Ο περί υπηκοότητος Οθωμανικός νόμος του 1869 και το νομοσχέδιο Ραγκούση
Αναρτήθηκε από τον/την admin στο Ιανουαρίου 1, 2010
Ἄρθρ. 1. Τὰ ἐκ γονέων, ἢ μόνον ἐκ πατρὸς, Ὀθωμανικῶν ὑπηκόων γεννώμενα τέκνα θεωροῦνται ὑπήκοοι Ὀθωμανοί.
Ἀρθρ. 2. Ὅταν οἱ γονεῖς ὑπάγωνται εἰς ξένην ὑπηκοότητα, τὰ ἐν τῷ Ὀθωμανικῷ Κράτει γεννώμενα αὐτῶν τέκνα, ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς ἐφηβικῆς αὐτῶν ἡλικίας μέχρι τριῶν ἐτῶν, δικαιοῦνται νὰ ἐξαιτήσωνται τῆς Ὀθωμανικῆς ὑπηκοότητος. [Νομ. Ραγκούση: Την Ελληνική Ιθαγένεια αποκτά από τη γέννησή του, όποιος γεννιέται σε ελληνικό έδαφος εφόσον ούτε αποκτά αλλοδαπή ιθαγένεια με τη γέννησή του ούτε μπορεί να αποκτήσει τέτοια ... ή είναι άγνωστης ιθαγένειας... Τέκνο αλλοδαπών που γεννιέται στην Ελλάδα και ένας από τους γονείς του κατοικεί μόνιμα και νόμιμα στη χώρα επί πέντε συνεχή έτη, αποκτά την ελληνική ιθαγένεια ... ].
Ἄρθρ. 3. Ὅστις τῶν ξένης ὑπηκοότητος καὶ ἐφηβικῆς ἡλικίας διαμείνῃ ἐν Τουρκίᾳ ἐπὶ πέντε κατὰ συνέχειαν ἔτη, δύναται νὰ προσκτήσηται τὴν Ὀθωμανικὴν ὑπηκοότητα, ἀπευθυνόμενος δι’ ἀναφορᾶς του αὐτοπροσώπως ἢ δι’ ἄλλου εἰς τὸ ἐπὶ τῶν ἐξωτερικῶν ὑπουργεῖον. [Νομ. Ραγκούση: Τέκνο αλλοδαπών που έχει παρακολουθήσει τις τρεις πρώτες τάξεις υποχρεωτικής εκπαίδευσης σε ελληνικό σχολείο στην Ελλάδα και κατοικεί μόνιμα στη χώρα αποκτά την ελληνική ιθαγένεια με την ενηλικίωσή του... Την ελληνική ιθαγένεια αποκτά ... και το τέκνο αλλοδαπών που έχει ολοκληρώσει την παρακολούθηση έξι τουλάχιστον τάξεων ελληνικού σχολείου στην Ελλάδα
Ἄρθρ. 4. Ἡ Αὐτοκρατορικὴ Κυβέρνησις, ἅμα πεισθεῖσα ὅτι οἱ μὴ ἐκπληρώσαντες τὰς διατάξεις τοῦ 3 ἀρθρου ξένοι εἰσὶν ἄξιοι ἐξαιρετικῆς εὐνοίας, παραδέχεται αὐτοὺς καὶ ἐγκατατάττει εἰς τὴν ὑπηκοότητα ἐκτάκτως.


























olympiada είπε
Η μεγάλη, προοδευτική παράταξη της Δημοκρατίας και της προόδου! Ζήτω η πρόοδος!
Ιεροφάντης είπε
Μια ακόμη περίτρανη απόδειξη οτι δεν υπάρχει ουδεμία διαφορά ειτε μας κυβερνάει η Ν.Δ και το ΠΑΣΟΚ ειτε εαν αντι για Ελληνική Σημαία ειχαμε Τουρκική !
Και σας ερωτώ εγώ για πολλοστή φορά :
Για ποιο λόγο πολεμήσανε οι Ηρωες του 21 ; Για ποιο λογο χύθηκε τοσο αιμα επι 1 και πρισσότερο αιώνα για να μεγαλώσουν τα σύνορα της Ελλάδος μετά την απελευθέρωση μας απο τους Τούρκους ; Για ποιο λόγο εγιναν ολα αυτά (εμφυλιος, δικτατορίες κ.ο.κ) απο την στιγμή που απο τότε εως σήμερα διοικητικά δεν εχει αλλάξει απολύτως ΤΙΠΟΤΑ ; Απλως τότε ειχαμε τον ΠΑΣΑ και τώρα έχουμε τον Γιωργάκη…
Να ζήσουμε να τους χαιρόμαστε και μαζι με αυτους και εμας…και την κατάντια μας
Orestios είπε
Έτοιμο τους το έδωσαν το νομοσχέδιο?
Ο περί υπηκοότητος Οθωμανικός νόμος του 1869 | The Net War είπε
[...] περισσότερα εδώ [...]
sagamore είπε
Και μια παρατήρηση: το ότι είναι Οθωμανικός ένας νόμος δεν σημαίνει ότι είναι αυτόματα … κακός. Να μην ξεχνάμε ότι η αγαπητή μας εκκλησία οθωμανικούς νόμους επικαλείται για τις περιουσίες της και τα ορισμένα από τα προνόμιά της. Και πολλοί από μας τους ελληναράδες, βάσει οθωμανικού δικαίου κληρονομήσαμε τις περιουσίες μας. Chill out, λοιπόν. Η διάνοια να προηγείται της γλώττας.
admin είπε
Πράγματι, η διάνοια να προηγείται της γλώττας. Αλλά και η γλώττα να μην ομιλεί χωρίς να ξέρει…
Στο οθωμανικό κράτος δεν ίσχυε το βυζαντινορωμαϊκό δίκαιο που ίσχυσε στο απελευθερωθέν ελληνικό κράτος. Ως προς το ιδιοκτησιακό καθεστώς της γης ίσχυε η γενική αρχή ότι η ψιλή κυριότης όλης της γης ανήκε στην κεντρική εξουσία, η οποία παραχωρούσε γη σε ιδιώτες – τιμαριούχους με αντάλλαγμα τις στρατιωτικές τους υπηρεσίες. Το τιμάριο δεν νοείτο ως έκταση, αλλά ως πρόσοδος (tasarruf).
Οταν συστάθηκε το ελληνικό κράτος, επανήλθε σε ισχύ το βυζαντινορωμαϊκό δίκαιο που ανεγνώριζε την απόλυτη κυριότητα των φυσικών προσώπων επί της γής. Ετέθη λοιπόν θέμα σε ποιόν ανήκε η γη. Τότε οι καλλιεργούντες κτήματα χωρικοί διεκδίκησαν εθιμικώς και την επ’ αυτών κυριότητα.
Επειδή επρώτευε η ανάπτυξη της γεωργίας, το νεοσύστατο κράτος σεβάσθηκε το εθιμικό δίκαιο και με σειρά νόμων ανεγνώρισε ιδιοκτησιακά δικαιώματα επί εθνικών γαιών σε καλλιεργητές. Αυτό έγινε μέ νόμους του 1835 (περί πολιτικού νόμου), 1836 (Περί διανομής των γενομένων επί εθνικών γαιών εμφυτεύσεων) και 1837 (περί διακρίσεως κτημάτων σε δημόσια και ιδιωτικά). Καμμία σχέση με οθωμανικό δίκαιο.