Στο τέλος, οι αξέχαστες στιγμές της διαδικτυακής ξεφτίλας.
Γράφει η Ολυμπιάδα.
Αν έχουμε κερδίσει κάτι μέσα από την πορεία μας στο διαδίκτυο αυτό είναι η σταθερότητα των αρχών μας. Λάθη έχουμε κάνει όπως όλοι. Διαφωνίες μεταξύ μας πάντα είχαμε, όπως και διαφορετικές ιδεολογικές κατευθύνσεις. Έχουμε όμως κοινές αρχές. Αλίμονο εάν σε 5,000 άρθρα και πολλές χιλιάδες σχόλια δεν υπήρξαν φορές που σφάλαμε, πάντα όμως λόγω πληροφόρησης. Στις αρχές μας είμαστε σταθεροί από την πρώτη μέρα.
Ακριβώς γιατί η επικεφαλίδα του Ολυμπία δεν άλλαξε ούτε στιγμή. Μόνο βέβαια όταν το “Olympiada” έγινε “www.olympia.gr” μετά από ένα δώρο από έναν καλό φίλο, που έμελλε να πάρει στις πλάτες του όλο το εγχείρημα και εμείς να βοηθάμε ίσως όχι με τη συχνότητα που θα θέλαμε.
Από την πρώτη στιγμή λοιπόν, στηρίξαμε τον Ανδρέα Καψαμπέλη, διωκόμενο για την υπόθεση του Press-gr. Μπορεί να διαφωνούσαμε με το Press-gr, με τις τοποθετήσεις του, με τον τρόπο που έκανε αντιπολίτευση, με πολλά άλλα. Κανείς δε μπορεί όμως να αμφισβητήσει ότι το press-gr δεν είναι ούτε εκβιαστές ούτε διαπλεκόμενοι και αυτό φαίνεται από την στάση που κράτησε στο θέμα του blogger Naxios. Φαίνεται όμως και από το γεγονός ότι κάποιοι από τους πολιτικούς “διώκτες”του, σταμάτησαν κάθε διαδικασία όταν διαπίστωσαν ακριβώς τι συμβαίνει στο διαδίκτυο και σύγκριναν καταστάσεις. Τότε όμως, κάποιοι άλλοι “Bloggers” έβγαιναν και ζητούσαν “αίμα” αναπαράγοντας τις κατηγορίες της ασφάλειας. Βλέπετε ο κάθε ξεφτίλας αστυνομικός συντάκτης της αφάνειας έγινε αυτόματα και “blogger”.
Από την πρώτη στιγμή στηρίξαμε και το Troktiko, στον διωγμό του από τον Θέμο Αναστασιάδη, από τις προσπάθειες φίμωσης, ακόμα και στις διαμάχες του με ιδιωτικές εταιρείες (Nova), ακροβατώντας και εμείς με τη δικαιοσύνη. Τα πρώτα παιδιά βλέπετε του “Τρωκτικού” ήταν άξια. Άσχετα εάν γνωρίζαμε το πως ξεκίνησε το Τρωκτικό πως κατέληξε και πως είναι τώρα με όλη την παραφιλολογία. Στηρίξαμε και στηρίζουμε και τον Σωκράτη Γκιόλια προσωπικά, άσχετα εάν πιστεύουμε πως έκανε ένα μέγιστο ολίσθημα σε μία δεδομένη στιγμή. Όμως ουδείς αναμάρτητος. Τα νεούδια όμως του Τρωκτικού, φέρθηκαν με τον πλέον άθλιο τρόπο στην υπόθεση του blogger Naxios ευθυγραμμιζόμενα με τη γραμμή του Πρώτου Θέματος και των συν αυτώ blogs.
Γιατί όντως η ενέργεια αυτή του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου, ξεχείλιζε εκδικητικότητα. Να μπαίνεις στο σπίτι του άλλου την ημέρα των γενεθλίων του, εν όψει τριημέρου για να τον κλείσεις μέσα μακρυά από την οικογένεια του την Καθαρή Δευτέρα, είναι τουλάχιστον άθλιο. Μιλάμε για μεθόδευση, γιατί ο Μάκης ήξερε από καιρό τον ρόλο του Νιφλή στο Τρωκτικό, άσχετα εάν πίστευε ότι είχε λήξει μετά τη μήνυση του Αναστασιάδη προς το blog. Φαίνεται 
έμαθε κάτι παραπάνω ώστε να υποχρεώσει το Νιφλή να καταθέσει ως μάρτυρας. Ότι και να έγινε όμως, δεν το έμαθε χθές (αφού υπήρχαν δημοσιεύματα στο διαδίκτυο εδώ και καιρό). Απλώς επέλεξε την συγκεκριμένη ημέρα για να κάνει τη μεγαλύτερη δυνατή ζημιά ψυχολογικά, μπροστά στο 20 μηνών παιδί του… Όσες και όσοι έχουν παιδιά, μπορούν να καταλάβουν το μέγεθος της αθλιότητας που θυμίζει …Πακιστανικό πολιτισμό. Μόνο οι μισάνθρωποι δεν σέβονται το ιερό της ύπαρξης μίας τρυφερής ψυχούλας.
