“Η ιστορία μας δίνει ένα διδακτικό παράδειγμα. Το 1932, με τον ελληνικό λαό πολύ πιο αμόρφωτο και ανοργάνωτο- και λιγότερο απαιτητικό από σήμερα- ο χαρισματικός πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος, που είχε πρόσφατα επανεκλεγεί σαρώνοντας τους αντιπάλους του, εξανέμισε τη δημοτικότητά του αφαιμάσσοντας την οικονομία στη λεγόμενη Μάχη της Δραχμής. Όταν τελικά κήρυξε στάση πληρωμών, έπειτα από μερικούς μήνες αντίστασης δηλαδή, ήταν πια αργά. Το κόμμα του είχε διαλυθεί, η δημοκρατία εκτροχιαστεί, με τελικούς ωφελημένους τους Γλύξμπουργκ και τον Μεταξά. Η ειρωνεία είναι ότι, στη συνέχεια, σταθεροποιήθηκαν οι ακροδεξιές κυβερνήσεις ακριβώς επειδή η ελληνική οικονομία, διαψεύδοντας τους τότε γκουρού των αγορών, σ ημείωσε πρ ωτοφανείς ρυθμούς ανόδου.“
Τάδε έφη Σπύρος Μαρκέτος στο “Βήμα” της Κυριακής, επίκουρος καθηγητής Ιστορίας στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
(Η σχετική υπερσύνδεση με όλο το βαρυσήμαντο κείμενο) http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&artid=316473&ct=114&dt=21/02/2010
Στο παρελθόν έχουμε αναφερθεί στο θέμα της Βενιζελικής χρεοκοπίας του 1932 και μας προκαλεί έκπληξη (η μάλλον δεν μας προκαλεί τελικά και τόσο) η κακομεταχείρηση της Ιστορικής αλήθειας από τον κ. Μαρκέτο. Όσοι ασχολούνται έστω επιδερμικά με την Ιστορία άλλωστε, γνωρίζουν την αλληλουχία των γεγονότων. Μετά την πτώχευση, οι Βενιζελικοί χάνουν τις εκλογές τον Μάρτιο του 1933, τις οποίες κερδίζει το “Λαϊκό κόμμα” (αξιωματική αντιπολίτευση) του Παναγή Τσαλδάρη. Το βράδυ των εκλογών ο στρατηγός Πλαστήρας κάνει πραξικόπημα (αν συμμετείχε η όχι Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

























Μετά τις δηλώσεις του έγκριτου κύριου Προβόπουλου, δε μπορούμε να μην θυμηθούμε τι γράφαμε ακόμα παλαιότερα, στις 10 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ. Έτσι για να κρίνεται και η αξιοπιστία όλων μας: 

Αισιόδοξος ότι η ελληνική κυβέρνηση θα επιτύχει τους «πολύ φιλόδοξους στόχους της», εμφανίστηκε ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας Γιώργος Προβόπουλος!





Η Κομισιόν με νέο της φιρμάνι απαιτεί την λήψη σκληρών επιπρόσθετων μέτρων, από την «δοκιμαζόμενη» Ελλάδα, όπως την κατάργηση των εθνικών συλλογικών συμβάσεων εργασίας, την κατάργηση της μονιμότητας στο Δημόσιο, την απελευθέρωση των κλειστών επαγγελμάτων, την αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης με παράλληλη μείωση των συντάξεων… Γίνεται έντονα φανερό ότι όχι απλά ένα μέρος της εθνικής μας κυριαρχίας εκχωρήσαμε αλλά τουλάχιστον… όλη!
Η απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης για συνομιλίες εφ’ όλης της ύλης με την Τουρκία δεν είναι μία σοφή πράξη αυτή την περίοδο. Η οικονομική κρίση που μαστίζει την Ελλάδα οδήγησε στην απαξίωσή της σε όλο τον κόσμο και σε πολιτικό επίπεδο. Δυστυχώς, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των Ελλήνων διπλωματών, ελάχιστη σημασία δίνεται στην Ελλάδα. Σε αρκετές περιπτώσεις οι πρέσβεις και το προσωπικό των πρεσβειών αδυνατούν να έχουν ακόμα και απλές επαφές στα Υπουργεία Εξωτερικών των χωρών που υπηρετούν. Για να το πούμε πολύ-πολύ απλά: τα πράγματα δεν είναι καθόλου καλά… Υπό το φως των παραπάνω γεγονότων, είναι «αυτοκτονία» κάθε συζήτηση, πόσο μάλλον διαπραγμάτευση με την Τουρκία. Η ελληνική κυβέρνηση είναι κολλημένη στον τοίχο και δεν υπάρχει το σθένος, ούτε η δύναμη, πόσο μάλλον η ισχύς που απαιτείται σε τέτοιες περιπτώσεις. Η Ελλάδα βρίσκεται ξυπόλυτη στ’ αγκάθια με ευθύνη των προηγούμενων κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ.


ΤΗΝ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΕ, ΕΓΙΝΕ ΛΗΣΤΕΙΑ ΤΩΝ ΠΕΛΑΤΩΝ ΣΤΟ ΕΣΤΙΑΤΟΡΕΙΟ – ΨΑΡΟΤΑΒΕΡΝΑ Ο Κ***** ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΗΣ Δ*****.
Από ομιλία του Προέδρου της Δημοκρατίας στα Ιωάννινα.
![[χρονικο.jpg]](http://1.bp.blogspot.com/_F4j9so7B-qI/SiS95ckx81I/AAAAAAAAEPA/MwcK-8os9Ig/s1600/%CF%87%CF%81%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%BF.jpg)


Πολύ αγανακτισμένοι λέει είναι οι Γερμανοί από την Ελλάδα. Τους