνοεί τους σωστούς είτε γιατί κι εγώ απογοητευμένος δε βάζω τα δυνατά μου. Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα. Απλά ξεκινώ λέγοντας πως είμαι νέος και σχετικά άπειρος ακόμα για να μην πιστέψεις πως θέλω να σου κάνω “κήρυγμα”.
Λες πράγματα που πολλές φορές τα έχω σκεφτεί και έχω γράψει για αυτά στο μικρό μπλογκάκι που διατηρώ. Έχουμε αυτή τη στιγμή άφθονη ενημέρωση, αλλά δεν έχουμε δράση. Γνωρίζουμε τι συμβαίνει, αλλά δεν έχουμε οργάνωση να αντιδράσουμε. Και αυτό είναι το πρόβλημα. Αυτό είναι ΟΛΟ το πρόβλημα. Το σάπιο σύστημα, δεν το ενοχλεί να μουρμουράμε εναντίον του, το ενδιαφέρει όμως ΜΟΝΟ να μουρμουράμε, χωρίς κάτι παραπέρα.
Λες στο κείμενό σου πως δεν πρόκειται να πάρεις πάνω σου προσωπικά το κόστος ενώ οι υπόλοιποι “κοιμούνται”, και έχεις δίκιο, είναι απόλυτα σεβαστό και ανθρώπινο. Όμως πιο πριν μιλάς για τον Κολοκοτρώνη. Αναρωτήσου λοιπόν το εξής: Σήμερα, αν δεν υπάρξουν Κολοκοτρώνηδες, πως θα υπάρξει επανάσταση; Ο Κολοκοτρώνης και ο κάθε Κολοκοτρώνης, δεν ήταν γίγαντες γιατί είχαν μεγάλη νοημοσύνη. Δεν ήταν γίγαντες γιατί ήταν μπρατσαράδες, ή πλούσιοι. Δεν είχαν υπερφυσικές δυνάμεις όπως μας πιπιλάνε το μυαλό οι αμερικανοί πως είναι απαραίτητες για να “αλλάξουν κάτι”(αυτός είναι ο σκοπός των Σπάιντερμαν κλπ, να νομίζεις πως αν δε σκαρφαλώνεις τοίχους δε κάνεις τίποτα).
Οι άνθρωποι αυτοί έγιναν γίγαντες, γιατί ξεπέρασαν την μικρότητα της ανθρώπινης φύσης. Κατάφεραν να ξεπεράσουν τις φοβίες τους για να στηρίξουν τις ιδέες τους. Κι αυτό μόνο ένας πνευματικός γίγαντας το κάνει. Πρέπει να είσαι γίγας για να μπορείς να θυσιάσεις τη βολή σου, τη περιουσία σου, την οικογένειά σου, την ίδια τη ζωή σου, για τις ιδέες σου.
Δεν θα σε κατηγορήσει κανένας, αν δε μπορείς να το κάνεις. Η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων, δε μπορεί. Δεν είσαι μόνο εσύ. Δεν πρέπει να ντρέπεσαι που δεν μπορείς. Σκέψου όμως, πως μέχρι να βρεθούν εκείνοι που μπορούν να μας πάρουν στις πλάτες τους, η κατάσταση θα συνεχίζει έτσι…
Ένας τέτοιος ηγέτης, αναπόφευκτα θα γίνει στόχος. Όπως και ο Κολοκοτρώνης αν εμφανιζόταν ανοιχτά θα τον δολοφονούσαν, έτσι και σήμερα όποιος πάρει πάνω του την κίνηση θα γίνει στόχος του συστήματος. Δε μπορεί να γίνει αλλιώς. Δεν υπάρχει περίπτωση να γίνει αλλιώς. Και είναι ακριβώς αυτό το γεγονός που μας επιτρέπει να βλέπουμε ξεκάθαρα ποιός είναι πραγματικά δίκαιος και ποιός όχι.