Τα ίδια και χειρότερα όμως είχαν γίνει στην περιβόητη υπόθεση του blogger (MONO blogger είναι ο άνθρωπος) ΝΑXIOS, λίγες ημέρες πριν. Τότε, όλη η κουστωδία παρουσία άνδρα εισαγγελέα είχε εισβάλλει στην οικία του φερόμενου ως διαχειριστή, όπου βρίσκονταν οι δύο ανήλικες κόρες του!! Την αντίστοιχη συμπεριφορά “αλληλεγγύης” μπορείτε να την διαβάσετε κάνοντας κλικ στην εικόνα. Προσέξτε, Πλημμέλημα και στις δύο περιπτώσεις. “Φερόμενοι ως διαχειριστές” και στις δύο περιπτώσεις. Κρίμα.
Από θέμα αρχής και για τους ίδιους λόγους (οικογένεια) στηρίξαμε και τον δημοσιογράφο Γιάννη Παπαγιάννη, φερόμενο ως διαχειριστή του Blog Pressmme, που το διαδέχτηκε το blog Fimotro. Τον στηρίξαμε ως διωκόμενο Blogger και όχι ως δημοσιογράφο. Στην προκειμένη περίπτωση, γιατί πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι η δίωξη του Σωκράτη Γκιόλια δεν έγινε ως Δημοσιογράφος αλλά ως Blogger, η αλληλεγγύη είναι έμπρακτη και μάλιστα υβρίζονται όσοι δικτυακοί τόποι δεν παίρνουν θέση γι’ αυτή τη δίωξη. Χαρακτηρίζονται μάλιστα ως “χέστες” γιατί φοβούνται την οργή του Τριανταφυλλόπουλου. Κλικ στην εικόνα.
Τι είχε γίνει λοιπόν στην αντίστοιχη περίπτωση του blogger Νάξιος; Εκεί το Fimotro είχε ξιφουλκήσει, παρουσιάζοντας τον “διαχειριστή” ως Αλ Καπόνε της Δεξιάς, όργανο βουλευτών, όργανο της Πατριανάκου, όργανο ποιός ξέρει ποιού άλλου. Μεγάλη απογοήτευση, από ένα Blog που μάλιστα συχνότατα γράφει διθυραμβικά σχόλια 
για σημαντικά στελέχη της ΝΔ, όπως ο Πάνος Παναγιωτόπουλος. Απογοήτευση, γιατί δε μπορεί από τη μία πλευρά να τονίζεις τις αρετές ενός στελέχου όπως ο Πάνος Παναγιωτόπουλος, να διαφημίζεις τις ενέργειες και τις δράσεις του, να τον παρουσιάζεις ως υπόδειγμα και από την άλλη να υβρίζεις με τον χειρότερο τρόπο ως “συκοφάντες που χρησιμοποιούν Bloggers” ανθρώπους που συνεργάζονται στενά με τον Πάνο Παναγιωτόπουλο. Δε μπορεί να είσαι “υπόδειγμα πολιτικού” και από την άλλη να συνεργάζεσαι και να συνυπάρχεις με εκβιαστές και απατεώνες. Όπως δεν μπορείς να ζητάς “αλληλεγγύη” στους διωκόμενους Bloggers όταν πριν λίγες ημέρες ζητούσες το αίμα ενός διωκόμενου Blogger με κατηγορηματικό τρόπο.
Αυτοί όμως που πραγματικά δίνουν ρέστα, είναι οι δύο φίλοι του “Nonews”.
Της Αλληλεγγύης το ανάγνωσμα. “Τρομερό” αστυνομικό ρεπορτάζ με όλες τις εξελίξεις, ακόμα και τους …ψευδομάρτυρες που θα επιστρατεύσει ο Μάκης. Ούτε αστυνομικός ρεπόρτερ να τα έγραφε.
