www.olympia.gr

Γράφει: Ο Θύμιος Παπανικολάου

(σσΟ: Σημειώστε την τελευταία πρόταση του άρθρου που έχει ιδιαίτερη βαρύτητα όταν τη λέει ένας άνθρωπος που δεν εξαργύρωσε ποτέ τους αγώνες του. Φασισμός και ελευθερία είναι έννοιες αντίθετες αλλά διαχρονικές. Ο φασισμός αλλάζει προβιές και στην Ελευθερία το σύστημα κολλάει ταμπέλες. Ο φασισμός ανέκαθεν ήταν ο καλός φίλος του καπιταλισμού. Το ίδιο και σήμερα. Άλλαξε η προβιά του και οι ταμπέλες που μοιράζει).

Ένας αγωνιστής, ιδιαίτερα ο αριστερός αγωνιστής, κλείνει μέσα στην ψυχή του ό,τι καλύτερο έχει δώσει ως τώρα η ανθρώπινη κοινωνία.

 

Ο Μίκης Θεοδωράκης, ανεξάρτητα από τα κάποια επεισόδια των πολιτικών λαθών του, ενσαρκώνει, τόσο με το τεράστιο καλλιτεχνικό του έργο, όσο και με την αγωνιστική του συμπεριφορά, το ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΣΥΜΒΟΛΟ που έχει κλείσει μέσα του ό,τι το καλύτερο έχει δώσει, όχι μόνο η ελληνική κοινωνία, αλλά και η παγκόσμια: Είναι αυτός και ο λόγος που ο Μίκης ακτινοβολεί πανανθρώπινα.

 

Το ιστορικό του βάρος είναι παγκόσμιο. Είναι το τεράστιο «εθνικό κεφάλαιο» που διαστέλλεται και υψώνεται σε παγκόσμιο: Η ζωντανή σύνθεση της διαλεκτικής σύνδεσης του «εθνικού» με το «διεθνές».

Ο Μίκης αποτελεί το αριστερό αγωνιστικό σύμβολο το οποίο   επιβεβαιώνει με το  πλέον κατηγορηματικό και τελεσίδικο τρόπο τις Μεγάλες Ιδέες και την επαναστατική Πράξη  ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ: την ενότητα του «εθνικού» με το «διεθνικό».

 

Τα οποιαδήποτε λάθη του (μόνο τα πτώματα δεν κάνουν λάθη) είναι τριτευούσης σημασίας μπροστά στο ιστορικό μέγεθος και τη σημειολογία: Μίκης Θεοδωράκης!!!

 

Εξάλλου, όπως ήδη έχουμε γράψει, οι αετοί της ιστορίας δεν πετάνε μόνο πολύ ψηλά, αλλά κάποτε και πολύ χαμηλά.

 

Όλοι οι μεγάλοι επαναστάτες που σφράγισαν την εποχής τους είχαν δίπλα στις μεγάλες πτήσεις τους και τις χαμηλές…

 

Σήμερα, βεβαίως, ζούμε την πλέον σκοτεινή περίοδο της ανθρωπότητας. Μια εφιαλτική εποχή όπου τα μεγάλα ανθρώπινα ιδανικά και οι ιστορικοί αγώνες της ανθρωπότητας έχουν μπει στο στόχαστρο.

 

Οι πλανητικές δυνάμεις του ζόφου και της καταστροφής επιχειρούν να αποτεφρώσουν τα πάντα: Την Ιστορία, τις κοινωνίες, τα έθνη, τον Πολιτισμό, τις αγωνιστικές παραδόσεις, τις Ιδέες και τα μεγάλα τέκνα της ανθρωπότητας τα οποία συμβολίζουν τις κατακτήσεις της.

 

Σήμερα η καπιταλιστική βαρβαρότητα ξερνάει όλα τα αποθέματα της αμάθειας και της αγριότητας εναντίον των μεγάλων στιγμών του Ανθρώπου, των ιστορικών αγωνιστικών  συμβόλων  και των μεγάλων μυστών της ανθρώπινης δημιουργίας.

 

Οργανικό στοιχείο αυτής της βαρβαρότητας έχουν γίνει πολλοί πρώην αριστεροί, ηττημένοι και μετανοημένοι κομμουνιστές και μια τεράστια ποικιλία με «αριστερές» λεοντές.

 

ΟΛΟΙ αυτοί αποτελούν την ιδεολογική, δήθεν «προοδευτική» και «αριστερή», εμπροσθοφυλακή της πλανητικής, αυτοκρατορικής Νέας Τάξης.

 

ΟΛΟΙ αυτοί δεν έχουν καμία, απολύτως καμία, σχέση με τις αγωνιστικές ιδέες και το ήθος της Αριστεράς. Μέσα στην ψυχή τους κρατάνε ό,τι το χειρότερο έχει δώσει η καπιταλιστική βαρβαρότητα: Ξερνούν με υστερία όλα τα ανεξάντλητα αποθέματα του σκοταδισμού, της άγνοιας, της κακοήθειας και της αγριότητας.

Ζούμε την νέα φασιστική φρενοβλάβεια με «κουκούλες» και «χρώματα» «αντιεξουσιαστικά» και «αριστερίστικα»…

 

Οι εστίες αυτής της νέας ναζιστικής φρίκης είναι τα ποικίλα δίκτυα των «αριστερών» επιδοτούμενων» («αντιεθνικιστών» και «αντιρατσιστών») και «θυλάκων» των μυστικών υπηρεσιών.

 

Η μεταλλαγμένη «αριστερά» είναι το φύλλο συκής και το πολιτικό «άλλοθι» και «τεκμήριο» αυτής της νέας φρίκης.

 

Έργο τους: Να εξοντώσουν τις ιστορικές συνειδήσεις, να ισοπεδώσουν το γρασίδι, να ξεριζώσουν μέχρι το τελευταίο ζωντανό βλαστάρι, να ποτίσουν τη γη με αλάτι, να σκοτώσουν τη μνήμη της βλάστησης.

 

Ο Μίκης αποτελεί μεγάλο εμπόδιο, ακριβώς γιατί ενσαρκώνει όλα τα παραπάνω. Αποτελεί τη ζώσα μαρτυρία και τον «γρανίτη» της ιστορικής μας συνείδησης…

 

Είναι ποικίλοι οι τρόποι, πάντα στο τέλος αποτυχημένοι, που χρησιμοποιούνται για την ισοπέδωση, τη σπίλωση και απαξίωση του Μίκη:

 

α). Γίνεται συστηματική προσπάθεια να τον εγκλωβίσουν σε πράξεις που να τον ακυρώνουν. Όλοι οι επαγγελματίες «αντιρατσιστές», με πολύτροπα τεχνάσματα προσπαθούν να του αποσπάσουν την υπογραφή του πάνω σε ιδέες και πράξεις που ακυρώνουν το έργο του, την αγωνιστική του ιστορία και τους πολυσήμαντους συμβολισμούς του.

 

β). Μια άλλη πτυχή της ίδιας «μεθόδου» είναι η δολοφονική εμπορία του έργου του από τους τηλεκήρυκες-μπράβους των Νέων Ιδεών. Αυτό που κάνει ο Λαζόπουλος και έχουμε γράψει σχετικά.

 

γ). Τέλος υπάρχει η ευθεία επίθεση κατά του Μίκη με τις βρωμιές, τις βροντώδεις κακοήθειες και τις ποικίλες αθλιότητες των αλητών με την κουκούλα…

 

Μετά την άθλια επίθεση των «Πυρήνων», αυτών των νέων ταγματασφαλιτών της αυτοκρατορίας, ένας «τυφώνας» μοχθηρής αλητείας και κανιβαλισμού έχει ξεσηκωθεί σε κάποιους χώρους του ιντερνέτ οι οποίοι αποτελούν τα πυώδη καρκινώματα των «επιδοτήσεων», των νέων «δοσίλογων» και των ποικίλων σκοτεινών μηχανισμών…

 

Σε αυτό τον άγριο λιθοβολισμό του Μίκη, σε αυτή την αυθάδη προστυχιά πρωτοστατεί το μπλογκ του κ. Κούλογλου.

 

Αυτή η σκοτεινή φιγούρα που προκαλεί ανατριχίλα σε αυτούς που γνωρίζουν έχει αναλάβει φαίνεται την εργολαβία κατασυκοφάντυσης του Μίκη.

 

Στα παρακάτω λινγκ μπορείτε να μάθετε για το βίο και την πολιτεία του κ. Κούλογλου: «Αριστερός» και αυτός!!!

 

Το ΡΕΣΑΛΤΟ έχει ασχοληθεί διεξοδικά και με ντοκουμέντα για τον κ. Κούλογλου…

 

Διαβάστε εδώ:

http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=2353

Και εδώ

http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=2369

 

Μπροστά σε τέτοιες άθλιες επιθέσεις εναντίον του Μίκη, ιντερνετικές έστω (ανοικτά και χωρίς κουκούλα δεν τολμούν ακόμα), τι κάνουν οι δυνάμεις που αυτό-προσδιορίζονται, ακόμα ως αριστερές;

 

Μπορούμε να μιλάμε για Αριστερά όταν αδιαφορούμε «αμοραλιστικά» για το είδος των πρακτικών που χρησιμοποιούνται;

 

Μπορούμε να παρασιωπούμε και να αθωώνουμε τέτοιες αθλιότητες εναντίον του Μίκη;

 

Μπορούμε να μένουμε απαθείς στη συκοφάντηση των ιστορικών συμβόλων της Αριστεράς και στην απαξίωση της ιστορικής προσωπικότητας του Μίκη;

 

Όσο και αν είναι βιαστική η εποχή μας δεν πρέπει να λησμονούμε ότι υπάρχουν κάποιες υποθέσεις που δεν κλείνουν. Απομένουν ανοικτές απέναντι στη συνείδηση των ανθρώπων.

 

Ο Μίκης είναι μια υπόθεση που δεν μπορεί να κλείσει επειδή κάποιοι θέλουν να τον ρίξουν στην «πυρά» και στα απορρίμματα της ιστορίας.

Ο Μίκης είναι η Ιστορία μας…

 

Και αυτή την ιστορία δεν πρέπει να επιτρέψουμε να τη μαγαρίσει η κακουργηματική αλητεία των νεοφασιστών…