Όλοι όσοι μας λένε πως είναι με τον λαό, αλλά στηρίζουν το σύστημα στη σημερινή μορφή του, είναι υποκριτές και ψεύτες. Το σύστημα δε μπορεί να αλλάξει από μέσα, είναι ΣΧΕΔΙΑΣΜΕΝΟ για να μην αλλάζει απο μέσα. Το πρόβλημα είναι πως για να αλλάξει ένα σύστημα από έξω, χρειάζεται είτε επανάσταση είτε πόλεμος. Όπως και το 1821, έτσι και σήμερα ο ελληνικός λαός είναι υπόδουλος, πριν στους Τούρκους, σήμερα στους διεθνείς τραπεζίτες και τους Αμερικανούς ιμπεριαλιστές και τους λακέδες τους εδώ που το παίζουν πολιτικοί.
Πρέπει να γίνει επανάσταση. Πως γίνεται η επανάσταση ξέρεις; Θα σου πω εγώ: ΜΕ ΟΠΛΑ. Οργανώνεται ο λαός, οπλίζεται, και παίρνει την εξουσία. Τόσο απλά. Διώχνει τους λακέδες και εγκαθιστά μια κυβέρνηση δικαιοσύνης. Αυτό πρέπει να γίνει. Βαθιά μέσα μας όλοι το γνωρίζουμε αυτό. Ακόμα κι αν το αρνιόμαστε.
Για να οργανωθεί κάτι τέτοιο, χρειάζονται Κολοκοτρώνηδες και φιλικές εταιρίες. Οι Κολοκοτρώνηδες είναι κάτι που δε μπορούμε να φτιάξουμε με σχέδιο, είναι άνθρωποι που ο Θεός στέλνει όταν χρειάζονται την κατάλληλη στιγμή. Μια νέα φιλική εταιρεία όμως μπορεί να γίνει, και μπορείτε να την ξεκινήσετε εσείς. Σκεφτείτε το…
Μαρινα είπε
Αγαπητε Τεμπλαρ,
Εχεις απολυτο δικιο.Ετσι ειναι.Επανασταση χωρις αιμα ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ!!!! Δυστυχως.
Ποτε καμμια αλλαγη δεν ηρθε στον κοσμο με μεσον το απλο μουρμουρισμα,με το πακετο τα τσιγαρα διπλα και το ουισκακι η σφινακι παραδιπλα.
“Απαρνησατω εαυτον”ειναι το προβλημα και παντα ηταν για οτι υψηλο κι ωραιο σ’ αυτον τον κοσμο.
Αλλα εμεις εκπαιδευομαστε να ειμαστε φρονιμοι και να “βλεπουμε τα συμφεροντα μας”.Αυτο μας το μαθαινουν στο σπιτι,δεν ειναι ετσι?
Ισως ο νεοελληνας,οταν δεν θα εχει να πληρωσει τα Μαλμπορο του και τις ρωσιδες η βουλγαρες του κι αυτες θα του γυρισουν την πλατη,να θυμηθει ποιος μπορει να γινει.
ΑΝΤ. ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ είπε
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ “” ΜΙΑ δημόσια εξομολόγηση προς πατριώτες και “πατριώτες, Mf, knighttemplargr, και Μαρινα, ΕΝΟΙΩΣΑ ΟΤΙ
ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ DNA ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΝΑ ΤΟ ΕΞΑΦΑΝΙΣΕΙ !
ΜΠΡΑΒΟ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΣΑΣ. ΑΠΟΜΕΝΕΙ ΝΑ ΜΕΤΟΥΣΙΩΣΟΜΕ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΣΕ
Π Ρ Α Ξ Η ! ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΝΑ ΣΥΝΑΝΤΗΘΟΥΜΕ, ΝΑ ΣΥΖΗΤΗΣΟΥΜΕ. ΤΟ E-MAIL MOY EINAI anto.vagelis@gmail.com ΚΑΙ ΤΟ ΚΙΝ.ΤΗΛ. ΜΟΥ 6979 87 78 78.
ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΣΤΕΙΛΤΕ ΜΟΥ ΜΗΝΥΜΑ ή ΤΗΛΕΦΩΝΕΙΣΤΕ ΜΟΥ, ΝΑ ΟΡΙΣΟΜΕ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟΠΟ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗΣ. ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ, ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