Τι έγραφε όμως και αυτό το “blog” προ ολίγων ημερών για την υπόθεση “Ναξιου”; Τι να πρωτοθυμηθούμε.
Διαβάστε (κλικ στην δεύτερη εικόνα) και φρίξτε. Που δουλεύει ο Νάξιος, αποκάλυψη της ακροδεξιάς συνωμοσίας των ναζί – νεφελίμ που επιβουλεύοντο την καριέρα του κυρίου Ραγκούση, ΠΟΥ ΜΕΝΕΙ Ο “φερόμενος ως …Νάξιος”, σε ποιό πολιτικό γραφείο δουλεύει. Εννοείται ότι κάθε λέξη ήταν και μία ανακρίβεια εκτός από τον τόπο διεύθυνσης, πράγμα που παραπέμπει σε τριτοκλασάτο αστυνομικό ρεπόρτερ. Ο καθένας βέβαια μπορεί να βγάζει το ψωμί του όπως νομίζει. Αλλά το να βγάζεις στη φόρα τα προσωπικά δεδομένα ενός ανθρώπου δεν σε καθιστά απλώς ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΟ ΦΑΣΙΣΤΟΜΟΥΤΡΟ, αλλά και ΜΕΙΩΜΕΝΗΣ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗΣ όταν δεν είσαι σε θέση να (αντι)γράψεις σωστά δύο προτάσεις.
Βέβαια τα δύο παλικάρια, ο τριτοκλασάτος αυτοβαυκαλιζόμενος και ο “πρόσφατα δικαιωμένος”, είχαν δώσει τα παρακρατικά δείγματα γραφής τους, όταν στοχοθετούσαν το Ρεσάλτο που έγινε μετέπειτα στόχος παρακρατικής επίθεσης ή εκτόξευαν άθλιες απειλές εναντίον των αγροτών (έπειτα επενέβει ο εισαγγελέας). Αγαστή συνεργασία των Γκοτζαμάνηδων με την εξουσία.
Κραυγάζουν λοιπόν οι δημοσιογράφοι – πινγκ πονγκ και στοχοθετούν έναν άνθρωπο με δύο ανήλικα παιδιά, το ένα μόλις λίγων μηνών.
Από την άλλη, αναρωτιώνται για το ποιούς μάρτυρες θα παρουσιάσει ο Μάκης ώστε να ταυτοποιήσει τον Σωκράτη Γκιόλια με το Τρωκτικό. Θα συμφωνήσουμε μαζί τους. Θα μπορούσαν να παρουσιάσουν τον μπάρμπα μου τον ψεύτη, τον κανέναν μα κυρίως, θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν το έγκριτο και σταθερό στις απόψεις του (πινγκ πονγκ σαν τους διαχειριστές του) ιστολόγιο NONEWS! Ναι λοιπόν, η κυβερνητική υπηρεσία πληροφοριών του διαδικτύου, είναι η πρώτη που “αποκάλυψε” αυτή τη σχέση! Διαβάστε και θαυμάστε “Αλληλεγγύη” στον διωκόμενο!
Με την εγκυρότητα του ΝΝ!! Ο ανακριτής και ο εισαγγελέας δεν μασάνε άθλιε Blogger, οι Γερμανοί είναι φίλοι μας, άσε με τώρα γιατί μιλάω με τον κύριο Ταγματάρχη. Αυτό θα πει αλληλεγγύη. Μην βιάζεστε όμως να βγάλετε συμπεράσματα. Έρχονται και άλλα…
Θαυμάστε Αλληλεγγύη: Ρουφιάνος, Αχρείος, Ελεεινός ο “Blogger”! Αμ ο τίτλος; Ρουφιάνε παραιτήσου! Με μικρά γράμματα θα έπρεπε να συμπληρώσουν: …γιατί κόβεις το ψωμί από τους άλλους ρουφιάνους…
…η αλληλεγγύη συνεχίζεται με συναγωνιστικούς χαρακτηρισμούς. Άθλιε, ντοπαρισμένε, ζητιάνε κλπ.
Για συμπλήρωμα “αλληλεγγύης”: Σωκράτης… Αυτός ήταν ο άρρωστος μοχλός του Τριανταφυλλόπουλου, που τόσα χρόνια, αδίκησε, ισοπέδωσε, κατέστρεψε ανθρώπους και καριέρες. Άρρωστος, μονομανής, αερολόγος. Κοιμάται όρθιος και νομίζει, πως κατέχει τα πάντα.
Η βλακεία είναι αήττητη. Οι βλάκες όμως, όχι…
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ…